TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,620 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    101

    Overall
    28,620

ตอนที่ 7 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 6 : ผู้เล่นมากกว่าหนึ่ง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 ธ.ค. 59

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 6

ดริ๊งค์ครั้งที่  6 :  ผู้เล่นมากกว่าหนึ่ง

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ผมสบตากับแบคฮยอนที่หันมาเห็นผมพอดี จริงๆต้องพูดว่าลู่หานชี้มาทางผมมากกว่าเลยทำให้แบคฮยอนหันมาสบตากับผมได้ แน่นอนว่าชั่วแวบนึงผมเกิดอึดอัดใจ แต่พอคิดว่าผมไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องกลัวคำขู่ของลู่หาน อารมณ์ของผมก็กลับมานิ่งปกติตามเดิม

 

            นิ่งจนลู่หานเองก็เผลอชะงักไปเหมือนกัน

 

            ถึงกระนั้นมันก็ยังคงทำหน้าที่ของมันตามเดิม

 

            มึงรู้จักใช่ป่ะ จงแดอ่ะ ?

 

            “ก็...รู้จักนะแบคฮยอนตอบ ด้วยความที่ที่นั่งไม่มีเหลือแล้ว ผมเลยต้องจำใจทิ้งตัวลงนั่งข้างพวกเขา จะให้เดินออกไปไม่เรียนก็ได้ แต่ตราบใดที่ลงเรียนวิชาเดียวกัน ผมก็ไม่มีทางหนีมันพ้นหรอกใช่ไหม อีกอย่างถ้าเกิดว่าผมเดินออกไป

 

            ก็เท่ากับว่าแผนการของลู่หานมีอิทธิพลกับผมน่ะสิ

 

            กูกับจงแดรู้จักกันมานานเพราะคอเหล้าเหมือนกัน มึงก็สนิทๆกันไว้ เผื่อว่าทำงานด้วยกันจะได้ไม่มีปัญหาอะไร เนอะจงแดลู่หานหันมายิ้มให้ผม แต่ผมก็ทำเพียงแค่มองมันกลับ จากนั้นก็ทำเป็นไม่ได้ยินที่มันถามความเห็นเมื่อกี้ แน่นอนว่าลู่หานไม่ใช่พวกที่จะปล่อยใครไปง่ายๆ

 

            ยิ่งกับคนที่มันอยากเล่นเกมด้วยแล้ว มันจะจิกยิ่งกว่าไก่ซะอีก

 

            เป็นคนที่น่ารำคาญจนไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาบรรยายให้ฟัง ก่อนหน้านี้ก็อุตส่าห์คิดว่าเป็นเพื่อนที่คบกันได้ แต่ตอนนี้สงสัยต้องคิดใหม่

 

            คนเรามันรู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ เพราะงี้ไงผมถึงไม่ชอบการเปิดใจให้ใคร

 

            ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มันจะแว้งกลับมากัดเรา

 

            ไม่ต้องเก๊กขรึมนักก็ได้มึง กูว่ามึงกับแบคก็น่าจะชอบอะไรคล้ายๆกันนะ

 

            “กูว่ามึงเลิกพล่ามแล้วเตรียมตัวเรียนดีไหม

 

            “…”

 

            “อาจารย์เข้ามาแล้วผมเหล่ตาไปมองอาจารย์ที่เข้ามาในห้องพร้อมกับบอกลู่หานไปแบบนั้น ส่งผลให้เจ้าตัวแอบตาขวางใส่ผมนิดหน่อยก่อนจะขยับตัวไปนั่งที่เดิมโดยมีแบคฮยอนกั้นกลางผมกับมันเอาไว้ ผมแทบจะไม่สนใจเสียงพูดคุยของลู่หานกับแบคฮยอนเลย ขณะเดียวกันผมก็แทบจะไม่ฟังสิ่งที่อาจารย์สอนเหมือนกัน

 

            ราวกับว่าตอนนี้ผมกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงความคิดที่ไม่ว่าใครก็เข้ามาวุ่นวายไม่ได้

 

            ผมกำลังคิดว่าจะทำยังไงให้เกมนี่มันจบลงไวๆ จากตอนแรกเกมนี่มีแค่ผมกับคริส ตอนนี้มันกลับมีลู่หานเพิ่มเข้ามา แถมเขายังพยายามจะดึงแบคฮยอนเข้ามาวุ่นวายอีกด้วย

 

