Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,446,454 Views

  • 26,792 Comments

  • 33,222 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    131,858

    Overall
    1,446,454

ตอนที่ 51 : ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ 2 : บ้านเก่าของพี่ชาย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2413 ครั้ง
    14 ก.พ. 62

ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ 2 : บ้านเก่าของพี่ชาย

#ฉลามคลั่งรัก

 

            บ้านเก่าเหรอ ? ผมขมวดคิ้ว ทวนคำนั้นด้วยความฉงน ดายไม่เคยเล่าเรื่องบ้านเก่าให้ผมฟัง และผมก็ไม่เคยถามด้วยว่าถิ่นฐานบ้านเกิดของเขามาจากไหน เรารู้แค่ว่าพ่อแม่ของเขาเป็นใคร ส่วนอดีตที่ลึกชนิดที่ว่าเกิดหรือโตที่ไหน เราไม่เคยขุดลึกไปถึงขั้นนั้น

 

            อีกส่วนคือดายก็ไม่เปิดประเด็นอยากเล่า เขาอยากให้อดีตของเราถูกทิ้งไปด้านหลัง เราจะได้เดินหน้ากันต่อโดยไม่ต้องพะวงอะไร

 

            ผมเองก็เหมือนกัน

 

            ไม่เห็นคุณเคยพูดถึงบ้านเก่า

 

            “ผมไม่รู้ว่าจะพูดตอนไหน เขาว่าพร้อมตีเนียนทำอาหารต่อ หากแต่ผมก็รับรู้ได้ถึงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในใจของเขา ยิ่งดีแลนนิ่งไป ผมก็พอเดาได้ว่าพวกเขามีบางอย่างปิดบังผม

 

            “แล้วบ้านเก่าของคุณเป็นยังไง ?

 

            “ก็เป็นเกาะ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ ถ้าขับเรือไปก็น่าจะได้

 

            “พี่แน่ใจเหรอว่าเราจะไป

 

            “ดีแลน

 

            “พี่อาจจะลืมอะไรบางอย่างนะ น้องชายขัดคอราวกับเตือนสติ นั่นยิ่งทำให้ผมสงสัย ดายครุ่นคิดไปชั่วครู่ดูจากที่เขาชะงักไป ดวงตาสีดำกำลังไล่หาความทรงจำในหัว เบิกตากว้างเล็กน้อยตอนสบตากับคนน้องที่ทำหน้าไม่โอเคเท่าไหร่ ผมก็ไม่ได้ว่าหรอกนะถ้าเราจะไป แค่...เผื่อพี่ลืม

 

            “จริงของนาย ฉันลืมไปสนิท

 

            “ลืมอะไร ?ผมถาม มองหน้าพวกเขาสลับกันไปมาด้วยความสงสัย พวกคุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน ผมไม่เห็นเข้าใจ

 

            “ไม่มีอะไรหรอกโซล ก็แค่เรื่องเก่าที่ไม่จำเป็นต้องสนใจ

 

            “หืม ?

 

            “อีกอย่างป่านนี้เขาก็คงจะหนีไป ไม่อยู่ที่นั่นแล้ว ดายพูดโดยไม่มองหน้าผม เขาทำเหมือนสิ่งที่พูดอยู่ไม่กวนใจใครทั้งนั้น มีการหักหลังไปล้างเนื้อล้างผัก ปล่อยให้ผมย่นคิ้วจนทั้งหน้าแทบไหลมากองรวมกัน เขาจะมาทิ้งปริศนาไว้ให้ผมอยากรู้แบบนี้ไม่ได้นะ แบบนั้นไม่พูดออกมาเลยยังดีกว่า

 

            และเพราะคุณสามีฝ่ายพี่ไม่ยอมพูดจา ผมเลยต้องหันไปเค้นคอคนน้องที่หันมาสบตาพอดี

 

            ซวยแล้ว...

 

            “ไม่ต้องมายิ้มเจื่อนเลยดีแลน บอกผมมาว่าคุยเรื่องอะไรกัน

 

            “แฮะๆ ไม่มีอะไรหรอกที่รัก อย่าสนใจเลยนะ

 

            “คุณเกริ่นหัวมาขนาดนี้ คิดว่าผมจะนั่งเฉยๆ ไม่รับรู้อะไรหรือไงกัน

 

            คุณก็ทำบ่อยเวลาผมชวนไปกินวาฬ ผมกลอกตาใส่ให้กับคำเฉไฉนั่น มนุษย์ที่ไหนจะกินเนื้อวาฬกัน มันก็มีแค่ฉลามอย่างพวกเขาเท่านั้นแหละ โดยเฉพาะดีแลน เขาคือเมกาโลดอนกระเพราเหล็ก กินวาฬเยอะแค่ไหนก็ไม่เคยอิ่ม ทั้งที่ปกติฉลามทั่วไปแค่แมวน้ำตัวใหญ่ก็น่าจะอยู่ได้เป็นอาทิตย์แล้ว

 

            อยากจะพาไปให้หมอตรวจเหมือนกัน แต่กลัวหมอตกใจถ้าเจอเศษซากอุปกรณ์เครื่องใช้ หรือแม้กระทั่งเศษไม้จากเรืออยู่ในท้องเขา

 

            นั่นไม่ใช่ข้ออ้างเลย เจ้าตัวยู่ปากใส่ เลยโดนผมบีบจมูกด้วยความมันเขี้ยว บอกผมมาเดี๋ยวนี้ว่าปิดบังอะไรกัน ไม่งั้นคืนนี้ก็ออกไปนอนนอกทะเลนู้น ไม่ต้องมานอนกับผม

