Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,421,826 Views

  • 26,475 Comments

  • 32,993 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    107,230

    Overall
    1,421,826

ตอนที่ 60 : ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ 11 : อาการแปลกของคนรัก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2345 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ 11 : อาการของคนรัก

#ฉลามคลั่งรัก

 

            เปรี้ยวเหรอ ? ดายทวนคำนั้น ย่นคิ้วเล็กน้อยเพราะส่วนตัวเขารู้ว่าผมไม่กินอาหารรสจัด ซึ่งผมเองก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่อยากกินอาหารรสแบบนั้น แค่รู้สึกว่าถ้าได้กิน น่าจะรู้สึกดีขึ้น อาจเพราะว่าเมื่อวานผมกินแค่อาหารจืดๆ เลยอยากเพิ่มรสให้ร่างกายล่ะมั้งผมนึกว่าคุณไม่ชอบอาหารรสจัด

 

            “อืม...ผมแค่รู้สึกว่าถ้าได้กินจะรู้สึกสดชื่นน่ะครับ

 

            “…”

 

            “ก็เมื่อวานผมกินได้แค่ซุปจืดๆ นี่น่า ลองอะไรใหม่ๆ บ้างไม่ได้เหรอ ? ผมเลิกคิ้วถาม ขอความเห็นจากพ่อครัวประจำบ้านที่ดูจะทำอาหารมนุษย์เก่งกว่าผมที่อยู่บนบกมานานกว่าเขาอีก แต่คุณจะทำอะไรผมก็กินนะ ไม่ได้ซีเรียสขนาดนั้น

 

            “เปล่า ผมก็แค่ไม่ค่อยรู้สูตรทำอาหารรสจัด

 

            “ดาย

 

            “แต่ผมจะลองหาดู รอหน่อยได้ไหม ?

 

            “ได้ครับผมยิ้มให้คนที่เกลี่ยแก้มผมพร้อมกดจูบลงมาเบาๆ ที่หน้าผาก จากนั้นก็ผละไปทำอาหาร ปล่อยให้ผมนั่งอยู่ที่โซฟาเพียงลำพัง อาการคลื่นไส้ยังมีอยู่บ้าง ข้อสันนิฐานคือผมน่าจะป่วยจากอะไรสักอย่าง บางทีอาจจะเป็นน้ำมะพร้าวที่กินไปเมื่อวันนั้น ถึงผมจะมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้แพ้อาหาร แต่หลังๆ มาผมไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ภูมิต้านทานจะลดลงก็เป็นไปได้

 

            ยิ่งไปกว่านั้นผมมาอยู่แปลกที่แปลกถิ่น จะป่วยมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ

 

            ดีแค่ไหนแล้วที่ผมไม่มีไข้แล้วน่ะ

 

            นั่งคิดอะไรอยู่ครับราชินี

 

            “หืม ?

 

            “ตื่นเร็วจังวันนี้ หืม ไม่มีไข้แล้วด้วย ดีแลนที่ตื่นจากความฝัน ลุกขึ้นมาคุกเข่าตรงหน้า เขาใช้วิธีแนบหน้าผากตัวเองกับหน้าผากผม ตรวจสอบอุณหภูมิแบบชิดใกล้ ผมส่ายหน้าระบายยิ้มหน่ายใจให้กับคนที่ตื่นมาก็ทำตัวน่ารัก

 

            เจ้าตัวงับจมูกผมเบาๆ แล้วเบียดแก้มลงกับเข่า กอดเอวผมไว้หลวมๆ ก่อนจะกดจูบที่หน้าท้องผม

 

            ดูอ่อนโยนระคนอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

 

            อรุณสวัสดิ์ครับ

 

            “อรุณสวัสดิ์ดีแลน ผมตอบกลับสางเส้นผมสีสวยเล่นอย่างสนุกมือ คุณหลับสบายกว่าผมอีกนะ

 

            “เพราะได้กอดคุณไง ผมเลยหลับสบาย เขาอ้อน ยิ้มหวานเป็นการเอาใจผม มือข้างหนึ่งลูบขาอีกข้างผมไปมา แกล้งไต่นิ้วกับขาอ่อนขาวๆ ที่แต่งแต้มด้วยรอยกัดและรอยจูบเต็มไปหมด แล้วคุณล่ะหลับสบายไหม ยังรู้สึกไม่ดีอยู่หรือเปล่า ?

 

            “ผมดีขึ้นแล้วครับ แต่ยังเวียนหัวอยู่นิดหน่อย

 

            “คุณน่าจะบอกเขาด้วยว่าคุณคลื่นไส้ ดายพูดโดยไม่หันกลับมา เขากำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร มีมือถือผมอยู่ข้างๆ คาดว่าน่าจะกำลังหาสูตรใหม่ๆ

 

            “อ้าวที่รัก คุณเป็นอะไร ?

