Deep Ocean #ฉลามคลั่งรักภาคพิเศษ (YAOI)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,430,317 Views

  • 26,573 Comments

  • 33,052 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    115,721

    Overall
    1,430,317

ตอนที่ 20 : ฉลามคลั่งรัก 18 : หนึ่งนัดได้สอง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4499 ครั้ง
    10 ต.ค. 61

ฉลามคลั่งรัก 18 : หนึ่งนัดได้สอง

#ฉลามคลั่งรัก

           

            เหมือนลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ

 

ผมตกใจกับภาพที่เห็นจนสติแทบหลุด ดายกับดีแลนสลัดตัวไปมาเพื่อฉีกทึ้งร่างกายของโจเอลให้แยกส่วน เปลี่ยนทะเลแถวนั้นให้กลายเป็นสีแดงฉาน วินาทีนั้นผมเกือบจะปล่อยตัวเองลงไปกับกรงขัง ให้มันลากร่างผมลงสู่ทะเลหมื่นฟุต แต่เพราะแสงจากไฟฉายมันกระพริบผมเลยได้สติ

 

อื้อ !”ผมพยายามดึงรองเท้าตัวเองให้ออกจากตาข่าย ผมไม่รู้ว่ามันติดอะไร แต่ถ้าผมยังอยู่แบบนี้ ผมไม่รอดแน่ สองพี่น้องว่ายไปหาอะไรบางอย่างที่ผมเห็นว่าก่อนหน้านี้มันตกลงมา ผมเลยอาศัยจังหวะนั้นถอดรองเท้าดำน้ำ รีบถีบส่งตัวเองออกจากกรงไป

 

ทิ้งไฟฉายให้พ้นตัวเนื่องจากถ้าผมเอามันไปด้วย มันจะล่อให้เมกาโลดอน รวมถึงนักล่าตัวอื่นมากินผม ผมตีขาว่ายอย่างรวดเร็วขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อให้คนบนเรือเห็นว่าผมอยู่ตรงไหน

 

โอเว่น ! สตีฟ !”

 

โซล !” เสียงของใครบางคนดังมาจากไกลๆ ตอนที่ผมถอดหน้ากากช่วยหายใจแล้วตะโกนเรียกพวกเขา ผมหอบหายใจแม้ว่าตัวเองจะไม่ได้ขาดอากาศ มันคงมาจากการที่ผมตกใจกับภาพที่เห็น ผมโบกมือเรียกให้โอเว่นวนเรือมารับ ยอมอยู่เฉยๆ ดีกว่าว่ายไปหาเขาในจุดที่ดายกับดีแลนอยู่

 

เรือสองลำไล่เลี่ยกันมา ทว่าในจังหวะที่เรือของโอเว่นจะถึงตัวผมนั้น เรือลูกน้องริชาร์ดกลับ...

 

ผัวะ !

 

            “อ๊าก !!!!”

 

            “พระเจ้า !” แผ่นไม้ของเรือถูกกัดจนแตก ดีแลนกระโจนใส่ทำให้เรือพลิกกลับ คนของริชาร์ดกรีดร้องลั่นตอนเนื้อตัวถูกกัดขาด ดายจู่โจมเรือลำนั้นเสริมทัพน้องชายจนมันพังพินาศไม่มีชิ้นดี ผมอ้าปากค้าง หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ เสียงของโอเว่นที่โยนบันไดมาให้ปีนขึ้นกลายเป็นเพียงเสียงกระซิบกระทั่งเขาพยายามเรียกสติ ผมเลยรีบปีนขึ้นมาแม้ในหัวจะอื้ออึงไปหมด

 

            คุณหมอรีบเร่งเครื่องยนต์พาเราออกไปจากที่นี่ ไม่สนใจเสียงกรีดร้องลูกน้องของริชาร์ดเลยสักนิด ผมจ้องมองภาพที่พวกเขาถูกกระชากลงทะเล หยาดใสเปลี่ยนเป็นสีแดงไม่ต่างจากการตอนที่พวกมันฆ่าโจเอลเลยสักนิด

 

            มือของริชาร์ดแตะลงบนบ่า เขย่าเบาๆให้ผมฟื้นสติ

 

            โซล ! โซล ! ตั้งสติ !”

 

อ๊ะ !”

 

มองอาสิ แล้วบอกอาว่าโจเอลอยู่ไหน ทำไมเขาไม่อยู่กับเธอ !” เจ้าตัวตะโกนเสียงดังท่าทีร้อนรนขณะที่ผมเลือนลอย เหมือนกับเด็กเอ๋อที่ไม่เข้าใจภาษาที่พวกเขาพูดกัน โจเอลอยู่ไหนโซล เขาอยู่ไหน เธอทำอะไร...!”

 

เขาตายแล้ว

 

อะไรนะ...!”

 

เขาหลุดออกจากกรงตอนที่ดีแลนลากเรา

 

“..!!”

 

ผมช่วยเขาไม่ทัน เขาเลย...ไม่รอด ริชาร์ดอ้าปากค้างพองตาโตด้วยความตกใจ ผิดกับผมหลุบตาต่ำภาพมือของโจเอลยังติดตาผมไม่ต่างจากภาพคนของเขาที่ถูกฉีกกระชาก ผมเลือกที่จะไม่หันกลับไปมองจุดที่เราจากมา มันไม่มีอะไรเลยนอกจากเลือดและเศษซากของเรือที่ถูกพัง

 

ริชาร์ดทิ้งตัวลงนั่งด้านข้างผม เขาดูหมดอาลัยตาอยากไม่ต่างจากผมที่ซึมลง

 

หลานอา อาไม่น่าพาเรามาตายเลย

 

อาครับ...

 

แล้วอาจะบอกพ่อเรายังไง

 

“…”

 

เขาต้องฆ่าอาแน่ๆเลย เจ้าตัวยกมือปิดหน้าไม่รู้ว่าร้องไห้หรือเปล่า เขาอาจจะแค่เครียดไม่ก็กังวล ผมไม่รู้ว่าพ่อแม่ของโจเอลเป็นใคร แต่ถ้าเขารู้เรื่อง ผมก็คงต้องรับผิดชอบอย่างช่วยไม่ได้ ผมไม่ได้อยากโทษว่ามันเป็นความผิดของอาที่รั้นจะมาให้ได้ ส่วนหนึ่งมันเป็นความผิดผมที่ควบคุมสถานการณ์ไม่เก่งพอ

 

และสนใจความลับจนพาคนมาตาย

 

ผมเลียปาก คิดว่าควรจะปลอบเขาไหม หลุบมองมือตัวเองก่อนจะเอะใจ...

