TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,636 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    117

    Overall
    28,636

ตอนที่ 26 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 25 : ข้อต่อรอง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ก.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 25

ดริ๊งค์ครั้งที่  25 :  ข้อต่อรอง

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ทั้งผมทั้งคริสต่างก็ยืนนิ่งไม่รู้ว่าควรทำยังไงโดยเฉพาะกับคริสที่ไม่เข้าใจสถานการณ์ว่าพ่อผมกำลังพูดถึงเรื่องอะไร เท่าที่ผมปะติดปะต่อได้คือพ่อกำลังโยงเรื่องผมกับอาชานยอล ซึ่งพวกผมยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาและเพราะอะไรพ่อถึงได้หัวเสียขนาดนี้

 

            นี่มันหมายความว่าไงกันแน่ ?

 

            ทว่ายังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร ผู้เป็นพ่อก็ตรงเข้ามากระชากแขนผมอย่าแงรงจนผมเซไปหาท่านเล่นเอาผมถึงกับนิ่วหน้าเจ็บได้แต่โอดครวญเบาๆไม่ให้พ่อได้ยิน ถึงอย่างนั้นคริสที่เห็นเหตุการณ์ก็รีบตรงเข้ามาหา ถ้าไม่ติดว่าพ่อของผมเอาตัวเข้ามาขวางเอาไว้ซะก่อน

 

            อย่ามาแตะต้องจงแด !”

 

            “แต่คุณทำเขาเจ็บ

 

            “แค่นี้มันไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก

 

            “แต่ก็ไม่ควรทำนะครับ เขาเป็นลูกชายคุณนะ

 

            “เพราะเป็นลูกชายผมไง ผมถึงได้ไม่ให้คุณแตะต้องเขา

 

            “!!!”

 

            “แค่คุณเอาลูกชายมางาบน้องชายผมไป ผมก็จะบ้าพอแล้ว

 

            “ว่าไงนะคริสถึงกับขมวดคิ้วมุ่ยเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาเลื่อนสายตามาสบกับผมสลับกับพ่อผมไปมา ซึ่งผมเองก็ตกใจไม่แพ้กัน คุณพูดเรื่องอะไร ลูกชายของผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

 

            “จะไม่เกี่ยวได้ไงในเมื่อคุณอนุญาตให้ลูกชายตัวเองคบกับชานยอลได้ ทั้งที่อายุอานามก็ห่างกันเกือบรอบ

 

            “อะ...

 

            “แบบนี้น่ะมันหยามหน้ากันชัดๆ ที่คุณทำแบบนี้ก็เพื่อจะกดดันให้ผมยกหุ้นทั้งหมดของบริษัทให้คุณใช่ไหมล่ะประธานคริส !”พ่อตวาดเสียงดังอย่างโกรธจัดซ้ำร้ายยังมาลงกับผมโดยการบีบข้อมือผมแน่นขึ้นไปอีก ผมพยายามจะยื้อมือออกแต่เขาก็กำไว้แน่นก่อนจะตวัดสายตามามองผม แล้วนี่คุณยังจะมาเอาลูกชายผมไปอีก กะจะเอาทุกอย่างที่ผมมีไปเลยใช่ไหม !”

 

            “คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้คิดแบบนั้น

 

            “แล้วคุณเอาตัวลูกชายผมไปทำไม !”

 

            “ผมไปหาคริสเองต่างหาก เขาไม่ได้มาเอาตัวผมไป !”ผมสวนกลับได้ในที่สุดหลังจากใบ้กินมาพักใหญ่ วินาทีนั้นผมไม่รู้ว่าตัวเองไปเอาความกล้ามาจากไหนสลัดมือของพ่อออกไปแล้วเดินไปยืนขวางเขาไว้ไม่ให้เข้าใกล้คริส ผมเป็นคนเข้าหาคริสด้วยตัวของผมเอง

 

            “จงแด ! นี่แกจะทำให้ฉันปวดใจไปถึงเมื่อไหร่

 

            “มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนิ ผมก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีสักหน่อย

 

            “เหรอ ! แกคิดอย่างนั้นเหรอไอ้ลูกเวร !”

 

            “!!!!”

