TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,669 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    28,669

ตอนที่ 4 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 3 : อย่าเล่นกับไฟ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 ต.ค. 59

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 3

ดริ๊งค์ครั้งที่  3 :  อย่าเล่นกับไฟ

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ผมให้เขามาส่งที่ห้างแห่งหนึ่งเพราะไม่รู้ว่าจะไปไหน จะให้ไปมหาลัยก็ขี้เกียจไป เดี๋ยวเจอพวกชอบนินทาอีกจะรำคาญหูซะเปล่าๆ และเหมือนโชคจะเล่นตลกกับผมนิดหน่อย เมื่อตอนที่ผมเข้ามาในร้านกาแฟประจำ ผมเจอกับแบคฮยอนที่นั่งอยู่คนเดียว

 

            และความสนุกก็ทำให้ผมไปทิ้งตัวลงนั่งโต๊ะเดียวกับเขา

 

            นั่งด้วย ขี้เกียจหาโต๊ะนั่นคือประโยคหลอกลวงที่ผมใช้กับเขา จริงๆผมไม่ได้คิดร้ายอะไรกับแบคฮยอนหรอก ก็แค่อยากลองคุยดูเหมือนกันเผื่อว่าจะมีอะไรน่าสนุกที่เอาไปใช้ประโยชน์ได้ ทว่าสุดท้ายความเงียบก็เป็นสิ่งที่กลืนกินเรา

 

            จนกระทั่งเขาถามถึงเพลงที่ผมฟัง เราสองคนก็เริ่มคุยกันมาถึง แต่ก็ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น เพราะตอนนี้ผมถูกคุณอาตัวดีพามาที่บริษัท

 

            บริษัทที่ผมไม่เคยคิดจะเหยียบมา มันไม่ใช่บริษัทของอา แต่เป็นของ...

 

            มาแล้วเหรอ ใจคอจะหลบหน้ากันไปถึงไหน ?

 

ตึก !

 

            “เห็นใจกันบ้างไหมจงแด นี่พ่อนะไม่มีคำกล่าวทักทายดีๆจากปากของ พ่อ คนที่ผมพยายามหลบหน้ามาตลอดตั้งแต่กลับมาโซล ยอมรับว่าผมแอบเกลียดอาชานยอลนิดหน่อยที่พาผมมาหาคนคนนี้ รู้ทั้งรู้ว่าผมไม่อยากเจอหน้าเขาก็ยังพามา

 

            และก็เกลียดเขาที่รู้ว่าถ้าวานให้อาชานยอลทำงาน งานที่ทำจะสำเร็จเสมอ

 

            ไปรอด้านนอกก่อนชานยอล ฉันมีเรื่องจะคุยกับลูกชายของฉัน

 

            “พ่อมีอะไรก็พูดมาเลย ผมจะรีบกลับ

 

            “กลับไปเรียนหรือว่ากลับไปมั่วผู้ชายห้ะ เจ้าลูกไม่รักดี

 

            “!!!”

 

            “รอยแดงเต็มคอขนาดนั้น จะไม่ให้ฉันพูดเลยหรือไง จะทำตัวแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ อยากเป็นแบบพวกผู้หญิงขายตัวหรือไง จงแด !” ผมตวัดสายตาแข็งกร้าวทันทีที่ถูกด่าทอแบบนั้น นี่น่ะเหรอสิ่งทีพ่อเขาควรพูดกัน นี่น่ะเหรอความรักที่ผมควรได้ ผมจ้องหน้าเขาไม่ตอบอะไรแม้ว่าในใจจะเจ็บร้าวไปหมด

 

            ผมไม่อยากบอกว่าผมเกลียดพ่อตัวเองแค่ไหน แต่ขอให้รู้ไว้ว่าเขาจะเป็นคนเดียวบนโลกที่ผมยื่นคำว่าเกลียดให้ จะตกนรกหมกไหม้ยังไงก็ช่าง ผมเกลียดเขา

 

และจะไม่มีวันเลิกเกลียดด้วย !