 

ทำไมบนเรือถึงเหลือเพียงแค่โอเว่นกับอาแค่สองคน

 

สตีฟล่ะ สตีฟไปไหน ?

 

โซล...

 

เกิดอะไรขึ้นกับเขา ? ผมลุกขึ้นหันขวับไปมองหมอหนุ่มที่ถอนหายใจใส่ ดวงตาของโอเว่นหม่นลงพร้อมกับถอนหายใจคล้ายหนักอก ผมเดินไปหาเขา จ้องลึกเข้าไปในดวงตาและหวังว่าคำตอบมันจะไม่ใช่อย่างที่ผมคิด ตอบผมสิโอเว่น ตอนผมไม่อยู่มันเกิดอะไร

 

เครนมันทำท่าจะหลุดตั้งแต่ที่คุณลงไป

 

ว่าไงนะ...

 

พอถูกฉลามลาก มันก็หลุดออกจากแท่น สตีฟพยายามจะช่วย แต่มันดันลากเขาลงไปด้วยกัน

 

...

 

แล้วเราก็ไม่เห็นเขาอีกเลยคำพูดของโอเว่นทำผมถึงกับนิ่งงัน ภาพของพนักงานผู้ซื่อสัตย์ที่ทำงานด้วยกันมาหลายปีลอยวนอยู่ในหัว สตีฟเป็นคนดีมาก เขาช่วยผมทุกอย่างแม้ตัวเองจะกลัว แถมยังเป็นคนที่ดูแลพวกสัตว์น้ำให้ ในศูนย์วิจัยไม่มีใครเก่งเรื่องนี้เท่าเขา ผมขอโทษที่ช่วยเขาไม่ทัน ผมน่าจะฉุดเขาไว้ไม่ก็ทำอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่แค่ยืนดูเขาหายไป

 

“…”

 

ผมขอโทษนะโซลเสียงของอีกฝ่ายสั่นไม่ต่างจากหัวใจผมที่สูญเสียคนสนิท ถึงผมจะไม่อยากนับพวกเขาเป็นครอบครัว แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการเสียคนใดคนนึงไปในศูนย์วิจัยย่อมสร้างบาดแผลใหญ่ให้คนที่ยังอยู่ โอเว่นหลุบตาต่ำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ มันไม่แปลกเพราะดูเหมือนว่าเขาจะสนิทกับสตีฟค่อนข้างมาก

 

อาจจะไม่เท่าที่จอร์แดนสนิท แต่ก็ไม่มีใครที่จะไม่เสียใจกับเรื่องนี้หรอก

 

เราต้องแจ้งให้ที่บ้านเขารู้ และจัดงานให้สมกับสิ่งที่เขาทำไว้ให้

 

โซล

 

ผมจะเป็นคนโทรไปบอกที่บ้านเขาเองผมพยักหน้าเป็นการตอบรับความคิดตัวเอง ตบบ่าโอเว่นเป็นเชิงบอกให้เขาสนใจขับเรือต่อ เดินล่องลอยมาถอดถังออกซิเจนออกพิงไว้กับขอบเรือขณะที่เหม่อมองทะเลที่มีเจ้าสองตัวไล่หลัง ครีบยาวของพวกมันแหวกสายน้ำมาแต่ไกล ทว่าก็ไม่ได้มีท่าทีจู่โจมเช่นก่อนหน้านี้ ผมมองดูมันสลับกับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

นึกคิดว่าทุกการกระทำมีเหตุผลไปในทางไหน ส่วนใหญ่แล้วฉลามจะฆ่าก็ต่อเมื่อมีสิ่งเร้าหรือว่ามันรู้สึกอันตราย แต่มันก็มีบางส่วนเหมือนกันที่ฆ่าเพื่อความสะใจ

 

ผมไม่คิดว่าเป็นอย่างหลัง เมกาโลดอนของผมมีหัวคิดพอที่จะไม่ทำอะไรแบบนั้น

 

แต่บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้เหมือนกัน...

 

พวกแกจะเห็นใจคนเป็นไหมนะผมพึมพำ จับจ้องที่ครีบยาวซึ่งตอนนี้ดำลงน้ำไปแล้ว ถ้าเกิดมันพูดได้ ผมคงต้องทำความเข้าใจกับมันยกใหญ่ เสียงแทร็กเกอร์ที่ติดตัวมันดังมาจากจอมอนิเตอร์ที่ฉายไว้ ผมเลยตบบ่าให้โอเว่นไปนั่งอยู่กับริชาร์ด ส่วนตัวเองมาขับเรือแทนแม้จะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม

 

มีหลายความคิดมากที่ทำให้ผมอยากจะกระโดดน้ำตาย เสียดายที่ผมทำไม่ได้...

 

การที่ริชาร์ดเสียหลานไป ผมไม่แน่ใจว่ามันจะทำให้เขาหยุดความคิดที่จะศึกษาฉลามของผมต่อหรือเปล่า เพราะเขาดูเหมือนพวกที่เสียสละได้ทุกอย่างเพื่อผลลัพธ์ที่ต้องการ ขนาดคนของเขาก่อนหน้านี้ เขายังยอมแลกเพื่อให้เข้าถึงตัวผมเลย

 

ผมกลัวว่าเขาจะใช้การตายของโจเอลมาเป็นข้ออ้าง

 

แบบนั้นเขาจะถูกตราหน้าว่าหากินกับคนตาย

 

            พลันในตอนที่ผมกำลังยืนคิดอะไรอยู่นั้น ปลายเท้าผมก็ชนกับอะไรบางอย่าง คิ้วทั้งสองขมวดกันตอนก้มลงไปเห็นว่าช่องที่ผมไว้เก็บของสำคัญมันถูกเปิดเอาไว้ ในนั้นมีกล่องที่ผมบอกให้สตีฟเอามาใช้ถ้าเกิดมีเรื่องไม่ดีอะไร ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้ผมปิดช่องนี้ไว้ บอกแค่สตีฟว่าปืนซ่อนอยู่ที่ไหน

 

            การที่มันถูกเปิดแปลว่าเขาต้องหยิบปืนมาใช้ นาทีนั้นผมเลยหยิบกล่องขึ้นมาเปิดดูด้านใน

 

            แล้วคุณรู้อะไรไหม ?

