'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 620,873 Views

  • 8,708 Comments

  • 25,566 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8,715

    Overall
    620,873

ตอนที่ 15 : ปลื้มคนโปรด 14 : เดินไปด้วยกัน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3841 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

ปลื้มคนโปรด 14 : เดินไปด้วยกัน

#ปลื้มคนโปรด

           

เพราะงั้นเลิกทำตัวเข้มแข็งและพึงพาคนอื่นให้มาก ชีวิตมึงไม่ได้เดินอยู่คนเดียวนะ คนโปรด มือหนายีหัวด้วยความอ่อนโยน ระบายรอยยิ้มบางๆ ให้รู้ว่าอยากปลอบมากแค่ไหน ไม่ก็ลืมตัวแสดงความห่วงใย ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้คนโปรดหัวใจสั่นไหว

 

            จนต้องหลุบตาหนีเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้

 

            ครับ ผมเข้าใจแล้ว

 

            “ก็ดี ทีนี้ก็กินนมซะ

 

            “เห็นผมเป็นเด็กหรือไงถึงซื้อนมมาให้เกือบทุกวัน

 

            “คงเพราะมึงตัวเท่าไหล่มั้ง กูเลยไม่เห็นมึงโตสักที

 

            “พี่ปลื้ม

 

หึ เจ้าตัวหลุดขำตอนที่น้องย่นคิ้วใส่ ทว่าก็ยอมรับนมมากินแต่โดยดี พลางคิดว่าทำไมพี่เขาเอาแต่ซื้อนมรสนี้มาให้ เท่าที่เขารู้ปลื้มไม่ได้ชอบกินนมเท่าไหร่ หรือถ้าจะกินก็คงเป็นพวกนมจืดมากกว่า เสียดายที่ไม่ได้เปิดปากถาม กลัวว่าจะโดนว่าว่าขี้สงสัย

 

            แค่เขาซื้อมาให้ก็ดีเท่าไหร่ เพราะงั้นอย่าไปหาเรื่องใส่ตัวเลย

 

            แค่นี้ก็ดีมากแล้ว

 

            แล้วนี่จะไปเรียนหรือไปหาเพื่อน ?

 

            “ไปเรียนครับ เดี๋ยวจะไปคุยกับอาจารย์เรื่องรับน้องอีกรอบ

 

            “แล้วแขนเป็นไงมั่ง ทายาที่กูให้ยัง

 

            “ทาแล้วครับ โอเคขึ้นแล้ว

 

            “อืม พี่เขาขานรับสั้นๆ ผละมือที่ยีหัวน้องออกแล้วเดินไปด้วยกัน มีหลายคำถามเลยที่เขาอยากถามเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวาน อยากรู้ว่าหลังจากไปทำงานกับเจษเป็นยังไงบ้าง ได้คุย ได้ยิ้ม หรือรู้ไหมว่าเจษกำลังชอบใครถึงได้เข้าหาตัวเองแบบนั้น รวมถึงถามว่าเมื่อวานนี้ไปทำอะไรกัน

 

            ทำไมเจษมันถึงถ่ายรูปพลาสเตอร์ลงสตอรี่พร้อมแคปชั่นที่ไม่ค่อยดี...

 

            คนโปรด

 

            ไม่ค่อยดีกับใจเขาเลย

 

            อีกแล้วนะฟอย เราบอกว่าไม่มีอะไรไง

 

            “ไม่มีแล้วไปคุยกับมันทำไม ไหนวะความเชื่อใจที่จะให้กัน !” เสียงโวยวายของสองคู่รักข้าวใหม่ปลามันรั้งให้ทั้งสองหันไปมองคนที่ยืนทะเลาะกันอยู่ตรงลานจอดรถ ฝีเท้าของปลื้มหยุดกึก จับจ้องไปที่แฟนเก่าซึ่งกำลังใส่อารมณ์กับคนคุยใหม่ ใบหน้าฉายชัดถึงความไม่พอใจ

 

            มันคือใบหน้าที่ปลื้มเห็นอยู่แทบทุกวันตอนที่คบกัน

 

            ก็ถ้าไม่เชื่อใจกันแบบนี้ จะมองเห็นได้ไง

 

            “ก็เธอคุยเยอะก่อนป่ะวะ ถึงจะไม่มีอะไร แต่คนคุยมันก็คิดทั้งนั้น

 

            “มีแค่ฟอยเท่านั้นแหละที่คิด เราไม่ได้คิดอะไรกับพวกเขาด้วยซ้ำ ก็แค่คุยงานกัน ถ้าแยกแยะไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคุย !”

