Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,446,260 Views

  • 26,785 Comments

  • 33,223 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    131,664

    Overall
    1,446,260

ตอนที่ 27 : ฉลามคลั่งรัก 24 : ทะเลคลั่ง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4847 ครั้ง
    29 ต.ค. 61

สนใจรับฉลามกลับบ้าน >กดเปย์<

ฉลามคลั่งรัก 24 : ทะเลคลั่ง

#ฉลามคลั่งรัก

           

            “หา ?

 

            “ว่าที่แม่เหรอ ?ทั้งผมทั้งโนเอลต่างครางออกมาอย่างตกใจ เล่นเอาเซ็บต้องหัวเราะใส่ เขาคงแปลกใจที่เห็นผมมีอารมณ์ร่วมด้วยทั้งที่เป็นแค่พนักงานรับใช้ แน่นอนไม่ว่าจะอยู่ในฐานะไหน ผมก็ยังคงเป็นโซล อิลเดนสันและการที่เขามาพูดป่าวประกาศว่าจะให้ผมเป็นแม่ใหม่ใครนั้น

 

            แปลว่าเขาจ้องจะเอาผมไปเป็นเมีย...!

 

            ทุเรศสิ้นดี !’

 

            “ใช่ แม่ใหม่ เราเคยคุยกันแล้วไงว่าพ่อจะหาแม่ใหม่ให้ลูก

 

            “แต่โซล อิลเดนสันอายุเท่าผมนะ พ่อจะเอาคนที่เป็นเพื่อนลูกมาเป็นเมียได้ไง

 

            “ได้สิ ทำไมจะไม่ได้

 

            “พ่อ...!”

 

            “เด็กคนนั้นน่ะถูกใจพ่อมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถ้าเกิดได้เขามานอกจากข้อมูลที่พ่อต้องการใช้ พ่อยังได้เมียใหม่ที่ถูกใจอีกผมเบิกตากว้าง เผลอถอยห่างด้วยความตื่นตระหนก ดีหน่อยที่หน้ากากมันบังหน้าผมไว้ พวกเขาเลยไม่เห็นความตกใจที่ซ่อนอยู่ คำพูดนั้นทำให้ผมนึกถึงเรื่องราววัยสิบหก ตอนนั้นเขาเกือบจะข่มขืนผมอยู่แล้วถ้าเกิดไม่หนีมา พ่อมั่นใจว่าเราจะได้ทุกอย่างถ้าเราได้เขามา เพราะงั้นบอกพ่อมา ลูกเจอเขาใช่ไหม

 

            “ไม่ ผมไม่เจอเขาโนเอลสวนกลับทันควัน เขาเสยผมขึ้นอย่างเครียดจัด หรือต่อให้เจอผมก็รับไม่ได้ที่พ่อจะทำแบบนั้นกับเขา พ่อจะมีเมียใหม่เป็นใครก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่เด็กคราวลูกแบบเขา

 

            “นี่ลูกกำลังขัดขวางพ่อเหรอโนเอล ?

 

            “ผมแค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม

 

            “…”

 

            “แม่จะรู้สึกยังไงที่ได้ยินคำพูดนั้น ไหนจะโจเอลแล้วก็แมรี่แอนน์อีก พ่อมีพวกเรามันยังไม่พออีกเหรอไงโนเอลเริ่มขึ้นเสียงใส่ขณะที่ผมกำลังมองหน้าเขา ชั่วขณะเราสบตากัน ผมเห็นความสั่นไหวที่แฝงไปด้วยความกรุ่นโกรธ พ่อเลิกเห็นแก่ตัวแล้วช่วยสนใจพวกเราบ้างได้ไหม จนถึงตอนนี้ทั้งแม่ ทั้งโจเอลแล้วก็แมรี่แอนน์ตายไปแล้ว พ่อก็ยังไม่เลิกเห็นแก่ได้ !”

 

            “แล้วแกมีสิทธิ์อะไรมาเถียงฉัน โนเอล !”

 

เพล้ง !

 

            “การที่ฉันให้แกเป็นผู้ถือหุ้นรวมถึงได้มรดกของฉันทั้งหมด ไม่ได้แปลว่าแกจะมาวุ่นวายกับชีวิตฉันได้ และการที่ทั้งสามคนนั้นตาย มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย !”เซ็บโต้กลับ เขาปาแก้วไวน์อัดกำแพงไม่แคร์เลยว่ามันจะเฉี่ยวหน้าโนเอลไปแค่ไหน ฉันเลี้ยงแกให้ได้ดีได้ แกก็ควรจะขอบคุณแล้วก็เงียบปากไป ฉันจะหาความสุขจากใครมันก็เรื่องของฉัน

 

            “แต่โซลเขามีเจ้าของอยู่แล้วนะ พ่อจะไปแย่งคนที่เขามีเจ้าของอยู่แล้วได้ไง

 

            “แกรู้ได้ไงว่าเขามีเจ้าของ

 

            “!!!!”

 

            “แกไปรู้อะไรมา โนเอลวินาทีนั้นทุกอย่างตกอยู่ในความตึงเครียด ทุกคนหันไปเพ่งเล็งโนเอลกันหมด ไม่เว้นแม้แต่ผมที่งุนงง ก่อนหน้านี้เขาก็เคยพูดถึงใครบางคน แล้วนี่ยังมาบอกว่าผมมีเจ้าของอีก ซึ่งพอโดนมองแบบนั้น โนเอลก็นิ่งคิด เขาเบือนหน้าหนีพลางถอนหายใจอย่ามาปิดบังฉันนะโนเอล แกไม่มีสิทธิ์ทำ

 

            “ผมก็แค่พูดตามที่ผมเคยเห็นเท่านั้น

 

            “…”

 

            “ผมเห็นเขาจูบกับผู้ชายก่อนขึ้นมาบนเรือผมหวนคิดถึงดีวานตอนที่มากระชากผมออกจากโนเอลก่อนหน้านี้ เขาจูบผมก็จริงแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราเป็นแฟนกัน พวกขดูรักแล้วก็สนิทกันมาก ผมถึงได้เตือนว่าพ่ออย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า

