SHUT UP AND KISS ME จูบผมสิแด๊ดดี้ #HOLIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,492 Views

  • 575 Comments

  • 939 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    68

    Overall
    16,492

ตอนที่ 7 : จูบผมครั้งที่ 6 : หมาป่าหวงของ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

SHUT UP AND KISS ME : CHAPTER 6

จูบผมครั้งที่ 6 : หมาป่าหวงของ

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

 

            แบคโฮรู้ดีว่าเด็กน้อยของเขาร้ายกาจเพียงไหน และถ้อยคำออดอ้อนนั้นก็ทำให้เขาเสียนิสัยต้องยอมตามใจ แม้ว่าไม่ควรทำ ควานลินยิ้มรับตอนที่จูบแสนหวานประทับลงมาอีกครั้ง ถูกยกตัวขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานโถมร่างจนนอนราบลงไปบนโต๊ะ ริมฝีปากยังตามมากดลง ตีตราจองเป็นรอยแดงไว้ที่คอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนั้นควานลินแทบไม่สนใจด้วยซ้ำว่าต่อจากนี้จะเป็นยังไงหรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา

 

            สนใจเพียงแค่จูบของคนตรงหน้าที่ช่วยเยียวยาเขาได้

 

            รสสัมผัสที่ไม่เหมือนใคร...

 

            รสจูบของแบคโฮที่มีไว้เพื่อเขาคนเดียว

 

            แล้วอย่ามาร้องไห้ขอให้ฉันหยุดจูบก็แล้วกัน

 

            “ไม่มีทาง

 

            “…”

 

            “ผม..จะทำให้คุณจูบผมทั้งคืนกัดริมฝีปากล่างของร่างสูงเบาแผ่วหากแต่สร้างแรงกระตุ้นได้อย่างหนัก วินาทีนั้นแบคโฮลืมเรื่องรอบข้างสนใจเพียงแค่ความหวานตรงหน้าเท่านั้น เราสองคนจูบกันหนักหน่วงแลกเปลี่ยนสัมผัสกันไปมา และภาวนาให้ค่ำคืนนี้มันยืดยาวออกไป

 

            ไกลแสนไกลจนกว่าบาดแผลจะหายไปโดยไม่รู้ตัว

 

            “You’re mine dear”

 

            คืนนั้นควานลินแทบไม่ได้นอน เขาเอาแต่อ้อนวอนขอความเร่าร้อนจากคนตรงหน้า ร่างสูงเองก็ใช่ว่าจะจนปัญญา เขาเองก็อยากจะทำให้เด็กตรงหน้าคลั่งไคล้ไปกับความดุดันที่เขามอบให้เช่นกัน กว่าจะได้นอนก็ปาไปเที่ยงคืนกว่า แค่การจูบกันก็เสียแรงไปพอๆกับการทำเรื่องอย่างว่า

 

            น่าเสียดายที่แบคโฮไม่เคยคิดมากไปกว่าการจูบและออรัลเซกส์

 

            มันถึงทำให้ควานลินไปเรียกร้องเซกส์จากคนอื่นที่ไม่ใช่แด๊ดดี้ของเขาไง

 

            วันนี้เธอต้องไปหาฉันที่บริษัท

 

กึก !

 

            “ไม่อนุญาตให้หนีกลับ หรือว่าไปเที่ยวกับเพื่อนคนตัวสูงพูดขึ้นตอนที่ขับรถมาส่งเขาที่มหาลัยเช่นทุกวัน ทว่าถ้อยคำนั้นก็แฝงไปด้วยความเคืองขุ่นที่รู้ว่าคงจะไม่ได้หายไปในเร็ววัน แม้เมื่อคืนเขาจะจูบปลอบหลอกล่อให้คิดแต่เรื่องของเรา ทว่าแบคโฮก็ยังคงจดจำความผิดนั้นได้ดี

 

            ดีเกินไปจนน่าหงุดหงิดเลย

 

            ครับ ผมจะรีบไป

 

            “และอย่าลืมไปจัดการเรื่องนั้นให้เรียบร้อย

 

            “…”

 

            “อย่าให้ฉันเห็นว่ามันเข้ามาในชีวิตของเธออีกคำพูดนั้นทำเอาควานลินนิ่งไป เขาไม่ได้ตอบรับอะไรเพียงแค่พยักหน้าให้ก่อนจะถูกจูบที่หน้าผาก เธอสำคัญกับฉันมากนะควานลิน เพราะงั้นอย่าทำให้ฉันรู้สึกเหมือนคิดผิดที่เลือกเธอเข้ามาในชีวิต

 

            “...