 

            “สร้อย ! สร้อย ! สร้อย ฮึ้ย !!” ฟอยพยายามเรียกอีกฝ่ายให้กลับมา ทว่าสร้อยดันไม่หันแถมยังก้าวฉับๆ เดินหนีไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกนั้น เล่นเอาเจ้าตัวถึงกับต้องเตะยางรถระบายความหงุดหงิด  แน่นอนว่าเสียงทะเลาะกันเมื่อกี้ดังพอที่จะรั้งสายตาของใครหลายคนให้หันมาสนใจ แต่ก็เหมือนโชคดีเพราะเวลานี้แถวนี้ไม่ค่อยมีคนเยอะเท่าไหร่ หนึ่งในนั้นคือปลื้มกับคนโปรดที่ยืนดูอยู่อย่างสนใจ

 

            คนพี่น่ะสนใจ ส่วนคนน้องน่ะห่วงใยกลัวว่าเขาจะ...

 

            จะตามไปเหรอครับ ?เอ่ยถามเสียงเรียบเมื่อเห็นว่าพี่ปลื้มมองตามไม่กะพริบ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ขยับหนีหรือมีท่าทีว่าจะวิ่งตามไปอย่างที่เขาถาม

 

            แต่ถ้าว่ากันตามตรงในฐานะแฟนเก่าที่เพิ่งเลิกกัน ถ้าเห็นอีกฝ่ายมีปัญหาก็คงอยากจะเข้าไปปลอบขวัญเป็นแน่

 

            แล้วแบบนั้นคนโปรดก็คงต้องกลับไปยืนอยู่ในจุดเดิมของตัวเอง

 

            ทั้งที่เพิ่งจะเดินออกมาเพียงก้าวเดียว

 

            ควรตามไปเหรอ เขาถามกลับ ไม่รู้จะตามไปในฐานะอะไร เพราะไม่ได้เป็นอะไรกัน

 

            “แต่พี่เป็นห่วงเขา

 

            “เรื่องปกติ เพิ่งเลิกกันได้แค่หนึ่งอาทิตย์

 

            “…”

 

            “แต่...กูไม่อยากวิ่งแล้วว่ะ คนน้องชะงักสบตากับคนที่สูดหายใจเข้าแล้วหันมายิ้มให้ กูวิ่งตามคนอื่นมาเยอะแล้ว อยากลองเดินช้าๆแบบที่มึงบอกไว้

 

            “พี่ปลื้ม

 

            “แล้วมึงล่ะอยากเดินไปกับกูหรืออยากให้กูวิ่งตามไป

 

            “...ผมตัดสินใจแทนใครไม่ได้น้องบ่ายเบี่ยงไป พี่ต้องตัดสินใจเอาเอง

 

            “นั่นสิปลื้มคิดเหลือบไปมองทางที่สร้อยวิ่งอีกครั้งแล้วพบว่าฟอยกำลังเดินตามไป ถ้าเกิดเขาตัดสินใจออกตัววิ่งไปก็คงจะต้องเดินกลับมาอีกครั้งเหมือนครั้งก่อนเป็นแน่ เพราะสร้อยก็คงจะเลือกคนมาทีหลัง ไม่สนใจแฟนเก่าแบบเขาที่ทอดทิ้งไปอย่างไม่ไยดี

 

            แล้วแบบนั้นเขาจะวิ่งทำไม ในเมื่อทางที่ยืนอยู่มันสามารถเดินได้สบาย

 

            แถมยังมีคนอยู่ข้างกาย

 

            ไปเหอะ เดี๋ยวกูเดินไปส่ง

 

            “พี่ไม่...

 

            “กูอยากลองเดินช้าๆ กับใครสักคน

 

            “…”

 

            เดินเป็นเพื่อนกูได้ไหม คนโปรด ? น้ำเสียงอ่อนโยนทำใจน้องสั่นไหว ถึงอย่างนั้นก็รับรู้ถึงความจริงใจที่มอบมาให้จากใจจริง เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ยินเสียงที่อ่อนโยนจากคนพี่ หนำซ้ำยังมีรอยยิ้มอ่อนหวานที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นนั่นอีก ส่งผลให้คนโปรดครุ่นคิด เขาเหมือนมองเห็นตัวเองเดินอยู่บนทางเดียวโดยมีพี่ปลื้มอยู่ตรงหน้า

 

            เราสองคนสบตากัน แล้วน้องก็เลือกที่จะใช้หูหิ้วถุงเซเว่นข้างนึงเกี่ยวก้อยเขาไว้

 

            ส่วนอีกข้างก็ใช้นิ้วก้อยตัวเองเกี่ยวไว้เช่นกัน เป็นการกระทำที่พี่ปลื้มต้องเลิกคิ้วใส่

 

            นี่มึงทำอะไร ?

 

            “ก็เดินไปกับพี่ไง

 

            “แล้วเอาถุงห้อยนิ้วเพื่อ ?

