TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,634 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    115

    Overall
    28,634

ตอนที่ 34 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 33 : ทวงของสำคัญ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ต.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 33

ดริ๊งค์ครั้งที่  33 :  ทวงของสำคัญ

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ลู่หานกรีดร้องใส่ผมไม่ต่างจากคนบ้า พร้อมกับเข้ามากระชากร่างผมให้อยู่กับเขา ในตอนแรกผมตกใจจนชะงักไปชั่วขณะก่อนจะพยายามดันร่างเขาออกไป จนในที่สุดก็ผลักเขาลงไปนั่งกับโซฟาได้อีกครั้ง ส่งผลให้เจ้าตัวตวัดสายตามามองผมด้วยความเกลียดชัง

 

            แต่มันไม่ใช่ความเกลียดชังที่มีต่อผม

 

            อาคริส ! อาคริสมาหาผมแล้ว อาคริสจะทิ้งผมไปง่ายๆแบบนี้ไม่ได้นะ !”

 

            “อามาเพราะอาเป็นห่วง และมันก็ทำให้อารู้ว่าอาไม่น่ามาเลย !”

 

            “อา ! ต่อให้อาจะกลับไป อาก็ไม่มีวันหาไอ้เวรนั่นเจอหรอก

 

            “อะไรนะ...!”

 

            “ป่านนี้มันคงมีความสุขกับเทาจนแทบคลั่งไปแล้วมั้ง เขาคงได้กันจนไม่มีพื้นที่ให้อาไปแทรกแล้ว !”คนตัวเล็กหัวเราะคล้ายสะใจ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจิตหลอนทำให้ผมส่ายหน้าเบาๆอย่างเอือมระอา ระคนไม่อยากเชื่อว่าลู่หานจะเป็นได้ถึงขนาดนี้ ฟังผมให้ดีนะครับอาคริส เทาจะไม่มีวันปล่อยให้จงแดกลับมาหาอาอีก ถ้าอากลับไปหาจงแดอีก อาจะตายเพราะความรักที่เทามีต่อจงแด ! และผมสาบายได้ว่าตอนนี้พวกเขาคงกำลังสนุกกันอยู่แน่นอน !”

 

            “งั้นเราก็จำไว้นะ ว่าต่อให้จงแดจะแปดเปื้อนเพราะผู้ชายคนนั้นมากแค่ไหน อาก็ยังรักเขาอยู่ดี

 

            “!!!”

 

            “และอาจะลบความเน่าเฟ๊ะนั่นออกเอง คอยดู !”ผมตวาดอย่างโกรธจัดปัดมือของลู่หานออกอย่างไม่ไยดี ก่อนจะรีบสาวเท้าออกมาจากห้องนั้นปิดประตูดังปังไม่สนใจว่าข้างห้องจะว่ายังไง ถึงจะเดินออกมาไกลแล้วผมก็ยังคงได้ยินเสียงของลู่หานดังตามไล่หลังมา ส่งผลให้ผมรีบเร่งฝีเท้าพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคุณเลขาให้เขาช่วยจัดการให้

 

            ถ้าเกิดผมเป็นเทา ผมจะพาจงแดไปที่ห้องของตัวเอง เพราะว่ามันปลอดภัยสุดที่จะทำอะไรกัน

 

            แต่เพื่อตรวจสอบว่ามันจะเป็นแบบนั้นไหม ผมต้องพึ่งคนที่มีประสบการณ์ด้านนี้

 

            แจ้งตำรวจให้ผมที ผมจะลากไอ้เวรนั่นเข้าคุกให้ได้ !”

 

            ผมรีบขับรถมาที่คอนโดของเทาตามข้อมูลที่เขาเคยให้ไว้กับทางบริษัทผม ตอนแรกผมก็นึกว่าตัวเองจะเดาผิดที่เทาจะพาจงแดมาที่นี่ ทว่าผมก็ใช้GPSที่ถือวิสาสะเปิดไว้ในมือถือของจงแดตามตัวเขา และพบว่าเขาถูกพามาที่นี่จริงๆ วินาทีนั้นมันทำให้ผมไม่อาจจะควบคุมความนิ่งของตัวเองได้

 

            และทันทีที่ผมมาถึงห้องของเป้าหมาย ผมก็พยายามจะพังประตูเข้าไป

 

ปึงๆๆๆ !