 

            “ฉันรักเธอมากนะคนตัวเล็กพยักหน้ารับอีกครั้ง รู้สึกเหมือนมีมีดนับพันแทงทะลุเข้าที่หัวใจ ต่อให้แบคโฮจะบอกว่ารักเขาหรือบอกว่าเขาสำคัญมากเท่าไหร่ เขาก็ไม่เคยรับรู้ได้ เพราะมันคงรู้สึกดีกว่านี้ถ้าเกิดแบคโฮรักเขาจริงๆ แบบที่ไม่ใช่พ่อลูกหรือว่าครอบครัวเดียวกัน

 

และใช่ เขาเกลียดเวลาที่แบคโฮพูดคำคำนั้น

 

            ถ้อยคำที่เหมือนกับเขา แต่ความรู้สึกกลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 

            ผมไปนะครับ

           

            “ตั้งใจเรียนล่ะเด็กหนุ่มหอมแก้มอีกฝ่ายก่อนจะลงจากรถไป ยืนรอจนแบคโฮเคลื่อนรถออกจากหน้าคณะพลางถอนหายใจยาว หวนคิดเรื่องแดเนียลที่แบคโฮฝากไว้ไปให้จัดการ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคิดไม่ออกว่าควรจะทำยังไง เขายังไม่อยากเสียแดเนียลไป ในขณะเดียวกัน...

 

            เขาก็ไม่อยากออกไปจากชีวิตของแบคโฮ

 

            มันกลายเป็นความรู้สึกที่ขาดใครไปไม่ได้ แดเนียลสามารถให้เขาได้ทุกอย่างอย่างที่ต้องการ ต่างจากร่างสูงคนนั้นที่มีเขาไว้เป็นของดูต่างหน้า เป็นตุ๊กตาที่ถูกชักใยและต้องตามใจอีกฝ่ายทุกอย่างเพื่อให้ได้ความรักมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหาย มันกลายเป็นข้อเปรียบเทียบระหว่างแดเนียลที่ขจัดความเหงาให้เขาได้

 

            กับแบคโฮที่เป็นคนมอบความเหงานั้นให้มากขึ้นทุกวัน

 

            ไม่ว่าจะเลือกทางไหน สุดท้ายแล้วก็คงมีแต่เพียงเขา

 

            เขาที่จะตกนรกคนแรกในเกมนี้

 

หมับ !

 

            “เบ้บ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เป็นอะไรคะ ทำไมไม่รับสาย

 

            “ดะ...แดเนียล

 

            “โกรธกันเหรอแขนขวาถูกคว้าจากด้านหลังทำให้ต้องหันไปมองร่างสูงของคนที่อยู่ในความคิด แดเนียลวันนี้ยังคงดูดีเหมือนเดิม แตกต่างตรงที่ใบหน้ามีร่องรอยความห่วงใยที่ผสมปนเปไปกับความไม่พอใจที่แฝงอยู่ในดวงตาทั้งสองข้าง โกรธกันจนต้องหนีหน้า ไม่มาหากันเลยเหรอ

 

            “เปล่า...เปล่านะ ไม่ได้โกรธอะไร

 

            “แล้วเมื่อวานหายไปไหนมา

 

            คือ...

 

            ถูกใครขังไว้เหรอคะเบ้บJ

 

            คำพูดนั้นทำเอาควานลินหยุดหายใจไปชั่วขณะ มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นก่อนจะเม้มปาก เรื่องราวเมื่อวานทุกอย่างไหลย้อนเข้ามาในหัวจนต้องหลุบตาต่ำ โดยเฉพาะประโยคที่แบคโฮพูดกับเขา มันเหมือนกับหนามที่คอยทิ่มแทงย้ำเตือนว่าเขาควรจะทำอะไรเพื่อรักษาอีกฝ่ายไว้

 

            แต่ความรู้สึกที่มีให้คนตรงหน้าก็เปรียบเสมือนโซ่ร้อนที่พันธนาการหัวใจ ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ดูจะต้องพ่ายแพ้ในสังเวียนนี้ไปหมด

 

            น่าโมโหที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

 

            เบ้บ อย่าเงียบแบบนี้สิ ผมรู้สึกไม่ดีนะรอยยิ้มของแดเนียลค่อยๆหายไป กลายเป็นใบหน้านิ่งงันที่ฉายชัดถึงความไม่พอใจ ควานลินเลื่อนสายตาไปมองอีกฝ่ายอีกครั้งก่อนจะตัดสินใจโผเข้ากอดกายแกร่งเอาไว้

