TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,623 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    104

    Overall
    28,623

ตอนที่ 37 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 36 : รักษาแผลใจ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ธ.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 36

ดริ๊งค์ครั้งที่  36 :  รักษาแผลใจ

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ทำไม...ทำไมคุณถึงได้ทำเพื่อผมขนาดนี้นะ

 

            “…”

 

            “ทั้งๆที่ผมทำร้ายคุณมากมาย ทำไมคุณถึงยังใจดีกับผมได้อยู่อีกจงแดถามเสียงสั่น มองผมด้วยความไม่เข้าใจในขณะที่น้ำตายังคงไหลซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำไมถึงยังยอมผมทุกอย่าง ทำไมถึงไม่ทิ้งผมไป ถ้าเป็นคนอื่น...เขาไม่น่าจะทนผมตั้งแต่แรกแล้ว

 

            “…”

 

            “ทำไมคุณถึงต้องทำขนาดนี้ล่ะคริส เพราะอะไรกัน..เพราะอะไรคุณถึงยอมผมขนาดนี้ ผมไม่ใช่คนที่ดีขนาดที่ใครจะต้องมาลงทุนลงแรงด้วยหรอกนะ

 

กึก !

 

            “ผมก็แค่คนคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง ไม่มีแม้กระทั่งเรี่ยวแรงในการรักษาความรักจากใคร

 

            “เพราะงั้นผมถึงได้พยายามประคองความรักของคุณไว้ไง

 

            “อะ...

 

            “ที่ผมทำก็เพราะว่าผมรักคุณนะจงแด และคำว่ารักของผมมันคือการให้เกียรติซึ่งกันและกัน

 

            “…”

 

            “คุณไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองเลยเด็กดี เพราะคุณไม่ได้ทำอะไรผิด หรือต่อให้ผิดคุณก็ไม่ได้ผิดคนเดียว คุณยังมีผม และเราจะรับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยกันผมพูดเสียงอ่อนแสดงให้เขาเห็นว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว ผมยังคงอยู่กับเขา และต่อให้จะต้องทนเจ็บอีกเป็นร้อยเป็นล้านครั้งผมก็จะยังคงอยู่กับเขาตลอดไป เพราะความรักที่ผมมีให้มันก็ไม่ต่างจากที่เทามอบให้จงแดเลยสักนิด

 

            รักมากก็ย่อมหวงมาก ย่อมต้องการให้เราได้อยู่ใกล้กัน แค่วิธีการแสดงออกของผมกับเทามันต่างกันก็เท่านั้น

 

            ที่ผมอ่อนโยน ที่ผมสุภาพเพราะผมรู้ถึงคุณค่าของความรัก

 

            ว่าถ้าทำลายมันไป มันจะไม่กลับมาอีก ผมจึงพยายามทำทุกวิธีที่สามารถรักษาความรักในมือของผมไว้ได้ ซึ่งจงแดเป็นความรักที่แตกต่างออกไป เขาต้องได้รับการดูแลอย่างเป็นพิเศษ ดูแลอย่างใกล้ชิด ในขณะเดียวก็ไม่ใช่การกดขี่ข่มเหง

 

            แต่เป็นการโอบกอดหลวมๆเพื่อให้เขามีเนื้อที่ในการทำทุกอย่างด้วยตัวเองเหมือนกัน

 

            ผมเอื้อมมือไปเกลี่ยแก้มขาวเช็ดน้ำตาที่เปรอะเปื้อนใบหน้าสวย ก่อนจะดึงรั้งอีกคนในขึ้นมานั่งบนเตียง ฝั่งริมฝีปากลงกับแก้มหอม จากนั้นก็ลากมาสัมผัสเรียวปากแสนหวาน เราไม่ได้จูบกันลึกซึ้ง ผมก็แค่แนบริมฝีปากลงไปเท่านั้น มันเป็นการบอกว่าผมจะอยู่กับเขาตลอดไป

 

            จงแดไม่จำเป็นต้องแบกรับอะไรอยู่คนเดียว เขามีผม และผมจะช่วยรับเคราะห์กรรมอันหนักอึ้งนั้นไว้ บนโลกใบนี้ไม่มีใครที่สมควรได้รับความเจ็บ หรือว่าไม่มีใครที่ไม่สมควรได้รับความรัก พวกเขามีสิทธิ์ที่จะเลือกเท่ากัน ซึ่งผมก็เลือกแล้วว่าผมจะอยู่กับเขาคนนี้

