TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,620 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    101

    Overall
    28,620

ตอนที่ 30 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 29 : สิ่งใหม่ที่ก่อตัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 ก.ย. 60

ไม่รู้ว่าเด็กดีแจ้งเตือนให้ไหม แต่ตามการอัพเดทในเพจง่ายกว่าค่ะ

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 29

ดริ๊งค์ครั้งที่  29 :  สิ่งใหม่ที่ก่อตัว

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

 

ตอนเย็น

 

            ประหม่าเกินไปหรือเปล่าจงแด

 

กึก !

 

            “แบคฮยอนจะรู้แย่นะถ้าเห็นสีหน้าแบบนี้ของคุณน่ะเสียงของคริสที่ดังอยู่ข้างหูทำให้ผมดึงสติกลับเข้าร่าง หลังจากที่เหม่อมองบ้านของอยู่นานในตอนที่พวกเรามาถึงแล้ว วินาทีนี้ความประหม่าฉายชัดอยู่บนใบหน้า เสริมทัพด้วยความกังวลที่ไม่อาจจะลดละได้ และมันก็คงจะหนักหน่วงมากไม่งั้นคริสคงไม่ทักผมแบบนี้

 

            ใช่ ผมกังวลและกลัวไปหมด ตอนแรกผมกะจะไม่ยอมมาตามที่เขาบอก อยากจะหายเงียบไปเลยไม่ต้องเจอหน้าแบคฮยอน ทว่าถ้าทำแบบนั้นก็เท่ากับว่าทำลายสิ่งที่คริสสร้างมาทั้งหมด เขาอุตส่าห์ไปคุยกับลูกชายเรื่องของผมแล้วผมจะไปทรยศความตั้งใจของเขาได้ยังไงกัน

 

            ผมได้เขามาแล้ว ผมก็ต้องรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด

 

            แต่การไปพบกับแบคฮยอนผมก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ลึกๆในใจยังคงกลัวว่าเขาจะเดินมาบอกว่าให้เลิกยุ่งกับพ่อของเขาซะ แม้ว่ามันอาจจะไม่เป็นแบบนั้นก็ตาม แบคฮยอนคนจริงพอที่จะพูดคำไหนคำนั้น นั่นคือสิ่งที่คริสบอกกับผม และผมก็พยายามจะทำใจเชื่อเขาอยู่

 

            คิดมากขนาดนั้นเลยเหรอ

 

            “ผม...นิดหน่อย

 

            “…”

           

            “ผมแค่กลัวว่าที่เขายกคุณให้ผม มันจะไม่ใช่เรื่องจริง ถ้าเกิดอยู่ดีๆเขาเปลี่ยนใจขึ้นมาการมาพบหน้าเขาก็ไม่ต่างกับการเชือดคอผมให้ตายทั้งเป็นน้ำเสียงของผมมันแผ่วระคนสั่นไหว พาให้คริสต้องเอื้อมมือมาจับมือผมไว้ บีบเบาๆให้กำลังใจคนขี้กลัวอย่างผม คริส...ขอโทษนะที่มาประหม่าเอาตอนนี้ แต่ผมก็ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ

 

            “ผมรู้เด็กดี แต่มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นโอเคไหม

 

            “…”

 

            “เชื่อผมสิว่ามันจะไม่เป็นอะไร ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยผมรับรองได้

 

            “ผมจะพยายามเชื่อใจคุณนะผมตอบกลับออกไปในตอนที่เจ้าตัวจูบหน้าผากผมเบาๆ รู้หรอกว่าการแสดงความกังวลออกไปมันจะไปเพิ่มภาระให้เขา ถึงอย่างนั้นคริสก็ไม่ได้บ่นผมสักคำเขาลงจากรถมาเปิดประตูให้ผมลงมา ผมเห็นรถของอาชานยอลอยู่ที่นี่แสดงว่าแบคฮยอนน่าจะเชิญเขามาด้วย

 

            หรือไม่บางทีนี่อาจจะเป็นแผนของคริสอีกก็ได้

 

            อาชานยอลมาด้วยเหรอ

 

            “ผมให้แบคฮยอนชวนมาน่ะ

 

            “อะ...