            ผมไม่เข้าใจว่าเขาจะยุ่งทำไม ผมไม่ได้จะคบกับคริสในความสัมพันธ์ระยะยาวสักหน่อย

 

            อีกไม่นานเราก็จะจากกันแล้ว ผมไม่ปล่อยให้เขามารุกรานพื้นที่ของผมมากกว่านี้หรอก สาบานได้เลย  แค่ตอนนี้ผมยังต้องการคนคลายเครียดให้ก็เท่านั้น

 

            รอเวลาที่ผมอยากจะเขี่ยทิ้งสิ

 

            คริสก็คริสเถอะ ผมก็เขี่ยได้หมดแหละ

 

            ผมนั่งใจลอยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปจนหมดชั่วโมง ช่างเป็นระยะเวลาที่ยาวนานชะมัด แต่ทันทีที่ผมได้ออกมาจากห้องนั้นผมก็รู้สึกสบายขึ้นเป็นกอง ดีหน่อยที่วิชาภาคหลังผมไม่ได้เรียนร่วมกับพวกเขาเลยไม่ต้องทนให้ลู่หานจิกกัดเหมือนกับไก่

 

            ทว่าในตอนที่ผมกำลังจะหาคนให้ไปส่งที่คอนโดเพราะผมไม่ได้เอารถมา ผมก็ต้องชะงักร่างเมื่อพบว่าคริสมารอที่หน้ามหาลัย เขาส่งยิ้มให้ผมราวกับว่ากำลังรอการมาของผมอยู่ วินาทีนั้นผมสอดส่องสายตามองหาแบคฮยอนก่อนจะนิ่งงันตอนที่เห็นอีกฝ่ายเดินเข้าไปหาพ่อของเขา

           

            แล้วลู่หานก็หันมาเห็นผม เลยตะโกนบอกผมว่า...

           

            อ้าวจงแด กลับไงอ่ะ ติดรถแบคกลับไหม น่าจะทางเดียวกันJ

 

            ผมว่ามันจะเล่นไม่รู้เรื่องเกินไปแล้ว...

 

            ไม่เป็นไร กูกลับเองได้ผมตอบไปแบบนั้นใบหน้านิ่งเรียบไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ส่วนลู่หานมันก็ชะงักไปนิดหน่อยก่อนจะเลิกคิ้วใส่อย่างกวนประสาท

 

            เหมือนกำลังถามว่า ผมกลัวที่จะต้องเผชิญกับความจริงเหรอ ?

 

            แน่นอนว่าผมไม่ได้กลัว ผมแค่ไม่อยากเล่นตามเกมของมันก็เท่านั้น มันไร้สาระเกินไปที่จะเอาเวลาไปเสียกับคนอย่างมัน

 

            แล้วเราเอารถมาเหรอ

 

กึก !

 

            “กลับกับอาก็ได้นะ เดี๋ยวอาไปส่งให้ที่บริษัทชานยอลทว่าคริสก็ไม่ได้รับรู้ถึงเหตุผลในการปฏิเสธเขา ร่างสูงเพียงแค่ส่งยิ้มมาให้อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ใช่ แบคฮยอนไม่ได้เอะใจว่าทำไมพ่อเขาถึงชวนผมขึ้นรถ แทนที่จะปล่อยผ่านไปเหมือนที่ผมต้องการ เพราะอากำลังจะไปที่นั่นเหมือนกัน

 

            “ผมว่าผมพูดชัดแล้วนะครับว่าผมกลับเองได้

 

            “…”

 

            “ผมไม่ต้องความช่วยเหลืออะไร สวัสดีผมสะบัดหน้าหมุนตัวเดินหนีทันที ไม่สนใจว่าทุกคน ณ จุดนี้จะรู้สึกยังไงกับการกระทำของผม มันอาจจะดูไร้มารยาทที่ไปทำแบบนั้นกับคนที่โตกว่า แต่ขอโทษนะ นี่มันนิสัยผมนิ ไม่แคร์ใครอยู่แล้ว

 

            เพราะโลกใบนี้ก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครแคร์ความรู้สึกของผมเหมือนกัน

 

            ผมเลยหันหลังให้กับความเฮงซวยของโลกใบนี้ยังไงล่ะ

 

            ทว่า...!

 

            “จงแด !”

 

หมับ !

