TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,669 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    28,669

ตอนที่ 33 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 32 : ลวงคำให้ตายใจ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ต.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 32

ดริ๊งค์ครั้งที่  32 :  ลวงคำให้ตายใจ

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            นายคิดจะทรยศฉันเหรอ ไอ้คนเนรคุณ !”

 

            “อย่ามาพูดบ้าๆน่า ฉันไม่เคยบอกนิว่าจะทำตามที่นายต้องการทุกอย่าง

 

            “หา !?”

 

            “ฉันบอกนายไปแล้วในวันนั้นว่าทุกอย่างขึ้นอยู่ที่การตัดสินใจของฉัน ถ้าฉันเลือกให้มันอยู่ ก็เท่ากับว่ามันรอด แต่ถ้ามันยังไม่เลิกยุ่งกับคนของฉัน ฉันก็จะเลือกทางตายให้มันเอง

 

            “เทา !”

 

            “เอามันออกไป

 

            “!!!”

 

            “หมดเวลาแล้ว

 

            “หยุดนะ !”สิ้นคำพูดของเทาคนของเขาก็เข้ามาจับตัวของลู่หาน ส่งผลให้เจ้าตัวถึงกับหวีดร้องพยายามขัดขืนออกจากการจับกุม แต่ก็ไม่สำเร็จเลยเปลี่ยนมาด่าทอเทาแทน แน่นอนเขาไม่ได้สนใจเลยสักนิด เพราะพอเขาสั่งคนของเขาเสร็จ เทาก็ตรงเข้ามาหาผมทันที

 

            มือหนาไล้ไปตามกรอบหน้าและร่างกายของผม กดจูบลงบนเรือนผมหนานุ่มแสดงท่าทีอ่อนโยน แตกต่างจากที่ทำกับลู่หานลิบลับ ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้ดีใจที่เขาทำ กลับกันมันยิ่งทำให้ผมอยากจะหนีไปให้พ้น เพราะผมรู้ว่ายิ่งเทาเสพติดผมมากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งเป็นบ้ามากขึ้นเท่านั้น และมันจะไม่ใช่แค่เพียงคนรอบข้างเท่านั้นที่จะถูกเขาจัดการเพียงเพราะเข้ามาใกล้ผม

 

            แต่ตัวผมเองก็จะถูกเขาฆ่า เนื่องจากความหึงหวงของเขาเหมือนกัน

 

            ทะ...เทา อย่านะ

 

            “หึ อย่ากลัวไปเลยเด็กดีของผม

 

            “อึก

 

            “ผมจะอ่อนโยนที่สุดนะ

 

            ไม่...ไม่ ไม่นะ !!!!!”

 

-KRIS PART-

 

เพล้ง !

 

            “อ๊ะ !”

 

            “บอสคะ !”ผมชะงักกึกเมื่อมือของตัวเองเผลอปัดแก้วกาแฟหล่นจนมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ส่งผลให้หยาดข้นในนั้นกระจายไปทั่วเปื้อนรองเท้าคู่สวย และพรมในห้องทำงานจนมันเปลี่ยนสี เล่นเอาคุณเลขาที่ยืนรับงานก่อนหน้านี้ต้องรีบเข้ามาดู บอสเป็นอะไรไหมคะ ?

 

            “ไม่ครับ ผมสบายดี

 

            “แต่…”

 

            “มือผมมันไปโดนแก้วกาแฟเข้าน่ะ แย่จังนะอันนี้แบคฮยอนซื้อให้ด้วยสิผมพึมพำอย่างเสียดาย หากแต่ลึกๆในใจกลับรู้สึกแย่ยังไงไม่รู้ จู่ๆก็นึกเป็นห่วงจงแดขึ้นมา พลางเหล่มองนาฬิกาข้อมือของตัวเองนิดหน่อย เวลานี้เขาน่าจะเลิกเรียนแล้วแต่ทำไมถึงยังไม่ส่งข้อความหรือโทรหาผมสักสายก็ไม่รู้

 

            มันทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเอาซะเลย

 

            เดี๋ยวดิฉันไปตามแม่บ้านมาทำความสะอาดให้นะคะ

 

            “ขอบคุณมากนะครับคุณเลขา ผมฝากจัดการด้วยนะ

 

            “รับทราบค่ะเลขาสาวโค้งให้ผมเป็นการรับคำสั่ง ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินออกไปจากห้องทำงานของผม ผมเลยหยิบทิชชู่มาเช็ดปลายรองเท้าตัวเอง พร้อมกับไล่สายตามองซากแก้วกาแฟที่แตกออก ถ้าว่ากันตามตรงผมคงจะซุ่มซ่ามไปเอง แต่ถ้าว่ากันตามความเชื่อแล้ว...