 

            “จงแด ! จงแด ! ได้ยินผมไหม

 

            “…”

 

            “จงแด !”ผมทุบประตูห้องรัวๆจนมือเจ็บ ถึงอย่างนั้นมันก็ดีกว่าการอยู่เฉยๆ ซึ่งก่อนหน้านี้ผมไปขอกุญแจสำรองจากพนักงานคอนโด แต่เขาบอกว่าเจ้าของห้องมาเอาไปแล้ว อ้างว่าทำกุญแจหาย ทั้งที่ความจริงผมว่ามันอาจจะคิดไว้แล้วก็ได้ว่าจะต้องมีคนมาตามหาจงแดแบบนี้

 

            ผมไม่เคยโกรธอะไรเท่านี้มาก่อน ผมต้องการจะเจอกับจงแดและจัดการไอ้เวรนั่นให้หายๆไปซะ แต่ผมอาจจะต้องรอเวลาหน่อยเพราะตอนนี้ตำรวจยังไงไม่มา

 

            แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมก็อยากจะเจอกับจงแดให้ได้ก่อน !

 

            “เทา ! ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้นเปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้นะ !”

 

            “แหมๆ ทำเป็นใจร้อนไปได้คุณคริส

 

            “!!!”

 

            “ให้เวลาผมแต่งตัวบ้างสิJผมชะงักกึกผงะถอยไปหนึ่งก้าว เมื่อประตูที่เคยปิดสนิทบัดนี้กลับถูกเปิดออกพร้อมกับที่ร่างของเจ้าของห้อง ปรากฏตัวขึ้นมา เทายกยิ้มให้ผมเขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย มีเพียงแค่กางเกงนอนขายาวเท่านั้นที่ปกปิดร่างกายช่วยล่าง

 

            ทว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจเลย สิ่งที่ผมโฟกัสคือรอยเล็บตามตัวของเขามากกว่า

 

            มันเหมือนกับรอยเล็บเวลาที่จงแดกับผมทำ...

 

            โทษทีนะครับที่ออกมาในสภาพนี้ เผอิญเพิ่งเสร็จน่ะ

 

            “นาย...

 

            “แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมยังมีแรงคุยกับคุณต่อ อยากจะเข้าไปคุยในห้องหรือว่าอยากจะคุยกันตรงนี้ดีล่ะครับ แต่ถ้าเข้าไปในห้องก็อาจจะรกหน่อยนะครับ เผอิญคุณมากะทันหัน เลย ทำความสะอาด ไม่ทันเทาเหยียดยิ้มให้ผมอย่างผู้ชนะ แน่นอนผมรู้ว่าเขาหมายถึงอะไรและมันมีอิทธิพลกับหัวใจของผมเอามากๆ เพราะตลอดทางที่ผมขับรถมา ผมเพียงหวังว่าจะมาช่วยจงแดให้ทันเรื่องเลวร้าย แต่ดูเหมือนว่ามันจะสายไป

 

            เขา...เขาถูกเทาย่ำยีไปแล้ว

 

            จงแด...อยู่ที่ไหน

 

            “อะไรนะครับ ?

 

            “ฉันถามว่าเมียของฉันอยู่ที่ไหน !”

 

ผัวะ !

 

            “ไอ้สารเลว ! แกเอาเมียของฉันไปไว้ที่ไหน !”ผมต่อยหน้าเทาไปด้วยความโกรธจัด เล่นเอาอีกฝ่ายเซถอยเข้าไปในห้องผมเลยตามไปผลักอกเขา ก้าวเข้าไปในห้องที่มีเสื้อผ้ากระจัดกระจายไปทั่วพื้น หนึ่งในนั้นคือชุดนักศึกษาและผมมั่นใจว่ามันคือชุดของจงแด

 

            ซึ่งแทนที่เทาจะสำนึก เขากลับเหยียดยิ้มขืนพร้อมกับมองหน้าผมด้วยแววตามีชัย

 

            จะว่าเป็นเมียคุณก็ไม่ได้ด้วยสิ เพราะตอนนี้เป็นเมียผมแล้ว

 

            “!!!!”

