ตอนที่ 11 : จูบผมครั้งที่ 10 : สลักลึกบนกายนี้ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

SHUT UP AND KISS ME : CHAPTER 10

จูบผมครั้งที่ 10 : สลักลึกบนกายนี้

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

 

            รอยบาปตราทุกพื้นผิวย้ำรอยที่มีให้รู้ว่ากายนี้เป็นของใคร ควานลินจดจำแทบไม่ได้ว่าถูกสัมผัสไปมากน้อยแค่ไหน รู้แค่ว่าร่างกายหนักอึ้งจนขยับแทบไม่ได้ ปวดร้าวไปทั่วทุกที่หากแต่ก็รู้สึกดีเกินจะทนไหว หลายครั้งที่เขาต้องร้องไห้ แล้วก็หลายครั้งที่ต้องเผลอไผลตอบสนองกับสิ่งที่ต้องการ

 

            เหมือนกับว่าชีวิตนี้เขารอคอยเพียงเท่านี้

 

            รอคอยอ้อมกอดของคนที่เขาเฝ้าฝันมาตลอด

 

            ต่อให้ต้องแลกกับความเจ็บปวดเขาก็ต้องยอม เมื่อความปรารถนาได้กลายเป็นจริงอย่างที่หวังไว้ แรกเริ่มมันช่างทรมาน เจ็บจวนจะขาดใจ แล้วก็กลับกลายเป็นความรู้สึกที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน...

 

            เขาก็จะไม่ลืม

 

            อืม...ร่างเล็กครางอือในลำคอเมื่อแสงอาทิตย์ของวันใหม่บอกให้รู้ว่าถึงเวลาตื่น คนตัวเล็กพยายามจะฝืนกายลุกขึ้น ทว่าสิ่งที่ทำได้คือการขุดตัวลงกับผ้าห่ม กลิ่นอายของเขาตลบอบอวลไปทั่วห้องเช่นเดียวกับกลิ่นของคนที่กอดเขาเอาไว้

 

            แบคโฮยังคงอยู่ตรงนั้น ยังไม่ได้หายไปไหน ยังคงมองดูเด็กน้อยนอนหลับต่อไป

 

            ขณะที่เกลี่ยแก้มขาว ประคองหัวอีกคนเอาไว้ให้นอนหนุนแขนของเขาดีๆ กดจูบลงบนหน้าผากใสหนึ่งทีด้วยความรัก กวาดตามองเรือนร่างบอบบางที่พร่างไปด้วยรอยจูบ เมื่อคืนนี้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น เขาได้ทำลายของรักลงกับมือเพียงเพราะโกรธที่อีกฝ่ายกำแหงกับเขา

 

            ถ้าเกิดควานลินไม่ท้าทายเขา อีกฝ่ายจะไม่เจ็บหนักเท่านี้

 

            ถ้าเกิดเขาสงบสติตัวเองได้ดีกว่านี้ บางทีคงไม่พลาดพลั้ง กัดกินลูกตัวเอง

 

            “มายเดียร์...เสียงทุ้มเอ่ยแหบพร่าฟังดูยั่วยวนยังไงยังงั้น แบคโฮลูบไล้ใบหน้างดงาม ที่หางตาคนตัวเล็กยังแดงอยู่นิดหน่อย เนื่องจากเมื่อคืนที่เจ้าตัวร้องไห้อย่างหนัก ทั้งเสียใจเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขา แล้วก็ต้องแบกรับความรู้สึกมากมายที่ถาโถมเข้าใส่ ไม่แน่ตอนนี้คนตัวเล็กอาจจะมองว่าเขาคือคนใจร้าย

 

            ไม่ก็เขาอาจจะถูกมองแบบนั้นตลอดมาอยู่แล้วก็ได้ ใครจะรู้

 

            ควานลิน

 

            “อือ...ครางอย่างงัวเงียรู้สึกระบมไปทั่วร่าง ตั้งแต่ที่เคยมีเซกส์มาครั้งนี้หนักหนามากที่สุดสำหรับคนตัวเล็ก ควานลินพยายามคิดว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นกับเขา ความแฮงค์จากฤทธิ์เหล้ายังทำให้เขาไม่ได้สติเท่าไหร่ ส่งเสียงพึมพำคล้ายกับขับไล่ความง่วงออกไป