 

            ดูเหมือนนี่จะเป็นลางไม่ดีเท่าไหร่

 

Rrrr !

 

            “อะ... ระหว่างที่ผมกำลังคิดอะไรอยู่นั้น จู่ๆเสียงมือถือผมก็ดังขึ้นมา ส่งผลให้ผมต้องรีบละทิ้งความคิดไร้สาระ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มารับแล้วก็ต้องขมวดคิ้วมุ่ยเมื่อมันไม่ใช่เบอร์ส่วนตัว ทว่าเป็นเบอร์สาธารณะทั่วไป ฮัลโหลครับ

 

            (ฮึก อาคริส ฮึก อาคริสใช่ไหม)

 

            หืม...นั่นใครน่ะ ?

 

            (ผมเอง...ผมเองครับ ลู่หาน)

 

            ลู่หาน...ผมพึมพำชื่อของเด็กที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเพื่อนสนิทลูกชายผม กระทั่งวันหนึ่งเขาคิดไม่ซื่อกับผมและพยายามจะขับไสไล่ส่งจงแดไป ผมเลยบอกให้เขาไม่ต้องมายุ่ง จากนั้นเขาก็เลยหายไปจากชีวิตพวกเราอยู่พักใหญ่ แต่อยู่ดีๆเขาก็ดันโทรมาหาผมเข้าให้ ที่สำคัญไปกว่านั้นฟังจากน้ำเสียงที่เขาพูดใส่...

 

            เขากำลังร้องไห้อยู่

 

            มีอะไรเหรอลู่หาน เกิดอะไรขึ้น ?

 

            (ผม ฮึก ผมไม่ไหวแล้วอาคริส อาคริสมารับผมหน่อยได้ไหม)

 

            อะไรนะ...

 

            (ตอนนี้ผมไม่เหลือใครแล้ว ฮึก ผมตัวคนเดียวแล้วอาคริส มารับผมที ได้โปรด ได้โปรด)เสียงสะอื้นที่ดังอย่างต่อเนื่องทำให้ผมไม่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้เลยสักนิด ถึงอย่างนั้นก็ดูเหมือนลู่หานจะเจอกับปัญหาใหญ่ ที่ทำเอาผมลังเลใจว่าควรจะไปหาเขาดีไหม เพราะถ้าไปมันอาจจะเป็นการให้ความหวัง แต่สำหรับคนที่เจอมรสุมหนักย่อมต้องการกำลังใจ ยิ่งไปกว่านั้นเขาเองก็เคยเป็นเพื่อนสนิทลูกชายผมนะ

 

            ถ้าละเลยไป แบคฮยอนอาจจะคิดว่าผมหลงจงแดจนไม่สนใจความเป็นเพื่อนของเขากับลู่หาน...

 

            ทว่าในตอนที่ผมกำลังลังเลอยู่นั้น จู่ๆลู่หานก็พูดประโยคนี้ออกมา และมันทำให้ผมรีบคว้ากุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องทำงานของตัวเองทันที...

 

            (ถ้าอาคริสไม่มาก็ไม่เป็นไรครับ แต่นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะมีโอกาสคุยกับอา...)

 

            ผมมาหาลู่หานตามที่เขาขอ แม้ว่าในตอนแรกผมจะไม่ค่อยอยากเชื่อที่เขาพูดเท่าไหร่นัก ถึงอย่างนั้นผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าลึกๆในใจผมเป็นห่วงเขา ยังไงซะครั้งหนึ่งเขาก็เคยเป็นเด็กที่น่ารักมาก และสนิทกับแบคฮยอนมาตั้งนาน ผมเห็นเขาทุกวันเคยมองว่าเขาไม่ต่างจากครอบครัวคนนึงของผม เพราะงั้นต่อให้เขาจะทำตัวไม่ดี ผมว่าคนเราก็ผิดพลาดกันได้