 

            “ผมแค่เครียดเรื่องป่วยน่ะดีแลน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก ผมพยายามตอบปัด ลำพังแค่ดายเป็นห่วงคนเดียวผมก็แทบแก้ตัวไม่ไหว นี่ถ้าคนน้องมาห่วงเข้าไปด้วย ผมคงโดนคาดคั้นชวนลำบากใจ อยากจะตีคนพี่จริงๆ ที่บอกเรื่องนี้ให้ดีแลนรู้

 

            ดูสิ แค่บอกว่าคลื่นไส้ เจ้าตัวก็ฉายความห่วงใยระคนกังวลออกมาแล้ว

 

            ไม่ใช่เรื่องใหญ่ไม่ได้นะโซล ถ้าคุณเป็นหนักขึ้นมาจะทำยังไง

 

            “ผมไม่ได้เป็นอะไร บอกแล้วไง เดี๋ยวกินข้าวเช้าผมก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว ผมยู่ปากใส่เขา บีบจมูกโด่งรั้นเพื่อกลบเกลื่อนไม่ให้เขารู้ว่าผมไม่สบาย อีกนัยนึงคือผมอยากพิสูจน์ตัวเองว่าผมไม่ได้เป็นอะไร ผมไม่อยากให้ฮันนีมูนมาล่มหลังจากที่เราเพิ่งดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กันไป

 

            เราควรจะได้ไปเที่ยว ไปสนุกกันสิ

 

            งั้นผมไปช่วยดายดีกว่า คุณจะได้กินข้าวเร็วๆ

 

            “โจทย์วันนี้คือของเปรี้ยวนะ

 

            “ว่าไงนะ ดีแลนขมวดคิ้วมุ่ยเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาลุกขึ้นยืน สบตากับผมที่พ่นลมหายใจ คุณอยากกินของเปรี้ยวเหรอที่รัก ?

 

            “มันน่าจะช่วยผมให้สดชื่นขึ้นน่ะ ไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม แต่ดีแลนทำหน้าเหมือนไม่เชื่อใจผม เขากวาดตามองดู ครุ่นคิดอยู่นานจนผมต้องดันสะโพกเขาให้เดินไปช่วยดายในครัว สองพี่น้องกระซิบบางอย่าง ผมไม่ได้สนใจเนื่องจากเหม่อมองวิวข้างนอกหน้าต่างอยู่

 

            วันนี้แดดไม่ค่อยแรงเท่าไหร่ อาจเพราะมันยังเช้าอยู่ก็ได้ สายลมเย็นๆ พัดผ่านหน้าต่าง นำพากลิ่นหอมหวานของดอกไม้นานาชนิดมาให้ ระหว่างรอพวกเขาทำอาหาร ผมก็เดินออกมาดูดอกไม้สวรรค์ วันนี้มันเบ่งบานสะพรั่งราวกับต้อนรับที่ผมหายป่วย

 

            หรือหายจากอีกโรคแล้วมาป่วยโรคไหม

 

            หรือเราแพ้กลิ่นดอกไม้ ผมพึมพำใช้ปลายนิ้วเกลี่ยกลีบสวยพวกนั้น พร้อมกับครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ มันก็มีเปอร์เซ็นต์เหมือนกันที่ผมจะแพ้กลิ่นดอกไม้ อย่างที่ผมบอกไปการมาอยู่แปลกที่แปลกทางย่อมทำให้เราป่วยได้

 

            และดอกไม้นี่ก็อยู่กับผมแทบตลอดเวลา นอกจากถูกปลูกไว้ที่บ้าน ก็ยังมีที่เอาไปทำมงกุฎดอกไม้

 

            เผื่อพิสูจน์สมมติฐานผมจึงก้มลงไปดมกลิ่นหอมหวานนั่น

 

            แต่พบว่ามันไม่ได้ทำให้ผมคลื่นไส้หรือเวียนหัวเลย

 

          หอมจังผมว่าเสียงแผ่ว จู่ๆ ก็รู้สึกดีขึ้นเมื่อได้สูดกลิ่นหอม ถือเป็นการปฏิเสธสิ่งที่ผมคาดไว้ เราคงไม่ได้แพ้มัน

 

            “อรุณสวัสดิ์คุณอิลเดนสัน

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ขอรบกวนยามเช้าอันแสนสดใสของคุณหน่อยได้ไหมครับ ? เสียงทุ้มต่ำที่ผมคุ้นเคยดีรั้งให้ผมเงยหน้าไปมองสตีฟที่ยิ้มให้ เขาถือตะกร้าที่เต็มไปด้วยผลไม้ โคลงหัวเล็กน้อยเป็นการขออนุญาตเข้ามาในอาณาเขตบ้านผม

 

            ไงสตีฟ ผมทัก พยักหน้าเล็กน้อยเป็นการเชื้อเชิญให้เขาเข้ามาหา มีอะไรหรือเปล่า มาหาผมแต่เช้า

 

            “ผมได้ข่าวว่าคุณไม่สบายเลยเอาผลไม้มาให้ ว่าพลางโชว์ผลไม้ที่ใส่อยู่ในตะกร้าให้ผมดู มันเต็มไปด้วยผลไม้หลากชนิด สีสันน่ากินของมันทำให้ผมตกตะลึงหน่อยๆ นานแล้วที่ผมไม่ได้กินของพวกนี้ ในเมืองก็ไม่ได้มีหลายชนิดขนาดนี้หรอก จริงๆ ผมเอามาแค่ส้ม แต่พอพวกคนในหมู่บ้านรู้ว่าผมจะมาหาคุณ เขาก็เลยฝากอย่างอื่นมาให้

 

            “พวกเขาใจดีจัง ขอบคุณนะครับที่เอามาให้

 

            “ให้ผมวางไว้ตรงไหนดี ?