 

ใจเย็นๆน่าพี่ ไม่เห็นต้องพูดแรงขนาดนี้เลยอาชานยอลเอาตัวมาบังผมไว้ให้พ้นจากสายตาพ่อ บางทีเขาอาจจะเห็นว่าผมกำลังตัวสั่นด้วยความโกรธ เลยคิดว่าการปกป้องเป็นสิ่งที่ควรทำ ดีแค่ไหนที่ตอนนี้เราอยู่ในห้องทำงานของพ่อเลยทำให้ไม่มีใครได้ยินที่เราคุยกัน

 

เพราะแบบนี้ล่ะมั้ง พ่อถึงกล้าว่าผมเหมือนกับโสเภณี

 

จงแดโตแล้ว จะทำไรก็ปล่อยเขาทำไปเถอะพี่ แค่ไม่ทำให้ตัวเองหรือเราเดือดร้อนก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ ?

 

เพราะแกให้ท้ายหลานแบบนี้ไงชานยอล จงแดถึงได้เคยตัวแบบนี้ !”

 

ผมไม่ได้...

 

อีกหน่อยมันก็เละไม่มีชิ้นดี กลายเป็นเดนสังคมที่ไม่มีใครเอา !”

 

จะมีใครเอาหรือไม่เอาก็เรื่องของผมไม่ใช่ของพ่อ

 

กึก !

 

            ผมไม่ได้ไปเอากับใครใกล้ตัวพ่อก็แล้วกัน ไม่เหมือนที่พ่อทำกับผมหรอก !”

 

เพียะ !

 

            ใบหน้าผมหันไปตามแรงตบพร้อมกับที่รสขมปร่าคลุ้งไปทั่วปาก ความเจ็บปวดลามไปทั่วซีกแก้มขวาก่อนที่เลือดจะซึมออกมาจากมุมปากของผม วินาทีนั้นไม่ได้ด่าทอหรือว่าพูดอะไรออกไป เพียงแค่หันไปมองหน้าพ่อที่สาวเท้ามาตบหน้าผมเมื่อกี้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเกรียวโกรธ

 

            ทว่าผมกลับไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด

 

            อย่ามาพูดแบบนี้กับฉันอีกนะจงแด จะเลวจะทรามยังไงฉันก็เป็นพ่อแก

 

            “งั้นพ่อก็อย่ามาว่าผมอีกสิ

 

            “ก็แก...!”

 

            “เพราะจะเลวจะทรามยังไง ผมก็ลูกพ่อเหมือนกันJ ผมมองข้ามความเจ็บปวดนั้นแสยะยิ้มร้ายให้เขาผสมปนเปไปกับความสมเพชตัวเอง พ่อของผมและทำเหมือนจะตบลงมาอีกรอบ แต่ผมก็ไม่อยู่ให้เขาทำ ผมผละถอยออกมาเพื่อพาตัวเองออกไปจากนรกแห่งนี้

 

            แกจะไปไหน ฉันยังพูดกับแกไม่เสร็จ !”

 

            “พ่อบอกกับอาชานยอลว่าให้พาผมมาให้พ่อเห็นหน้าบ้าง

 

            “อะ...!”

 

            “และตอนนี้ผมคิดว่าพ่อคงจดจำหน้าตาของลูกชายคนนี้ได้ดีแล้วล่ะ เพราะงั้นผมขอตัวผมตัดจบบทสนทนาของเราแค่นั้น แล้วก้าวฉับๆเดินออกมาจากห้อง อาชานยอลไม่ได้ออกมาตามผม คงเพราะว่าพ่อห้ามเอาไว้ ในตอนนั้นจู่ๆผมก็รู้สึกเคว้งขึ้นมา ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะไปที่ไหน

 

            พลันมือถือผมก็ดัง และผมก็พบว่าเขาคือคนที่ผมทำลายอาหารที่เขาทำให้ไปเมื่อเช้า

 

            คริส...

 

            ผมควรรับสายเขาไหมนะ ?