 

            “นายรู้เรื่องนี้ไหม ริชาร์ด ?แทนที่จะฟังคำพูดของลูกชาย เซ็บกลับหันไปเลิกคิ้วใส่อาที่ย่นคิ้วอยู่ ตอนอยู่ศูนย์วิจัย เขาอยู่กับใครเป็นพิเศษไหม

 

            “เท่าที่ผมเห็นก็ไม่มี หรือต่อให้มีก็ไม่น่าจะโผล่มาที่นี่ได้

 

            “อาหมายความว่าไง

 

            “…”

 

            “ที่บอกว่าศูนย์วิจัย...นี่ตกลงอาพาน้องชายผมไปไหนมา กลายเป็นสงครามขนาดย่อม โนเอลดูจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยในทีนี้ ดูจากใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย เขาพยายามจับต้นชนปลายผิดกับผมที่เข้าใจสถานการณ์ ไหนอาบอกแค่ว่าจะพาเขาไปเที่ยวเกาะไง แล้วศูนย์วิจัยมาเกี่ยวด้วยตรงไหน

 

            “บางอย่างก็มองข้ามไปบ้างก็ได้

 

            “อา !”

 

            “สุดท้ายยังไงโจเอลก็ตายอยู่ดีริชาร์ดไหวไหล่ ไม่อธิบายจนผมหงุดหงิดแทนโนเอล ส่วนเรื่องเจ้าของนี่ อาว่าเราคงเข้าใจผิด โซลเลิกกับเอริคไปนานแล้วและก็ไม่มีทีท่าว่าจะคืนดีกัน

 

            “…”

 

            “แต่คุณคงต้องเล่นเกมหนักหน่อยนะ เพราะคนที่อยากได้โซล มันไม่ได้มีแค่คุณหรอกอาหัวเราะดูสนุกสนานต่อให้บรรยายตอนนี้จะตึงเครียดมากก็ตาม ผมเลียปากพยายามคิดหาหนทางว่าควรจะทำไงต่อ เอาเป็นว่าเราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีไหม เดี๋ยวให้พ่อเขาดูข้อมูลที่อาเอามาให้ก่อน แล้วเราค่อยว่ากันว่าจะทำไง

 

            “ข้อมูลอะไร ?

 

            “ข้อมูลที่จะทำให้เราได้กำไรมหาศาลน่ะอายิ้มกระดิกนิ้วเรียกให้เลขาโน้ตบุ๊คที่วางไว้บนโต๊ะทำงานมาให้ ก่อนจะล้วงมือหยิบแฟลชไดรฟ์ที่ผมค่อนข้างมั่นใจว่าในนั้นมีไฟล์ข้อมูลเมกาโลดอนปลอมอยู่ ซึ่งถ้าพวกเขารู้ว่าในนั้นไม่มีข้อมูล จากที่เคยให้คนตามหาตัวผม เขาคงสั่งให้คนฆ่าผมเลยทันทีที่เจอ

 

            และถ้าเกิดพวกเขารู้ว่าผมอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ...

 

            ผมไม่รอดแน่

 

            ผมขอตัวไปทำงานข้างนอกต่อนะครับคุณเลขา

 

            “จะรีบไปไหนล่ะพ่อหนุ่ม

 

            “อ๊ะ !”

 

            “อยู่ด้วยกันก่อนสิเซ็บรั้งผมไว้ตอนที่ผมเดินไปกระซิบกับเลขา ผมคิดว่าเขาน่าจะอยากให้ผมออกไปเพราะเขาคงเอาใจเจ้านายได้ดีกว่าผมที่เป็นแค่มือสมัครเล่น ทว่าพอเซ็บห้าม เขาก็ต้องยั้งคำพูดแล้วกลืนมันลงคอไป คุณเลขาเขาทำงานมาเยอะแล้วให้เขาพักบ้าง ส่วนเธอมีหน้าที่บริการก็อยู่เติมไวน์ให้พวกฉันจนกว่าจะหลับก่อนสิ

 

            “ผมคิดว่าข้างนอกคงจะวุ่นกว่าในนี้น่ะครับ มันจะดีกว่าถ้าผมออกไปช่วยพวกเขาทำงาน

 

            “แต่ถ้าเธออยู่ ฉันจะเพิ่มเงินพิเศษให้

 

            “…”

 

            “หรือถ้าเธออยากได้อะไรที่มันเร้าใจ ก็บอกฉันได้เหมือนกันเซ็บกระตุกยิ้มเหลือบมองโนเอลที่หันมามองหน้าผม อีกอย่างฉันว่าลูกชายฉันน่าจะปลื้มเธอนะ ช่วยอยู่เป็นอาหารตาให้เขาสักพักก็แล้วกัน

 

            “ว่าไงนะผมย่นคิ้วใส่ สบตากับโนเอลที่ส่งสัญญาณให้ผมใจเย็นก่อน ริมฝีปากสวยถูกกัดแน่นเพราะผมเริ่มรู้สึกแล้วว่าที่นี่ไม่ปลอดภัย ผมคิดว่าเซ็บมีบางอย่างในใจดูจากสายตาที่เขาใช้กับผมก็ได้ มันไม่ต่างจากพวกเสี่ยที่ชอบกินเด็กรุ่นลูกเลย

 

            และใช่ เซ็บเป็นแบบนั้น การที่เขาติดใจผมแม้ว่าจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม แสดงให้เห็นว่าเขามันโรคจิตแค่ไหน การที่เขาชอบผมมากก็แปลว่าเขาต้องสนใจคนที่อายุรุ่นราวหรือมีลักษณะคล้ายผมเหมือนกัน มันเลยไม่แปลกที่เขาจะโลมเลียผมด้วยแววตา

 

            เขาอาจจะคิดว่าผมเป็นตัวแทนโซล อิลเดนสันหรือไม่...

