ตอนที่ 12 : จูบผมครั้งที่ 11 : ขวนขวายความสุข [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    28 พ.ค. 61

SHUT UP AND KISS ME : CHAPTER 11

จูบผมครั้งที่ 11 : ขวนขวายความสุข

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

 

            “พอเลยแบคโฮ ถ้าคุณยังไม่หยุดแกล้งผม ผมจะไม่อยู่กับคุณแล้วนะ

 

            “แล้วเธอคิดว่าจะไปไหนได้ล่ะ ?

 

            “…”

 

            “จะหนีฉันไปอยู่กับมันอีกแล้วเหรอร่างหนาตวัดตามาสบลง มองลึกเข้าไปในดวงตาสีสวยที่เผลอชะงักไปชั่วขณะ ใครจะคิดว่าแบคโฮจะตอบกลับแบบนี้ ก็เป็นคนบอกให้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นไปเองไม่ใช่เหรอ ส่งผลให้ควานลินถอนหายใจนิดหน่อย ที่เขาห้ามแบคโฮเพราะหัวใจของเขาตั้งรับไม่ทัน ไม่ได้อยากให้อีกฝ่ายเอาเรื่องเก่าเมื่อวานนี้มาแย้งกับเขาได้สักหน่อย

 

            คนที่ติดใจมันคืออีกฝ่ายต่างหาก ไม่ใช่ควานลินเลย

 

            ฉันทำให้เธอโกรธเหรอ

 

            “เปล่าครับ ผมไม่ได้โกรธ

 

            “…”

 

            “ถ้าคุณไม่ว่า ผมอยากกลับเข้าไปนอนแล้ว ผมยังเพลียอยู่เลยคนตัวเล็กเลือกที่จะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงเรื่องของแดเนียลอีก ไม่งั้นคนตรงหน้านี่คงจับได้ว่าจนถึงตอนนี้ เด็กหนุ่มของเขายังคงคิดถึงแฟนของตัวเองอยู่

 

            แน่สิ เมื่อวานนี้แดเนียลโดนไปหนักขนาดนั้น ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้สึกอะไรได้หรอก

 

            ทว่าเขาไม่อยากมีปัญหากับแด๊ดดี้แล้วเหมือนกัน

 

            และใช่ พอเจอคำพูดนั้นแบคโฮก็หรี่ตาลงมองอย่างจับผิด เขารู้ดีว่าคนตัวเล็กกำลังปิดบังอะไร แต่การคาดคั้นก็คงไม่ต่างจากที่ทะเลาะกันเมื่อวานเท่าไหร่ เขาไม่อยากให้ควานลินหนีไปอีกแล้วเลยยอมให้ ยังไงซะเรื่องของผู้ชายคนนั้นก็ไม่อาจมาขัดขวางความรู้สึกที่มีต่อร่างบางได้หรอก

 

            ควานลินเป็นของเขา เรื่องนี้ใครๆก็รู้ดี แม้ว่าจะเจ็บใจที่ร่างกายนี้...

 

            ถูกเชยชมไปก่อนที่เขาจะได้ทำก็ตาม

 

            ปล่อยผมได้ไหมครับ

 

            “ได้ แต่เธอต้องทานข้าวให้หมดก่อน

 

            “ผมอิ่มแล้ว

 

            “เธอเพิ่งกินไปได้นิดเดียวเอง

 

            “แต่ผมอยากนอนพัก

 

            “อย่าดื้อ ควานลิน

 

            “…”

 

            “กินข้าวให้หมดแล้วฉันจะให้เธอไปนอนร่างสูงกดเสียงต่ำให้ควานลินทำตาม เขาจับคนตัวเล็กให้นั่งบนตักดีๆก่อนจะเลื่อนชามข้าวต้มของอีกฝ่ายมาคนให้ จากนั้นก็ตักมาป้อนให้ถึงปาก ไม่มีการต่อต้านหรือปฏิเสธการกระทำ ควานลินยอมกินข้าวที่เขาป้อนให้จนหมด แล้วเดินกลับเข้าห้องตอนที่อีกคนเขาเดินไปล้างจาน ทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดแรงไม่กล้าหยิบมือถือมาเล่นด้วยซ้ำ