 

            ยิ่งไปกว่านั้นตอนที่ผมมาหาเขาที่ห้อง เขาก็ดูย่ำแย่กว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก

 

            ลู่หาน

 

            “อาคริสร่างเล็กหันมามองผมทันทีที่ผมเดินเข้ามาในห้องของเขา ดวงตาสีสวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาก่อนที่เขาจะยันตัวลุกขึ้นมากอดผมเอาไว้ ฮือ ผมไม่คิดว่าอาคริสจะมาจริงๆ ผมดีใจ ฮึก ดีใจจริงๆ

 

            “ไม่เป็นไรแล้วนะ อาอยู่นี่แล้วผมลูบหัวปลอบเด็กตัวน้อยด้วยความห่วงใย พลางกวาดตามองไปรอบห้องของเขาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งทุกอย่างก็ยังคงปกติดี เว้นตรงลำคอของลู่หานที่มีรอยนิ้วมือตราไว้อยู่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ ใครทำอะไรเรา ?

 

            “ผม...ผมไม่อยากพูดถึงมัน

 

            “หืม ?

 

            “ผมกลัวครับอาคริส ผมกลัวว่าเขาจะบุกเข้ามาทำร้ายผมอีก

 

            “ใคร ?

 

            “แฟน...แฟนเก่าของจงแด

 

            “อะไรนะ...!”

 

            “เขาเข้ามาทำร้ายผมแล้วก็...พยายามขืนใจผมครับผมเบิกตากว้างเมื่อได้ยินแบบนั้น ภาพของนักธุรกิจที่เกือบได้ร่วมหุ้นส่วนกันลอยเข้ามาในหัว พร้อมกับภาพของจงแดที่เคยถูกผู้ชายคนนั้นทำตัวแย่ๆใส่ มันทำให้ผมเกิดหวั่นใจว่าทำไมเขาถึงต้องมาทำร้ายลู่หานด้วย

 

            และตอนนี้เขาอยู่ไหน หรือว่าเขาจะไปหา...

 

            จงแด

 

            “ไม่ ! อย่าไปนะครับอาคริส !”

 

หมับ !

 

            “อย่าทิ้งผมไปเลยนะครับ ถ้าอาคริสไป เขาจะต้องวนกลับมาทำร้ายผมแน่ๆลู่หานว่าพลางโผเข้ามากอดแผ่นหลังผมไว้ คนตัวเล็กตัวสั่นไม่ต่างจากคนจับไข้แสดงให้เห็นว่าเขาหวาดกลัวมากแค่ไหน กับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นมา ขอร้องล่ะครับ ตอนนี้ผมต้องการกำลังใจจากอา อย่าทิ้งผมไปเลยนะ ผมกลัว ฮือ

 

            “ไม่เป็นไรนะ เขากลับมาทำร้ายเราไม่ได้หรอก

 

            “แต่ผม...

 

            “แล้วทำไมเขาถึงมาทำร้ายเราได้

 

            “เอ่อ...

 

            “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ลู่หานผมขมวดคิ้วหมุนตัวกลับไปหาคนตรงหน้าอีกครั้ง ลู่หานหลุบตาต่ำแสดงท่าทีอึกอักคล้ายกับไม่อยากพูด ถึงอย่างนั้นตอนนี้ใจผมก็ร้อนเกินกว่าที่จะรอได้ เลยพยายามเค้นให้เขาพูดออกมาในที่สุด แน่นอนคำพูดของเขาทำเอาผมคิดหนัก

 

            เขาคิดว่าผมหลอกไม่ให้เขาได้เจอกับจงแด ผมบอกเขาไปแล้วว่าจงแดคบกับอาคริสแล้ว เขาควรจะตัดใจ เขาก็ไม่ฟัง ผู้ชายคนนั้นมันบ้า พอผมพูดไปแบบนั้นเขาก็พยายามจะขืนใจผม อ้างว่าจะสั่งสอนไม่ให้ผมโกหกเขาอีก

 

            “แน่ใจเหรอว่ามันแค่นั้น มีอะไรมากกว่านี้อีกไหม

 

            “ไม่ครับ ไม่มีอะไร

 

            “…”

 