 

            ทว่าพอถูกจูบปิดปากไว้ นัยน์ตาสีสวยก็ต้องฝืนลืมตาขึ้นมา

 

            แบคโฮเรียกคนตรงหน้าเบาๆก่อนที่ลิ้นชื้นจะสอดเข้ามาเก็บเกี่ยวความหวานภายในปาก แบคโฮกดร่างของเขาเอาไว้กับที่นอน ทาบทับลงมาอย่างอ่อนโยนต่างจากเมื่อคืนลิบลับ ริมฝีปากร้อนจัดบดเคล้าเรียวปากอย่างเอาใจหนัก ละเลียดชิมความหวานไปมาด้วยความอ่อนหวาน พาให้ควานลินหลงใหลไปกับรสสัมผัสนั้น โอบลำคอแกร่งเอาไว้มั่น ตอบรับความรุ่มร้อนที่ทาบทับอยู่บนเรียวปาก

 

            ถูกดูดซับทุกหยาดหวาน พรากเอาเรี่ยวแรงอันน้อยนิดไปจนหมด แบคโฮรู้ดีว่าจูบแบบไหนที่จะทำให้หัวใจของควานลินล่มจม เขามอบมันให้กับร่างบาง ย้ำซ้ำๆให้รู้ว่ารักมากแค่ไหน

 

            พอจูบจนพอใจก็ผละออกมาทิ้งรอยไว้ที่ซอกคอ

 

            อื้อ แบคโฮลมหายใจขาดห้วงตอนถูกกัดเบาๆแล้วดูดซ้ำ ความวาบวามพาให้รู้สึกบิดมวลให้ท้องราวกับมีผีเสื้อนับพันอยู่ในนั้น ควานลินหอบหายใจหนักเขาเหมือนจะโดนกินอีกครั้ง ทั้งทีเมื่อคืนก็โดนหนักจนไม่รู้จะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปต่อต้าน

 

            แบคโฮไล่บี้เขาทุกทาง เขายังคงจดจำสัมผัสเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี

 

            อรุณสวัสดิ์เด็กหนุ่มของฉัน

 

            “อะ...

 

            “ยินดีต้อนรับสู่ความเป็นจริงกระซิบข้างหูเพื่อตอกย้ำสิ่งที่เกิดขึ้น ส่งผลให้ควานลินตื่นเต็มตาแล้วพบว่าตอนนี้ตัวเองนอนอยู่กับแด๊ดดี้ตัวเอง รสจูบที่เคยได้รับแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อยตาม ฐานะที่เลื่อนขึ้น เน้นจุดให้เด็กหนุ่มรู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ไม่ใช่ความฝัน

 

            แบคโฮกอดเขาในแบบคนรัก มอบความดุดันที่เขาเฝ้าฝันตลอดมา

 

            ความรุ่มร้อนยังติดตรึงอยู่ในร่างคล้ายกับถูกสลักลงบนกายขาวนี้ อยากจะเบือนหน้าหนีทว่าสิ่งที่ทำได้คือกัดปากตัวเอง แล้วเชยตาขึ้นไปมองคนที่จับจ้องอยู่ ร่างสูงเกลี่ยแก้มเด็กหนุ่ม กดจูบลงบนเรียวปากอีกครั้งแล้วผละออกช้าๆอย่างอ้อยอิ่ง

 

            ทำทุกวิธีให้ควานลินเห็นว่าตอนนี้พวกเขาเป็นมากกว่าที่เคยเป็น

 

            และสามารถทำอะไรก็ได้มากกว่าที่เคยทำ เพราะตอนนี้พวกเขาก้าวผ่านความผิดบาปนั้นมาแล้ว

 

            เมื่อคืน...คุณกอดผม

 

            “ใช่ ฉันกอดเธอ

 

            “…”

 

       แล้วพอใจไหมที่ฉันทำให้ อยากให้ฉันทำอีกหรือเปล่า ควานลิน

 

