Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,447,545 Views

  • 26,801 Comments

  • 33,226 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    132,949

    Overall
    1,447,545

ตอนที่ 33 : ฉลามคลั่งรัก 28 : ล่าความจริง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5205 ครั้ง
    12 พ.ย. 61

สนใจรับฉลามกลับบ้าน >กดเปย์<

ฉลามคลั่งรัก 28 : ล่าความจริง

#ฉลามคลั่งรัก

 

            ไม่ใช่คน...เหรอ ?

 

กึก !

 

            “นี่คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่มีอารมณ์เล่นกับคุณหรอกนะโนเอลผมย่นคิ้วใส่ไม่เข้าใจว่าเขาจะมาเล่นตลกอะไรตอนนี้ ผมไม่มีเวลาคุยกับเขานานนัก ถ้าเกิดทั้งสองคนตื่นมาแล้วไม่เจอผม อีกไม่นานก็คงลงมาตามแล้วถ้าพวกเขารู้ว่าผมแอบเข้ามาในห้องลับ

 

คงไม่ต้องเดาว่าผมจะเจออะไรบ้าง

 

[ผมก็ไม่ได้เล่น ผมพูดจริงๆ พวกเขาไม่ใช่คน]

 

แล้วถ้าไม่ใช่คนพวกเขาเป็นอะไร เป็นผีเหรอถึงเอาแต่หลอกผมอยู่ได้

 

[เอ่อ...]

 

ถ้าคุณไม่อยากพูดก็บอกมา อย่ามากวนประสาทกันแบบนี้ คุณทำให้ผมหงุดหงิด

 

            [ใจเย็นสิ ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอก แต่ผมเองก็ต้องห่วงชีวิตผมเหมือนกัน]

 

            “…”

 

            [แต่เชื่อเถอะว่าคุณอยู่กับคนที่อันตรายมากๆ ต่อให้พวกเขาจะรักคุณมากแค่ไหน ถ้าคุณรู้เรื่องนี้เข้ายังไงก็ต้องคิดเหมือนผมว่าเขามันยิ่งกว่าความตาย

 

ทำไมคุณชอบพูดอ้อมค้อมกันนะ ผมอยากจะหาอะไรปาใส่คุณชะมัด

 

[นอกจากคุณจะพังเรือผม ทำผมผิดใจกับพ่อเป็นสาเหตุให้น้องชายผมต้องตายแล้ว คุณยังจะใจร้ายกับผมได้อีกหรือไงกัน]

 

โนเอล

 

[โอเค ช่างมัน]

 

เขาตอบปัด

 

[เอางี้ไหมถ้าคุณอยู่ที่บ้านเขา คุณก็ลองหาเบาะแสอะไรก็ได้ที่มันน่าสงสัย ลองมองไปรอบๆ บอกผมว่าคุณเจออะไร แล้วผมจะช่วยคุณเท่าที่ทำได้ ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่ทำให้ผมเดือดร้อนน่ะ]

 

            คำพูดของเขาทำให้ผมกัดปากแน่น เสยผมอย่างคิดหนัก ผมไม่แน่ใจว่านั่นใช่ไอเดียที่ดีไหม โนเอลไว้ใจได้มากน้อยแค่ไหนก็ไม่มีใครรู้ได้ แต่เขาดูจะกลัวดีแลนกับดีวานเอามากๆ จนถึงขั้นไม่กล้าพูดความจริง ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขามีเรื่องอะไรกัน ทว่าตอนนี้โนเอลเป็นตัวเลือกเดียวที่ผมมีอยู่ เขาช่วยผมไว้บนเรือ ใบ้เรื่องหลังดีวานที่จะพาเราไปสู่ความลับอะไรสักอย่าง

 

            เจ้าตัวเงียบไปรอฟังว่าผมจะพูดอะไรบ้าง

 

            ผมเจอภาพแผลเป็นของดีวานมันถูกแม็กกับภาพครีบของดาย ฉลามของผม ลมหายใจถูกพ่นออก สุดท้ายผมก็เลือกที่จะเสี่ยง ตอนนี้ผมไม่มีอะไรให้เสีย นอกจากหัวใจพังๆที่คงไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก แล้วก็ภาพวิวัฒนาการจากเมกาโลดอนกลายเป็นคน

 

            [มีรายละเอียดอะไรบอกไว้ไหม ?]

 

            “ไม่มีเลย ผมเลียปากกวาดตามองหาว่ามีอะไรเป็นตัวช่วยอีกบ้าง มีหนังสือวิจัยมากมายที่ถูกเปิดค้างไว้ บางเล่มถูกไฮไลท์ด้วยปากกาหลากสี ผมเพ่งมองมันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์ซะส่วนใหญ่ มีภาพของฉลามพันธุ์อื่นที่ถ่ายตอนมีชีวิตและก็ตาย ผมจับมันมาวางเรียงกันหาจุดเชื่อมโยงว่ามันเกี่ยวกับดายตรงไหน

 

            สิ่งเดียวที่ผมพอจะเดาได้คือสองพี่น้องนี่อาจจะกำลังวิจัย...

 

            แต่มันเกี่ยวอะไรกับที่โนเอลบอกว่าไม่ใช่คน

 

            [ยังมีชีวิตอยู่ไหมเนี่ยโซล ?]

 

            “ผมกำลังอ่านข้อมูลอยู่ ผมกลอกตาใส่ ที่เงียบหายเพราะกำลังสนใจคำอธิบายหลังรูปภาพ มันเป็นภาพเมกาโลดอนที่แตกต่าง ด้านหลังมีตัวอักษรสั้นๆที่เขียนว่า เดม่อน ?

 

            [ใครเหรอ ?]

 

            “ผมไม่แน่ใจ มันเขียนไว้หลังภาพ ผมตอบกลับ พลิกรูปเจ้าฉลามล้านปีไปมาทว่าก็ไม่พบหลักฐานอะไร มันเป็นภาพเมกาโลดอน แต่มันไม่ใช่ฉลามที่ผมเลี้ยงไว้ มันตัวใหญ่แล้วก็...มีแผลที่ตา

 

            [แผลที่ตาเนี่ยนะ ?]