 

            “เพื่อให้พี่รู้ว่าผมจะไม่หนีไปไหน

 

            “…”

 

            “ถึงผมจะจับมือพี่ไม่ได้ แต่ผมใช้ถุงนี่เกี่ยวพี่ไว้แล้วเดินไปกับพี่ได้นะน้องตอบเคล้าเสียงหัวเราะ รู้สึกตลกให้ไอเดียไร้สาระ ถุงเซเว่นนี่แค่โดนลมพัดก็ปลิวไปไหนต่อไหน ทว่าคนโปรดกลับทิ้งกล่องนมไว้ข้างในให้มันถ่วงดุลพวกเขาไว้จะได้ไม่หายจากกัน

 

            และกระชับนิ้วที่เกี่ยวหูหิ้วไว้แน่น มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะไม่ทำให้มันปลิวไปไหน

 

            เล่นเอาปลื้มถึงกับส่ายหน้าใส่ เหนื่อยหน่ายใจระคนเอ็นดูกับความคิดนี่ที่ไม่เคยเห็นใครทำมาก่อน เสียดายที่ไม่ยอมเปิดปากด่า

 

            ทำเพียงแค่รั้งหูหิ้วนั้นไว้แน่น แต่ไม่ได้แรงไปจนมันขาดออก

 

            ถ้าไม่ถึงคณะ กูไม่ปล่อย

 

            “ถ้าพี่ปล่อย ผมจะหาเชือกมามัดมือนะ

 

            มัดคอกูเลยก็ได้ถ้างั้น

 

            “พี่พูดเองนะ พี่ปลื้ม เจ้าของชื่อผลักหัวน้องด้วยความมันเขี้ยวก่อนที่ทั้งสองจะเดินเกี่ยวถุงเซเว่นไปด้วยกัน ถ้าคนไม่สังเกตก็คงเห็นเพียงคนสองคนที่เดินข้างกัน ทว่าหากใครมองลึกกว่านั้นจะเป็นสัญญาใจที่พวกเขามอบให้กันด้วยความบริสุทธิ์

 

            ปลื้มยกยิ้มให้น้อง ขณะที่คนโปรดเองก็ส่งยิ้มให้

 

            ภาพในตอนนั้นมันเชื่องช้ายิ่งกว่าอะไร ราวกับว่ามันถูกบันทึกไว้ให้เยียวยาจิตใจ

 

ซ่อมแซมส่วนที่ผุพังไปให้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

 

คนโปรดกับปลื้มแยกกันตอนพี่เขามาถึงคณะ ปลื้มต้องไปซ้อมดนตรีต่อส่วนคนโปรดก็มีเรียนและคุยกับอาจารย์เรื่องรับน้องนอกสถานที่ เป็นการสรุปกิจกรรมว่าจะทำอะไรกันบ้าง ส่วนนึงมาจากการโหวต อีกส่วนคือมาจากคำแนะนำของบรรดารุ่นพี่ที่ช่วยแนะนำให้ ซึ่งเป็นไอเดียที่หลากหลายและทำให้อาจารย์ยินยอมได้ไม่ยาก

 

            ทีนี้ก็อยู่ที่การประสานงาน คนโปรดจำเป็นต้องวางแพลนให้งานให้คนอื่นจัดการไว้ก่อน เนื่องจากเขาไม่แน่ใจว่าวันรับน้องเขาจะไปดีไหม มันเป็นช่วงเวลาเดียวที่ใกล้ที่สุดที่เขาจะไปหาแม่ได้

 

            บางทีเขาอาจจะไม่ได้ไป แล้วเลือกกลับไปดูแลแม่แทน

 

            ก็ต้องคุยกับเหล่าพี่ว๊ากอีกที

 

            แล้วตกลงเฟรชชี่ไนท์มึงเอาไง

 

กึก !

 

            “จะมาไหมหรือว่าจะไม่มา ?ตั้มถามขึ้นพร้อมกับวางจานข้าวลงตรงหน้า ตอนนี้ห้าโมงกว่าเหลือร้านอาหารที่เปิดอยู่อยู่ไม่กี่ร้าน วันนี้อาจารย์ขอพวกปีสามไว้ว่าให้หยุดรับน้องหนึ่งวัน เพราะเลิกคลาสช้าและอยากจะคุยอะไรกับพวกเขาสักหน่อย คนโปรดกับพวกเพื่อนๆ เลยได้มีเวลาผ่อนคลายไม่ต้องว๊ากใครให้เจ็บคอ

 

            และมีเวลาได้ดูปีสี่กับพวกคณะอื่นเตะบอลแข่งกัน

 

            อาจจะมาไม่ได้เพราะวันลาหมด

 

            “ขอเขาสักวันไม่ได้เลยเหรอวะ พี่ปลื้มเล่นกีตาร์เชียวนะเว้ย

 

            “ถ้ามึงไม่มานี่โคตรเสียศักดิ์ศรีคนแอบชอบ

 

            “พูดเบาๆหน่อยไม่ได้หรือไง มึงจะพูดให้เขาได้ยินเหรอย่นคิ้วใส่เป็นการปรามสองแฝดนรกที่พูดอย่างไม่เกรงใจ ไม่กลัวเจ้าตัวได้ยิน ก็กลัวคนอื่นสนใจบ้าง ถึงตอนนี้คนในโรงอาหารจะมีไม่มากเพราะไปรวมตัวดูวิศวะแข่งบอลกัน แต่ก็ใช่ว่าจะพูดอะไรได้อย่างอิสระ

