Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,429,868 Views

  • 26,570 Comments

  • 33,048 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    115,272

    Overall
    1,429,868

ตอนที่ 30 : ฉลามคลั่งรัก 26 : ความลับปิดตาย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5350 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

สนใจรับฉลามกลับบ้าน >กดเปย์<

ฉลามคลั่งรัก 26 : ความลับปิดตาย

#ฉลามคลั่งรัก

 

            ดวงตาของโนเอลฉายแววจริงจัง พาให้ผมนิ่งงันก่อนจะถอนหายใจ จู่ๆก็เกิดลังเลระคนรู้สึกแย่ที่ต้องมาพูดเรื่องความตายของใคร ทว่าพอเห็นแววตาแบบนั้นเข้าไปผมก็แอบเห็นใจ รวมถึงเข้าใจว่าเขาจะรู้สึกยังไงถ้าเกิดได้ฟังความจริง

 

            แต่เขาคงเตรียมใจไว้บ้างแล้ว

 

            โจเอลถูกฉลามฆ่าตาย

 

            “หา ?

 

            “ฉลามเมกาโลดอน ผมเลียปากตวัดสายตาไปสบกับโนเอลที่อ้าปากค้าง เมื่อสิ่งที่ได้ฟังบิดเบือนจากความจริงที่ริชาร์ดเล่า คุณคงเห็นแล้วว่าฉลามพวกนั้นเป็นยังไง การที่คุณรอดตายมาได้คงเพราะยังมีโชคอยู่บ้าง

 

            “…”

 

            “แต่ฉลามพวกนั้นมันไม่ได้ปราณีใครบ่อยๆ น้องชายคุณคือหนึ่งในนั้นที่โดนพวกมันใจร้ายใส่โนเอลเขยิบเข้ามาใกล้ผม เขาดูแน่วแน่ทำเอาผมอึดอัด ผมมีศูนย์วิจัยกลางทะเล พ่อผมสร้างไว้หลังจากค้นพบพวกมัน ผมสืบทอดศูนย์วิจัยต่อจากเขา เลี้ยงฉลามที่ขี้หึงและอารมณ์รุนแรงไม่ต่างจากคนบ้า

 

            “…”

 

            “วันที่น้องชายคุณมา เขาตีสนิทนั่นคือข้อห้ามสำหรับคนที่อยู่ในพื้นที่ผม ฉลามพวกนั้นหวงผมมาก ตอนที่เราลงไปในกรงฉลามผมรู้ว่าโจเอลกลัวแค่ไหน เขาจับมือ กอดผมไว้ และมันทำให้สองพี่น้องโกรธ ผมกัดปากไปชั่วครู่ นึกถึงมือของโจเอลที่บอกลาผม จนถึงตอนนี้ผมก็ยังจำทุกหยาดหยดของเลือดที่ย้อมทะเลให้กลายเป็นสีแดงฉาน

 

            ผมฝืนเล่าให้โนเอลฟังจนหมด สังเกตสีหน้ารวมถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไป นาทีแรกเขาดูตกใจ สักพักก็เริ่มแสดงความเสียใจ พลันก็นิ่งงันเหมือนทำใจได้

 

            หลากอารมณ์เกิดขึ้นทุกคำที่ผมพูดออกไป โนเอลประสานมือที่หน้าตักแน่น เขากำลังคิดขณะที่ผมต้องทนรื้อฟื้นว่าหลังจากโจเอลตายเกิดอะไรขึ้นกับผมบ้าง ลากยาวมาถึงเรื่องล่าสุดที่ผมพบเจอมา แม้กระทั่งในความฝันพวกเขายังตามมาฆ่า

 

            เป็นการทรยศที่ไม่รู้จักจบจักสิ้น

 

            และผมก็รู้อีกว่าเซ็บสั่งให้ริชาร์ดหาโอกาสฆ่าโจเอล ผมได้ยินเขาคุยโทรศัพท์

 

            “พ่อเหรอ...

 

            “ผมไม่รู้ว่าเขาคิดฆ่าลูกชายตัวเองทำไม บางทีคุณน่าจะตอบโจทย์นี่ได้ดีกว่าผมนะ โนเอลเจ้าของชื่อกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาหลุบตาต่ำดูก็รู้ว่ามีบางอย่างปิดบังผมไว้ แน่นอนว่าผมไม่ได้คาดคั้นเขา เรื่องของครอบครัวไม่ได้เกี่ยวกับผมเท่าไหร่

 

            การที่เขาเล่าให้ฟังมันก็เหมือนเพิ่มจิ๊กซอว์ส่วนที่ไม่สำคัญเข้าไป

 

            แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นชิ้นส่วนที่ไม่สำคัญ

 

            โจเอลเป็นลูกของแมรี่แอนน์ เธอเป็นเมียน้อยพ่อผม

 

กึก !

 

            “แมรี่แอนน์เป็นผู้หญิงร้ายกาจ เธอใจร้ายมากทั้งกับพ่อ กับแม่ผม ทำตัวเหมือนเจ้าคนนายคนไม่มีความเกรงใจและให้ท้ายลูกชายทุกอย่าง โนเอลเริ่มเล่าความร้าวฉานในครอบครัวเขาให้ฟัง ไม่ต่างจากกาวที่สมานเรื่องราวให้เข้าที่ พ่อผมเกลียดแมรี่แอนน์มาก เธอเป็นสาเหตุที่ทำให้แม่ผมตรอมใจตาย

 

            “ว่าไงนะ...

 

            “เธอดันให้โจเอลเด่นกว่าผมทุกอย่าง กดผมให้ต่ำจนผมเลือกที่จะย้ายออกมานอกบ้าน ถึงอย่างนั้นผมก็มองว่าโจเอลเป็นน้องชายคนนึง เขาไม่ผิดที่แม่จะส่งเสริม เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องของพ่อที่ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เขาก่อไว้

 

            “...