 

            “เดือนนี้พวกเราโดนมาสองครั้งแล้วนะ ให้อภัยกันบ้างไม่ได้เหรอ

 

            “ถ้าดื้อก็ต้องโดนแบบนี้ ไม่มีการลดหย่อนอะไรทั้งนั้น สามีคนน้องทำหน้าหงิกไปเลยตอนผมพูดแบบนั้น ก่อนจะถือวิสาสะดึงมือผมออก ทำเป็นดึงไปจูบ ออดอ้อนให้ใจสั่น บอกเลยว่าใช้ไม้นี้กับผมไม่ได้ตอนที่ผมตั้งแง่กับพวกเขาหรอกนะ

 

            พวกเขาก็น่าจะรู้กันดี

 

            ตกลงจะเล่าให้ผมฟังไหม ?

 

            “ดาย พี่เคลียร์เลย

 

            “ฉันจะทำอาหาร

 

            “เฮ้ย ดีแลนโวยใส่หลังพี่ชายที่ไม่คิดจะช่วยเขาเลยสักนิด ซึ่งนั่นเป็นเรื่องดี เพราะดีแลนเป็นคนเปิดประเด็นนี่ก่อน เขาก็ควรจะเล่ามันจนจบไม่ใช่ไปโบ้ยให้พี่ชายเขามีส่วนเกี่ยวข้อง ต่อให้ดายสมควรจะเล่าด้วยก็ตาม และเพื่อไม่ให้เขาไปแวดใส่อีกคนได้อีก ผมเลยเอื้อมมือไปจับหน้าเขาให้หันมาสบตากับผม จ้องลึกเข้าไปเป็นการคาดคั้นหาคำตอบ

 

            ตีหน้านิ่ง ไม่มองรอยยิ้มจำยอมของเขาเลยสักนิดเดียว

 

            โธ่ราชินีของผม อย่าดุดันนักสิ เรื่องนี้คุณควรจะเค้นคอจากดายเอานะ

 

            “เขาทำอาหารอยู่ และคุณก็ว่าง

 

            “ผมไม่ได้ว่างเลยที่รัก ผมช่วยคุณเลือกที่ฮันนีมูนอยู่นี่ไง

 

            “ไว้ค่อยเลือกตอนคุณเล่าจบก็ได้

 

            “ทีเมื่อกี้คุณยังเร่งให้พวกเราเลือกอยู่เลย ร่างสูงบ่นอุบ ปากนี่มุ่ยจนไม่รู้จะมุ่ยยังไง มันก็ไม่มีอะไรหรอก จริงๆนะ ผมก็แค่จำได้ว่าเรามีเพื่อนเก่าอยู่ที่นั่น ก็เลยถามดายเผื่อว่าเขาลืมไป

 

            “เพื่อนเก่าที่ไหนทำไมไม่เคยเล่า ?

 

            “ก็เราหาจังหวะเล่าไม่ได้ แล้วก็... ดีแลนเงียบไป ทำเป็นกลอกตาหนีไม่ยอมมองผม ป่านนี้เขาคงจะย้ายไปอยู่กับใครสักคน คงไม่ได้อยู่ที่บ้านเก่าดายแล้ว

 

            “ก็เป็นได้ ดายตอบกลับไม่รู้ว่าแค่พึมพำหรือแค่อยากช่วยชีวิตน้องชายเท่านั้น แต่ก็บอกไม่ได้หรอกว่าไปจริงหรือเปล่า เขาอาจจะยังอยู่ก็ได้

 

            “พี่ไม่ช่วยผมเลย ดายไหวไหล่ หมุนตัวกลับมาเทซุปลงชาม เตรียมตั้งทานข้าว แม้ว่าส่วนใหญ่ผมจะเป็นฝ่ายกิน โดยมีพวกเขานั่งดูก็ตาม แต่เดี๋ยวนี้พวกเขาก็เริ่มจะต้องทำตัวเหมือนมนุษย์ที่กินเพื่อให้มีชีวิตรอดในแต่ละวัน ไม่ใช่ทำตัวเป็นฉลามที่กินทุกอย่างแล้วอยู่ได้เป็นอาทิตย์อย่างที่ผ่านมา

 

            ถึงเวลาเป็นคนแล้ว

 

            แล้วเพื่อนเก่าที่ว่าเขาเป็นใครกัน ? ผมเลิกคิ้วถาม ไม่เห็นต้องปิดบังกันเลยหนิ

 

            “ก็เขาไม่ใช่คนที่ต้องพูดถึงหนิทูนหัว

 

            “อะ...

 

            “ปล่อยให้เขาเป็นแค่อดีตไปเถอะ เจ้าตัวว่าพร้อมเดินมาจูบหน้าผากผม เป็นสัญญาณขอร้องให้เลิกคิดเรื่องที่น้องชายตัวดีพลั้งปากพูดออกมา คุณเป็นคนบอกเองว่าเราจะทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง เพราะงั้นต่อให้เราไปแล้วเจอเขา เราก็ไม่จำเป็นต้องสนใจ พวกเรามีชีวิตที่ดีแล้วหนิจริงไหม ?