            “แบคโฮควานลินไม่รู้ว่าควรจะตอบคำถามนั้นยังไง หัวใจของเต้นแรงไปหมดรู้สึกเหมือนจะเป็นลมยังไงยังงั้น แด๊ดดี้กดจูบลงมาอีกราวกับกำลังคาดคั้น คนตัวเล็กเลยหลับตาลงน้อมรับสัมผัส ไม่นานนักก็ถอนจูบออก แล้วจูบลงบนหน้าผากแทนแช่ค้างให้ความรุ่มร้อนนั้นแล่นผ่านไปทั่วร่าง

 

            แล้วสลักลึกลงในกายขาวให้จดจำเป็นอย่างดี

 

            “I love you my dear”

 

            “…”

 

            “You’re mine”เหมือนคาถาที่พ่อมดจะร่ายทุกครั้งที่เจอกับตัวเอก ควานลินไม่ต่างจากโดนมนต์หลงใหลไปกับคำพูดนั้น ยิ่งแบคโฮจูบย้ำมาเท่าไหร่ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองหนีไปจากคนคนนี้ไม่ได้ แขนขาที่เคยว่างเปล่าก็เหมือนถูกโซ่ตรวญล็อคเอาไว้

 

            มันล็อคเขาให้อยู่กับผู้ชายคนนี้ตลอดไป หากหนีไปก็ต้องยอมเสียแขน เสียขาของตัวเอง

 

            เด็กดี

 

            “คุณจูบผมเยอะไปแล้ว

 

            “ไม่ชอบเหรอ

 

            “เปล่า มันแค่...ร้อนไปหมด

 

            “…”

 

            “ผมรู้แล้วว่าผมเป็นของใคร

 

            “ของใคร ?

 

            ของคุณเพียงคนเดียวประโยคนั้นทำให้แบคโฮยกยิ้มมีความสุข เขาชอบเวลาที่ควานลินเอาใจและเชื่อฟังที่เขาสั่ง เกลียดนักเวลาที่เจ้าตัวต่อต้านให้ต้องปราบด้วยความหงุดหงิด ทว่าตอนนี้มันไม่มีอีกแล้วความรู้สึกผิด มีแต่ความรู้สึกดีที่จะมาขึ้นทุกครั้งที่สัมผัสริมฝีปากนี้ ควานลินเองก็เช่นกัน เขาหลงลืมไปทุกอย่างว่าเมื่อคืนนี้พวกเขาทะเลาะกันหนักแค่ไหน

 

            จดจำได้เพียงแค่ว่าอีกฝ่ายสัมผัสเขามากขนาดไหน จดจำได้แม้กระทั่งจูบแรกที่ทาบลงบนกายนี้

 

            ความรุ่มร้อนยังสลักลึกไม่คลายหนี และคงจะอยู่แบบนี้ตลอดไป

 

            รู้สึกแย่ไหมที่ฉันทำร้ายเธอ

 

            “...ไม่รู้สิ ผมคิดอะไรไม่ออกแล้ว

 

            “...

 

            “ผมเหมือนลืมไปหมดแล้วเลยนั่นคือความจริงที่ควานลินอยากบอก ไม่ใช่ว่ามันคือคำแก้ตัวหรือขอร้องให้ลืมไป แต่เพราะการกระทำที่แด๊ดดี้มอบให้ เขาเลยรู้สึกว่าอยากจะสนใจแค่ช่วงเวลานี้มากกว่า ส่วนเรื่องที่แล้วมาก็อยากให้มันหายไปกับฤทธิ์เหล้า

 

            ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคิดถึงแดเนียลอยู่

 

            ไม่รู้ว่าป่านนี้อีกฝ่ายเป็นไงบ้าง คงจะกังวลมากที่เขาถูกแบคโฮพากลับมา จะมีใครพาเขาไปหาหมอไหมหรือว่าจะนอนคิดมากอยู่ที่ห้องของตัวเอง หลายสิ่งทำให้ควานลินอดกลัวเกรงไม่ได้ ถ้าเกิดขอแบคโฮโทรไปหาแดเนียลมีหวังเขาก็คงโดนทำร้ายไม่เลิก

 

            เขากลัวว่าแบคโฮจะโกรธจัด จนลงโทษเขามากกว่าที่เคยทำ มันอาจจะไม่ใช่การสัมผัส...