 

            ปืนของผมหายไป ลูกกระสุนทั้งหมดก็เช่นกัน

 

เราใช้เวลาในการเดินทางกลับมาที่ศูนย์วิจัยไม่นานเท่าไหร่ ผิดกับในใจที่รู้สึกว่าระยะทางมันไกลเหมือนผมหลง ดีที่เอริคติดต่อมาเรียกสติผม เขาคงจะเป็นห่วงเนื่องจากตั้งแต่ที่พวกเราออกไป ผมก็ไม่ได้ติดต่ออะไรเขาเลยเพราะมันไม่มีอะไรที่สำคัญ

 

พอมีเรื่องสำคัญผมกลับรู้สึกว่าควรจะบอกกับทุกคนต่อหน้ามากกว่า

 

ทำไมกลับมาแค่นี้ ?

 

“…”

 

เกิดเรื่องไม่ดีเหรอ ?เอริคเป็นคนแรกที่ถามผมตอนจอดเรือเทียบท่า สีหน้าของเขาแสดงความแปลกใจเช่นเดียวกับแนชลีย์และจอร์แดนที่เบิกตาใส่ โอเว่นพยุงริชาร์ดให้ขึ้นฝั่งไปขณะที่ผมหลุบตาต่ำ ถอนหายใจตอนก้าวขึ้นมา โซล

 

พวกเราโดนจู่โจมนิดหน่อยน่ะ ก็เลยเหลือเท่าที่เห็น

 

แล้วสตีฟล่ะครับ เขาหายไปไหน ?จอร์แดนถามผมด้วยท่าทีตื่นตระหนก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลนั่นทำให้ผมเดินไปจับมือเขาไว้ ตบบ่าเขาๆ หวังเพียงให้เขาเข้าใจโดยที่ผมไม่ต้องพูดอะไร คุณโซล...ไม่จริงใช่ไหม

 

ผมจะคุยกับที่บ้านของเขาให้

 

พระเจ้า...

 

ผมเสียใจด้วยนะ จอร์แดน หนุ่มวัยยี่สิบห้าถึงกับอ้าปากค้างส่ายหน้าไปมาอย่างไม่เชื่อหู เขาดึงมือที่ผมจับอยู่ออก ยกขึ้นปิดปากพลางเสยผมด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ผมรู้ว่ามันทำใจยาก ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อยู่มหาลัย

 

การสูญเสียเพื่อนที่รักที่สุดไปก็ไม่ต่างจากการสูญเสียคนในครอบครัวหรอก

 

บอกผมสิว่าคุณโกหก สตีฟต้องไม่...อึก ไม่จากเราไป

 

...

 

เขาเป็นเพื่อนของผมนะ เรายังสัญญาว่าจะขึ้นฝั่งไปเที่ยวด้วยกันอยู่เลย ฮือจอร์แดนร้องไห้ หยาดใสอาบแก้มทั้งสองข้างโดยไม่สนใจว่ามันจะสมความเป็นชายไหม เล่นเอาแนชลีย์ต้องเข้าไปลูบบ่า ปลอบอีกคนที่ทรุดตัวร้องไห้

 

ผมได้แต่มองภาพนั้น ทุกอย่างอื้ออึงมีเพียงแค่เสียงสะอื้นที่แว่วดัง ชั่วขณะผมมองเห็นตัวเองที่นั่งร้องไห้หลังจากรู้ว่าเสียพ่อแม่ไปอยู่ตรงนั้น ซ้อนทับกับภาพของจอร์แดนที่เสียใจอย่างหนัก ผมรู้ว่าความรู้สึกตอนนั้นมันย่ำแย่แค่ไหน

 

มันเจ็บปวดยิ่งกว่าโดนมีดกรีดหัวใจ จะไปขอความช่วยเหลือจากใครให้ย้อนเวลาก็ไม่ได้

 

ผมเลยเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้า ย่อตัวลงกอดเขาไว้พลางลูบแผ่นหลังประโลมให้เขาระบายความเสียใจ อีกส่วนหนึ่งคือใช้เสียงสะอื้นของเขาเป็นกำแพงบดบังไม่ให้ใครเห็นว่าผมทำอะไร

 

ผมกำลังแอบร้องไห้...

 

แอบร้องไห้ให้กับความอ่อนแอของตัวเอง

 

เดี๋ยวมันก็ผ่านไป คุณต้องทำใจนะจอร์แดน

 

กว่าจะปลอบให้เขาดีขึ้นก็ใช้เวลาอยู่นาน ผมเป็นฝ่ายหยุดร้องก่อนโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าผมน้ำตาไหล ผมวานให้เอริคไปส่งจอร์แดนที่ห้อง ส่วนตัวเองก็กลับมาพัก ทิ้งตัวลงนอนมองเพดานสีเทาที่ครั้งหนึ่งผมเคยเถียงกับพ่อว่าผมชอบสีฟ้ามากกว่า จำได้ว่าแม่ต้องเข้ามาไกล่เกลี่ย พ่อบอกว่ามันควรเป็นสีขาว มันจะทำให้ตื่นมาแล้วสบาย สุดท้ายก็ลงล็อคที่สีเทา

 

สีเทาที่ทำให้ผมหดหู่จนขนาดหลับตาก็ยังขับไล่ความเปล่าเปลี่ยวนั้นไม่ได้

 

ทุกครั้งที่มีคนตาย ผมจะรู้สึกว่าทะเลมันช่างกว้างใหญ่กว่าที่เคยเป็น ทั้งที่ปกติมันก็กว้างเกินกว่าที่เราจะเห็น แต่นี่มันเหมือนว่าเราตกลงไปสู่ความลึกที่มากกว่าหมื่นฟุต ไร้จุดสิ้นสุดมีเพียงแค่ความเหน็บหนาวเท่านั้นที่เป็นเพื่อนคู่กาย

 

ผมไม่อยากคิดเลยว่าความรู้สึกนี้จะกลับมาอีกครั้ง มันหายไปนานมากเพราะผมจะไม่เอาเรื่องของคนที่ตายมาเป็นข้อกังขากับตัวเองเท่าไหร่

 

แต่นี่เขาไม่ใช่คนไกล...