 

            “นั่นสิที่รัก ผมเห็นด้วยกับดายดีแลนรีบเสริมทัพ เขาก็แค่คนที่เราควรจะลืมๆ ไป ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือกันและกัน คุณไม่คิดงั้นเหรอ ?

 

            “ถ้าคุณไม่อยากเล่า บางทีก็ไม่ควรพูดมันต่อหน้าผม ดีแลน เพราะพอผมไม่รู้ ผมจะรู้สึกเหมือนถูกปิดบัง

 

            “ผมก็แค่...ลืมตัวไปหน่อย ผมขอโทษที่รัก พอรู้ตัวว่าทำผิด ก็รีบเข้ามากอด มาอ้อนทันที เป็นนิสัยที่พาให้ผมถอนหายใจหลายทีกับคุณสามีคนน้อง ดีแลนกอดเอวผม เอาหน้ามาซุกซอกคอขณะที่ดายยกยิ้มอ่อนๆ ดูความใจแข็งของผมที่ไม่ตอบกลับอยู่พักใหญ่

 

            เสียดายที่สุดท้ายแล้วผมก็มักจะใจอ่อนยอมให้อภัย

 

            เอื้อมมือไปกอดเขาไว้ระคนมุ่ยหน้านิดนึง

 

            ผมยอมแค่ครั้งนี้เท่านั้น ครั้งหน้าอย่าหวังเลยว่าผมจะยอมให้

 

            “ผมรู้ว่าคุณไม่ใจร้าย คุณรักพวกเราจะตายหนิจริงไหม

 

            เฮอะ ผมแค่นหัวเราะพร้อมกับกลอกตาใส่ เลยโดนดีแลนจูบเข้าให้คล้ายกับจะลงโทษกัน ดายเลยส่ายหน้าน้อยๆ เขาขยับมาหอมแก้มผมช้าๆ พวกเขาชอบเข้ามาคลอเคลียผมพร้อมกันเวลาทำผมเคืองใจ ซึ่งบางครั้งมันก็เหมือนกับการตอบสนองความรู้สึกด้านในมากกว่า

 

            พวกเขาอยากกอดผมตลอดเวลานั่นแหละ

 

            ผมยังรอคุณเปลี่ยนใจให้พาขึ้นเตียงอยู่นะ

 

            “หยุดเลยดีแลน ให้ผมกินข้าวก่อนสิ ผมเหนื่อยมาทั้งวัน

 

            “นั่นไม่ทำให้แรงของคุณหมดลงหรอก ดายขัดยืนซ้อนด้านหลังผม ขณะที่ดีแลนรุกล้ำด้านหน้า คุณยังมีเวลากินข้าวอีกเยอะทูนหัว แต่เรื่องของพวกเรามันรอเวลาไม่ได้

 

            “ผมก็ให้พวกคุณแทบทุกวัน มันไม่พอหรือไง

 

            “ไม่พอเพราะว่าใกล้ถึงฤดูผสมพันธ์แล้วไง

 

            “อ๊ะ !”

 

            คุณคงต้องอดทนหน่อยนะ เพราะฤดูผสมพันธ์...พวกเราจะอึดเป็นพิเศษ

 

            ได้ยินไหมโซล อิลเดนสัน นั่นสัญญาณอันตรายไงล่ะ...

 

            หยุดเลย ผมห้ามทัพก่อนตัวเองจะถูกฟัดไปมากกว่านี้ อดทนรอตอนเราไปฮันนีมูนไม่ได้หรือไง ถ้าเลือกสถานที่ได้ พวกคุณก็จะได้กอดผมทั้งวัน

 

            “แต่กว่าเราจะไป ก็อีกพักนึงนะ

 

            “ดาย

 

            “ทำก่อนสักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง รอยยิ้มประดับบนใบหน้าหล่อเหลา ดึงดูดให้ผมยินยอมพวกเขาแม้ตัวเองจะยืนคำขาด ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงต้องกระหายกันขนาดนั้น แล้วตัวเองก็ใช่ว่าทำกันเบาๆ ที่ไหน แค่รอบเดียวก็ทำผมเกือบตาย ยิ่งทำพร้อมกันก็ไม่ต้องห่วงเลยว่าผมจะเหนื่อยแค่ไหน

 

            แล้วนี่เข้าฤดูผสมพันธุ์ผมไม่ตายเลยหรือไง

 

            เล็กที่ไหนล่ะพวกเขาสองคน

 

            ไม่ ถ้าพวกคุณจะทำก็ไปทำกันสองคนไป ผมจะกินข้าว อาบน้ำนอน และก็นั่งคิดว่าเราจะไปฮันนีมูนกันที่ไหน

 

            “รู้ใช่ไหมว่าเราอุ้มคุณขึ้นไปเลยได้ ?

 

            “ก็ลองดูสิ ผมสบตาเขานิ่งเป็นเชิงท้าทาย แสดงให้เห็นว่าผมไม่กลัวเขา และใครกันแน่ที่เป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้ ในมหาสมุทรเขาเป็นราชาแห่งท้องทะเลก็จริง แต่ไม่ใช่กับที่นี่ที่พวกเราเป็นครอบครัวอิลเดนสัน เขาใช้นามสกุลผม ใช้ชีวิตอยู่กับผม แล้วพวกเราก็รักกัน

 

          แค่นี้ก็น่าจะบอกนะว่าใครกันที่ใหญ่สุดในชีวิตของพวกเขา

 

            ผมไม่อยากไปนอนในทะเลแล้ว ดีแลนเป็นคนแรกที่ยกมือยอมแพ้ ผละออกจากผมแต่โดยดี ต่างจากคนพี่ที่มองลึกเข้ามาในดวงตาผม ค้นหาตัวตนที่ซ่อนไว้ แน่นอนผมไม่ได้ขยับตัวหรือว่าหนีอะไร ผมก็แค่ยื่นหน้าเข้าไป...