 

            ผมก็คงพลาดท่าแล้ว

 

            ผมต้องออกไปจากที่นี่ผมกระซิบกับโนเอลตอนที่เลขาเดินไปรินไวน์ให้ริชาร์ด เวลานี้อาของผมกำลังเปิดโน้ตบุ๊ค เสียบแฟลชไดรฟ์รอมันอ่านข้อมูลที่เขาเซฟไว้ เปิดโอกาสให้คุณชายขยับเข้ามาใกล้ผมโดยไม่ถูกจับตามอง พวกเขาคิดไม่ดีกับผม

 

            “ผมรู้ แต่ถ้าคุณออกไปตอนนี้ เขาต้องจับได้แน่ๆโนเอลขบฟันไปมาเหมือนกำลังคิดว่าควรทำไง ต่างจากผมที่เลียปากประมวลโอกาสรอดและโอกาสตาย ซึ่งไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน...

 

            ตอนจบมันก็คงมีทางเดียว

 

            “ถ้าเขาจับได้ เราคงซวยกันหมด

 

            “แล้วจะให้ผมทำไง อยู่รอเป็นแม่ใหม่ของคุณเหรอ

 

            “ผมไม่อยากให้คุณมาแทนที่แม่ผมหรอกนะ อีกอย่างพวกเขาคงฆ่าผมตายเขามุ่ยหน้าใส่พูดถึงคนที่ผมไม่รู้จัก แต่ช่วยใจเย็นและให้เวลาผมคิดก่อนได้ไหม สมองผมมันใช้การอะไรไม่ค่อยได้แล้วตอนนี้

 

            “ยิ่งคุณคิดช้า คุณยิ่งจะทำให้ผมตาย

 

            “บ้าเหรอ คุณตายไม่ได้

 

            “ทำไม...

 

            ถ้าคุณตาย พวกเขาก็ไม่เอาผมไว้เหมือนกัน

 

            “คุณหมายถึงใคร...!”

 

ปึง !

 

            “เฮ้ย !” ทุกคนในห้องร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ เรือก็โคลงพร้อมเสียงดังปึง อารมณ์เหมือนมันชนเข้ากับโขกหินไม่ก็อะไรสักอย่างที่รุนแรงมากๆ อะไรน่ะ ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น ?

 

            “เดี๋ยวผมไปดูให้ครับเลขารีบตอบริชาร์ด เขากำลังจะเดินออกไปข้างนอก ทว่าเรือก็โดนชนเขาหงายหลัง คราวนี้หนักจนไฟในห้องเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นสัญญาณเตือนว่าเกิดอันตราย ผมเลียปาก มองหน้าโนเอลและคิดว่านี่คือโอกาสเดียวที่ผมจะรอดตายได้

 

            ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไร รู้แค่ว่าพอแรงกระแทกครั้งที่สามเรือก็โคลงจนเกือบคว่ำ ผมอาศัยจังหวะนั้นรีบเปิดประตูแล้ววิ่งออกมา

 

            หยุดนะ !” เสียงตะโกนของเซ็บไม่ใช่ปัญหา ผมเบี่ยงตัวหลบพวกลูกน้องเขาที่เฝ้าอยู่หน้าประตู ดูท่าว่าพวกเขาจะสนใจเจ้านายมากกว่าผม เลยไม่ได้เข้ามาจับ ปล่อยให้ผมวิ่งผ่านไปได้ง่ายๆ ราวกับเป็นธาตุอากาศ

 

ปึง !

 

            “อ๊ะ !” ผมเสียหลักชนกำแพง แรงกระแทกหนักมากจนผมคิดว่าเรืออาจจะโดนยิงปืนใหญ่อยู่ก็ได้ นอกจากนี้ผมยังได้ยินเสียงแตกหักอย่างดัง นั่นเลยทำให้ผมต้องรีบวิ่งออกจากตัวเรือโซนห้องพัก ไปยังทางเดินรอบนอกเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

 

            สองมือจับเข้าที่ราวประคองตัวเองไว้ขณะที่กวาดตาฝ่าความมืด ไม่มีเรือตีกรอบด้านข้าง ไม่มีแสงไฟจากเฮลิคอปเตอร์ของตำรวจเหมือนในหนัง มีเพียงแค่เคลื่อนไหวในน้ำ

 

            ดีแลนกับดายว่ายวนไปมา ใช้ครีบชนเป็นการเตือนว่าความตายมาถึงแล้ว

 

            มาได้ไงเนี่ยผมขมวดคิ้วแปลกใจที่เห็นพวกมันมาถึงนี่ ต่อให้จะรู้ว่าพวกมันชอบพังเรือที่ขนของผิดกฎหมาย แต่การที่มันมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เรื่องดี

 

            ยิ่งกับบนเรือที่มีคนอยากได้มัน พวกมันยิ่งไม่ควรมา

 

            “โซล !”

 

            “โนเอล !” ผมหันขวับไปมองคนที่พยายามพยุงตัวเองมาทางผม ด้านหลังของเขาปลอดโปร่งไม่มีใคร คุณตามผมมาทำไม ?”

 

            “ก็จะพาคุณหนีไง เรือลี้ภัยมันอยู่อีกฝั่ง

 

            “หา ?

 

            “ไม่มีแล้วอธิบายมาก คุณต้องรีบหนีก่อนที่พวกนั้นจะ...

 

            “อยู่นั่นไง ไปจับมา !”ดวงตาสวยเลื่อนไปมองพวกลูกน้องที่วิ่งมาด้านหลัง พวกเขามีประมาณห้าหกคนและดูท่าว่าคงจะไม่ได้มาเชิญผมไปงานเลี้ยงเป็นแน่ จึงไม่แปลกถ้าเกิดผมจะหมุนตัววิ่งหนีโดยมีโนเอลผลักไส เขาดันผมให้วิ่งไป

 

            ไปที่เรือลี้ภัย อย่าให้ถูกจับได้ก่อนนะ !”