 

            “ไม่นานนักแมรี่แอนน์ก็จากเราไป หมอบอกว่าเธอกินยาฆ่าตัวตาย

 

            “ทำไมล่ะ ?

 

            “แทนที่จะถามว่าทำไม ควรถามว่าเธอทำจริงหรือเปล่าดีกว่าคิ้วสวยขมวดเข้าหากัน ตอนนี้ผมกลายเป็นโนเอลตอนนั่งฟังตัวเองเล่าเรื่องน้องชายเขา สีหน้าผมเปลี่ยนไปตามทุกคำที่เขาพูดออกมา แมรี่แอนน์ไม่ได้กินยาฆ่าตัวตาย เธอโดนวางยา

 

            “หา ?

 

            “พ่อผมกำจัดเธอผมอ้าปากค้างดวงตาเบิกกว้างต่างจากโนเอลที่ถอนหายใจใส่ ตอนที่รู้ผมไม่คิดว่าพ่อจะทำแบบนั้นกับคนที่เขาพาเข้าบ้านได้ แต่ทันทีที่แมรี่แอนน์ตาย ทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดก็ตกไปที่โจเอล

 

            “แล้วมันเกี่ยวกับพ่อคุณยังไง พ่อคุณมีเงินเยอะที่สุดไม่ใช่เหรอ

 

ก็ใช่ ถ้าเกิดเขาไม่ได้ยกทรัพย์สินทั้งหมดให้ผมก่อน

 

“…”

 

ตอนนี้เขาไม่เหลืออะไร นอกจากเงินที่ซ่อนไว้และเงินที่โจเอลควรจะได้ถ้าเขาไม่ตาย ผมอยากได้บุหรี่สักมวนถ้าหมออนุญาตให้สูบ ในหัวปวดตุ้บๆเมื่อต้องเชื่อมโยงอะไรหลายอย่างเข้าด้วยกัน งั้นแสดงว่าที่เซ็บอยากฆ่าโจเอลก็เพื่อเงินของแมรี่แอนน์เนี่ยนะ ?

 

ไม่เห็นจะเข้าใจตรงไหน

 

มีวิธีอื่นเยอะแยะที่ไม่ต้องฆ่าลูกชาย

 

เว้นแต่ว่าเขาเองก็เกลียดโจเอลเหมือนกัน ผมเผลอทิ้งตัวพิงกับหมอนอย่างหมดแรง พลันก็ต้องนิ่วหน้าเจ็บเพราะลืมไปว่ามีแผล พ่อเกลียดโจเอลตั้งแต่เขายังเด็ก อารมณ์เหมือนเกลียดแม่เลยพาลไปลูกด้วย

 

แต่โจเอลเป็นแค่เด็กนะ เกลียดแม่มาลงที่ลูกได้ไง

 

ถ้าเขาฆ่าพ่อแม่คุณได้ คุณคิดว่าครอบครัวตัวเองเขาจะปล่อยไว้ไหม

 

“…”

 

ผมยอมรับว่าผมตกใจ แต่พอคิดเรื่องที่ผ่านมา...ผมก็ไม่ตกใจเลยโซลโนเอลไหวไหล่ สีหน้าเขาปกติแม้ก่อนหน้านี้จะแฝงไปด้วยความเศร้า ถึงอย่างนั้นดวงตาของเขาก็ยังมีความเสียใจปะปนอยู่ ไม่มีใครรับได้ที่พ่อของตัวเองเป็นแบบนี้ ต่อให้จะรักมากแค่ไหนการที่ต้องติดอยู่ในเงาของคนที่เป็นฆาตกรก็ไม่ใช่เรื่องดี

 

โนเอลคงต้องทนทุกข์มาหลายปี ด้วยความเป็นพ่อและมีอิทธิพลมากก็เลยต่อกรอะไรไม่ได้

 

ผมกลับผิดหวังที่เขาไม่หยุดสักที ยิ่งมีเรื่องของคุณเข้ามาเกี่ยวข้อง เขาก็ยิ่ง...น่ากลัว

 

ผมไม่ได้ว่านะ แต่พ่อของคุณน่ะอันตราย

 

“…”

 

อย่างที่คุณพูดไป พ่อของคุณเป็นฆาตกร เขาฆ่าครอบครัวผม เราสบตากันมองเขาที่พยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้ และไม่ว่าคุณจะชอบไหม ผมก็ต้องเอาคืนสิ่งที่เขาทำ

 

ผมรู้ ผมถึงช่วยคุณเพื่อแลกกับความลับ

 

ผมเสียใจที่ฉลามผมเป็นต้นเหตุทำให้น้องชายคุณต้องตาย

 

มันไม่ใช่ความผิดของคุณนิ จริงไหม ?

 

โนเอล

 

อีกอย่างต่อให้ฉลามคุณไม่ฆ่า ริชาร์ดก็ต้องหาทางจัดการเขาอยู่ดี นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้องชายผมเจออะไรแบบนี้ เพียงแค่ครั้งนี้โชคดีไม่ได้เกิดกับเขา ผมแปลกใจที่โนเอลมองโลกในแง่บวกขนาดนั้น ถ้าเป็นคนอื่นคงลุกขึ้นไปหาฉลามมาฆ่า ไม่ก็อาละวาดแทนที่จะเข้าใจว่าต้นเหตุที่แท้จริงมันคืออะไร นอกจากนี้ผมเองก็เคยได้ยินมาแล้วว่าน้องชายผมถูกฉลามฆ่าตาย

 

บ้าน่า คุณไปรู้มาจากไหน

 

มีคนมาสารภาพกับผมน่ะผมเลิกคิ้วใส่ไม่เข้าใจเขาที่พึมพำ ผมแค่อยากฟังคุณย้ำให้แน่ใจว่าเรามีเป้าหมายเดียวกัน

 

เดี๋ยวก่อนนะ ผมไม่เข้าใจ

 

อะไรเหรอ ?

