'ปลื้มคนโปรด' (Yaoi) [สนพ.Deep Publishing]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 531,642 Views

  • 8,002 Comments

  • 23,994 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    126,754

    Overall
    531,642

ตอนที่ 14 : ปลื้มคนโปรด 13 : ความจริงที่ปลอบโยน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3932 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

ปลื้มคนโปรด 13 : ความจริงที่ปลอบโยน

#ปลื้มคนโปรด

           

คนโปรดมาทำงานกับเจษเพียงลำพัง ตลอดระยะทางอีกฝ่ายก็ชวนน้องคุยบ้าง แต่เพราะขับรถอยู่เลยไม่ค่อยได้ยินเวลาพูดเท่าไหร่ พอมาถึงร้าน คนน้องก็รีบไปทำงาน มีคุยบ้างตอนที่ขอให้น้องช่วยสอนการจดออเดอร์แบบเร็วๆ รวมถึงการแนะนำเมนูต่างๆ

 

            ทว่าก็ต้องยอมรับว่าการมาทำงานเป็นเด็กเสิรฟ์มันก็ไม่ได้มีอะไรมาก นอกจากเอาใจลูกค้า

 

            และรับมือกับทุกปัญหาให้ได้

 

เพล้ง !

 

            “พี่เจษ เป็นไรไหมครับ ?

 

            “ไม่เป็นไรครับ แค่โดนบาดนิดหน่อย คนโปรดรีบละมือจากโต๊ะที่เช็ดอยู่ไปดูคนตัวสูงที่ทำแก้วตก มือหนาเอื้อมไปหยิบเศษแก้วอย่างลืมตัวเลยทำให้โดนบาด เจษนิ่วหน้าเล็กน้อย ผละออกจากตรงนั้นหันมาหาคนน้องที่รีบมาดูแผลให้

 

            มันไม่ได้ลึกเท่าไหร่ แค่มีเลือดไหลออกมาเท่านั้น

 

            “ไปล้างน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวผมเก็บตรงนี้ให้

 

            “เฮ้ยพี่เก็บได้ไม่เป็นไร

 

            “ไม่ได้ครับ เกิดโดนบาดขึ้นอีกจะแย่เอา น้องรีบห้ามทัพ ถ้าให้พี่เขาเก็บต่อทั้งที่มีแผลแบบนี้คงติดเชื้อกลายเป็นแผลใหญ่ ต่อให้เขาจะรู้สึกว่ามันเล็กมากแค่ไหน เราก็ละเลยไม่ได้ ห้องน้ำอยู่ซ้ายมือ พี่ไปล้างก่อนแล้วเดี๋ยวผมขอพลาสเตอร์ผู้จัดการร้านให้

 

            “แต่พี่...

 

            “ไปเถอะครับ ผมจัดการเอง ทำหน้าจริงจังจนคนพี่ปฏิเสธไม่ไหว เจษพยักหน้าเดินไปล้างมือที่ห้องน้ำขณะที่คนโปรดรีบเก็บกวาดเศษแก้วพวกนั้น ตอนแรกจะหยิบพลันก็นึกถึงวันนั้นที่พี่ปลื้มจับมือไว้

            ระวังหน่อยดิ เดี๋ยวก็โดนบาด

 

ใช้ไม้กวาดก็จบแล้ว จะไปใช้มือหยิบทำไม

 

            ‘ปากยังไม่หายยังจะหาเรื่องเพิ่มอีกนะมึง

 

            เจ้าตัวชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมลงไป เปลี่ยนเป็นยืดกายขึ้นไปเอาไม้กวาดมาแก้ไข รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าพลางคิดว่าถ้าเขาโดนบาดอีกฝ่ายจะทำยังไง

 

            จะด่าทอเขาแล้วเดินหนีไป หรือว่าจะทำตัวปากร้าย...

 

            แล้วพาไปทำแผลแทน ?

 

            ไอ้เจษทำแก้วแตกเหรอ ?

 

            “ครับ เขาคงยังไม่ชินเท่าไหร่ หลุดออกจากภวังค์ตอนผู้จัดร้านมาโยนคำถามให้ ดีที่ตอนนี้คนเริ่มน้อยลงแล้วเลยไม่ต้องวิ่งวุ่นเท่าไหร่ มีพนักงานมากพอที่จะรับผิดชอบพวกลูกค้าที่นั่งอยู่มากมาย ผมขอโทษแทนเขาด้วยนะ

 

            “ช่างมันๆ ก็บอกมันให้ระวังมากกว่านี้แล้วกัน เพราะแก้วที่พี่ง่วงซื้อมาไม่ใช่ถูกๆ ดีนะที่ที่เกิดเรื่องแบบนี้บ่อยเขาเลยซื้อแก้วสำรองไว้

 

            “อ่า...