 

            เสียงโห่ร้องของคนข้างสนามดังแว่วมาให้ทั้งสามหันไปมองหลายร่างที่กำลังแข่งขันอยู่ ตอนแรกได้ข่าวว่าเล่นเอามันส์ ทว่าไปๆมาๆ กลับดูจะดุเดือดขึ้นเมื่อมีพวกสถาปัตย์กับศิลปะศาสตร์มารวมแจมเป็นฝ่ายตรงข้าม

 

            เจ้าลูกกลมๆ สีขาวดำกำลังถูกเลี้ยงโดยคนที่คนโปรดคุ้นหน้า พี่ปลื้มเล่นบอลเก่งมาก ตอนอยู่โรงเรียนเก่าก็เป็นนักกีฬาโรงเรียน

 

            จำได้เลยว่าอีกฝ่ายชอบทำกิจกรรมมากแค่ไหน

 

            และเพราะเขาชอบทำกิจกรรมแบบนี้ไง เราถึงได้เจอกัน

 

            หนึ่งศูนย์ ! วิศวะนำ !”

 

            เย้ !” เพราะพี่ปลื้มยิงลูกเข้าก็เลยร้องเย้กันทั้งสนาม พวกเพื่อนสาวปีเดียวกับเขาก็มากรี๊ด มาให้กำลังใจกัน กองเชียร์จากอีกสองคณะก็ใช่ว่าจะน้อยหน้า ส่งเสียงเฮฮาทำเอาสนามบอลคึกคักกันใหญ่ คนโปรดแอบแปลกใจเหมือนกันที่พวกเขายังมาเล่นบอลได้

 

            อีกไม่นานก็จะเฟรชชี่ไนท์แล้ว ยังไม่ซ้อมแบบเอาจริงกันอีกเหรอ

 

            ไอ้โปรด น้ำลายย้อยแล้ว

 

            “ตาแม่งนี่แข็งจนกูนึกว่าชัก

 

            “เก็บปากไว้กินข้าวไหม ถ้าไม่กินกูจะได้เทให้หมา

 

            “ฮู้ย เดี๋ยวนี้เพื่อนเราปากร้ายว่ะ ตั้มว่าพร้อมเท้าแขนกับไหล่แฝดตัวเอง สงสัยติดมาจากคนคนนั้น

 

            “คนคนไหนวะมึง ใช่คนคนนั้นที่เขาบอกว่าเห็นเดินด้วยกันเมื่อเช้าป่ะ ?

 

            “กูก็ไม่แน่ใจวะ น่าจะคนคนนั้นที่ไปป้อนข้าวเขาเมื่อวานที่ห้องดนตรี

 

            “ส้นตีน เพื่อนซี้หัวเราะลั่นอย่างสนุก ผิดกับคนโปรดที่รีบตักข้าวเข้าปากเป็นการกลบเกลื่อน เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อเช้ามีคนมองเขากับพี่ปลื้มเดินด้วยกันมากน้อยแค่ไหน มารู้เอาก็ตอนที่สองแฝดมาเล่าให้ฟังว่าแอบเดินตามหลังแล้วถ่ายรูปเก็บไว้ จึงไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจที่แชทไลน์ของเขาเต็มไปด้วยรูปจากพวกชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน

 

          ดีนะที่พวกมันสังเกตเห็นว่าพี่ปลื้มฟอลไอจีเขา ไม่งั้นคงเปิดวาร์ปลงสตอรี่ไม่ก็อัพลงเป็นรูปภาพในไอจีแล้วแท็กมาแซว

 

            ถ้าทำแบบนั้นมีหวังเกิดเรื่องแน่

 

            แล้วตกลงเฟรชชี่ไนท์เอาไง ถามรอบที่ห้าล้าน ปีถามย้ำเพราะยังไม่ได้คำตอบที่ต้องการ ให้กูไปขอร้องผู้จัดการร้านให้ไหม กูสกิลปากดีเขาต้องให้มึงมาดูพี่ปลื้มเล่นดนตรีได้แน่ๆ

 

            “สกิลปากมึงเนี่ยแหละที่จะทำกูถูกไล่ออก

 

            “แหม มึงก็ยังไม่ให้กูได้ลอง กูมีพรสวรรค์นะเว้ย

 

            “เก็บพรสวรรค์มึงไปเถอะ ผลักหัวเพื่อนด้วยความหมั่นไส้ แล้วหันกลับไปดูบอลต่อ ใจจริงก็อยากจะไปดูใกล้ๆ อยู่หรอก แต่ไอ้สองตัวนี่ยังกินข้าวไม่เสร็จ และเขาก็ไม่อยากเร่งรัดอะไรมาก กินข้าวไปจะได้ไปหาที่ทำรายงาน ถ้าของอาจารย์สมศรีไม่เสร็จ กูจะให้พวกมึงไปบวชเจ็ดวัด

 

            “อย่าให้กูต้องไปถือศีลอยู่วัดเหมือนเมื่อตอนสอบเมเจอร์ปีสองเลย กูไม่อยากเจอผีแล้ว

 