 

            ไม่มีคำพูดอะไร นอกจากการซึมซับไออุ่นจากคนที่คุ้นเคยกัน

 

            ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีนะ ให้อภัยกันเถอะนะเบ้บ

 

            หลังจากตอนนั้นพวกเขาก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก แดเนียลกอดตอบคนตัวเล็กจูบลงบนกลุ่มผมแล้วพาเข้าไปในตึก ผ่านช่วงเวลาที่ต้องเรียนร่วมกันไปอย่างเชื่องช้า ควานลินคิดว่าเขาจะเมมเบอร์แดเนียลยังไงไม่ให้แบคโฮสงสัย มือถือใหม่ที่อีกฝ่ายซื้อให้ตอนนี้เหลือเพียงแค่เบอร์เจ้าของเงินเท่านั้น

 

            ถ้าเกิดเมมเบอร์คนอื่นไป ยังไงแบคโฮก็ต้องจับได้อยู่วันยันค่ำ

 

            บางทีเขาอาจจะต้องแอบไปเปิดเบอร์ใหม่ลับๆ เอาไว้โทรคุยกับแดเนียลสองคน แบบนั้นแบคโฮก็น่าจะจับไม่ได้ หรืออย่างน้อยก็น่าจะพอซื้อเวลาให้ยืดต่อไป

 

            ขอโทษที่เป็นคนใจร้าย

 

            ขอโทษที่ทำอย่างที่ขอไม่ได้

 

            คนเรามันไม่ได้คบใครเพียงเพราะรู้สึกดีอย่างเดียว กับแดเนียลเองก็มีความรู้สึกที่ตัดไม่ขาด เพราะงั้นเขาเลยยังไม่อยากคิดที่จะตัดความสัมพันธ์ รวมถึงยังเล่าเรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้นตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกันในห้องแต่งตัว

 

            ขอผมดูรอยพวกนั้น

 

            “ไม่เอา

 

            “ทำไม ?

 

            “เพราะคุณจะโกรธเวลาเห็นมัน

 

กึก !

 

            “คุณแค่รู้ว่าเขาทำมันก็พอแล้ว และมันต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะหายไปควานลินตอบกลับตอนที่ดันอีกฝ่ายไว้ ถ้าเกิดแดเนียลเห็นรอยแดงที่แบคโฮทำไว้มีหวังได้กลายเป็นสงครามขนาดย่อมแน่ๆ ผมแค่อยากขอโทษที่เมื่อวานผมหายไป ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ

 

            “ไม่หรอกเบ้บ คุณไม่ผิด

 

            “…”

 

            “ผมเองที่ผิด ผิดเพราะผมอยากลองดีแดเนียลถอนหายใจก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่า กุมมือคนที่เม้มปากแน่นกำลังครุ่นคิดหาทางออกในเรื่องนี้ ผมเสียใจที่ทำให้คุณต้องมาเจออะไรแบบนี้ คุณอยากจะตบ อยากจะตีผมหรืออะไรก็ได้ ถ้ามันช่วยให้คุณสบายใจขึ้น

 

            “ไม่ การทำร้ายคุณจะเป็นสิ่งแรกที่ผมไม่ทำ

 

            “แต่ผมอยากให้คุณทำ อย่างน้อยผมก็จะได้ไม่รู้สึกผิดดวงตาสีนิลจ้องลึกเข้ามาในดวงตา กวาดเอาความกลัวพวกนั้นมาแบกรับเอาไว้ ขจัดออกไปด้วยการยื่นหน้าไปจูบที่เรียวปากเบาๆแล้วผละถอยมากดจูบลงบนมือขาว

 

            แม้แต่มือของเขาก็ยังมีรอยกัดประทับอยู่

 

            เขาทำร้ายคุณ คุณไม่ควรจะยอมเขา

 

            “แต่เขาคือชีวิตของผมไงแดเนียล ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา

 

            “แล้วเป็นผมแทนไม่ได้เหรอที่คุณยกให้เป็นข้อยกเว้นน่ะ

 

            “…”

 