 

            “วางไว้ตรงนี้ก่อนก็ได้ครับ ผมอยากรู้ว่ามีอะไรกินบ้าง ผมรับตะกร้ามาถือไว้ แต่ด้วยความหนักเลยต้องวอนให้สตีฟช่วยวางไว้ด้านหลัง แปลกใจเหมือนกันที่ของแค่นี้ผมรู้สึกว่าหนัก ก่อนหน้านี้ผมยังถืออะไรหนักๆ ได้อยู่เลย

 

            ดีหน่อยที่สตีฟไม่ได้สงสัยอะไร คงมองว่าผมป่วยเลยไม่ค่อยมีแรง

 

            หายากนะเนี่ยที่คุณป่วย ตอนอยู่ที่ศูนย์วิจัย คุณแทบจะเป็นคนเดียวที่ไม่เคยป่วยเลยสักครั้ง

 

            “ชีวิตกลางทะเลมันจะมาอ่อนแอไม่ได้หนิ ผมต้องเลี้ยงฉลามสองตัว ถ้าผมอ่อนแอ ผมก็ตาย

 

            “แล้วตอนนี้สองหนุ่มของคุณอยู่ไหน ?

 

            “กำลังทำอาหารอยู่ในครัว ผมผงกหัวเข้าไปในบ้าน พวกเขายังไม่รู้ว่าผมออกมา แต่อีกไม่นานก็คงรู้ และสตีฟอาจจะโดนดุ เนื่องจากมาหาผมแต่เช้า ผมขยับตัวให้อีกฝ่ายทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ขณะเดียวกันผมก็มองดูว่าในตะกร้ามีอะไรกินได้บ้าง มีผลไม้อะไรบ้างเหรอ ?

 

            “ก็แทบทุกอย่างที่จะหาได้ มะม่วง ส้ม อะไรทำนองนี้

 

            “มีอะไรเปรี้ยวๆ ไหม ผมอยากหาวิตามินซีเข้าร่างกาย

 

            “งั้นเดี๋ยวผมปอกมะม่วงให้ มันมีอยู่ลูกนึงที่ผมมั่นใจว่าเปรี้ยวแน่ๆ เพราะป้าแก่ปลูกแต่มะม่วงเปรี้ยว ผมหัวเราะส่ายหน้าเอ็นดูกับคำพูดนั้น สตีฟหยิบมะม่วงลูกที่เขาบอกออกมา จากนั้นก็ใช้มีดที่ตัวเองพกติดตัวปอกเปลือกให้ เฉือนชิ้นนึงมาให้ผมลองกินก่อน ทดสอบว่าเปรี้ยวไหม

 

            ซึ่งทันทีที่ผมเอาเข้าปากไป ความเปรี้ยวก็แล่นลิ้นไปทั่วร่างพาใจสั่นไปหมด ผมเบิกตากว้างตกใจที่รสชาติมันถูกปากผม

 

            มันอร่อยมาก

 

            “ให้ตายสิ คุณไม่เปรี้ยวบ้างหรือไงกัน เป็นผมนะ คงน้ำลายฟูมปาก

 

            “มันก็ไม่ได้เปรี้ยวขนาดนั้นนะ

 

            “เปรี้ยวสิ ป้าแก่ปลูกให้เฉพาะคนท้องกิน

 

“…”

 

นี่ถ้าคุณไม่ใช่ผู้ชาย ผมคงคิดว่าคุณท้องแล้วคุณโซล

 

            “คุณนี่ตลกกว่าตอนอยู่ที่ศูนย์วิจัยอีกนะ ผมหัวเราะขบขันกับมุกของเขาที่ไม่มีความจริงเลยสักนิด บอกแล้วไงว่าผมแค่อยากเพิ่มความสดชื่นให้ร่างกาย ไม่ได้เป็นอะไรอย่างที่เขาว่า อีกอย่างผมจะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน ผู้ชายน่ะท้องไม่ได้หรอกนะ ถึงผมจะได้ยินเรื่องที่เทคโนโลยีก้าวล้ำจนเกือบทำผู้ชายท้องได้แล้ว แต่นั่นคงไม่เกิดขึ้นกับผมหรอก

 

            “ก็ไม่แน่นะคุณโซล ทีเมกาโลดอนยังกลายเป็นคนได้เลย คำพูดนั้นทำผมชะงัก จู่ๆ เสียงหัวเราะกับรอยยิ้มมันดันหายวับไปซะเอง เดี๋ยวนี้นะผมเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติเยอะมาก สามีของคุณทำให้ผมกลายเป็นพวกเชื่อเรื่องอะไรพวกนี้ไปแล้ว

 

            “แต่คุณไม่คิดว่าผมท้องจริงๆหรอกใช่ไหม ?

 

            “อันนี้ผมตอบไม่ได้นะ ที่นี่เทคโนโลยีปลูกถ่ายมดลูกยังไม่เข้ามาใกล้

 

            “…”

 

            “แต่คุณเพิ่งบอกว่าผมตลกไง จะคิดมากทำไมล่ะครับ ผมนิ่งงันครุ่นคิดตามที่เขาพูด ก็จริงที่ผมเพิ่งจะเถียงเขาไปยกๆ ว่าตัวเองไม่มีทางท้องได้ ตามความเป็นจริงแล้ว มนุษย์เพศชายมีโครงสร้างไว้ให้ตั้งท้องที่ไหน ขนาดปลูกถ่ายมดลูกยังมีความเป็นไปไม่ได้

 

            ที่สำคัญผมก็ไม่เคยไปปลูกถ่าย ผมอยู่แต่กับสองสามี วันๆ เอาแต่นั่งกินนอนกินอยู่กับพวกเขา

 

            ทางเดียวที่ผมจะท้องได้คือไปเกิดใหม่เป็นผู้หญิงเท่านั้น

 

            ทั้งๆ ที่คิดแบบนั้น ทว่าไม่รู้ทำไม...