 

20นาทีต่อมา

 

            ปากคุณไปโดนอะไรมา ?นั่นคือคำถามแรกที่คริสถามผมตอนที่เราเจอกัน บอกตามตรงตอนแรกผมกะจะไม่รับสายเขา แต่อีกฝ่ายก็กระหน่ำโทรมาอีกสามสาย ผมเลยถือซะว่าทำบุญทำทานเรียกเขามารับตรงห้างใกล้บริษัท แน่นอนว่าร่องรอยที่พ่อตบหน้าผมนั้นมันยังคงแต่งแต้มอยู่เช่นเดิม ไปมีเรื่องมาเหรอ ?

 

            “มีเรื่องกับพ่อตัวเองนี่เขาเรียกว่ามีเรื่องหรือเปล่า ?

 

            “...

 

            “หรือต้องเรียกว่าเสนอหน้าไปให้เขาตบเอง ? ผมถามอีกฝ่ายในฐานะที่เขาก็เป็นพ่อคนเหมือนกัน ซึ่งนั่นทำให้คริสชะงัก ส่งผลให้เราเงียบกันไปสักพักแล้วผมก็ส่ายหน้า ช่างมันเถอะ ผมอยากไปจากที่นี่

 

            “งั้นขึ้นรถก่อนเถอะ แล้วค่อยว่ากันคริสระบายยิ้มบางให้ก่อนจะเปิดประตูให้ผมขึ้นไปนั่งข้างคนขับ จากนั้นเขาก็อ้อมมาขึ้นประตูอีกข้างแล้วก็ออกรถไปอย่างที่ตั้งใจ ตลอดระยะทางผมเอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่างเช่นเดียวกับเมื่อวานตอนที่อยู่ในรถกับเขา

 

            เพียงแค่ตอนนั้นผมยังมีอารมณ์ไปยั่วเขา ผิดกับตอนนี้

 

            ผมกำลังอารมณ์ไม่ดี และต้องการที่จะนั่งคิดอะไรเงียบๆคนเดียว

 

            เป็นไรไหม ไม่สดใสเลยนะ

 

            “ผมไม่ใช่ลูกชายคุณนะที่จะมาร่าเริงได้ทั้งวัน

 

            “…”

 

            “อิจฉาแบคฮยอนจังที่ได้พ่อดีๆ ทำไมผมไม่เกิดมาได้พ่อดีๆกับเขาบ้างผมว่าผมจะไม่พูดออกมาล่ะนะ แต่มันก็อดตัดพ้อไม่ได้ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองจะต้องเกิดมาเป็นลูกของพ่อคนนี้ คนที่มีอะไรกับผู้หญิงมากมายตั้งแต่แม่ตายไป คนที่ส่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับผู้หญิงรอบกายผม คนที่กดขี่ผมให้เหมือนกับเบี้ยร่าง

 

            คนที่คิดจะควบคุมผมทุกอย่างไม่ให้ผมมีอิสระเป็นของตัวเอง

 

            ถ้าเลือกได้ผมคงขอเกิดมาเป็นลูกคุณ

 

            “แต่คุณเลือกไม่ได้นิ

 

            “ใช่ ผมเลือกไม่ได้ ผมเลยต้อง...!”

 

            “แต่คุณเลือกที่จะอยู่กับผมได้ แม้จะไม่ใช่ในฐานะพ่อก็ตาม

 

            “หา...

 

    “ผมก็เปิดโอกาสให้คุณอยู่นะจงแด

 

            ความเงียบปกคลุมพวกเราทันทีที่คริสพูดแบบนั้น นัยน์ตาสีสวยหันมาสบตากับผมสะกดผมให้มองเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในดวงตาของเขา จู่ๆหัวใจผมก็เต้นแรงขึ้นมา ทั้งๆที่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรที่น่าตกใจหรือว่าแปลกใจตรงไหน คำพูดแบบนั้นผมก็เคยได้ยินมาก่อน

 

            แต่ไม่รู้ทำไมพอเขาพูดแล้วมันถึงแปลกไปจากคนอื่น...