 

            “แต่ถ้าจะให้บอกว่าเมียคุณอยู่ไหนล่ะก็...

 

            “…”

 

            ก็นอนฟินอยู่บนเตียงผมไง อยากฟังเสียงครางเขาไหม ผมจะจัดให้อีกสักยกJ

 

ไอ้สารเลว !”ผมสบถพร้อมกับต่อยเทาไปอีกหมัด เจ้าตัวก็ไม่ได้ดูเป็นเดือดเป็นร้อนอะไรนัก หนำซ้ำยังหัวเราะราวกับสนุกสนานที่ผมทำร้ายเขาอีกต่างหาก เล่นเอาผมถึงกับกัดฟันกรอดด้วยความโกรธจัด แต่การจะทำร้ายอีกฝ่ายให้ตายก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลยสักนิด เพราะงั้นผมเลยผลักเขาไปกระแทกประตูที่ปิดจากนั้นก็รีบตรงดิ่งไปที่ห้องนอน

 

ก่อนจะเจอกับร่างของจงแดที่นอนร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่ม

 

พร้อมทั้งร่องรอยของการขืนใจที่ตราไว้ทั่วกายบางที่ผมเฝ้าทะนุถนอมมาเป็นอย่างดี

 

จงแด

 

คระ...คริส !”

 

“…”

 

คุณมาทำอะไรที่นี่

 

“…”

 

คุณ...มาทำไมตอนนี้จงแดถามผมเสียงแผ่วหากแต่มันกลับกรีดทึ้งลงไปในใจผม ร่างเล็กยันตัวขึ้นมามองหน้าผมทั้งน้ำตา พลางหอบพาให้ขึ้นมาพันร่างของตัวเองเอาไว้ ผมกวาดตามองเขาเม้มปากแน่นด้วยความเจ็บใจ ถ้าเกิดผมไม่หลงกลลู่หานไปป่านนี้ผมคงมาช่วยเขาทันก่อนที่เหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้น

 

ผมคงมาช่วยเขาให้รอดพ้นจากสิ่งที่เขากลัวที่สุดได้ แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว...

 

สายไปมากแล้ว

 

ผมเสียใจจงแด ผมไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น

 

แต่มันเกิดขึ้นไปแล้วคริส ฮึก ผม...ผมกลายเป็นของเขาไปแล้วจงแดว่าเสียงสั่นริมฝีปากของเขาสั่นเวลาขยับพูดไม่ต่างจากเนื้อตัว แสดงให้เห็นว่าเขาเจ็บช้ำมาแค่ไหน ผมเลยรีบสาวเท้าเข้าไปหา ทว่าเขากลับห้ามผมไว้ อย่า อย่าเข้ามาใกล้ผม ผม...มันไม่คู่ควรกับความรักของคุณอีกต่อไปแล้ว

 

ไม่เลยจงแด มันไม่มีทางเป็นแบบนั้น

 

จะไม่มีทางเป็นแบบนั้นได้ยังไงคริส คุณไม่รังเกียจผมเหรอ ผมมีอะไรกับเทานะ

 

แต่คุณไม่ได้ยินยอมเขา คุณโดนเขาบังคับนิจงแด

 

แล้วยังไง

 

กึก !

 

สุดท้ายแล้วสิ่งที่เสียไปผมก็เอาคืนมาไม่ได้ ต่อให้คุณจะไม่ขยะแขยงผม แต่ผมอยากจะตายไปซะตรงนี้และตอนนี้เลยคริส ได้ยินไหม ผมไม่อยากมีชีวิตอีกต่อไปแล้ว !”ร่างเล็กตวาดสะอื้นฮักจนตัวหงอ บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเขาต้องทนเจ็บช้ำมานานแค่ไหน และถึงเขาจะห้ามผมไม่ให้เข้าใกล้ สุดท้ายผมก็พุ่งตัวไปกอดเขาไว้อยู่ดี ไม่ ! ปล่อยผม ! อย่ามากอดผมนะ ผมสกปรก !”