 

            “มึงรีบเก็บกวาดให้เสร็จไป ลูกค้าจะได้ไม่เดินเหยียบ

 

            “ได้ครับ อ้อ ! ผู้จัดการครับ มีพลาสเตอร์ยาไหมครับ พี่เจษเขาโดนบาด

 

ไอ้ห่าทำอะไรไม่ระวัง กล่องปฐมพยาบาลก็อยู่ในห้องพัก พามันไปทำแผลในนั้นก็ได้

 

โอเคครับ พยักหน้ารับแล้วกวาดต่อ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีเศษแก้วตรงไหนตกหล่น พอทุกอย่างเรียบร้อยก็เอาแก้วพวกนั้นไปทิ้งลงถังขยะ ผูกปากถุงแล้วเอาไปโยนไว้ที่ถังขยะด้านนอกรอรถมารับเช่นทุกครั้ง จากนั้นก็ล้างมือเดินไปหาคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ

 

ล้างมือแล้วใช่ไหมครับ ?

 

ล้างแล้วครับ คนโปรดเก็บแก้วพวกนั้นเสร็จแล้วเหรอ ?

 

เสร็จแล้วครับ ตอบกลับนิ่งๆ พร้อมกับชี้นิ้วไปที่ห้องพักพนักงาน เดี๋ยวเราเข้าไปทำแผลกัน ห้องนั้นมีไว้ให้พวกพนักงานพักตอนว่าง

 

อ้อ พี่ขานรับ

 

งั้นตามมาผมครับ จะได้รีบทำแผล รีบไปทำงานต่อ

 

ได้เลยครับคนโปรดก้าวเท้าเดินนำไปก่อน เปิดประตูห้องแล้วพบว่าไม่มีใครเลยสักคน คงเพราะทุกคนกำลังทำงานอยู่ คนไม่เยอะก็จริง แต่การบริการมันก็ต้องทั่วถึงแล้วทำตลอด เจ้าตัวชี้ให้พี่เจษไปนั่งรอที่โซฟา ส่วนตัวเองก็ไปหากล่องปฐมพยาบาลมาให้

 

ที่ต้องมีเพราะว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น มันเกิดมาเป็นสิบๆ รอบแล้วเลยต้องมีของเตรียมไว้

 

แสบหน่อยนะครับ

 

ซี๊ด !” เจษถึงกับซี๊ดปากตอนน้องใช้แอลกอฮอล์เช็ดแผลให้ ความแสบร้อนทำคนพี่นิ่วหน้ายิ่งกว่าอะไร สะบัดมือไปมาราวกับระบายให้ความร้อนนี้ออกไป แม้ว่ายังไงก็ต้องเจอก็ตาม แน่นอนว่าน้องก็รอจนกว่าพี่เขาจะยื่นมือมาให้อีกครั้ง คราวนี้เจษกัดปากเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บ

 

คนโปรดเลยรีบทายาแล้วเอาพลาสเตอร์ปิดแผล

 

ลายก้อนเมฆสีน้ำเงินถูกประทับอยู่บนเรียวนิ้วสวย

 

นี่พี่ต้องตัดนิ้วทิ้งไหมเนี่ย

 

ผมปิดแน่นไปเหรอครับ ?น้องเอียงคอใส่ หลุบตามองนิ้วชี้ที่ถูกพันพลาสเตอร์ไว้อย่างเรียบร้อยและแน่นหนา ถ้าแน่นไปเดี๋ยวผมปิดให้ใหม่ครับ

 

พี่ล้อเล่นครับ กำลังดีแล้ว เจษยิ้ม แอบสำนึกผิดที่ทำน้องเป็นห่วง ขอบคุณคนโปรดนะครับที่ทำแผลให้ นี่ถ้าไม่ได้คนโปรดพี่คงช้ำไปนานแล้ว

 

ไม่หรอกครับ ก็ผมอยู่ตรงนั้น ถ้าไม่ช่วยก็คงใจร้ายเกินไป ว่าพร้อมลุกขึ้นไปเก็บกล่องพยาบาลเข้าที่ เลยไม่ทันสังเกตเห็นความอ่อนโยนที่มอบมาให้ ถ้าพี่เจษทำงานไม่ไหวก็ขอผู้จัดการกลับก่อนก็ได้นะครับ เขาไม่ว่าหรอกเพราะวันนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่ไหว

 

“…”

 

จะได้พาคนโปรดไปส่งบ้านด้วยไง ดึกขนาดนี้คงหารถยากสินะ

 

ก็ไม่ยากมากหรอกครับ มันก็มีรถวิ่งตามเวลาของมัน โปรดตอบตามความจริง อีกส่วนคือเกรงใจเนื่องจากบ้านเราคนละทาง พี่เจษควรจะกลับบ้านไปพักนะครับ วันนี้เหนื่อยมาเยอะแล้ว

 

คนโปรดก็เหนื่อยเหมือนกัน โดนลงโทษแล้วยังต้องมาทำงานอีก

 

แค่นี้สบายมากครับ น้องไหวไหล่ คราวก่อนก็โดนแบบนี้ก่อนมาทำงานเหมือนกัน ทว่าคนพี่กลับเป็นห่วงกลัวว่าน้องจะปิดบังว่าเหนื่อยมากแค่ไหน แต่ด้วยนิสัยก็ไม่ใช่พวกที่จะเซ้าซี้ใคร

