ตอนที่ 15 : จูบผมครั้งที่ 14 : ผลักออกจากชีวิต [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61

SHUT UP AND KISS ME : CHAPTER 14

จูบผมครั้งที่ 14 : ผลักออกจากชีวิต

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

 

เพียะ !

 

            “อย่าพูดถึงแบคโฮแบบนั้นนะ ผมไม่ใช่เด็กขายน้ำของเขา

 

            “!!!”

 

            “เราสองคนรักกัน เขาก็แค่รู้ตัวช้าก็เท่านั้นเองควานลินว่าเสียงแข็งหลังจากตบอีกฝ่ายคนหน้าหัน แดเนียลมาว่าเขาแบบนั้นได้ไง นั่นมันรุนแรงมากเลยนะ นี่เหรอคือคำพูดของคนที่อยากคืนดีกัน ถ้าเจ็บแค้นหนักก็ต่างคนต่างอยู่สิจะมาบั่นทอนจิตใจกันเพื่ออะไร มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด หนำซ้ำคำพูดเมื่อกี้ก็ทำเอาควานลินจุกจนเจ็บอกไปหมด

 

            ลึกๆในใจเขาก็คิดแบบนั้น เพราะเขายอมทุกอย่างเพื่อให้แบคโฮกอดเขาในฐานะคนรัก ยอมทุกอย่างเพื่อให้ได้ซึ่งสิ่งที่เขาต้องการ

 

            มันก็อาจจะเหมือนเด็กขายน้ำหรืออะไรอย่างที่แดเนียลว่า

 

            แต่เขาเชื่อว่าแบคโฮไม่มีทางคิดกับเขาแบบนั้น เราสองคนรักกัน ที่ร่างหนาไม่ตอบรับความรู้สึกเขาตลอดมาก็เพราะว่าเราอยู่กันแบบครอบครัว เขาก็ไม่อยากให้ควานลินเจ็บปวดกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น กระทั่งวันที่รู้ว่าจะเสียไป ถึงได้รู้ว่าความรักที่มีให้มันมากกว่าคนที่จะเป็นพ่อลูกกัน

 

            พวกเราคือคนรักโดยไม่จำเป็นต้องสนความถูกต้องหรือผิดบาปอะไรทั้งนั้น

 

            แน่นอนพอโดนตอกกลับแบบนั้นแดเนียลก็กัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ หันใบหน้ากลับมาที่มุมปากมีเลือดซึมออกมานิดหน่อย ตอนตบควานลินไม่ถนอมแรงเลยเพราะเขาโกรธมาก โกรธจนตัวสั่นไปหมด ไม่อาจจะทำใจทนยอมรับคำกล่าวหานั้นได้

 

            ต่อให้มันจะเป็นเรื่องจริงแค่ไหน ก็ไม่มีใครทนได้หรอก

 

            ที่ผมคบกับคุณก็เพราะว่าผมไม่ได้ในสิ่งที่ผมต้องการจากเขา คุณเองก็รู้มาตลอดไม่ใช่หรือไงว่าตัวเองเป็นเบอร์สอง ไม่เคยได้เทียบเท่ากับความรักที่ผมมีให้แบคโฮ

 

            “แล้วคุณก็หลอกว่ารักผมมากกว่า หลอกว่าเราจะรักกันตลอดไป

 

            “นั่นก็เพราะคุณให้ในสิ่งที่ผมต้องการได้

 

            “คุณหวังอะไรเหรอควานลิน ผมถามหน่อยเหอะ

 

            “…”

 

            “คุณหวังแค่เซกส์เท่านั้นเหรอแดเนียลถามอย่างไม่เข้าใจ หากแต่คำพูดนั้นก็พาให้หน้าชาไปหมด หวังเพียงแค่ให้ใครสักคนกอดคุณแบบที่คุณต้องการ เป็นเครื่องรองรับอารมณ์เวลาคุณอยาก พอคุณได้จากเขาแล้วคุณก็เขี่ยทิ้งอย่างนี้เหรอ นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม

 

            “…”

 