 

            แต่กลัวว่าจะเป็นการทำร้ายร่างกายเหมือนที่เขาทำกับแดเนียลมากกว่า ต่อให้ร่างหนาจะไม่เคยทำแบบนั้นกับเขาเลยก็ตาม ทว่าภาพที่แบคโฮต่อยคนที่เขารักมันก็ยังเด่นชัดอยู่ในหัว ทำเอาสั่นกลัวไปหมด แน่นอนแบคโฮมองเห็นการกระทำนั้น

 

            เลยลูบหัวปลอบขวัญไปมา

 

            ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ทำร้ายเธออีก

 

            “I’m sorry daddy I don’t want to make you upset”

 

            “…”

 

            “I'm unruly, I make you sad”เสียงของคนตัวเล็กแผ่วเบายิ่งกว่าเสียงหายใจ มีคำขอโทษมากมายที่อัดอั้นอยู่ในใจ อยากจะตะโกนออกไปหากแต่ปากมันก็ไม่ยอมขยับ เลยได้แต่พูดเสียงเบายอมรับความผิดที่ก่อเอาไว้

 

            มันเหมือนกับว่าตอนนี้กำแพงของเขาพังทลาย แล้วแบคโฮกำลังก่อให้ใหม่อยู่

 

            “I’m sorry I’m so sorry for everything I did wrong”

 

            “ชู่ว

 

            “อะ...

 

            “Don’t talk anything”

 

            “…”

 

            “Forget it right ?”ควานลินอยากจะร้องไห้ระบายความเสียใจที่ถาโถมเข้าใส่ แบคโฮเลยโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้ เขารู้ดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรามีอิทธิพลกับเด็กตรงหน้ามากแค่ไหน ควานลินก็แค่ต้องการความรัก ต้องการความเข้าใจ พอเขารู้สึกว่าเซฟโซนโดนทำลายเลยหนีไปหาคนอื่นที่สามารถปกป้องเขาได้ มันก็ถูกแล้วที่จะหนีไปหาแดเนียล ถูกแล้วที่พวกเขาจะคบกัน

 

            แต่สิ่งที่ผิดพลาดคือการที่แบคโฮไม่อยากให้เกิดเรื่องนั้น เลยตามไปทำลายแล้วสร้างเซฟโซนใหม่ให้เด็กหนุ่มของเขาแทน โดยมีข้อแม้ว่าในเซฟโซนนั้น...

 

            จะต้องมีเพียงแค่เขาและควานลิน

 

            ฉันให้อภัยเธอเด็กดี เธอเป็นของฉัน ตกลงไหม

 

            “คุณเกลียดผมไหม เกลียดที่ผมบอกคุณแบบนั้นหรือเปล่า

 

            “ไม่เลย ฉันไม่เคยเกลียดเธอ

 

            “…”

 

            ฉันรักเธอ รักมากกว่าตัวฉันที่เป็นโลกของเธอซะอีก

 

            แบคโฮเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงสั่นแล้วกอดตอบเขาด้วยความรักที่มีทั้งหมด ควานลินไม่อยากจะละทิ้งความรู้สึกที่มีต่อแบคโฮได้ มันมากเกินไปสำหรับหัวใจดวงน้อยที่เฝ้ารอคอยอีกคนตลอดมา และยากเกินกว่าที่จะทำใจให้เกลียดภายในวันเดียวได้

 

            ยิ่งไปกว่านั้นหัวใจดวงนี้ก็ถูกสลักชื่อแบคโฮเอาไว้

 

            ต่อให้ต้องตายหัวใจนี่จะไม่มีวันกลายเป็นของคนอื่น

 

            ผมรักคุณนะครับ...แด๊ดดี้

 

            เป็นความรักที่ก้าวผ่านความผิดบาปไปแล้ว

 