 

            “โนเอล... วินาทีนั้นผมไม่เข้าใจว่าทำไมโนเอลถึงยอมช่วยผมขนาดนี้ เขากันคนไม่ให้ไล่ตามผมมา กางแขนและออกคำสั่งกับคนของพ่อเขาที่มีมาสมทบอีก เสียดายที่ผมไม่มีเวลาคิดมากนัก ผมรีบวิ่งไปตามทางเดินตีคู่ไปกับดายที่ว่ายอยู่ด้านข้าง มันกระแทกเรือให้เอียงไปอีกฝั่งเวลามีคนมาดักทางผม

 

            สองมือต้องคอยจับราว ดันกำแพงเพื่อพยุงไม่ให้ตัวเองล้มลง หอบหายใจนิดหน่อยเพราะต้องใช้แรงไม่น้อยในการวิ่งอ้อมเรือมาอีกฝั่ง

 

            ผมกวาดตามองหาเรือที่โนเอลว่าก่อนจะตรงไปหามัน

 

            มันถูกห้อยไว้โดยเครนหลัก แค่แกะเชือกปล่อยมันลงทะเลแบบไม่พลิกคว่ำก็น่าจะใช้งานได้แล้ว ผมเลียปากมองหาว่าจะใช้อะไรแกะ บางทีมันน่าจะมีปุ่มที่สามารถกดปล่อยเองได้โดยไม่ต้องใช้แรงมาก

 

            ห้องควบคุม ผมอ่านป้ายที่ติดไว้ตรงกำแพง มันเป็นทางเดียวที่จะปล่อยเรือลงมาได้ ผมไม่รีรอรีบวิ่งขึ้นบันไดไป เตรียมใจไว้แล้วว่าคงจะต้องออกแรงกับคนที่อยู่ในนั้น ทว่ายิ่งเข้าไปใกล้ห้องควบคุมเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้กลิ่นเหม็นคาวโชยมาจนต้องลดฝีเท้า กลิ่นบ้าอะไรเนี่ย เหม็นชะมัด

 

            ผมสบถพลางยกมือปิดปากปิดจมูก คิ้วสวยขมวดกันมุ่ย กลิ่นมันคาวชวนคลื่นไส้ หนำซ้ำพอหยุดอยู่ตรงขั้นบันไดสุดท้าย ผมก็พบว่าประตูห้องมันถูกเปิดไว้ ทุกอย่างข้างในโดนทำลาย...

 

            มีซากศพนอนจมกองเลือดทั่วห้องเลย

 

            พระเจ้าผมเบิกตากว้าง ลืมหายใจไปชั่วขณะ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อเห็นความพังพินาศยิ่งกว่าพายุเข้า ทั้งลูกเรือ ทั้งกัปตันต่างก็ถูกฆ่าตายอยู่ในห้องนั้น มันน่าตกใจตรงที่บางคนแขนขาด บางคนขาขาดยาวไปจนไม่มีหัวหรือเหลือครึ่งท่อน ถ้าเกิดนี่คือการฆาตกรรมก็แปลว่าคงมีฆาตกรโรคจิตแฝงตัวอยู่บนเรือเป็นแน่

 

            เพราะถ้าเกิดเป็นคนธรรมดา พวกเขาคงไม่ฆ่าแล้วหั่นชิ้นส่วนแบบนี้หรอก

 

            ใช่ไหม ?

 

            บ้ากันไปใหญ่แล้ว

 

ปึง !

 

            ร่างของผมกระแทกเข้ากับกำแพงเพราะแรงชนเรือจากเจ้าสองพี่น้อง มันเรียกสติผมให้ลืมเรื่องตรงหน้าไปก่อน ผมรีบมองหาว่าตรงแผงควบคุมมีอะไรใช้การได้บ้าง ในตอนนั้นมือผมสั่น เลียปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความกังวลกลัวปนเปกันไป ถอดหน้ากากออกเพราะรู้สึกว่าการหายใจมันช่างยากลำบาก จากนั้นก็หลุบตาไปมองปุ่มแดงที่ดูเหมือนจะใช้การได้ ผมอ่านตัวอักษรเล็กๆ ก่อนจะกดลงไป

 

            มองผ่านหน้าต่างเพื่อดูความเคลื่อนไหว เครนที่ห้อยเรือไว้ค่อยๆลดลงก่อนจะปล่อยเรือลงน้ำ

 

            เสียงกระจายของหยาดใสทำให้ผมต้องรีบวิ่งออกจากห้องควบคุม พยายามไม่สนใจซากคนตายพวกนั้นแม้ว่าเลือดของพวกเขาบางคนจะเปื้อนรองเท้าผมก็ตาม หัวใจของผมเต้นเร็วมาก มากจนผมกลัวว่าตัวเองจะหัวใจวายตรงนั้น

 

            สองเท้ารีบพาตัวเองมาหยุดที่ราวกัน มองดูเรือที่ปล่อยลงน้ำ มันเอียงจนเกือบคว่ำทว่าดีแลนกลับชนมัน เลยกลายเป็นว่าตอนนี้มันตั้งตรงพร้อมให้ผมกระโดดลงไป

 

            หวังว่าพวกแกคงไม่ใจร้ายกับฉันนะ...

 

ปัง !