 

            “มันจะดีกว่าถ้าเราได้เปิดตัวกันอย่างเป็นทางการไปเลย อาคุณเองก็มาบ้านผมบ่อยกว่าบ้านของตัวเองอีก ผมเลยคิดว่าเขาควรทำอะไรที่มันเป็นพิธีได้แล้วผมพยักหน้าให้กับคำพูดนั้น ส่วนตัวคือผมไม่ชอบวุ่นวายกับชีวิตของใครเท่าไหร่ ต่อให้อาชานยอลจะเลี้ยงผมมา แต่ผมก็ไม่สามารถไปบงการชีวิตของเขาได้เหมือนที่เขาไม่เคยก้าวก่ายชีวิตของผม

 

            แค่บางเรื่องน่ะนะ...

 

            คริสจับมือผมพาเดินเข้าไปในตัวบ้าน มือไม้ของผมเย็นหนักกว่าเดิมจนไม่รู้จะทำยังไง ผมกวาดมองไปทั่วภาวนาในใจของแบคฮยอนอย่างเพิ่งออกมาพบกัน ถ้าเขาหายตัวไปเลยผมจะรู้สึกดีมาก เสียดายที่คำภาวนาของผมมันก็แค่ความคิดเล็กๆ เพราะทันทีที่เราสองคนเดินเข้าไปในบ้าน...

 

            อาชานยอลกับแบคฮยอนก็เดินออกมาจากห้องอาหารทันที

 

            มากันเร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะ

 

            “เผอิญตอนบ่ายอาจารย์เขายกคลาส ผมเลยไปรับแบคฮยอนมาเร็วกว่าทุกวันอาชานยอลตอบกลับด้วยรอยยิ้ม มือหนาทาบอยู่ที่เอวบางของแบคฮยอนโดยที่เจ้าตัวไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่มองมาที่ผมเหมือนที่อาของผมกำลังทำอยู่ตอนนี้เท่านั้น วันนี้ไม่ไปเรียนเหรอจงแด

 

            “…อืม ไม่สบายนิดหน่อย

 

            “แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ไปหาหมอหรือยัง

 

            “ผมไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรงขนาดนั้น อย่าเว่อร์น่าอาผมว่าพลางหลุบตาต่ำ จู่ๆก็เกิดอาการหายใจไม่ทั่วท้องที่ตอบไปโดยลืมตัวว่าตอนนี้นอกจากชานยอลจะเป็นอาของผมแล้ว เขายังควบตำแหน่งแฟนของคนชี้ชะตาว่าผมกับคริสจะได้คบกันต่อไปไหม

 

            แบคฮยอนยังคงเงียบไม่พูดอะไร บรรยากาศของพวกเรามันเริ่มน่าอึดอัด กระทั่งเขาเหมือนถูกรีสตาร์ท ริมฝีปากสีสวยถึงได้คลี่ยิ้มบางๆออกมา

 

            ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นหรอกจงแด นายทำให้ฉันเครียดไปด้วยนะ

 

            “อ๊ะ !”

 

    “ทำตัวตามสบายเถอะ ตอนนี้พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วนะJ

 

            พะ...พูดจริงเหรอ ?

 

            ผมเผลอเบิกตากว้างตกใจกับคำพูดนั้น เนื่องจากผมไม่ได้คิดมาก่อน ว่าเขาจะตอบกลับมาด้วยคำพูดนี้ แถมยังยิ้มให้ผมราวกับว่าเราไม่เคยมีอะไรไม่ดีต่อกัน ทำเอาผมทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะจู่ๆก็รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องหนักกว่าเดิม จนคริสต้องบีบมือผมเบาๆเพราะผมดูจะเครียดเกินไปแล้ว

 

            พลันผมก็ต้องชะงักกว่าเดิมเมื่อมือเล็กๆของแบคฮยอนเอื้อมมาจับมือของผมอีกข้าง พาให้ผมต้องเลื่อนสายตาไปมองหน้าเขาที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตา วินาทีนั้นเราสองคนเงียบกันไปพักใหญ่ก่อนที่แบคฮยอนจะพูดกับผมด้วยประโยคที่ผมไม่คิดว่าเขาจะพูดอีกเหมือนกัน

 

            เขาทำให้ผมประหลาดใจไม่หยุดเลย

 

            อย่าคิดมากเลย ไม่มีอะไรให้นายต้องกังวลไป

 

            “ฉัน...ฉัน

           

            ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็ยอมรับนายแล้วนะ

 

กึก !

