TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,630 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    111

    Overall
    28,630

ตอนที่ 28 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 27 : เผชิญความกลัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 ส.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 27

ดริ๊งค์ครั้งที่  27 :  เผชิญความกลัว

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            “ถ้าตัดสินใจเลือกเขาแล้วก็อย่าทำให้เขาลำบากใจมากนะจงแด

 

อะ...

 

            “การที่เราจะเจอคนดีๆได้มันไม่ใช่เรื่องง่าย อะไรที่ลงให้กันได้ก็ลงนะพ่อยีหัวผมเบาๆอย่างเอ็นดูเป็นการกระทำที่ทำให้ผมยกยิ้มออกมา นานแล้วที่ผมไม่ได้สัมผัสอะไรแบบนี้ มันทำให้ผมคิดถึงเรื่องราวก่อนหน้านี้ที่เรายังไม่เคืองกันจริงๆ

 

            ตอนนั้นอะไรๆมันก็ดี

 

            เดี๋ยวพ่อไปเคลียร์งานก่อนนะ ถ้ามีอะไรก็เดินมาหาพ่อนะ

 

            “ครับผมพยักหน้ามองอีกฝ่ายที่ยันตัวลุกขึ้นเดินออกไป วินาทีนั้นผมกลับมาจมอยู่กับตัวเองอีกครั้งพลางคิดเรื่องของแบคฮยอนสลับกับคริสในหัว บอกตามตรงผมกลัวการบอกความจริง กลัวว่าจะเป็นคนไปทำให้ครอบครัวเขาแตกแยก ผมรู้ดีว่าการหมางกับครอบครัวตัวเองมันย่ำแย่แค่ไหน และผมไม่อยากให้แบคฮยอนเป็นแบบนั้น

 

            ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาทำให้ผมเห็นว่าเขามีค่าเกินกว่าจะถูกทำลาย แบคฮยอนกับผมเราไม่เคยมีเรื่องอะไรกัน หนำซ้ำตอนนี้เขายังได้ชื่อว่าเป็นคนรักของอาผมอีกต่างหาก ถ้าเกิดมองในแง่ดีเขาก็อาจจะคิดว่าการที่ผมคบกับพ่อของเขามันเป็นเรื่องที่เจ๊ากันได้ แต่ถ้าเขาไม่ได้มองมุมนี้...

 

            ผมคงได้ทำร้ายจิตใจเขายิ่งกว่าการกรีดมีดลงบนอกเขาซะอีก

 

            นายจะให้อภัยฉันไหมนะ...แบคฮยอน

 

ตอนเช้า

 

            คุณแน่ใจนะว่าพร้อมแล้ว

 

กึก !

 

            “ถ้าคุณไม่ไหวก็กลับไปกับผมก่อนก็ได้นะ แล้วผมจะมาคุยกับอาจารย์และพ่อของคุณให้เองคริสว่าพลางกุมมือผม หลังจากที่เขาขับรถมาส่งผมที่หน้ามหาลัย และตอนนี้พวกเราก็ยืนคุยกันอยู่หน้าทางเข้า ที่ซึ่งผู้คนมากมายมักชอบสาดสายตามามองพวกเราคล้ายกับจงใจ

 

            นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมไม่ได้พยายามปกปิดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

 

            หรือไม่บางทีผมอาจจะคิดน้อยไปเอง

 

            ไม่เป็นไรคริส ผมไหว

 

            “แต่สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย

 

            “ผมแค่กำลังคิดว่าผมจะคุยกับลูกชายคุณยังไง

 

            “อะ...