 

ที่ว่ามีคนมาสารภาพนี่...คุณหมายถึงใครกัน ? ผมยกมือห้ามปรามเขา มองหน้าโนเอลที่เบือนหน้าหนีไป เขายกยิ้มกลบเกลื่อนทั้งที่เมื่อกี้บอกใบ้ความลับมาคำใหญ่ อย่ามาโกหกผมนะโนเอล

 

ผมไม่ได้โกหกอะไรนี่น่า แต่นั่น...ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะพูดได้

 

คุณหมายความว่าไง ?

 

เอาเป็นว่าคุณไปถามพี่น้องคู่นั้นดีกว่า พวกเขาจะตอบปัญหาที่คาใจได้ดีกว่าผมสีหน้าของผมเปลี่ยนเป็นความไม่พอใจทันที ไหนเขาบอกว่าเราจะแลกเปลี่ยนความลับกัน โทษทีนะแต่ผมก็ต้องห่วงความปลอดภัยของผมเหมือนกัน

 

มันไม่ยุติธรรม ผมไม่เห็นได้ในสิ่งที่ต้องการ

 

ได้สิ เพราะผมจะใบ้เรื่องหลังดีวาน

 

หา ?

 

ถ้าเกิดคุณสังเกตให้มาก คุณอาจจะตาสว่างขึ้นนะโซล

 

            เครื่องหมายคำถามเต็มหน้าผมไปหมด ทว่าโนเอลก็ไม่คิดจะอธิบายอะไรเพิ่ม เขาแค่ยิ้มลุกขึ้นยืนบีบไหล่ผมเบาๆ เป็นเชิงให้ผมค้นหาความจริงด้วยตัวเอง ประจวบเหมาะกับที่ดีแลนและดีวานคุยกับหมอเสร็จ พวกเขากลับเข้ามาในห้องส่งผลให้โนเอลละถอยพร้อมกับมองหน้าพวกเขาไปมา

 

            “คุยอะไรกันเหรอ ท่าทางซีเรียสเชียว ดีแลนเลิกคิ้วถาม ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อีกฝั่งพลางยกยิ้มให้ เล่าให้ผมฟังบ้างสิ

 

            ไม่มีอะไรหรอก ผมก็แค่ถามว่าโซลเป็นไง

 

แน่ใจ ?

 

ยิ่งกว่าแน่ใจโนเอลกลอกตาไหวไหล่เหมือนเล่นตลก แล้วหมอว่าไงบ้าง เรื่องอาการโซล

 

            “คงต้องให้พักอยู่ที่นี่สักอาทิตย์ดีวานตอบแทน ดวงตาของเขานิ่งมากทำเอาบรรยากาศในห้องอึดอัดไปหมด แผลโดนยิงต้องใช้เวลาสมาน ยิ่งหัวใจโซลเคยหยุดเต้นมารอบ พวกเขาก็ยิ่งอยากให้อยู่ดูอาการนานๆ พวกเขากลัวว่าโซลจะติดเชื้อได้

 

            “ผมไม่มีเวลาขนาดนั้น

 

            “คราวนี้คุณเลือกไม่ได้

 

            “แต่ผม...!”

 

            “เลิกดื้อและช่วยฟังที่ผมพูดสักครั้งได้ไหม จะได้ไม่พาตัวเองไปเสี่ยงอีกร่างสูงดุผมไม่ได้ถามไถ่ว่าผมมีเหตุจำเป็นอะไรให้ต้องเถียง เขาขยับตัวมายืนบังโนเอล สบตากับผมนิ่งไม่ให้ผมได้เห็นว่าตอนนี้คนด้านหลังทำหน้ายังไง ดีวานเกลี่ยแก้มผมราวกับว่ากำลังปลอบใจ

 

นาทีนั้นผมเหลือบตาไปมองโนเอลที่ชะโงกหน้ามาขยิบตาให้ ผมเลยหลุบไปมองบ่าดีวาน

 

เป็นเด็กดีนอนพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาย ถ้าอาการคุณดีขึ้นเมื่อไหร่ ดีแลนจะพาคุณกลับไปที่บ้าน

 

            “บ้านของพวกคุณน่ะเหรอ ?

 

            บ้านของพวกเรา เขาเปลี่ยนคำนั่นทำให้ผมพ่นลมหายใจช้าๆ คล้ายกับไล่อากาศออกจากร่างให้หมด ดีแลนจับมือผม กดจูบลงมาแสดงถึงการห่วงใยและขอร้องให้รับฟัง ผมเหล่ตาไปมองเขาขณะเดียวกันก็สนใจสิ่งที่อยู่ใต้เสื้อผ้าของดีวานเหมือนกัน

 

            อะไรคือสิ่งที่อยู่ด้านหลัง ?

 

            อะไรที่ทำให้โนเอลกล้าบอกว่าผมจะตาสว่าง ?

 

            แน่นอนว่าพอทุกอย่างเรียบร้อย โนเอลก็ถูกไล่กลับ ผมไม่แน่ใจว่าดีแลนไปคุยอะไรกับเขาไหมตอนที่เดินไปส่ง เขาไม่ได้บอกผมแถมยังดูขี้เล่นไม่ต่างจากตอนแรกเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร ปล่อยให้ดีวานเช็ดตัวให้พลางคิดว่าผมจะใช้วิธีไหน...

 

            วิธีไหนที่จะทำให้เหยื่อติดกับดี

 

            คุยอะไรกับเขา

 

            “ใคร ?