 

ทำเพียงแค่ยกยิ้มให้ ลุกขึ้นยืนแล้วลูบหัวอีกคนด้วยความเอ็นดู

 

ตัวแค่นี้ทำไมเก่งจังครับ

 

พี่เจษ

 

ใครได้เป็นแฟนคงรักตาย

 

คงไม่มีวันนั้นหรอกครับ โปรดส่ายหน้า พรูดลมหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย ผมยังไม่คิดจะมีใคร

 

โปรดยังไม่มีแฟนเหรอ ? เจ้าตัวพยักหน้า โกหกหรือเปล่าเนี่ย ดีขนาดนี้จะไม่มีเจ้าของหัวใจได้ไง

 

คงเพราะผมมีคนในใจ

 

อะ...

 

ผมมีคนที่ชอบแล้วน่ะครับเลยไม่มองคนอื่น

 

คำพูดนั้นทำเจษชะงักกึก เขาไม่ยักรู้ว่าคนโปรดมีคนที่ชอบแล้ว นึกว่าจะตอบแค่ไม่มีเวลาไปหาแฟน แล้วก็คุยเรื่องอื่นให้เขาได้รู้จักอีกด้าน พอเจอคำตอบไปแบบนั้นก็ทำเอาคนพี่เขาคล้ายกับหลงทางไปชั่วขณะ

 

ไม่รู้มาก่อนเลยนะครับว่าคนโปรดมีคนที่ชอบแล้ว

 

ผมไม่ค่อยบอกใคร มีแค่เพื่อนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ โปรดสบตากับพี่มากปีให้รู้ว่าที่พูดมาคือเรื่องจริงแค่ไหน ปกติแล้วเขาไม่ค่อยพูดเรื่องนี้กับใคร แต่ถ้าเอ่ยหรือถามก็จะบอกว่ามีคนในใจ

 

แค่ไม่บอกว่าเป็นใครมาจากไหนก็เท่านั้น

 

ซึ่งคนถามก็ระบายยิ้มบางทำหน้าสงสัย

 

ใครกันนะเป็นผู้โชคดีที่ได้หัวใจคนโปรดไป

 

บางทีถ้าเขารู้ เขาอาจจะไม่คิดว่าเป็นโชคดีก็ได้นะครับ

 

แปลว่ายังไม่เคยบอกเขาเหรอครับ ?”

 

เคยคิดอยากทำ แต่ก็...ล้มเลิกไป

 

อ้าว ทำไมล่ะ ?”

 

เพราะเขาเองก็มีคนในใจ

 

“…”

 

และผมก็พอใจกับจุดยืนตัวเอง เป็นถ้อยคำที่แฝงไปด้วยความเศร้า หากแต่คนพูดกลับมีรอยยิ้มติดบนใบหน้า สำหรับคนโปรดแล้ว ไม่ว่าจะโดนทำร้ายจิตใจ หรือผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายมากมายแค่ไหน เขาก็ยังคงยิ้มรับได้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้น มันคือผลของการตัดสินใจ

 

ในเมื่อเราเลือกที่จะดูเขาอยู่ห่างๆ เราก็ต้องรับให้ได้

 

แม้ว่าตอนนี้จะเริ่มเข้าใกล้บ้างแล้วก็ตาม

 

แต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่ากำลังก้าวจากจุดเดิมที่เคยยืน

 

แล้วคนโปรดไม่อยากให้เขายืนอยู่ข้างตัวเองบ้างเหรอครับ ?”

 

ผมเคยอยากให้เขาทำ แต่ก็มาคิดว่าตัวเองคงไม่มีเวลาดูแลใคร

 

“…”

 

ผมโอเคแล้วครับที่ได้มองเขาอยู่ตรงนี้ ถึงเขาจะรู้สึกว่าตัวเองไม่โชคดีที่มีคนแบบผมชอบหรือให้ใจ... น้องหลุบตาต่ำพร้อมกับระบายยิ้มบางที่ออกมาจากหัวใจ

 

มีอยู่ประโยคเดียวที่คนโปรดใช้ปลอบใจ

 

แต่ผมก็โชคดีมากที่ได้ชอบเขามากกว่าใคร การได้มีคนโปรดอยู่ในใจก็แปลว่าเราพร้อมที่จะรับความเจ็บปวดที่เข้ามาต่อให้เขาจะไม่รู้ก็ตาม

 

ทำไมคนโปรดถึงได้น่ารักขนาดนี้

 

ผมไม่...