 

            ใจมันถึงวูบโหวงขึ้นมา

 

            คุณโอเคนะ ?สตีฟถาม เลิกคิ้วใส่ผมที่เงียบไปหลังจากที่เขาหยอก เล่นเอาผมต้องรีบดึงสติกลับเข้าร่าง ยกยิ้มให้เขาระคนพยักหน้า

 

            ผมไม่ได้เป็นไร แค่คิดอะไรนิดหน่อย

 

            “คนป่วยเขาห้ามคิดมากนะครับคุณโซล เดี๋ยวปวดหัวแล้วจะแย่เอา

 

            “บางอย่างก็ห้ามไม่ได้นะ ผมพึมพำทำเป็นพูดกับตัวเองแม้จะตีหน้ากวนประสาทใส่เขา สตีฟปอกมะม่วงให้ผมกินอีก ความเปรี้ยวของมันทำให้ร่างกายผมรู้สึกดีขึ้น ต่อให้เวลานี้ในหัวผมจะเริ่มคิดอะไรแปลกๆ ก็ตาม

 

            เราคุยกันอยู่นานเหมือนกันกระทั่งดายออกมาตามนั่นแหละ สตีฟถึงขอตัวกลับ เขาช่วยผมถือตะกร้าผลไม้เข้าบ้าน เตรียมพาไปกินข้าว เสียดายที่ผมห้ามเขาไว้ก่อน

 

            ผมขอไปล้างมือก่อนนะครับ เมื่อกี้กินมะม่วงมา

 

            “รีบออกมากินข้าวนะโซล

 

            “ครับ ขานรับสั้นๆ พร้อมกับโดนอีกฝ่ายจูบที่ขมับ ผมเดินเข้าในห้องน้ำ ล้างมือพลางคิดเรื่องนั้น คงเพราะอาการป่วยของผมยังไม่ดีขึ้น ผมจึงอ่อนไหวคิดมากสารพัด โดยเฉพาะเรื่องที่เขาบอกว่าผมเหมือนคนท้องน่ะ บอกตามตรงว่าผมไม่เชื่อเลย

 

            ไม่อยากจะเชื่อเลยต่างหาก

 

            ก็ไม่รู้สึกอะไรนี่น่าผมว่าเสียงแผ่ว เปิดเสื้อตัวเองดูหน้าท้องที่เต็มไปด้วยรอยกัดและรอยจูบ ทั้งหันข้างดูว่ามีอะไรนูนออกมาหรือเปล่า ใช้มือลูบเบาๆ ตรวจสอบว่ามันเกินจากขอบกางเกงไหม ผลที่ได้คือทุกอย่างปกติ ผมไม่รู้สึกว่ามีอะไรดิ้นอยู่ในร่าง

 

            แล้วพุงผมก็ไม่ได้ยื่นออกมา มันยังคงเป็นหน้าท้องวีไลน์แบบที่ใครๆ ฝันหาเช่นเดิม

 

            ก๊อกๆ องค์ราชินีครับ จะทานข้าวในห้องน้ำหรือไง

 

            “อะ !”

 

            “มัวทำอะไรอยู่ครับ หืม ? ดีแลนที่เห็นผมหายไปนานเดินเข้ามาตามผม แกล้งทำเสียงเคาะประตูทั้งที่ตัวเองไม่ได้เคาะจริงด้วยซ้ำเนื่องจากผมไม่ได้ปิด เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาเห็นผมลูบท้องตัวเองพอดี ซึ่งผมไม่ได้อายอะไรสักนิด

 

            มากกว่านี้เขาก็เคยเห็นมาแล้ว

 

            กำลังสำรวจหุ่นเอกซ์ๆ ของตัวเองอยู่เหรอที่รัก ให้ผมช่วยตรวจไหมที่รักคนตัวโตยิ้มกรุ่มกริ่ม ฉายความเจ้าเล่ห์สะท้อนภาพกระจกที่ผมส่องอยู่ ผมเป็นคุณหมอที่ดีนะเผื่อคุณไม่รู้ ผมตรวจคุณได้ทุกซอกทุกมุมเลย

 

            “ผมแค่คิดว่าช่วงนี้ตัวเองอ้วนขึ้นหรือเปล่า

 

            “หืม ?

 

            “คุณว่าผมอ้วนขึ้นไหมครับ ? ผมถามเขาดึงเสื้อขึ้นดีๆ ให้เขาเห็นช่วงบนจนเกือบถึงแผ่นอก ดีแลนขมวดคิ้วใส่ผม ไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงถามในเมื่อความจริงมันปรากฏชัดอยู่ตรงหน้า

 

            นี่คุณจะยั่วผมแต่เช้าเลยหรือไง ก็รู้นี่น่าว่าผมความอดทนต่ำ

 

ผมไม่ได้ยั่ว ผมแค่ถามครับ

 

แต่ผมอยาก...