 

            “โนเอลดีวานถามใช้ผ้าลูบแขนผมช้าๆเพื่อให้แน่ใจว่าเนื้อตัวจะสะอาด ผมเห็นพวกคุณคุยกันอยู่นาน หัวข้อไหนที่ทำให้ดูสนใจกันขนาดนั้น

 

            “ไม่มีไรนิ เขาก็แค่ถามอาการทั่วไป

 

            “ผมไม่ชอบคนโกหกเสียงทุ้มต่ำของดีวานมีอิทธิพลกับผม เขาพ่นลมหายใจทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงก่อนจะปลดเชือกเสื้อคนไข้ ผมหลุบตามองผ้าพันแผลที่พันกลางลำตัวเอาไว้ ดีวานเอาผ้าชุบน้ำบิดจนหมาดแล้วเช็ดตามคอผมไล่ยาวลงมาจนอยู่ในจุดที่เขาพอใจ

 

            ผมไม่ได้มองว่านั่นคือการกระทำที่หวังดีเท่าไหร่ กลับกันมันน่าจะเป็นการเค้นคำตอบมากกว่า

 

            ทำไมชอบปิดบัง

 

            “...

 

            “หัวรั้นก็ที่หนึ่ง

 

            “คงเพราะผมต้องอยู่กับคนที่ไม่รู้ว่าพูดความจริงอะไรกับผมบ้าง

 

            “โซล

 

            “คุณเองก็มีเรื่องปิดบัง ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันจนถึงตอนนี้ เราแทบไม่รู้จักกันเลยผมตอบกลับสังเกตปฏิกิริยาของร่างสูงที่ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่ เขายังคงนิ่งและคนที่นิ่งแบบนี้มักเดาใจได้ยากกว่ามนุษย์ทั่วไป ผมไม่รู้เลยว่าคุณมาดูแลผมทำไม อะไรที่ทำให้คุณมาอยู่ตรงนี้

 

            “คุณไง

 

            “อะ...

 

            “เหตุผลเดียวที่ผมยังอยู่และดีแลนยังอยู่คือคุณจู่ๆนัยน์ตาของดีวานก็วาวโรจน์ขึ้นมา เขาดูมีอะไรในใจทว่าก็เลือกที่จะสะกดมันไว้ให้เป็นปริศนา แค่พูดชื่อคุณออกมาเราก็พร้อมจะทำตามต่อให้จะถูกมองเป็นหมา คนอื่นไม่มีค่าพอที่พวกเราจะยอมทุกอย่าง

 

            “พูดเหมือนว่าคุณรักผมยังไงยังงั้น

 

            มันก็เป็นแบบนั้นตลอดมานิหัวใจผมเต้นถี่อยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนโดนสารภาพรัก เรามองตากันอยู่พักใหญ่ขณะที่หัวสมองผมกำลังประมวลผลกับสิ่งที่เขาพูดให้ฟัง ดีวานเอาผ้าเช็ดหน้าผม ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เปลี่ยนเป็นฝ่ามือหนา

 

            ผมถูกสะกดด้วยดวงตา เจ้าตัวเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ยื่นหน้ามาแลกเปลี่ยนลมหายใจ

 

            พลันริมฝีปากของคนใจร้ายก็ทาบทับลงมา

 

            อื้อผมหลุดครางในลำคอ ตกใจนิดหน่อยที่ถูกจูบกะทันหัน ดีวานกดย้ำๆลงมาสองสามครั้ง ไม่มีการบังคับหรือลุกล้ำอะไร เขาแค่แช่ค้างไว้ให้ผมแน่ใจว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่เรื่องโกหก ผมเห็นภาพตัวเองสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาเขา เป็นกระจกให้เห็นว่าตอนนี้ผมแสดงสีหน้ายังไงออกไป

 

            ดีวานผละออกเล็กน้อยก่อนจะกดย้ำอีกครั้งเป็นการขอร้องให้ตามใจ วินาทีนั้นผมเลยหลับตาลง น้อมรับรสสัมผัสที่เขามอบให้ เรียวลิ้นชื้นสอดเข้ามาในปาก กวาดต้อนความหวานจนอิ่มหนำ บดเคล้าเรียวปากผมแผ่วเบา เป็นการจูบที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่จูบมา เขาประคองหน้าผม ไม่ได้ดันตัวให้นอนราบกลับกันเขาโอบแผ่นหลัง ใช้แขนตัวเองเป็นปราการให้ผมได้พักพิง

 

            ผมตอบรับเขาแปลกใจที่เวลานี้ยังปล่อยให้เขามากอบโกยเอาเปรียบได้ ทว่าไม่รู้ทำไม...

 

            ผมกลับอยากให้เขาทำ

 

            อยากทำมากกว่านี้ แต่กลัวคนแถวนี้จะร้องไห้เขาพูดตอนถอนจูบออกไป เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าไปถัดหูให้แล้วกลับมามองตากัน ผมอยากหัวเราะให้กับคำพูดเขา ตั้งแต่เจอก็เห็นใจดีอยู่กี่ครั้งกันเชียว เอาไว้คุณหายดีแล้วเราค่อยทำกัน

 

ถ้ากลัวผมจะเจ็บก็ช่างมัน ผมเจ็บมากเยอะกว่าที่คุณรู้ซะอีก

 

ผมรู้ว่าคุณเจ็บแค่ไหน

 

ไม่...

 

และผมก็รู้ว่าคุณไม่มีใคร

 

            “...