 

ไม่คนดี มันไม่เป็นไร

 

จะไม่เป็นไรได้ไงคริส อย่ามาพูดเหมือนมันง่ายนะ !”

 

ผมรู้ที่รักผมรู้ว่ามันจะไม่ง่าย

 

ฮึก

 

แต่เราจะผ่านมันไปด้วยกันตกลงไหม เราจะก้าวผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันเชื่อผมสิผมพยายามจะให้กำลังใจเขา ปลอบเขาให้มองว่ามันไม่เป็นไร ทว่าหัวใจของจงแดมันก็ถูกทุบจนแตกออกเป็นเสี่ยง เขาพยายามดิ้นในขณะที่ร้องไห้ไม่ต่างจากคนบ้า หนำซ้ำยังทุบตีผมเพื่อให้ผมผละออกไป เสียดายที่ผมยังคงกอดเขาเอาไว้ เพราะผมรู้ว่าลึกๆในใจเขาต้องการใครสักคนที่จะอยู่ข้างเขาและรับเขาได้

 

ผมคือคนนั้น ผมไม่มีวันทิ้งคนที่ผมรักไป

 

จงแดไม่ได้ทำอะไรผิด คนที่ผิดคือผมเอง ผมผิดเองที่ดูแลเขาได้ไม่ดีพอ เลยทำให้เขาต้องมาเจอคนเลวร้ายแบบนี้ ถ้าเกิดวันนี้ผมไม่ให้เขาไปไหนหรืออ้อนให้ไปทำงานด้วยกัน เขาก็คงจะไม่ถูกจับตัวไปแล้วก็โดนย่ำยีหัวใจแบบนี้

 

ผมผิดเอง ทุกอย่างคือความผิดของผม

 

ปล่อยผมนะคริส ฮึก ผมไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว

 

ไม่คนดี ไม่เอาสิ คุณต้องอยู่ คุณต้องอยู่กับผม คุณสัญญากับผมแล้วไงคุณจำไม่ได้เหรอผมประคองใบหน้าเรียวเล็กที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตามาไว้ในฝ่ามือ มองลึกเข้าไปในดวงตาเขาฝ่าม่านน้ำตาที่ก่อตัวขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีวันหมด คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ทิ้งผม คุณต้องรักษาสัญญาสิ

 

จะให้ผมรักษาสัญญาทั้งที่ผมมันน่ารังเกียจอย่างนี้เหรอ ลองคุณมาเป็นผมสิ คุณก็ต้องคิดแบบผมเหมือนกัน !”

 

ผมรู้ แต่ผมไม่เคยรังเกียจคุณเลยนะ

 

หยุดพูด...!”

ฟังผมนะจงแด คุณเป็นของผม จะแปดเปื้อนยังไงคุณก็ยังเป็นของผมอยู่วันยันค่ำ

 

ฮึก

 

ผมไม่มีทางหมดรักจากคุณ และผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนผมดึงรั้งอีกฝ่ายมากอดเอาไว้อีกครั้ง จูบลงบนจูบผมสวยที่แม้จะยุ่งเหยิงไปหน่อยก็ตาม ผมรักคุณทั้งหัวใจ และผมจะทำให้คุณผ่านมันไปให้ได้ เชื่อผมสิ ผมไม่เคยทำให้คุณผิดหวัง

 

แต่ตอนนี้คุณควรทำ

 

อะ...