 

ผมถามจริงๆ ขัดร่างสูงที่แทบจะตรงดิ่งมาขย้ำ ดีแลนมองเห็นความกังวลระคนมีอะไรในใจของผมผ่านดวงตาที่สบกัน ส่งผลให้เขานิ่งคิดไปสักพัก ขยับเข้ามากอดผมจากด้านหลัง กดจูบลงบนท้ายทอยขณะที่มือหนาลูบไล้หน้าท้องของผมด้วยความรัก

 

ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เขาลูบไปมาคล้ายกับตรวจสอบระคนปลุกอารมณ์ให้ผมตื่นตัวไปกับเขา

 

ผมว่าหุ่นคุณสวยมากเขากระซิบ มีน้ำมีนวลกำลังดี ยิ่งคุณเปิดเสื้อแบบนี้ ผมยิ่งอยากกิน

 

            “ดีแลน

 

            “ไม่อ้วนครับ ผมพรูดลมหายใจหลังจากได้ยินในสิ่งที่ต้องการ ทำไมเหรอ มีคนว่าอะไรราชินีของผมหรือเปล่า ?

 

            “เปล่าครับ ผมแค่อยากรู้ว่าตัวเองอ้วนขึ้นไหม เพราะคนที่ตัดสินได้คือคนที่นอนกอดผมทุกวัน

 

            “ยั่วอีกแล้ว เขากัดบ่าผมลงโทษที่พูดจาน่ารัก ไม่อยากให้ออกไปกินข้าวแล้วสิ อยากจะกินคุณตรงนี้สักรอบสองรอบ

 

            “ผมเพิ่งหายไข้ คุณจะทำให้ผมป่วยอีกแล้วเหรอ ?

 

            “คุณยั่วผมเอง ส่ายหน้าไปทีให้กับการโยนความผิด ตัวเองอยากเองแท้ๆ มาโทษผมแบบนี้ได้ยังไง ดีแลนหอมแก้มผม รั้งให้หันมาเผชิญหน้า ฝังริมฝีปากร้อนผ่าวลงมา เก็บเกี่ยวความหวานพร้อมพรากลมหายใจไปจากผม คนตัวโตบดขยี้ให้ผมครางอื้อเป็นการตอบรับ มือหนาเริ่มซนไล้สัมผัสไปทั่วร่าง

 

            ผละมาไซ้ซอกคอผมที่เต็มไปด้วยรอยจูบจากเขา กระซิบบอกรักเบาๆ ให้ผมโอนอ่อนยอมให้เขากัดกินร่าง ผมจูบตอบ ชั่วพริบตากางเกงนอนก็หลุดไปกองกับพื้น

 

            พลันทุกอย่างก็หยุดเมื่อดาย...

 

            ฉันให้นายมาตามโซลไปกินข้าวไม่ใช่เหรอ ?

 

พี่ !”

 

            “นายทำเกินหน้าที่แล้วนะดีแลน มือหนาของคนโตกว่าคว้าหมับเข้าที่หัวของน้องชายตัวเอง เวลาดีแลนกำลังจะเล่นกับช่วงล่างของผม เสียดายที่ถูกพี่ชายดึงถอยมาซะก่อนที่ดายจะดึงกางเกงมาสวมให้ผม หนำซ้ำยังผูกเชือกรัดปมไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะถูกถอดอีก ใจง่ายนักเด็กไม่ดี

 

            “ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ผมตีหน้าซื่อ ลอยหน้าลอยตาไม่รู้ไม่ชี้ ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำ

 

            “แล้วทำไมไม่ร้องให้คนช่วยล่ะ ?

 

            “เกือบได้ร้องแล้วถ้าพี่ไม่เข้ามาขัด

 

            “ดีแลน

 

            “กำลังมันส์เลย :)” ดายถอนหายใจใส่น้องชายนิ่งๆ ดูเหนื่อยหน่ายกับความนิสัยไม่ดีของน้องเขา แน่นอนดีแลนยังพยายามยกยิ้มกวนประสาท แม้ว่าเมื่อกี้จะแอบโวยวายที่ตัวเองโดนขัดก็ตาม ดายเช็คเสื้อผ้าผมอีกรอบ ประคองให้ออกจากห้องน้ำไม่สนใจดีแลนที่เดินตามมา

 

            เมื่อกี้เกือบจะขังไว้ในห้องน้ำแล้ว ติดแค่อีกฝ่ายรู้ตัวซะก่อน

 

            ทำไมพี่ร้ายกับผมจัง ดีแลนย่นคิ้วใส่ ต่างจากดายที่ตอบกลับเพียงไหวไหล่เท่านั้น โซลดูสิ คุณพี่ชายใจร้ายกับผมอีกแล้วล่ะ

 

            “ผมไม่รู้ไม่เห็นนะที่รัก

 

            “รู้งี้ผมน่าจะล็อคห้องน้ำแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นบ้าง ผมบีบจมูกคนงอแงเก่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ ดายลูบหัวผมปลอบประโลมราวกับผมเพิ่งเจอเหตุการณ์หนัก มันจะหนักกว่านี้ถ้าเขาปล่อยให้ดีแลนใส่เข้ามา

 

            ผมเกือบโดนฉลามกินแต่เช้าเลยเพราะความอยากรู้ของผมเอง

 

            กินข้าวนะ คุณจะได้กินยาแล้วนอนพัก

 

            “ผมไม่อยากนอนแล้วครับ ผมอยากออกไปข้างนอก สูดอากาศหรืออะไรก็ได้

 

            “แต่คุณเวียนหัวอยู่ไม่ใช่หรือไง ?