 

            “อึก !” ผมเบิกตากว้าง ความเจ็บโหมกระหน่ำผ่านแผ่นหลังไล่มาทั่วร่าง รู้สึกเหมือนกระดูกจะแตกออกพาให้ทั้งร่างทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทั้งที่เมื่อกี้ก็เกือบจะได้ยกขาปีนข้ามไปอยู่แล้ว ผมกัดปากแน่นเอื้อมมือไปด้านหลังสัมผัสกลิ่นคาวคละคลุ้ง และหยาดเหนียวข้นที่ย้อมเสื้อสีขาวให้กลายเป็นสีแดงฉาน

 

            นาทีนั้นหัวใจผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ รับรู้ความจริงว่าตัวเองโดนดีเข้าให้

 

            มีใครบางคนใจร้าย ปล่อยกระสุนให้ฝังร่างลึกเข้ามาด้านใน

 

            ผมโดนยิง

 

            ไงหลานรัก สนุกไหมทำคนอื่นปั่นป่วนน่ะ

 

            “อะ...อา

 

            “มันเจ็บใช่ไหมที่โดนหักหลังน่ะ แล้วโดนยิงทีหลังนี่เจ็บกว่าไหมโซลผมกัดฟันกรอดหันไปมองริชาร์ดที่เดินมาหา เขายกปืนชี้หน้า ใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขไม่สนใจว่าผมต้องทนทุกข์ขนาดไหน ผมพิงร่างตัวเองกับราวกั้นความทรงจำเลวร้ายย้อนมาเพราะตรงที่ผมนั่งอยู่นั้น...

 

            คือจุดเดียวกับที่เซ็บยิงพ่อแม่ผมตาย

 

            หรือว่ามันเจ็บพอกัน ?

 

            “อา...ทำแบบนี้ทำไม

 

            “หึ...

 

            “อาทรยศพ่อผมได้ยังไง เขาเป็นเพื่อนอานะผมพูดรอดไรฟัน ดวงตาสบเข้ากับเขาเพื่อค้นหาความจริงของคนที่หัวเราะลั่น พ่อผมเป็นเพื่อนรักอา ดูแลอาทุกอย่าง

 

            “ความจริงใจมันมีค่าไม่เท่าเงินหรอกนะหลานรัก เขาตอบกลับ อีธานน่ะมันโง่ มันทิ้งบ่อเงินบ่อทองเพื่อไอ้ฉลามงี่เง่านั่น ถ้าเกิดมันยอมตั้งแต่ทีแรกป่านนี้ก็คงอยู่พร้อมหน้าเป็นครอบครัวสุขสันต์

 

            “ไม่...

 

            “ถ้าเกิดมันเชื่ออา มันก็คงไม่ต้องตายกลายเป็นอาหารฉลามแบบนี้หรอก !!!!”

 

ฉัวะ !

 

            “อา !!!!!!” ผมกรีดร้องลั่นดวงตาเบิกค้างเมื่อดายกระโจนจากน้ำกัดริชาร์ดขาดครึ่งตรงหน้า เหวี่ยงร่างไปมาจนช่วงล่างของริชาร์ดกระเด็นมาโดนขาผม ขยับตัวไปมาเพื่อให้ตัวเองกลับลงน้ำ เหลือทิ้งไว้เพียงแค่เศษซากของอาที่มันไม่ได้กินเข้าไป โดยเฉพาะส่วนหัวที่ปล่อยทิ้งไว้

 

            มันทำให้ผมต้องสบตากับอาที่ไม่รู้ว่าตัวเองตายหรือยัง

 

            “อา...อาริชาร์ด ผมเรียกเขาเสียงสั่นสติจะแตกอยู่แล้วเมื่อเราต้องมาสบตากันอย่างนี้ แถมขาของเขามันก็กระดิกนิดๆ คงเพราะเส้นประสาทมันกระตุกหรืออะไรสักอย่างที่ผมคิดไม่ออก รู้แค่ว่าตอนนี้ผมต้องตั้งสติ พาตัวเองออกไปจากตรงนี้ก่อนที่จะมีคนตามมายิงผม

 

            ผมกลืนน้ำลายลงคอ มองร่องรอยผุพังที่ดายทำไว้ แรงที่มันกลับสู่ทะเลไปซัดเรือเล็กที่ผมปล่อยไว้ให้ลอยไกลออกไปอีก ทว่าดีแลนกลับชนมันจนกลับเข้ามาใกล้ ขอแค่ผมกล้ากระโดดลงไป ก็จะรอดตายถ้ามันไม่กระโดดขึ้นมางับ

 

            มันแย่ตรงที่พอผมถูกยิงกลางหลัง ร่างกายก็ไม่ได้ขยับตามใจ ลำพังจะลุกยังต้องกัดฟันแน่นน้ำตาแทบไหล มันเจ็บพอๆ แผลตอนที่ผมโดนอะไรสักอย่างทำร้ายเมื่อคราวก่อน ผมเลียปาก ประคองร่างตัวเองไปพิงกับขอบเรือดูว่าจะกระโดดลงไปยังไงให้รอดตายดี

 

            แต่อยู่บนนี้ใช่ว่าจะรอดตายเหมือนกัน

 

            คิดจะไปไหนน่ะคนดี

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ไม่อยู่ปาร์ตี้ด้วยกันก่อนเหรอ ?เสียงทุ้มต่ำที่ผมคุ้นเคยรั้งให้ผมหันขวับไปมองคนที่เดินมาหา ปลายกระบอกปืนที่รู้จักชี้เข้ากลางแสกหน้า พาให้ผมเบิกตากว้างไม่คิดว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่พร้อมกับปืนของผม ซ้ำร้ายเจ้าตัวยังไม่สนใจเศษซากของริชาร์ดที่นอนกองอยู่ราวกับว่ารู้อยู่แล้วว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

 

            ผิดกับผมที่ไม่คิดว่าเขาจะมา คงเพราะมัวแต่สนใจเหตุการณ์ที่เผชิญหน้าเลยไม่ทันดูเครื่องติดตามว่าตอนนี้ใครอยู่ที่ไหน

 

            อีกส่วนคือผมยังไว้ใจว่าเขาจะไม่เคลื่อนไหวอะไร

 

            มันผิดคาดกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย

 

            โอเว่น ผมเรียกชื่อเขา กำหมัดแน่นพร้อมกับจับราวกันพยุงร่างตัวเองไว้ เจ้าของชื่อมองหน้าผม ยกยิ้มแม้จะดูอ่อนใจ

 

            ไม่มีการถามว่าเขามาที่นี่ได้ยังไง แค่เขาเอาปืนผมมาชี้หน้าผมได้...