 

            จุ้บปากเขาเบาๆ แล้วผละออกมา

 

            คุณแพ้ ผมกระตุกยิ้ม เกมส์จ้องตายุติเพราะเขาเป็นฝ่ายกะพริบตาก่อน และคนแพ้ก็ต้องไปทำอาหาร ไม่งั้นก็ไปนอนนอกบ้าน

 

            “คุณจะไม่ได้พูดคำนั้นอีกหลังจากเราไปฮันนีมูนกัน

 

            “ก็ถ้าคุณเลือกสถานที่ได้ล่ะนะ ดายบีบจมูกผมด้วยความมันเขี้ยว ถึงอย่างนั้นก็ยอมถอยกลับไปทำอาหารต่อ คราวนี้มีดีแลนไปช่วยด้วย มื้อค่ำของเราเลยเสร็จเร็วขึ้นจากเดิมเล็กน้อย พวกเรานั่งกินข้าว ฟังเรื่องเล่าจากที่ทำงานผมเป็นปกติ ผมรู้สึกว่าทั้งคู่ชอบเวลาผมเล่าว่าวันนี้ผมเจออะไรมาบ้าง

 

            คงเพราะพวกเขาไม่ได้ออกไปเจอโลกอย่างผมเท่าไหร่ พวกเขาอยู่แค่ในบ้านกับในทะเลเท่านั้น ออกจากบ้านไปอยู่กับมนุษย์มากๆ แค่ไม่กี่ครั้ง

 

            แต่ไม่ต้องห่วง ถ้าผมว่างเมื่อไหร่ ผมจะพาพวกเขาไปเปิดโลกกว้าง

 

            ซึ่งฮันนีมูนเนี่ยแหละคือตัวต้นแบบระคนตัวทดลองชั้นดี

 

            ง่วงแล้วเหรอ ? ผมสะดุ้งปรือตามองร่างสูงที่กระซิบถาม ผมเผลอหลับตอนที่เราดูหนังที่ดีแลนเห็นตัวอย่างมา เขาจึงสั่งซื้อผ่านเน็ตหวังว่าเราจะได้ดูกันในช่วงวันหยุด เสียดายที่ผมมักจะมีเรื่องให้ทำเยอะแยะ และพอวันหยุดจริงๆ พวกเขาก็ชอบที่จะทำอะไรกับผมบนเตียงมากกว่า

 

            พอกินข้าวเสร็จผมเห็นว่ายังพอมีเวลาก็เลยชวนพวกเขาดูหนังกัน

 

            ทว่าดันมาหลับกลางคัน เนื่องจากเหนื่อยมาทั้งวันนั่นเอง

 

            นิดหน่อย ผมตอบเสียงงัวเงีย เบียดแก้มลงกับอกแกร่งของดาย ขณะที่ดีแลนลูกสะโพกผมเป็นการกล่อม พวกคุณดูกันต่อก็ได้ อย่าเพิ่งรีบไปนอน

 

            “แต่หนังเรื่องนี้ผมซื้อมาให้พวกเราดูด้วยกัน ดีแลนกระซิบตอบ ถ้าคุณง่วงเราก็ไปนอนกันก็ได้ ไว้ค่อยมาเปิดดู

 

            ผมขานรับสั้นๆ ไม่ทันสังเกตว่าดายหันไปพยักหน้ากับน้องชาย เจ้าตัวเลยเดินไปปิดเครื่องเล่นดีวีดีกับทีวีที่เปิดไว้ ส่วนพี่ชายก็ช้อนตัวผม อุ้มขึ้นไปชั้นสองตรงไปที่ห้องนอนที่ผมยังไม่ได้เข้าไปเหยียบเลยตั้งแต่กลับมา ร่างสูงวางผมลงบนเตียงหนานุ่ม เราเปลี่ยนขนาดเตียงให้ใหญ่ขึ้น จะได้มีพื้นที่ในการเคลื่อนไหว

 

            บอกเลยว่ามันไม่เกี่ยวกับที่พวกเราทำกันหนักเกินไปจนขาเตียงหัก

 

            พวกเราก็แค่อยากได้เตียงที่ไม่ต้องนอนเบียดกันมากก็เท่านั้นเอง

 

            เดี๋ยวผมไปปิดไฟให้

 

            “อือ...