 

            “อ๊ะ !” ผมเผลอสะดุ้งนิดหน่อยตอนที่ใครบางคนคว้าข้อมือผมจากด้านหลัง พอหันไปมองก็พบว่าคริสเป็นคนทำแบบนั้น ร่างสูงวิ่งตามผมมาไม่สนใจว่าลูกชายเขากับลู่หานจะมองเรายังไง เล่นเอาผมถึงกับรีบสลัดมือเขาทิ้งทันที คุณทำบ้าอะไร เดี๋ยวแบคฮยอนก็สงสัยหรอก

 

            “เขาไม่สงสัยหรอกน่า คิดมาก

 

            “คิดน้อยไปสิ ไม่เห็นหรือไงว่าลูกชายคุณมีคนให้ท้ายอยู่ผมสวนพร้อมกับเหล่มองลู่หานที่หันไปคุยอะไรสักอย่างกับแบคฮยอน แต่เหมือนจะไม่ได้คุยเรื่องของผมกับคริสนะ เพราะแบคฮยอนไม่ได้หันหน้ามาทางนี้เลย กลับกันมีแค่ลู่หานเท่านั้นที่เสตามามองผมเหมือนจับจ้องว่าผมจะทำอะไรต่อ

 

            ผมเบื่อคนที่ชอบสอดเรื่องชาวบ้านจริงๆ ซึ่งคริสเองก็เห็นว่าลู่หานทำท่าเหมือนจับผิด

 

            ดีที่ตอนนี้เราอยู่ห่างจากตรงนั้นค่อนข้างมาก เลยทำให้พวกเขาไม่ได้ยินที่เขาคุยกัน

 

            ถ้าคุณอยากให้ลูกชายคุณเป็นเด็กสดใสร่าเริงต่อไป ก็อย่ามายุ่งวุ่นวายกับผมที่มหาลัยอีก

 

            “แปลว่านอกเหนือจากนี้ทำได้ ?

 

            “ไม่ว่าจะที่ไหนก็ทำไม่ได้ ตราบใดที่อยู่ต่อหน้าลูกของคุณ

 

            “เพราะแบบนี้สินะเวลาอยู่ด้วยกัน คุณถึงให้ความสนใจผมมาก

 

            “อะไรนะ...!”

 

            “คงอัดอั้นเวลาที่แบคฮยอนอยู่สินะJ ผมถึงกับเบิกตากว้างรู้สึกอึ้งค้างกับสิ่งที่เขาพูดออกมา เขาใช่อะไรคิดน่ะว่าผมรู้สึกแบบนั้น บอกเลยว่าผมไม่เคยคิด และจะไม่มีวันคิดด้วย ! ที่ผมยอมเล่นกับเขาก็เพราะว่าผมสนใจเขา เขาเองก็รู้เหตุผลนี่ดี

 

            คิดว่าทำแบบนี้จะหยั่งเชิงผมได้หรือไง

 

            เขามันก็ไม่ต่างอะไรกับลู่หานหรอก !

 

            “เก็บความคิดเน่าๆของคุณไประบายให้ลูกชายฟังเถอะ ขอบอกไว้เลยว่าผมไม่มีทางคิดแบบนั้นผมสบตาเขานิ่ง น้ำเสียงกดต่ำจริงจังถึงขีดสุด ผมแค่รำคาญที่ต้องมาเล่นเกมร่วมกับลู่หาน ทั้งๆที่เกมนี่มันมีแค่เรา

 

            “…”

 

            “ผมจะให้เวลาคุณจัดการกับเขา

 

            “…”

 

            ทำเกมนี้ให้เหลือแค่เรา สองคน

 

            เพราะผมไม่ต้องการให้คนอื่นมาวุ่นวายจนบานปลายยิ่งกว่าเดิม

 

-KRIS PART-

 

            การหยอกเย้าของผมดูจะเป็นการสะกิดใจคนแถวนี้ให้เขาแสดงท่าทีก้าวร้าวออกมาหนักกว่าเดิม ซ้ำยังทำให้เจ้าตัวฉาบความไม่พอใจไปทั่วทุกอณูผิว เล่นเอาผมถึงกับรู้สึกผิดนิดหน่อยที่แกล้งเขาแบบนั้น เพราะดูผมจะพลาดที่ไม่ถามเรื่องราวก่อนหน้านี้ซะก่อน

 

            มีคนทำให้นกน้อยผมรำคาญใจ

 

            แล้วเขาก็ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือ ลู่หาน เพื่อนรักของลูกชายผมเอง

 

             จะให้ผมสั่งคนไปเก็บเขาหรือไง ?