 

            และเมื่อเราเลือกที่จะรัก มันไม่ใช่แค่การต้องทนเจ็บไปพร้อมกับเขา แต่มันยังมีการรักษา การประคอง การดูแลและอื่นๆอีกมากมายที่บ่งบอกว่าความรักที่มีต่อเขามันมากมายแค่ไหน ยิ่งไปกว่านั้นผมขอบอกจากใจว่าผมมีความสุขที่ได้ทำทุกอย่างให้เขา

 

            ผมมีความสุขที่เราได้อยู่ด้วยกัน

 

            ต่อให้เจ็บเจียนตายก็ไม่เสียดายเวลาที่อยู่ด้วยกัน สำหรับผมแล้วจงแดคือความรักที่ดี เราอาจจะเริ่มต้นได้ไม่สวย แต่เชื่อเถอะ ระหว่างทางของความรักมันจะปรุงแต่งรสชาติให้ทุกอย่างดีขึ้น และตอนสุดท้ายของความรักครั้งนี้ ผมเชื่อว่ามันจะสวยงาม

 

            เพราะผมจะดูแลรักษามันอย่างดี

 

            ผมรักคุณมากนะ ผมอยากให้คุณคิดถึงเรื่องนี้เอาไว้ให้มากๆ

 

            “…”

 

            “เพราะคุณจะได้เข้าใจว่าต่อให้คุณรู้สึกแย่แค่ไหน คุณก็ไม่ได้อยู่คนเดียว คุณยังมีผม และจะมีผมตลอดไปผมว่าพลางจูบลงบนหน้าผากเนียนใส ก่อนจะผละออกมายิ้มให้เขา ผมจะอยู่กับคุณเอง แม้ว่าคนทั้งโลกจะหันหลังให้เราก็ตาม

 

            “แต่ผมไม่น่ารัก

 

            “คุณน่ารักสำหรับผมไง

 

            “ผมชอบเอาแต่ใจ

 

            “ผมก็ชอบเอาใจคุณ

 

            “ผมปากไม่ดี ขี้อิจฉาแล้วก็ยังมีด้านอื่นๆที่แย่

 

            “ไม่เป็นไร ผมจะรับเอาไว้ทั้งหมดเอง ขอแค่ให้ผมได้เป็นคนแรกและเป็นคนสุดท้ายก็พอผมคลี่ยิ้มกว้างให้กับคนขี้กังวล คนตัวเล็กหลุบตาต่ำมองมือผมดูก็รู้ว่าเขาหวาดหวั่นกับการก้าวต่อแค่ไหน แน่นอนผมไม่คิดจะบังคับฝืนใจเขาหรอก เขามีสิทธิ์เลือกที่จะอยู่กับผมหรือว่าจะทิ้งผมไป แต่ถ้าเขาเลือกที่จะทิ้งผมไป ผมก็อยากจะได้คำตอบที่ดี

 

            ทว่าลึกๆในใจผมรู้ว่าเขาไม่ได้คิดจะทิ้งผมไปหรอก

 

            จงแดต้องการผม เขาต้องการคนคอยซัพพอร์ตเขา เพราะงั้นถ้าเกิดเขาได้เจอคนที่สามารถทดแทนในสิ่งที่เขาขาดหายไปได้ ยังไงซะเขาก็ต้องการให้คนคนนั้นเป็นของเขา แต่ที่เขาไม่พูดก็เพราะว่าเขารู้ว่าตัวเองไม่ได้ดีขนาดที่จะรักษาใครไว้ได้

 

            เสียดายนะที่ผมมองมุมกลับกัน การที่เขายังคงจริงจังและอยู่กับผมได้จนถึงตอนนี้ มันคือการรักษาความรักที่เขามีในแบบเขา

 

            ก็แค่เขายังไม่รู้ตัวเองเท่านั้น

 

            บอกตามตรงนะคริส ผม...กลัวที่จะเดินต่อไป

 

            “…”

 

            “ผมกลัวจะทำร้ายคุณอีก ผมไม่อยากให้คุณต้องเจ็บเพราะผมอีกต่อไปแล้ว

 

            “งั้นเราก็ทิ้งความเจ็บไปสิ

 

            “หา ?