 

เขาคือสตีฟ เพื่อนสนิทของจอร์แดน

 

ตึก !

 

            “โทษที ผมหลุดจากภวังค์เสียงทุ้มต่ำมาพร้อมกับฝีเท้าที่หยุดยืนอยู่ไม่ไกล มันรั้งให้ผมหันไปมองคนที่บุกรุกห้องผมได้ ดวงตาสีสวยหลุบมองแก้วกาแฟในมือที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นแม้ว่าตอนนี้ผมจะอยากดื่มของมึนเมามากกว่าก็ตาม ผมเอากาแฟมาให้

 

            “คุณอยากให้ผมอยู่กับความเสียใจมากกว่าหลับไปหรือไง

 

            “งั้นผมไปเอานมให้ไหม คุณจะได้หลับง่ายหน่อยเอริคถาม ทำท่าจะหมุนตัวเดินออกไปจริงๆ ทว่าผมกลับส่ายหน้าห้ามเขาไว้ แอบเห็นว่าอีกฝ่ายทิ้งคีย์การ์ดสำรองที่ใช้สำหรับเปิดห้องผมได้ไว้บนโต๊ะ คาดว่าผมคงทำตกไม่ก็เขาคงให้แนชลีย์ปิดระบบเพื่อเข้ามาเอามัน

 

            จะทางไหนก็ไม่ต่างกัน สุดท้ายเขาก็ถือวิสาสะเข้ามาในห้องผมอยู่ดี

 

            “คุณโอเคไหม ?

 

            “ผมสบายดี

 

            “…”

 

            “ผมยังยิ้มได้คุณเห็นไหมผมหัวเราะ ฝืนยิ้มให้เขาทั้งๆที่ภายในมันเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ นั่นทำให้เอริคเดินมายืนค้ำหัวผม คุกเข่าลงเพื่อสบตากันใกล้ๆ ทำไม คุณไม่เชื่อเหรอว่าผมสบายดี ?

 

            “ผมไม่เชื่อคนโกหก

 

            “หึ...

 

            “คุณไม่จำเป็นต้องฝืน ไม่มีใครว่าคุณอ่อนแอถ้าจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

            “ผมคิดว่าจอร์แดนเสียใจแทนผมไปหมดแล้วนะผมพูดติดตลก แกล้งบีบจมูกโด่งรั้นด้วยท่าทีสดใส ผมไม่ชอบการทำให้ตัวเองดูพึงพาไม่ได้ ผมเป็นเจ้าของที่นี่เหตุผลแค่นั้นก็มากพอแล้วที่ผมไม่ควรจะแสดงท่าทีอ่อนแอออกไป อีกอย่างผมไม่จำเป็นต้องเสียใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเสียคนที่สนิทไปนะเอริค

 

            “แล้วคุณจะเก็บความเสียใจไว้กับตัวเองอย่างนี้เหรอ

 

            “ผมก็ทำมาตลอดนิครับ

 

โซลเจ้าตัวถอนหายใจใส่ผม ดูเหนื่อยหน่ายกับความหัวแข็ง ผมเป็นห่วงคุณนะ ไม่อยากให้คุณฝืนมากเกินไป คนเราไม่จำเป็นต้องเก็บอะไรไว้กับตัวเองทุกอย่าง

 

แต่การพูดไปมันก็ไม่ได้ทำให้สตีฟกลับมา

 

“…”

 

แบบนั้นผมเงียบไปไม่ดีกว่าเหรอครับ ยังไงมันก็ลบล้างที่ผมพาสตีฟไปตายไม่ได้อยู่ดี รอยยิ้มของผมคงไม่น่ามองสำหรับเขา เอริคเลยทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงไม่สนใจว่าผมอนุญาตไหม ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังขยับตัวให้เขาเข้ามานั่งใกล้ๆ ปล่อยให้มือหนาลูบไล้เรือนผมสีสวยลากยาวมาถึงพวงแก้มขาวให้ความรู้สึกเหมือนตอนที่เรายังคบกันอยู่

 

            ตอนนั้นเขาก็ชอบสัมผัสผมแบบนี้ เพราะเขารู้ดีว่าพอทำผมจะรู้สึกดีขึ้นขนาดไหน

 

            “ไม่มีใครอยากให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น คุณเองก็เหมือนกัน

 

            “แต่สุดท้ายมันก็เกิด

 

            “…”

 

            “และผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย มือของเขาหยุดชะงักเป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าสองพี่น้องว่ายเข้ามาหา พวกมันจับจ้องมองดูการกระทำของเอริคและผมที่ขยับตัวไปนอนหนุนตักเขา แกล้งยกยิ้มเบาๆ ยียวนให้มันหงุดหงิดใส่ ผมรู้ว่าพวกมันจะไม่พอใจแค่ไหนเวลาผมอยู่กับผู้ชาย แต่ตอนนี้ผมก็ปฏิเสธไม่ได้...

 

            ผมอยากให้มันคลั่งตายให้สมกับที่มันทำร้ายคนของผม

 

            “พวกมันคือฉลามน่าโง่ ถ้ามันไม่มีเขี้ยวพวกนั้น สุดท้ายก็แค่ปลาทูธรรมดา

 

            “โซล

 

            “แถมยังเป็นปลาทูบ้า ชอบไล่กัดคนอื่นผมเหยียดยิ้มยันตัวขึ้นมานั่งมองเจ้าฉลามที่ว่ายวน กระแทกห้องผมไปมา เริ่มการเบาๆ จนถึงขั้นร้ายกาจ เลเวลความรุนแรงเปลี่ยนไปตามระดับความซุกซนของผม เริ่มจากซบอกเอริค เปลี่ยนมาไล้จมูกกับซอกคอขาว หนักสุดก็ตอนที่ผมปีนขึ้นไปนั่งคร่อมตักแล้วกอดคอเขาไว้

 

            แสร้งกระตุ้นยิ้มให้พร้อมทั้งถอดเสื้อตัวเองรวมถึงเขาออกไป

 

            จำได้ไหมว่าคราวก่อนคุณติดค้างอะไรผมไว้

 

กึก !