 

            “นอนซะนะทูนหัว ผมพยักหน้าหลับตาลงขณะที่ดายขยับตัวไปปิดไฟให้ เวลานี้แสงจันทร์เลยอาบไล้เป็นเพียงแสงเดียวที่นำทางให้เราเห็นกันและกัน ดีแลนตามขึ้นมาทีหลัง เขาทิ้งตัวลงนอนอีกฝั่ง จูบขมับผมเป็นการบอกใบ้ให้ฝันร้ายจงหายไป

 

            แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่าการที่ผมมีพวกเขาในชีวิตทั้งสองคน มันเป็นยิ่งกว่าฝันดีที่คิดไว้ซะอีก

 

            ฝันดีนะราชินีของผม

 

            “คืนนี้พวกคุณต้องฝันถึงที่ที่เราจะไปฮันนีมูนด้วยนะ ดีแลนหัวเราะ ไม่คิดว่าผมจะกำชับเรื่องนี้กระทั่งตอนหลับ ถ้าตอนเช้าผมไม่ได้คำตอบ เราจะไม่ไปไหนกันทั้งนั้น

 

            “จริงๆ ผมก็เห็นด้วยนะที่เราจะไปบ้านเก่าของดายกัน

 

            “…”

 

            “ถึงผมจะไม่ได้โตที่นั่น แต่มันก็เป็นสถานที่ที่ดี ผมลืมตาขึ้นมามองเพราะคำพูดอีกคนชวนให้สงสัย ผมจินตนาการไม่ออกเลยว่าพวกเขาโตมาในสถานที่แบบไหน จะบนบกอย่างเดียวก็คงไม่ใช่ จะเกิดในน้ำเลยก็คงตลก ถึงจะรู้ว่าเกิดบนเกาะไม่ต่างจากผม ทว่ามันก็มีเรื่องให้คิดเต็มไปหมด

 

            บ้านเกิดของพวกเขาทั้งสองคนจะเป็นยังไง

 

            เล่าให้ฟังได้ไหมว่าบ้านเกิดคุณเป็นยังไง

 

            “ของผมเหรอ ? ดีแลนถาม เขาคงแปลกใจเนื่องจากตัวเองพูดถึงบ้านเก่าของดายอยู่ ซึ่งคนพี่ก็เคลื่อนตัวไปนอนอีกฝั่ง ประกบข้างผมไว้พร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้ ใช้แขนเป็นหมอนหนุนหัวผม ไม่บ่นเลยว่าจะเมื่อยแค่ไหน เขารู้แค่ว่าถ้าทำแบบนี้แล้วผมจะหลับสบาย

 

            ผมหลับสบายตราบใดที่อยู่ในอ้อมกอดพวกเขาทั้งสองคน

 

            ก็ชนบทธรรมดา แม่ผมเคยเป็นนักวิจัยเรียนมาที่เดียวกับพ่อของคุณ แต่พอเขาเจอพ่อเขาก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นเพื่อความปลอดภัย คนน้องเล่า ขบขันเล็กน้อยเมื่อคิดถึงช่วงที่ผ่านมา ผมก็จำไม่ค่อยได้แล้วเหมือนกัน จำได้แค่ว่าตอนเด็กๆ แม่ชอบพาพวกเราไปเดินเล่นริมทะเลด้วยกัน ดายเคยวิ่งไล่จับปูจนโดนมันหนีบกางเกงด้วยนะ ตอนนั้นตกใจแทบแย่

 

            “อะแฮ่ม ดายกระแอมห้ามปรามน้องชายที่กำลังเผาเขา บางเรื่องก็ไม่ต้องจำมันละเอียดนักก็ได้

 

            “แต่นั่นมันจุดพีคเลยนะดาย ถ้าพี่ไม่โดนปูหนีบกางเกง เราก็คงไม่ได้สนิทกันมากขึ้น

 

            “หมายความว่าไง ? ผมถามประหลาดใจที่ได้ยินแบบนั้น ตอนเด็กๆ พวกคุณไม่สนิทกันเหรอ ?

 

            “ก็ไม่เชิง แค่ดายดูไม่ค่อยพูด ถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบ ชอบปลีกตัวไปอยู่คนเดียว หนำซ้ำยังชอบมานั่งจ้องหน้าผมดึกๆอีก ทำเอาผมหลับไม่ลงไปหลายวัน

 

            “อย่าเว่อร์ดีแลน ฉันไม่ได้จ้องหน้าขนาดนั้น

 

            “แต่พี่ก็ยอมรับใช่ไหมล่ะว่าชอบจ้องหน้าผมน่ะ คนพี่พรูดลมหายใจคล้ายเหนื่อยหน่าย การเงียบของเขาคือคำตอบที่ไม่เปล่งเสียงออกไป ตอนนั้นพวกเราไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่ อารมณ์เหมือนต่างคนต่างอยู่มากกว่า

 

            “ทำไมล่ะ คุณไม่สนิทใจที่จะสนิทกันเหรอ ? ผมหันไปถามดายด้วยความสงสัย มันอดอยากรู้ไม่ได้ก็ตอนนี้พวกเขาสนิทกันจะตาย ถึงจะไม่ได้แสดงอาการอะไรมาก ทว่าทุกความรู้สึกและการกระทำก็บ่งบอกว่าพวกเขามีสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขนาดไหน

 

            เปล่าหรอก แค่ผมไม่เคยมีแม่มาก่อน พอมาอยู่ดีแลน ก็เลยต้องปรับตัวใหม่

 

            “อ่า...