            “ผีเลียหัว

 

            “หัวพ่อมึงสิแฝดนรกตีกันทั้งที่พ่อแม่ก็คนเดียวกัน เล่นเอาคนโปรดได้แต่ส่ายหน้า เขาหันกลับไปที่สนาม พี่เจษกำลังเลี้ยงบอลส่งให้พี่ปลื้ม พอยิงได้พวกเขาก็แท็กมือกัน ความคีพคูลของพี่ปลื้มเวลาเสยผมมีอิทธิพลกับใครหลายคนที่อยู่แถวนั้น ยิ่งตอนทีดึงชายเสื้อขึ้นมาซัพเหงื่อก็ทำคนโปรดเลิกลั่ก เชี่ย กล้ามพี่ปลื้มโคตรสวยงาม กูนึกว่าพระเจ้ามานั่งปั้น

 

            “นี่ถ้ากูไปเล่นบอลกูก็คงได้แบบนั้น

 

            “ได้กล้ามเหรอไอ้ปี ?

 

            “ได้พี่เขาเป็นผัว

 

            “ผัวพ่อง

 

            “อุ้ย แรงส์ ปีถึงกับหน้าเหี่ยวไปเลยตอนโดนโปรดสวนกลับ ทำเอาแฝดเขาต้องตบหัวไปทีที่เล่นไม่รู้เรื่อง เป็นไงล่ะไอ้ปี โดนด่าเลยไง

 

            “กูก็แซวเล่นขำๆ ไง พี่เพื่อนเองโปรด เพื่อนเองโปรดส่ายหน้าอย่างหน่ายใจ พลางคิดว่าเขาควรจะซื้อน้ำไปให้พี่ปลื้มดีไหม ปกติเวลาพี่ปลื้มเล่นบอลเขาก็มักจะฝากน้ำไปให้ ส่วนใหญ่ก็ฝากตั้มกับปีไป ไม่ก็ซื้อเป็นแพ็คใหญ่ๆ ให้พี่เสือไปแบ่งกันเอา พอต้องทำงานก็ไม่ค่อยมีเวลามาดูมากนัก

 

            ตอนนี้ว่างก็เลยคิดว่าจะทำดีไหม อีกอย่างพี่เขาก็ซื้อของมาให้ตั้งมากมาย ถ้าไม่ซื้ออะไรไปให้เลยจะน่าเกลียดไหม...

 

            อย่างน้อยก็มารยาทของคน

 

            เดี๋ยวกูมา ไปซื้อน้ำก่อน

 

            “จะเอาไปให้พี่เขาเหรอ ? ตั้มถาม โปรดเลยพยักหน้า แต่กูขี้เกียจเดินเอาไปให้อ่ะ มึงใช้คนอื่นไปให้แทนได้มะ ?

 

            “กูก็ขี้เกียจเหมือนกัน แต่เดินไปเป็นเพื่อนได้เพราะอยากรู้ว่าพี่เขาจะทำหน้ายังไง

 

            “เสือกได้กูจริงๆมึงเนี่ยทั้งคู่แปะมือกันให้คนโปรดผลักหัวคนละที ก่อนจะปลีกตัวไปซื้อน้ำมาสองขวด กะว่าจะเนียนเอาไปให้พี่เสือ แล้วค่อยให้อีกคนฝากให้ นอกจากน้ำคนโปรดยังแวะซื้อนมช็อกโกแลตติดไป ถึงจะรู้ว่าพี่เขาไม่ชอบดื่มเท่าไหร่แต่ก็ถือว่าเป็นการซื้อคืนที่พี่เขาซื้อให้ก็แล้วกัน

 

            จนถึงตอนนี้ก็ยังแอบสงสัยว่าทำไมพี่เขาถึงซื้อแต่รสนี้นะ

 

            หรือรู้มาว่าเขาชอบกิน ?

 

            จะไปกับกูไหม ?

 

            “มึงนั่งแดกข้าวเฝ้าของไปนะไอ้ตั้ม

 

            “เชี่ยปี อย่าทิ้งกู !” ไม่รอให้พูดจบ ปีก็รีบดันหลังโปรดให้เดินหน้า นาทีนั้นตั้มได้แต่รีบโกยข้าวเข้าปาก เอาจานไปเก็บพร้อมกับคว้ากระเป๋าตัวเองและเพื่อนติดมือมา เกือบข้าวติดคอตอนวิ่งมาหา ถึงอย่างนั้นก็ไว้มาดพี่ว๊ากได้อย่างแนบเนียน เพราะไม่รู้ว่ามีปีหนึ่งอยู่แถวนี้บ้างหรือเปล่า

 