 

            “รู้ไหมว่าตอนนี้ทุกคนเขาลือแกในด้านไหน แกเริ่มจะกลายเป็นโสเภณีเอาตัวเข้าแลกได้ทุกวัน !”

 

            “พ่อ !”ผมขึ้นเสียงด้วยความเกรียวกราดให้พ่อตบหน้าผมให้ตายยังดีกว่าเรียกผมเป็นผู้หญิงชั้นต่ำพวกนั้น คริสเองก็คงกลัวว่าผมจะคลั่งเลยดึงผมไปไว้ด้านหลัง ทว่าพ่อก็ยังตามมาวุ่นวายกระชากแขนผมไปมาให้ผมสะบัดออกอีกรอบ อย่ามาแตะต้องตัวผมนะ !”

 

            “แกอย่ามาอิดออดนะจงแด วันนี้ฉันจะลากแกกลับบ้านให้ได้ !”

 

            “ผมไม่กลับ ผมจะอยู่ที่นี่ ผมจะอยู่กับคริส !”

 

            “แกจะลองดีกับฉันเหรอ !”

 

เพียะ !

 

            ใบหน้าผมหันขวับไปตามแรงตบมันรุนแรงจนผมล้มลงไปกับพื้น ซ้ำร้ายยังได้ลิ้มรสกลิ่นคาวเลือดที่คลุ้งทั่วในปาก เล่นเอาคริสต้องรีบเอาตัวมาขวางผมไว้อีกครั้งเนื่องจากพ่อทำท่าจะเข้ามาซ้ำอีกรอบ ผมว่าผมก็โดนพ่อตบมาบ่อยนะ ทำไมคราวนี้มันถึงสะเทือนถึงใจผมขนาดนี้ก็ไม่รู้

 

            หรือเพราะคราวนี้มันเกี่ยวกับเรื่องของคริส ผมเลยเจ็บหนักกว่าปกติ

 

            ผมจะทำยังไงดี นี่มันเกินกว่าที่ผมจะรับมือได้แล้ว

 

            คุณทำเกินไปแล้วนะประธานคิม นี่ลูกชายคุณนะ

 

            “ใช่ ! เพราะงั้นผมถึงทำได้ไง !”

 

            “แต่...!”

 

            เพราะมันเป็นลูกผม เลวแค่ไหนเขาก็เป็นลูกผม และผมก็ไม่มีทางยกลูกตัวเองให้ใครๆง่ายแน่นอน !”

 

แต่ถ้าคุณทำกับจงแดแบบนี้ ผมก็ไม่ยอมให้คุณเอาตัวเขากลับไปง่ายๆเหมือนกัน

 

คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น นี่มันลูกผม ไม่ใช่ลูกคุณ !”พ่อตวาดเสียงดังหลุดมาดนักธุรกิจผู้เคร่งขรึมได้อย่างน่ากลัว เล่นเอาหัวใจของผมเต้นระรัวไม่หยุด ส่วนนึงคือตกใจกับอารมณ์ของพ่อที่เปลี่ยนไปขนาดนี้ด้วย และอีกส่วนคือประหลาดใจ

 

            นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้ยินเขาเรียกผมว่าลูก...

 

            ตั้งแต่ที่แม่จากไปเลยหรือเปล่านะ ?

 

            เพราะงั้นผมเลยเหมือนจะชะงักไปพักใหญ่ปล่อยให้พวกเขาปะทะคารมกันอยู่นาน ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าผมจะเข้าข้างพ่อของตัวเอง ผมยังคงมีแผลใจที่เขาทำเอาไว้และมันลึกพอๆกับที่เทามอบให้ ต่อให้ตายผมก็ไม่อยากกลับไปกับเขา

 

            และแม้เขาจะรู้เรื่องของผมกับคริสแล้ว ผมก็ยังไม่อยากไป

 

            ในตอนแรกผมกังวลเรื่องนี้แทบตาย แต่พอเขารู้แล้วมันก็กลายเป็นความรู้สึกที่ไม่ได้อะไร ผมเองก็แปลกใจเหมือนกันที่ตัวเองไม่แคร์อะไรเลย รามกับว่าตอนนี้ความรู้สึกของผมมันได้แหลกสลายจนผมไร้ความรู้สึก มีเพียงแค่ความเจ็บปวดบนใบหน้า

 

            ที่พ่อฝากไว้ก่อนหน้านี้

 

            ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณรู้เรื่องอะไรมา แต่ผมไม่เคยพาจงแดไปในทางที่ผิด และผมไม่เคยคิดอยากจะเอาบริษัทของคุณมาเป็นของตัวเอง

 

            “แล้วแบบนั้นจะเอาลูกชายมาล่อชานยอลทำไม อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะว่าคุณอนุญาตให้พวกเขาคบกัน !”