 

            “ผมกลัวว่า...จะทำให้คุณกับเขาต้องแตกคอกันผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้สึกลำบากใจอะไรเท่านี้ แบคฮยอนเองก็คงรู้สึกเหมือนกันตอนที่ผมถามเขาว่าเป็นยังไงบ้างกับอาผม เขาคงอึดอัดใจไม่น้อยเลยกับการสารภาพความจริงกับคนที่เป็นครอบครัวของคนที่เขารัก

 

            แถมยังอยู่ในวัยเดียวกับเขาอีก น่าเสียดายที่ผมมักไม่ค่อยแคร์โลก และไม่ได้สนใจว่าอาชานยอลจะไปควงเด็กที่ไหน ยังไงซะเขาก็เป็นอาที่ผมไว้ใจ จะทำอะไรก็เรื่องของเขาเถอะ

 

            แต่คริสเป็นพ่อแท้ๆของแบคฮยอนเลยนะ เขาทั้งดูแล ทั้งเติมเต็ม แบคฮยอนจะต้องรู้สึกแย่มากแน่ๆถ้ารู้ความจริงเรื่องของเรา ทว่าผมก็ไม่อยากเสียคริสไปเหมือนที่เสียแม่ไป...

 

            นี่เป็นทางออกเดียวแล้วที่ผมมี...

 

            คุณว่าเขาจะเข้าใจเราไหม

 

            “แบคฮยอนไม่ใช่คนที่เข้าใจอะไรยาก ผมคิดว่าเขาน่าจะยอมรับได้

 

            “น่าจะนะผมตอกย้ำคำนั้นพาให้อีกฝ่ายยื่นมือมาเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ดวงตาสีสวยฉายแววเป็นห่วงออกมา ลึกๆในใจเขาก็คงหวาดกลัวไม่แพ้กัน จะทำยังไงถ้าเกิดเขาไม่ยอมรับเรื่องของเรา ผมไม่อยากให้ครอบครัวคุณต้องมาแตกเพราะคนอย่างผมหรอกนะ มันไม่มีค่าเลย

 

            “อย่ากังวลไปเลยจงแด ถ้ามันไม่เวิร์ก ผมจะคุยกับเขาเอง

 

            “คุณอย่าทำเพื่อผมนักเลยคริส แค่นี้ผมก็รู้สึกแย่พอแล้ว

 

            “ที่ผมทำก็เพราะผมรักคุณ

 

            “…”

 

            และผมก็หวังว่าเราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน

 

            คำพูดของเขาทำเอาหัวใจของผมสั่นไหว ความรู้สึกที่เขามอบให้มันมากมายจนเกินที่ใจจะต้านทาน เรายืนคุยกันอยู่ตรงนั้นสักพัก ไม่นานนักบทสนทนาก็ต้องหยุดลงเมื่อแบคฮยอนมาถึง ดวงตาของผมหันไปมองร่างเล็กที่ขนาดตัวหนากว่าผมไม่เท่าไหร่

 

            เขาไม่ได้มาที่นี่เพียงลำพัง ยังมีอาของผมตามหลังมาด้วย

 

            สู้ๆนะ

 

            “อะ...

 

            “เชื่อผมสิ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยคริสยกยิ้มให้ผมหลังจากกระซิบแบบนั้น ผมเลยพยักหน้าพลางสูดหายใจเข้าเป็นฝ่ายเดินเข้าไปขอคุยกับแบคฮยอนแทน แน่นอนเจ้าตัวต้องทำหน้าสงสัยผสมปนเปไปกับความตกใจที่ผมเป็นฝ่ายชวนเขาคุย

 

            ก็ตั้งแต่ที่เรารู้จักกันมานี่แทบจะเป็นครั้งแรกๆเลยก็ว่าได้ที่ผมเป็นฝ่ายเปิดประเด็น

 

            เราสองคนเดินมาที่สวนหลังคณะที่ซึ่งปลอดคนได้อย่างน่าเหลือเชื่อ อาจเป็นเพราะตอนนี้มันยังเช้าอยู่ก็เป็นได้คนมันเลยน้อยแบบผิดปกติ ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจหรอกว่าคนจะมากหรือจะน้อยขนาดไหน สิ่งที่ผมอยากให้มันหายไปคือความอึดอัดใจในตอนนี้ต่างหาก

 

            การที่จะสารภาพความจริงแลดูจะเป็นเรื่องที่ยากสำหรับผม

 

            ผมไม่ได้พูดความจริงกับใครมานานแล้ว

 

            ฉันทำนายรู้สึกแย่เหรอ

 

            อ๊ะ !”