 

            อยากจะส่งข้อความไปหาแดเนียลแทบขาดใจ ทว่าถ้าแบคโฮเข้ามาเห็นขึ้นมาจะทำไง

 

            เดี๋ยวก็กลายเป็นเรื่องใหญ่อีก

 

            เฮ้อถอนหายใจทิ้งอีกทีแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง ข่มตานอนให้หลับอยากพักทุกอย่างมากตอนนี้ แน่นอนแบคโฮตามเข้ามาในห้องทันทีที่จัดการด้านนอกเสร็จ กวาดตามองร่างเล็กที่ดูอ่อนเพลียน่าสงสาร ทิ้งตัวลงนั่งด้านข้างแล้วลูบเรือนผมสีสวยไปมา

 

            ส่งผลให้คนที่กำลังจะหลับอยู่แล้วปรือตามอง

 

            นอนต่อเถอะ ฉันไม่แกล้งหรอก

 

            “...

 

            “ฝันดีนะกดจูบลงบนหน้าผากเนียนใส ยกยิ้มบางๆให้ด้วยความรัก มันทำให้ควานลินรู้สึกอึดอัดในใจยังไงไม่รู้ มีอะไรอยากจะพูดกับฉันหรือเปล่า

 

            “ไม่ครับ

 

            “ควานลิน

 

            “คุณต้องทำงานหรือเปล่า

 

กึก !

 

            “ถ้าไม่ทำ ช่วยมานอนเป็นเพื่อนหน่อยได้ไหมครับร่างบางช้อนตามองอย่างออดอ้อน เล่นเอาแบคโฮนิ่งไปสักพักก่อนจะพยักหน้า เขาขยับตัวขึ้นมานอนด้านข้าง สอดตัวเข้าไปในผ้าห่มแล้วรั้งกายบางมากอดเอาไว้ ควานลินซุกหน้าลงกับอกแกร่งใกล้กับหัวใจที่เต้นในจังหวะเนิบช้าปกติ เขาชอบเวลาได้ยินเสียงหัวใจของแบคโฮ มันเพราะยิ่งกว่าเพลงกล่อมเด็กซะอีก อุ่นจังครับ

 

            “ชอบไหม

 

            “อื้มพยักหน้าตอบพาให้ร่างสูงต้องกอดแน่นขึ้นอีก ลูบไล้เรือนผมเด็กหนุ่มคนนี้แล้วกดจูบไปมาด้วยความเอ็นดู ส่งผลให้เจ้าตัวยกยิ้มน้อยๆ ผมชอบจังเวลาที่คุณทำแบบนี้ รู้สึกเหมือนสำคัญเลย

 

            “เธอสำคัญกับฉัน ฉันเคยบอกเธอแล้ว

 

            “ผมจำได้

 

            “…”

 

            “ขอบคุณนะครับว่าเสียงแผ่วคล้ายกับจะหมดแรงไปตรงหน้า แบคโฮเลยเชยคางอีกคนขึ้นมา ฝังริมฝีปากร้อนผ่าวลงไป บดเคล้าเล็กน้อยให้รู้ว่ารักมากขนาดไหน ทำเอาหัวใจของควานลินสั่นไหวไปหมด หลุบตาลงเมื่อเจอสายตาอันน่าหลงใหล ไม่ว่ายังไงควานลินก็ต้องแพ้พ่ายให้กับคนคนนี้ คุณจะทำให้ผมนอนไม่หลับนะ

 

            “ก็ดี เราจะได้อยู่คุยกัน

 

            “...