 

            “มันก็เป็นเรื่องของพวกเขาไม่ใช่พวกเรา

 

            “!!!!”

 

            “เขามีสิทธิ์ที่จะรักหรือเกลียดใครก็ได้ พวกเรามีหน้าที่ส่งเสริมและยอมรับในฐานะคนเป็นพ่อ คนเป็นพี่ คุณไม่ควรทำตัวเป็นเจ้าชีวิตใครแบบนี้ มันไม่ดีเลยประธานคิม มันไม่สมควรเลยคริสพยายามอย่างมากที่จะควบคุมอารมณ์ โดยส่วนตัวเขาไม่ใช่พวกที่จะตะคอกใส่ใครหรือขึ้นเสียงใส่ ตั้งแต่รู้จักกันมาเขาไม่เคยพูดจาไม่ดีใส่ผมเลยสักครั้ง

 

            ทุกครั้งที่เราเหมือนจะทะเลาะกัน เขาจะเป็นฝ่ายลงให้ก่อนเสมอ

 

            เพราะเขารู้ว่าถ้าทั้งสองฝ่ายยังโต้กันไม่หยุด จะไม่มีฝ่ายใดฝ่ายนึงหยุดแน่นอน เขาถึงได้เลือกเป็นน้ำเย็นดับไฟมากกว่าจะเป็นน้ำมันเสริมเชื้อเพลิงให้มันลุกลาม

 

            ผิดกับที่พ่อของผมเป็น

 

            ต่อให้ผมจะไม่อยากให้ลูกชายผมเข้าใกล้น้องชายคุณ แต่ถ้าพวกเขารักกันผมก็ห้ามไม่ได้ ผมว่าพวกเราโตพอที่จะเข้าใจชีวิตมากกว่าคนอื่นแล้วนะครับประธานคิม

 

            “แต่ต้องไม่ใช่กับจงแดแน่ !”

 

            “ผมรู้ครับว่าผมทำผิด

 

            “…!!!”

 

            “ผมผิดที่แอบคบกับลูกชายคุณโดยไม่บอก แต่เขายังไม่พร้อมที่จะให้ผมพูดเรื่องนี้กับคุณหรือว่ากับใครสติของผมเริ่มกลับเข้าร่างเมื่อคริสพยุงร่างผมให้ยืนขึ้นมา หนำซ้ำยังดึงผมมาไว้ด้านหลังเอาตัวมาบังไว้ให้เพื่อที่พ่อจะได้ไม่เข้ามาทำร้ายผมอีก ส่งผลให้ผมไม่เห็นว่าเขาแสดงสีหน้ายังไง ทว่าน้ำเสียงนิ่งเรียบระคนอ่อนโยนของเขา...

 

            ก็แลดูจะตอบได้ทุกสิ่งที่ค้างคอ

 

            แต่ในเมื่อเรื่องมันบานปลายมาถึงขนาดนี้ ผมก็อยากให้คุณรู้ไว้ว่าผมเสียใจที่ปิดบังคุณ

 

            “…”

 

            “และผมเสียใจที่ผมเลิกรักลูกชายของคุณไม่ได้

 

            “อะไรนะ...

 

            “ผมรักเขา

 

            “อะ...

 

            “ผมรักจงแด

 

            “…”

 

            “รักมากกว่าชีวิตตัวเองซะอีกผมได้แต่เรียกชื่อเขาเบาๆด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อหู วินาทีนั้นผมแทบจะร้องไห้คริสยอมทุกอย่างเพื่อรักษาผมเอาไว้ ทั้งหัวใจ ทั้งร่างกาย ทั้งความรู้สึก ในขณะที่ผมเอาแต่วิ่งหนีราวกับคนบ้า เขาทำให้ผมนึกถึงแม่ ผู้ที่เสียสละเพื่อผมทุกอย่างไม่สนว่าตัวเองจะเดือดร้อนแค่ไหน