 

            “ตลกหรือไง

 

            “…”

 

            “แค่ทำให้เขาออกไปจากเกม มันเกินความสามารถจนต้องยืมมือคนอื่นมาช่วยเลยหรือไง ถ้าเป็นแบบนั้นคุณควรพิจารณาตัวเองใหม่นะว่าสมควรจะเล่นเกมกับผมไหมคนตัวเล็กลากสายตามาสบกับผม มันเต็มไปด้วยความนิ่งเรียบที่แฝงความไม่พอใจเอาไว้ ส่งผลให้ผมชะงักไปนิดหน่อย ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ละสายตาจากเขา ว่าไง หรือว่าคุณทำไม่ได้ ?

 

            “ผมไม่ได้...

 

            “ถ้าคุณทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

 

            “…”

 

            “แค่ไม่ต้องมาวุ่นวายกันอีก เกมของเราจบตรงนี้ บาย จงแดว่าพร้อมโบกมือลาทำท่าเหมือนจะเดินหนีผมไป ผมเลยคว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้ รั้งให้ยืนอยู่ที่เดิม แน่นอนว่าการกระทำของผมทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วมุ่ยพร้อมเหวี่ยงใส่เต็มที่

 

            แต่ก่อนที่เขาจะได้ปริปากบอก ผมก็สวนกลับไปซะก่อน

 

            สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหารสิ ผมยังไม่ได้บอกเลยนะว่าผมทำไม่ได้

 

            “แล้ว...

 

            “คืนนี้ไปเปิดห้องคุณไว้เถอะ ผมจะทำให้คุณรู้ว่าการเล่นเกมจริงๆมันเป็นยังไงผมบีบข้อมือขาวเบาๆเป็นการย้ำให้เขาเข้าใจว่าถึงผมจะดูเหมือนไม่คิดอะไร แต่ด้วยความที่ผมอาบน้ำร้อนมาก่อน ผมหย่อมมีประสบการณ์และร้ายกาจได้มากกว่าที่เขาคิดเอาไว้

 

            เราไม่จำเป็นต้องแสดงความร้ายออกไป

 

            เราแค่ต้องใช้มันให้ถูกทางเท่านั้นพอJ

 

            “ไปรอผมที่ห้อง เข้าใจนะจงแดไม่อาจจะอ้าปากเถียงผมได้ทันเมื่อผมสรุปให้เสร็จสรรพแบบนั้น และเมื่อทุกอย่างอยู่ในลู่ทาง ผมก็ปล่อยมือเขาแล้วหมุนตัวเดินกลับมาหาลูกชายตัวเองที่รออยู่ เอาจริงๆวันนี้ผมมารับจงแดกลับไปที่ห้องนะ แต่เผอิญว่าแบคฮยอนมาเห็นซะก่อน มันเลยกลายไปเป็นแบบนี้

 

            ผมคงไม่ทันคิดว่าเราจะเจอกัน บางทีทั้งสองคนอาจจะเรียนคลาสเดียวกันก็เป็นได้

 

            จงแดว่าไงบ้างครับ ?แบคฮยอนถามขึ้นมาทันทีที่ผมเดินมาถึง ซึ่งผมก็ส่งยิ้มให้ส่ายหน้านิดหน่อยตอบปฏิเสธไป

 

            ไม่ครับ เขาไม่ได้ว่าอะไร

 

            “แต่เห็นคุยกันอยู่นานเลยนิครับ

 

กึก !

 

            “มีอะไรกันหรือเปล่าครับ อาคริส ?คำถามของลู่หานทำให้ผมต้องเบนสายตาไปมองตัวปัญหา ใบหน้าที่แสดงความอยากรู้ออกมาเป็นอะไรที่น่าเอ็นดูนะสำหรับผู้ใหญ่อย่างผม ติดที่ว่าตอนนี้เขากลายเป็นตัวเกะกะ และในแผนของผม เขาไม่ได้รับสิทธิ์ให้อยู่ในนั้น

 

            ที่สำคัญเขาทำให้นกน้อยของผมไม่พอใจ

 

            เพราะแบบนั้นผมเลยยิ้มให้แล้วตอบไปว่า...

 

            มีเรื่องอื่นให้เราสนใจกว่าเรื่องของอานะลู่หาน ไม่จำเป็นต้องอยากรู้อยากเห็นตลอดเวลาหรอกนะ

 

            “พ่อ...