 

            “ได้กินมะม่วงเปรี้ยวๆ เข้าไป ผมเลยสดชื่นขึ้นแล้ว ผมยิ้มรับแสดงให้เขาเห็นว่าผมอาการดีขึ้นกว่าตอนตื่นมาแค่ไหน พอคิดถึงเรื่องมะม่วงก็อดคิดถึงเรื่องที่สตีฟพูดไม่ได้ ถึงมันจะเป็นการหยอกเล่น ชั่วจังหวะนึงผมก็อยากลองถามดูว่าพวกเขามีความเห็นยังไง จะว่าไปแล้วสตีฟพูดอะไรตลกกับผมด้วยล่ะ เป็นเรื่องไร้สาระเพราะผมกินมะม่วงเปรี้ยวได้

 

            “เขาพูดว่าไง ?

 

            “เขาบอกว่าถ้าผมไม่ใช่ผู้ชาย เขาคงคิดว่าผมท้อง

 

            “...

 

            มันตลกดีเนอะว่าไหม ผมจะท้องได้ไง ผมดูเหมือนคนท้องเหรอครับ ?

 

            สองหนุ่มมองหน้ากันคล้ายขอความเห็น ทว่าผมกลับรับรู้ได้ถึงความเลิ่กลั่กชั่วขณะ พาให้ผมต้องเลิกคิ้วใส่ รอคำตอบว่าเขาคิดยังไงกับสิ่งที่ผมได้ยินมา ดายเลือกที่จะเงียบไว้ก่อน เขาดูอยากจะใช้ความคิด ต่างจากดีแลนที่เอื้อมมือมาลูบท้องผม

 

            มันต่างจากตอนที่เขาลูบผมในห้องน้ำนัก ตอนนั้นเขาเว้าวอนอยากกินผมแทบบ้า ส่วนตอนนี้เขาดูจะอยากสัมผัส

 

            สัมผัสด้วยความอ่อนโยน

 

            แล้วคุณคิดว่าไง เขาถามยิ้มกว้างคล้ายกับดีใจอะไรบางอย่าง คิดว่าตัวเองท้องไหมหรือแค่ป่วยเฉยๆ

 

            “คำตอบมันชัดอยู่แล้วดีแลน ผมเป็นผู้ชาย ผมท้องได้ที่ไหน

 

            “แล้วคุณไม่คิดว่าตัวเองจะท้องได้บ้างหรือไง ?

 

            “มันเป็นไปไม่ได้ คุณก็รู้ ผมยืนยันคำเดิมเพราะนั่นเป็นความจริงที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ถ้าผมเป็นผู้หญิงผมอาจจะเชื่อตามอาการที่ตัวเองเป็น แล้วเราจะรีบกลับขึ้นฝั่งไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาทดสอบให้รู้แล้วรู้รอด แต่นี่ผมเป็นผู้ชาย ทุกอย่างในระบบเหมือนสองพี่น้อง รวมถึงผู้ชายคนอื่นบนโลก

 

            ต่อให้ผมซื้อมาตรวจยังไงคำตอบก็เหมือนเดิม

 

            ผมไม่ได้ท้อง

 

            สตีฟแค่แหย่ผมเท่านั้น ผมนึกว่าพวกคุณจะตลกกันซะอีก

 

            “ผมก็อยากขำอยู่นะ ดีแลนยกยิ้ม เขยิบตัวมาคุกเข่าเอาหูแนบกับท้องผม แต่ผมอยากให้มันเป็นจริง

 

            “ดีแลน

 

            “คุณไม่อยากมีลูกกับพวกเราบ้างเหรอโซล แบบที่ครอบครัวอื่นเขามีกัน

 

            “ครอบครัวอื่นเขามีแม่เป็นผู้หญิงท้องได้นะ ไม่มีครอบครัวไหนที่บอกว่าผู้ชายท้องได้

 

            “คุณอาจจะเป็นคนแรกของโลกก็ได้ ใครจะรู้

 

            “ผมนี่แหละรู้ว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้น

 

            “โซล

 

            “ผมก็แค่ป่วย กินมะม่วงเปรี้ยวได้ไม่ได้แปลว่าท้อง

 

            “แล้วเรื่องคลื่นไส้ล่ะ ?

 

            “ก็บอกแล้วไงว่าผมคิดเรื่องป่วยมากเกินไป เดี๋ยวผมกินข้าวผมก็หายดีแล้วผมทำหน้าจริงจัง มั่นใจในคำตอบแม้ว่าดีแลนที่หรี่ตาจับผิดผม เขากดจูบลงที่ท้องอีกครั้ง ทำหน้าครุ่นคิด ในขณะที่ดายลูบหัวผมไปมาโดยที่ผมอ่านไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ชั่วแวบนึงผมเห็นความหวังในดวงตาของพวกเขา จริงๆ ผมแอบคิดมาสักพักแล้วเรื่องที่เขาอยากมีครอบครัวที่ขยายใหญ่กว่านี้ไหม

 

            เคยอยากคุยกับพวกเขาว่าจะไปรับเด็กมาเลี้ยงอะไรทำนองนี้ดีไหม สุดท้ายก็ล้มเลิกไป เพราะด้วยปัจจัยอะไรหลายๆ อย่าง

 

            จะให้เขาไปมีครอบครัวใหม่เป็นของตัวเอง ผมก็ไม่เอา

 