 

            ในตอนนั้นผมก้มมองมือที่เรากุมกันไว้ เม้มปากแน่นด้วยความปวดร้าวใจ ถ้าหากผมเสียเขาไปผมคงเหมือนเสียสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตไปอีกครั้ง และแบบนั้นผมคงจะมานั่งโทษตัวเองทีหลังว่าทำไมตอนที่ยังมีโอกาสผมไม่รักษาเขาเอาไว้เหมือนตอนที่แม่จากไป

 

            ตอนนั้นผมก็เอาแต่โทษตัวเองที่ดื้อกับท่าน เพราะงั้นผมไม่อยากให้เหตุการณ์เลวร้ายกลับมาอีกครั้ง ผมไม่อยากให้ชีวิตที่แสนไร้ค่าของผมต้องต่ำตมลงไปกว่านี้ อาจจะดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่ผมยอมถ้ามันทำให้ผมรักษาคริสเอาไว้ได้

 

            และกว่าจะรู้ตัวว่ากำลังทำอะไร ขาของผมก็ก้าวขึ้นไปเอาตัวบังคริสไว้แล้วบอกกับพ่อว่า...

 

            ยอมรับคริสเถอะนะ ผมรักเขามาก พ่ออย่าห้ามเราเลย ผมขอ...จงแดขอนะพ่อ

 

จงแด...

 

จงแด...!”

 

ผมรู้ว่าผมไม่ใช่ลูกที่ดีของพ่อหรอก มีหลายเรื่องที่ผมไม่ยอมพ่อตั้งแต่แม่จากไป เวลาพ่อขออะไรผมก็ไม่เคยทำให้ แต่ครั้งนี้ผมขอนะ ยอมให้ผมสักครั้งได้ไหม ให้ผมรักเขาได้ไหมผมถามเสียงสั่นน้ำตาคลอเบ้าแทบจะไหลออกมาให้อีกฝ่ายเห็นอยู่แล้ว ผมเม้มปากแน่นอย่างเครียดจัด รู้สึกกดดันขณะเดียวกันก็เศร้าจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด

 

ผมไม่เคยขอร้องพ่อและไม่เคยฟังคำขอของเขา เพราะผมเจ็บที่พ่อไม่สนใจผม เอาแต่ทำงาน ไม่แม้แต่จะไปเยี่ยมหลุมศพแม่ แถมยังเก็บข้าวของของแม่ไปให้พ้นสายตาราวกับว่ามันคือของต้องห้ามที่บ้านของเราไม่ควรมี นั่นยิ่งทำให้ผมเกลียดพ่อเขาไปใหญ่ เขาลืมแม่ผมในเวลาที่รวดเร็วผิดกับผมที่ยังติดใจมาจนถึงตอนนี้

 

และในเมื่อผมรักษาแม่ไว้ไม่ได้ ผมก็ขอรักษาคริสเอาไว้

 

ให้ผมได้ไถ่บาปกับความผิดที่พลาดพลั้งไปแล้วเถอะ

 

พ่อจะโกรธจะเกลียดผมก็ได้ แต่อย่าห้ามเราเลย ในชีวิตผมนอกจากเขาผมก็ไม่เหลือใครแล้ว

 

แล้วฉันล่ะ แกเคยเห็นฉันอยู่ในสายตาบ้างไหม

 

“…”

 

ที่ฉันเก็บรูปแม่แกไปไม่ได้แปลว่าฉันหมดรักเธอ ฉันรักแม่ของแกสุดหัวใจแต่ถ้ายังเก็บไว้ดูต่างหน้าฉันคงได้จมอยู่กับอดีตที่ไม่มีวันย้อนกลับมา ที่ฉันส่งแกไปเรียนอเมริกาเพื่อที่แกจะได้ไม่ต้องทุกข์กับเรื่องแม่ ที่ฉันห้ามแกไม่ให้ทำตัวไม่ดี ก็เพราะว่าฉันหวังดีกับแก ฉันรักแกหมดหัวใจ แต่แกก็ยังมองว่าฉันใจร้ายกับแกอยู่ได้

 

พ่อ...