 

เพราะผมไม่อนุญาตให้คุณพาจงแดกลับไปอีกแล้ว ถ้าจะไปก็ต้องแลกกับลูกปืนJ

 

เราสองคนหันขวับไปมองเสียงที่ดังขึ้นก่อนจะพบกับเทาที่ยกปืนชี้มาทางนี้ เขาเหยียดยิ้มหยันแสดงให้เห็นว่าผมเป็นต่อเขามาก เนื่องจากผมตัวเปล่าไม่มีอาวุธเหมือนเขาทำเอาต้องดันจงแดมาหลบด้านหลัง ถึงจะรู้ว่าเขาไม่มีทางฆ่าจงแดก็ตาม

 

แต่สำหรับผมแล้ว ไม่ว่ายังไงอะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้าเป็นผู้ชายตรงหน้า

 

ผมว่าผมส่งลู่หานไปล่อคุณไว้แล้วนะ แต่คุณก็ยังกลับมาวุ่นวายกับเมียผมได้ คุณนี่แม่ง สุดยอดจริงๆเลยว่ะ เห็นแล้วอยากปรบมือให้ เสียดายถือปืนอยู่เทาหัวเราะอย่างชอบใจ ทว่าท่าทางของเขาดูวิกลจริตไม่มีผิด ส่งผลให้จงแดตัวสั่นกอดหลังผมไว้แน่นกว่าเดิม แต่ดูเหมือนว่าเมียผมก็ยังมีใจให้คุณอยู่นะ นึกว่าเราตกลงกันแล้วซะอีกว่าคุณจะอยู่กับผมตลอดไปน่ะจงแด

 

“…”

 

คุณจะมานอกใจผมงั้นเหรอ คุณรู้ใช่ไหมว่าผมไม่ยอม

 

ผมเองก็ไม่ยอมให้คุณเอาจงแดไปจากผมเหมือนกันหลังจากที่เอาแต่เงียบมานานผมก็เปิดปากตอบโต้ไปในที่สุด เล่นเอาเทาเลิกคิ้วใส่คล้ายกวนประสาท ผมจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายจงแดอีกแล้ว เขาไม่สมควรต้องมาเจ็บเพราะคนอย่างคุณ !”

 

เฮอะ ! ผมไม่เคยทำให้เขาเจ็บเลยสักนิด ที่ผมทำมันคือการแสดงความรัก

 

หา ?

 

จงแดรู้ดีว่าผมรักเขามากแค่ไหน ผมยอมทำลายทุกอย่างของตัวเองลงได้เพื่อให้เราอยู่ด้วยกัน เหมือนเพื่อนของคุณใช่ไหมที่รัก ผมเองก็กำจัดมันไม่ให้มาวุ่นวายกับเราเหมือนกัน"ผมชะงักไปแทบจะทันทีที่ได้ยินแบบนั้น และตอนนี้ผมก็จะกำจัดมัน เราจะได้อยู่ด้วยกันสักที

 

ไม่นะเทา ! อย่าทำคริสนะ !”

 

หมับ !

 

            “คุณสัญญาแล้วว่าจะไม่ทำเขา ! คุณรับปากกับผมแล้วนะ !”จู่ๆจงแดก็โพล่งขึ้นมาพร้อมกับเอากายบอบช่ำมาบังตัวผมไว้ แต่เพราะความเจ็บช้ำที่อีกคนสร้างไว้ผมเลยต้องประคองร่างเล็กให้มีแรงต่อกรต่อไปได้ แม้ว่าผมจะบอกให้เขาไปอยู่ข้างหลัง เขาก็ไม่ทำก็ตาม ขอร้องเทา คริสไม่ได้ผิดอะไร ผมผิดเองที่นอกใจคุณ ผมผิดเองที่ไม่ได้รักคุณคนเดียว

 

            “ใช่ คุณผิด ผิดตั้งแต่คิดหนีผมไปแล้ว

 

            “อึก...

 

            “ผมรักคุณแทบตาย แต่คุณกลับทรยศความไว้ใจที่ผมมีให้ ถามหน่อยสิ ว่าผมต้องรักคุณมากแค่ไหนเหรอคุณถึงจะพอ ?เทาทอนรอยยิ้มลงจนเหลือเพียงความเรียบนิ่งปนใบหน้า เขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจงแดที่หลุบตาต่ำราวกับหวาดกลัว ตอบผมมาสิ ว่าคุณต้องการความรักอีกแค่ไหน คุณถึงจะซื่อสัตย์อยู่กับผมตลอดไปได้

 

            “ไม่ มันเปลี่ยนไปแล้วเทา ผมไม่ได้...ไม่ได้รักคุณเหมือนเมื่อก่อน

 

            “ก็เพราะตอนนี้คุณมีไอ้เวรนี่อยู่ในใจไง

 

            “อะ...