 

            “นายดูระแวงไปหมดเลยคำถามของผมทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งแสดงพิรุธออกมาอย่างไม่ปิดบัง ด้วยนิสัยของผมที่จะไม่เข้าประเด็นเลยแสร้งทำเป็นนั่งลงบนม้าหิน เหลือบตามองเขานิดๆให้เจ้าตัวนั่งลงข้างกัน เราสองคนเงียบกันอีกครั้ง ผิดที่ผมเองที่ไม่กล้าพูดออกไปเนื่องจากกลัวว่าอะไรหลายๆอย่างมันจะผิดเพี้ยนไป

 

            แต่ถ้าไม่พูดอะไรมีหวังคงได้เสียคริสไปไม่ต่างจากที่ผมเสียแม่

 

            เพราะงั้นผมเลยใช้เวลาทำใจอยู่นาน สูดลมหายใจเขาทำจิตใจให้สงบก่อนจะเรียกชื่อเขาเพื่อที่อีกฝ่ายจะได้หันมาหา คำถามแรกที่ผมเปิดคือการถามว่าอยู่กับอาผมมีความสุขไหม เขาดูแลนายดีหรือเปล่าอะไรทำนองนั้น ช่วยไม่ได้ที่ผมไม่ใช่พวกที่ชอบตรงเข้าประเด็นอย่างจัง

 

            และแบคฮยอนก็หัวไวพอที่จะปิดเกมของผมสักที

 

            นายต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ จงแด ?ร่างเล็กขมวดคิ้วใส่ผมทำเอาผมถึงกับมือไม้เย็นไปหมด ดวงตาที่สะท้อนภาพผมกำลังแสดงความไม่เข้าใจออกมาอย่างชัดเจน นายพูดออกมาตรงๆเลยดีกว่า อย่ามัวแต่อ้อมค้อมเลยจงแด นั่นไม่น่าจะใช่นิสัยนายนะ

 

            “นิสัยของฉันไม่ใช่สิ่งที่นายควรรู้จัก

 

            “อะ...

 

            “แต่สิ่งที่ฉันกำลังจะสื่อมันเกี่ยวกับพ่อของนาย แบคฮยอน คนที่ฉันบอกว่าฉันกำลังตกหลุมรักคือพ่อของนายเอง

 

            “นายว่าไงนะแบคฮยอนเบิกตากว้างเมื่อผมพูดแบบนั้นออกไป วินาทีนั้นหัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ เต้นแรงมากจนเจ็บไปทั้งอก รู้สึกเหมือนคนจะเป็นลมและอยากจะหายตัวไปตอนนี้ ผมเลื่อนสายตามาสบกับเขาแสดงให้เขาเห็นว่าที่ผมพูดมันคือเรื่องจริง

 

            ฉันรักพ่อของนาย

 

            “…”

 

            ฉันอยากสารภาพมันกับนาย...มันเป็นเรื่องจริงที่ฉันกับพ่อนายเรารักกันผมเน้นย้ำให้เขาเข้าใจทุกอย่างจะได้เคลียร์ให้จบกันตรงนี้ ผมไม่อยากให้แบคฮยอนเอากลับไปคิดว่าผมต้องการจะสื่ออะไร ผมอยากให้เขาเข้าใจทุกอย่างและหวังว่าเขาจะยอมรับอย่างที่ผมขอเอาไว้ ผมรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะทำใจ

 

นี่มันไม่ต่างจากที่ผมไปแย่งความรักของเขามา

 

เราสองคน...กำลังคบกันอยู่

 

นี่นาย...