            “ผมเป็นแค่เครื่องระบายความใคร่ของคุณหรือไง ควานลิน !”ร่างสูงตะโกนใส่ก่อนจะคว้าหมับเข้าที่แขนเล็ก กระชากทีเดียวให้อีกคนถลาเข้ามาในอ้อมกอด บีบแขนแน่นมากจนเจ้าของชื่อต้องนิ่วหน้าเจ็บ หากแต่ก็ไม่ร้องโอดโอยอะไรออกมา เพราะรู้ว่าแดเนียลในตอนนี้คงจะไม่เมตตาเขาเหมือนทุกที ผมมีหน้าที่แค่ช่วยคุณปลดปล่อยเท่านั้นเองเหรอ ผมเป็นได้แค่นั้นจริงๆเหรอ

 

            “…จะมาถามผมทำไม ถ้าคุณก็มีคำตอบในใจอยู่แล้ว

 

            “แต่ผมต้องการได้ยินจากปากคุณไง บอกผมสิว่าคุณไม่เคยรู้สึกอะไร ไม่เคยรัก ไม่เคยจริงใจกับผม คุณต้องการแค่เซกส์จากผม เพราะผมยอมให้คุณได้

 

            “แดเนียล

 

            “บอกผมสิผมจะได้เข้าใจ

 

            “…”

 

            “ผมไม่เคยมีค่าอะไรกับคุณเลยใช่ไหม ควานลินราวกับมีดกรีดลงกลางอก ควานลินเม้มปากแน่นพยายามสะกดกลั้นน้ำตาที่คลอเบ้า เขาพูดได้เต็มปากว่ากับแดเนียลมันก็เป็นความรัก เพียงแค่ความรักที่มีให้มันไม่ได้มากเท่าของแบคโฮ เขายอมรับว่าตอนแรกเขาเหงา เขาต้องการให้สักคน แล้วแดเนียลก็เข้ามาในชีวิต เราสองคนเข้ากันดี และเรื่องเซกส์ก็เป็นสิ่งที่ผู้ชายขาดไม่ได้

 

            นานวันไปความรู้สึกพวกนั้นมันก็พัฒนา ถ้าเกิดเขาไม่รู้สึกอะไรกับแดเนียลจริงๆ เขาจะยอมขอแบคโฮ ยอมทะเลาะกับเจ้าชีวิตคนนั้นเพื่ออะไร

 

            เพื่อปกป้องแดเนียลไง

 

            เพื่อให้คนที่เขาฉุดลงมาตายด้วยได้ไปเจอคนที่ดีกว่า

 

            เพื่อปลดพันธนาการความรักอันไร้ค่า ถึงอย่างนั้นแดเนียลก็มีค่ากับเขา เพียงแค่เรารักกันไม่ได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ทั้งสองถูกขีดฆ่ามาว่าให้ผ่านมาแค่จำ ไม่ได้อยู่ครองรักตลอดไป ถ้าเกิดแบคโฮใจร้ายกว่านี้ ทำเหมือนว่าควานลินไม่มีหัวใจเขาก็คงจะหนีไปหาแดเนียลได้ไม่ยาก

 

            แต่นี่แบคโฮทำทุกทางเพื่อรั้งเขาไว้ เพื่อให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกันด้วยความรักที่มาจากใจ

 

            คะแนนมันก็ต่างกันเห็นๆ ควานลินเลยต้องใจร้ายกับคนที่มาทีหลังไง

 

            ปล่อยผมได้แล้วแดเนียล ผมจะกลับไปหาแบคโฮ

 

            “ไม่ ผมจะปล่อยก็ต่อเมื่อเราคุยกันจบ

           

            “เราคุยกันจบไปแล้ว คุณนั้นแหละที่ไม่ยอมจบเรื่องบ้าๆนี่สักที

 

            “แล้วใครเป็นคนเริ่มมันขึ้นมาละ

 

            “ผมก็พังมันอยู่นี่ไงเสียงของควานลินสั่นมาก ไม่ต่างจากแก้วที่ใกล้จะแตกออก พยายามคีฟลุคให้ดูสตรองก่อนจะตวัดสายตามองเพื่อให้รู้ว่าดุดัน ตอนแรกผมเหมือนคิดผิดที่เลิกกับคุณ แต่ตอนนี้ผมว่าผมทำถูกแล้วล่ะ เพราะคุณเองก็คงหาประโยชน์จากผมเหมือนกัน

 

            อย่าเอาผมไปรวมกับคุณเลยที่รัก

 

            “อะ...