            คนโปรดมายืนอยู่ข้างแสตนอีกฝั่งที่ไม่มีคนมากนัก มันมีม้านั่ง หนำซ้ำยังเป็นจุดที่มองเห็นเขาเล่นบอลได้ง่ายไม่ต่างจากนั่งอยู่อัฒจันทร์ เวลานี้อีกทีมกำลังเปลี่ยนตัวผู้เล่นเลยทำให้ทีมวิศวะได้พัก พวกพี่มากปีกรูกันไปหาน้ำกิน ขณะที่คนโปรดพยายามมองหาว่าพี่เสืออยู่ไหน

 

            แต่เหมือนว่าจะเป็นเขาที่ถูกหาเจอมากกว่า

 

            มีน้ำไหมพวกมึง เสือวิ่งมาด้วยความหอบ ปากร้องขอน้ำพร้อมกับกวาดตาหา แม่งเหนื่อยชิบหาย สถาปัตย์แม่งเล่นเก่งสัส กูนึกว่าเอานักบอลมืออาชีพมา

 

            “พี่เล่นอ่อนเองเปล่า นี่ผมเห็นพี่วิ่งทั่วสนามเหมือนคุณตาไล่จับเด็กเลย

 

            “ไอ้ห่าตั้ม ชูนิ้วกลางใส่น้อง แบมือขอน้ำที่สองแฝดหยิบติดมา เขารับไปดื่มพลางมองหน้าคนโปรดที่สนใจคนที่วิ่งมาจากกลางสนาม

 

            มันเหมือนกับว่าสายตาของเราปะทะกัน ปลื้มเลยถูกดูดให้วิ่งมา

 

            ขอน้ำหน่อย

 

            “นี่ครับ น้องยื่นถุงใส่น้ำให้อย่างไม่ลังเล ทว่าปลื้มทำเพียงแค่หยิบมาขวดนึงแล้วเปิดเทราดหัวตัวเองเพื่อขับไล่ความร้อนฉ่า เสียดายที่คนโปรดไม่มีผ้า ไม่งั้นคงให้พี่เขาได้ซับความเหนื่อยล้าออกบ้าง ซ้อมเสร็จแล้วเหรอครับ ถึงมาเล่นบอลกัน ?

 

            “พอได้บ้างละ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปซ้อมต่อ ขอเอาชนะไอ้พวกสถาปัตย์ให้ได้ก่อนแม่งปากเก่งนัก

 

            “นี่ถ้ามันไม่กวนตีนนะ พวกกูยกธงขาวตั้งแต่ลูกแรกละจริง เสือเสริมทัพยกน้ำขึ้นดื่มเช่นเดียวกับปลื้มที่เปิดน้ำอีกขวด ทั้งที่เขาตั้งใจว่าขวดนั้นจะไว้ให้พี่เสือ

 

            จากที่คิดไว้ว่าจะฝากให้กลายเป็นว่าให้กับมือไปแบบงงๆเลย

 

            แล้วนี่ไม่ไปทำงาน ?

 

            “เดี๋ยวไปครับ แต่...อยากอยู่ดูว่าใครจะชนะ

 

            “ก็ต้องวิศวะดิวะ คะแนนเราก็นำ ปลื้มชี้ไปที่บอร์ดคะแนนที่บอกว่าตอนนี้วิศวะนำสองหนึ่ง ถ้ายิงได้อีกลูกก็เลิกแล้ว ถือว่าชนะขาด

 

            อย่าเอาจริงมากนะครับ เดี๋ยวจะเจ็บตัวก่อนได้เล่นดนตรีในงาน

 

            “เป็นห่วงเหรอวะ ? น้องถึงกับชะงักกึกเมื่อถูกถามแบบนั้น ไม่ใช่แค่น้องที่นิ่งงัน พวกเพื่อนต่างก็มองหน้ากันเลิกลักไปหมด ไม่มีใครคิดว่าพี่เขาจะถามแบบนั้น หนำซ้ำยังยกยิ้มรอดูปฏิกิริยาน้องอีก เล่นเอาคนโปรดเคลื่อนสายตาหนีแล้วกลับมาตอบเสียงปกติว่า

 

            มั้งครับ

 

            “เชี่ย โคตรซึนสองแฝดกระซิบเป็นจังหวะเดียวกับที่ปลื้มผลักหัวคนโปรดด้วยความเอ็นดู มึงงง เขาผลักหัวกัน

 

            “สนิทเบอร์ไหนทำไมกูมิรู้

 

            “เงียบเลยไอ้แฝดนรก เสือรีบห้ามปรามเพื่อไม่ให้พวกมันทำลายบรรยากาศ ปลื้มกระดกน้ำดื่มอีกรอบก่อนที่เสียงเป่านกหวีดเรียกเข้าสนามจะดังขึ้น คนโปรดเลยรับขวดเปล่ามาถือไว้

 

            รอกูก่อนนะ เดี๋ยวแข่งเสร็จจะขับรถไปส่งที่ร้าน

 

            “ไม่ต้องหรอกพี่ เหนื่อยขนาดนี้จะไปส่งทำไม

 

            “ก็ถือว่าตอบแทนที่ซื้อน้ำมาให้

 

            “…”

 

            “แล้วก็จะกลับมากินนมด้วย พี่เขาชี้ไปที่นมในถุง กระตุกยิ้มเบาๆให้รู้ว่าเขารู้ทัน อย่าเพิ่งหนีกลับล่ะ รอกูก่อนเข้าใจไหมปีสาม

 

            “…เข้าใจ

 

ดังๆหน่อย !”