 

            ผมขานรับในลำคอถึงภาพจะเก่าไปหน่อย ผมก็พอเห็นได้ ผมไม่รู้ว่าพวกเขาไปได้ภาพนี้มายังไง ภาพของเมกาโลดอนที่มีรอยบากบนดวงตาข้างซ้าย ไม่แน่ใจว่ามันตาบอดไหม ที่แน่ๆคือแผลมันค่อนข้างใหญ่ ถ้าเป็นมนุษย์ก็เรียกได้ว่าเหมือนพวกอันธพาลที่ชอบมีเรื่องกับคนทั่วไป

 

            ที่น่าสนใจคือชื่อมันต่างหาก

 

            เดม่อนงั้นเหรอ...ผมพึมพำครุ่นคิดว่าเคยได้ยินชื่อนี่ไหม เท่าที่ผมรู้จากปากพ่อก่อนตายคือโลกนี้เหลือเมกาโลดอนเพียงสองตัวเท่านั้น คือพี่น้องที่ผมเลี้ยงเอาไว้ นอกเหนือจากนี้คือตายไปหรือไม่ก็ไม่มีการค้นหา ซึ่งผมคิดว่าคงไม่มีใครจะไปค้นหาเจ้าฉลามล้านปีที่พร้อมกินทุกอย่างที่ขวางหน้า

 

            แต่การที่ได้ภาพมันมาโดยมีภาพครีบของดายวางไว้เคียงกัน มันก็เป็นอะไรที่น่าสนใจ

 

            หรือว่ามันจะมีอะไรเกี่ยวข้องกัน

 

            [หืม ?]

 

            ผมไม่สนใจเสียงครางรับของโนเอล เลือกที่จะวางมือถือเพื่อลงมือหาคำตอบต่อ ไม่วายหันกลับไปมองที่ประตู ตรวจสอบดูว่ามีใครลงมาจากชั้นสองไหม ทุกอย่างยังคงเงียบทว่าก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะเชื่องช้าได ผมตวัดสายตากลับมา เปิดหนังสือวิจัยที่ถูกขีดฆ่าไว้หาดีเทลของเมกาโลดอนที่ชื่อเดม่อนด้วยความสนใจ

 

            มีกระดาษหลายใบที่เขียนเกี่ยวกับมัน ผมไล่สายตาอ่าน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของลักษณะภายนอก และการมีชีวิตอยู่ของมัน ขนาดตัวเท่ากับดาย อาจจะใหญ่กว่านิดหน่อยพอบวกลบกัน โนเอลที่ห่วงว่าผมจะโดนฆ่าปิดปากก็ส่งเสียงเรียกหาเป็นระยะๆ ผมก็ตอบกลับบ้างเท่าที่ฟัง

 

            มีเมกาโลดอนมากกว่าหนึ่งตัวบนโลกนี้ ผมกัดปาก มันน่าตกใจมากที่มีการค้นพบ ในนี้บอกว่าเมื่อสามสิบปีก่อน มีคนเจอเมกาโลดอนอาศัยอยู่แถวทางใต้ พวกเขาคิดว่ามันเป็นเทพพระเจ้าของหมู่บ้านแห่งความตาย

 

            [จริงเหรอ ?]

 

            “ในบันทึกบอกว่ามีการส่งคนไปให้มันกินเพื่อไม่ให้มันทำลายหมู่บ้าน ผมอ่านในโนเอลฟัง ทุกรายละเอียดทำให้เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุ้บตับไปหมด แต่พอมีการค้นพบ เมกาโลดอนตัวนั้นก็ย้ายที่อยู่ไป มันย้ายขึ้นเหนือแต่เพราะอุณหภูมิของทะเลเลยทำให้มันตาย

 

            [อ้าว]

 

            “ไม่ มันไม่ได้ตาย

 

            [ตกลงยังไง ?]

 

            มันแค่กลายพันธุ์คิ้วของผมขมวดกันมุ่ยตอนอ่านบันทึกเล่มนั้น ผมเจอมันซ่อนอยู่ใต้กองหนังสือ ลึกชนิดที่ว่าทำให้ผมต้องล้มกองพวกนั้น ดีที่ไม่ได้เสียงดังเท่าไหร่เลยยังไม่มีปฏิกิริยาจากคนบนชั้นสอง แน่นอนว่าเรื่องของเดม่อนกลายเป็นเรื่องในความสนใจผมทั้งที่เมื่อกี้เรากำลังหาคำตอบที่โนเอลใบ้ผมไว้ ผมไล่ปลายนิ้วไปตามอักขระ พยายามทำความเข้าใจว่าเมกาโลดอนกลายพันธุ์ได้ยังไง

 

            มันไม่มีคำอื่นมาอธิบาย ผมเลยคิดว่าการกลายพันธุ์ที่บันทึกเล่มนี้บอกไว้อาจจะเหมือนพวกกิ้งก่าเปลี่ยนสีอะไรทำนองนี้ก็ได้

 

            กระทั่งผมพลิกหน้าถัดไป...