 

            เพราะสิ่งเดียวที่ผมต้องการจากคุณมันคือความรัก แต่คุณพังมันแล้ว พังทุกอย่างที่เป็นของเรา

 

            ควานลินไม่สบตากับคนที่พูดแบบนั้น กัดปากตัวเองแน่นพยายามหายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อที่น้ำตามันจะได้ไม่ไหลออกมา การแสดงออกที่เย็นชาเป็นทางเลือกเดียวที่จะเยียวยาสถานการณ์นี้เองได้ ร่างเล็กดันอีกคนออกไป แน่นอนแดเนียลขืนตัวเอาไว้และด้วยความที่ขนาดตัวห่างกันมาก ผลักยังไงอีกคนก็ไม่ถอยห่าง สุดท้ายแล้วควานลินก็เลยเลือกที่จะยืนเฉยๆ

 

            ยืนอยู่อย่างนั้นแบกรับทุกความรู้สึกที่ตัวเองก่อเอาไว้ ความรู้สึกที่มันพังทลายยิ่งกว่าถูกคลื่นซัดฝั่ง

 

            เขาไม่อยากร้องไห้ เขาไม่อยากอ่อนแอให้แดเนียลเห็น เดี๋ยวอีกฝ่ายเอาไปคิดว่าเขาอยากคืนดีขึ้นมาเรื่องมันจะไม่จบง่ายๆ เพราะงั้นสิ่งเดียวที่ทำได้คือเอามือทาบลงกับอกแกร่ง ก่อนจะค่อยๆขยับตัวเข้าไปกอดแดเนียลเอาไว้

 

            วินาทีนั้นร่างสูงตกใจ และตกใจยิ่งกว่าตอนที่ควานลินพูดว่า

 

            ผมขอโทษนะ แดเนียล ฮึก

 

            ยิ่งกว่าเศษแก้วที่แตกออก นี่คืออ้อมกอดสุดท้ายของคนรักที่รักกันไม่ได้งั้นเหรอ ทำไมมันถึงได้เจ็บปวดกว่าคำพูดร้อยพันที่พวกเราพรรณนาออกมา มันเจ็บยิ่งกว่าเอาน้ำกรดมาสาด ด้านชาจนขยับตัวไปไหนไม่ได้ ควานลินกอดเขาเอาไว้ฝังหน้าลงพลางร้องไห้ ไม่เหลือแล้วซึ่งความเข้มแข็ง มีเพียงความอ่อนแอที่จะมอบให้

 

            ขอร้อง ได้โปรดกลับไป

 

            ได้โปรดออกไปจากชีวิตสักที

 

            กลับไปเถอะนะ ผมไม่อยากให้คุณเจ็บไปมากกว่านี้แล้ว

 

            “ควานลิน

 

            “คุณต้องเจอคนที่ดีกว่าผมแน่ คนที่พร้อมจะรักคุณทั้งหัวใจ

 

            “…”

 

            “แต่ผมคงทำแบบนั้นให้คุณไม่ได้ ผมทำได้แค่ทำร้ายจิตใจคุณน้ำตาอุ่นๆซึมผ่านเนื้อผ้าเข้าไปที่หัวใจของคนตัวสูง นาทีนั้นแดเนียลรู้สึกจุก เหมือนโดนฮุคเข้าที่ท้อง ผมอยากรักคุณ แต่ผมทำไม่ได้ ไม่ใช่ว่าแบคโฮห้ามผมไว้แต่เป็นผมเองที่รักเขามากเกินไป มากจนไม่เหลือหัวใจรักใครได้อีก

 

กึก !

 

            “แม้แต่คุณ มันก็ไม่เหลือพื้นที่แล้ว

 

            ...แล้วที่ผ่านมา เราไม่ได้รักกันเหรอ

 

            “เรารักกัน แต่หลังจากนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก

 

            “…”

 

            “กลับไปเถอะนะคนดีของผม เวลาของพวกเราจบลงแล้วควานลินเอ่ยเสียงสั่นกอดแดเนียลไว้แน่นซึมซับอ้อมแขนของเขาคนที่เขาพักพิงใจมาเนิ่นนาน ความทรงจำ ความรู้สึก ทุกๆอย่างที่เกิดกับแดเนียลมันเป็นของจริงทั้งหมด เขาไม่เคยหลอก ไม่เคยโกหก ขนาดเรื่องพ่อที่ความสัมพันธ์ของพวกเรามันแปลกประหลาด ควานลินยังกล้าเปิดเผยให้เขาฟังเพียงผู้เดียว

 