 

            ช่างมันเถอะ ถือซะว่าผมไม่ได้พูดอะไรให้คุณฟังก็แล้วกันทว่าผมก็ไม่ได้คิดจะตอบอะไรเขา ผมเลือกที่จะมองออกไปนอกหน้าต่างรถ มองสายฝนที่กำลังพร่ำตก ปล่อยให้ความเงียบครอบคลุมพวกเราอีกครั้ง

 

            ผมเกลียดการเปิดใจเพราะมันทำให้ผมเจ็บปวด

 

            ผมต้องเสียใจตัวเองไปหลายครั้งให้กับความโง่เขลาตอนรับคนอื่นเขามา...

 

            แล้วคุณอยากให้ผมพาไปไหน ?

 

            “ไปส่งผมที่ไหนก็ได้ แล้วคุณก็กลับไปทำงานต่อ

 

    แล้วถ้าเกิดผมบอกว่าผมต้องการ คุณจะมาห้องผมคืนนี้ไหม ?

 

            หืม ?ผมขมวดคิ้วนิดหน่อยก่อนจะหันไปมองคนที่เชิญชวนผม ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มหวานประดับอยู่บนใบหน้า คริสยื่นหน้ามาหาผมช้าๆแล้วประทับริมฝีปากลงบนเรียวปากของผม แช่ค้างไว้แบบนั้นสักพักไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น

 

            ดูท่าว่าจะยังไม่ได้กลับไปคอนโดล่ะสิท่า ไม่งั้นคงจะพูดเรื่องที่ผมเทอาหารที่เขาทำให้ทิ้งไปเมื่อเช้าแล้ว

 

            เผื่อคุณไม่รู้ ผมไม่ชอบเซกส์พร่ำเพื่อผมพูดตอนเขาละริมฝีปากออกไป และอีกอย่างอารมณ์แบบนี้ ทำไปก็ไม่สนุกหรอก

 

            “แต่ก็น่าจะช่วยให้หายเครียดนะ

 

            “คุณใช้เซกส์ไว้แก้เครียดหรือไง มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้นนะ

 

            “แค่พอใจกับคู่นอน ต่อให้รู้สึกยังไงมันก็ไม่เกี่ยวไม่ใช่หรือไง ?

 

            “…”

 

            “อีกอย่างคุณเองก็โอเคกับการที่ต่างฝ่ายต่างพอใจกันและกันก็ไม่ใช่เหรอ แล้วจะคิดมากทำไมในเมื่อเมื่อคืนเรายังเล่นด้วยกันได้เลยคำพูดของคริสทำให้ผมขมวดคิ้วอีกรอบ ทว่าเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรต่อเพียงแค่เอื้อมมือมาลูบหัวผมเท่านั้น

 

            ทำอย่างกับว่าผมเป็นเด็กน้อยไม่ก็ลูกชายของเขา

 

            งั้นไปหาอะไรทานกันไหม เผื่อคุณจะอารมณ์ดีขึ้น

 

            “ผมว่าผมเรียกคุณมารับเฉยๆนะ ไม่ได้บอกให้มาบริการอะไรให้ผม

 

            “ก็อุตส่าห์ยอมเรียกมาทั้งที จะให้ผมแค่รับส่งคุณเท่านั้นหรือไง

 

            “…”

 

            “ให้ผมได้ทำอะไรกับคุณบ้าง ดีกว่าคิดเรื่องที่จะมีอะไรกับคุณอย่างเดียวคริสยิ้มแต่ผมไม่ได้ยิ้มตอบเพราะรู้สึกรำคาญใจนิดหน่อยที่เขาเริ่มวุ่นวายกับผมมากไป ถึงกระนั้นคริสก็ไม่ได้สนใจ เขาพาผมไปทานอาหารที่ร้านหรู พาไปเดินเล่นตามที่ต่างๆโดยไม่ถามว่าผมอยากไปไหม