 

            ไปเริ่มต้นใหม่กัน ทิ้งอดีตไว้ข้างหลังแล้วเดินไปพร้อมกันเถอะนะ ไม่ต้องสนอะไรทั้งนั้นหรอกจากพวกเราสองคน

 

            คำพูดของผมทำให้อีกฝ่ายน้ำตาไหลมากขึ้น ผมเลยประคองใบหน้านั้นให้เคลื่อนเข้ามาก่อนจะประทับจูบลงบนเรียวปากหวาน แล้วค่อยไล่จูบไปตามกรอบหน้าซับน้ำตาทั้งสองข้างให้อย่างอ่อนโยนระคนละเมียดละไม ส่งผลให้เจ้าตัวโผเข้ากอดผมไว้

 

พร้อมพยักหน้าตอบรับคำขอของผม

 

            อือ อย่าทิ้งผมนะ เดินไปด้วยกันนะคริส

 

            หลังจากนั้นพวกเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก ผมใช้เวลาปลอบใจคนตัวเล็กอยู่นานเหมือนกันจนคุณหมอเข้ามาดูอาการ จงแดคอยดูแลผมทุกอย่างไม่ต่างจากพยาบาลส่วนตัวเลยสักนิด แบคฮยอนเองก็แวะเวียนมาเยี่ยมผมเช่นกัน ดูชานยอลจะกังวลกับหลานของเขามาก ก็ไม่แปลกที่จะเป็นแบบนั้น เขาเลี้ยงของเขามากับมือพอเด็กน้อยของเขามาเจออะไรแบบนี้ก็ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

 

            ถึงอย่างนั้นผมก็ให้คำมั่นว่าจะดูแลจงแดตลอดไป และจะคุยเรื่องที่จะให้จงแดย้ายมาอยู่ด้วยกันกับพ่อเขาทีหลัง

 

            อย่างน้อยก็น่าจะหลังที่ทุกอย่างเรียบร้อย

 

            หลังผมออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน จงแดก็ถูกเชิญไปงานศพของเทาโดยที่แม่ของเทาเป็นคนมาเชิญเขาด้วยตัวเอง ทำเอาจงแดแทบจะร้องไห้ เขาสารภาพความผิดกับแม่ของเทาว่าเขาคือต้นเหตุที่ทำให้เทาต้องตาย ซึ่งก็เหมือนแม่ของเขาจะคาดการณ์เอาไว้ตั้งแต่ต้น เพราะพอจงแดพูดแบบนั้นออกไป แม่ของเทาก็แค่เข้ามากอดเขาเอาไว้ พลางลูบหลังบอกว่าไม่เป็นไร

 

            เทาไม่ได้ตายเพราะฝีมือเราหรอกนะ เทาตายเพราะความรักที่มากเกินไปต่างหาก

 

          ‘ดีแล้วล่ะที่เขาหลุดจากบ่วงนี้ได้ ป่านนี้เขาอาจจะกำลังยิ้มให้พวกเราอยู่ก็ได้นะจงแด

 

            คำพูดของผู้หญิงคนนั้นยังคงฝังลึกอยู่ในใจของผมและจงแด มันตอกย้ำถึงความรักที่เทามีต่อจงแดว่ามันมากเกินกว่าที่ผมจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ ถึงอย่างนั้นผมก็ได้ให้คำสาบานต่อหน้าหลุมศพเขาไปว่าผมจะดูแลจงแดให้ดีที่สุด จะทำหน้าที่นั้นแทนเขา และบอกให้เขาไม่ต้องกังวลอะไร

 

            จะไม่มีใครทำร้ายจงแดได้อีก

 

            นี่ จนถึงตอนนี้คิดผิดหรือเปล่าที่ทำแบบนั้น

 

กึก !