 

            “อย่าลืมสิว่าแม่ของผมตายไปตั้งแต่ผมเกิด กว่าจะมาเจอกับแม่ของดีแลน ผมก็ชินชาที่ชีวิตมีแค่พ่อและแฝดที่ไม่ถูกกัน เราเงียบไปเลยเมื่อเขาพูดแบบนั้น ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันฟังดูเศร้าจัง และตอนนั้นพ่อก็ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ ชีวิตของพวกเราเลยไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่

 

            “แต่มันก็ดีใช่ไหม ไม่งั้นคุณคงไม่ชวนเราไปฮันนีมูนที่นั่น

 

            “ผมแค่อยากเห็นความทรงจำเก่าๆ

 

            “…”

 

            “และที่นั่นมันก็สวยงามในความทรงจำของผม ผมพลิกตัวไปกอดอีกคน ลูบแก้มของเขาผ่านความมืดที่เห็นเพียงเสี้ยวหน้า ดายหันมายิ้มให้ กดจูบลงบนหน้าผาก ส่วนดีแลนก็แค่ขยับมากอดผมจากด้านหลัง สบตากับพี่เขาเป็นเชิงให้กำลังใจ

 

            เล่าให้ฟังได้ไหมว่ามันเป็นยังไง

 

            “มันเป็นเกาะที่มีความเชื่อหลากหลาย ผู้คนที่อาศัยนับถือสัตว์ใต้น้ำ คราวนี้ดายไม่อิดออดที่จะพูดถึงบ้านเกิดเขา ทะเลสีครามกับหาดทรายสีขาว มีลานหินอ่อนตรงกลางหมู่บ้าน บางวันจะมีคนออกมาเต้นรำ เล่าเรื่องคำสาปกับนิทานให้ฟัง

 

            ผมถึงขั้นคว่ำหน้า เอามือเท้าคางเพื่อฟังเรื่องเล่า

 

            แล้วมันก็มีถ้ำลับที่น้ำทะเลตรงนั้นจะใสกว่าทุกที่

 

            “คุณชอบไปเล่นล่ะสิ

 

            “มันเป็นที่ที่ดี

 

            “…”

 

            เขาถึงเรียกมันว่าเกาะสวรรค์

 

            “ชื่อของมัน...ฟังดูน่าสนใจ

 

            “ถึงผมจะไม่ได้อยู่ที่นั่นนานเท่าไหร่ ผมก็จำได้ว่ามันสวยงามขนาดไหน

 

            ผมเคยได้ยินพี่เล่า แต่ไม่เคยได้ไป

 

            “มันคงดีถ้าพวกเราได้ไปด้วยกัน ทั้งสามคน คำพูดนั้นมีอิทธิพลกับหัวใจของผม และคงจะเรียกรอยยิ้มจากทุกคนได้ไม่ยาก ดายน่ะไม่ใช่คนที่ทำอะไรหวือหวา หากแต่การกระทำกลับรั้งให้ยิ้มออกมา ผมชอบความเรียบนิ่งติดสุขุมของเขา

 

            เวลาเขาพูดอะไรด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนั่น มันช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน

 

            ไม่ต่างจากเวลาที่ได้มองเข้าไปในดวงตาที่แพรวพราวของดีแลน การที่ได้สบตากับเขา มีเสียงของดายขับกล่อมไปด้วยเป็นอะไรที่ดีต่อใจผมเอามากๆ

 

            มันทำให้ผมขอบคุณตัวเองที่ยังอดทนมีชีวิตอยู่ต่อมา

 

            ไม่งั้นพวกเราจะไม่รู้เลยว่าเรารักกันมากแค่ไหน

 

            งั้นนั่นคงเป็นคำตอบสำหรับสถานที่ฮันนีมูนใช่ไหม

 

            “โซล

 

            “เราจะไปที่นั่นกัน ผมตัดสิน ดายพูดมาขนาดนี้ถ้าผมจะเปลี่ยนที่คงเป็นการทำร้ายจิตใจ อีกอย่างผมก็อยากเห็นว่าบ้านเกิดเมืองนอนเขาเป็นยังไง ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากจะไปบ้านของดีแลนด้วย ทว่าเท่าที่ฟังดูบ้านของดายน่าจะเหมาะกับการไปฮันนีมูนมากกว่า

 

            ผมอยากเห็นหาดทรายสีขาวกับท้องทะเลสีคราม แล้วก็ถ้ำลับที่เขาว่า

 

            แค่จินตนาการ หัวใจผมก็เต้นแรงไม่เป็นส่ำ

 

            ผมไม่แน่ใจว่าบ้านผมจะยังอยู่ไหม เราย้ายออกมานานบางทีมันอาจจะรกร้างไปแล้วก็ได้

 

            “ผมเชื่อว่าเราจะหาที่พักได้ และถ้าบ้านของคุณมันยังไหว เราก็ค่อยช่วยกันทำความสะอาด ดีแลนกดจูบที่ด้านหลังผม เป็นการเสริมทัพว่าเขายินดีจะช่วยขอเพียงแค่สั่ง ผมอยากไปบ้านของคุณนะ อยากเห็นว่าสถานที่สวยงามในความทรงจำของคุณมันเป็นยังไง

 

            “มันอาจจะไม่เท่าบ้านหลังนี้ที่เราอยู่ด้วยกันก็ได้

 

            “อะ...