            ราวกับต้องการให้เขารู้ว่าเขาจะไม่มีวันได้ใจคนตัวเล็กเป็นอันขาด

 

            และเมื่อเราถลำลึกมาก ความเจ็บปวดก็จะเป็นสิ่งเดียวที่ตอบแทนเรา เพราะเรารักคนที่ไม่สมควรรักยังไงละ

 

            ร่างเล็กผละออกสบตากับคนตรงหน้าผ่านม่านน้ำตา มือบางยกไปประคองใบหน้าก่อนที่จะยื่นหน้าไปสัมผัสเรียวปากนั้นเบาๆ จูบสุดท้ายก่อนเราจากกัน เต็มไปด้วยความขื่นขมและน้ำตาเกินจะทานไหว วินาทีนั้นแดเนียลอยากจะร้องไห้

 

            แต่สิ่งที่เขาทำได้คือการทรุดตัวลงไป ขณะที่ควานลินเดินจากไปแล้ว

 

            เดินจากไปหาคนที่เขารักมากที่สุด

 

            เบ้บ...

 

            ควานลินหนีไปร้องไห้คนเดียวเพียงลำพัง เขาไม่อยากให้แบคโฮเห็นเขาในสภาพนี้ มันไม่ดีและอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ หลังจากทิ้งแดเนียลไว้เขาก็วานให้คุณเลขาไปพาแดเนียลออกจากบริษัท ไม่งั้นถ้าแบคโฮยังเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่กลับ มันจะต้องเกิดเรื่องเกิดราวขึ้นอีกเป็นแน่

 

            ซึ่งตอนนี้ควานลินไม่มีแรงพอที่จะปกป้องใครทั้งนั้น

 

            แค่ปกป้องตัวเองก็เต็มกลืนแล้ว

 

            เฮ้อเขาถอนหายใจพร้อมกับสูดลมหายใจเข้า ล้างหน้าล้างตาแม้ว่าใบหน้าจะบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเพิ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักมากแค่ไหน มันก็ช่วยไม่ได้ การเสียหัวใจไปมันทำใจลำบาก ใครบอกว่าคนขอเลิกมันไม่เจ็บกัน มันเจ็บยิ่งกว่าคนถูกบอกเลิกด้วยซ้ำ

 

            เจ็บจนแทบจะขาดใจอยู่แล้ว

 

            อยู่นี่เองเหรอ

 

            “อะ...

 

            “ฉันนึกว่าเธอหนีกลับไปแล้วเสียงทุ้มต่ำรั้งสายตาให้หันไปมองแด๊ดดี้ที่เดินเข้ามาในห้องน้ำ นัยน์ตาสีสวยตวัดมองมา มันแต่ความเรียบนิ่งที่แฝงไปด้วยอะไรหลายๆอย่าง ควานลินขอเพียงเขาไม่ดุด่าหรือว่ากล่าว หัวใจของเขาบอบบางเหลือเกิน

 

            ผมจะกลับได้ไง ผมต้องรอกลับพร้อมคุณอยู่แล้วสิ

 

            “ถ้าเธอรู้สึกไม่ดี ฉันจะพาไปส่งคอนโดก่อนเอาไหม

 

            “…”

 

            “เธอจะได้พักปลายนิ้วร้อนผ่าวยื่นมาเกลี่ยแก้มขาวด้วยความห่วงใย ตอนที่ยอมให้ควานลินไปหาผู้ชายคนนั้นก็โคตรไม่ไว้ใจ ซ้ำร้ายยังเจอฉากเด็ดที่สองคนนั้นจูบกันอีก ทว่าควานลินกลับตีตัวห่าง เดินออกมาแล้วตรงไปร้องไห้ เขาเลยเข้าใจว่านั่นคงเป็นจูบลาครั้งสุดท้าย เพราะหลังจากนี้จะไม่มีวันที่พวกเขาจะได้เจอกันอีก

 

            และด้วยความที่ควานลินหายไปนาน เขาก็เลยเดินตามหา คุณเลขาบอกว่าควานลินยังไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำ เขาเลยต้องเข้ามาตามแบบนี้

 

            ผมไม่เป็นไร ผมจะรอกลับพร้อมคุณ

 

            “ควานลิน

 

            ผมไม่อยากอยู่คนเดียว แบคโฮ

 