 

            “คืนนี้ช่วยอยู่เล่นเป็นเพื่อนผมหน่อยได้ไหม ผมอยากได้คนคลายเหงาสักหน่อยผมเลียปาก ฉายชัดถึงความมาดร้ายเกินจะทานไหว คราวก่อนที่ผมพาสตีฟกับจอร์แดนลงทะเลไป ผมบอกกับเขาว่าถ้าขึ้นมาเราจะมีเซกส์กัน ถึงผมจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นมาก แต่มันก็น่าสนุกที่จะทำทะเลคลั่ง

 

            เอริคย่นคิ้วใส่ผม ทำท่าจะห้ามปรามทว่าผมกลับผลักเขาให้นอนราบไปกับเตียงหนา ปลายนิ้วลากไล้กล้ามเนื้อด้านหน้า กัดปากตัวเองเบาๆ นานแล้วที่ผมไม่เห็นร่างกายได้สัดส่วนของเขา แอบนึกถึงเรือนร่างของคนบนฝั่งนิดหน่อย ปฏิเสธไม่ได้ว่าของคู่นอนสองคนล่าสุดของผมดูดีกว่าเขาค่อนข้างมาก

 

            เสียดายที่ผมไม่ได้บอกพวกเขาว่าผมหายไปไหน แถมยังทำเรื่องไม่ดีใส่

 

            แต่เวลานี้ผมไม่ควรเปลี่ยนความสนใจ ผมควรโฟกัสคนตรงหน้าที่ผมกำลังใช้เป็นเครื่องมือเท่านั้น

 

เรียวลิ้นเลียปากตัวเองเบาๆ กดจูบลงกับริมฝีปากร้อนจัดสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับคนที่ตอบรับ สองมือโอบกอดร่างผมนั่นยิ่งทำทะเลคลั่ง ห้องของผมสั่นสะท้านตอนที่พวกมันพยายามจะพังเข้ามา มีเสียงของกระจกร้าว และรอยฟันที่เยอะกว่าเก่า

 

            ผมผละออกจากเขา หันมามองดายกับดีแลนที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ ผมเลยกดปิดม่านที่ถูกติดตั้งไว้ ปิดบังไม่ให้เห็นว่าผมกำลังจะทำอะไร

 

            ภาพสุดท้ายที่มันเห็นก่อนที่ม่านจะปิดลงคือภาพที่ผมกำลังจะถอดกางเกงตัวเองออกไป

 

            ขยับตัวไปคร่อมทับเอริคไว้แล้วโน้มตัวลงไปกระซิบกับเขาว่า...

 

            โทษทีเอริค เผอิญผมไม่ชอบกินของเก่า ออกไปได้แล้ว

 

            คืนนั้นผมนอนกอดตัวเอง ไม่แคร์ว่าจะทำให้เอริคหงุดหงิดแค่ไหน ผมเคยบอกเขาแล้วว่าเราจะไม่กลับไปคบหรือข้องเกี่ยวกัน การที่ผมเคยพูดกับเขาว่าจะมีเซกส์กัน มันก็แค่การแหย่ขำๆ ตามประสา คนอย่างผมถ้าปากลั่นไปแล้วว่าจะไม่กลับไปกินของเก่า ผมก็จะไม่มีวันคืนคำ

 

            มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่ผมกลับไปเล่นซ้ำ และมันก็สนุกชะมัดตอนที่พวกเราทำกันสามคน

 

            แย่หน่อยที่ผมคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว

 

ฟู่ว ควันบุหรี่ถูกผมพ่นออกตอนเดินทอดน่องออกมาจากห้องนอนในเวลาตีห้ากว่า มันเช้าเกินกว่าที่จะมีคนตื่นมาต้อนรับ ผมแค่รู้สึกว่าการทิ้งตัวลงนอนอยู่ในห้องที่อ้างว้างมันช่างเป็นอะไรที่น่ารำคาญเหลือเกินเลยว่าจะออกมาเดินสูดอากาศ

 

นิโคตินถูกอัดเข้าปอดแลกกับบรรยากาศที่หม่นหมองไม่ต่างจากทุกวัน ผมกวาดตามองออกไปนอกศูนย์วิจัยที่ตัวเองเดินออกมา เวลานี้แสงแดดยังไม่ปลุกให้ใครตื่นเท่าไหร่ ผิวน้ำสงบแปลว่าดีแลนกับดายยังไม่ตื่นจากการหลับใหล

 

ไม่มันก็กำลังคิดหาอะไรทำอยู่

 

คิดจะเอาคืนฉันหรือเปล่านะผมพึมพำแค่นหัวเราะเมื่อคิดว่าพวกมันจะทำอะไรได้ ที่แน่ๆ เมื่อคืนมันเกือบทำห้องผมแตก ดีแค่ไหนที่รอดมาได้ ไม่งั้นEDSคงโดนทำลาย และเราจะตายกันหมดเพียงเพราะผมไปยั่วโมโหพวกมัน

 

ช่วยไม่ได้ที่ผมอยากจะเอาคืนบ้าง ผมคิดว่าผมยอมพวกมันมามากพอแล้ว

 

ปลายเท้าเดินเอื่อยๆ รับสัมผัสของลมทะเล ผมปล่อยควันสีขาวให้สายลมพาไปราวกับฝากข้อความให้มันไปบอกสตีฟว่าทุกคนเสียใจกับการตายของเขาขนาดไหน แอบมาคิดว่าถ้าตอนนั้นผมเลือกที่จะวนเรือกลับไป บางทีอาจจะช่วยเขาได้ก็ได้

 

ผมพลาดเองที่คิดช้าไป

 

พลาดเองที่ทำให้เขาตาย

 

และพลาดเองที่ทำให้...