            ผมรับไม่ได้หรอกถ้าเราต้องแยกกันน่ะ

 

            อย่าเพิ่งคิดมากเลย เอาไว้ให้คุณหายป่วยดีก่อนค่อยว่ากันดายขัดขึ้นมาเพื่อจบประเด็นที่เราโต้เถียงกัน เราสรุปอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้หรอก โซลป่วยอยู่ อาการของมนุษย์ก็เปลี่ยนไปตามโรค

 

            “แต่พี่ก็มีความหวังเหมือนผมใช่ไหมดาย ดีแลนเงยหน้ามองพี่เขา สบตากันเป็นเชิงขอความสนับสนุน ผมเองก็เลื่อนสายตาไปสบ อยากรู้ว่าเขาจะตอบอะไรน้องชาย แน่นอนถ้าแสดงออกมาเลยคงไม่ใช่นิสัยของเขาเท่าไหร่

 

            เขาเอื้อมมือไปตัดซุปสีข้นที่น่าจะเป็นต้มยำอะไรสักอย่าง

 

            สีสันฉูดฉาดบ่งบอกให้เห็นว่าเขาพยายามทำให้มันถูกใจผมมากแค่ไหน ในนั้นมีเห็ด มีเนื้อไก่ มีพืชผักตามสูตรเท่าที่เขาจะหาได้ กลิ่นหอมของมันเชิญชวนให้ลิ้มลองยิ่งกว่าอะไร

 

            พลันผมกลับยกมือขึ้นปิดปาก

 

            “อุ้ก !”

 

            “โซล…!” สองหนุ่มเบิกตากว้างเมื่ออยู่ดีๆ ผมพรวดเข้าห้องน้ำไปอาเจียนของข้างในออก ด้วยความที่ผมยังไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากมะม่วง สิ่งที่ออกมามีเพียงแค่น้ำลายกับอากาศเท่านั้น ไม่ต่างจากเมื่อเช้าที่ผมรู้สึกคลื่นไส้จนต้องตื่นขึ้นมาเข้าห้องน้ำ

 

            ผมไม่รู้ว่าดายใส่อะไรลงไปในอาหาร มันก็ดูเหมือนต้มยำธรรมดาแบบที่เขาทำกัน

 

            แค่พอได้กลิ่นผมกลับรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาซะงั้น เล่นเอาคุณสามีทั้งสองต้องรีบเข้ามาดูอาการผม เดจาวูอีกรอบคือดายลูบหลังปลอบประโลม ส่งน้ำให้ผมบ้วนปาก ดีแลนเอาผ้ามาให้เช็ดหน้า ขณะที่ผมเริ่มมึนหัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ

 

            ที่รักคุณไหวไหมเนี่ย เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ ?

 

            “ไม่รู้เหมือนกันดีแลน จู่ๆ ผมก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา

 

            “พี่ใส่อะไรลงไปในอาหารน่ะ ?

 

            “ก็เห็ด กับเนื้อสัตว์ตามสูตร ไม่มีอันไหนที่โซลกินไม่ได้ ดายตอบหลังจากนิ่งคิดไปพักใหญ่ ผมไม่แพ้อาหารนั่นแปลว่าทุกอย่างที่เขาทำมาผมกินได้ ฉันแน่ใจว่าไม่ได้ใส่อะไรแปลกๆ ลงไปนะ

 

            ดีแลนพ่นลมหายใจอย่างคิดหนัก เช่นเดียวกับผมที่เริ่มคิดว่าผมเป็นอะไรกันแน่ ผมเวียนหัว มีอาการคลื่นไส้ ไหนจะอยากกินของเปรี้ยว สิ่งเดียวที่ยืนยันว่าผมไม่ได้ท้องคือผมเป็นผู้ชายเท่านั้น ผมกัดปาก เสยผมอย่างเครียดจัด กลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะเป็นโรคร้ายหนักกว่าที่คิดไว้

 

            ผมว่าเราไปหาหมอที่หมู่บ้านกันไหม ?ดายเสนอความคิด รั้งให้ผมหันไปสบตากันเขา ผมจำได้ว่าเขามีหมอดูแลคนอยู่ เขาอาจจะช่วยเราได้

 

            “ผมไม่ได้เป็นหนักจนต้องไปหาหมอหรอกนะดาย

 

            “แต่คุณกินอะไรไม่ได้

 

            “ผมแค่เครียด บอกแล้วไง

 

            แต่ผมว่าคุณเหมือนคนแพ้ท้องมากกว่านะ

 


ฝากนิยายใหม่เรื่องที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ 555555 เอาเป็นว่าฟีลกู๊ดอ่อยเก่งตามจีบ คลิ๊กเลย >#ฟิคแข่งกันรัก<

ไปแจกลายเซ็นเพิ่มที่บูธโมเวล วันที่ 30 - 31 เวลา 13.00-15.00 นะค้าบผม

และไปแจกลายเซ็นที่บูธสถาพรวันที่ 2 กับ 5 เมษาเวลา 15.00-18.00 นะฮาฟ พกนิยายมาให้เซ็นได้เด้อ