            “ผมเองก็รักคุณไม่ต่างจากที่เขารักเลย เบ้บคำพูดของแดเนียลหนักแน่นและมันทำให้ควานลินเชื่อตลอดมา ร่างสูงเคยเจ้าชู้ยิ่งกว่าเสือบ้ากระทั่งเรามาเจอกัน แล้วแดเนียลก็ยอมหยุดทุกอย่างเพื่อให้เขาเป็นข้อยกเว้นของชีวิต

 

            และดูสิ่งที่เขาได้รับตอบไปสิ

 

            ก็แค่เศษความรักที่แบคโฮไม่เอา

 

            ผมอยากให้คุณเลือกผมมากกว่าเขา ถ้าเรารักกันเขาก็ทำอะไรเราไม่ได้

 

            “ไม่จริงเลยแดเนียล เขาทำได้มากกว่าที่คุณคิดไว้

 

            “งั้นก็พาผมไปเจอเขาสิ

 

            “อะ...

 

            “ผมจะทำให้เขาเห็นเองว่าเขาเอาคุณไปจากผมไม่ได้ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามว่าพร้อมบีบมือคนรักให้แน่นขึ้นแสดงความจริงจังให้รู้ว่าเอาจริงแค่ไหน ผมไม่อยากให้คุณต้องกลัวเวลาที่เราจะทำอะไร สิ่งที่เขาทำกับคุณมันผิดนะ

 

            “แต่คุณก็รู้ว่าผมยินยอมให้เขาทำ

 

            “นั่นแหละคือสิ่งที่ผมเกลียดนัก

 

            “…!!”

 

            ผมเกลียดที่คุณรักเขามากกว่าผมที่รักคุณ

 

            “แดเนียลเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแผ่วยื่นมือไปเกลี่ยแก้มร่างสูง โดยไม่แก้ตัวอะไรสักอย่าง แดเนียลเองก็รู้ว่าทำไมควานลินถึงไม่ตอบอะไรมา เพราะสิ่งที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง คนตัวเล็กบอกเขามาตั้งแต่แรกแล้วว่าแบคโฮสำคัญกับตัวเองแค่ไหน บอกตั้งแต่วันแรกที่เป็นคนคุยจนกระทั่งได้คบกัน

 

            แม้แต่ตอนนี้ก็ยังย้ำความสัมพันธ์ที่มันต้องห้าม แต่ก็ยังถลำลึกเข้าไป

 

            ผมขอโทษ

 

            “ผมรู้ ผมแทนเขาไม่ได้

 

            “…”

 

            “แต่ช่วยรักผมให้มากกว่านี้ได้ไหม คุณจะแบ่งพื้นที่ในหัวใจยังไงก็ได้ แต่ในนั้นมันต้องมีผมร่างสูงว่าพร้อมกดจูบลงบนริมฝีปาก เลื่อนมาหอมหน้าผากลากยาวไปที่แก้มขาวอย่างที่ชอบทำ ช่วยทำให้ผมรู้สึกดีเวลาเราอยู่ด้วยกัน เพราะผมจะเป็นคนแบกรับความเจ็บปวดของคุณไว้เอง

 

            “ผม...ดีใจนะที่คุณยังอยากทนกับผมอยู่

 

            “นั่นก็เพราะผมรักคุณ

 

            “…”

 

            และคุณคือข้อยกเว้นที่ผมไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลมาอธิบายคำพูดนั้นทำให้ควานลินยิ้มรับ โผเข้ากอดคนที่บอกว่าพร่ำรักเขาด้วยหัวใจอันแท้จริง เพราะแบบนี้ไงเขาถึงตัดใจทิ้งแดเนียลไม่ได้ เวลาที่เขามีความทุกข์มากไป ในม่านหมอกที่ไม่มีใครแดเนียลจะยืนอยู่ตรงนั้นเสมอ

 

            ยืนโอบกอด ยืนเรียกหา

 

            จะยืนอยู่ท่ามกลางช่องว่างที่มีแค่ร่างเล็กเท่านั้นที่มองเห็น

 

            ซึ่งมันก็ควรจะเป็นแบบนั้น ควานลินควรจะเลือกเขามากกว่าที่เลือกแบคโฮ

 

            ขอบคุณความรักที่มอบให้ ผมดีใจมากเลย

 

            สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรกันอีก แดเนียลเพียงแค่จูบลงบนรอยกัดภาวนาให้มันหายในเร็ววันเหมือนรอยช้ำพวกนั้นที่ตราอยู่บนผิว ความโกรธและห่วงใยเป็นสิ่งแรกที่ปะทุขึ้นมาด้านในตอนที่ควานลินยอมถอดเสื้อให้เขาดูความบอบช้ำบนร่างกายขาวบางนั้น