 

            “อาคริส... ทั้งสองคนดูจะตกใจกับสิ่งที่ผมพูดออกไป เพราะประจำผมไม่ใช่คำพูดที่ออกแนวต่อว่าแบบนี้ จริงๆมันก็แค่การปรามตามประสาผู้ใหญ่ ต่อให้ผมจะดูเหมือนคนง่ายๆ แต่ถ้าผมอยากได้ ผมก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับสิ่งนั้นเหมือนกัน แน่นอนว่าทันทีที่ผมพูดไปแบบนั้นสีหน้าของลู่หานก็เจื่อนลงนิดหน่อย ผมคิดว่าเขาน่าจะเข้าใจความหมายได้ดีกว่าแบคฮยอนที่ไม่รู้เรื่องนี้

 

            ผมเลยดันตัวลูกชายตัวเองขึ้นรถ ปิดประตูให้เขารออยู่ข้างใน

 

            และหันมาส่งยิ้มให้ลู่หานอีกครั้ง

 

            วันหลังคิดหน้าคิดหลังก่อนจะทำอะไรนะ เพราะถ้าวุ่นวายมากเกินไป...มันไม่ดี

 

            “แต่...แต่ที่ผมทำ ก็เพื่อแบคฮยอนนะครับ

 

            “…”

 

            “ถ้าอายอมมันแบบนั้น แบคฮยอนจะต้อง...

 

            “อาว่านี่มันคือเรื่องส่วนตัวของอานะลู่หาน

 

            “อะ...

 

            เราคงเข้าใจความหมายของ เรื่องส่วนตัวเนอะJ

           

 

LOADING 100 PER

เจิมรอแผนการของลู่หาน งานนี้มีสะท้านให้รู้สึก !