 

            “ผมน่ะไม่เคยอยากให้คุณตายเลยนะ จนถึงตอนนี้ก็ยังหวังว่าจะมีสักทางที่ทำให้คุณฟื้นขึ้นมาได้

 

            “…”

 

            “ผมไม่อยากให้คุณต้องมาตามเพราะผมเลยผมมองร่างเล็กที่คุยกับป้ายหลุมศพคนรักเก่าของเขา ในงานศพตอนนี้ทุกคนเริ่มทยอยกลับหลังจากฝังร่างของเทาลงหลุมเป็นที่เรียบร้อย แถมตอนนี้ฝนก็กำลังตกมันคงไม่ดีถ้าพวกเขาจะต้องมาติดฝนจนกลับบ้านกันไม่ได้

 

            แต่จงแดไม่ได้คิดแบบนั้น เขายังคงยืนตากฝนคุยกับป้ายหลุมศพที่จะไม่มีวันฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้

 

ส่วนผมยืนอยู่กับครอบครัวของเทาคุยรายละเอียดงานหลังจากนี้ไป อย่างน้อยผมก็อยากจะช่วยให้อะไรๆมันดีขึ้น แม้ว่าครอบครัวของเทาจะไม่อยากรบกวนก็ตาม แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่ผมจะทำได้ นอกเหนือจากดูแลจงแดให้เทา ผมอยากช่วยพวกเขา เพราะผมเองก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เทาต้องตายเช่นกัน

 

แค่สภาพจิตใจผมอาจจะไม่ได้ย่ำแย่เท่าจงแดก็เท่านั้น

 

ทว่าผมก็ไม่ใช่คนเดียวที่เห็นภาพนั้น

 

พ่อครับ ไม่เข้าไปหาจงแดมันจะดีเหรอ

 

หมับ

 

            “เขาต้องการพ่อนะแบคฮยอนจับแขนผมออกแรงเขย่านิดหน่อยเหมือนให้ผมสนใจเขา แน่นอนผมรู้ว่าเขาเป็นห่วงจงแด แต่ผมก็รู้ว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่ผมจะแสดงตัวเป็นพระเอก อย่างน้อยก็ไปยืนอยู่ข้างๆเขาก็ยังดีนะครับพ่อ

 

            “ไม่เป็นไรหรอกแบคฮยอน อย่ากังวลเลย

 

            “แต่...

 

            “ตอนนี้ให้เวลาจงแดได้ล่ำลากับคนที่เขารักเถอะนะ เขาคงอยากคุยกันสองคนมากกว่าจะมีมือที่สามไปยุ่งผมตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ขณะที่เลื่อนมือไปลูบหัวลูกชายของตัวเองเป็นการปลอบเจ้าตัวไม่ให้กังวลอะไรมากไปนัก พวกเราได้แต่มองภาพของจงแดที่โดนสายฝนโอบรัดพร้อมกับพร่ำบอกอะไรบางอย่างกับป้ายหลุมศพสีเงิน

 

นี่รู้ไหม ผมน่ะเคยคิดนะว่าเราจะกลับมาคืนดีกันได้ แต่ก็จริงอย่างที่คุณว่า ผมรักคนอื่นไปแล้ว ผมเลยกลับไปหาคุณไม่ได้

 

“…”

 

แต่คุณก็รู้ใช่ไหมว่าก่อนหน้านี้ผมรักคุณมากแค่ไหน

 

“…”

 

ขอโทษนะที่ทำมันพังนะคนดีของผม ขอโทษนะที่รักษาใจคุณไม่ได้แผ่นหลังของจงแดสั่นเทาแสดงให้เห็นว่าตอนนี้เขากำลังร้องไห้ ยิ่งสายฝนเทกระหน่ำสาดซัดลงมาก็ยิ่งเหมือนการตอกย้ำถึงความเสียใจที่มี คนตัวเล็กทิ้งตัวลงนั่งบนกองดินยกมือขึ้นปิดหน้า ขณะที่อีกข้างทาบลงบนแท่นหินที่สลักชื่อคนที่เขารักเอาไว้

 

จากนั้นก็ทาบริมฝีปากลงไปคล้ายกับจูบบอกลา

 

ขอบคุณนะที่รักผมมากขนาดนี้ ขอบคุณจริงๆที่เป็นคนสำคัญของผม

 

“…”

 

หลังจากนี้ผมจะรักษาคนที่คุณมอบไว้ให้ ไม่ต้องห่วงนะเทา ผมจะดูแลตัวเองอย่างที่คุณบอกไว้ ผมจะมีความสุขและ...