 

            ปืนมันหายไปไหนกันนะผมหยุดชะงักหลุบตาลงมองเรือที่เมื่อวานขับกลับมา ไม่รู้เลยว่าเดินมาถึงตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ และมันรื้อฟื้นเรื่องของที่หายมาให้ผมคิด ควันบุหรี่ถูกผมพ่นออกขณะที่เดินลงไปแล้วพยายามค้นหาว่าปืนตัวเองหายไปไหน

 

การที่ปืนของผมหายไปแปลว่าสตีฟต้องใช้มันทำอะไรสักอย่าง ซึ่งมันคงจะเลวร้ายมากๆ ชนิดที่ว่ามันทำให้ทุกคนเลือกที่จะปิดปากไม่พูดอะไร

 

            โดยเฉพาะคนที่ผมไว้ใจ...

 

            โอเว่นไม่พูดอะไรเลยนอกจากบอกว่าสตีฟตกลงไปในทะเล

 

            หรือปืนจะตกไปพร้อมเขา…”ผมเลียปากครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ ถ้าเกิดมันตกลงน้ำไปพร้อมกับสตีฟผมจะทำยังไง ป่านนี้มันคงอยู่ในท้องดายไม่ก็ดีแลน

 

            มันเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญด้วยสิ ผมคงไม่แหวกท้องพวกมันเพื่อเอาปืนออกมา

 

            ให้ตายเถอะ ผมสบถอัดนิโคตินอัดเข้าปอดซ้ำๆ เพื่อให้ความเครียดมันหล่นหาย ผมต้องใช้สมองแลกกับการเป็นมะเร็งตาย เสยผมขึ้นนิดหน่อยคิดหาทางต่อ สิ่งที่ผมมั่นใจแน่ๆ คือตอนผมอยู่ในทะเล บนเรือต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น มันต้องมากกว่าการที่สตีฟโดนเครนลากลงน้ำไป ไม่มีทางที่เขาจะหยิบปืนผมมาถือไว้ แล้วปล่อยตัวเองให้เกิดเรื่องแบบนั้น

 

            หรือว่าผมควรจะไปคาดคั้นจากปากของโอเว่น บางทีเขาอาจจะบอกผมก็ได้

 

            แต่ถ้าเขาจะบอกจริง ทำไมไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวาน

 

ตึก !

 

            “ให้ตายสิ ลืมไว้ได้ไง

 

            “อ๊ะ !” ผมสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาใกล้ๆ นาทีนั้นผมรีบเข้าไปซ่อนในห้องพัก มันมีจุดอับที่ซ่อนตัวได้อยู่ ที่จริงผมจะยืนรอดูคนที่มาหาก็ได้ ทว่ามันเหมือนมีอะไรบางอย่างเตือนว่าผมควรจะหลบก่อนที่จะเจอเรื่องไม่ดีอะไร

 

            บวกกับนี่มันเช้าเกินกว่าที่ใครจะตื่นมาเพ่นพ่าน ต่อให้จะเป็นเจ้าของศูนย์วิจัยก็ตาม

 

            กลิ่นบุหรี่

 

“…!” หัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากเจ้าของเสียงทุ้มต่ำ ผมโยนบุหรี่ทิ้งก่อนที่จะเข้ามาซ่อน แต่กลิ่นมันก็ยังคงฟุ้งกระจายให้รู้ว่าผมเคยยืนอยู่ตรงนั้น เล่นเอาผมถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ถ้าเกิดเขาเปิดประตูเข้ามาเจอผม ผมคงจบเห่และไม่ได้รู้ว่าเขามาทำอะไรบนนี้กันแน่

 

            จะให้หนีตอนนี้ก็ไม่รู้จะหนีไปไหน ทำได้แค่ฝังตัวเองลงกับแผ่นไม้ภาวนาให้ใครสักคนมาดึงรั้งเจ้าของปลายเท้าที่กำลังเดินมาหาผมให้ถอยออกไป ผมกำมือแน่นจิกมือตัวเองด้วยความลุ้นระทึกตอนเห็นว่าบานประตูกำลังเปิดแง้มเพราะคนที่ผมไม่อยากให้เข้าใกล้

 

            ผมคิดว่าผมต้องโดนจับได้ ถ้าไม่ติดว่าใครบางคน...

 

            อ้าวคุณเอริค ทำไมตื่นเช้าจังครับ ?

 

            “อะ...!”ผมตะครุบปากเมื่อเผลออุทานเสียงแผ่ว เบิกตากว้างพร้อมกับควบคุมสติตัวเองเป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูถูกปิดลง คนที่เข้ามาทักคือเบอร์นาร์ด พนักงานของผม เป็นเรื่องปกติที่คนทำความสะอาดจะตื่นเร็วกว่าทุกคนที่ทำงานที่นี่

 

ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้น่าสนใจเท่ากับคนที่ขึ้นมาบนเรือนี้

 

เอริคมาทำอะไรกัน ?

 

            เผอิญผมทำมือถือหาย เจ้าตัวว่า ผมแอบมองผ่านหน้าตาก็เห็นว่าเขาถอนหายใจใส่ คงจะหล่นตอนที่ผมมาช่วยโอเว่นยกของ ผมเพิ่งรู้ตอนไม่ได้ยินเสียงปลุกมัน

 

            “อ้าว แล้วหาเจอหรือยังครับ ให้ผมช่วยหาไหม เบอร์นาร์ดถามด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะโดนสวนด้วยใบหน้านิ่งงัน

 

            ไม่เป็นไรเบอร์นาร์ด ผมหาเองได้

 

แต่...

 

มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่ต้องให้ใครช่วยหรอก เอริคตอบนิ่งๆ ตามแบบฉบับเล่นเอาร่างท้วมถึงกับอึกอักไปชั่วขณะ บอกตามตรงว่าไม่ค่อยมีใครชอบใบหน้าแบบนั้นของแฟนเก่าผมเท่าไหร่ มันสร้างความอึดอัดและบรรยากาศที่ไม่น่าเข้าใกล้เลยสักนิด อีกอย่างคุณต้องไปให้อาหารวาฬไม่ใช่เหรอ มีอะไรก็ไปทำเถอะ

 

            “อ่า...งั้นก็ได้ครับ ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็เรียกผมแล้วกัน

 

            “อื้ม ขอบคุณ

 