            ตอบเสียงสั่นให้รู้ว่าการอยู่คนเดียวมันเป็นเรื่องยากแค่ไหน เวลาที่เราปวดใจหรือเจ็บช้ำมากๆ เราก็ต้องการใครสักคนมาอยู่เคียงข้าง อยากให้เขารัก อยากให้เขากอด อยากให้เขาพูดคุยทำให้เรารู้สึกดีขึ้น เพราะรู้ว่าถ้าอยู่คนเดียวเมื่อไหร่ ก็จะคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาเมื่อนั้น

 

            มันทำให้ควานลินเจ็บช้ำ มันหนักกว่าตอนที่เขาหนีไปอยู่กับแดเนียลซะอีก

 

            ผมอยากอยู่กับคุณ ให้ผมอยู่ที่นี่ได้ไหม

 

            “แน่นอน ฉันไม่เคยอยากให้เธอไปไหนหรอก

 

            “…”

 

            “ถ้าไม่อยากกลับก็ไปพักที่ห้อง ไปนอนสักตื่นก็ได้มือหนาลูบหัวเบาๆให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน นาทีนั้นควานลินแทบไม่สนใจอะไร โผเข้ากอดคนตัวโตฝังหน้าลงกับอกแกร่ง พยายามฮึบไม่ให้ตัวเองร้องไห้ หลายวันมานี่เขาร้องไห้มามากพอ เขาไม่อยากเสียใจอีกต่อไปแล้ว เจ้าเด็กดื้อของฉัน

 

            “ผมขอโทษนะที่ทำให้คุณเหนื่อยกับผมมาตลอด

 

            “…”

 

            “ขอโทษที่ไม่เคยเป็นเด็กดีของคุณเลยสักครั้ง ขอโทษที่เอาแต่ดื้อรั้น แต่หลังจากนี้ผมจะไม่ทำแล้ว ผมจะเชื่อฟังคุณคนเดียว ไม่ออกนอกลู่นอกทางอีกต่อไปแล้วคำสัญญาถูกสลักไว้กลางอก แบคโฮเชื่อคำพูดของควานลินเสมอ จนครั้งหนึ่งความไว้ใจมันถูกทำลายลง เขาเลยรู้สึกเขว้กับความรู้สึกที่มีให้ ทว่าความรักที่มอบให้ไปมันเอาคืนมาไม่ได้

 

            กลับกันมันรังแต่จะมากขึ้นทุกวัน มากขึ้นจนมองข้ามสิ่งที่ทำ

 

            หากแต่รอยด่างนั้นมันก็ไม่มีทางหายไปง่ายๆ มันจะกลายเป็นแผลเป็นที่คอยๆจางไป ถึงอย่างนั้นเราก็รับรู้ได้ว่ามันยังอยู่ เพียงแค่เลือกที่จะฝังมันลึกหรือว่าหยิบมันมาพูดบ่อยๆ

 

            อย่างแบคโฮเขาจะทำเป็นเหมือนมันไม่เคยเกิดอะไร

 

            ปล่อยให้แผลนั้นมันจางหางจนมองไม่เห็นไปเอง

 

            อยู่กับผมนะ อย่าทิ้งผมนะ

 

            “ฉันไม่เคยทิ้งเธอ เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจ

 

            “ฮึก

 

            “บทเรียนนี่จะทำให้เธอรู้ว่าควรทำไงต่อนะ ควานลิน

 

            “…”

 

            “และเราจะไม่มีอะไรติดค้างกันอีกผละมาเช็ดน้ำตาให้ ยกยิ้มบางๆเป็นการปลอบขวัญ จูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน บีบจมูกโด่งรั้นเบาๆ ไม่ต้องร้องแล้ว มันจบแล้วก็คือจบ ไม่ต้องไปรื้อฟื้น ไม่ต้องไปคิดมาก หลังจากนี้เราจะเป็นปัจจุบันและอนาคตของกันและกันนะ

 

            “แบคโฮ...