 

ถ้าฉันเกลียดแกจริง แกไม่ได้อยู่มาจนถึงตอนนี้หรอกจงแด

 

“…”

 

ถ้าฉันเกลียดแกจริง ฉันจะไม่รักแกมากกว่าที่แม่แกรัก แต่เพราะฉันรักแกมาก แกเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน ถ้าไม่รักแกฉันจะไปรักใครได้ ทำไมถึงไม่นึกถึงใจของฉันบ้าง ทำไมไม่นึกถึงใจพ่อบ้างจงแดว่าพ่อเองก็เสียใจแค่ไหนกับสิ่งที่เกิดขึ้น !”วินาทีนั้นน้ำตาผมไหลอาบแก้มทั้งสองข้างพร้อมกับที่ร่างทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ยกมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้กับความเจ็บปวดที่ทิ่มแทงอยู่ในหัวใจ

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมไม่เคยสนใจพ่อว่าเขาจะรู้สึกยังไง คิดยังไง คิดแค่ว่าตัวเองจะเป็นยังไง ใครจะดูแล ใครจะรัก พอสุดท้ายผิดหวังก็จะปิดกั้นตัวเองก่อกำแพงที่สูงชัน และตอนนี้กำแพงมันทลายลงมาแล้ว ทลายลงมาเพราะคำพูดของพ่อที่มาพร้อมกับน้ำตา...

 

น้ำตาที่พ่อไม่เคยเสียให้ใคร

 

ผมขอโทษ ผมขอโทษ ฮือ

 

จงแด...

 

ผมขอโทษจริงๆผมสะอึกสะอื้นแทบจะหมอบลงไปกับพื้นอยู่แล้ว ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองร้องไห้หนักมากเท่านี้ ขนาดคริสย่อตัวลงมาปลอบผมก็ไม่อาจห้ามน้ำตาได้ ผมเม้มปากแน่นพยายามอย่างมากที่จะไม่อ่อนแอ ทว่าตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาห้ามผมได้อีกต่อไปแล้ว

 

ผมหยุดความปวดร้าวนี่ไม่ไหวเลย

 

กระทั่งพ่อเดินมาหยุดยืนตรงหน้าผม ย่อตัวลงมาให้เราอยู่ในระดับเดียวกัน มือหนาวางลงบนหัวผม ลูบเบาๆคล้ายกับบอกให้ผมยืดกายขึ้นมา ซึ่งพอผมทำแบบนั้น อีกฝ่ายก็ดึงผมไปกอดแทบจะทันทีเลยก็ว่าได้ ในตอนนั้นผมถึงกับตกใจ

 

พลันก็กอดตอบเขาไปอย่างรวดเร็ว

 

ฮือ พ่อ

 

ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องร้องแล้วคำปลอบของเขามันสั่นเครือไม่ต่างจากผม ผมรู้ว่าเขาเองก็รู้สึกแย่ไม่แพ้กัน อาจจะโทษตัวเองหลายๆทางสำหรับการดูแลผมไม่ดีหรือว่าทำให้ผมกลายเป็นคนแบบนี้ ว่ากันตามตรงเราเองก็ผิดทั้งสองฝ่าย เขาเลือกที่จะไม่พูดทำให้ผมไม่เข้าใจ และเมื่อผมไม่เข้าใจผมก็จะต่อต้านให้มันกลายเป็นแผลที่ใหญ่กว่าเดิม

 

พวกเราสองคนเป็นคนทำให้บาดแผลนี้มันฉกรรจ์ยิ่งกว่าอะไรดี

 

พ่อขอโทษ

 

ผมผิดเอง

 

เราต่างก็ผิดกันทั้งคู่

 

ฮึก

 

มาเริ่มกันใหม่นะจงแด ให้พ่อ...ได้ดูแลลูกให้ดีกว่านี้นะผมปล่อยโฮออกมายิ่งกว่าตอนร้องไห้เรื่องของเทาซะอีก ทำเอาเสื้อสูทพ่อเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่อาจห้ามความรู้สึกของตัวเองได้ มันนานแล้วที่คำขอในใจของผมถูกเพิกเฉยจนผมไม่คิดว่ามันจะกลายเป็นจริงในสักวัน

 

แต่ตอนนี้มันเป็นไปแล้ว...