 

            “ฉันอยากฟังเสียงเธอใช้ปลายนิ้วโป้งลูบไปตามกลีบปาก กดเบาๆราวกับเชิญชวนให้สัมผัส ควานลินหัวเราะนิดหน่อยให้กับคำพูดนั้น ถึงแบคโฮจะชอบหยอดเขาประจำ แต่ตอนนี้ดูเหมือนอะไรๆมันจะเปลี่ยนไปแล้ว พูดอะไรให้ชื่นใจหน่อยสิ

 

            “อยากให้ผมพูดอะไร ?

 

            “อะไรก็ได้

 

            “โจทย์ยากจังควานลินยู่ปากก่อนจะเลื่อนมือไปประคองหน้า แต่ผมมีหนึ่งคำที่อยากบอกคุณตลอดมา"

 

            “อะไร ?

 

            ผมต้องการคุณมาตลอดเลย แด๊ดดี้

 

            “...ฉันเองก็ต้องการเธอมาตลอดเหมือนกัน

 

            “ความต้องการของเราไม่เหมือนกัน

 

            “แต่ตอนนี้เราเปลี่ยนไปแล้วนะ

 

            “…”

 

            “ตอนนี้มันเหมือนกันแล้วควานลินยกยิ้มบางตอนได้ยินแบบนั้น เป็นคำพูดที่น่าฟังที่สุดเลยก็ว่าได้ หลังจากนี้ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ จะดูแลเธอให้ดีกว่าใคร จะทำทุกอย่างให้ตามที่เธอต้องการ

 

            “งั้นตอนนี้กอดผมสิครับ

 

            “อะ...

 

            ผมต้องการคุณ ถ้อยคำนั้นทำให้แด๊ดดี้หมดความอดทน เขาถาโถมร่างเข้าใส่คนที่ยั่วยวนเขาด้วยความเป็นตัวเอง และแล้วเพลงรักที่เขาไม่ได้คิดว่ามันจะตามมาอย่างรวดเร็วก็เกิดขึ้นมา ในห้องที่เต็มไปด้วยความร้อนผะผ่าวของแสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านหน้าต่าง ดูท่ามันจะร้อนไม่เท่าร่างกายของแบคโฮในตอนนี้เลย

 

            อื้ม แด๊ดดี้

 

ด้านของแดเนียล

 

            ร่างสูงทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดอาลัยตายอยาก เหม่อมองมือถือที่ตอนนี้ก็ยังไม่มีการติดต่อเข้ามาสักสาย ตลอดทั้งคืนเขาเหมือนจะบ้าตาย เขาอยากจะไปตามตัวคนรักของเขากลับมา หากแต่สิ่งที่เขาทำได้คือให้มินฮยอนไปรับกลับจากร้าน พาไปโรงพยาบาลเพื่อทำแผลที่ถูกแด๊ดของคนรักเกือบฆ่าตาย

 

            แต่ความเจ็บนั้นมันเทียบไม่ได้เลยเมื่อต้องแลกกับสิ่งที่เสียไป

 

            เขายอมตายดีกว่าให้ควานลินกลับไปกับผู้ชายคนนั้น

 

            ควานลิน...เรียกชื่อเจ้าของใบหน้าหวานที่เคยถ่ายรูปคู่กับเขา ลูบไล้ไปมาราวกับว่ากำลังสัมผัสใบหน้าของอีกฝ่าย ทั้งทีมันเป็นเพียงรูปถ่ายที่ถ่ายไว้นานแล้ว ตอนนั้นพวกเขาเพิ่งเริ่มคบกันใหม่ๆ ร่างเล็กดูจะชอบใจเขาไปหมดซะทุกอย่าง อะไรๆมันก็ดีในช่วงแรกๆ มีแต่คนบอกแบบนั้น

 

            กระทั่งช่วงหลังๆแดเนียลก็เริ่มเห็นว่านั่นคือเรื่องจริง

 