 

            “แต่คุณยังมีเรา โซล ผมชะงักชั่วขณะเสียงของเขายิ่งกว่าเพลงขับกล่อม ยิ่งพูดด้วยความโอนอ่อนลดเสียงลงก็ถลำลึกเข้าไปในหัวใจ ผมคิดว่าเขาไม่น่าจะมีมุมแบบนี้ได้ คงเพราะเรารู้จักกันน้อยเกินไปและผมก็ไม่ได้อยากสานความสัมพันธ์

 

ผมรู้ว่าตัวเองอยู่กับสิ่งที่อันตรายแค่ไหน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผมไม่อยากผูกพันกับใคร นอกจากนั้นคุณก็เห็นแล้วใช่ไหมว่าพอผมไว้ใจใคร...

 

สิ่งที่ได้กลับมาไม่เคยดี

 

และเหมือนดีวานจะอ่านใจผมออก ไม่ก็ดูจากแววตาหม่นหมองของผม เขากดจูบลงมาอีกครั้ง หอมแก้มแล้วกระซิบถาม ประโยคที่พูดออกมาทำเอาใจผมสั่น

 

ตอนนี้คุณเหนื่อยใช่ไหม

 

            “…”

 

            พักสักหน่อยนะคนดี ราวกับเตะก้อนหินไปชนเสาแล้วมันกระแทกเข้าที่หัวใจ นานแค่ไหนแล้วที่มีคนถามผมว่าเหนื่อยไหมหรือว่ารู้สึกยังไง นานวันไปก็รู้สึกว่าคำพูดพวกนั้นมันเป็นคำต้องห้าม เพราะชั่วชีวิตที่ผ่านมาผมเหนื่อยหรือท้อไม่ได้ ผมมีปากท้องที่ต้องเลี้ยง มีศูนย์วิจัยที่ต้องดูแลต่อไป ถ้าเกิดผมพูดว่าเหนื่อยคนข้างหลังจะรู้สึกยังไง

 

            ไม่มีใครโอเคที่เสาหลักของบ้านอ่อนแอหรอกใช่ไหม

 

            ผมถึงได้ทำตัวเข้มแข็งตลอดมา

 

            ซึ่งพอมาได้ยินในช่วงเวลาที่เหนื่อยล้ามากๆ มันยิ่งซ้ำเติมว่าผมอ่อนแอแค่ไหน ผมอยากจะร้องไห้ แต่สิ่งที่ทำคือกะพริบไล่น้ำตาไป

 

            เสียดายที่ดีวานไม่สนใจ

 

            เขากดจูบลงบนหน้าผาก

 

            ถ้าไม่ไหวก็ร้องออกมา

 

            “ผมไม่...

 

            “เราอยู่ตรงนี้คำพูดนั้นมาพร้อมกับดีแลนที่กลับเข้ามาในห้อง เขาเลิกคิ้วมองผมที่ถูกดันให้ฝังหน้าลงกับบ่าแกร่ง ดีวานกอดผมไว้เขาทำเหมือนว่าผมไม่มีเรี่ยวแรง มันช่างเป็นอะไรที่น่าสมเพชถ้าผมจะมาตกหลุมพรางเขาง่ายๆ

 

            ดีแลนเดินอ้อมมาเขาไม่ได้ถามว่าเกิดอะไร แค่ลูบหัวผมลากไปที่หลังช้าๆ ปลอบประโลมเท่าที่จะทำได้ ผมอยากหัวเราะ คนอย่างผมควรจะตลกกับการกระทำเรียบง่ายที่ไม่ได้ดีต่อใจ แต่เหมือนว่าตอนนี้ผมกำลังจะตาย

 

            ผมเงยหน้ามองเพดานไม่ให้น้ำตาไหล ส่ายหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป ทว่าหัวใจมันกลับพูดในสิ่งที่ไม่ใช่ผมออกไป

 

            ถ้านี่คือคำโกหก มันคงตลกถ้าผมอยากให้พวกคุณหลอกผมสักครั้ง

 

            “ที่รัก

 

            “ช่วยหลอกผมว่ารักผมมากได้ไหม

 

            “…”

 

            แค่นาทีเดียวก็ได้ และกอดผมไว้จนกว่าผมจะทำใจได้ที่โลกนี้...มีแค่ตัวเอง

 

            เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ปล่อยใจไปกับพวกเขา ดีวานกับดีแลนไม่ได้กดดัน เขากอดผมให้แน่ใจว่าผมจะเชื่อในสิ่งที่ขอให้เขาโกหก พวกเขาไม่ได้พูดอะไรกับผม ปลอบโยนมากกว่านี้ก็แลดูจะไม่ใช่ตัวตนเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นการที่ได้กอดใครสักคนในช่วงเวลานี้ก็เป็นอะไรที่ดีมากๆ จนผมเกือบจะเผลอใจ

 

            ดีนะที่รูโหว่ในหัวใจผมค่อนข้างใหญ่การจะซ่อมแซมกลับมารักใครได้ภายในไม่กี่นาที...

 

            มันทำไม่ได้

 

            อยากออกไปไหนไหม ?

 

กึก !

 

            “หรืออยากให้ผมทำอะไรให้ไหมครับ ราชินี ?ผมลากสายตาไปสบกับคนที่ทำลายความคิดผม หลังจากตอนนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ผมต้องพักรักษาตัวสามสี่วัน ข่าวคราวของเซ็บก็ไม่มี โนเอลหายตัวไปราวกับว่าโดนสั่งห้ามไม่ให้เข้าใกล้ผมอีก ซ้ำร้ายกว่านั้นสองพี่น้องยังขอหมอให้ผมกลับมารักษาตัวต่อที่บ้านหลังจากหมอแน่ใจแล้วว่าผมจะไม่มีภาวะแทรกซ้อนใดๆ

 

            แน่นอนว่ามันทำให้โอกาสเจอโนเอลน้อยลงไป และผมก็ปฏิเสธไม่ได้

 

            ตัวเลือกผมไม่ได้มีเยอะ

 