 

ฉันไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น ฉันเสียใจ

 

“…”

 

แต่ตอนนี้ฉันเสียพ่อนายไปไม่ได้ ฉันรักเขา...รักเขายิ่งกว่าอะไร นายอย่าเกลียดพ่อของนายเลยนะ ถ้าจะเกลียดก็มาเกลียดฉันนี่ ฉันผิดเองที่เข้ามาในชีวิตของพ่อนายผมพรรณนาทุกถ้อยคำที่อัดอั้นอยู่ในใจ แบคฮยอนรับฟังด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไร เพราะหลังจากที่ผมพูดความจริงออกไปเขาก็แค่ถามว่าผมกับพ่อเขาไปรู้สึกกันตอนไหน

 

ไม่มีเหตุผลอะไรให้เราต้องโกหกกันอีกแล้ว

 

ความเงียบของแบคฮยอนทำใจผมสั่นไหวระคนบีบให้หัวใจปวดร้าวยิ่งกว่าเอามีดมากรีด เราสองคนมองหน้ากันนิ่งก่อนที่แบคฮยอนจะยันตัวลุกขึ้นยืน ดวงตาสีสวยสะท้อนความรู้สึกอันหลากหลายพาให้ผมต้องบีบมือตัวเองแน่นด้วยความลุ้นระทึกใจ

 

ขอบคุณนะที่มาพูดความจริงกับฉัน

 

แบคฮยอน

 

ขอบคุณนะจงแดผมไม่เข้าใจคำพูดนั้นเลยว่าเขาต้องการจะสื่อความหมายในแง่ไหน จะแสดงความดีใจ หรือว่าเป็นการประชดประชัน รู้แค่ว่าพอเขาพูดประโยคนั้นเขาก็ยกยิ้มให้ผมบางๆ หากเต่เป็นรอยยิ้มที่หม่นเศร้าที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ร่างเล็กถอยหลังไปหนึ่งก้าวก่อนจะหมุนตัวหันหลังให้

 

จากนั้นเขาก็ก้าวเดินจากไป

 

ทิ้งให้ผมอยู่กับตัวเองเพียงลำพัง

 

ผมมองแผ่นหลังบางที่หายลับสายตาไป จู่ๆหัวใจก็รู้สึกอ้างว้างขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ราวกับว่ามีคนเจาะหัวใจผมให้เป็นรูโว่ขนาดใหญ่ยังไงยังงั้น ผมเลื่อนสายตากลับมามองมือที่ตัวเองกุมกันเอาไว้อีกครั้งพลางปลอบตัวเองในใจว่าอย่างน้อยผมก็ได้บอกความจริงออกไปแล้ว และตอนนี้การตัดสินใจไม่ได้อยู่ที่ผม

 

ไม่ได้อยู่ที่ผมอีกต่อไปแล้ว...

 

พระผู้เป็นเจ้า โปรดสงสารผมเถอะ

 

ตลอดทั้งวันผมยังคงวนเวียนอยู่ในสายตาของแบคฮยอน ไม่ใช่เพราะผมต้องการตอกย้ำสิ่งที่บอกไป แต่เพราะผมไม่รู้ว่าผมจะไปที่ไหน ผมไม่มีเพื่อน และผมก็ยังคงต้องอดทนกับสายตาของผู้คนที่มองผม คล้ายกับตัวประหลาด มันคงมีสาเหตุมาจากวันนั้นที่คริสมาช่วยผมไว้จากเทาด้วย

 

จนถึงตอนนี้ผมก็ยังคงกลัวว่าเทาจะมาทำเรื่องแบบนั้นกับผมอีก แม้ว่าหลังจากนั้นเขาจะหายตัวไปอย่างไร้สาเหตุก็ตาม ทว่าด้วยนิสัยของเขาผมรู้ดีว่าการที่เขาหายไป แปลว่าเขากำลังวางแผนการ ผมไม่สามารถคิดในแง่ดีได้เลยว่าเขาเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตผม

 

ยิ่งไปกว่านั้นเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ผมอยากฆ่าตัวตายไปซะ แต่เพราะคริส ผมเลยยังมีชีวิตอยู่ไม่หายไปไหน พอคิดเรื่องแบคฮยอนผสมลงไปผมก็เริ่มไม่แน่ใจว่าเราจะยังได้อยู่ด้วยกัน

 

ผมรู้ว่าแบคฮยอนไม่ใช่คนใจร้าย แต่เรื่องแบบนี้มันก็เซนซิทีฟเกินไป เราไม่สามารถไปตัดสินความคิดใครหรือว่าตัดสินใจแทนใครได้ แบคฮยอนเองก็มีเรื่องให้คิดมากมายการที่ผมเอาเรื่องนี้มาบอกคงได้เพิ่มความอึดอัดในใจของเขามากขึ้น ถึงอย่างนั้นผมก็อยากทำอะไรที่มันถูกต้อง

 

ผมควรทำแบบนี้มานานแล้ว

 

จงแด

 

อะ...

 

เป็นอะไรเหรอเสียงทุ้มต่ำของคริสทำให้ผมหลุดออกจากมิติที่ตัวเองสร้าง กวาดตามองรอบข้างก่อนจะพบว่าตอนนี้อยู่หน้ามหาลัย ผมไม่รู้เลยว่าผมออกจากห้องเรียนตอนไหนหรือว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เพิ่งมารู้สึกตัวเอาตอนที่คริสเรียกไว้

 

ร่างสูงมองผมด้วยแววตากังวลใจ เอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ถึงตอนนี้คนจะไม่ค่อยเยอะมาก แต่การทำแบบนี้ก็สะดุดตาคนอยู่ดี แม้ว่าเมื่อเช้านี้เราก็จะทำแบบนี้เหมือนกันก็ตาม ผมเคลื่อนสายตาไปสบกับเขาอยู่ดีๆความอึดอัดก็ทำเอาน้ำตาคลอเบ้า

 

ผมหลุบตาต่ำพลางส่ายหน้าเบาๆ

 

ไม่ได้ ฮึก ไม่ได้เป็นอะไร

 

จงแด

 

ขอโทษนะคริสรวบตัวผมไปกอดทันทีที่หยาดใสไหลรินออกจากตา ผมไม่ได้อยากทำให้เขาคิดมาก แต่ผมกลั้นความเจ็บร้าวในอกไม่ไหว ผมไม่มีที่ให้ไป ไม่มีใครให้พึ่งพา ผมหวาดกลัวไปหมดทุกอย่าง รู้สึกเหมือนโดดเดี่ยวท่ามกลางคนมากมาย

 

ถ้าเกิดตอนนั้นผมมีคนให้ได้ระบายความในใจผมคงไม่ต้องมายืนร้องไห้ให้คริสโอ๋แบบนี้

 

ฮึก ผมขอโทษ ผมขอโทษนะคริส

 

ชู่ ไม่เป็นไรคนดีของผม มันไม่เป็นไรหรอกนะ

 

ฮึก ฮือ

 

พยายามมากเลยสินะ ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย

 

แต่ผมมองไม่เห็นทางออกเลย

 

กึก !

 

ผมมองไม่เห็นโอกาสแล้วผมสะอื้นฝังหน้าลงกับอกแกร่ง เนื้อตัวสั่นเทาพอๆกับหัวใจที่รวดร้าวยิ่งกว่าแก้วที่แตกออก มือหนาลูบแผ่นหลังสลับกับลูบหัวผมเบาๆเป็นการปลอบ ถึงอย่างนั้นความอ่อนโยนของเขาก็ทำให้ผมร้องไห้หนักกว่าเดิม เขาต้องไม่ยอมรับผมแน่เลย เราต้องจบกันแน่เลยคริส ฮึก

 

อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้สิจงแด

 

แต่เขาเดินหนีผม ฮึก เขาเดินหนีผมไปเลยหลังจากผมเล่าความจริงให้เขาฟัง

 

ผมว่าเขาแค่ต้องการเวลาทบทวนตัวเองก็เท่านั้น

 

อะ...