            “งั้นผมขอตัวครับ เจ้าตัวพยักหน้ารับรอจนเบอร์นาร์ดหายลับสายตาไปถึงกลับมาหาของต่อ ผมย่นคิ้วเมื่อเห็นว่าตรงกระเป๋ากางเกงเขามันมีโทรศัพท์เครื่องนึงโผล่ออกมา ถึงจะไม่ได้อยู่ในจุดที่สังเกตเห็นแบบประชันหน้า แต่ถ้ามองจากมุมผมคือเห็นค่อนข้างชัด

 

            ผมไม่เข้าใจว่าเขาจะโกหกไปทำไมกัน กระทั่งเขาหยิบบางอย่างออกมาจากกองชุดดำน้ำ นาทีนั้นมันยิ่งเพิ่มความงุนงงเข้าไปใหญ่ เพ่งเล็งของในมือที่เขาถือไว้

 

            มันคือกระเป๋า

 

            กระเป๋าของโจเอล

 

            เจอสักทีเอริคพึมพำถอนหายใจตอนมองเจ้ากระเป๋าสีดำที่ไม่ใหญ่เท่าไหร่นัก เขาเปิดดูของในกระเป๋า ชะงักไปชั่วขณะผมไม่รู้ว่าเขาเห็นอะไร รู้แค่ว่ามันทำให้เขารีบก้าวเท้าขึ้นฝั่ง มองซ้ายมองขวาว่าแถวนี้มีใครไหมก่อนจะสาวเท้ารีบเดินไปหลังศูนย์วิจัย

 

            เขาทำเหมือนจะมีคนเดินตาม

 

            เขาคิดจะทำอะไรน่ะ...ผมขมวดคิ้ว มองแผ่นหลังที่ห่างไกลออกไป รอจนแน่ใจว่าเขาจะไม่หันกลับมาก็รีบออกจากที่ซ่อนตรงไปหาเขา แต่แทนที่จะตามเข้าไปติดๆ ผมกลับเลือกที่จะปีนไปดูบนแทงก์น้ำ มันเป็นจุดเดียวที่ผมจะมองเห็นว่าทุกคนในศูนย์วิจัยทำอะไรบ้าง ขณะเดียวกันถ้าพวกเขาไม่สังเกตก็จะมองไม่เห็นผม

 

            เสียดายที่เวลานี้สิ่งที่น่าสนใจคือกระเป๋าที่เอริคหยิบติดมือมา ผมหรี่ตาลงมองดูว่าเขาจะทำอะไรกับกระเป๋าบ้านั้น เผลอกัดปากตัวเองเบาๆอดลุ้นระทึกไม่ได้ ดูเหมือนของในนั้นจะเป็นสิ่งที่เอริคไม่ต้องการเท่าไหร่

 

            แต่นั่นมันกระเป๋าของโจเอลไม่ใช่หรือไง...

 

            แล้วทำไมเขาถึงโยนมันลงทะเล ?

 

ถึงเวลาค้นหาความจริง :)

เปิดพรีแล้วนะคะ ถึง 9 ธันวาใครสนใจก็ไปตำกันได้ นิยายเรื่องนี้ลงจนจบไม่ปิดตอนนะคะ

LOADING 100 PER

ยิ่งปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ตัวหนึ่งตาย ตัวหนึ่งไม่รอด :)

ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมโจเอลตายเร็ว มันไม่ได้มีแค่เหตุผลเดียวหรอกที่ทำให้ตาย

เตรียมพร้อมสำหรับการเข้าสู่ปมหลักอันใหญ่

หนึ่งความตายจะพาไปสู่เรื่องที่ซ่อนไว้

และสำหรับใครที่อยากเปย์ 9 ตุลา เวลา 9 โมงมาเปย์ฉลามกันเถอะ !

สุดพิเศษกว่านั้น เอลไปแจกลายเซ็นที่บูธ B2S วันที่ 19 ตุลาเวลา 13.00-14.00

เอาพวงกุญแจฉลามคนละลายกับรอบพรีไปแจกคนที่มาหา ใครมาก็แวะมาจิ้มกันได้เด้อ

มากันเยอะๆน้า ฝากติดตามด้วยค่า

สกรีมลงแท็กหวีดความรุนแรงของเรื่องนี้

#ฉลามคลั่งรัก

 


ติดตามนักเขียนได้ที่

เพจ Aelisma /  Avery Pie

ทวิต ael_2543

หรือจิ้มที่รูปนะงับ


Match

 



Matcha
Matcha


Matcha
 
? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.499K ครั้ง

581 ความคิดเห็น

  1. #26227 munkrishear (@anchasa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 04:21
    เอาล่ะ เอริคทำอะไรรรร
    #26227
    1
  2. #25824 JuKlllNoRitZ (@juklllnoritz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 14:12
    งงไปหมด เลิ่กลั่กไปหมด ใครรรรรรร
    #25824
    1
  3. #25653 Bs-Benya (@Bs-Benya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 08:51
    สตีฟไม่น่าจะเอาปืนไป คิดว่าน่าจะเป็นคนที่ยังอยู่มากกว่าอย่าง....โอเว่น สู้ๆโซลลลลล
    #25653
    1
  4. #25336 Realplanet (@Preawgd) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 01:09
    ไรท์น่ารักมากเลยค่ะตอบทุกคอมเมนท์เลย:)
    #25336
    1
  5. #25067 MoRO66 (@fearless-94) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 04:20
    สับสนไปหมดแล้วว
    #25067
    1
  6. #24935 Bamrain (@Bamrain) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 13:05
    เอริคเหรอ ไม่น่าใช่นะ
    #24935
    1
  7. #24255 ahciin (@littlegirls43) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:29
    เอริคทำตัวน่าสงสัย เป็นหนอนรึเปล่านะ(?)
    #24255
    1
  8. #23978 G._.arn (@Little_G) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:24
    สรุปอีเอริคนี่เป็นหนอนหรอพี่คะพี่ไรท์???
    #23978
    4
    • #23978-2 G._.arn (@Little_G) (จากตอนที่ 20)
      21 มีนาคม 2562 / 20:28
      ตอบเร็วแทะ นี่นั่งรอตอบเม้นรีดเดอร์ทั้งหลายหรอคะ+-+
      #23978-2
    • #23978-3 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 20)
      21 มีนาคม 2562 / 20:32
      พี่ตอบเม้นนักอ่านเป็นปกติอยู่แล้ว 55555
      #23978-3
  9. #23424 SweetJK (@SweetJK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 21:00
    จริงๆก็มองว่าเอนิคอะร้ายแต่ไม่กล้าติดว่าจะร้ายกับนุ้งโซลอะ
    #23424
    1
  10. #23402 fffyty (@fffyty) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 13:52
    ใคร​คือ​หนอน​บ่อน​ไส้ โอเว่นหรือเอริดคือชั้นกำลังสงสัยใครกันแน่
    #23402
    1
  11. #23174 MickyPrinc[E] (@MickyPrince) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 23:38
    โอเว่นน่าสงสัยสุด มีโอกาสที่จะเป็นคนฆ่าสตีฟด้วย
    #23174
    1
  12. #23161 MasKee (@MasKee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:10
    เอริค???? ทำไม????
    #23161
    1
  13. #23021 yoonagg07 (@yoonagg07) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 12:22
    สงสัยโอเว่น น่าจะรู้อะไรสักอย่าง รึโอเว่นเป็นพวกเดียวกับริชาร์ด คือแบบผลักสตีฟตกลงไปในทะเลปะ (เอ้อก็คิดได้เนอะเรา555)
    #23021
    1
  14. #22071 bh___ (@bh___) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:52
    เอาจริงคิดว่าเอริคกับโอเว่นน่าสงสัย /สงสารสตีฟง่ะ
    #22071
    1
  15. #21130 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 21:45
    เดาไม่ถูกเลยยย ใครเป็นหนอนกันแน่
    #21130
    1
  16. #21075 KrystalY (@KrystalY) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 12:08
    ไว้ใจใครไม่ได้เลยฮือออ ทั้งโอเว่น ทั้งเอริค บนบกดีแลน ดีวาน ก็ดูน่ากลัวไงไม่รู้