            ไม่ ผมส่ายหน้ากลับสู่ปัจจุบันที่เอาแต่นอนอุดอู้อยู่ในห้องนอน มากสุดก็แค่เดินไปที่ระเบียง มองดูบรรยากาศของทะเลที่เปลี่ยนวันเปลี่ยนคืนไปมาขณะที่ผมยังย่ำอยู่กับที่ ผมอยากกลับไปศูนย์วิจัย คนที่นั่นจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้ ทว่าพอคิดอีกทีมันมีเปอร์เซ็นต์สูงที่โอเว่นจะกลับไปก่อน เขาอาจะหลอกทุกคนว่าผมตายก็ได้

 

ยิ่งมือถือของโจเอลหายไป จอร์แดนติดต่อผมไม่ได้ ผมยิ่งเหมือนคนตาย ผมรู้ตัวก็ตอนที่ดีวานเก็บของให้ ผมไม่รู้ว่าไปทำมือถือโจเอลหายที่ไหน ล่าสุดที่จำได้มันก็อยู่ในกระเป๋ากางเกงตลอด บางทีมันอาจจะหล่นตอนผมเข้าปากดาย

 

            น่าแปลกใจที่ผมรอดออกมา...

 

            เอาแต่อยู่ในห้องมันจะทำให้คุณห่อเหี่ยวนะ

 

            “อยู่ที่ไหนผมก็เป็นแบบนั้นดีแลน ต่อให้อยู่ท่ามกลางแสงจ้าผมก็ห่อเหี่ยวเหมือนเดิมผมขัดสบตากับคนที่ทิ้งตัวลงนอนตัก ร่างสูงดึงมือผมไปจับ กดจูบเบาๆ สบตาผมด้วยแววตาห่วงใย อีกนัยนึงคือเขากำลังออดอ้อนให้ผมตามใจ

 

            ปฏิเสธไม่ได้ว่าผมชอบดวงตาของเขาชะมัด

 

            งั้นผมจะห่อเหี่ยวเป็นเพื่อนคุณ ตกลงไหม ?

 

            “เหงาหรือไง ทำไมไม่ไปเล่นกับพี่คุณล่ะ

 

            “พูดเหมือนดีวานเป็นหมาไปได้ คุณก็เห็นว่าเขาตามใจผมที่ไหน

 

            “…”

 

            “เขาก็ตามใจแค่คุณเหมือนที่ผมทำนั่นแหละ เจ้าตัวพองลมในแก้มนิดหน่อยก่อนจะเปลี่ยนมายิ้มให้ ปลายนิ้วร้อนเกลี่ยแก้มผม ลากไล้พร้อมกับใช้ดวงตาสะกด หลุบตามองริมฝีปากเล็กน้อยคล้ายกับจงใจยั่วยวน ผมส่ายหน้าไปมาให้เขารู้ว่าผมจะไม่ทำในสิ่งที่เขาต้องการ ซึ่งดีแลนอาจจะมองข้าม เขาหัวเราะยื่นหน้ามาจูบปากผมเบาๆ มันเหมือนกับการหยอกเย้ามากกว่าจูบเพื่อเร้าอารมณ์

 

            มันก็คงน่ารักสำหรับใครบางคน เสียดายที่ผมกลับมองว่ามันเป็นของหลอกเด็ก

 

            คุณจูบเก่งกว่านี้นะเท่าที่ผมจำได้

 

            “ผมกลัวจะอดใจไม่ไหวต่างหาก เขายิ้มหวานมีเสน่ห์จนผมอยากจะบีบจมูกโด่งรั้นนั้น ถ้าคุณไม่อยากออกไปข้างนอก งั้นลงไปดูผมว่ายน้ำไหม จริงๆดีวานให้ผมมาชวนคุณไปว่ายน้ำด้วยกัน แต่เขาอยากให้ผมถามกว้างๆ เผื่อคุณอยากไปที่อื่นมากกว่า

 

            “ที่ที่ผมไปคงมีแต่คนถือมีดเตรียมแทงผมแล้วแหละดีแลน

 

            “อะ...

 

            “ส่วนเรื่องไปดูพวกคุณว่ายน้ำเนี่ย ผมต้องหลงร่างกายพวกคุณแค่ไหนกันถึงต้องไปดู ?ผมเลิกคิ้วใส่ พยายามขับไล่ความหม่นหมอง มองดีแลนที่ขยับตัวขึ้นมานั่ง จูบแผ่วเบาที่หน้าผาก เลิกทำเหมือนผมเป็นเด็กได้แล้วน่า คุณกำลังทำให้ผมหงุดหงิด

 

            “ไม่หงุดหงิดนะราชินีของผม เดี๋ยวผมพาไปนั่งชิวๆ

 

            “นี่

 

            “เอาเป็นว่าผมขออนุญาตขโมยตัวคุณนะไม่รอให้ผมตอบรับ เจ้าตัวก็สอดแขนเข้ามาใต้ขาพับอุ้มผมด้วยท่าเจ้าสาวแล้วพาลงไปข้างล่างด้วยกัน ตั้งแต่มาถึงผมลงมาเหยียบข้างล่างอยู่แค่ครั้งสองครั้ง ดีวานอยากให้แผลผมหายดีเลยให้ผมอยู่แต่ในห้อง อีกส่วนก็เป็นความอยากของผมด้วยแหละ ผมไม่รู้จะลงมาใช้ชีวิตตัวเองในบ้านของคนอื่นทำไม ต่อให้พวกเขาจะบอกว่าผมมีสิทธิ์จะทำได้ก็ตาม

 

            มันก็เหมือนไม่ใช่ที่ของผมอยู่ดี

 