 

            “ฉันรักเธอนะ ควานลิน

 

            “ผมก็รักคุณครับ กอดตอบกันด้วยความรักเป็นภาพที่พาให้ความรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ ควานลินดีใจที่แบคโฮไม่ใจร้าย เขาต้องการความรักจากคนตรงหน้ามากที่สุด ผมจะไม่มีวันเลิกรักคุณแน่นอน แด๊ดดี้ของผม

 

            ฉันเองก็เหมือนกัน

 

            หลังจากตอนนั้นทั้งสองก็พากันกลับมาที่ห้องทำงานของแบคโฮ ร่างสูงไปเคลียร์เอกสารในขณะที่ควานลินไปทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า ผล็อยหลับไปโดยไม่มีคำบอกกล่าว รู้สึกอ่อนเพลียจนทนไม่ไหว เจ้าของเห็นเขาก็ถอดสูทมาคลุมให้ กลับไปทำงานต่อพลางคิดอะไรไปเรื่อย

 

            ตอนนี้เรื่องของแดเนียลจบไปแล้ว เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะมาวุ่นวายกับควานลินอีก

 

            แต่มีอีกเรื่องที่เขากำลังคิดว่าควรจะบอกควานลินไหม

 

            เรื่องพ่อแม่ที่แท้จริงของเขา

 

            เรื่องสถานะของเรา

 

            เรื่องที่เขาปิดบังมาตลอด

 

            มือหนาเอื้อมไปเปิดลิ้นชักอย่างเงียบเฉียบ หยิบรูปใบนึงออกมาดูต่างหน้า มันเป็นภาพของพี่สาวเขาที่กำลังอุ้มเด็กตัวน้อยไว้ในวงแขน ไม่มีคนรับหรือคนช่วยดูแล เพราะว่าพ่อที่แท้จริงของควานลินทิ้งพี่สาวของเขาไปตั้งแต่ท้องได้แค่สองเดือนเท่านั้น

 

            จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าพ่อของเด็กหนุ่มคนนั้นหายไปไหน ถึงได้ไม่มารับลูกของตัวเองไป

 

            แถมยังไม่มารดน้ำศพพี่สาวเขาที่ตายไปเพราะความรักที่แตกหัก

 

            ใช่ ความจริงแล้วพี่สาวของเขาฆ่าตัวตายเพียงเพราะอยากให้ผู้ชายคนนั้นกลับมา

 

            แต่แล้วความรักนั้นก็ถูกทรยศ กลายเป็นแบคโฮที่ต้องรับกรรมในสิ่งที่พี่สาวทิ้งเอาไว้ เด็กหนุ่มวัยสองปีที่แทบไม่รู้เรื่องอะไร ถูกเด็กมหาลัยรับมาเลี้ยงอย่างช่วยไม่ได้ ถึงอย่างนั้นเขาก็ดูแลจนอีกฝ่ายเข้าใจว่าเขาคือพ่อแท้ๆของตัวเอง

 

            เขาเองก็อยากให้คิดแบบนั้น ควานลินไม่ควรรู้ว่าพ่อของเขาเลวทรามแค่ไหน

 

            ทว่าพอความรู้สึกมันเปลี่ยนไป

 

    “ฉันไม่อยากเป็นพ่อของเธอแล้ว ควานลิน

 

LOADING 100 PER

เจิมรอผลักออกจากชีวิต มาซัดกันให้จบ !

รอเยอะอัพไวนาจา 

มาบอกก่อนว่าฟิคเรื่องนี้มันอาจจะไม่ได้ยาวจุใจ และไม่ได้ดีที่สุด

อีกไม่นานมันก็คงจะจบลง เพราะปมหลักมันคลายเร็วกว่าที่คิด

ยังไงเอลก็ต้องขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามกันนะคะ

งานนี้จะแซ่บขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้แด๊ดดี้โซแดมฮอตของเรา !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

ติดตามนักเขียน 


.

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #498 Meawmeowww (@domeawbieber) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 20:36
    อยากรู้เรื่องครอบครัวววว จบแล่วเรื่องแดเนียล ขอมีคนมาดามใจเน่วหน่อยนะคะ
    #498
    1
  2. #478 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 16:09
    เจ็บปวดแทนทุกคนสงสารแดนมากอดเรามา เอาใจช่วยแด๊ด!
    #478
    1
  3. #477 ansine (@ansine) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:21
    เอาใจช่วยเเดดดี๊เรื่องบอกความจริงกับน้องเขานะคะ