 

            เราก็หมดเรื่องที่จะพูดกัน

 

            ในที่สุดก็โผล่หางออกมาแล้วสินะว่าทรยศกัน

 

            “อย่าโกรธกันเลยนะ ผมมีความจำเป็นที่ต้องทำ

 

            “…”

 

            “ต่อให้เขาตายแล้ว ผมก็ยังต้องทำต่ออยู่ดีโอเว่นตอบกลับ เหล่ตาไปมองร่างของริชาร์ดที่น่าสมเพชเวทนา ดูท่าว่าผมจะมาช้าไปหน่อย ก็เลยช่วยเขาไม่ทัน แต่ก็ช่างเถอะยังไงหลังจบแผนนี้ เขาก็คงโดนฆ่าอยู่วันยังค่ำ

 

            “ทำไม...

 

            “จริงๆ คุณไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลยนะ อยู่เป็นเด็กดีต่อที่ศูนย์วิจัยก็ดีแล้วแท้ๆ อย่างน้อยมันก็ไม่ทำให้คุณเจ็บแบบนี้เขาชี้ปืนไปที่หลังให้ผมจดจำบาดแผลที่ตัวเองได้มา ถ้าเกิดคุณอยู่ที่นั่น ตอนนี้คุณคงมีความสุข ดื่มด่ำกับกรงขังที่พ่อคุณสร้างไว้ ปกป้องทุกคนจากสัตว์อันตราย

 

            “…”

 

            “หรือไม่ก็ปล่อยให้มันโดนจับไปแลกกับความปลอดภัยของทุกคน โอเว่นขยับตัวมายืนอยู่ไม่ไกลจากผม เราสองคนสบตากันเหมือนวัดใจว่าใครจะเร็วกว่า ผมสู้เขาไม่ได้ แค่ขยับก็คงโดนฆ่า แต่ผมก็สัมผัสได้ว่าต่อให้ไม่ขยับไปไหน โอเว่นก็กล้าพอที่จะฆ่าผมให้ตาย

 

            เหมือนที่เขาทำกับสตีฟไง เขามันคือมัจจุราชใจร้าย อำมหิตยิ่งกว่าเมกาโลดอน

 

            คุณขายตัวเองให้กับริชาร์ดหรือไงถึงกล้าทรยศผม

 

            “ผมเคยบอกคุณแล้วว่าทุกคนมีเหตุผลที่บอกใครไม่ได้ และถ้าผ่านวันนี้ไป คุณจะเข้าใจว่าทำไมผมถึงช่วยเขาแทนที่จะอยู่ข้างคุณ

 

            “ผมไม่ฟังเหตุผลของคนที่หักหลังผมและฆ่าคนของผมหรอกนะโอเว่น

 

            “ถ้าคุณหมายถึงเรื่องสตีฟ ผมเสียใจที่ต้องทำ

 

            “เฮอะ

 

            “มันช่วยไม่ได้ที่เขารู้อะไรมากเกินไป มันจะไม่เป็นผลดีกับเขา ผมเลยต้องกำจัดเขาด้วยตัวเองคำพูดสวยหรูทำให้ผมอยากจะอ้วกออกมา โอเว่นได้ยินที่ตัวเองพูดบ้างไหมว่ามันหมายความว่าไง เขากำลังพูดเหมือนว่าตัวเองแบกรับอะไรบางอย่าง ทั้งที่ประเด็นคือเขาหักหลังและฆ่าสตีฟตาย

 

            ต่อให้เขาจะแก้ตัวหรือใช้ถ้อยคำดีๆแค่ไหน มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาคือฆาตกร

 

            ให้เขาตายด้วยมือผมดีกว่ามือคนอื่น

 

            “พูดเหมือนเท่ แต่มันก็แค่คำสารภาพผิดของฆาตกรเท่านั้น

 

            “โซล

 

            “สุดท้ายแล้วคุณก็ฆ่าเขา คุณก็หักหลังพวกเราและยังทำให้เอริคทรยศผมอีก ผมไม่เข้าใจเลยว่าเหตุผลแบบไหนที่ทำให้คุณยอมทำถึงขนาดนี้ ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมาหลายปี มันไม่มีอะไรดีๆ ให้คุณรักเราจริงบ้างเหรอโอเว่น ผมถามเขาฉายแววผิดหวังผ่านนัยน์ตา เขาพร่ำบอกผมเสมอว่าทุกคนรักผม ให้ผมจริงจังและรักพวกเขาเหมือนครอบครัวบ้าง

 

            แล้วทำไมคนในครอบครัวผมถึงทำกับผมแบบนี้ล่ะ ?

 

            มันไม่ยุติธรรมกับเสาหลักอย่างผมหรือเปล่า ?

 

            เพราะรักไงผมถึงต้องทำแบบนี้ ไม่งั้นคุณก็ไม่หยุดสักทีเขาสวนกลับคำพูดผม แค่นหัวเราะคล้ายกับสมเพชกัน คุณน่ะรักพวกมันจนไม่เห็นว่าอะไรอยู่ตรงหน้า ยอมทุกอย่างเพื่อปกป้องมันโดยไม่สนใจว่าคนอื่นเขาจะรู้สึกยังไง ไม่มีใครรับได้หรอกนะที่ต้องอยู่ท่ามกลางความตาย

 

            “อะไร...