LOADING 100 PER

อาการของคนรักมันแปลกนักน่าสงสัย ใช่ไม่ใช่มีให้ครุ่นคิดกันหนัก

ร่างกายเริ่มเปลี่ยนสภาพเกิดปาฏิหาริย์ซ่อนอยู่ในนั้น

หนึ่งรักที่มอบให้กันบังเกิดผลเป็นความหวังครั้งใหม่ก่อเกิดขึ้นมา

รอยยิ้มจะมาพร้อมทั้งน้ำตา เตรียมใจไว้เถอะนะ

ความหวังครั้งใหม่เกิดขึ้นแล้ว :)

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

  ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 

E-book มาแล้วน้า
? themy ?butter
Deep Ocean #ฉลามคลั่งรัก
Avery Pie
www.mebmarket.com
ก่อนเล่นทะเล ระวังขา เพราะถ้าเกิดมันเห็นคุณว่ายเข้ามา คุณอาจไม่เหลือขาให้ก้าวเดิน :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.345K ครั้ง

247 ความคิดเห็น

  1. #26169 JuKlllNoRitZ (@juklllnoritz) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 23:02
    มาาาแล้วววว น้องน้อย ท้อแน่นอน
    #26169
    0
  2. #25926 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:33
    ท้องแน่นอน แงงงงง
    #25926
    1
  3. #25904 Bs-Benya (@Bs-Benya) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 08:21
    อร้ายยย เจ้าตัวน้อยยยย~
    #25904
    1
  4. #25656 Vic whiskey (@Futuremylove) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 09:37
    ยังจะเถียงอีกกกก ท้องโว้ยยยย
    #25656
    1
  5. #25559 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 15:21
    แอร๊ยยยยยย ตื่นเต้นนน
    #25559
    2
  6. #25442 Aifgyy (@Aifgyy) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 02:12
    ดีแลนอ้อนเก่ง แพ้น้องเค้ามากงอแงก้ะเก่งงงงงงง
    #25442
    1
  7. #25365 KTm_ (@smohsehunniie) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 12:31
    ดีแลนเตรียมตัวพาซีวานล่าวาฬแล้วแน่ๆ ได้ลูกชายแบบนี้ โซลเตรียมปวดหัวยกกำลังสอง555555
    #25365
    1
  8. #24165 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 13:15
    รอออออ
    #24165
    1
  9. #24156 NEVER...ever (@kednadda2544) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:39
    ไรท์จ้ารออ่านอยู่นะT_______T

    ฉลามของโซลอาจคลั่งรัก แต่คนอ่านจะคลั่งตายเพราะนิยายไรท์

    รออออออออออออ
    #24156
    1
    • #24156-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 60)
      25 มีนาคม 2562 / 07:55
      เมื่อวานอินเลือกตั้งไปหน่อยเลยไม่ได้ปั่น เดี๋ยววันนี้มาอัพให้เด้อ 55555
      #24156-1
  10. #24155 Yah_45hh (@Yah_45hh) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:27
    รออ่านนนนนน
    #24155
    1
  11. #24154 theen11 (@theen11) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 18:00

    ชอบที่สุด

    #24154
    1
  12. #24151 PP2545 (@PP2545) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 12:00
    รอออออออออ
    #24151
    1
  13. #24150 btbttj (@btbttj) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:08
    จะมีปลาทูน้อยแล้ว
    #24150
    1
  14. #24149 sri_2452 (@sri_2452) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:14
    ท้องละจ้า เย้
    #24149
    1
  15. #24148 chos921 (@chos921) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 20:06
    น้องจะท้องเเล้ว
    #24148
    1
  16. #24147 พูลิน พูลิน (@mercykilling13) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:32
    ฉลามน้อยหนูอยู่ในท้องโซลหรือเปล่าลูก~~~
    #24147
    1
  17. #24145 TooinloveToletgo (@TooinloveToletgo) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:31
    มาได้มาเสีย มาเป็นมายเมียของพี่ก็มาาาาา~~~
    #24145
    1
  18. #24144 _玉刷_ (@Aikaterina) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:08
    เง้ออ แพ้ท้องหนักเสียด้วยย
    #24144
    1
  19. #24143 34332 (@34332) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 14:39
    โซลนี่ดื้อจริงๆเลยยย
    #24143
    1
  20. #24141 Noey No Ey (@1827-noey) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 13:43
    ไปหาหมออออเเม่อยากรู้มากกกกก
    #24141
    1
  21. #24139 MonsterKAI (@jijee-1994) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 09:42
    ขอให้ท้องงง อยากเห็นปลาทูเลี้ยงเด็กก 55555
    #24139
    1
  22. #24138 เหม่ยเหริน(美仁) (@ziiteya-g) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 08:46
    ไปหาหมอเถอะนะลูกนะ ถ้ามีปลาทูน้อยหนูแค่ต้องยอมรับมัน แต่ถ้าไม่ใช่ก็ทำตัวปกติค่ะลูกกก แต่นี่แม่เตรียมปีนต้นมะม่วงละนะ เพราะแม่ลุ้นมาก 555555
    #24138
    1
  23. #24137 ChutimaYimyong (@ChutimaYimyong) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 08:41
    ไปลูกไป โซลหนูแค่ยอบรับลูกหนูท้องได้
    #24137
    1
  24. #24136 GeeMonsterrrr (@GeeMonsterrrr) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 08:29
    ทำไมน้องไม่ยอมรับความเจงงงง
    #24136
    1
  25. #24135 namtran678 (@namtran678) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 00:38
    ไปหาหมอลูกโซล!! อิพี่ดายเตรียมโค่นต้นมะม่วงรอละ5555555
    #24135
    1