 

            “ถ้าผมกำจัดมันไปซะ เราก็จะกลับมารักกันได้อย่างไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น

 

            “ไม่ได้นะ อย่าทำคริสเด็ดขาด ! ต่อให้คุณฆ่าเขาผมก็เปลี่ยนใจตัวเองไม่ได้หรอก อะไรที่เสียไปแล้ว มันเอาคืนมาไม่ได้หรอกเทา !”จงแดตวาดขณะที่น้ำตาไหลเต็มใบหน้า เขาดูเสียใจและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังพยายามจะปกป้องผมเอาไว้ ผมเสียความรักที่ผมมีต่อคุณไปตั้งแต่วันนั้นที่คุณทำร้ายเพื่อนของผมแล้ว

 

            “เหอะ ทำไมคุณพูดง่ายจัง คุณพูดเหมือนว่าผมไม่มีหัวใจ

 

กึก !

 

จะบอกอะไรให้นะจงแด ต่อให้คุณพูดว่าคุณหมดรักผมไปแล้ว หรือว่ารักคนอื่นนอกจากผมมากแค่ไหน แต่รู้อะไรไหม ผมไม่เคยเสียความรักที่มีต่อคุณไปเลยสักครั้ง

 

“…”

 

ผมยังรอคอยให้คุณกลับมา รอให้เราได้รักกัน แม้ว่าคุณจะทำผิดต่อผมซ้ำๆ หัวใจงี่เง่าของผมมันก็ยังรักคุณเสมอ ต่อให้จะโกรธ จะเกลียดเป็นร้อยเป็นพันเท่า ใจของผมมันก็ยังเป็นของคุณเสมอ และมันจะเป็นของคุณตลอดไป เพราะผมไม่เคยคิดยกใจให้คนอื่น !”

 

ทั้งผมทั้งจงแดต่างก็ชะงักไปกับคำพูดนั้นที่แสดงให้เห็นว่า ต่อให้เทาจะทำตัวร้ายกาจหรือว่าเลวทรามแค่ไหน เขาก็ยังคงรักจงแดอยู่วันยันค่ำ มันเป็นความรักของผู้ชายคนนึงที่ให้ใจเขาไปทั้งใจ ชนิดที่ว่าถึงโดนทำร้ายก็ยังให้อภัยกันได้ ผมนับถือในความซื่อสัตย์ของเขาที่มีต่อจงแดนะ

 

แต่การรักคนในแบบเขามันผิด

 

เราควรรักแบบพอดี ให้อิสระคนรักเราบ้าง ไม่ใช่ว่าเขาไปอยู่กับใครก็หึงไปซะหมด สุดท้ายก็ลงเอยโดยการฆ่าใครสักคนเพื่อให้คนอื่นรู้ว่าการมาเข้าใกล้คนของตัวเองมันเป็นยังไง

 

ผมรู้ว่าบนโลกใบนี้ไม่มีใครนิยามว่าการรักแบบไหนมันผิด แต่ที่เขาผิดคือเขาฆ่าคนเพื่อความรักของตัวเอง

 

และที่สำคัญคือเขากักขังจงแดมากเกินไป เกินกว่าที่คนๆนึงจะรับไหวได้ โดยเฉพาะคนที่แข็งนอกอ่อนในอย่างจงแด...

 

ผมไม่เคยโทษคุณเลยนะที่คุณหนีผมไป

 

“…”

 

ผมโทษตัวเองที่ยังรักษาคุณไว้ได้ไม่มากพอ

 

“…”

 

แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้วนิ ยังไงซะผมก็จะไม่มีวันปล่อยคุณไปอีกแล้วเทาว่าพร้อมขยับเข้ามาใกล้พวกเรามากขึ้น เขาจ่อปืนมาที่จงแดคล้ายกับจะยิงให้ตาย ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมรักคุณมากแค่ไหน และความตายไม่อาจจะพรากเราจากกันได้

 

เทา...อย่านะเทา

 