 

            นี่มันรูปพ่อหนิ ?” ผมย่นคิ้วหนักกว่าเก่าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีรูปพ่อในบันทึกนี่ได้ น่าสงสัยกว่านั้นคือผู้ชายที่ยืนกอดคอ ยกยิ้มให้กล้องและดูจะสนิทกับพ่อมาก ส่งผลให้ผมต้องทบทวนความคิด พยายามนึกว่าเคยเห็นเพื่อนพ่อคนนี้ไหม ตั้งแต่เกิดมาผมรู้จักเพื่อนพ่อทุกคนไม่เว้นพวกที่อยู่ทีมวิจัยเก่าเดียวกัน

 

            พลันดวงตาผมก็หลุบต่ำเมื่อเห็นว่านอกจากพ่อและผู้ชายคนนั้น ยังมีเด็กผู้ชายอีกสามคนอยู่ในภาพ นาทีนั้นแหละผมถึงได้เบิกตากว้าง

 

            ใบหน้าซ้อนทับกับภาพที่เคยเห็นเมื่อวันวาน ปะติดปะต่อเรื่องราวเลยรู้ว่าเขาคือใคร

 

            ผมเจอภาพพ่อของดีแลนกับดีวาน ผมตอบปลายสายเสยผมที่ลงมาปรกหน้านิดหน่อยอย่างครุ่นคิด วันที่ด้านล่างบอกได้ดีว่ารูปนี้ผ่านมานานแค่ไหน ตอนนั้นผมน่าจะอายุแปดเก้าปีได้ พวกเขารู้จักกันได้ยังไง

 

กึก !

 

            “ทำงานด้วยกันเหรอ ? ผมคิดหนักจู่ๆก็รู้สึกเหมือนสมองจะระเบิด ถ้าเกิดพวกเขาทำงานด้วยกัน ผมก็น่าจะเคยเห็นหน้ามาบ้าง อีกอย่างดีวานกับดีแลนก็ไม่เคยบอกว่าพ่อเรารู้จักกัน สิ่งเดียวที่ผมรู้คือพ่อแม่เขาตายเช่นเดียวกับแฝดพี่ที่จากไป

 

            อะไรคือจุดเชื่อมโยง ?

 

            ผมเม้มปากเจ็บแสบไปหมดเพราะต้องใช้ความคิดหนัก ผมเลือกที่จะเปิดบันทึกนั้นไปอีกหน้า หารายละเอียดเกี่ยวกับเดม่อนว่ากลายพันธุ์เป็นแบบไหน สิ่งที่ผมเจอคือการผสมพันธุ์ระหว่างมนุษย์กับสิ่งมีชีวิตมากมาย

 

             แต่ก็มีเรื่องของวิวัฒนาการโดยมีปัจจัยของแหล่งที่อยู่ รวมถึงสภาพแวดล้อมที่บีบบังคับให้ต้องเปลี่ยนสภาพเข้ามาเกี่ยวข้องเช่นกัน เหมือนที่ไดโนเสาร์สูญพันธ์แล้วกลายมาเป็นมนุษย์ที่อยู่เหนือสุดของห่วงโซ่อาหาร นอกจากนี้ยังมีเรื่องของคำสาปและวิทยาศาสตร์ทดลองการโคลนนิ่งเช่นเดียวกับที่ผมเห็นในกระเป๋าริชาร์ด

 

            ผมคิดว่าเดม่อนไม่น่าจะกลายพันธุ์ธรรมดา การที่มันสามารถมีชีวิตอยู่ได้อาจจะมีการจับมันไปทดลอง และพ่อผมกับพ่อสองพี่น้องก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้อง บางทีเขาอาจจะเป็นคนริเริ่มการทดลองหรืออะไรทำนองนี้ก็ได้

 

            แต่พ่อผมบอกเสมอว่าเราจะไม่ทดลองกับสิ่งที่เรามอบชีวิตให้...

 

            พลันในตอนที่ผมกำลังพลิกหน้าหาข้อมูลมากมาย จู่ๆ รูปใบนึงก็ร่วงลงมาในหน้าสุดท้ายที่ถูกฉีกออกไป วินาทีนั้นผมหยิบมันขึ้นมาดูว่ามันคือภาพอะไร

 

            ดวงตาผมเบิกกว้างหลังพบว่ามันคือรูปเมกาโลดอนขนาดไม่ยาวมากฆ่าคนตาย ผมจะไม่ตกใจเลยถ้าไม่เห็นว่าคนที่ตายมีใบหน้าเหมือนกับดีวานแค่ไหน และยิ่งกว่าคลื่นลูกใหญ่ เมื่อพลิกรูปภาพกลับไปเจอข้อความที่เขียนไว้ว่า...

 

            Dyvan’s dead

 

            ดีวาน...ตายแล้วเหรอ ?

 

            “พระเจ้า ผมยกมือขึ้นปิดปากทันทีที่อุทานคำนั้น พิจารณาโครงหน้าของเด็กวัยรุ่นที่ดูยังไงก็เป็นดีวานชัดๆ ทว่าทำไมภาพด้านหลังนี่ถึงเขียนว่าดีวานตาย ทั้งที่ความจริงแล้วเขายังมีชีวิต ยังดูแลผม กอดรัดกันอยู่เมื่อคืน หรือว่านี่จะเป็นแฝดของดีวาน ?

 

            ผมทึ้งหัวตัวเองหลากความคิดประเดประดัง หลุบตามองภาพนั้นซ้ำๆ พลางคิดว่าเมกาโลดอนนั้นคือตัวไหน เท่าที่สังเกตคือมันไม่ได้มีแผลที่ดวงตาแปลว่ามันไม่ใช่เดม่อนที่กลายพันธุ์ ผมตั้งสติพยายามหาหากระดาษหน้าสุดท้ายที่หายไปนั้น...

 

            ผมว่ามันอาจจะมีอะไรบอกอยู่ก็ได้

 

            อยู่ที่ไหน แกอยู่ที่ไหนผมพูดกับตัวเอง หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกลุ้นระทึกและกดดัน หยิบหนังสือทุกเล่มมาเปิดอ่าน ควานหาทุกทีอย่างเต็มกำลัง กระทั่งความไม่ระมัดระวังทำให้ผมเผลอไปปัดรูปภาพนึงตกแตกเข้า

 

เพล้ง !