            เอาล่ะราชินี นั่งตรงนี้นะครับร่างสูงมาปล่อยผมไว้ข้างสระ ยกยิ้มกว้างตอนเห็นใบหน้าเหนื่อยหน่ายของผม เวลานี้แดดกำลังลง มันสะท้อนกับผิวน้ำระยิบระยับไปหมด มันคงดูน่าเล่นสำหรับคนที่ชอบกีฬากลางแจ้ง ผิดกับผมที่ขอเฟดตัวอยู่ในเงาเพื่อหลบแดด

 

            มันร้อนพอสมควรเลย ถึงแม้ว่าระเบียงชั้นสองจะยื่นออกมาเป็นร่มให้ก็ตาม

 

            วันนี้ร้อนชะมัด

 

            “คุณไม่ได้ออกจากห้องมานานต่างหากเลยรู้สึกร้อนดีแลนบอกก่อนจะถอดเสื้อตัวเองโยนไปวางบนโซฟา ผมจะว่ายน้ำสักหน่อย คุณอยากเปลี่ยนใจลงไปว่ายกับผมไหม ?

 

            “ไม่

 

            “งั้นนั่งเป็นกำลังใจให้ผมนะที่รักว่าพร้อมขโมยจูบผมอีกรอบแล้วหนีโดยการกระโดดลงน้ำ หยาดใสกระเซ็นเปียกร่างผมนิดหน่อย ทว่าดีแลนก็ไม่ได้หันกลับมามองเลยสักนิด เขาว่ายจากริมสระฝั่งนี้ไปอีกฝั่ง ดูสนุกสนานกับการดำว่าย ผมพ่นลมหายใจคิดอยู่ว่าจะควรจะหนีขึ้นไปชั้นสองดีไหม

 

            หรือเปลี่ยนมาทิ้งตัวลงนั่งแช่ขามองดูเขากับคนพี่ที่เดินถอดเสื้อออกมาหากัน

 

            ยอมออกมาแล้วเหรอ ?นั่นคือคำที่เขาทัก อ้อมแขนอุ่นร้อนกอดผมจากด้านหลัง นึกว่าจะอยู่ในห้องชั่วชีวิตซะอีก

 

            “น้องชายคุณอุ้มผมมาที่นี่

 

            “ดีแล้วที่เขาทำผมกลอกตาเอียงคอเล็กน้อยตอนดีวานกดจูบที่ท้ายทอย การกระทำอ่อนโยนมีอิทธิพลกับคนอ่อนแอเสมอ ผมถึงพยายามไม่สนใจแม้ว่าความอบอุ่นจะไม่หยุดแค่จุดเดียวก็ตาม ดีวานหอมแก้มผม แลดูจะเป็นกิจวัตรประจำวันที่พวกเขาจะฝังริมฝีปากลงมาตามส่วนต่างๆของผม

 

            ราวกับว่าต้องการตอกย้ำถึงการมีตัวตนโดยเฉพาะการใช้ลมหายใจลากไปตามเนื้อผิว

 

            มันคือสัญลักษณ์ของการมีชีวิต

 

            เด็กดี

 

            “…”

 

            ผมรักคุณ หัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ น้ำเสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วอยู่ข้างหู ถ้อยคำบอกรักกลายเป็นคำทักทายที่เจอกันเมื่อไหร่เขาจะพูดคำนั้นให้ฟัง ผมคิดว่าเขาติดมันมาจากวันนั้นที่ผมขอร้องให้เขาโกหก เอื้อนเอ่ยเพื่อให้ผมติดอยู่กับเขา บอกตามตรงว่ามันมีผลกระทบกับใจของผมไม่น้อยเหมือนกัน

 

            อย่างน้อยมันก็ทำให้เราจูบกันคล้ายกับคนรักกันจริงๆ

 

            ลงไปว่ายน้ำกับน้องชายคุณได้แล้ว ผมตอบกลับรับรู้ถึงรังสีน้อยใจของคนที่ลงน้ำไปก่อน แอบเหล่มองก็เห็นดีแลนพองลมในแก้ม เขาเป่าน้ำจนขึ้นฟองเป็นการบอกว่าถ้าพี่ชายยังไม่ปล่อยผม เขาจะลากผมลงไปว่ายน้ำด้วยกัน

 

            ดีวานส่ายหน้าใส่ เขาถอนหายใจถึงอย่างนั้นก็ยอมถอยกลับ เจ้าตัวถอดเสื้อออกเหลือเพียงกางเกงว่ายน้ำ ผมไล่สายตามองมัดกล้ามที่ดูดีไม่แพ้ดีแลน พวกเขาเป็นคู่พี่น้องที่มีร่างกายเพอร์เฟคที่สุดเท่าที่ผมรู้จัก ผมกัดปากเล็กน้อยตอนดีวานกดจูบลงบนหน้าผาก

 

            ทว่าในตอนที่เขาหันหลังเตรียมกระโดดลงน้ำ ผมก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

 

            หลังคุณไปโดนอะไรมา

 

            “หืม ?

 

            ทำไมมีแผลเป็น ?

 

หนึ่ง สอง สาม ปลาฉลามกินคน

สี่ ห้า หก คนไขความลับ :)

LOADING 100 PER

ความลับปิดตาย อยากไขได้ต้องมีกุญแจ :)

คนนึงจุดประกาย คนนึงต้องให้ติด ยังมีเวลาอีกนิดหาความจริงให้เจอ

ถ้ามัวแต่ช้า ชีวิตจะต้องสูญเสีย

ความตายกำลังคลอเคลีย

ถ้าไม่อยากตาย อย่าชนะ และอย่าแพ้ในเกม :)

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

 


ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 
? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.35K ครั้ง