 

            “ความสวยงามที่สุดในชีวิตผมคือการได้ใช้ชีวิตอยู่กับคุณ ทูนหัว

 

            “พี่ตัดซีนผมเต็มๆ ผมหัวเราะเดาออกเลยว่าดีแลนจะต้องมุ่ยหน้าใส่ ก็ดายเล่นพูดเป็นพระเอก แถมยังเอาใจผมด้วยคำต่อท้าย เรียกได้ว่าต่อให้ผมจะใจแข็งแค่ไหน ยังไงก็ต้องละลายให้กับคำคำนั้น ผมระบายยิ้ม ยื่นหน้าไปจูบเขาเบาๆ ก่อนที่ปลายคางจะถูกคนน้องรั้งให้หันไปหา

 

            เราจูบกันอีกครั้ง ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมาก ก็แค่จูบให้รู้ว่าผมรักพวกเขาเท่ากัน

 

            และจะมากขึ้นทุกวันเท่าที่หัวใจนี้จะเหลือที่ว่างพอ

 

            ผมเองก็มีคุณเป็นความสวยงามในชีวิตเหมือนกันนะ

 

            “ผมรู้ ถ้าไม่มีพวกคุณ ผมก็คงไม่ได้นอนอยู่ตรงนี้

 

            “…”

 

            “ขอบคุณที่อดทนกับผมมาตลอดนะดาย ดีแลน พวกคุณสำคัญกว่าชีวิตผมซะอีก ถ้อยคำนั้นทำผมจุกจนหายใจลำบาก จู่ๆก็อยากจะร้องไห้เมื่อย้อนกลับไปคิดว่าพวกเราผ่านอะไรด้วยกันมามากมายแค่ไหน จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่เคยลืมเลือนไปว่าชีวิตของพวกเรามันไม่ได้สวยงามเลย

 

            กระทั่งพวกเราได้อยู่ด้วยกัน

 

            สองมือที่เคยเปื้อนเลือดของเราทั้งสามจับกันไว้แน่น พร้อมกับสาบานว่าจะฝากฝังชีวิตของกันและกัน ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าชีวิตนี้ถ้าไม่มีพวกเขา ผมจะเป็นยังไง

 

            อาจจะตายไปพร้อมกับพ่อแม่แล้วก็ได้ ใครจะรู้

 

            เรารักคุณมากนะโซล มากกว่าอะไรทั้งสิ้น

 

            “ผมก็รักพวกคุณดีแลน แต่การบอกรักผมไม่ได้ทำให้คุณได้กินผมคืนนี้ ผมว่าพร้อมคว้าหมับเข้ากับมือหนาที่สอดเข้ามาในเสื้อผม เจ้าตัวคงจะเห็นว่าผมกำลังอยู่ในโหมดอิน เลยถือโอกาสนี้ปลุกเร้าผมเป็นแน่ ดีนะที่ผมความรู้สึกไวจึงดักทางเขาไว้ได้ก่อน

 

            ผมยังไม่อยากตายคาอ้อมกอดก่อนเราไปฮันนีมูนกันหรอกนะ

 

            เอาเป็นว่าเราจะไปที่เกาะสวรรค์กัน พรุ่งนี้ตื่นมาเก็บของ มะรืนนี้เราจะเดินทางกันเลย

 

            “โฮ้ แบบนี้ผมก็ต้องอดสัมผัสคุณไปสองวันน่ะสิ

 

            “อดใจไปทำทีเดียวตอนถึงบ้านของดายสิ คุณไม่มีความอดทนหรือไง

 

            “อดทนไม่กินคุณ ผมยอมงดกินวาฬตลอดชีวิตดีกว่า

 

            “พูดเองนะ

 

            “ผมล้อเล่นที่รัก เกือบจะหลุดขำแล้วเมื่อคิดว่าอีกฝ่ายทำหน้าแบบไหน เราต่างก็รู้ว่าวาฬน่ะคือของรักของชอบดีแลนจะตายไป เขาสามารถดิ้นจนตายได้ถ้าเกิดว่าไม่ได้กินมันอาทิตย์ละตัว หรือเดือนละครั้ง ต่างจากดายที่เขาเริ่มจะกินอาหารของมนุษย์มากกว่า

 

            ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้ห้ามเขากินโลมาหรือวาฬหรอกนะ แค่จะกินก็ต้องออกไปไกลๆ ไม่ให้ผมจับตัวได้แบบที่ดีแลนทำ

 

            ไม่สิ ดีแลนทำอะไรผมก็จับได้หมดนั่นแหละ

 

            ตอนนี้นอนได้แล้ว คุณบอกว่าเหนื่อยไง ดายขัด ดึงผ้าห่มมาคลุมผมอีกครั้งหลังจากที่ผมตั้งใจฟังเขาเล่ามากเกินไป ส่งผลให้ผมต้องขยับกายมานอนหงาย หนุนแขนเขาทว่าหันหลังให้เพราะอยากเปลี่ยนท่า ดีแลนเลยจูบปากผมได้ง่าย เขากัดจมูกผม ขบขันเล็กน้อยก่อนจะจูบที่หน้าผาก คนพี่เองก็ไม่ได้น้อยหน้า เขาชะโงกหน้ามาหอมแก้มผมหนักๆ ให้ริมฝีปากร้อนผ่าวฝากฝังความรัก

 

            ส่วนผมก็ไม่ต้องทำไรมาก

 

    แค่หลับตาลงปล่อยให้คุณสามีนอนกอดไปเท่านั้นพอ เรื่องอื่นก็ให้พวกเขาจัดการเอาเอง

 

LOADING 100 PER

บ้านเก่าที่จากลา มาพร้อมกับแรงขับเคลื่อนที่ดุดัน

กลับมาอัพนิยายปกติแล้วนะคะหลังจากหนีไปพักใจมา

สภาพจิตใจก็ดีขึ้นเยอะเลย กลับมายิ้มได้แล้วและก็ปลงอะไรได้หลายๆอย่าง

ยังไงก็ขอฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ

เตรียมกลับบ้านเก่าพร้อมคนของฉลามกัน :)