 

“…”

 

และผม...จะไม่มีวันลืมคุณเลย ที่รักของผม

 

            จบคำพูดนั้นผมก็แค่เดินเข้าไปกางร่มให้ ยืนอยู่เป็นเพื่อนเขาไม่ได้ห้ามปรามหรือแสดงอาการหึงหวงอะไร นอกจากส่งยิ้มให้แล้วบอกเขาว่าคุณทำดีแล้ว จงแดยังคงร้องไห้แม้ว่าจะมีรอยยิ้มอ่อนๆประดับอยู่บนใบหน้า เราสองคนยืนอยู่ตรงนั้นราวกับต้องการใช้เวลาบอกลาเทาให้นานที่สุดเท่าที่จะได้ อ้อนวอนขอให้เทวดารับตัวเขาไปแล้วให้เขามีความสุขอย่างที่ควรจะเป็น

 

            ไม่ต้องมาทนเห็นความรักแสนชอกช้ำของตัวเองอีกต่อไป

 

            หลังจากตอนนั้นพวกเราก็ไม่ได้ทำอะไรกันอีก เราเดินไปบอกลาครอบครัวของเทาแล้วก็ขอตัวกลับ ชานยอลอยากใช้เวลาอยู่กับหลานเขา ผมก็เลยให้เขาพาตัวจงแดกลับบ้านไป ถึงอย่างนั้นผมก็ยังแวะเวียนไปหาเขาบ่อยๆเพื่อให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้มีใคร

 

            อย่างน้อยบนโลกใบนี้เขาก็ยังมีผมอยู่

 

            ผมที่พร้อมจะกอดปลอบเขาทุกเมื่อ

 

            ต่อให้เขาจะไม่ต้องการผมก็ตาม

 

            อือ...

 

กึก !

 

            “แสบตาเสียงงัวเงียของคนตัวเล็กในอ้อมกอดทำให้ผมลืมตาขึ้นมาดูเจ้าคนขี้อ้อนที่ซุกตัวลงกับอกแกร่งของผม ใช้ร่างกายของผมเป็นที่กำบังแสงแดดที่ส่องลงมาตรงใบหน้าเขาพอดี ผมเลยดึงหมอนใบเล็กข้างๆมาตั้งไว้เป็นการป้องกันไม่ให้แสงแดดรบกวนการพักผ่อนของจงแดได้อีก อือ...

 

            “หึ ยังไม่อยากตื่นอีกเหรอ นี่เช้าแล้วนะ

 

            “...งือ ผมยังง่วงอยู่เลย

 

            “ทำอะไรมาถึงง่วง หืม ?

 

            “ก็ถูกคนแถวนี้กอดไง

 

            “…”

 

            “กอดไม่ยั้งแรงเลยผมหัวเราะเบาๆคล้ายชอบใจคำพูดของคนที่ไม่คิดจะลืมตาขึ้นมามองผมด้วยซ้ำ พวกเราผ่านเหตุการณ์ของเทามาเกือบเดือนแล้ว และตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ในช่วงพักร้อน ผมพาจงแดปลีกตัวออกมาจากความวุ่นวายหลังจากเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อย มันทำให้สภาพจิตใจของเขาดีขึ้น อาจจะยังมีอาการเหม่อลอยบ้าง แต่จิตแพทย์บอกว่ามันไม่ได้ร้ายแรง แค่ต้องอยู่กับเขา ชวนเขาคุยบ่อยๆ อีกไม่นานจงแดจะกลับมาเป็นปกติ

 

            ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดว่าเขาเป็นอะไร ผมก็แค่อยากให้เขาลืมช่วงเวลาที่เลวร้ายไปได้ก็เท่านั้น ที่สำคัญก่อนหน้านี้ผมถามเขาแล้วว่าเขาอยากไปไหน เจ้าตัวแค่บอกว่าไม่ได้เห็นทะเลมานานแล้ว ผมก็เลยพาเขามาที่นี่ ชายหาดส่วนตัวของบ้านผม

 

            และดูเหมือนเขาจะติดใจมันจนไม่อยากกลับไปอยู่ในโซลแล้ว

 

            แล้วอยากโดนกอดอีกหรือเปล่าล่ะ ถ้าอยากจะกอดอีก

 