 

ถ้าได้เป็นคนโปรดของคนโปรดก็คงดีสินะ เจษยกยิ้มหวานที่เห็นแล้วหัวใจสั่น จะมีทางไหนไหมที่ทำให้แทนที่คนคนนั้นได้ พอเห็นคนโปรดพูดถึงเขาแล้วมันก็...อดอิจฉาไม่ได้ คนโปรดน่ารักแบบนี้ทำไมถึงพลาดไป

 

คงเพราะเขาเลือกที่จะมองแต่คนไกลๆ เลยไม่เห็นคนใกล้ตัวมั้งครับ โปรดตอบกลับ แต่จะว่าไปก็พูดแบบนั้นไม่ได้ในเมื่อเขาเองก็ไม่เคยเอาตัวเองเข้าไปเฉียดใกล้หรือยัดตัวเองเข้าไปในชีวิตเขา เพิ่งมาเป็นคนใกล้ตัวเร็วๆ นี้ที่เขาเพิ่งอกหักมา

 

ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่การฉวยโอกาส มันก็แค่...

 

โอกาสที่ชวนให้ไขว้คว้าไว้เท่านั้น

 

แน่นอนว่ามันทำให้เจษได้รับรู้ถึงทัศนความคิดที่แตกต่าง ปกติแล้วเขาจะเจอแต่พวกที่พยายามคว้าสิ่งดีๆ ไว้ โดยเฉพาะของที่เราชอบมากๆ คงไม่มีทางปล่อยให้มันหลุดมือไป แต่คนโปรดกลับไม่ใช่

 

เขาเลือกที่จะปล่อยมันให้เป็นไปตามใจ แล้วเฝ้าดูมันด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่มี

 

คงเพราะน้องไม่มีเวลา

 

เช่นตอนนี้ที่ผู้จัดการร้านมาเคาะประตูเรียกหา

 

คนโปรดมารับลูกค้าหน่อย

 

ได้ครับ !” น้องตะโกนตอบแล้วรีบเดินไปที่ประตูไม่วายหันมาพูดกับคนที่อยากเปิดบทสนทนาต่อ ถ้าพี่เจษไม่ไหว อย่าลืมไปบอกผู้จัดการร้านนะครับ

 

ครับคนโปรด เจ้าของชื่อขานรับอีกรอบแล้วเดินออกจากห้องไป ส่งผลให้เจษต้องเก็บคำพูดนั้นกลืนลงคอ เขายังไม่ได้รับคำตอบจากคนตัวเล็กว่าทำยังไงถึงจะแทนที่คนคนนั้นได้ ทว่าพอได้มาฟังแล้วก็รับรู้ได้เลยว่าน้องชอบคนคนนั้นมากแค่ไหน

 

มันทำให้เขาอิจฉาอย่างที่บอกไป พลันก็หลุบตาต่ำมองพลาสเตอร์ที่อีกฝ่ายปิดให้

 

จูบมันเบาๆ ราวกับซึมซับความอ่อนโยนนั้นไว้แล้วพูดกับตัวเองในใจว่า...

 

อยากเป็นคนโปรดของคนโปรดจัง

 

 

 

คืนนี้คนโปรดยังคงต้องทำงานหนัก และไม่ได้กลับบ้านกับเจษเนื่องจากออกมาคนละเวลา จริงๆ แล้วเจษก็รอคนโปรดอยู่ แต่คลาดกันตอนไหนก็ไม่รู้ ซึ่งคนน้องก็ไม่ได้รู้เรื่อง นั่งรถเมล์กลับบ้านตามปกติ แต่สิ่งที่ทำให้เช้าวันถัดมาเริ่มต้นด้วยบรรยากาศไม่ดี...

 

คือสายโทรเข้าจากแม่ของตัวเอง

 

แม่หายใจไม่ค่อยออกอีกแล้วเหรอ กินยาหรือยัง

 

กึก !

 

            “ให้โปรดไปหาไหม โปรดไปได้นะตอนนี้ โปรดคุยกับปลายสาย เม้มปากนิดหน่อยพร้อมกับเสยผมขึ้น เวลานี้เขาอยู่ที่มหาลัย กำลังเดินผ่านคณะอักษรไปที่ตึก ระหว่างเดินก็เกิดคิดถึงเรื่องแม่ขึ้นมา พลันแม่ก็โทรหาราวกับรับรู้ได้ นาทีนั้นคนโปรดเกือบจะร้องไห้ การได้ยินเสียงแม่ที่ไม่ได้คุยกันมาตั้งนานเหมือนทำลายกำแพงความเข้มแข็งที่สร้างไว้

 

            เพราะต้องทำงานและรับน้อง กลับบ้านก็ต้องรีบนอนมาเพื่อตื่นมาเรียนต่อ จะเอาเวลาที่ไหนไปโทรหาแม่ได้

 

            แต่ถ้าว่างเมื่อไหร่ก็จะส่งไลน์ไม่ก็โทรหาตลอด

 

            จนวันนี้

 

            [ไม่ต้องหรอกลูก แม่ไม่เป็นไร ก็แค่ฝุ่นละอองมันเยอะเลยหายใจติดขัด]

 