ปล.อาจจะตอบเม้นไม่หมด แต่อ่านหมดทุกคนนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจเลยน้า

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

 


ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 

E-book มาแล้วน้า
? themy ?butter
Deep Ocean #ฉลามคลั่งรัก
Avery Pie
www.mebmarket.com
ก่อนเล่นทะเล ระวังขา เพราะถ้าเกิดมันเห็นคุณว่ายเข้ามา คุณอาจไม่เหลือขาให้ก้าวเดิน :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.413K ครั้ง

177 ความคิดเห็น

  1. #26592 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 08:27
    ชีวิตโซลบนเตียง นี่อารมณ์ราชินีจริงๆ ไม่ต้องทำอะไรมาก นอนเฉยๆ สามีจัดการเอง อิอิอิ
    #26592
    1
  2. #26562 munkrishear (@anchasa) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 02:03
    โซลลลลล สงสารก่อนเลยได้มั้ยตอนฤดูผสมพันธุ์55555555555555
    #26562
    0
  3. #26530 BaekBae614 (@BaekBae614) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:00
    บ้านเจ้าสองฉลามจะเป็นยังไงน้าาา ตื่นเต้น><
    #26530
    0
  4. #26060 JuKlllNoRitZ (@juklllnoritz) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:10
    สวีทททท รอไปฮันนีมูน ที่เกาะมีอะไรแน่ๆเลยยย
    #26060
    1
  5. #25933 0971290644asd (@0971290644asd) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 10:43

    อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นมากเลยค่ะ นี่เป็นนิยายวายที่อ่านแล้วคิดว่าสนุกที่สุดที่เคยอ่านมา ขอบคุณที่ไรท์สร้างมันขึ้นมานะคะ
    #25933
    1
  6. #25917 SRP-WT (@SRP-WT) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 13:21
    หลังจากจบภาคพิเศษไรท์จะลงของลูกๆให้อ่านในนี้มั้ยคะ ตามติดให้กำลังใจค่
    #25917
    2
  7. #25848 Bs-Benya (@Bs-Benya) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:02
    ตายแล้ววว อะไรนะฤดูผสมพันธุ์หรอ สงสารโซล55555555555
    #25848
    1
  8. วันที่ 11 เมษายน 2562 / 13:25
    อยู่กันสามคนนี้มันอบอุ่นจริงๆ&#9825;
    #25812
    1
  9. #25548 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 13:18
    เพื่อนเก่าต้องเป็นพี่เมกอีกตัวแน่ๆ อย่ามากินโซลก็พอ งื้อออ
    #25548
    2
  10. #25335 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:11
    ดูประโยคสุดท้ายย โซลนี่น้า5555555555หมั่นเขี้ยวว
    #25335
    1
  11. #24737 dy_pitpimon (@dy_pitpimon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 09:53
    รักเรื่องนี้มากเลยยย คิดถึงไรท์จัง<3
    #24737
    1
  12. #23809 preem_p (@preem_p) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 23:47
    รักจังเลย มีความสุขจนเหมือนคนบ้า ยิ้มแก้มแทบแตก งือออออ
    #23809
    1
  13. #23653 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:45
    อบอวลด้วยความรัก
    #23653
    1
  14. #23604 JK_king (@JK_king) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:53
    คิดถึงจัง......
    #23604
    1
  15. #23216 plazara (@plazara) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 19:54
    คืออ่านไปแล้วขนลุกไปอ่ะ เหมือนโดนหอมเองเลย... อีบ้าแกไม่ใช่โซล จรัม!!!!
    #23216
    1
  16. #22533 xxkcihc (@xxkcihc) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 00:15
    ขอเป็นโซลสักแว้บได้ไหมคะ แค่ตอนก่อนนอนก็ได้คะ ฮืออออออออ
    #22533
    1
  17. #22298 Rhymez (@sumekakun) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:39
    อบอุ่นหัวใจจรุมม อยากเป็นโซลง่า มีคนมาจุ๊บๆก่อนนอนทั้งซ้ายทั้งขวา ><
    #22298
    1
  18. #22164 chunjulyx (@24chunju_) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:09
    แงงงง อบอุ่นจังงง
    #22164
    1
  19. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  20. #21984 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:28
    จะเกิดอะไรขึ้นอีกหนออออ อิจฉาโซลจริงๆ นอนเฉยๆให้สามีจุ๊บจิ๊บ
    #21984
    1
  21. #21946 qeendef6 (@qeendef6) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:11
    เราชอบนิยายเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ ขอให้ผ่านเรื่องที่ไม่สบายใจไปให้ได้ค่ะ <3
    #21946
    1
  22. #21918 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:00
    โซลคงจะมีความสุขที่ได้ไปฮันนีมูนกะสามีทั้งสอง
    #21918
    1
  23. #21895 FaRnG ;] (@--magicgirl--) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:05
    อยากรู้แล้วสิว่าบ้านเก่าพี่ดายเป็นไง ต้องสวยมากแน่ๆ ;-;
    #21895
    1
  24. #21851 Raindear97 (@raindearkanokwan) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:34
    โอ้ยยยย อยากเป็นโซลลล55555555 ไปค่ะ ไปบ้านเก่าพี่ดายกันนนนน
    #21851
    1
  25. #21846 dlmn (@myminny43) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26
    กลิ่นขิงแรงมากก55555 ทำไมคุณสามีทั้งสองดีแบบนี้ อิจฉาๆ
    #21846
    1