 

            ร่างสูงต้องข่มใจหลับ พยายามไม่คิดมากตอนที่ทายาให้

 

            มันจะไม่เป็นไร เดี๋ยวสามสี่วัน มันก็หาย

 

            “ถึงตอนนั้นก็อย่าปล่อยให้เขาใจร้าย

 

            “…”

 

            “ผมอยากเป็นคนเดียวที่ทำแบบนี้กับคุณได้ เบ้บว่าเสียงเรียบที่รู้ว่าแฝงไปด้วยความไม่พอใจ ควานลินพยักหน้ารับไปตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาขัดใจแดเนียลหรอก เจ็บไหมตอนที่เขาทำคุณ

 

            “เจ็บสิ เจ็บเหมือนจะขาดใจ

 

            “แล้วทำไมคุณไม่โทรหาผม ผมจะได้ไปรับ

 

            “เพราะเขาโยน...

 

Rrrr !

 

            ยังไม่ทันที่จะแก้ตัวเสียงเรียกเขาใหม่ที่ไม่ชินหูก็พาให้ต้องหยิบมือถือใหม่ขึ้นมาดูก่อนจะถอนหายใจใส่คนตรงหน้า แดเนียลรับรู้ได้ทันทีว่าใครโทรมา วินาทีนั้นควานลินเลยต้องรีบใส่เสื้อผ้า แล้วกดรับโทรศัพท์โดยไม่สนใจว่าร่างหนาจะรู้สึกอะไรไหม

 

            ก็วัดใจกันไปเลย

 

            ครับ แบคโฮ

 

            (อยู่ไหน เลิกเรียนหรือยัง)

 

            คำถามนั้นลอยเข้ามาในหูส่งผลให้แดเนียลที่นั่งอยู่ด้านหลัง ต้องรั้วเอวบางขึ้นมาบนตัก กดจูบลงกับท้ายทอยขาวทาบทับรอยช้ำ คล้ายกับต้องการให้เสียงครางผะแผ่วหลุดออกมา ในตอนนั้นควานลินต้องกดอารมณ์ขั้นโคม่า จะดันตัวออกก็เหมือนโดนสูบพลัง

 

            เลิกแล้วครับ แต่ผม...หาของอยู่

 

            (หาอะไร ?)

 

            ผมทำกระเป๋าตังค์หายเลยมาดูว่าเผลอใส่ไว้ในล็อคเกอร์ไหม อื้อ บางทีผมอาจจะทำมันหล่นไว้ตอนมาเก็บของตอบกลับเสียงแผ่วเม้มปากแน่นตอนเผลอหลุดเสียงน่าฟังออกมา หันไปมองค้อนคนที่ทำไม่รู้ความ ก่อนจะถูกจูบปากแล้วแทรกลิ้นเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานอย่างที่ชอบทำ อื้อ

 

            ควานลินเอามือถือออกจากหูป้องกันไม่ให้แบคโฮรู้ว่าเขากำลังทำอะไร ก็ถ้าได้ยินเสียงพวกนั้นเมื่อไหร่ปลายสายก็คงจะโกรธควันออกหูเป็นแน่ ร่างเล็กขยับกายขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตัก ยอมให้อีกคนฟัดให้หายคิดถึง ดูดดุนริมฝีปากล่างขณะที่สะโพกถูกลูบคลึง

 

            ปล่อยให้ความดำมืดครอบงำจิตใจ

 

            ทำแบบนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวแบคโฮได้ยิน

 

            “แต่คุณก็รู้สึกดีที่ได้ทำร่างเล็กเม้มปากตอนที่ถูกทำรอยที่คออีกครั้ง กระทั่งนึกขึ้นได้ว่าเขาเงียบหายไปนานเกินแล้วเลยรีบเอามือถือมาแนบหู ปลายสายนั่นเงียบกึกทำเอาควานลินต้องรีบแก้สถานการณ์

 

            โทษทีแบคโฮที่ผมเงียบไป เผอิญผมมัวแต่หาของอยู่

 

            (หาของอยู่ หรือว่าทำอะไร)

 

            หืม ?

 

            (เธออยู่กับมันใช่ไหม ควานลิน)

 

LOADING 100 PER

เจิมรอหมาป่าหวงของ พร้อมกันหรือยัง !