            ควานลินคบกันเขาก็เพื่อเติมเต็มในส่วนที่ขาดหาย เติมในส่วนที่แด๊ดดี้ทำให้ไม่ได้ แม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนนั้นจะยุ่งยากกว่าโจทย์คณิตศาสตร์ของมหาลัย ถึงอย่างนั้นแดเนียลก็พอใจที่อย่างน้อยในช่วงเวลานึงร่างเล็กได้เป็นของเขา

 

            ต่อให้จะรู้อยู่เต็มอกว่าจะไม่มีวันได้ทั้งหมดของควานลินก็ตาม

 

            ตลกตัวเองเหมือนกันที่รู้ว่าเขามีอีกคนอยู่แล้วก็ยังไปรัก เป็นความรู้สึกที่เข้าใจยากชะมัดเลย

 

            นี่มึงยังไม่คิดจะลุกจากเตียงอีกเหรอวะไอ้แดน

 

กึก !

 

            “มึงนอนอยู่อย่างนี้ เมียมึงก็ไม่กลับมาหรอกมินฮยอนว่าพร้อมวางขวดน้ำลงบนโต๊ะปลายเตียง กวาดตามองเพื่อนสนิทที่ยังคงไม่ขยับไปไหน เอาแต่ยกมือถือดูรูปที่ถ่ายไว้ แล้วก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายคล้ายกับแบกโลกไว้ทั้งใบ

 

            โลกที่ควานลินอยู่ในนั้น แต่ควานลินไม่เคยเห็นเขาเป็นโลกของอีกฝ่ายเลย

 

            แล้วจะให้กูทำไง หน้ากูเละอย่างนี้มึงคิดว่ากูจะออกไปไหนได้

 

            “อย่างน้อยก็ไปขับรถอย่างที่มึงชอบทำก็ได้ มันน่าจะดีกว่ามึงมานอนรอเขาโทรมาแบบนี้

 

            “...

 

            “เชื่อกูเถอะว่าวันนี้เมียมึงจะไม่โทรมา เขามีคนของเขาแล้ว มึงจะไปสนใจทำไม

 

            “ถ้ามึงไม่รู้อะไรมึงก็หุบปากเหอะว่ะ

 

            “…”

 

            “กูไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้นแดเนียลตอบกลับเสียงต่ำ แสดงให้เห็นว่าเขาไม่พอใจในสิ่งที่เพื่อนรักพูดเลยสักนิด คิดเหรอว่าถ้ากูอยู่ในสภาพดี กูจะยอมปล่อยให้มันเอาตัวควานลินไป มันก็แค่ผู้ใหญ่ชอบใช้กำลังคนนึง

 

            “นั่นก็เพราะมึงไปยุ่งกับของของเขาก่อนป่ะวะ จะไปโทษเขาฝ่ายเดียวได้ไง

 

            “นี่มึงจะอยู่ฝ่ายไหน ถ้าเข้าข้างมัน มึงก็ออกไปเลยมินฮยอนร่างสูงยันกายขึ้นมาย่นคิ้วใส่ รู้อยู่แก่ใจว่าเขาไม่อยากได้ยินเรื่องของไอ้ผู้ชายคนนั้น ยังจะมาย้ำให้เจ็บใจอีก กูอยู่คนเดียวได้ มึงจะไปไหนก็ไป

 

            “มึงอย่ามาพาลกูนะไอ้แดน ที่กูพูดมันผิดตรงไหน

 

            “…”

 

            “มึงต่างหากที่รับความจริงไม่ได้ แล้วมาโทษว่ากูเข้าข้างคนอื่น ถามจริงเถอะ มึงโอเคหรือไงวะที่ถูกทำให้เป็นตัวสำรองแบบนี้ ถ้าเกิดเขาไม่รักมึงจริง ปล่อยไปไม่ดีกว่าเหรอ

 

            “ควานลินรักกู มึงอย่ามาพูดมาก

 

            “ถ้ารักมึงจริงทำไมเขาไม่โทรมาหามึงล่ะ

 

            “เขาก็อาจจะไม่ว่าง

 

          “หลอกตัวเอง

 

            “!!!”