            หลังจากตอนนั้นพวกเขาก็ไม่ได้คุยอะไรอีก ควานลินร้องไห้จนผล็อยหลับ แบคโฮก็ไม่ได้ไปวุ่นวายอะไรกับเขา แค่นอนกอดรอคนตัวเล็กตื่นมากินข้าว คอยกอดปลอบเวลาที่อีกฝ่ายยังยึดติดกับเรื่องเศร้า เขารู้ว่าเด็กหนุ่มของเขาไม่สามารถจะลบล้างความเจ็บปวดที่อยู่ภายในในเวลาอันรวดเร็วได้

           

            แน่นอนร่างหนาก็ไม่เคยขอให้เขาทำ เพราะเราจะลบมันด้วยกัน

 

            ทีละเล็กทีละน้อย

 

            วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอครับ

 

            “ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะไป

 

            “หา ?

 

            “เหนื่อยที่เมื่อคืนกินเธอจนเกือบตายยังไงล่ะคำพูดนั้นพาเอาหัวใจถึงกับสั่น ใบหน้าของควานลินขึ้นสีแดงเร็วพลัน ส่งผลให้ต้องหลุบตาต่ำมองข้าวต้มในชามที่กินอยู่ เป็นภาพที่หาดูได้ยาก ส่วนใหญ่แล้วควานลินจะไม่ค่อยแสดงท่าทีเขินอายแบบนั้น กลับกันอีกฝ่ายยั่วเขาเก่งมากจนเขาลืมเรื่องความเขินอายที่ควรจะมีอยู่ติดร่างไปเลย

 

            ก็ถือว่าเป็นโมเมนต์ใหม่ๆเหมือนกัน

 

            ผมสิควรพูดคำนั้น ผมเป็นคนถูกกินนะ

 

            “หึ แค่นั้นมันยังน้อยไปด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับที่เธอผ่านมา

 

            “!!!”

 

            “ไม่ต้องห่วง ฉันจะลบรอยพวกนั้นให้ แล้วทำใหม่ ทุกวัน ทุกคืนความร้อนฉ่าอาบไล้ไปทั่วร่าง การที่ถูกแบคโฮมองเหมือนจะกินร่างทำเอาเขาไปไม่เป็น แบคโฮเคยเห็นเขาเป็นเด็กน้อยในสายตามาตลอด จึงไม่แปลกถ้าจะพบเจอแค่ความเอ็นดูในดวงตานั้นเสมอ ทว่าตอนนี้ทุกอย่างมันกลับเปลี่ยนไป แววตาของแบคโฮไม่ได้ฉายแค่ความเอ็นดูอีกต่อไปแล้ว

 

            มันยังถูกแต้มด้วยความหื่นกระหาย และความต้องการที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

            เลิกมองผมได้แล้วครับ

 

            “ฉันอยากมองเธอ

 

            “แต่คุณทำให้ผมทำตัวไม่ถูก

 

            “ก็ทำเหมือนที่เคยทำนั้นแหละ

 

            “แบคโฮ

 

            “แค่เปลี่ยนจากมองชามข้าวต้มมามองฉันบ้างก็พอใครจะไปมองเขาได้ มองไปก็ตายพอดี นั่นคือสิ่งที่ควานลินอยากบอกคนตรงหน้า เสียดายที่เขาไม่มีความกล้าพอเลยได้แต่คนข้าวต้มไปมา ยู่ปากหน่อยๆพึมพำขอให้อีกฝ่ายเลิกมองเขาได้แล้ว หึ เด็กน้อย

 

            “เงียบไปเลยนะครับ

 

            “หึร่างสูงหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เวลาที่เห็นควานลินแพ้พ่ายเป็นภาพที่ถูกใจเขามากที่สุดแล้ว และเธอล่ะ อยากไปไหนหรือเปล่า

 

            “...ไม่ครับ ผมไม่อยากไปไหน

 

            “…”

 

            “ผมอยากอยู่บ้าน...กับคุณ

 