ไม่ต้องห่วงที่รัก ผมจะไม่ทำให้คุณต้องมาเสียน้ำตาอีกต่อไปแล้ว

 

“…”

 

ผมจะทำให้คุณยิ้มและมีความสุขที่สุด เชื่อผมสิ ความตายมันก็อร่อยดีนะผมว่าJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอทวงของสำคัญ งานนี้ช้ำไปทั้งใจ !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #746 jarony_baek48 (@jarony_baek48) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 21:53
    สู้ๆนะทุกคน ไรต์ด้วยค่ะไฟต์ติ้ง
    #746
    1
  2. #745 fujikozung (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 11:31
    คริสอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา มาช้าไปรูั้แล้ววววว แล้วนี่เทาจะสติแตกฆ่าจงแดไปอีกคนใช่มั้ยเนี่ยยย
    #745
    1
  3. #744 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 08:36
    สงสารทุกคน ยกเว้นลู่อ่ะ55555
    #744
    1
  4. #743 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:40
    แอบสงสารเทา
    #743
    1
  5. #742 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:39
    เทาเทาอย่าทำแบบนี้เลยนะ
    #742
    1
  6. #741 พลอย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:44
    จงแดอ่า~~//เทาเรามาไฟว์กันไหมห๊ะ!!
    #741
    1
  7. #740 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:10
    อ๋อยยยย สงสารมากอ่า//นั่งปาดน้ำตา
    #740
    1
  8. #739 Unicon Fan'Lay S Mabrang (@unicon88) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:27
    เทา!!!!จะปล่อยไปดีหรือต้องเสียเลือดห้ะ!!!!#โกรธระดับมากถึงมากที่สุด
    #739
    1
  9. #738 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 20:37
    โอ้ยยยยยย มัดเทากับลู่หานไว้ด้วยกันได้ไหม
    โหดร้ายเกินไปแล้วนะ
    #738
    1
  10. #737 พลอย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 18:39
    เอาลูกปืนเราไหมเทา!!!!!!

    #อินรอบ2ค่ะและคงจะไปเรื่อยๆค่าาา
    #737
    1
  11. #736 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:38
    เท๊าาาาาาา ฮืออ ลากเทาไปเก็บที สงสารน้องสงสารเฮีย
    #736
    1
  12. #735 Ratta-bata (@Ratta-bata) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:50
    ฮวงจื่อเทาฉันเกลียดแก
    #735
    1
  13. #734 Dinaadin N.England (@DHMA) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 15:55
    พี่คริสผู้ไม่เคยไปช่วยใครทันสักเรื่อง
    #734
    1
  14. #733 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 15:00
    ฮืออสงสารแด สงสารคริส นี่มันจะจบอ
    แฮปปี้ใช่มั้ยเนี่ย ตริสเรียกตำรวจไว้ใช่มั้ย บุกมาเลย ฮรือออ
    #733
    1
  15. วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 20:29
    สงสารจงแด
    #732
    1
  16. #731 พลอย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 19:34
    จงแดอ่าาา....ฉันจะฆ่านายฮวาง จื่อเทา

    #ขอโทษค่ะอินไปหน่อยค่ะ
    #731
    1
  17. #730 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 17:48
    เทานายเเย่มากก//มองบน
    #730
    1
  18. #729 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 17:26
    ฮือออ สงสารจงแดด ทำไมทำอย่างงี้ แงะ
    #729
    1
  19. #728 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 11:42
    ง่า ไรต์ใจร้าย
    #728
    1
  20. #727 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 13:39
    ไม่นะๆๆๆ รับมิดรั้ยยยย
    #727
    1
  21. #726 jarony_baek48 (@jarony_baek48) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 22:35
    ไม่นะจงแด...
    #726
    1
  22. #725 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:48
    อยากอ่านแล้วง่าาา จงแดดดดด
    #725
    1
  23. #724 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:42
    ไม่จริงใช่ไหม
    #724
    1
  24. #723 พลอย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 20:27
    อยากอ่านนนนนน.....
    #723
    1
  25. #722 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 19:05
    ไม่นะจงแดดดก
    #722
    1