559 ความคิดเห็น

  1. #26263 munkrishear (@anchasa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 14:17
    มันก็เป็นแบบนั้นตลอดมานิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ผมรักคุณณณๆๆๆๆๆๆ
    ตอนนี้คือเขินดีวานมากแงงงงงงงงงงง แต่ก็เขินดีแลนไม่แพ้กันเลยยยยยยยย
    เอาล่ะโซลจะรู้ความจริงละใช่มั้ยยยย
    #26263
    1
  2. #25105 Bamrain (@Bamrain) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 19:39
    แพ้คนนิสัยเหมือนดิแลน หลงรักคนนิสัยเหมือนดิวาน ทั้งแพ้ทั้งหลงเลยสองคนนี้
    #25105
    2
    • #25105-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 30)
      4 เมษายน 2562 / 19:46
      ใช้ดีแลนดีวานไปเลย ไม่ต้องดิหรอก มันแปลกๆ 55555
      #25105-1
  3. #25097 MoRO66 (@fearless-94) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 15:38
    เขินตายแน้วตอนดีวานบอกรัก เกิ๊นนนใจ
    #25097
    1
  4. #24266 ahciin (@littlegirls43) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 16:12
    ใกล้ความจริงหรือยังคะะ วี๊ดดดด
    #24266
    1
  5. #23562 fffyty (@fffyty) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:09
    เอาล้าววดีวานน้องจะรู้แล้วใช่มั่ย กุมใจหนักมาก
    #23562
    1
  6. #23203 MasKee (@MasKee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 13:42
    เอาแหล่วววว จะรู้แหล่ววว
    #23203
    1
  7. #23031 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:14
    คือตอนนี้โนเอลรู้หรอว่าดีแลนกับดายเป็นฉลามรึยังไง แต่ดีวานอ่อนโยนไม่หนุดเลยนะคะะ ใจน้องงง
    #23031
    1
  8. #21264 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:43
    ชอบความดีแลนน้อยจายยยยยยยยย น่ารักจังเรยรู้ก
    #21264
    1
  9. #20801 NaPretty (@NaPretty) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 19:46

    ทำไมฉลามสองพี่น้องเพิ่งมาปรากฏตัวตอนนี้ ทำไมไม่มาเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่วันนั้นที่ช่วยโซล

    #20801
    1
    • #20801-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 30)
      28 มกราคม 2562 / 19:49
      เพราะทุกคนมีเหตุผลเป็นของตัวเอง
      #20801-1
  10. #20790 'Wife Tuan'? (@bammiatuan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 12:55
    นิยายเรื่องนี้อิโรติกชะมัด บ้าๆๆๆๆๆๆๆ เขินดีวานมากกโอ้ยยยอยากได้อะแกรํ
    #20790
    1
  11. #20719 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:38
    เราเลือกไม่ได้
    #20719
    2
  12. #20653 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 02:58
    ถึงดีแลนจะเร้าใจขนาดไหนนี่ก็เมนพี่ดีวานนน อยากเป็นทั้งเด็กไม่ดีและเด็กดีของพี่จังเลยค่ะ หัวใจน้องงงง ระทวยไปหมดกับคำว่ารัก แงงง แย่งดีวานมาจากโซลได้มั้ย อยากได้จริงจังง
    #20653
    1
  13. #20601 Love_S(B) (@sutthida17) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:25
    เอ๊ะ!!!!

    โซลคนเก่งช่างสังเกต
    #20601
    1
  14. #20529 mp__mb (@mp__mb) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:09
    โซจะจับได้ไหมน้าา
    #20529
    1
  15. #20509 chunjulyx (@24chunju_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 17:51
    ระทวยแล้วววแงงง
    #20509
    1
  16. #20487 homtee (@homtee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:16
    ฮื่อออพี่ดายอบอุ่นเหลือเกินน้องไม่ไหวละนะ
    #20487
    1
  17. #20463 Im V's (@1629900332680) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:47
    โอ๊ย ตอนนี้มันดีต่อใจจริง ทำไมอ่อนโยน อบอุ่นกันได้ขนาดนี้
    คือเขินอ่ะ แต่เข้าใจฟิลน้องโซลนะ เจ็บมาเยอะ
    แต่ก็แบบดูความทะนุถนอมของเค้าสิ ใจอ่อนแทนเลย
    ตอนหน้าน้องจะรู้รึยังนะ ไปอ่านต่อๆๆ
    #20463
    1
  18. #20422 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 17:05
    น้องงงงงง อยากให้น้องรู้แล้ว 555
    #20422
    1
  19. #20295 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 17:39
    อะเจ้ยอะเจ้ยยยยยย
    #20295
    1
  20. #20153 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 17:33
    เอ๊ ใช่แผลเป็นแน่เหรอนุ้งโซลลลลลลลลลล แผลเป็นหรือครีบกันแน่น๊าาาา // โนเอลจะไม่โดเจ้าสองตัวนี้กินใช่มั้ยถ้าเจ้าสองตัวนี้รู้น่ะ

    ...ว่าไปพูดอะไรไว้... อิ๊ๆ
    #20153
    1
  21. วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 04:10
    อุ้ย แผลเป็นตอนช่วยโซลครั้งแรกแน่เรยยยๆๆ
    #19959
    1
  22. #19743 bambam_pim (@bambam_pim) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 21:14

    อั้ยยยยยยย เขินแล้วจ้าาา แง่งงงง หน่องโซลจะรู้ความจิงแล้วเหรอเนี่ย
    เขินดายไปอี้กกกกกก ดีแลนก็อบอุ่นหัวใจ ชีวิตทำไงดี หลงง
    #19743
    1
  23. #19700 GalaxyStyle (@miyosama) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:24
    กริ้บกริ้วววว เอาแล้ววววว
    #19700
    1
  24. #19666 mayji2001 (@mayji2001) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 09:06
    เอาแล่วๆๆๆ
    #19666
    1
  25. #19626 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:27
    กรี้ดดดดดด น้องจะรู้มั้ยยย
    #19626
    1