            “แล้วแม่ได้ใช้ยาที่หมอให้มาหรือยัง ไอ้ที่ช่วยขยายหลอดลมให้หายใจได้สะดวกน่ะ คนโปรดหยุดยืนหาที่คุยโทรศัพท์เงียบๆ ลำพัง ป้าแหวนอยู่ไหม ให้เขาช่วยฉีดให้ก็ได้ถ้าแม่กลัว

 

            [แม่ทำได้ เนี่ย เดี๋ยวคุยกับลูกเสร็จ แม่จะไปฉีดเลย]

 

            “อย่าปล่อยตัวเองให้ทำงานหนักมากไปนะแม่ โปรดรู้นะว่าแม่ยังแอบเย็บผ้าส่งเขาอยู่ ปลายสายหัวเราะนิดหน่อยคล้ายกับเดาถูกว่าลูกรู้ทัน โปรดส่งเงินให้แม่ไม่พอใช้เหรอ โปรดบอกแม่แล้วไงว่าห้ามทำ

 

            [ก็เขามาขอให้ช่วย แม่ก็เห็นเป็นคนกันเองเลยช่วยเขาทำ]

 

            “แต่แม่ไม่ค่อยแข็งแรงนะ อย่าฝืนนักสิครับเผลอชะงักเมื่อพูดคำนั้นเพราะเหมือนเคยได้ยินจากที่ไหน ถ้าจำไม่ผิดคนใจร้ายมักจะพูดคำนี้กับเขาเวลาที่เขาทำอะไรเกินตัวมากไป

 

            อย่าฝืนให้มากนักเลย

 

            ไม่คิดเลยว่าจะเอามาใช้กับแม่ตัวเอง

 

[รู้แล้วจ้า แม่สำนึกผิดแล้วเนี่ย]

 

            “แม่ครับ

 

            [ฮ่าๆ ไม่ต้องเป็นห่วงแม่หรอกลูก แม่สบายดีแล้วก็ไม่ได้ทำงานหนัก]

 

            “…”

 

            [เพราะงั้นตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงานนะลูกนะ แม่อยู่กับลูกอีกนาน เชื่อสิ]

 

            คนโปรดรู้สึกเหมือนน้ำตาไหลมาคลอเบ้า นั่นคือคำขอหนึ่งเดียวในช่วงเวลานี้ที่มีชีวิตอยู่ คนโปรดรู้ดีว่าแม่ของเขาไม่มีทางหายจากโรค เขาหวังเพียงจะทำให้แม่มีความสุขและมีชีวิตอยู่ให้นานที่สุดเท่าที่โลกนี้จะมอบให้ได้ พอได้ยินแบบนั้นมันคล้ายกับบีบให้น้ำตาไหล

 

            เสียดายที่คนโปรดพยายามกลั้นไว้ เพราะเขาไม่อยากให้แม่รู้ว่าลูกชายอ่อนแอแค่ไหน

 

            [แม่รักโปรดนะลูก]

 

            “ผมก็รักแม่ครับ เสียงของโปรดสั่น ถึงอย่างนั้นก็พยายามหายใจเข้าเพื่อสูดอากาศ เดี๋ยวถ้าหาวันหยุดได้ โปรดจะรีบกลับไปหาแม่นะ แม่ต้องดูแลตัวเองให้มากนะรู้ไหมครับ

 

            [รู้แล้วครับคนเก่ง แม่จะดูแลตัวเองมากๆ ลูกจะได้ไม่ต้องกังวลอะไร]

 

            “…”

 

            [งั้นเดี๋ยวแม่วางสายก่อนนะ จะได้ไปกินยา]

 

            “ไว้โปรดจะโทรหานะครับ

 

            [จ้า ดูแลตัวเองด้วยนะลูก]

 

            บทสนทนาพวกนั้นเยียวยาความเหนื่อยล้าได้ดีกว่าที่คิด คนโปรดมองหน้าจอที่มืดสนิทหลังจากที่แม่กดวางสาย พอได้ยินเสียงแม่แล้ว มันก็มีทั้งความกลัว ความดีใจผสมกันไป เขาอยากจะกลับไปกอดแม่ หาข้าวให้กินแล้วก็ทำอะไรด้วยกันมากมาย

 

            อยากทำอะไรก็ได้ที่ทำให้แม่มีความสุข

 

            แม่ต้องอยู่กับผมนานๆนะครับ...

 

หมับ !

 

            “ยืนทำไรไอ้ตัวเท่าหัวไหล่

 

            “อ๊ะ !”

 

            “คุยกับแม่ซื้อเหรอ ?” คนโปรดสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกจับบ่าจากด้านหลัง เลยหันไปหาคนที่เข้ามาทักเขาด้วยการกระทำนั้น โดยลืมไปเลยว่าเวลานี้ดวงตากำลังแดงก่ำ ถึงจะไม่ได้ร้องไห้ออกมา แต่ร่องรอยความกังวลระคนเสียใจก็ฉายชัดอยู่บนใบหน้า

 

            เล่นเอาปลื้มถึงกับชะงัก มือที่ตบลงบนบ่าเปลี่ยนมาเป็นจับแขนไว้เบาๆ

 

            เป็นไร ทำไมเหมือนจะร้องไห้ ?”