 

และหวังว่านายเองก็จะยอมรับฉันเหมือนกันหัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นที่มีอิทธิพลเกินทานไหว ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าเขาหมายถึงอะไร ดูได้จากที่อาชานยอลเดินเข้ามากอดไหล่อีกฝ่ายไว้ พวกเราสองคนมองหน้ากันรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของอาผม พอมองพวกเขาสลับกันผมก็รู้สึกเหมือนมองภาพตัวเองกับคริส

 

แค่อารมณ์มันอาจจะต่างกันนิดหน่อย

 

นายจะช่วยเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม

 

“…”

 

ฉันอยากให้นายยอมรับฉัน และอยากขอโทษที่ทำตัวไม่ดีกับนาย

 

นายไม่เคยทำไม่ดีกับฉัน

 

อะ...

 

ฉันสิที่ต้องขอโทษนายผมว่าเสียงแผ่วพลางหลุบตาต่ำมองมือของเขาที่จับมือของผมไว้ ความอบอุ่นของมันแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือผม ในตอนแรกผมคิดว่าตัวเองจะเศร้าสลด พลันก็ต้องยกยิ้มออกมาเมื่อผมสัมผัสได้ถึงความจริงใจจากเขา ขอโทษนะที่ทำให้นายรู้สึกแย่ แต่ฉันรับปากว่าจะดูแลพ่อนายให้ดีกว่าที่นายคิดไว้

 

จงแด...

 

ฉันสัญญาด้วยหัวใจว่าคริสจะไม่มาเสียใจทีหลังแน่นอนผมตัดสินใจมองเขาด้วยแววตาจริงจังทำเอาแบคฮยอนผงะ จากนั้นก็คลี่ยิ้มพยักหน้าเข้าใจตามที่ผมบอก

 

ฉันเชื่อว่านายทำได้

 

ฉันเองก็เชื่อว่านายดูแลอาฉันได้เหมือนกัน

 

อะ...

 

ฝากอาฉันด้วยนะ แบคฮยอนพวกเราสองคนจับมือกันแบบผู้ร่วมทำธุรกิจ ก่อนจะหัวเราะออกมาคล้ายกับว่าพวกเราเพิ่งทำอะไรตลกๆลงไป มันดูเหมือนเรื่องไร้สาระหากแต่ทุกการกระทำมีค่าให้จดจำ บอกตามตรงเลยนะผมไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะง่ายขนาดนี้ ตลอดทางผมเอาแต่คิดว่าถ้าแบคฮยอนไม่ยอมรับผมขึ้นมาผมจะทำยังไง นี่คือตัวอย่างของคนที่ตีตนไปก่อนไข้ ทั้งที่ความจริงมันไม่มีอะไรเลยสักอย่าง

 

มันคงเป็นผลมาจากนิสัยที่ไม่เปิดใจให้ใครของผม เพราะผมกลัวว่าหัวใจของตัวเองจะถูกทำร้าย ผมเลยมักหาลู่ทางที่สามารถพาให้ผมพ้นภัยได้ ทว่าตอนนี้หากไม่เปิดใจคริสก็คงไม่ได้อยู่กับผม และผมก็คงต้องตัวคนเดียวตลอดไป

 

ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะเปิดใจให้ใครได้มากขนาดนี้

 

หลังจากตอนนั้นพวกเราสี่คนก็ไปทานอาหารเย็นด้วยกัน อาชานยอลนำเสนออาหารที่แฟนของเขาทำจนผมอดมองบนไม่ได้ ถึงอย่างนั้นก็กินทุกอย่างเพื่อให้แบคฮยอนสบายใจ น่าแปลกที่อาหารมันก็ไม่ได้รสชาติดีเท่าไหร่ แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันอร่อยมากเมื่อได้กินรวมกันแบบนี้