 

            “อ๊ะ !” ผมสะดุ้งเสียงแตกของกระจกดังพอที่จะทำให้ใครหลายคนตื่นนอน ถึงผมจะมั่นใจว่ากว่าจะปึงชั้นสอง มันต้องผ่านบานประตูหน้าที่ผมปิดไว้ อาจจะกลายเป็นเพียงเสียงแว่วแม้ว่าความจริงมันจะดังมากในห้องนี้ก็ตาม

 

            ผมรีบก้มลงไปดูมัน เผลอชะงักเพราะมันเป็นภาพครอบครัวที่ดีวานบอกว่าเอามาเก็บไว้ ด้วยแรงที่ตกจากโต๊ะนอกจากจะทำให้กระจกด้านหน้าแตกกระจาย ฝาครอบปิดกรอบข้างหลังก็หลุดกระเด็นไปไกล

 

            แล้วเผยความลับของบันทึกแผ่นสุดท้ายออกมา

 

            อยู่นี่เอง ไวเท่าความคิดผมหยิบกระดาษที่ซ่อนอยู่ใต้รูปครอบครัวเขามาถือไว้ มันถูกพับเก็บอย่างดีราวกับกลัวว่าจะมีคนหาเจอได้ นาทีนั้นผมคลี่มันออก หยิบบันทึกนั้นมาอ่านดูว่าอะไรคือคำใบ้ การกลายพันธุ์เกิดจากการที่สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป มันเหมือนกับคำสาปร้ายที่ทำให้กลาย...

 

            [โซล ?]

 

            กลายเป็นมนุษย์ เสียงผมหายไปในลำคอทันทีที่อ่านเจอประโยคนั้น ด้านล่างมีรูปของผู้ชายคนนั้นที่ผมไม่รู้ว่าเป็นใคร เขายืนอยู่คนเดียวอวดแผลที่ใบหน้ามีรอยบากจากดวงตาซ้ายขณะที่ด้านข้างเป็นภาพของเมกาโลดอนที่ถูกถ่ายไว้

 

            มันมีบาดแผลที่ดวงตาราวกับว่าคือภาพก่อนและหลังที่มันจะเปลี่ยนไป

 

            ตอนแรกเป็นฉลาม วิวัฒนาการเปลี่ยนร่างกายได้ แปรสภาพเพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไป

 

            เดม่อนไม่ได้ตาย มันกลายเป็นคน ผมวิเคราะห์ข้อมูลนั้นด้วยความเหลือเชื่อ จู่ๆขนก็ลุกพรึ่บยิ่งกว่าดูหนังสยอง ที่ผมคาดการณ์คือเดม่อนอาจจะถูกทดลอง แต่ในบันทึกบอกว่ามันกลายสภาพของมันเองเพื่อความอยู่รอด

 

            และแต่งงานกับผู้หญิงจนมีลูกด้วยกัน

 

            มันทำให้ผมต้องหยิบภาพเขาที่ทายคู่กับพ่อมาเทียบกัน จ้องมองเด็กสามคนนั้นที่มั่นใจว่าสองในสามคือดีแลนกับดีวานแน่ๆ แล้วเด็กอีกคนที่มีหน้าเหมือนกับดีวานชื่ออะไร ทำไมไม่ถูกเขียนไว้ในบันทึก ผมถอนหายใจลูบหน้าพร้อมกับบีบนวดขมับ

 

            จะให้ผมเชื่อว่าฉลามกลายร่างเป็นคนโดยไม่ผ่านการทดลองได้จริงๆเหรอ ?

 

            สมัยก่อนถึงจะมีเรื่องคำสาปมาเกี่ยวข้อง ทว่านั่นมันก็เป็นเพียงความเชื่อที่เล่าต่อกันมาไม่ใช่หรือไง การที่คนเราจะเปลี่ยนร่างได้ขนาดวิทยาศาสตร์ยังไปไม่ถึง แล้วคนทั่วไปจะทำได้ยังไงกัน ผมครุ่นคิดหัวปวดหนักจนแทบจะร้องไห้

 

            ถ้าเดม่อนเป็นคนได้จริงงั้นแปลว่าลูกชายเขาก็ต้องเป็นเหมือนกัน...

 

            ดีแลนกับดีวานเป็นฉลามงั้นเหรอ... ผมกัดปากหลากรูปภาพเวียนเข้ามาในหัวผม ทั้งภาพครีบของดายที่แม็กติดกับรูปของดีวาน มันถูกขัดด้วยภาพดีวานที่ถูกฆ่าตายด้วยฉลาม ถ้าในภาพนั้นไม่ใช่เดม่อนแสดงว่าพี่น้องฆ่ากันเองหรือไง

 

            ผมพยายามคิดว่าทุกข้อมูลที่พ่อทิ้งไว้มีอะไรเชื่อมโยงได้บ้าง เท่าที่ผมรู้คือเมกาโลดอนจะมีลูกเพียงตัวเดียวเท่านั้น ตัวที่เกิดมาใหม่อาจจะถูกฆ่าตายต่อให้มีสายเลือดเดียวกัน

 

            มันไม่ใช่เพราะพันธุกรรม

 

            มันเป็นเพราะสัญชาตญาณนักล่า

 

            ไม่ต่างจากเวลาที่พวกมันล่าผม ทั้งกลิ่นเลือด เสียงวาฬ อาการตื่นตระหนกตกใจต่างๆ จะมีอิทธิพลให้ฉลามตอบสนองกับสิ่งพวกนั้น แล้วเข้าจู่โจมเนื่องจากสัญชาตญาตแม้ว่าจะไม่หิวหรือไม่อยากทำ ที่น่าสงสัยกว่าคือตัวไหนเป็นคนฆ่าดีวาน

 

            เดี๋ยวนะ ผมคิดว่าผมพลาดอะไรไปบางอย่าง

 

            ครอบครัวมีพี่น้องสามคน สองคนแรกคือดีวานกับดีแลน ชื่อที่เหมือนกันทำไมผมถึงไม่สงสัย เมกาโลดอนที่ผมเลี้ยงไว้หนึ่งในนั้นก็มีชื่อดีแลนเหมือนกัน แปลว่าดีแลนอาจจะเป็นคนเดียวกับฉลามของผมก็ได้ ส่วนดีวานที่ตาย...

