TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,620 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    101

    Overall
    28,620

ตอนที่ 23 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 22 : คำตอบของนกน้อย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60

เอลเปิดเทอมแล้วน้า อัพฟิคนี้เฉพาะวันศุกร์กับวันอาทิตย์น้า

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 22

ดริ๊งค์ครั้งที่  22 คำตอบของนกน้อย

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

 

            จะบ้าหรือไง จะให้พ่อรู้เรื่องของเราเนี่ยนะ ?

 

            “มันไม่ดีเหรอ ?

 

            “ก็ต้องไม่ดีอยู่แล้วสิจงแดย่นคิ้วใส่ผมแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างง่ายดาย ซึ่งประจำเขาก็เป็นคนที่แสดงออกในด้านนี้บ่อยจนผมชินตาไปซะแล้ว ยอมรับว่าตอนแรกผมก็แอบสะอึกไม่เบาเหมือนกันที่เขาบอกว่าเรื่องของเราไม่ดี

 

            ทว่าพอคิดอีกทีมันก็แค่ความคิดของคนที่มีปมในใจเท่านั้น

 

            รู้ไหมว่าจงแดน่ะอ่านออกง่ายมาก ปากบอกว่าไม่สนใจพ่อ เกลียดพ่อตัวเอง แต่พอเอาเข้าจริงผมคิดว่าเขาก็ยังห่วงพ่อตัวเองจะรับไม่ได้อยู่

 

            สุดท้ายแล้วความเป็นพ่อลูกมันก็ตัดกันไม่ขาดหรอก

 

            ผมไม่อยากให้พ่อรู้เรื่องนี้

 

            “เป็นห่วงความรู้สึกเขาล่ะสิ

 

            “อ๊ะ !”

 

            “มันไม่แปลกหรอกนะที่จะรู้สึกแบบนั้นผมยิ้มพลางเอื้อมมือไปเกลี่ยแก้มเขาเบาๆ ใจจริงส่วนนึงที่ผมอยากจะคุยกับพ่อของเขาก็เพื่อที่อยากให้อีกฝ่ายได้ปรับความเข้าใจกับพ่อตัวเอง มันคงดีไม่น้อยถ้าต่างฝ่ายต่างได้เคลียร์สิ่งที่ติดค้างอยู่ด้วยกัน

 

            ผมไม่อยากให้เขาต้องมาคิดมากแล้วแสร้งทำเป็นไม่สนใจแบบนี้ ยังไงซะเขาก็มีพ่อคนเดียวนะ

 

            แต่ไม่ต้องห่วง ผมจะคุยกับเขาเอง จะไม่มีผลร้ายตามมาหรอก

 

            “ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นซะหน่อย ผมไม่แคร์หรอกนะว่าผู้ชายคนนั้นจะรู้สึกยังไง เพราะต่อให้บอกไปเขาก็คงไม่คิดอะไรอยู่แล้วนอกจากงานของเขาน่ะ !” จงแดกระแทกเสียงใส่ผมบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าปมของเขากับพ่อมันใหญ่จนหาอะไรมากลบไม่ได้ ผมไม่อยากเจอพ่อ ไม่ว่าจะในฐานะไหน ผมก็ไม่อยากเจอผู้ชายคนนั้น !”

 

            จงแด ผมไม่อยากให้คุณเอาความเจ็บปวดในอดีตมาสานต่อในปัจจุบันนะ

 

            “!!!!”

 

            “ยังไงเขาก็เป็นพ่อของคุณ การที่จะโกรธเคืองกันไปตลอด ผมคิดว่ามันไม่สมควรเลยนะยิ่งคุณอยู่ในฐานะลูกด้วยแล้วผมพยายามจะใช้เหตุผลกับน้ำเสียงอ่อนโยนเข้าช่วย เพราะรู้ดีว่าการต่อปากต่อคำกับร่างเล็กรังแต่จะทำให้ทุกอย่างมันแย่ลง

 

            เขาร้อนมา เราก็ต้องเย็นกลับ อย่าไปโหมไฟใส่เขาไม่งั้นเพลิงจะเผาผลาญทุกอย่าง

 

            คนอื่นยังรู้ว่าผมอยู่ในฐานะลูกของเขา แล้วตัวเขาล่ะเคยรู้ไหมว่าผมเป็นลูก

 

กึก !