รอเยอะอัพไวนาจา มาดูกันว่าจงแดจะทำยังไงกับเกมที่ผู้เล่นเพิ่มขึ้น

แล้วคนที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างแบคฮยอนจะจับผิดได้ไหม ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #592 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 08:00
    ปากคอเราะร้ายยยอะ
    #592
    1
  2. #301 fujikozung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 14:57
    พี่ลู่นี่หางานให้จงแดจริงๆๆ แต่ถ้าเอาแบคเข้ามาเล่นเกมนี้ด้วยมันต้องวุ่นวายสุดๆ และจงแดต้องไม่ยอมแน่ คริสต้องรีบหาทางเอาพี่ลู่ออกจากเกมนี้นะ ชอบที่คริสเรียกจงแดว่านกน้อยอ่ะ
    #301
    1
  3. #284 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 11:23
    อู้วววคุณอาคริสก็ไม่ธรรมดาน่ะจ๊ะ
    #284
    1
  4. #281 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 11:54
    โอยยย พี่คริสเชือดนิ่มๆ แต่เจ็บทุกประโยค
    #281
    1
  5. #277 Mini_PaoZi (@Mini_PaoZi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 00:01
    ปากคอเราะร้ายจังเลยยยย
    #277
    1
  6. #276 Mini_PaoZi (@Mini_PaoZi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 00:01
    ปากคอเราะร้ายจังเลยยยย
    #276
    1
  7. #275 POP2540 (@pop032540) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 22:30
    คริวมีความปากร้าย อยากได้จงแดขนาดนี้ขาดไม่ได้แน่ๆ
    #275
    1
  8. #274 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 18:52
    อหร้ายทั้งผัวทั้งเมีย สงสารพี่ลู่เลยอะ แต่ทีมจงแด
    #274
    2
  9. #273 POP2540 (@pop032540) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 12:16
    พึ่งมาอ่านสนุกมากเลย คริสดูแคร์จงแดมากอ่ะ
    #273
    1
  10. #272 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 23:06
    มีความร้ายอยู่นะคะจงแด ใช้มือคริสในการกำจัดลู่หาน จงแดก็ยังจะอยากเล่นเกมกับอาเค้าเนอะ แบคฮยอนนี่ไม่รู้อะไรจริงๆหรอออ
    #272
    1
  11. #271 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 19:25
    พี่คริสคะลูกพี่อยู่บนรถค่ะพี่ นี่เริ่มสงสารแบคละไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเกมนี้เลยอะ ถึงจงแดจะสั่งให้พี่คริสกำจัดพี่ลู่ออกจากเกมนี้ แต่น้องให้พี่ลู่ไปต่อค่ะ น้องเชื่อว่าพี่ลู้จะนำความอรรถรสมาสู่เกมนี้ พี่จงแด น้องอยู่ข้างพี่เสมอ แต่น้องชอบเห็นพี่ถูกรุมชอบเห็นพี่ถูกรังแกอะค่ะ เวลาจงแดเหวี่ยงวีนนี่แบบชอบเป็นพิเศษ555---มาต่อเร็วๆนะไรต์
    #271
    1
  12. #270 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 22:03
    พี่ลู่ไม่ธรรมดาน่ะเนี่ยแล้วจงแดจะทำไงกะเกมครั้งนี้หล่ะ!!รอค่ะ~555
    #270
    1
  13. #269 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 21:42
    พี่ลู่ร้ายกาจ แต่เราว่าจงแดร้ายกว่านางไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆหรอก ชิป่ะไรเตอร์^^ ---รออัพเต็มอยู่ที่เดิมนะแจ๊ะ
    #269
    1
  14. #268 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 16:03
    หืม!!! งานนี้ใครจะอยู่ใครจะไปจงแดจะทำยังไง
    #268
    1
  15. #267 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    รออยู่ที่เดิม^^
    #267
    1
  16. #266 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:32
    รอค่าาา~~
    #266
    1
  17. #96 K I M T H A N Y A (@kimthanya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 23:57
    อ๊ากกกกกกกกกก แบคมาาาาาา ทำไงดีละเนี้ย
    #96
    0
  18. #95 Markps Prin Suparat (@apissara2129) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 23:12
    แย่แล้ววววแบคมาาาาาา
    #95
    0
  19. #94 Markps Prin Suparat (@apissara2129) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 23:12
    แย่แล้ววววแบคมาาาาาา
    #94
    0
  20. #93 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 13:29
    ต่างคนก็ต่างขาดกันไม่ได้อ่า
    #93
    0
  21. #92 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 16:04
    มันเร้าร่อน มันแซ่บมากค่ะ จงแดรู้ตัวแล้วว่าตัวเองก็ขาดคริสไม่ได้
    #92
    0
  22. #91 fujikozung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 14:02
    เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้เหมือนจงแดคิดได้ว่าตัวเองก็ขาดคิดไม่ได้เหมือนกัน แตละตัดสินใจที่จะตัดขาดกะแบคแหระ ถ้าแบครู้เรื่องงงง แต่อย่าให้มันเป็นแบบนั้นเลยนะ ไม่อยากให้ทั้ง 2 คนมองหน้ากันไม่ติด
    #91
    0
  23. #90 ouyza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 17:55
    แงงงงงพี่คริสมาช่วยน้องแล้วววว แค่นี้จงแดก็รู้สึกผิดมากแล้วอย่ารุนแรงหนักนะคะหุหุ พี่คริสรักจงแดม๊ากมากจงแดหละรู้สึกยังไงน้าาาารักพี่คริสหรือเปล่า รอนะคะไรเตอร์
    #90
    0
  24. #89 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 00:56
    เข้ามาในรถ สงสัยพอขอโทษกันเสร็จไม่ต้องขึ้นเตียงแล้วล่ะ ในรถนั่นล่ะลูก ถถถถถถถ
    โอ๊ย อยากให้บอกรักกันง่ะ คำพูดของฝานก็เหมือนบอกรักนะ แต่แบบ งื่ออออออออ
    #89
    0
  25. #88 0999 (@0999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:45
    แอรรรรรรรร๊ ขอncเร็วๆเลยคะ ไม่ไหวแล้ว5555
    #88
    0
  26. #87 fujikozung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:11
    น่าจะไม่ถึงเตียงนะ คงยับตั้งแต่ในรถแล้วแหระนะ
    #87
    0
  27. #86 Ainaemoroe (@bodylovenamkaeng) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 23:00
    ชื่อตอนนี่กินขาดมาก 5555555555+
    ลูกสาวข้าไม่น่ารอด ถถถถถถ
    #86
    0
  28. #81 I'view (@view1994) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 22:24
    ยับคาเตียง ...............
    #81
    0
  29. #80 tampround (@tampround) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 22:21
    มาต่อเร็วๆน้าไรท์อยากอ่านต่อแล้วอ่ะ>< สู้ๆค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ*\(^o^)/* 
    #80
    0
  30. #79 K I M T H A N Y A (@kimthanya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 18:36
    จงแดไม่น่ารอดด 555555555
    #79
    0