 

            “ไม่ได้เป็นไรครับ แค่...ฝุ่นมันเข้าตา น้องบ่ายเบี่ยง ทำเป็นเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ทว่าปลื้มกลับจับหน้าให้หันมาสบตากัน

 

            ตาแดงแบบนี้ ฝุ่นหรือหินวะที่เข้าตา

 

            “พี่ปลื้ม

 

            “เป็นไรก็บอกมา จะเก็บไว้ทำไม คนพี่ย่นคิ้วใส่ขณะที่อีกฝ่ายหลุบตาต่ำ เขาไม่อยากบอกกับพี่ปลื้มเพราะกลัวจะร้องไห้ออกมาอย่างจริงจัง ภายนอกเขาอาจจะดูเข้มแข็งมาก หากแต่มองลึกเข้าไปจะเจอกับตัวเขาที่บอบช้ำ

 

            ตัวเขาที่นั่งกอดเขาร้องไห้อยู่ข้างในทุกวัน

 

            แล้วยกยิ้มออกมาให้คนข้างนอกเห็นว่าเขาไม่เป็นไร

 

            มีแค่คนตรงหน้าเนี่ยแหละที่ไม่รู้ว่าคึกอะไร ถึงได้มาเค้นคอกันแบบนี้ แถมยังทำหน้าดุใส่อีก บังคับให้พูดความจริงออกมา

 

            ผมก็แค่...โทรคุยกับแม่ครับ

 

            “แล้วร้องไห้ทำไม ?”

 

            “ไม่ได้ร้อง

 

            “ก็...

 

            “ยังไม่ได้ร้อง เสียงน้องแผ่วลงพ่นลมหายใจเพื่อคลายก้อนสะอึกที่จุกอก ผมเป็นห่วงแม่ อาการของแม่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไร ถึงอย่างนั้นผมก็อดห่วงไม่ได้

 

            “…”

 

            “มันอาจจะฟังดูเด็กไป แต่ผม...คิดถึงแม่มากจริงๆ

 

            “แม่ทั้งคนไม่คิดก็คงเป็นลูกทรพี

 

            “พี่ปลื้ม

 

            “แต่แม่มึงคงรู้สึกไม่ดี ถ้ามึงกังวลจนเกือบร้องไห้เพราะเขา น้องถึงกับนิ่งงัน ก็จริงอย่างที่ปลื้มว่า แม่คงไม่ดีถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นสาเหตุที่ทำเขาคิดมากไม่เว้นแต่ละวัน ถ้าเขาโทรหามึงได้ บอกว่าเขายังโอเคอยู่ มึงก็ควรจะเชื่อใจและกำลังใจตัวเองว่าอย่างน้อยเขาก็ยังมีแรงที่จะโทรหามึงได้

 

            “ผม...

 

            “และอย่าเพิ่งคิดอะไรไปไกล แม่มึงไม่ได้เป็นอะไร อย่าเพิ่งคิดไปเอง เป็นคำปลอบที่เหมือนกับถูกด่า ถึงอย่างนั้นคนโปรดก็รู้สึกว่ามันเหมาะกับพี่ปลื้มแล้วที่จะพูดอย่างนั้น คนตัวสูงลูบหัวเขา ปลอบประโลมความเศร้าให้หายหนี แน่นอนว่ามันทำให้คนโปรดรู้สึกดี

 

            หนำซ้ำยังทำให้หัวใจดวงนี้สั่นไหวไปตามแรงกระทำ

 

            แล้วนี่พี่ไม่ไปซ้อมดนตรีเหรอครับ ถึงมาแถวนี้ได้ ?”

 

            “กำลังจะไป แต่ซื้อนมมาก็เลยมาหาก่อน

 

            “หืม ?”

 

            “อะ เอาไปกิน จะได้เลิกคิดเรื่องไม่ดีสักที ว่าพร้อมยื่นถุงเซเว่นที่มีนมช็อกโกแลตยี่ห้อดังมาให้ เล่นเอาคนโปรดถึงกับเลิกคิ้วใส่ ไม่ต้องสงสัย กูตั้งใจซื้อมาให้มึง

 

            “ให้ผม ?” ชี้เข้าตัวเองพลางกะพริบตาปริบๆ

 

            อือ กูก็ซื้อของให้มึงออกจะบ่อยหนิ จะสงสัยทำไม ตีหน้าตายทั้งที่เคลื่อนตาหนี คล้ายกับกลัวว่าน้องจะเห็นความหวังดีที่ซ่อนไว้ แต่ไม่ได้ซื้อยามาให้ เพราะคิดว่าของเก่าน่าจะยังไม่หมด

 

            “ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ เดี๋ยวผมเอาเงินให้

 

            “กูซื้อมาให้ มึงไม่ได้ฝากซื้อ

 

            “แต่พี่ซื้อมาให้ผมบ่อยเกิน ผมเกรงใจ

 

            “ก็กูอยากซื้อให้ จะเกรงใจทำไมเสียงอ่อนลงแม้จะพูดเหมือนไม่พอใจ และกูก็จะซื้อให้จนกว่ามึงจะเลิกเกรงใจ

 

            “เพื่ออะไร ?”