    เเบบนี้เเบคโฮก็มีสักเป็นน้าของควานลินถูกมั้ยอ่ะ
    #477
    0
  4. #476 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 18:14
    หนูก็ไม่อยากให้พี่เป็นพ่อค่ะ บอกเลยค่ะพี่ บอกเลย
    #476
    0
  5. #475 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 16:23
    แงงงง เรื่องมันจะเศร้าๆล่ะ หน่วงเรื่องแดเนียลแล้วมาเรื่องคสพ.อีก
    #475
    1
  6. #474 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 16:09
    ร้องไห้รอเลยได้ไหมมมม
    #474
    1
  7. #473 mjkoyoL (@pteuk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 12:57
    ลุ้นปมเรื่องครอบครัวแล้วค่ะ ฮือออออ
    #473
    1
  8. วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 11:41
    จบเรื่องรักสามเส้าสักที ต่อไปก็เรื่องปมครอยครัวละโน๊ะ//ลุ้นให้แด๊ดดี้ เล่าความจริงให้น้องฟัง น้องจัได้ไม่รู้สึดผิดที่หลงรักพ่อของตัวเอง
    #472
    1
  9. #466 ace.v (@empty94) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 00:56
    ฮืออออเศร้ามากเลยยย สงสารไปหมดเลย แบบสงสารแดน สงสารหลิน น้องต้องเจ็บมากแน่ๆอ่ะ แต่น้องเป็นคนเรื่มมันขึ้นมาก็ต้องยอมรับนะลูก
    #466
    1
  10. #465 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 17:48
    เลือกถูกแล้วควานลิน เพราะแบคโฮก้อรักเทอ
    #465
    1
  11. #464 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 14:32
    ทำดีแล้วควานลิน เจ็บปวดก็ต้องทน เพราะมันคือผลที่ควานลินเลือกทำแต่แรก ส่วนแดเนียลพี่จะดูแลเขาเองไม่ต้องห่วงนะ เอ้ะ?! จะโดนตบมั้ย?
    #464
    1
  12. #463 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 13:19
    ทำดีแล้วเด็กๆ ให้มันจบเถอะนะ
    #463
    1
  13. วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 12:17
    เข้มแข็งไว้นะคุณแดน //ส่วนน้องหลินต่อไปนี้เริ่มใหม่นะลูก อย่าดึงใครเข้ามาให่เป็นปัญหาอีกนะลูก
    #462
    1
  14. #461 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 10:01
    กอดนะพี่แดน มาม๊ะมาจะกอดปลอบ😂
    #461
    1
  15. #458 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 08:47
    บายนะแดเนียล
    #458
    1
  16. #457 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:20
    สงสารแดนแต่ก็สงสารน้องด้วยเข้าใจว่าน้องคงอยากให้แดนไปไม่อยากรั้งด้วยคำพูดที่ให้ความหวังน้องคงเจ็บไม่ต่างกันแต่น้องก็รักแด๊ดดี๊มากกว่าอยู่ดี แดนก็นะไม่น่าพูดแบบนั้นเลยแต่น้องก็รู้แหละว่าสิ่งที่แดนอยากได้คืออะไรแต่น้องให้ไม่ได้ไง!!
    #457
    1
  17. #456 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:55
    ง่ะ สงสารเเดเนียลจะผิดมั้ย แต่ก็อยากให้จบๆอ่ะ จะได้มาเจอคนดีๆแบบเรา //หลบตรีนแปบ 5555
    #456
    1
  18. #455 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 17:41
    โอ้ยยยยย ทำไมแดเนียลไม่จบสักที!!!
    #455
    1
  19. #454 Omi-chan (@Omi-chan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 14:20
    ถ้าอิพี่ไม่พูดหมาๆออกก่อนก็ไม่โดนหรอก
    #454
    1
  20. วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 11:08
    คุณแดนสู้ๆนะ ปล่อยน้องไปเถอะ ยังไงน้องก็เลือกแด้ดดี้มากกว่าใครๆ
    #453
    1
  21. #452 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 10:11
    มันเจ็บบบบบ หื้มมมพี่แดนเอ้ยย
    #452
    2
  22. #451 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 17:33
    น้องแรงไม่ใช่เล่นเหมือนกัน แต่ในใจคงรู้สึกแย่อยากรู้แล้วว่าสองคนคุยไรกัน
    #451
    1
  23. #450 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 15:06
    โอ้วววว ตบมือออออออ
    #450
    1
  24. #449 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:17
    เยี่ยมมากลูก เยี่ยม
    #449
    1
  25. วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 09:44
    ไม่มีใครรักหนูเท่าแด้ดดี้แล้วน้องหลิน จบเรื่องคุณแดน ก็ต้องมาเคลียร์เรื่อง คสพ.กับแด้ดดี้อีก
    #448
    1