            “ไปไกลๆเลยคนตัวเล็กว่าพลางพลิกตัวหนีผมให้ผมตามไปจูบบนไหล่เปลือยเปล่าของเขาที่มีรอยแดงแต้มอยู่ เจ้าตัวยังคงเสียงอื้ออึงอย่างรำคาญ หากแต่เขาไม่ได้หันมาตวาดผมเหมือนเมื่อก่อน แค่ย่นคิ้วปรือตามามองผมอย่างเด็กน้อยขัดใจ คุณไม่เหนื่อยก็ไปหาอะไรทำเลยคริส ผมเหนื่อย ผมจะนอน

 

            “ผมก็เหนื่อย แต่ผมอยากกอดคุณไง

 

            “กอดพอแล้วไง

 

            “ไม่มีวันพอหรอกจงแดกลอกตาใส่ผมมองผมเหมือนเฒ่าหัวงูที่จ้องจะกินคนเด็กกว่าหรือก็คือจ้องจะกินเขาไม่หยุดนั้นแหละ ช่วยไม่ได้ ตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเจ้าตัวก็ว่านอนสอนง่ายขึ้นเป็นกอง จะไม่ให้ผมหลง มันก็ยังไงอยู่นะ หิวไหม เดี๋ยวผมทำอะไรให้กิน

 

            “ยังไม่อยากให้ลุกไปตอนนี้ หนาว

 

            “เมื่อกี้ยังไล่กันอยู่เลย

 

            “ล้อเล่นเอง โกรธเหรอ

 

            “ถ้าโกรธ เราจะง้อเหรอหืม ?

 

            “ก็ถ้าผิด ก็ต้องง้อผมยิ้มพลางเอาจมูกไปถูกกับปลายจมูกอีกฝ่าย คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักน่าหยอก เขาคล้ายจะทำให้ผมชักดิ้นได้ทุกวัน จงแดพลิกกลับมาหาผมอีกครั้ง นิ่วหน้านิดหน่อยเมื่อต้องเคลื่อนสะโพกที่บอบช้ำของตัวเอง แต่คราวนี้ไม่ง้อเพราะว่าคุณทำผมหนักเกินไป

 

            “แล้วใครสอนให้มายั่วกันตอนดื่ม หืม ?

 

            “ก็ไม่ได้คิดว่าจะฤทธิ์เยอะขนาดนี้นี่น่า

 

            “ถึงอายุผมจะเกือบสามสิบ แต่เอวผมยังดีอยู่นะผมยักคิ้วให้เขาทำเอาจงแดทำหน้ายี้ใส่ ต่างจากผมที่หัวเราะให้กับความตลกแสนไร้สาระของตัวเอง ก่อนจะเอื้อมมือไปไกล่แก้มขาวไล้ปลายนิ้วที่สวมแหวนแต่งงานคู่กันไปมาพลางยกยิ้มที่ในที่สุดพวกเราก็ผ่านเรื่องร้ายๆมาได้สักที

 

            ใช่ ผมกับจงแดแต่งงานกันแล้ว

 

            มันก็ไม่เชิงแต่งแบบพิธีหรอก ก็แค่สวมแหวนแล้วกล่าวคำสาบานด้วยกันสองคน ความรักของพวกเรามันไม่ได้ขึ้นอยู่กับผู้คนนิ มันขึ้นอยู่ที่เราและเราคือผู้กำหนด แน่นอนยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้เพราะว่าผมขอเขาแต่งงานที่นี่ คิดว่าถ้ากลับโซลเมื่อไหร่จะคุยเรื่องนี้กับพ่อของเขาอีกที

 

            ซึ่งก็หวังว่าชานยอลจะไม่คัดค้านอะไร เขายังคงหวงหลานเหมือนเดิมนั้นแหละ

 

            มองอยู่ได้ จะมองอะไรนักหนา

 

            “ก็น่ารักทำไมล่ะ น่ารักก็ต้องมองสิ

 

            “ผมไม่ให้คุณมองฟรีหรอก

 

            “แล้วจะเอาอะไร

 

            เอาเหมือนเมื่อคืน

 