            “เอาใจเก่งเอ่ยชมแล้วใช้ปลายนิ้วเช็ดมุมปากที่เลอะให้นิดหน่อย ตวัดลิ้นเลียชิมความหวานจากปลายนิ้วที่เช็ดให้ แสดงท่าทีเชิญชวนให้อีกคนเงยหน้ามองเต็มตา เล่นเอาควานลินต้องถอนหายใจ ความเย็นจากแอร์ในห้องมันดูจะช่วยอะไรไม่ได้เลยเมื่อต้องนั่งอยู่หน้ากองเพลิงแบบนี้ หวาน

 

            “พอเลยครับ คุณจะแกล้งผมหนักเกินไปแล้วนะ

 

            “นึกว่าเธอชอบที่ฉันทำซะอีก

 

            “ผมยังไม่ชิน เพราะงั้นช่วยเปลี่ยนทีละนิดได้ไหมครับขอร้องเสียงแผ่วจะเป็นลมทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าของร่างสูง คุณทำอะไรแบบกะทันหัน ผมจะตายเอาได้นะ

 

            “หลงฉันขนาดนั้นเลยเหรอมายเดียร์

 

            “อ๊ะ !”

 

            “หลงอีกสิ แค่นี้มันยังไม่พอJแด๊ดดี้กระตุกยิ้มมุมปาก ไล่สายตามองคนที่ยอมเงยหน้ามาสบตากับเขา ร่างบางย่นคิ้วใส่หัวใจของเขาถูกสร้างมาเพื่อแบคโฮก็จริง แต่อีกฝ่ายคงไม่ยินดีถ้าเกิดเขาตายไปก่อนที่จะได้ใช้มันอย่างเต็มที่ แบคโฮเคาะนิ้วลงกับโต๊ะนิดๆพลันกระดิกนิ้วให้คนตัวเล็กลุกมาหา ตอนแรกควานลินลังเลไม่แน่ใจว่าควรจะทำตามที่อีกฝ่ายสั่งใหม่

 

            ทว่าสุดท้ายก็แพ้ใจย้ายร่างกายไปนั่งคร่อมอยู่บนตักเขาแต่โดยดี

 

            มือหนาโอบเอวบางไว้รั้งให้อะไรๆมันเสียดสิ ส่งผลให้เด็กดื้อคนนี้ต้องกัดปากตัวเองแน่น พยายามสะกดอารมณ์ไม่ให้หลงละเลิงไปกับแผนการอันร้ายกาจของแด๊ดดี้ตัวเอง และใช่ แบคโฮเห็นทุกการกระทำที่ฉายชัดอยู่บนใบหน้า เขาเลยเลื่อนมือไปบีบขยำสะโพกกลมมน แล้วกดจูบลงบนลำคอ

 

            “I want to hug you again”

 

            “!!!”

 

            “Fuck me dearJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอสลักลึกบนกายนี้ แด๊ดดี้โซแดมฮอต !

รอเยอะอัพไวนาจา

บอกเลยว่าเด็กหนุ่มของเราร้ายมาก เขาไม่ยอมถ้ารู้ว่าตัวเองจะต้องเสียผลประโยชน์

แต่แด๊ดดี้ของเราก็ไม่น้อยหน้า เขาก็ไม่ยอมเหมือนกันถ้ารู้ว่าตัวเองต้องแพ้

งานนี้จะแซ่บขนาดไหน เจิมรอให้ไวแล้วมาลุ้นกัน !

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้แด๊ดดี้โซแดมฮอตของเรา !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคแด๊ดดี้โฮลิน

ติดตามนักเขียน 


.