 

            “ต่อให้เรารักคุณมากแค่ไหน ก็ไม่มีใครอยากตายเพราะมัน โอเว่นกดเสียงต่ำ เหลือบตาไปมองดายกับดีแลนที่ว่ายวนอยู่ไม่ไกล มันกระแทกเรือบางครั้งทว่าลดแรงลงหน่อยเหมือนกลัวว่าใครจะเป็นอะไร ผมเริ่มเวียนหัว เลือดด้านหลังไหลหยดลงกับพื้นและเริ่มหนักขึ้นเมื่อไม่มีอะไรกดทับไว้

 

            ทว่าผมก็ยังอดทนต่อกรกับเขา ทำให้เห็นว่าผมจะไม่เป็นอะไร

 

            อีกส่วนคือผมอยากได้ยินสิ่งที่เขาซ่อนเอาไว้ อยากรู้ว่าเขาจะพูดอะไร จะเป็นเรื่องจริงหรือแค่ปั่นประสาท

 

            รู้ทั้งรู้ว่ามันฆ่าทุกอย่าง แต่คุณก็ยังรัก การที่พ่อของคุณเหลือมันไว้ไม่ได้แปลว่าคุณจะจ้างใครมาเป็นเหยื่อล่อฉลามก็ได้

 

            “แต่ก่อนที่ผมจะรับพวกคุณเข้ามา ผมก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าเป้าหมายหลักของศูนย์วิจัยคืออะไร

 

            “ก็ตอนนั้นเรายังไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้

 

            “ผมจ้างคุณมาดูแลฉลามล้านปี คุณคิดว่ามันจะไม่ทำอะไรเลยหรือไง !”ผมตวาดใส่ขบกรามแน่นด้วยความกรุ่นโกรธ ทุกคนที่ผมรับเข้ามาทำงาน ผ่านกระบวนการหลายอย่างที่ทำให้ผมแน่ใจว่าเขาจะไม่ทรยศผม และจะรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ นอกจากนั้นผมยังสาบานว่าจะถวายชีวิตปกป้องพวกเขาจากอันตราย

 

            แต่เมื่อถึงคราวตาย ประกันภัยชั้นดีก็คงทำให้ใครอุ่นใจไม่ได้เหมือนกัน

 

            เพราะรู้ไงผมถึงต้องร่วมมือกับริชาร์ดกำจัดมันไป ถ้ามันไปอยู่กับคนที่ดูแลมันได้ พวกเราก็จะปลอดภัย

 

            “ผมไม่ยอมให้คุณเอาฉลามผมไป

 

            “งั้นคุณก็ตายไปกับมันดีไหม

 

            “โอเว่น...!”

 

            “มันเป็นทางเดียวที่คุณจะรอดนะโซล ผมชะงักหลุบตามองปากกระบอกปืนที่ชี้มาทางผม ส่วนปลายวิบวับรับกับแสงไฟจากหลังคาเรือ โอเว่นยิ้มมุมปากหากแต่ดวงตากลับนิ่งจนเย็นวาบไปทั้งร่าง เขายิงปืนใส่ครีบของดายล่อมันให้หันมาหา อีกนัดยิงเจาะเข้าที่พวงมาลัยเรือซึ่งตอนนี้แลดูจะไร้ความหมาย

 

            ผมกัดปากแน่นเมื่อเขาหันกลับมาเล็งผมแล้วยิ้มให้

 

            คงต้องบอกลากันตรงนี้ล่ะนะ นาทีนั้นผมรู้ดีว่าคงไม่รอด โอเว่นคงยิงผมแล้วโยนให้ดายกินอย่างที่ตั้งใจ ผมหลุบตาต่ำ มองสองพี่น้องที่พร้อมใจกันว่ายมาชนเรือให้เราเสียหลัก แต่โอเว่นก็จับปืนไว้แน่นมาก เขาเลือกที่จะถอยหลังเพื่ออยู่ในจุดที่ฉลามตัวไหนก็กระโดดมากัดเขาไม่ได้

 

            ถึงอย่างนั้นปืนก็ยังจ่อผมไว้ เตรียมเหนี่ยวไกพาผมไปตายโดยลืมไปว่าผมจะไม่ยอมตายด้วยน้ำมือใคร...

 

            ถ้าไม่ใช่ฉลามของผมเอง

 

            ลาก่อนเจ้านายที่รัก

 

ปัง !

 

            กระสุนสีเงินลอยผ่านอากาศเฉียดผิวเนื้อผมตอนที่หลับตาลงหงายหลังลงทะเลไป หยาดแดงกระเซ็นตามบาดแผลที่ถูกสร้างไว้ บางส่วนหยดลงหยาดใสย้อมมันให้กลายเป็นสีแดงฉาน คำพูดของโอเว่นตอนบอกว่าไม่มีใครอยากตายเพื่อผมลอยเข้ามา ทำให้ผมแอบรู้สึกว่าต่อให้ตายไปยังไงก็คงไม่เสียหาย เพราะดูว่าใครหลายคนก็อยากให้ผมจากไป

 

            เพราะงั้นผมเลยไม่ลังเลที่จะทิ้งตัวลงเข้าปากดายที่กระโจนจากน้ำ ง้างขากรรไกรรับผมไว้

 

            ผมนึกถึงหน้าพ่อแม่ในใจ แล้วให้ความตายโอบกอดผมไว้ ล่มจมไปพร้อมกับเรือสำราญ

 

            มันคงเป็นฉากอวสานของผมแล้ว

 

หนึ่ง สอง สาม...อุ้บส์ ตายในปาก :)

LOADING 100 PER

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ the meg gif

ทะเลคลั่งยิ่งกว่าพายุเข้า ใครที่ยุ่งกับคนของ เขา จะคลั่งตายในทันที :)

เกมของจริงกำลังเริ่ม ปริศนาคลายเพียงเสี้ยว

ถึงเวลาเลี้ยวกลับหลัง แต่ทุกย่างก้าวมีกับดัก

ทว่ากับดักจะพาไปคลายปมที่ซ่อนไว้

มานับเลขกันใหม่ หนึ่ง สอง สาม...ฉลามกินคน :)

ฝากติดตามด้วยน้า

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

 


ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 
? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.847K ครั้ง