 

            ป่านนี้เขามีความสุขกับพ่อเขาแล้วไอ้แดน มึงมันก็แค่คนคั่นเวลาเท่านั้นแหละ อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย กูสมเพช

 

            คำพูดของมินฮยอนกระแทกเข้าหน้าแดเนียลเต็มๆ หนักหน่วงจนแทบจะเซลงไปนั่ง แดเนียลรู้ว่าตัวเองกำลังปิดบังความรู้สึกด้านในที่ไม่อยากยอมรับ นั่นก็เพราะมันเจ็บช้ำเกินกว่าที่จะไปทำใจยอมรับได้ เขาส่ายหน้าไม่อยากพูดอะไรอีกต่อไป มันเหนื่อยเกินกว่าจะพูดอะไรไหว แล้วมันก็หนักหนาเกินไปกว่าที่ตอนนี้เขาจะแบกรับ

 

            ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าที่ควานลินคบเขาก็เพื่อรอให้แบคโฮหันมาสนใจ

 

            ทำไมจะไม่รู้ว่าเขาไม่สามารถเป็นเจ้าของหัวใจคนตัวเล็กได้ เขารู้ดีอยู่แก่ใจ รู้ดีทุกอย่างที่มินฮยอนพูดมา เพียงแต่เขาแค่ไม่อยากยอมรับ เขาไม่อยากรู้หรอกว่าตัวเองต้องอยู่ในสถานะไหน

 

            เขารักควานลินนั่นคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ และเขาเชื่อว่าควานลินเองก็ต้องรักเขาเช่นกัน

 

            แม้เพียงน้อยนิดก็ต้องมี

 

            มึงออกไปเถอะ กูอยากอยู่คนเดียว

 

            “ไอ้แดน กูรู้นะว่าที่กูพูดมันแรง และมึงอาจโกรธกูได้

 

            “…”

 

            “แต่ที่กูต้องพูดเพราะว่ากูเป็นห่วงมึงไง กูไม่อยากเห็นมึงตกอยู่ในสภาพแบบนี้ตลอดไปหรอกนะเพื่อนว่าพร้อมเดินมาตบบ่าคนที่ทรุดตัวลงไปนั่งกับเตียงอีกครั้ง แดเนียลส่ายหน้าไม่รู้ว่าโต้เถียงกับความคิดในใจหรือไม่อยากฟังในสิ่งที่เพื่อนรักกำลังพูดกันแน่ มึงต้องทำใจยอมรับสิ่งที่มันเกิดขึ้นนะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม มึงกับเขามันเป็นไปไม่ได้

 

            “มันอาจเป็นไปได้ ถ้าเกิดไอ้เวรนั่นมันไม่มาขวาง

 

            “เขาต้องปกป้องสมบัติของเขา

 

            “…”

 

            “สมบัติชิ้นสำคัญของเขา ไอ้แดน

 

แต่เขาก็เป็นสมบัติของคุณเหมือนกัน มึงก็รู้

 

ที่กูรู้คือมึงไปขโมยสมบัติเขา แล้วคิดเอาเองว่านั่นคือของของมึง

 

มินฮยอน

 

ตื่นสักทีเถอะเพื่อน อะไรที่มันไม่ใช่ของเรา มึงอย่าไปขโมยใครเขามาเลย มันไม่มีทางเป็นของเราได้หรอกมินฮยอนย้ำเตือนความสัมพันธ์เหล่านั้นให้แดเนียลคิดได้ ถึงอย่างนั้นเขายังไม่อยากได้ยินอะไรตอนนี้ แดเนียลถอนหายใจทิ้ง รู้สึกเหนื่อยล้าจนไม่รู้จะทำยังไง เลยทิ้งตัวลงนอนไปข่มตาให้หลับแม้ว่ามึงจะยังกำโทรศัพท์อยู่