 

คงเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันดีที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมา

 

ผมถูกยอมรับ ได้รับความรักจากคนที่ผมรัก และตอนนี้พวกเรากำลังจะได้อยู่ด้วยกัน

 

ยิ่งไปกว่านั้นอาชานยอลยังทำเรื่องเซอร์ไพรส์โดยการบอกคริสว่าจะขอหมั้นแบคฮยอนไว้ก่อน ทำเอาบรรยากาศบนโต๊ะเงียบไปพักใหญ่เลย ลึกๆในใจพ่อทุกคนก็ย่อมเป็นห่วงลูกของตัวเองอยู่แล้ว ต่อให้แบคฮยอนจะเป็นผู้ชายก็ตาม ในตอนนั้นพวกเราทั้งสามลุ้นไปกับการตัดสินใจของคริส

 

มันสำคัญมากเลยนะ ผมนี่ลุ้นยิ่งกว่าอาของตัวเองอีก

 

ก็แล้วแต่แบคฮยอนสิ ถ้าลูกโอเค พ่อก็โอเค

 

ลูกพี่น่ะโอเคอยู่แล้ว ผมคุยกับเขาแล้วก่อนหน้านี้อาชานยอลยิ้มกริ่มอย่างน่าหมั้นไส้ ผิดกับแบคฮยอนที่ก้มหน้างุดใบหน้าแดงเรื่อด้วยความเขินอาย ผมถือว่าพี่อนุญาตแล้วนะ ถ้ามาคืนคำทีหลังผมจะถอนหุ้นทั้งหมดออกจากบริษัทพี่

 

เรื่องหน้าที่การงานไม่ได้อยู่ในความสนใจของฉันหรอก

 

งั้น...

 

แต่ฝากบอกหลานชายนายทีสิ

 

หา ?

 

ว่าฉันก็อยากหมั้นเหมือนกัน

 

อะ...อะไรนะผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจแทบจะทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ทำเอาทุกคนทั้งโต๊ะอาหารหันมามองผมเป็นตาเดียวกัน คริสคือหนึ่งในนั้นเขายกยิ้มมุมปากให้ผมดูพอใจที่เห็นผมแสดงอาการลนลานออกมา ทั้งที่นี่ไม่ใช่นิสัยประจำของผมเลยสักนิดเดียว

 

แต่คงเพราะตอนนี้อะไรมันเปลี่ยน นิสัยของผมมันก็ถูกปรับตามสถานการณ์ ยิ่งไปกว่านั้นการที่ถูกขอหมั้นทางอ้อมแบบนี้ มันก็ต้องตกใจเป็นธรรมดาอยู่แล้วนี่น่า จะให้ผมทำนิ่งเป็นทองไม่รู้ร้อนผมทำไม่ได้หรอกนะ !

 

ได้ยินแล้วใช่ไหมจงแด แฟนเราเขาก็อยากแต่งเหมือนกัน

 

ละ...แล้วผมเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ อยากแต่งก็ไปหาคนแต่งสิ

 

อ้าวเจ้าเด็กนี้ พี่เขาหมายถึงเรายังมาทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก อย่าเล่นตัวนักเลยไอ้ตัวดีรู้หรอกว่าอยากแต่งเหมือนกัน

 

อย่าเอาผมไปเทียบกับอานะ !”ผมย่นคิ้วใส่ร่างโปร่งพลางยู่ปากใส่ ถึงลึกๆในใจผมจะคิดแบบนั้น แต่ผมก็ไม่ได้แสดงออกตรงๆแบบที่อาชานยอลทำก็แล้วกัน อีกอย่างผมคิดมาตลอดว่าเราคงไปไม่ถึงขั้นนั้น ทว่าผมคงต้องเปลี่ยนความคิดซะแล้ว ผมเงียบลงใบหน้าขึ้นสีแดงเรื่อเมื่อเจอรอยยิ้มเอ็นดูของคริส และรอยยิ้มอ่อนโยนของแบคฮยอน

 

เวลาที่พวกเขายิ้มมันดูงดงามพาให้หวั่นไหวไปหมด โดยเฉพาะกับคริสที่ผมรักเขาสุดหัวใจ

 

ผมไม่รู้เลยว่าจะใช้เหตุผลไหนปฏิเสธเขา รอยยิ้มของเขามันฉุดรั้งหัวใจผมให้ไปอยู่ในกำมือของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

แล้วตกลงอยากหมั้นไหม หรือจะปล่อยให้เขารอนาน

 

ก็ถ้าเขาอยากหมั้นเขาก็ให้เขามาขอผมเองสิอา

 

อะ...