 

            “ไม่รู้เหมือนกัน เขาไหวไหล่ ถือวิสาสะหยิบขวดนมช็อกโกแลตมาปักหลอดแล้วยื่นให้คนโปรดดื่ม กินซะจะได้อารมณ์ดี เช้าๆ แบบนี้มึงควรจะหาเรื่องดีๆ เข้าตัวไม่ใช่คิดมากเรื่องที่ยังไม่เกิดอะไร

            “ผมก็แค่อดเป็นห่วงไม่ได้

 

          คนอื่นเขาก็ห่วงมึงเหมือนกัน

 

LOADING 100 PER

ความจริงที่ปลอบโยน มีแค่คนในหัวใจที่ได้รับอภิสิทธิ์

ช่วงเวลาหนึ่งเราอาจมีความสุข แต่ความทุกข์ก็ยังเข้ามาย่ำ

หนึ่งคน หนึ่งใจ หนึ่งความรัก อย่าเร่งรัดเดี๋ยวจะเจ็บใจ

เลิกวิ่งแล้วค่อยๆ เดินอย่างที่คนน้องบอกไว้

แล้วจะรู้ว่าการเดินช้าๆ นั้นมันไม่ได้เสียหายอะไร มันกำลังทำให้เจอกับความรักที่งดงาม :)

สกรีมลงแท็กเมื่อหวีดความปลื้มคนโปรด

#ปลื้มคนโปรด

ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ



 

 





S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.932K ครั้ง

411 ความคิดเห็น

  1. #7973 Smileyyyyyyyyyy (@06092546md) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:20

    ฮรืออออออ เขินนนนน เขินนนนนน เขินจนอยากร้องไห้เเล้ววววว พี่ปลื้มน่ารักมากกกกกกกกกกก มากกกกกกกก มากกกกกกกกกก

    พี่มันอ้าาาาา อ่อนโยนเวอร์~~~ฮรือออออออ //เรื่องครอบครัว น้องโปรดสู้ๆนะคะะะะะะ
    #7973
    1
  2. #7950 K.white wine (@parindaqu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:32
    อยากจะกรี๊ดดังๆกับโหมดนี้ของพี่ปลื้มแต่เกรงใจรูมเมทเลยได้แค่จิกหมอน ตายจ้า ตายไปข้างเล๊ยยยยย
    #7950
    1
  3. #7918 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:24
    อะจ้าตายไปแล้ว อ่อนโยนอะไรเบอร์นี้พี่ปลื้ม แต่ตอนอยากตบพี่เจษจังวุ้ย
    #7918
    1
  4. #7862 130143m (@130143m) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:41
    เข้าใจความรู้สึกของคนโปรดนะ เรื่องครอบครัวมันอ่อนไหวต่อความรู้สึกจริงๆ ส่วนพี่เจษถอยทัพเถอะ พี่ปลื้มชนะตั้งแต่ยังไม่ลงแข่ง เมื่อไรคนพี่จะรู้นะว่าน้องชอบและมั่นคงต่อคนพี่มานานถึง 7 ปีโดยไม่มีใครเลย คนแบบนี้หายากเว่ออ
    #7862
    1
  5. #7840 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:22
    น้ำตาไหลตอนคุยกับแม่อะ แงงงงง
    #7840
    0
  6. #7749 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:09
    พี่เจษอย่าสู้เลยยยย 7ปีเชียวนะะ
    #7749
    0
  7. วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:45
    พี่เจษ ไม่มีใครสู้นาย7ปีนั้นได้หรอกค่ะ
    #7739
    0
  8. #7733 Augustra (@NeverPed) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:05
    พี่ปลื้มแอบไปรู้อะไรมาหรือเปล่าคะ แลดูให้ความสนใจคนโปรดมากเป็นพิเศษ คึคึ แอบอ่านสมุดบันทึกน้องใช่มั้ย พูดดดด
    #7733
    0
  9. #7668 jh_zvm (@janghyun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:20
    พ่อเร่งทำคะแนนแน้ว เย่ๆๆ
    #7668
    0
  10. #7659 arm1518 (@arm1518) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:55
    แม่โดน pm2.5 ด้วยหรอ
    #7659
    0
  11. #7646 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:18
    เอ็นดูพี่เจษ
    #7646
    0
  12. #7588 sayupung (@saayuripung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:36
    ทำไมคุ้นๆเหมือนมีบทนึงที่เขียนประมาณว่าพี่เจษรู้ว่าปลื้มชอบใคร มันต้องเงื่อนงำแน่ๆเลยย เราจะยังไม่ฟันธงพี่เจษ
    #7588
    0
  13. #7449 น่องขาหมู (@bellzatail) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:23
    คนโปรด...สู้ๆนะเราเชื่อว่าเธอต้แงผ่านไปให้ได้
    #7449
    0
  14. #7430 olpn (@olpn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:54
    สงสารอ่ะ สงสารตัวเองไม่เจอคนดีๆซักที55555
    #7430
    1
  15. #7334 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
    คือพี่เจษแม่งเอาจริงว่ะ...แต่ก็นะคนในใจมันตั้ง7ปีแล้วนิ จะให้อ่อนง่ายๆจะใช่ที่หรือ ยิ่งช่วงนี้คน7ปีก็ทำให้ระยะทางมันสั้นลงแล้วอีก / อิพี่ชอบวิ่งมาทวงสิทธิ์ความพระเอกบ่อยๆด้วย ก็พี่เจษมาช้าว่ะ
    #7334
    1
  16. #7306 NaPretty (@NaPretty) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:05