            “แค่นั้นผมก็กลัวจะตายแล้วครับอาคริส ถ้ามากกว่านั้นผมคง...ลู่หานเหม่อมองไปที่ระเบียงพร้อมกับโอบกอดตัวเองไว้แน่น มันก็มีความเป็นไปได้สูงว่าถ้าเราถูกคนที่เราไม่ชอบมาสัมผัส คงรู้สึกอยากจะหายๆไปซะเหมือนกับจงแดตอนนั้นที่ถูกเทาทำแบบนั้นใส่

 

            จนถึงตอนนี้ผมยังแอบคิดอยู่เลยว่าถ้าตอนนั้นผมไปไม่ทัน จงแดคง...ฆ่าตัวตายไปแล้ว

 

            แล้วตอนนี้เทาอยู่ไหน เขากำลังไปหาจงแดใช่ไหม ?

 

            “ผม...ผมไม่รู้ เขาแค่ฝากให้ผมบอกกับจงแดว่าให้รอเขาหน่อย

 

            “…”

 

            “ผมคิดว่าคงยังไม่ใช่เร็วๆนี้หรอกครับเจ้าตัวว่าเสียงเศร้า พร้อมกับเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ เขยิบกายเข้ามานั่งใกล้ๆก่อนจะเอนตัวมาซบอกผม อาคริส...ถ้าอาคริสรักเขาจริง ผมว่าอาคริสปล่อยเขาคืนให้เทาไม่ดีกว่าเหรอครับ

 

            “หา ?

 

            “เทาน่ะเขารักกับจงแดมาตั้งนานแล้วนะครับ ผมว่าลึกๆในใจจงแดก็อาจจะยังรักเทาอยู่ก็ได้ แต่ที่ตอบรับความรู้สึกนั้นไม่ได้ก็เพราะตอนนี้เขามีอาคริสอยู่

 

            “…”

 

            “ถ้าอาคริสยอมปล่อยมือ พวกเราก็จะปลอดภัย

 

            “…”

 

            ผมไม่อยากให้ใครต้องมาเจ็บเพราะความรักที่เทามีต่อจงแดนะครับ

 

            คำพูดของลู่หานทำให้ผมชะงักค้าง ก้มไปมองเจ้าตัวที่เงยหน้าขึ้นมาสบกับผมพอดี ลู่หานใช้สายตาที่สะท้อนถึงความห่วงใยระคนน่าหลงใหลมองผม ดวงตาที่ผมคิดว่าเขาคงใช้ปราบผู้ชายคนอื่นมานักต่อนัก ซึ่งผมก็ไม่ได้หลงกลเขาหรอก เพราะผมสัมผัสได้ว่าลึกๆในคำพูดที่แสดงถึงความห่วงใยนั้น...

 

            มันมีความวิงวอนขอความรักจากผมอยู่

 

            อาคริส อาคริสไม่ต้องกลัวว่าจะเสียใจหรอกนะครับ ถ้าอาคริสยอมคืนจงแดให้เทาไป ผมจะคอยอยู่ดูแลอาเองนะครับ

 

            “…”

 

            “อาคริสก็รู้ว่าผมคิดยังไงกับอา

 

กึก !

 

            ผมรักอาคริสนะครับ และหวังให้อาคริสลืม คนอื่น แล้วจดจำแค่ผมเหมือนกันJ ไม่พูดเปล่าลู่หานยังยื่นหน้ามาสัมผัสเรียวปากผมแทบจะทันทีที่พูดจบ วินาทีนั้นผมได้แต่นิ่งงัน ไม่ใช่เพราะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่เพราะผมเริ่มจะรู้ทันเด็กคนนี้แล้วว่าเขาคิดจะทำอะไร

 

            จึงไม่แปลกพอเขาผละออกไป ผมก็ตวัดตามองเขาแล้วพูดว่า

 

            พอใจหรือยังลู่หาน

 

            “ครับ ?

 

            “พอใจที่ได้สัมผัสอาหรือยังผมถามเสียงนิ่งแววตาไม่ส่อถึงความห่วงใยอย่างที่แล้วมา เล่นเอาลู่หานผงะตกใจที่จู่ๆผมก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างนี้ ถ้าพอใจแล้วก็บอกอามาว่าผู้ชายคนนั้นพาจงแดไปไว้ที่ไหน อย่าให้อาต้องแจ้งตำรวจจับทั้งเราทั้งเขาเข้าคุกเลย มันจะเสียชื่อเอานะ

 

            “อะไรนะครับ !”คนตัวเล็กเบิกตากว้าง ผมเลยเอื้อมมือไปจับบ่าของเขาบีบเบาๆเป็นการคาดคั้น อาคริส...! นี่มันอะไรกันครับ

 

            “อาสิที่ต้องถามว่านี่มันอะไรกัน

 

            “หา ?