 

ดีวานตายแต่ดายยังอยู่ คำพูดนั้นแล่นมาจุกอก ผมกำภาพสามพี่น้องไว้แน่น ตามแผนผังในหัวเดม่อนมีลูกกับใครสักคนที่ผมหาข้อมูลไม่ได้ พวกเขามีลูกด้วยกัน สองคนแรกเป็นแฝดที่หน้าเหมือนกันยิ่งกว่าอะไร อีกคนคือลูกที่ไม่ได้มีโครงหน้าคล้ายใครในพี่น้อง

 

คนนั้นคือดีแลน ต่อด้วยดีวาน และอีกคนที่ผมไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะเป็นไปได้

 

เด็กคนนี้คือดาย ดีวานที่อยู่กับเราก็เช่นกัน... ผมกัดปากแน่นดวงตาจ้องมองขณะที่หัวใจสั่น เมกาโลดอนที่ผมเลี้ยงไว้มีแค่สองตัวเท่านั้น ดีแลนกับดายใช้ชื่อนี้มาตลอดตั้งแต่ที่ผมรู้จักพวกมัน ผมไม่เคยได้ยินชื่อดีวานจากที่ไหน กระทั่งได้พบกับเขา...

 

สามพี่น้องดาย ดีวาน ดีแลนคือฉลาม

 

และหนึ่งในพวกเขาฆ่ากันเองแล้วอีกคนก็รอดมาได้

 

มันน่าตกใจตรงที่ว่าทำไมคนที่ตายถึงยอมให้ตัวเองถูกฉีกร่าง จะว่าตั้งตัวไม่ทันลงไปทะเลยังไงก็น่าจะเปลี่ยนร่างไม่ใช่เหรอ หรือว่ามันเป็นช่วงกะทันหัน อาจจะมีข้อแม้ที่ทำให้คืนสภาพไม่ได้ อีกอย่างคือผมนึกถึงหลักชีวะที่เคยเรียนติดตัวไว้

 

การ Test Cross ของสิ่งมีชีวิตที่ครอสกันไปมาเปลี่ยนลักษณะไปเรื่อยๆจนจับทางไม่ได้

 

แล้วถ้ายีสน์เด่นคือฉลาม แปลว่ายีนส์ด้อยคือมนุษย์ ผมไม่รู้ว่ากว่าจะมาเป็นคนได้ เขาผ่านการครอสกันมานานแค่ไหน หากมองในมุมที่เป็นมนุษย์เต็มตัวซึ่งสามารถเปลี่ยนร่างเป็นฉลามได้ ก็มีเปอร์เซนต์สูงที่คนใดคนนึงจะฝ่าพันธุกรรมเป็นฉลามไม่ได้เหมือนกับในหนังที่จะต้องมีคนนึงอ่อนแอ อีกคนแข็งแรงเหนือใคร ผมคิดว่าดีวานอาจจะเป็นคนนั้นก็ได้ ก่อนจะโดนฆ่าตายเพราะสัญชาตญาณพี่น้องตัวเอง

 

ความคิดผมหนักหน่วงขึ้น มันเกินกว่าวิทยาศาสตร์จะพิสูจน์ได้ ผมเลียปากพลางคิดว่านี่มันคือเรื่องบ้าอะไร

 

และผมก็พบกับความจริงอีกอย่างที่ทำให้ต้องหยิบมือถือมาคุยกับปลายสาย

 

คุณ...คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าพวกเขาเป็นอะไร

 

[โซล]

 

นี่คือสิ่งที่ต้องการจะบอกผมเหรอ ผมถามเขาเสียงสั่น หลายความรู้สึกมากที่จู่โจมผม คุณรู้ว่าเขาเป็นฉลาม รู้ได้ไงตอนไหนกัน

 

[ก็ตั้งแต่บนเรือ ผมเจอเขาตอนแปลงร่าง]

 

“…”

 

[ผมคิดว่ามันบ้ามาก พวกเขาขู่ว่าจะฆ่าผมถ้าเกิดไม่ช่วยให้คุณรอดจากมือพ่อ แล้วก็สารภาพผิดว่าเป็นฆาตกรที่ฆ่าน้องชายผมตาย]

 

แล้วเขาได้บอกคุณไหมว่าถ้าผมรู้เรื่องนี้เป็นคนสุดท้าย ผมจะรู้สึกยังไง

 

[...]

 

แล้วคุณรู้ไหมว่าดาย...ก็ฆ่าพี่ชายตัวเองเหมือนกัน

 

กลิ่นเลือด...

 

กลิ่นหอมหวานที่เตะจมูกคนนอนหลับ ส่งผลให้คนพี่ที่นอนอยู่นั้นลืมตาตื่นขึ้นมาขณะที่มือควานหาคนข้างกายที่ควรจะนอนอยู่ด้วยกัน ทว่าเมื่อสัมผัสก็เจอเพียงความว่างเปล่ากับแขนของน้องชายที่นอนหลับอยู่อีกฝั่ง เล่นเอาเจ้าตัวชะงักลุกขึ้นมานั่งมองหาคนรักของตัวเอง

 

โซล ? ดีวานส่งเสียงเรียก เงี่ยหูฟังเผื่อว่าคนตัวเล็กจะอาบน้ำ แต่ทุกอย่างก็เงียบมาก เขาเลยเดินไปดูก่อนจะพบว่าในห้องน้ำมันว่างเปล่า คิ้วสวยขมวดติดกันเดินไปมาอยู่ในห้อง กลิ่นหวานหอมของเลือดกระตุ้นบางอย่างในร่างให้ตื่นตัวขึ้นมา

 

ถึงอย่างนั้นเขาก็พยายามสะกดมันไว้ เดินไปเขย่าตัวน้องชายที่ตื่นจากความฝัน

 

ดีแลน โซลหายไป

 

หา ?