 

ให้เวลาแบคฮยอนหน่อยนะ เชื่อผมสิ มันจะไม่มีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น เราต้องได้อยู่ด้วยกัน เชื่อผมนะคนดีคริสผละออกมาจับใบหน้าผมให้เงยขึ้นเพื่อสบตากับเขา แววตาที่สะท้อนภาพออกมากำลังฉายแววจริงจังออกมา ผมรู้ว่าลึกๆคริสเองก็กังวลและหวาดกลัวไม่แพ้ผม

 

ทว่าหากเขาแสดงอาการนั้นออกมาก็จะยิ่งทำให้สถานการณ์มันแย่ลง ยิ่งไปกว่านั้นความเป็นผู้ใหญ่กว่าเขาย่อมไม่แสดงความอ่อนแอให้ใครได้เห็นโดยเฉพาะกับผม คริสรู้ดีว่าการที่ฝ่ายใดฝ่ายนึงรู้สึกแย่ เราไม่ควรทำตัวให้เขารู้สึกแย่ยิ่งกว่า เพราะงั้นเขาถึงยังยิ้มออกมาจูบลงบนเรียวปากของผมเบาๆ

 

แล้วผละออกอย่างเชื่องช้า

 

กลับกันเถอะนะ วันนี้คุณเหนื่อยมามากพอแล้ว

 

“…”

 

กลับไปพักหัวใจ

 

“…”

 

แล้วค่อยสู้กันใหม่นะ เชื่อผมสิฟ้าหลังฝนมันสวยงามเสมอ

 

ผมเองก็อยากจะเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน...

 

LOADING 100 PER

เจิมรอเผชิญความกลัว มาลุ้นกันว่าจะรอดไหม !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #645 fujikozung (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 15:12
    อยากรู้อ่ะว่าแบคจะเข้าใจและยอมรับในความสัมพันธ์ของคริสกะจงแดรึเปล่า จงแดต้องอย่าเพิ่งยอมแพ้นะ
    #645
    1
  2. #639 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 07:46
    แบคคะ สงสารจงแดเถอะลูก
    #639
    1
  3. #638 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 21:07
    สงสารรรร
    #638
    1
  4. #637 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 05:51
    แบคฮยอนยอมรับจงแดเถอะนะ
    #637
    1
  5. #636 พลอย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 00:21
    ลุ้นวนไปค่าา
    #636
    1
  6. #635 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 19:48
    ฮือ!! ขอให้แบคฮยอนเข้าใจด้วยนะสงสารจงแดมากแต่ก็เข้าใจความรู้สึกแบคอ่ะขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ
    #635
    1
  7. #634 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:47
    โอ๊ยยย ลุ้นนน
    #634
    1
  8. #633 Dinaadin N.England (@DHMA) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 10:27
    ทำไมไม่นัดทานข้าวแบบครบคนแล้วคุยกันให้เป็นกิจจะลักษณะเลยล่ะพี่คริส
    #633
    1
  9. #632 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 08:50
    จงแดสู้เค้าลูกก
    #632
    1
  10. #631 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 18:13
    ลุ้นอ่ะกลัวใจแบคฮยอนมาก
    #631
    1
  11. #630 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 22:16
    หวังว่าแบคคงเข้าใจ
    #630
    1
  12. #629 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:53
    ด่านนี้หนักจริงๆ เอาใจช่วยนร้าาาา แบคต้องเข้าใจ
    #629
    1
  13. #628 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:44
    แบค ปล่อยเค้าสองคนไป~
    #628
    1