LOADING 100 PER

เจิมรอรักษาแผลใจ จะจบแล้วจ้า !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #812 fujikozung (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 20:09
    เด๊ยววววววววววว ขอคำอธิบายหน่อยที่บอกเอาเหมือนเมื่อคืนนี่เอาแบบไหนหรอ ไหนหนูบอกว่าเหนือย ว่าง่วงไงลูกหรือเราเข้าใจผิดไปเองขอบคุณคริสมากจริงๆเลยนะที่อยู่ข้างจงแดมาตลอด คริสคือส่วนสำคัญที่ทำให้ชีวิตจงแดเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นจริงๆ หวังว่าต่อไปจงแดก็จะมีแต่ความสุขแล้ว
    #812
    1
    • #812-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 37)
      26 ธันวาคม 2560 / 19:47
      จงแดจะมีความสุขแล้วจ้า
      และฟิคนี้ก็จะปิดตัวลงแล้วเช่นกัน
      ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอดน้า
      #812-1
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #810 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 22:41
    หวานไม่เกรงใจคนโสดเลยยยยยยยยย
    #810
    1
  4. #809 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 19:07
    เอ้าา ยัยหนู55555555555555555555555 ขี้อ่อยอะ สมควรโดนแรงๆแล้ว
    #809
    1
  5. #808 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 13:21
    จงแดก็เสพติดพี่คริสเหมือนกันนี่5555 บ่นแต่ก็ยอม พี่คริสนี่มีแบคฮยอนตอนอายุเท่าไหร่ ตอนนี้เกือบสามสิบอยู่เลย หรือแบคฮยอนไม่ใช่ลูกของคริสจริงๆ
    #808
    1
    • #808-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 37)
      23 ธันวาคม 2560 / 13:42
      เป็นลูกจริงๆจ้า แต่มีลูกกับแม่ของแม่แบคฮยอนเร็ว
      ตั้งแต่อายุน้อยๆเลย
      #808-1
  6. #807 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 19:19
    ฮืออออ ไรท์ขาน้ำตาหมดไปเป็นคันรถแล้วนะ ต่อจากนี้ขอแบบแฮป ปี้ๆๆๆๆๆนะคะ
    #807
    1
  7. #806 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 11:39
    พี่คริสพระเอกสุดๆ
    #806
    1
  8. #805 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 09:43
    จงแด เข็มแข็งนะลูก กอดๆๆๆๆ
    #805
    1
  9. #804 พลอย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:12
    สู้ๆนะพี่เป็ดน้อยของเรา
    #804
    1
  10. #803 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:11
    พี่คริสสสสสสสสสส ฮื้อออออออจงแดพี่เค้ารักหนูมากๆๆเลยนร้ามั่นใจในตัวพี่เค้าเถอะ
    #803
    1
    • #803-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 37)
      13 ธันวาคม 2560 / 11:32
      มั่นใจเขาให้มาก รักเขาให้เหมือนที่เขารักเรา
      #803-1
  11. #802 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 12:14
    มาเริ่มต้นใหม่กันนะจงแด
    #802
    1
  12. #801 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:08
    ตื่นมาว่าจะนอนต่อ โนติเด้งพอดี ไม่นอนก็ได้5555 มาเช้ามากเลยค่ะ แต่ตื่นเช้ามาได้อ่านตอนหวานๆและประทับใจแบบนี้ เป็นเช้าที่ดีจริงๆ
    #801
    1
  13. #800 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:08
    พี่คริสสสสสสสสสส ฮื้อออออออจงแดพี่เค้ารักหนูมากๆๆเลยนร้ามั่นใจในตัวพี่เค้าเถอะ
    #800
    1
  14. #799 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:08
    พี่คริสสสสสสสสสส ฮื้อออออออจงแดพี่เค้ารักหนูมากๆๆเลยนร้ามั่นใจในตัวพี่เค้าเถอะ
    #799
    1
  15. #798 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:07
    พี่คริสสสสสสสสสส ฮื้อออออออจงแดพี่เค้ารักหนูมากๆๆเลยนร้ามั่นใจในตัวพี่เค้าเถอะ
    #798
    1
  16. #797 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 23:11
    จงแด สู้!!!
    #797
    1
  17. #796 พลอย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 09:28
    สู้ๆค่าาไรท์
    #796
    1
  18. #795 pramaip (@pramaip) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 23:37
    ขอให้แผลใจหายไวๆๆๆ
    #795
    1
  19. #794 paerbc224 (@paerbc224) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 21:03
    รอค่ะ สู้ๆเด้อออ
    #794
    1
  20. #793 paerbc224 (@paerbc224) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 21:02
    รอค่ะ สู้ๆเด้อออ
    #793
    1