 

คำขอของผมถูกตอบรับแล้ว

 

ไม่นานนักเราสองคนก็ผละออกมา พ่อใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาให้ผม นัยน์ตาของเขาดูอ่อนลงมาราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อกี้นี้พาให้ผมค่อยๆยิ้มออกมา แม้จะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาก็ตาม ผมยังคงพูดอะไรไม่ออกได้แต่นั่งร้องไห้อยู่แบบนั้น

 

ในที่สุดเราก็ได้เคลียร์ใจกัน นี่แหละคือสิ่งที่ผมหวังมาตลอด

 

แบบนี้ก็กลับบ้านไปอยู่กับพ่อได้แล้วใช่ไหม

 

ผม...

 

หรือต้องเคลียร์เรื่องอะไรให้จบก่อน

 

LOADING 100 PER

เจิมรอข้อต่อรอง งานนี้อ่วมหมดทั้งใจ !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #621 ABG1993 (@gungtvxq) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 07:42
    อ่อ ที่แบคมาทำดีมาตีสนิทกับเฉินนี้เพราะเฉินเป็นหลานชานยอล เลยทำดีกับหลานของแฟน แต่เฉินกลับคิดว่าแบคอยากเป็นเพื่อนด้วยเลยละอายใจที่ตนนั้นเป็นแฟนพ่อของแบค
    #621
    1
  2. #616 fujikozung (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:02
    ดีใจ ปลื้มปริ่ม น้ำตาไหล ในที่สุดจงแดกะพ่อก็เข้าใจกันซะที ที่ผ่านมาเพราะไม่เคยพูดหรืออธิบายอะไรออกไปเรื่องมันถึงได้เป็นแบบนี้ ส่วนเรื่องคริสกะจงแดอาจจะต้องให้เวลาพ่อของจงแดซะหน่อย บวกกะเรื่องของยอลด้วย จะให้รับอะไรแบบนี้ได้มันคงต้องใช้เวลา
    #616
    1
    • #616-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 26)
      24 กรกฎาคม 2560 / 17:25
      ใช่แล้ว กว่าคนเราจะทำใจได้มันต้องใช้เวลากันทั้งนั้น
      ทั้งพ่อ ทั้งคริส และทั้งจงแดเองก็เหมือนกัน
      ทุกคนต้องใช้เวลาเยียวยาจิตใจ
      #616-1
  3. #611 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 16:07
    เชรดดดดด พี่คริสเตรียมตัวขอน้องเลยๆ555
    #611
    1
  4. #610 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 10:50
    พ่อลู้กคลี่คลายแล้ว กลับมาทางฝั่งของลูกเขยแล้วล่ะ คงต้องรับมือกับพ่อตาซะแล้ว
    #610
    1
  5. #609 Dinaadin N.England (@DHMA) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:08
    รอไรล่ะคะพี่คริสยกขันหมากไปขอเลยค่ะ
    #609
    1
  6. #608 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 16:57
    ฮืออออ ให้เค้าคบกันเถอะค่ะประธานคิม
    #608
    1
  7. #607 Dinaadin N.England (@DHMA) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 23:42
    ถ้าพ่อเค้าไม่ยกให้ก็หิ้วหนีไปแวนคูเวอร์เลยค่ะพี่
    #607
    1
  8. #606 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 19:52
    พ่อให้ความร่วมมือกับลูกหน่อยเดะ5555 ยกลูกชายให้เค้าไป~
    #606
    1
  9. #605 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:38
    พี่คริสต้งชิงน้องมาให้ได้!
    #605
    1
  10. #604 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 03:52
    สงสารจงแด พ่อจงแดคิดอะไรอยู่ ทำไมถึงดูขวางโลก ไม่รับฟังอะไรขนาดนั้น พี่คริสอย่ายอมนะ ถ้าจงแดไปอยู่กับพ่อจะเจออะไรบ้างก็ไม่รู้
    #604
    1
  11. #603 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 21:09
    ทำกับลูกตัวเองขนาดนี้เกินไปแล้วนะคะ
    จงแดต้องอยู่กับพี่คริส พี่คริสสู่สู่
    #603
    1
  12. #602 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:21
    คริสตอกกลับเยอะๆเลย
    #602
    1
  13. #601 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:19
    ประธานคริสพิชิตใจพ่อตา รอนะคะ
    #601
    1
  14. #600 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 18:43
    พ่อปะทะลูกเขยแล้ววว
    #600
    1