 

            เขายังมีความหวังว่าควานลินจะไม่ลืม

 

            ยังมีหวังว่าควานลินคงไม่ได้มีความสุขไปมากกว่าเขา

 

            และยังหวังว่าควานลินจะรักเขา ต่อให้ตอนนี้อีกฝ่ายอาจจะได้ในสิ่งที่ต้องการไปแล้ว

 

            อย่าทิ้งผมนะ...เบ้บ

 

            ควานลินนอนกอดแบคโฮอยู่ในห้อง ร่างของทั้งสองเปลือยเปล่าและเต็มไปด้วยร่องรอยของเพลงรักที่บรรเลงขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ทว่าแทนที่จะหลับ ควานลินกลับเอาแต่ไล้นิ้วไปตามอกแกร่งของแบคโฮ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ขณะที่ร่างสูงหลับอยู่ เขากวาดตามองอีกฝ่ายรับรู้ถึงความเหนื่อยล้าที่กระจายชัดอยู่บนใบหน้า แบคโฮต้องทำงานหนักแล้วตอนนี้ก็ต้องมารับผิดชอบความรู้สึกเขา

 

            เจ้าตัวคงจะลำบากมากสินะที่ต้องอดทนทุกอย่าง ผิดกับเขาที่มีอิสระ แต่ก็ชอบทำให้ตัวเองตกอยู่ในกรงขัง หรือไม่บางทีกรงนั้นมันอาจจะใหญ่มากจนควานลินเข้าใจว่าตัวเองมีอิสระ

 

            ทั้งทีความจริงก็เปล่า

 

            เขาคิดเรื่องของแดเนียล จนถึงตอนนี้ก็ยังลบออกไปจากสมองไม่ได้ ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าไม่คิดอะไร กับแดเนียลก็เป็นความสัมพันธ์แบบเชือกฟางเส้นใหญ่ หนาเกินไปที่จะตัดออกได้ง่ายๆ ถึงอย่างนั้นพันธะนั้นก็ยังไม่เหนียวแน่นเท่ากับที่แบคโฮมอบให้

 

            กลายเป็นว่าตอนนี้ควานลินยืนอยู่บนเชือกสองเส้น หากเส้นใดเส้นหนึ่งขาด

 

            เขาก็จะต้องร่วงหล่นอยู่นรกอเวจี

 

            แล้วแบบนั้นเขาก็คงไม่เหลือใครเลยสักคน

 

            นอนไม่หลับเหรอ ควานลิน

 

            “อะ...

 

            “คิดอะไรอยู่แบคโฮที่รู้สึกว่าเด็กหนุ่มของเขายังไม่เข้านอนเอ่ยถามขึ้น เชยคางของคนตัวเล็กให้เงยหน้ามาสบกัน วินาทีนั้นควานลินหลุบตาต่ำ โผเข้ากอดแด๊ดดี้ของเขาอย่างออดอ้อน หึ เป็นอะไร จะอ้อนเอาอะไรอีก

 

            “เปล่านิครับ ผมก็แค่อยากกอดแด๊ดดี้เฉยๆ

 

            “…”

 

            แค่อยากกอด...เท่านั้นเอง

 

            เพราะเขารู้สึกเหมือนว่าถ้าไม่กอดเอาไว้ จะหายไปจากชีวิตของแบคโฮ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอขวนขวายความสุข เจ็บจนจุกอ่ะบอกเลย !

รอเยอะอัพไวนาจา

บอกเลยว่าเด็กหนุ่มของเราร้ายมาก เขาไม่ยอมถ้ารู้ว่าตัวเองจะต้องเสียผลประโยชน์

แต่แด๊ดดี้ของเราก็ไม่น้อยหน้า เขาก็ไม่ยอมเหมือนกันถ้ารู้ว่าตัวเองต้องแพ้

งานนี้จะแซ่บขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้แด๊ดดี้โซแดมฮอตของเรา !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

ติดตามนักเขียน 


.