 

ฝากคนอื่นมามันใช้ได้ที่ไหนล่ะผมทำเป็นพูดลอยๆ ผิดกับความจริงที่พุ่งประเด็นไปหาคริส เจ้าตัวหัวเราะนิดหน่อยที่ผมทำแบบนั้น ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมเอาไว้ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปไกลทำเอาหัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ คริส

 

ผมรักคุณนะ

 

“!!!!”

 

ขอหมั้นไว้ก่อนได้ไหม เรียนจบเมื่อไหร่จะไปขออีกทีไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ว่าตอนนี้หน้าผมมันร้อนจนแดงมากแค่ไหน ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะระเบิดตัวตาย หัวใจมันเต้นแรงจนผมกลัวว่ามันจะกระโดดออกมาเต้นให้เขาเห็น คริสบีบมือผมแน่นขึ้นราวกับบังคับให้ผมตอบ แน่นอนมันกดดันกว่าเขาพูดออกมาตรงๆซะอีก

 

ทำเอาเหงื่อกาฬนี่ผุดซึมไปทั่วใบหน้า นี่สินะความรู้สึกของคนที่ถูกขอแต่งงาน มือไม้มันจะเย็นจัดไปหมด แถมยังมีความสุขจนกลายเป็นน้ำตาเอ่อล้นมาคลอเบ้า ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่อยากให้ตัวเองร้องไห้อีกต่อไปแล้ว เลยแค่ก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าของตัวเองไม่ให้เขาได้เห็น

 

ก่อนจะพยักหน้าตอบกลับอย่างใจเย็น

 

อย่าเปลี่ยนใจก็แล้วกันคริสยิ้มกว้างทันทีเขาดูมีความสุขที่ผมตอบกลับความคาดหวังของเขา ถึงขั้นต้องยื่นหน้ามาหอมแก้มผมหนักๆไม่เกรงใจแบคฮยอนที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ พลันก็ต้องหันไปตีอาผมเข้าให้เมื่ออีกฝ่ายก็ทำแบบเดียวกับคริสเช่นกัน

 

เดี๋ยวเถอะ

 

ก็เหม็นความรักของหลานนี่น่า ผมจะยอมน้อยหน้าได้ไง

 

แต่ถ้าเล่นมากไป ผมจะถอนหมั้นนะครับ

 

โหดร้ายจังเลยอาชานยอลอ้อนแฟนเด็กของเขาทำเอาผมต้องแอบกลอกตาใส่ แต่จะไปว่าเขาก็ไม่ได้เพราะคู่ของผมเองก็ไม่ต่างกัน ร่างโปร่งเสนอให้พวกเราดื่มไวน์เป็นการเฉลิมฉลองกันโดยไม่สนใจเจ้าของบ้าน ไอ้ผมจะปรามอาตัวเองก็แลดูจะไม่ใช่หน้าที่เลยปล่อยให้แบคฮยอนจัดการ ทว่าสุดท้ายแล้วคริสก็ยอมตามใจสั่งให้แม่บ้านไปเอาไวน์แดงยี่ห้อดีมาให้พวกเราดื่มกัน

 

ระหว่างนั้นผมก็เลยขอตัวมาสูดอากาศข้างนอก สายลมอ่อนๆทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเยอะ หลังจากที่ต้องเผชิญกับความรู้สึกที่หลากหลาย

 

ใครจะไปคิดว่าครั้งหนึ่งชีวิตผมจะตกต่ำมากมาย แต่ตอนนี้มันกลับพุ่งทะยานขึ้นฟากฟ้าไปจนผมหวังให้มันกลายเป็นดาวค้างฟ้า ให้ตัวผมได้มีความสุขนานๆไม่ต้องกลับไปพบเจอกับความทุกข์อีก แต่พอคิดดูดีๆตอนที่คริสขอผมหมั้นแบคฮยอนเขารู้สึกยังไงกันนะ

 

คงจะรู้สึกแย่นิดหน่อยหรือเปล่า...