รอเยอะอัพไวนาจา

*เตรียมตัวเตรียมใจ กำเดาไหลนาจา*

บอกเลยว่าเด็กหนุ่มของเราร้ายมาก เขาไม่ยอมถ้ารู้ว่าตัวเองจะต้องเสียผลประโยชน์

แต่แด๊ดดี้ของเราก็ไม่น้อยหน้า เขาก็ไม่ยอมเหมือนกันถ้ารู้ว่าตัวเองต้องแพ้

งานนี้จะแซ่บขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้แด๊ดดี้โซแดมฮอตของเรา !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

ติดตามนักเขียน >กดเพจ<


© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #490 Meawmeowww (@domeawbieber) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 19:12
    เน่ววว มาหาเรา เราจะรักเทอเอง ปล่อยน้องให้แด๊ดไป แง พอจะเข้าใจว่าทำไมน้องถึงไปมีคนอื่น เพราะแด๊ดให้สิ่งที่น้องต้องการการไม่ได้สินะ
    #490
    1
  2. #286 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 12:27
    น้องงงงงงง เพราะน้องคิดว่าแบคโฮไม่ได้รักน้องแบบนั้นใช่ไหม ถึงไปมีคนอื่นเพื่อนทดแทนส่วนที่แด๊ดไม่ได้ให้ แล้วรู้ได้ไงว่าแด๊ดไม่รัก เครียดดเด
    #286
    2
    • #286-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 7)
      2 พฤษภาคม 2561 / 18:07
      อย่าเครียดน้า
      #286-1
    • #286-2 Tatar'elf (@guitar-elf) (จากตอนที่ 7)
      7 พฤษภาคม 2561 / 02:12
      หลินลูกกกกกกก แบคโฮอย่าทำน้อง
      #286-2
  3. #207 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 23:15
    ชห.รอดมั้ยหลิน แดเนียลอีก โอ้ยยยย
    #207
    1
  4. #206 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 09:00
    ตอนนี้สงสารแบคโฮสุดดดด แด๊ดดี้
    #206
    1
  5. #205 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 12:33
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย อยากตี /หักก้านมะยม
    #205
    1
  6. #204 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 11:53
    ชห.แล้วหลินรูกกกกหนูกับเน่วไม่น่ารอดแล้วแหละลูกเอ้ยวงวาร555
    #204
    1
  7. #203 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 01:34
    เป็นนี่ก็เลือกไม่ถูก โว้ยยยยเครียด
    #203
    1
  8. #202 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:24
    วู้วว ทำไงดีกับสามคนนี้โว้ยยย
    #202
    1
  9. #201 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 02:08
    คลานลินอ่ะ เห้นแก่ตัว
    #201
    1
  10. #200 Monkeynoon (@monkeynoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:29
    จริงๆก็เชียร์แดเนียล แด๊ดเห็นแก่ตัวอ่าา
    #200
    1
  11. #199 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:23
    แซ่บแน่ๆแดนอย่าท้าทายอำนาจมืดรู๊กกกกก
    #199
    1
  12. วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:19
    รูดก้านมะยมรอเลย น้องหลินต้องโดนตีสักที
    #198
    1
  13. #197 Nnvout (@Nnvout) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 00:00
    รออ่านต่อนะคะ &#128518;
    #197
    1
  14. #196 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:00
    มาเร้วๆๆๆน้าาาา
    #196
    1
  15. #195 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 11:16
    โหยยยยยยยยยยย อะไรเนี่ยอยู่ทีมไหนดีคะ ช่วยด้วย5555555555
    #195
    1
  16. #193 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 08:24
    งื้อออ จะเอายังไงเนี่ควานลินนนน
    #193
    1
  17. #192 Ja Lhai (@dachilunar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:27
    รอค่าาา &#9825;
    #192
    1
  18. #191 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 12:14
    หู้วววววววววววววววว เอาละ
    #191
    1
  19. #190 mjkoyoL (@pteuk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:51
    รอค่ะะะะ
    #190
    1
  20. #189 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:33
    รอค่าาา อิอิ
    #189
    1
  21. #188 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:16
    แค่เจิมก็แซ่บแร้ววววว
    #188
    1
  22. วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:12
    ไม่อยากให้หลิน ลึกซึ้งกับแดเนี่ยลเลย เราหวงน้อง แด๊ดดี้ยังไม่เคยเลย เราหวงจริงๆ //ลูกใคร ใครก็รัก &#128543;
    #187
    3
  23. #186 Nnvout (@Nnvout) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 10:07
    รอๆค่าาาาา
    #186
    1