 

            “อย่าคิดว่าอาไม่รู้นะว่าเราร่วมมือกับผู้ชายคนนั้น เราเผยทุกอย่างออกมาเองนะลู่หานเจ้าตัวอ้าปากค้างแสดงท่าทีตื่นตระหนกออกมาเมื่อผมพูดแบบนั้น ทำไมอาจะไม่รู้ว่าเรารักอาแค่ไหน และอยากจะกำจัดจงแดแค่ไหน อาไม่ได้โง่หรอกนะ และที่อามาหาเราก็เพราะว่าอาเป็นห่วง คิดว่าเราจะจริงใจ ที่ไหนได้เราก็ยังโกหกใส่อาไม่จบไม่สิ้น !”

 

            “ไม่จริงนะครับ ผมไม่ได้โกหกอานะ ผมไม่รู้ว่าจงแดอยู่ไหนจริงๆ

 

            “ไม่รู้หรือว่าไม่บอกกันแน่ลู่หาน

 

            “อะ...

 

            “และไอ้ที่บอกว่าจะโดนขืนใจน่ะ แน่ใจเหรอว่าไม่ได้เข้าไปหาเขาเอง !”

 

            “อาคริส !”ผมผลักคนตัวเล็กออกพร้อมกับลุกขึ้นยืนเตรียมออกไปจากห้อง รู้อย่างนี้ไม่น่าเสียเวลามาเลย ป่านนี้จงแดจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ไอ้เราก็อุตส่าห์เป็นห่วงนึกว่าจะฆ่าตัวตาย ที่ไหนได้มันก็คือแผนของพวกเขา เล่นเอาความกรุ่นโกรธก่อตัวขึ้นอย่างร้อนจัด

 

            ไม่ว่ายังไงผมก็จะลากไอ้สารเลวนั่นเข้าตารางให้ได้ !

 

            “อาคริส ! อาคริสอย่าไปนะ อย่าทิ้งผมไปนะได้โปรด !”ลู่หานพยายามคว้าแขนและกอดผมไว้ ทำทุกทางที่จะรั้งผมให้อยู่กับเขา ผมขอโทษที่หลอกอา แต่ผมรักอาจริงๆนะครับ ผมไม่อยากให้อาเป็นของคนอื่น เรารู้จักกันมาตั้งนาน อาควรจะเป็นของผมสิ !”

 

            “เห็นแก่ตัว

 

            “!!!”

 

            “อาไม่คิดเลยนะว่าเด็กที่อาเคยไว้ใจจะเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้

 

            “…”

 

            “เราไม่ได้รักอาจริงหรอก เราน่ะรักตัวเอง !”ผมผลักลู่หานอย่างแรงจนเขาหงายไปชนกับพนักพิงโซฟา ส่งผลให้ผมได้เห็นน้ำตาของเขาที่ถูกเรียกออกมาใช้ล่อลวงผม เสียดายที่ตอนนี้สูญเสียความเชื่อใจที่มีต่อเขาไปแล้ว และมันก็เอาคืนมาไม่ได้ พอกันทีลู่หาน หลังจากนี้อย่าได้มาวุ่นวายกับชีวิตอาอีก ไม่งั้นอย่ามาหาว่าอาไม่เตือน

 

            “ทำไมอาคริสจะต้องรักมันขนาดนั้นด้วย !”

 

            “…”

 

            “ผมดีกว่ามันทุกอย่าง ทำเพื่ออาทุกอย่างตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน แล้วทำไมถึงเป็นมันที่ได้อาไป ทำไมถึงไม่ใช่ผมที่รักอามากขนาดนี้ !”

 

            “ก็เพราะเขาคือคนที่อารักไง !”

 

“!!!”