 

อยู่นี่เองเหรอ หาตั้งนาน

 

กึก !

 

            “มารับลมเหรอความคิดของผมหยุดชะงักเมื่อคนที่ผมกำลังคิดถึงอยู่โผล่เข้ามา เล่นเอาผมรีบดึงสติกลับหันไปมองหน้าแบคฮยอนที่เดินออกมาจากประตูบ้าน ตรงมาที่สวนหลังบ้านจุดเดียวกับที่ผมยืนอยู่ ถ้านายตากลมมากๆ นายจะไม่สบายเอาได้นะ

 

            ฉันก็แค่อยากคิดอะไรนิดหน่อยเท่านั้น เดี๋ยวก็กลับเข้าไปแล้ว

 

            “งั้นคงไม่ว่าใช่ไหมถ้าฉันจะขอยืนรับลมอยู่ข้างกัน

 

            “…”

 

            “ฉันเองก็อยากคิดอะไรนิดหน่อยเหมือนกันดวงตาสีสวยเลื่อนมองไปบนท้องฟ้าไร้ซึ่งดวงดาว ชีวิตในเมืองน่ะมองไม่เห็นดาวหรอกต่อให้วันนั้นฟ้าจะโปร่งแค่ไหนก็ตาม ถึงอย่างนั้นก้อนเมฆสีขาวก็แลดูจะเป็นที่พักพิงได้ดี เพราะหลังจากจบประโยคนั้นพวกเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก ปล่อยให้สายลมพัดพิงสร้างความเหน็บหนาวให้พวกเรา

 

            ในตอนนั้นผมไม่ได้รู้สึกอึดอัด แค่รู้สึกว่าบางอย่างระหว่างเรามันเริ่มเปลี่ยนไป

 

            อย่างน้อยก็มากกว่าตอนที่ผมมา

 

            นี่จงแด นายน่ะมีความสุขแล้วใช่ไหมที่ได้อยู่กับพ่อฉันน่ะ

 

            “อะ...

 

            “จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังแอบลังเลใจว่าการปล่อยให้นายกับพ่อคบกันเป็นเรื่องดีไหม แต่ว่าพอได้เห็นสายตาที่พ่อมองนายแล้ว ฉัน...กลับยิ้มไปโดยไม่รู้ตัวเลยล่ะจู่ๆแบคฮยอนก็พูดขึ้นมา ประโยคแรกของเขาทำเอาใจผมหวั่น พลันก็ต้องกลายเป็นหยุดนิ่งกลับมาตั้งใจฟังเขาพูดปกติ ฉันรู้สึกเลยนะว่าพ่อน่ะรักนายมากจริงๆ มากกว่าที่ชานยอลให้ฉันซะอีก

 

            “อย่าพูดอย่างงั้น ถ้าอามาได้ยินคงไม่ดีใจแน่ผมรีบท้วง เพราะคำพูดของแบคฮยอนทำให้ผมรู้สึกไม่ดีแทนอาตัวเองเท่าไหร่ เขาเองก็รักนายมาก ตอนนี้นายเป็นทุกอย่างของเขาแล้ว ส่วนคริส...เขาก็แสดงออกตามความรู้สึกของเขาน่ะแหละ รักมากหรือรักน้อยฉันดูไม่ออกหรอก

 

            “แต่นายก็ยังรู้ใช่ไหมว่าพ่อรักนายน่ะ

 

            “...