 

เข้าใจแล้วครับปีสี่ !”

 

            “ดี ! เดี๋ยวจะชนะให้ดู !” ความมั่นใจเกินร้อยต้องยกให้พี่ปลื้มที่รีบวิ่งกลับเข้าไปในสนาม การแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างดุดันโดยที่ปลื้มไม่ทันเห็นสายตาเพื่อนสนิทอีกคนที่ยืนมองอยู่ คนโปรดภาวนาขอให้พี่ปลื้มชนะ ไม่ใช่เพราะเขาไม่อยากเห็นอีกฝ่ายเสียหน้า ทว่าอยากเห็นรอยยิ้มเวลาพี่เขาดีใจที่รู้ว่าตัวเองทำได้อย่างที่บอกไว้

 

            สิ่งหนึ่งที่พี่ปลื้มเป็นมาตลอดคือจะไม่รู้เลยถ้าทำไม่ได้

 

            และส่วนใหญ่ก็มักจะใช้การกระทำบอกความคิด ความรู้สึกด้านในตลอด

 

            ยิ้มไม่หยุดเลยนะมึง

 

            “อย่าแซวน่า ปรามเพื่อนสนิทที่เข้ามากอดคอแซวกัน จากนั้นก็หันไปสนใจการแข่งต่อ สถาปัตย์เก่งพอที่จะตีตื้นได้ มีศิลป์ศาสตร์มาช่วยไว้ก็เลยเก่งคูณสอง ถึงอย่างนั้นวิศวะก็ใช่ว่าจะน้อยหน้า นำทีมกลับมาอย่างเข้มข้น

 

มีบางที่เล่นสกปรก ขัดขาบางคนล้มจนหน้าคว่ำ กรรมการเขาก็ปรับออกนอกสนาม ส่วนคนที่โดนก็ดีหน่อยที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ก็อาจจะต้องมีเคลียร์กันนอกรอบ เนื่องจากดูว่าจะไม่ชอบหน้ากัน ตอนนี้วิศวะกลับมาเด่นอีกครั้ง พี่เจษกับพี่ปลื้มช่วยกันทำแต้มอย่างสุดความสามารถ

 

มีจังหวะนึงเหมือนกันที่ทั้งสองแย่งลูกกัน ทำเอาทุกคนในสนามย่นคิ้วกันใหญ่

 

ทว่าสุดท้ายคะแนนก็ตกเป็นของวิศวะไป

 

เสียงโห่ร้องดังไปทั่วสนาม เสียงดังจนอาจารย์ต้องเข้ามาดูว่ามันสนุกอะไรขนาดนั้น ก่อนจะเจอทีมพี่ปลื้มที่ดีใจเอามากๆ บางคนถึงกับถอดเสื้อวิ่งทั่วสนาม บางคนก็เต้นดี้ด้าเรียกเสียงหัวเราะจากคนรอบข้าง หนึ่งในนั้นคือพี่เสือที่ตีลังกาโชว์ความสามารถจนนิ้วเกือบหัก

 

            ในขณะที่บางคนเลือกที่จะวิ่งกลับมาหาคนที่บอกว่าจะชนะ

 

            ฝ่าเท้าของพี่ปลื้มหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับบอกว่า

 

            ชนะแล้วนะคนโปรด เห็นไหมว่ากูทำได้

 

            ครับ ผมรู้ว่าพี่ต้องทำได้คนน้องพยักหน้าพลางยกยิ้มให้ ปลื้มเลยขยับเข้ามาใกล้แล้วแบมือขอถุงที่คนโปรดถือไว้ อะไรครับ ?

 

            “ก็รางวัลที่กูชนะไง

 

            “เอ๋...

 

    “ซื้อนมมาให้ไม่ใช่เหรอ เอามาสิ จะได้กิน

 

บก.ฝากมา ทีมเปย์เจอกันเดือนหน้านะงับ :)

LOADING 100 PER

เดินไปด้วยกัน ถึงเวลาหยุดวิ่งแล้วเดินช้าๆ

การวิ่งบางครั้งมันก็ไม่มั่นคงเลยสักนิด เสี่ยงต่อจากจะล้มเพราะต้องขยับตลอดเวลา

แต่ถ้าเราเดินช้าๆ เราจะเห็นว่าอะไรอยู่ตรงหน้า จะเห็นว่าอะไรบ้างที่เราควรทำ

ถึงคนที่กำลังวิ่งอยู่นั้น ถ้าเหนื่อยมากก็พักก่อนดีไหม

บางทีการเดินช้าๆ มันก็ไม่ได้เสียหายเท่าไหร่

คุณอาจจะเจอใครสักคนมาเดินด้วยกัน :)