717 ความคิดเห็น

  1. #26455 BaekBae614 (@BaekBae614) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 23:24
    ขอซื้อพี่หลามไปเลี้ยงต่อได้มั้ยคะ ;_;
    #26455
    1
  2. #25671 Bs-Benya (@Bs-Benya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 14:08
    ให้มันรู้ ว่าเจ้าฉลามล้านปีน่ะ ทำไรได้บ้าง วู้ววววว~~
    #25671
    1
  3. #24917 Aifgyy (@Aifgyy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 05:09
    อย่ายุ่งกับคนของผม!
    #24917
    1
  4. #24264 ahciin (@littlegirls43) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:49
    ดายสุดยอด สมควรแล้วล่ะสำหรับริชาร์ดน่ะ ส่วนโอเว่นน่ะหรอ เลวพอกัน
    #24264
    1
  5. #23763 พู่กันแห้ง (@srineenart) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:40
    สมน้ำหน้าริชาร์ด แกสมควรโดนแบบนี้
    #23763
    1
  6. #23528 fffyty (@fffyty) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:34
    ไปไหนแล้วล่ะคุณหมอคนอ่อนโยนร้องไห้แล้วจีงสงสารโซล ดายกับดัแลนมาโอ๋น้องหน่อยดั้ยป่ด
    #23528
    1
  7. #23197 MasKee (@MasKee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 11:46
    ริชาร์ดโดนอย่างที่อยากให้โดนเสมอมา55555555555
    #23197
    1
  8. #23027 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:04
    โอเว่นนน เคยดีสุดแต่ร้ายสุด แต่อาริชาร์ดตายไปก็ดีล่ะะ ฮือออ สงสารโซล
    #23027
    1
  9. #21209 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:46
    หมดกันคุณหมอที่ชั้นเคยตกหลุมรักความอ่อนโยนของเค้า!
    #21209
    1
  10. #20818 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 02:09
    ยังไม่ได้ดูหนังอ่า อยากดูขึ้นมาเลย
    #20818
    1
  11. #20788 'Wife Tuan'? (@bammiatuan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 11:48
    อิโอเว่น!!!!!ระสดสดสอนเาเสดนดตาำาำสเรนดสดนอนเสดาดทอยเจำตำนดรทดท สงสารโซลจับใจ ขอให้คนดีๆไม่ตายสาธุๆๆๆ
    #20788
    1
  12. #20695 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:50
    ริชาร์ดตายไวเว่อ
    #20695
    0
  13. #20650 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 00:40
    สงสารน้องอ่ะ กอดแน่นๆนะโซล เข้มแข็งมากๆนะ โอเว่นโครตเลวอ่ะ บัดซบมาก เหตุผลทุเรศที่สุด ดีแลนฆ่ามันเลย
    #20650
    1
  14. #20599 Love_S(B) (@sutthida17) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:04
    ตาแก่โรคจิต!!! โอเว่นคนเลว!!! เกลียด
    #20599
    1
  15. #20558 nnewnewp (@newnew27) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 02:16
    พูดตรงนี้ โอเว่นต้องไม่ตายดี!!!
    #20558
    1
  16. #20461 Im V's (@1629900332680) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:07
    เหตุผลในการทำชั่วของแต่ละคน เฮ้ออออ
    ทำไมโซลถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ
    สุดท้ายก็รักตัวเองกันทั้งนั้น
    โซลเข้มแข็งมากจริงๆ แต่ในใจคงแตกสลาย
    #20461
    1
  17. #20416 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 15:30
    สงสารน้องจัง
    #20416
    1
  18. #20292 lopenav (@lopenav) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 17:07
    สงสารน้องไม่ไหวแล้วTTTTTTTT
    #20292
    1
  19. #20142 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 13:28
    โอ่ยยยยย ตอนน้องรู้แต่ไม่เห็นว่าช้ำแล้ว นี่นอกจากเห็นแล้วยังมีปืนจ่อหัว ดายมาหาน้องแล้ว ดีแลนไม่ต้องเก็บโอเว่นไว้นะ เอาให้แหลก
    #20142
    1
  20. #19699 GalaxyStyle (@miyosama) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:41
    สงสารน้อง ทำไมน้องต้องบอบช้ำขนาดนี้ สุดยอดนายเอกของโลกใบนี้ ว่ายน้ำหนีฉลาม ปะทะแองเกลอร์ฟิช โดนยิง โดนฉลามกิน(?) น้องรู้ก ช้ำไปหมดแล้ว ใจแม่ ;-;
    #19699
    1
  21. #19663 mayji2001 (@mayji2001) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:55
    มารู้ทีหลังว่าคนที่ตัวเองไว้ใจหักหลังเป็นอะไรที่&#8203;แย่มาก&#8203; แย่จนพูดอะไรไม่ออกเลย&#128553;
    #19663
    2
    • #19663-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 27)
      13 ธันวาคม 2561 / 07:42
      กอดน้องง
      #19663-1
    • 25 ธันวาคม 2561 / 03:19
      สงสารโนเอลก่อนแป๊บนะโซล

      ฮือ น้อง โดนคนรุมทืบตายยัง;w;

      สงสารโซลต่อแร้ว
      น้องงงง คิดไรไม่ออก อยากร้องไห้่แทนอ่ะ ฮือ

      แทนสตีฟ แทนโจเอล แทนโนเอล แทนโซล แง
      #19663-2
  22. #19648 chunjulyx (@24chunju_) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 00:39
    ฮื่อออ นี่มันพึ่งเริ่มต้นเท่านั้น
    #19648
    1
  23. #19624 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 18:58
    สงสารน้องงง ไม่มีใครเชื่อใจได้สักคน
    #19624
    1
  24. #19500 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 20:55
    คนไว้ใจนั่นแหละร้ายสุด หึอยากเป็นคุณหมอรว้ายรว้ายเหรอโอเว่น เดี๋ยวให้พี่ดีงับหัว
    #19500
    1
  25. วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 05:39
    อื้อหือ คุณโซลลล เรื่องเข้าตัวอีกแล้ววว เข้าปากคุณหลามอีกแล้ว555 เมื่อไหร่จะมีความสุขจริงๆสักที..ความรู้สึกจะแย่ขนาดไหนนะ ทำงานมาด้วยกัน ยังไงก็ต้องมีผูกพันกันไม่น้อย ยังทำกันแบบนี้ได้ เฮ้ออออ
    #19458
    1