           

            “เพราะงั้นช่วยดูแลเขาให้มากอย่างที่นายสัญญานะ ฉันอยากเห็นเขามีความสุขกับคนที่เขาเลือกคำพูดของแบคฮยอนทำเอาผมสะอึกนิดหน่อย บอกตามตรงนะผมเองก็ยังไม่มั่นใจว่าจะดูแลคริสได้อย่างเต็มที่ กลัวเหลือเกินว่าวันนึงเราจะเลิกกัน เพียงเพราะความเอาแต่ใจของผม กลัวว่าวันนึงเราจะหมดรักกัน และกลัวว่าสักวันคำว่ารักที่เขามีให้มันจะเลือนหายไปตามกาลเวลา

 

            การรักใครสักคนสำหรับผมมันลำบากมาก ผมกลัวการสูญเสีย กลัวการเปิดใจ กลัวทุกอย่างที่สามารถทำให้ตัวเองเปิดใจได้ ทว่าตอนนี้พวกเราก็เดินกันมาไกลเกินกว่าจะหันกลับไปแล้ว

 

            เราทำได้แค่เดินหน้าต่อไปเท่านั้น

 

            ช่วยทำให้เขามีความสุขยิ่งกว่าใครนะ เขาควรจะได้รับความรักที่ดี

 

            “นายไม่ต้องกังวลไปหรอกแบคฮยอน ฉันรับปากนายว่าฉันจะดูแลเขาให้ดีกว่าใคร

 

            “…”

 

    “ฉันจะไม่ทำให้เขาเสียใจ ต่อให้ตายก็ไม่ยอม สาบานได้เลย

 

LOADING 100 PER

เจิมรอสิ่งใหม่ที่ก่อตัว จะจบแล้วนาจาที่รักก !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #664 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 06:59
    กรี้ดดดด เขินๆๆๆๆๆๆ><
    #664
    1
  2. #663 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 21:29
    ตอนนี้ขอเขินก่อนละกัน ลมสงบจะมีพายุลูกใหญ่เข้ามาไหมเนี่ย
    #663
    1
  3. #662 fujikozung (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 20:23
    มีความสุข ความชื่นมื่นมากกกกกกกก ทั้งแบคและคริสต่างเป็นคนสำคัญของกันและกัน แบคก็แค่อยากให้พ่อมีความสุขและได้อยู่กะคนที่รัก ขอบคุณแบคจริงๆที่เข้าใจและยอมรับจงแด อยากให้เวลาแห่งความสุขนี้อยู่กะจงแดไปนานๆๆๆ
    #662
    1
  4. #661 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 20:04
    ฮืออออ ดีต่อใจๆ คริสนี่ไม่ยอมน้อยหน้าเลยจริงๆนะ แต่จงแดเขินละมันน่ารักจริงๆเลยน้าาาา
    #661
    1
  5. #660 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 07:04
    ยังจะมีคลื่นใต้น้ำอีกมั้ยเนี่ยยย จื่อเทาไปไหน น่ากลัวๆ แต่คุณอาที่ไวไฟจังเลยนะคะ กลัวน้อยหน้าลูกชายหรอคะ
    #660
    1
  6. #659 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:22
    มาต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ????????????
    #659
    1
  7. #658 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 17:59
    แต่งไปเลยจร้าาาาาาา
    #658
    1
  8. #657 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 16:50
    หมั้นเลยจ้าาาาา เอาเลยยยยยย
    #657
    1
  9. #656 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 16:49
    กรี๊ด!!! โอ๊ยยเขินแปปพี่คริสเขาว่างี้เลยอ่ะจงแดจะยอมหมั้นเลยมั้ยอ่ะแบบจัดงานหมั้นงานแต่งพร้อมกันไปเลยงี้ อิอิ
    #656
    1
  10. #655 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 21:26
    เค้าจะนัดเจอกันแล้ว แอบลุ้นอยู่ใต้โต๊ะ
    #655
    1
  11. #654 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:58
    คุณอาชานยอลหลังจากได้ยินแต่ชื่อก็ได้เจอตัวเป็นๆสักทีนะคะ
    #654
    1
    • #654-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 30)
      3 กันยายน 2560 / 06:44
      พาร์ทของอาชานยอลอยู่อีกเรื่องไงฮาฟฟฟ
      #654-1
  12. #653 aeble (@aomsin_ts) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 09:49
    ฮื้อออออออออ จงแดดดดด ดีใจแทน
    #653
    1