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #495 Meawmeowww (@domeawbieber) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 20:07
    น้องต้องเลือก!
    #495
    1
  2. #389 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 09:30
    หนูต้องเลือกนะหลิน ถ้าไม่เลือกเดี๋ยวพี่จะเลือกเอง ได้เหรอ?
    #389
    1
  3. วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 00:07
    เลือกเลยนว้องงงง
    #388
    1
  4. #387 AsakiSan (@AsakiSan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 14:57
    ใครๆ ก็รู้ว่าสองใจ ไม่ใช่เรื่องดี
    ควานลินต้องเลือกสักทางแล้ว
    #387
    1
  5. #386 mjkoyoL (@pteuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:48
    ไม่อยากให้หลินลังเล ต้องเลือกได้แล้วนะว่าจะอยู่กับใคร #ทีมแด๊ด
    #386
    1
  6. #385 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    พี่แดน รักเขามากขนาดนั้นเลยหรอ 😂😂
    #385
    3
  7. #384 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:45
    แด๊ดดี้รักหนูมากนะควานลินนนนน
    #384
    1
  8. #383 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:04
    หนูต้องเลือกนะลูก
    #383
    1
  9. #382 ansine (@ansine) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:01
    แด๊ดดี้ดีขนาดนี้ควรตัดสินใจได้เเล้ว
    #382
    1
  10. #381 AsakiSan (@AsakiSan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:05
    หวังว่าแด๊ดดี้กับควานลินจะแต่มีความสุขนะ
    #381
    1
  11. #380 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:59
    สงสารแดน มาหาเรามา
    #380
    1
  12. #379 mjkoyoL (@pteuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 16:40
    สงสารแดน ตัดใจเถอะ
    #379
    1
  13. วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 13:39
    มินยอนพูดถูกทุกอย่าง ตัดใจซะเถอะแดน //
    #378
    1
  14. #377 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 13:15
    ชอบพี่มินฮยอนนะคะ
    #377
    1
  15. #376 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:21
    หน้าร้าวไหมล่ะพี่แดน 5555 //อ้าแขนรับ
    #376
    1
  16. #375 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:08
    ฟินแปบเดียวมาหน่วงกะแดเนียลเฉย สงสารรรร มีความลินให้แดเนียลอีกคนหน่อยค่ะไรท์
    #375
    2
  17. #374 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 22:48
    คนหนึ่งเขาช่างดีกับฉันจะทิ้งเขาลงยังไง คนหนึ่งเคยทิ้งไปแต่รักไม่เคยจางหาย~~ เพลงนี้ขึ้นมาเลยยย ยังไงสองคนนก็ต้องหาทางเจอกันแน่ๆต่อให้น้องจะรักแด๊ดยังไงแต่แดนคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนมันก็ตัดไม่ได้อยู่ดี จะตีน้องง
    #374
    1
  18. #373 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:45
    ขออย่าให้ความสุขหายไปเร็วน้าาาาา
    #373
    1
  19. วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 10:51
    ไม่อยากให้น้องกลับไปหาแดนแล้ว รักมั่นคงแค่แด๊ดดี้คนเดียวก็พอ
    #372
    2
  20. #371 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 01:41
    ทำไมรู้สึกสงสารแดน แต่ก็ไม่อยากให้น้องกลับไป รอออออ
    #371
    1
  21. #369 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:09
    เอาล่ะ พี่แดนมาแล้ว><
    #369
    1
  22. #368 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:07
    ดะเน่ววววสู้ๆนะ //รอค่า
    #368
    1
  23. #367 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 08:05
    รอฮับบบบบ
    #367
    1