 

ตามหาเร็ว คนน้องที่เพิ่งตื่นครางในลำคออย่างงัวเงีย แต่ทันทีที่ได้ยินว่าร่างบางหายตัวไปก็รีบยันตัวมานั่ง ดีวานเดินลงมาชั้นล่าง พยายามมองหาว่าเด็กซนไปอยู่ที่ไหน แอบเหล่อมองประตูห้องลับก็พบว่ามันยังปิดตาย ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าชั้นหนังสือมันเลื่อนจากที่เดิมมานิดหน่อย

 

ดีวานกับดีแลนช่วยกันตามหา กุญแจรถยังอยู่ที่เดิมแปลว่าโซลไม่ได้ขับรถออกไปไหน

 

ที่น่าตีคือสภาพแบบนั้นยังจะออกไปซนได้ ดีวานคิดแล้วว่าถ้าเจอตัวเมื่อไหร่คงต้องจับมาฟาดสักทีให้หลาบจำ

 

อยู่นั่นไง

 

โล่งอกไปที ดีแลนถอนหายใจวูบตอนที่พี่ชายชี้ให้เห็น โซลยืนอยู่ในทะเล หยาดใสโอบเอวเขาไว้เพียงครึ่ง ทว่าก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะพาตัวเองไปสู่ความตายหรืออยากเล่นน้ำแบบพวกเด็กๆ เขาเพียงแค่ยืนนิ่งๆ จ้องมองทะเลราวกับรอให้อะไรสักอย่างมาพรากตัวเองไป โซลดูเศร้าจัง เกิดอะไรขึ้น ?

 

ไม่รู้สิ

 

“…”

 

คงคิดมากเรื่องนั้นมั้ง คำพูดของดีวานมาพร้อมกับลมหายใจที่พ่นออก เขารู้ว่าโซลเจ็บหนักแค่ไหน มันไม่ใช่แค่ร่างกาย มันรวมถึงหัวใจที่กลายเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่และต้องใช้เวลาในการซ่อมแซม แน่นอนว่าการจะสมานบาดแผลนั้น นอกจากเวลาก็ต้องมีความรัก มีความจริงใจให้กัน

 

และก็ความซื่อสัตย์ สิ่งนี้จะทำให้เราเชื่อใจแล้วอยู่ด้วยกันได้ตราบนานเท่านาน

 

สองหนุ่มสบตากันแลกเปลี่ยนความคิดผ่านสายลม ก่อนที่ดีวานจะตัดสินใจเดินเข้าไปหาคนที่เหม่อลอย ไม่รับรู้ด้วยซ้ำว่าเขามายืนอยู่ด้านหลัง ทว่าสิ่งที่กดดันกลับเป็นการที่ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ก็ยิ่งได้กลิ่นเลือดชัด กระทั่งหลุบตาต่ำไปมองมือขาว

 

ถึงได้เห็นเลือดสีแดงฉานหยดลงทะเลทีละหยด

 

มือคุณไปโดนอะไรมา

 

อะ !”

 

ทำไมไม่เรียกผมล่ะ ? เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นทำโซลตกใจนิดหน่อย เขาหันมามองดวงตาเบิกตากว้าง ถึงอย่างนั้นก็ยังคงนิ่งไม่หนีไปไหน แวบแรกมันเป็นความตื่นตระหนกตกใจ พลันก็กลายเป็นเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย แต่ที่แน่ชัดคือความเสียใจ

 

ความเสียใจทั่วนัยน์ตา

 

เป็นอะไรไป ทำไมซนแต่เช้า ?

 

ตื่นแล้วเหรอ หลับยาวเลยนะ

 

“…”

 

คงมีความสุขมากใช่ไหมครับ ?เขายกยิ้ม ดูอ่อนล้ายิ่งกว่าแก้วใส ดีวานคล้ายกับเห็นรอยร้าวตราตรึงอยู่ข้างใน เขาสะกดกลั้นตัวเองไว้ จับมือคนตัวเล็กที่มีเลือดไหลมาดูเบาๆ ดวงตาสีดำไล่มองรอยแผลยาว มันดูเหมือนโดนอะไรบาด บางทีโซลอาจจะไปโดนมีดเข้า

 

ก็หวังเพียงว่ามันจะไม่ใช่ความตั้งใจ

 

เจ็บไหม

 

ไม่ครับ ผมไม่รู้สึกอะไร

 

แต่แผลมันใหญ่

 

ใช่ แผลมันใหญ่จนไม่รู้สึกแล้ว เขาปากสั่นดีแลนเลยเข้ามาสมทบ เนื่องจากเห็นดีวานดูนิ่งไป โซลกวาดตามองดูพวกเขา ระบายยิ้มบางขณะที่หัวใจสั่นไหว ผิดกับดีแลนและพี่ชาย พวกเขาห่วงใหญ่เพราะตอนนี้โซลดูเก็บอะไรไว้

 

ไม่ต่างจากพายุใหญ่ที่มาตอนทะเลสงบ

 

ไปทำแผลกันเถอะที่รัก เอามาโดนน้ำทะเลแบบนี้มันไม่แสบแย่เหรอ ?

 

น้ำทะเลไม่แสบเท่าคำพูดคนหรอกดีแลน

 

หืม ?