 

            เขาพยายามเอาใจ ขณะที่ผมแทบไม่รู้สึกอะไรเลย

 

            เพราะสุดท้ายแล้วทุกอย่างมันก็จบลงบนเตียง

 

            ไม่ว่ายังไง ความสัมพันธ์ทางกายมันก็คงอยู่ได้นานกว่าความสัมพันธ์ทางใจ เราเลยใช้เซกส์เป็นตัวตัดสินว่าตอนนี้พวกเราควรจะทำอะไร ผมเกลียดตัวเองที่ตอนนั้นก็เอาแต่ปฏิเสธเขา ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมมาที่ห้องเขาเด็ดขาด ทว่าสุดท้ายผมก็นอนครางอยู่ใต้ร่างของเขา

 

            ฟังเสียงลมหายใจที่กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน

 

            รับรู้ถึงรสสัมผัสที่กอดผมไว้ซ้ำๆ และดำดิ่งมันยิ่งกว่าผลักตัวเองลงเหวลึก...

 

            วันหลังถ้าไม่สบายใจก็โทรหาผมนะ ผมยินดีจะปัดเป่าทุกความรู้สึกของคุณ

 

            ถ้อยคำแบบนั้น...ก็แค่คำหลอกลวงที่เป็นจริงได้แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ แต่ไม่รู้ทำไมตอนที่เขาพูดออกมาแบบนี้แล้ว

 

            ถึงได้รู้สึกว่าเขาจะทำได้อย่างที่พูดกันนะ...

 

LOAING 100 PER

เจิมรอพี่คริสรุกหนัก งานนี้เขากัดไม่ปล่อย !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอฝีปากของคู่นี้กันดีกว่า อิอิ

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ
ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #297 chs219 (@chs-kjd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 11:40
    อิเฮียหลอกเด็กเก่งจังค่ะแม่ -..-
    #297
    1
  2. #240 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 19:25
    พี่คริสคนจิง
    #240
    1
  3. #239 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 00:10
    ถ้าจงแดพยายามจะหนีความรู้สึกตัวเอง ยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองช้าไปอีกนิด พี่คริสเราขอนะ555555
    #239
    1
  4. #238 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 19:24
    จงแดระวังจะขาดพี่คริสไม่ได้นะ เด็กดื้อ
    #238
    1
  5. #237 fujikozung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 13:20
    คริสพยายามเข้าใกล้จงแดเนอะ แต่จงแดก็เย็นชามาก เหมือนไม่สนใจอะไรซักเท่าไหร่ อยากรู้จีริงๆอะไรเป็นต้นเหตุที่จงแดเป็นแบบนี้
    #237
    1
  6. #236 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 11:41
    เฮียคริสคนตรง รุกเข้าไปค่ะ ถึงแม้จงแดจะไม่สนใจ ซักวันจงแดจะสนใจเฮียแน่ๆ
    #236
    1
  7. #235 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 23:21
    รุกหนักได้อีกกกก ยอมใจพี่คริสจริงๆ เปิดใจซะหน่อยมั้ยจงแด55555
    #235
    1
    • #235-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 4)
      25 ตุลาคม 2559 / 06:31
      มีให้เปิดแน่นอน แต่ท้ายเรื่องนะ ฮา5555
      #235-1
  8. #234 Honey_dew (@noogdewzaza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 16:32
    คริสน่ารักกก
    #234
    1
  9. #233 BXSHDFHBXTY (@BXSHDFHBXTY) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 20:35
    รีบมาต่อนะไรท์ แง้ง~
    #233
    1
  10. #232 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 17:31
    พ่อของจงแดทำอะไรทำไมจงแดเกลียดขนาดนั้นอยากรู้~~~
    #232
    1
  11. #231 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 14:16
    นี่เป็นพ่อลูกกันจริงๆหรอ?
    #231
    1
  12. #230 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 23:42
    รอค่าาาา
    #230
    1
  13. #229 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 07:32
    จะไปมั้ยนะ
    #229
    1