    มามะ น้องโซล พี่ไว้ใจได้ค่ะ 😚
    #21075
    1
  17. #20813 MinRos (@MinRos) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 22:00
    ถ้ามีเรื่องกันบนเรือตอนโซลลงน้ำ ให้เราเดาคือสตีฟเอาปืนออกมาตอนเห็นท่าไม่ดี แต่พอเครนถูกดึงหลุดก็อาจจะพลัดหล่นจากเรือตอนนั้น หรือไม่ก็โดนผลักตกเรือตอนนั้น แล้วคนน่าสงสัยก็คือคุณหมอนี่ล่ะ ไม่พูดอะไรซักอย่างต้องปิดปากเงียบอะรไว้ แล้วอีริคดันมาทำลับๆล่อๆในเรืออีก รู้เห็นอะไรแน่ๆ
    #20813
    0
  18. #20768 'Wife Tuan'? (@bammiatuan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 23:03
    โอเว่นเป็นหนอนบ่อนไส้ป้ะเนี่ยยยยยย โอ้ยยงงไปหมด ปมเยอะมากมายก้อด นี่เป็นพวกอ่านเริ่อยๆไม่ใช่นักสืบไรเลยเดาไม่ค่อยอออกสักอย่าง5555555555
    #20768
    1
  19. #20742 pascalth (@pascalth) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 13:50
    ตอนแรกคือสงสัยโอเว่นแล้วเทไปที่โอเว่นเลยเพระว่าปืนมันหายไปค้ดว่าโอเว่นฆ่าสตีฟเหรอ แต่พอมาเจอเอริคทำตัวลับๆล่อๆก็เลยน่าสงสัย ตอนนี้คือสงสัยสองคนนี้หลักๆ ส่วนสุดท้ายนี้ชอบที่น้องโซลเอาคืนสองพี่น้องมากกก เอาให้คลั่งตายไปเลยอาละวาดดีนัก บอกให้เป็นเด็กดีของน้องโซลไง ดื้อกันจริงๆ 55555
    #20742
    1
  20. #20681 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 06:44
    เป็นเมกาโลดอนนี่ก็ดีอย่างนะ ไม่ชอบใครก็ฆ่าได้เลย
    #20681
    1
    • #20681-1 ★Aelisma/Avery Pie ★ (@nicharee-33) (จากตอนที่ 20)
      17 มกราคม 2562 / 07:48
      ก็ไม่ได้ฆ่าหมดนะ ฆ่าตามเหตุผล :)
      #20681-1
  21. #20646 DawnyManeejun (@DawnyManeejun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 17:45
    เรื่องนี้มีหลายปมหลายอารมณ์มาก อ่านไปคิ้วขมวดไปทุกตอน กลัวก้กลัว อ๊ากกพอncก้เเบบหน้าร้อนสุดๆ อรื้ออฉันคงจะเป็นไบโพล่าในอีกไม่นาน5555
    #20646
    1
  22. #20638 mmamaexx (@mmamaexx) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 10:42

    5555555555หือออาการหัวเราะทำน้ำตาเป็นแบบนี้นี่เอง ปมเยอะมากเพิ่งรู้วันนี้ว่าเกทเชื่อมโยงตัวเองต่ำต้อยแค่ไหน

    #20638
    1
  23. #20631 llllovellll (@llllovellll) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:20
    มีคนให้สงสัยเต็มไปหมด เห้อม น้องก็นะ แกล้งแรงมากๆเลย พ่อฉลามคลั่งตายกันไปแล้ว นี่ไม่อยากคิดตอนเป็นคน น้องจะโดนเอาคืนขนาดๆหน5555
    #20631
    1
  24. #20572 Love_S(B) (@sutthida17) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:51
    เอ๊ะอีกแล้ววว มีคนเลวสองคนหรอหรือยังไง เอ๊ะ
    #20572
    1
  25. #20455 Im V's (@1629900332680) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:02
    มีประเด็นมาให้สงสัยตลอดเลย ทั้งโอเว่นทั้งเอริค
    แต่ตอนนี้เทใจสงสัยโอเว่นมากที่สุด่ะกัน อืม...
    การตายของสตีฟไม่ปกติ กระเป๋าของโจเอลก็น่าสงสัย
    แต่ตอนนี้แอบสงสารสองฉลามนะ โดนทำให้หึงอีกแล้ว
    ก็เข้าใจว่าโซลเสียใจ แต่แกล้งแบบนี้มันหน่วงๆ ใจแทนน้องหลามเน้อ
    #20455
    1