 

คำพูดคนน่ะร้ายกว่ามากเลยโซลหัวเราะ ดูยังไงก็เป็นการแกล้งทำ สองพี่น้องเลยคิดว่าโซลอาจจะฝันร้ายไม่ก็เจอเรื่องไม่ดีเข้าเลยทำให้คิดมาก แต่เลือกที่จะเก็บมันไว้เนื่องด้วยนิสัยก็ไม่ใช่คนที่พูดอะไรออกมาง่ายๆอยู่แล้ว ส่งผลให้ดีแลนเดินไปกอดจากด้านหลัง กดจูบลงบนกลุ่มผมหอมโดยไม่ทันสังเกตสีหน้า

 

ร่างเล็กเผลอกัดปากเขาใช้มืออีกข้างลูบแขนดีแลนไว้ รอยยิ้มเหนื่อยล้ามีอิทธิพลกับหัวใจ

 

วันนี้ทะเลสงบจัง เจ้าตัวพูดเสียงสั่นเครือคล้ายคนร้องไห้ นานแล้วที่ผมไม่เห็นทะเลสงบแบบนี้ คุณรู้ไหมว่าทั้งชีวิตผมเห็นแต่ทะเลสีเลือดบ่อยแค่ไหน น้ำทะเลจะกระจาย มีแต่สัตว์อันตรายว่ายวนรอบผม จนวันนึงผมถึงได้รู้ว่าคนต่างหากที่ร้ายกว่าสัตว์ขนาดไหน

 

คุณเหนื่อยก็ควรจะหยุดคิดไม่ใช่หรือไง ดีวานปลอบใจ เขาถอดเสื้อตัวเองมาห้ามเลือดที่มือโซลไว้ เวลานี้ต่อให้อุ้มคนตัวเล็กก็คงยังไม่อยากกลับไปด้านใน ร่างสูงหวังเพียงจะได้เห็นรอยยิ้มไม่ก็สีหน้าแพรวพราวที่แสดงถึงความสนใจ

 

ไม่ใช่การหลุบตาต่ำแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้มอ่อนล้า

 

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตคิดมากอันดับหนึ่งของโลกคุณรู้ไหม พวกเราไม่เหมือนสัตว์ที่คิดแค่ว่าจะเอาตัวรอดไปวันๆได้ยังไง แต่ถ้าทำแบบนั้นได้ชีวิตก็คงง่ายขึ้นเยอะ โซลว่าพร้อมถอนหายใจ นัยน์ตาทอดยาวมองอะไรไปไกล พวกคุณล่ะเคยมีเรื่องอะไรที่คิดมากบ้างไหม เรื่องที่ติดอยู่ในหัวบอกใครไม่ได้

 

ถ้าบอกใครไม่ได้จะคิดมากทำไม

 

“…”

 

สุดท้ายบอกไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาคำตอบนั้นทำโซลชะงัก ลากสายตาไปมองดีวานที่หน้านิ่งใส่ ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มคนของหัวใจ คุณต้องเลิกคิดมากรู้ไหม คุณจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับพวกเรา

 

เมื่ออยู่กับพวกคุณ...งั้นเหรอ ? เขาทวนคำนั้น นิ่งชะงักยามจุมพิตแนบลงบนหน้าผาก คุณให้ความสำคัญกับผมจังเลยนะ

 

ก็เพราะว่าคุณสำคัญ และเรามีชีวิตอยู่เพื่อคุณ

 

เป็นคำพูดที่โรแมนติกจังคุณว่าไหม

 

กึก !

 

            “แต่คุณว่ามันเหนื่อยไหมมีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่นน่ะ คำถามที่สวนกลับทำสองหนุ่มชะงัก ทั้งที่นี่เป็นชีวิตของตัวเองแท้ๆ กลับต้องติดอยู่กับคนอื่นตลอดเวลา ถึงปากจะบอกว่ารักแต่การกระทำมันสวนทาง

 

            “คุณกำลังหมายถึงเรื่องอะไรเหรอที่รัก ? ดีแลนถาม ขยับตัวมายืนด้านหน้ามองดูคนของตัวเองเต็มตาที่ยิ้มอยู่ ทำไมถึงพูดเหมือนมีอะไรในใจ ถ้าคุณรู้สึกไม่ดีอะไรก็บอกเราได้นะ มันไม่จำเป็นที่คุณจะเก็บทุกอย่างไว้ตลอดเวลา

 

            “พวกคุณเองก็ไม่ได้บอกผมทุกอย่างใช่ไหมล่ะ

 

            “อะ...

 

            เพราะขนาดเรื่องสำคัญ...ผมยังเป็นคนสุดท้ายที่ได้รู้เลย

 

ตอนนี้รายละเอียดเยอะมาก ค่อยๆ ทำความเข้าใจ ค่อยๆคิด อ่านซ้ำใหม่เรียนรู้ไปพร้อมตัวละคร

ใครจะเปย์รีบเปย์เลยน้า ทรูวอลเล็ตเอลโดนปิดบัญชีไปแล้ว โอนเข้าธนาคารอย่างเดียวนะคะ

LOADING 100 PER

ล่าความจริงกุมใจไว้ให้ดี งานนี้เฉลย งานนี้มีคำใบ้ :)

สิ่งที่ทิ้งท้ายไว้จะพาย้อนไปที่จุดเริ่มต้นของปัญหา

ตั้งใจ จับจ้อง พินิจมันให้ดีว่าต่อจากนี้อะไรจะเกิดขึ้นบ้าง

อีกไม่นานความลับจะถูกไข

และบทลงโทษของคนที่ทำให้ไม่เชื่อใจ...

คือความเจ็บปวดชั่วนิรันดร์

เปิดพรีถึง 9 ธันวานะคะ ใครสนใจหนังสือก็รีบเปย์เลยน้า

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

 


ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 
? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.205K ครั้ง

790 ความคิดเห็น

  1. #26266 munkrishear (@anchasa) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 14:48
    รู้ความจริงแล้ววววว
    #26266
    1
  2. #25863 finnjae (@finnjae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 18:28