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 





S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.841K ครั้ง

309 ความคิดเห็น

  1. #8678 FDB88 (@FreedomBlood88) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:03

    ฮือออ อิพี่ทำแบบนี้น้องใจไม่ดีเลย เขินนนน

    #8678
    1
  2. #8634 kk lovely (@pmpke319) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 21:02
    เอาใหญ่เลยนะๆพี่ปลื้มวิ่งหน้าบานมาหาน้องเลย เป็นไรกันหรอถึงต้องวิ่งมาบอกอะ
    #8634
    1
  3. #8583 PCY_BBH_PLOY (@Chutiporn_ploy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 13:14
    ซึนทั้งอ่ะ 55555
    #8583
    1
  4. #8545 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 04:45
    คือสายซึนทั้งคู่อ่ะ
    #8545
    1
  5. #8512 Ejoy2545 (@Ejoy2545) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 09:39
    ในที่สุด...ฉันก็อ่านตอนนี้ได้อย่างไม่มีพี่เจษมาขัดด...เย้!55555
    #8512
    2
  6. วันที่ 2 เมษายน 2562 / 02:36
    เรื่องดำเนินมาตั้ง10กว่าตอนแล้ว นึกว่าผ่านไปหลายสัปดาห์แล้วนะเนี่ย... เพิ่งสัปดาห์เดียวเองเรอะ....แล้วงี้เมื่อไหร่แผลใจจะหาย โอย
    #8485
    1
    • #8485-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 15)
      2 เมษายน 2562 / 08:06
      เวลาในเรื่องกับชีวิตจริงมันต่างกันนน
      #8485-1
  7. #8465 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 17:05
    ตอนเดินก้วยกันคือเเบบ ฮือ
    #8465
    1
  8. #8435 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:02
    แกกกกกกก พี่ปลื้มมมมมมโว้ยยยยย อะไรจะขนาดนี้ห้ะะะะะ ชอบความพี่ว๊ากปีสี่กับน้องปีสามจังเลยอะค่ะ เลี้ยงมาด้วยลำแค้งแก มันก็จะประมาณนี้ดีมากอะชอบไม่ดูนุ่มนิ่มเกินเบอร์ เอาใจไปเลยๆๆๆๆๆๆ
    #8435
    1
  9. #8410 Pimpikaaaaaa (@Pimpikaaaaaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:54
    พี่ปลื้มมมมม ใจดีจังเลยยยยย
    #8410
    1
  10. #8407 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:37
    พี่ปลื้มเวลาดีใจคือน่ารักมากกกกกก
    #8407
    1
  11. #8359 fafa952 (@fafa95) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:11
    เขินมากจริง
    #8359
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #8359-2 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 15)
      25 มีนาคม 2562 / 21:16
      กุมใจจจ
      #8359-2
  12. #8311 jellyunholic (@jellyunholic) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 03:05
    อ่ะ หยุดยิ้มไม่ได้เลยจริงๆตอนนี้ ฮื่อออ
    #8311
    1
  13. #8279 wuxie (@wuxie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:58

    พี่ปลื้มมมมมม
    #8279
    1
  14. #8246 นุ้งโด (@dayo1201) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 09:16
    แงงงงง พี่ปลื้มมมน้องเขิน
    #8246
    1
  15. #8236 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:02
    หึยยย รู้ใจ
    #8236
    1
  16. #8218 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:53
    แงงง พี่ปลื้มว้อยยยย
    #8218
    1
  17. #8190 earnnearn (@earnnearn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 19:13
    งื้ออออพี่ปลื้มเอาอีกๆ
    #8190
    1
  18. #8150 IsmyPlace (@banniep89) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 15:37

    แหน๊ พี่ปลิ้ม กิ้วๆๆๆๆๆ

    #8150
    1
  19. #8147 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 12:13
    เขินตัวบิดดดดดด
    #8147
    1
  20. #8136 wwasita (@wwasita) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:20
    พี่ปลื้มรู้ดี อ่อยเก่งงงงงงงงง เก่งมากก
    #8136
    0
  21. #8125 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 12:51
    พี่ปลื้มอ่อยน้องหรอคะ น่าตีจังเลยนะทำแบบนี้น้องอาจช็อคได้555
    #8125
    1
  22. #8079 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:59

    พี่ปลื้มเหมือนอ่อยน้องอะ
    #8079
    1
  23. #8046 lollipop94 (@lollipop94) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:54
    งื้อออออ ถ้าเป็นคนโปรดคงร้องไห้แล้ว คนที่แอบชอบใส่ใจขนาดนี้
    #8046
    1
  24. #8033 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:31
    อห.พี่ปลื้ม ถ้าจะขนาดนี้ก็ควรเลิกปากแข็งได้ละม้างงงง ขนาดน้องยังไม่ปากแข็งเลยอ่ะ สู้น้องก็ไม่ได้
    #8033
    1
  25. #8017 <N-O> (@TaiNawansa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:58
    ซื้อน้ำเผื่อพี่เสือ ไม่เห็นเผื่อพี่เจษเลย
    #8017
    2