    พี่เจษ แค่รับน้องโปรดกลับหอก็ยังทำไม่ได้เลย เฮ้อ ไม่ไหวจะเชียร์

    #7306
    1
  17. #7245 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:57
    ชอบตอนที่ไรท์เขียนไว้เวลาจบมากกกกกก
    #7245
    1
  18. #7229 ;เซฮาน △ (@chunjiteentop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:17
    เป็นห่วงอะดิพี่ปลื้มม
    #7229
    1
  19. #7024 Aaiday (@deuan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:21
    ปลื้มคนโปรดค่ะพี่เจษพี่ต้องไปเปิดเรื่องใหม่เองนะคะถึงจะเป็นเจษคนโปรด//แหย่~
    #7024
    1
  20. #6596 ChoMin •• ❤ (@13thofkm) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 18:42
    อ้าววว สรุปพี่เจษชอบโปรดจริงๆ เหรอเนี่ย ไม่มีแผนเผินอะไรทั้งนั้น 55 แล้วสรุปพี่เจษไม่รู้ว่าน้องแอบชอบพี่ปลื้มเรอะ แสดงว่าเราจำผิดน่ะสิ ว่าแต่คนในใจของพี่ปลื้มที่โปรดว่าคือใครอ่ะ ? เพราะเท่าที่เดาได้ น่าจะเป็นโปรดเองนี่แหละ ว่าแต่อะไรทำให้โปรดคิดว่าพี่ปลื้มมีคนในใจอยู่กันแน่ เออ ว่าไปแล้วเหมือนทั้งสองคนเพิ่งจะเข้าใกล้กันหลังจากพี่ปลื้มเลิกกับแฟนเลย สรุปในอดีตก็แค่ต่างคนต่างมอง ต่างคนต่างเป็นคนในใจของกันและกันงี้เหรอ ? แต่ดูท่าทางแล้ว เหมือนเราจะเริ่มเข้าใจโปรดละ ว่าทำไมถึงปล่อยพี่ปลื้มไป ที่แท้เพราะตัวเองไม่มีเวลาให้ใคร ก็เลยไม่อยากจะดึงเค้ามาไว้ข้างตัวด้วยแน่ๆ ส่วนอาการของแม่ เหมือนจะไม่ได้เป็นหนักมากนะ นี่พยายามคิดอยู่ว่าแม่น้องป่วยเป็นอะไรถึงจะอยู่ได้ไม่นาน หายใจไม่ออก นึกได้แค่แพนิค แต่นั่นมันอาการทางจิตเวชนี่หว่า หรือจะเป็นแพ้ภูมิตัวเอง ? อ่า.. สงสารโปรด ยังดีที่พี่ปลื้มตามมาปลอบใจทัน เอาล่ะพี่ปลื้ม หลังจากนี้ควรทบทวนการกระทำตัวเองได้แล้ว! ไม่ควรปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่งั้นโปรดน่าจะเจ็บมากกว่าที่เป็นอยู่นะ
    #6596
    1
  21. #6385 BO:NX (@Imboy20566) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:29
    เอาเรยคุณปลื้ม! สู้เขา! รุกเขาไว้!!! ///แงพนสอบชีวะแต่หยุดอ่านไม่ด้าย
    #6385
    1
  22. #5927 Ruruka Buta (@mheeboo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:27

    พี่เจษตัดใจเถอะค่ะ จะได้ไม่เจ็บมาก ยังไงพี่ก็มาแทนที่ไม่ได้หรอกกกก // สงสารคนหล่อ หน้าตาดี แต่อกหักจุง

    #5927
    1
  23. #5803 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 22:37

    คนอื่นนี่หมายถึงคนพูดเองหรือเปล่าเน้อออ(?)

    #5803
    0
  24. #5453 KNOWHERE (@KHOWHERE) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:39
    ค่ะพี่ เอาให้ตรงกว่านี้อีกค่ะ เดี๋ยวโดนงาบไปก่อนไม่รู้ด้วยน้าาาา
    #5453
    1
  25. #5422 PKKrose (@PKKrose) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 21:44

    อิพี่ปากแข็งอ่ะ._.

    #5422
    1