    ฮือออออ อยากกอดน้องงง ตัวเล็กแค่นี้ทำไมต้องแบกรับอะไรมากมายขนาดนี้นะ
    #25863
    1
  3. #25678 Bs-Benya (@Bs-Benya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 17:49
    โอ๋ๆ สงสารน้องโซลอะ แต่พี่ฉลามเขาก็มีเหตุผลของเขานะ
    #25678
    1
  4. #25178 MoRO66 (@fearless-94) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 00:05
    แง้ ใจบางหมดแล้ว ;__;
    #25178
    1
  5. #24603 JusOH (@JusCake) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 00:12
    ใจฉัน TT
    #24603
    1
  6. #24270 ahciin (@littlegirls43) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:44
    ต้องค่อยๆอ่าน ทำความเข้าใจ /สงสารโซลอยู่นะ
    #24270
    1
  7. #23950 YuyNittaya (@YuyNittaya) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:17
    ก็ยัง งงๆ กับความจริงหน่อยๆนะ คงต้องทำความเข้าใจใหม่อีกรอบ 5555
    #23950
    1
  8. #23641 fffyty (@fffyty) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:47
    ตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจในบางเรื่องคงต้องทำความเข้าใจอะไรใหม่อีกสักรอบหนูโซลค่อยๆมาทำความเข้าใจเรื่องนี้กับพี่ด้วยอย่า&#8203;เพิ่งรู้สึกไม่ดีกับสองฉลามเลยนะ
    #23641
    1
  9. #23282 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 23:54
    ทำไมเราไม่งงหว่าาดันเข้าใจหมดงืมดีละๆจะได้ลุยอ่านต่อ=^=/
    #23282
    1
  10. #23207 MasKee (@MasKee) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 14:22
    งงไปหมดเลยค่ะพี่ตา รู้แค่ว่าสองพี่น้องเป็นฉลามแต่ว่าใครฆ่าอะไรงงไปหมด55555555
    #23207
    1
  11. #23076 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:42
    น้องโซลลลลลล;__; แต่ยังงงหน่อยๆ ว่าตกลงใครตายกันแน่ ดายตายหรอ รึยังไงอ่าาาา
    #23076
    1
  12. #21594 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:34
    รายละเอียดเยอะมากจริงๆค่ะตอนนี้ แอบตามไม่ทันเบาๆ
    #21594
    0
  13. #21163 KrystalY (@KrystalY) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:50
    ช่วงตามหาความจริงคือ กลัวสองพี่น้องลงมาเจอมาก เสียวววว แต่ก็ขอบคุณที่หลับลึก &#128514;
    #21163
    1
  14. #20820 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 05:59
    แผลยังเยอะไม่พอใช่มั้ยอ่า จะเรียกเขามาคุยในทะเลยังอุตส่าปาดเอาเลือดออกมา

    ร่างโซลตอนนี้ในความคิดเราคือโค่ดสะบักสะบอม ฮือ
    #20820
    1
    • #20820-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 33)
      30 มกราคม 2562 / 07:34
      บางครั้งเราต้องยอมเจ็บตัวเพื่อให้รู้ความจริง
      #20820-1
  15. #20792 'Wife Tuan'? (@bammiatuan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 14:22
    ช่วงที่โซลหาความจริงคือบับเราลุ้นมากกกกกกมายก้อด ละบับบอ่านละก็งงๆด้วยเราต้องอ่านใหท่หลายรอบมากๆแต่ก็สนุกมากๆค่า เมื่อไรนังฉลามสองคนนี้จะบอกความจริ้งงง
    #20792
    1
    • #20792-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 33)
      26 มกราคม 2562 / 14:39
      ต้องอ่านทวนเพราะรายละเอียดมันเยอะะะ
      #20792-1
  16. #20729 jh_zvm (@janghyun) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 15:39
    มีความหน่วง แงงง
    #20729
    2
  17. #20709 parapoly (@parapoly) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:49
    ช่วยด้วย
    #20709
    2
  18. #20655 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 03:42
    ช่วงน้องไขความลับคือแบบลุ้นสุด ไม่รู้ว่าดายกับดีแลนจะลงมาตอนไหน ระทึกมาก55555 เข้าใจความรู้สึกน้องนะ แต่พี่ๆก็ไม่ได้ตั้งใจไงลูกกกก
    #20655
    1
  19. #20603 Love_S(B) (@sutthida17) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:50
    โดนโกรธแล้วว ร้องไห้รอเลย
    #20603
    1
  20. #20585 nnewnewp (@newnew27) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 11:41
    น้องโซลลูก ฮือออ พี่ก็ผิดอะที่ไท่บอกน้อง แต่แบบก็เข้ามจพี่นะ แต่น้องเสียใจอะ พี่ทำน้องเสียใจจจจ
    #20585
    1
  21. #20549 jessickwua (@jessickwua) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:17
    อ่านตอนนี้ใจเต้นตุบๆ ลุ้นตลอดว่า2พี่น้องจะมาเจอมั้ย
    #20549
    1
  22. #20532 mp__mb (@mp__mb) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:56
    แงงง ไม่เอาไม่ทะเลาะกันน้าาา ถ้าโซลไม่ฟังจับปล้ำเลยลูกก //ผิดๆๆ
    #20532
    1
  23. #20511 chunjulyx (@24chunju_) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 18:26
    แงงงงงจะร้องไห้แล้วว สงสารน้อนโซล
    #20511
    1
  24. #20467 Im V's (@1629900332680) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:13
    มาม่า~~ งานนี้กินจนอืดตายกันไปเล่ยย
    โซล มากอดแรงๆ มา ไม่ไหวแล้ว
    น้องบอบบางเหมือนจะแตกหักให้ได้แล้วตอนนี้
    ความจริงที่ได้รับรู้มันหนักมาก แถมยังรู้เองอีก
    นี่เลยไม่เข้าใจว่าทำไมดายกับดีแลนถึงไม่ยอมบอก
    ต้องมีเหตุผลสิ แต่มันคืออะไร ถึงไม่อยากเล่าให้โซลรู้
    #20467
    1
    • #20467-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 33)
      4 มกราคม 2562 / 07:28
      เขาผ่านอะไรมาเยอะเกินจนบางครั้งไม่พูดไปมันดีกว่า
      #20467-1
  25. #20425 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 18:36
    ไม่เศร้านะน้อง เค้าคงมีเหตุผลของเค้า
    #20425
    1