 

คนเราถ้าจะรัก มันก็ไม่ต้องดิ้นรนอะไรมากหรอก แค่อยู่เฉยๆเขาก็ได้ใจอาไปแล้ว !”ผมตวาดเสียงดังเป็นสิ่งที่ผมทำไม่บ่อย เนื่องจากผมเป็นพวกมีความอดทนมากพอ แต่นี่ผมคงทนไม่ไหว ใครจะไปทนกับคนพรรค์นี้ได้ เขาทำให้ผมขยะแขยงที่มีเขาอยู่ในชีวิต จงแดไม่เคยเอาตัวเข้าแลกแบบที่เราทำ ไม่เคยเอามารยามาล่อให้อาติดกับ เขาอยู่เฉยๆไม่ได้ทำอะไร แต่เป็นอาเองที่สนใจเขา ต้องการเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน

 

            “ไม่...

 

            “เขาคือคนที่ใช่ของอา และอาจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ

 

            “ไม่...!”

 

            “อารักเขา และไม่เคยรักลู่หานเลย

 

            “ไม่ ! เงียบนะ ! หยุดพูดนะ !”ลู่หานร้องไห้ยกมือขึ้นปิดหูหลังจากตะคอกผมแบบนั้น หุบปากของอาไปเลยนะ ผมไม่อยากได้ยินอาบอกรักมัน ! ถ้าอาพูดอีกคำผมจะทำให้มันตายภายในวันนี้ !”

 

            “ลู่หาน...!”

 

            ก็ลองดูสิ ถ้าผมทำให้อารักผมไม่ได้ ผมก็ไม่ยอมให้คนอื่นได้อาไปเหมือนกัน ! มันต้องตาย มันต้องตาย !!!!”

 

LOADING 100 PER

เจิมรอลวงคำให้ตายใจ พี่คริสงานเข้าแล้ว !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #771 Confirstt (@Confirstt) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:12
    นางร้าย
    #771
    1
  2. #719 Jessie2544 (@Jessie2544) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 23:57
    อิฮุนเก็บเมียด่วนค่ะ!!! เจ้กลัวววว
    #719
    1
  3. #718 พลอย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 18:10
    พี่ลู่เริ่มมีความจิตหน่อยๆแล้วค่ะ
    #718
    1
  4. #717 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 17:07
    คุณอาาา ไปตามหาจงแดเถอะะะ
    #717
    1
  5. #716 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 13:39
    เขาไม่เอาก็คือไม่เอา อย่าให้แม่ต้องเกรี้ยวกราดจงแดเป็นยังไงบ้างเนี่ยไปดูจงแดก่อนพี่คริส
    #716
    1
  6. #715 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 12:26
    คริสอย่าไปสนใจลู่ สนใจน้องก๊อนนนนนน
    #715
    1
  7. #714 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 17:55
    ลู่หานนนนนทำไมมารยาแบบนี้ห้ะะะ พี่คริสโว้ยยยยไปช่วยจงแดเห๊อะะขอล่ะ
    #714
    1
  8. #713 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 15:58
    เอ่อ... เอาลู่ไปเก็บที! ฮื้ออ
    #713
    1
  9. #712 พลอย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:23
    ขอตบพี่ลู่ได้ไหมค่ะ....
    #712
    1
  10. #704 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 22:22
    อาคริสคะ อย่าไป~~~~~~
    #704
    1
  11. #703 fujikozung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 11:03
    มันเป็นแผนของพี่ลู่อีกเปล่าเนี่ยยย แล้วเมื่อไหร่คริสจะรู้เรืิ่องจงแด ถ้าช้ามันจะไม่ทันการเอานะ
    #703
    1
  12. #701 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:30
    โง้ยยยยย อาคริสสสสสจงแดล่ะะะะ
    #701
    1
  13. #700 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 09:55
    โอ้ยยยย ไรต์มาต่อเร็วววว
    #700
    1
  14. #699 พลอย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:06
    ค้างอย่างแรงงงงงง!!!!!
    #699
    1
  15. #698 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 23:47
    ม๊ายยยยยยยยยย อาลู่นิสัยยย ความค้างนี้...ฮื้อออ
    #698
    1
  16. #697 Confirstt (@Confirstt) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 13:17
    ????หึ้ยยยยย
    #697
    1
  17. #696 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 12:30
    มาต่ออออออออออออ????????????
    #696
    1
  18. #695 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 09:24
    งืออออ เกิดอะไรขึ้นนน
    #695
    1