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #494 Meawmeowww (@domeawbieber) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 19:59
    อะไรๆมันดีไหมหมดเลยนะคะแด๊ดดดด
    #494
    1
  2. #366 Tatar'elf (@guitar-elf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 20:23
    แด๊ดดี้ เกินไปปปปปป เรียกรถพยาบาลที
    #366
    1
  3. #365 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 18:02
    ฮ็อตมาก ฮรือออ
    #365
    1
  4. #364 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:58
    โอยยยยยย แด๊ดดดดดดแซ่บเกิ๊นเผ็ชไปหมดแร้ว
    #364
    3
  5. #363 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 17:43
    โซฮอตตตตตตตต
    #363
    1
  6. #362 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 16:35
    ก็เป็นซะอย่างเนี้ยอ่ะแด็ด จะไปไหนรอด อย่าฮอตไปกว่านี้เลย ขอร้องงงงงง
    #362
    1
  7. #360 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 13:04
    แก๊ดดี้โซแดมฮอททททท โอ้ยยยยยย
    #360
    1
  8. วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 11:03
    ฟินนนน เขินจนมือหงิกแร้วสววส
    #355
    1
  9. #354 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 10:12
    หวานเหลือเกินแด๊ด หื้ออ><
    #354
    1
  10. #352 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 00:44
    ทำไมรู้สึก สงสารแด๊ดดด
    #352
    1
  11. #351 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 12:40
    ขอหวานๆ อิอิ
    #351
    1
  12. #350 Nutchaporn14 (@Nutchaporn14) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 11:26
    หู้ยฟินอ่ะ กัดแขนตัวเองไว้555 แต่ก็สงสารแดเนียล สองใจอีกล่ะ5555
    #350
    3
  13. #349 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 11:18
    แด๊ดดดจะเกินไปแล้ว น้องรู้แล้วสินะว่าแด๊ดรักน้องขนาดไหนรักมากกว่าตัวเองอีก แต่เรื่องแดนยังไม่เคลียร์น้องต้องติดต่อไปหาแดนอีกแน่ๆ พอน้องบอกว่าแดเนียลคนรักก็แบบน้องรักแด๊ดมากก็จริงแต่น้องก็ยังมีอีกคนอยู่ดี
    #349
    1
  14. #348 AngelaWansa (@AngelaWansa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 10:51
    งือออ หวานมากๆเลย ซึ้งอ่า ไม่เอาดราม่าแล้วนะ อยากให้หวานๆแบบนี้
    #348
    1
  15. วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 10:42
    ว้าวววววววว แด๊ดดี้หวานมากๆๆเยย
    #347
    1
  16. #345 wanna be lin (@bellnylinny) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 18:46
    เราไม่ไหว แด็ดเมื่อคืนกับตอนนี้คือคนเดียวกันใช่มั้ย อ่อนโยนเกินไปใจเราบาง
    #345
    1
  17. #344 palloy (@paloycho) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    ทำไมเขินนนนน แผ่นดินไหวแต่พี่ไม่ไหวแล้ว แด๊ดดี้อ่อนโยน รู้แล้วว่ารักกันมาก ขอกอดน้องแบบอ่อนโยนได้ไหม แต่ว่าน้องต้องติดต่อไปหาเนียวอีกแน่ๆคงเป็นห่วงแต่แด๊ดอย่าใจร้ายกับน้องอีกเลยน้าาา
    #344
    1
  18. #343 lerr (@pharoah1996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:56
    กรี๊ดดดดด 5555
    #343
    1
  19. #342 miwpailin (@miwpailin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:40
    จัดอีกหลายๆรอบเลยค่ะแด๊ด5555 (แร้วดะเน่วล่ะ;-;)
    #342
    1
  20. #341 Tatar'elf (@guitar-elf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:20
    อยากค่าาาา น้องหลินอาจไม่อยากแต่เราอยากค่า55555555
    #341
    1
  21. วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:17
    แด๊ดดี้ จัดอีกๆๆๆๆๆ เอาให้จำไม่ลืมเลยว่าเป็นของใคร
    #340
    1
  22. #339 Kmcn15859 (@Kmcn15859) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:47
    แด๊ดเอาอีก เอาเยอะเลย น้องยังไม่เข็ดหรอก
    #339
    1
  23. #338 Black dress (@0988038878) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:42
    อย่าเลยอย่าาาาาาา
    #338
    1
  24. #337 pichaya10512 (@pichaya10512) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:23
    น้องยังไม่จำแด๊ดเอาอีกแด๊ด
    #337
    1
  25. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 19:03
    เอาอีกค่าแด๊ดดี้ แค่นี้มันยังไม่พอออออ
    #336
    2