 

            “คุณไม่รู้หรอกว่าผมต้องเจออะไรมาบ้าง ผมเจอจนไม่อยากจะเรียกเขาว่าพ่อด้วยซ้ำ กลับกันแล้วผมควรเรียกอาชานยอลว่าพ่อมากกว่า !”

 

            “จงแด

 

            “.!!”

 

            “ใจเย็นๆ

 

            “…”

 

            “ผมไม่ได้บังคับคุณนะ ผมแค่เสนอให้คุณตอบรับผมพูดเสียงอ่อนลงกว่าเดิมซึ่งมันก็ปรามอีกฝ่ายได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะทันทีที่ผมพูดแบบนั้นเขาก็ดูจะลดความร้อนในกายลงเป็นเพียงการหลุบตาต่ำซ่อนความรู้สึกตัวเอง ถ้าคุณไม่อยากไป เราก็ไม่ไปกันตกลงไหม

 

            “อย่ามาเอาใจผมให้มากนักเลยคริส คุณจะทำผมเคยตัว

 

            “ไม่เห็นเป็นไรนิ เคยตัวกับผมก็ดีกว่าเคยตัวกับคนอื่น

 

            “มันจะไปดีได้ยังไงในเมื่อผมไม่รู้ว่าจะเสียคุณไปตอนไหน

 

            “หืม ?

 

            เชื่อผมเถอะคริส คนที่บอกจะอยู่กับผมไปตลอดกาล...มันไม่มีในโลกหรอก

 

-KRIS PART-

 

               ผมเลิกหวังมานานแล้ว

 

               “…”

 

               “มานานกว่าที่คุณคิดคำพูดของผมทำให้อีกฝ่ายถึงกับชะงักเขาคงไม่คิดว่าผมจะพูดแบบนั้นออกไปหลังจากตอนแรกที่ผมทำเหมือนว่ายอมรับความรู้สึกที่เขามีให้ ซึ่งบอกตามตรงว่าผมก็อดจะหวั่นไหวกับคำพูดของเขาไม่ได้

 

               แต่พอคิดว่าแบคฮยอนรู้เรื่องนี้ขึ้นมา เรื่องของเราจะจบลงยังไงผมก็อึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก

 

               ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจแบคฮยอนหรือจะหยิบเขามาเป็นข้ออ้างหรอก ทว่ามันฉุกคิดขึ้นมาได้ก็ตอนที่คริสพูดเรื่องพ่อของผมนี่แหละ ลึกๆในใจก็อย่างที่เขาบอกยังไงฝ่ายนั้นเขาก็เป็นพ่อผม จะโกรธไปตลอดมันก็ไม่ใช่ และการที่ผมไม่อยากให้เขารู้ว่าผมกับคริสอยู่บนความสัมพันธ์แบบไหน...

 

               เพราะผมรู้ดีว่าผมยังกลัวเขารับไม่ได้

 

               และกลัวว่าเขาจะมองผมในแง่ไม่ดี

 

               มันเป็นความรู้สึกที่แย่จริงๆ ไม่มีพ่อแม่คนไหนรับได้หรอก ต่อให้พ่อผมจะรู้ว่าผมควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้าแต่นี่เป็นหุ้นส่วนของบริษัทเลยนะ ผมไม่อยากให้คริสต้องมารับเคราะห์กรรมถึงผมจะไม่รู้ว่าพ่อจะทำอะไรเขาตอนที่รู้เรื่องนี้ก็ตาม

 

               แต่ยังไงซะผมก็ไม่อยากให้เขารู้เรื่องของเรา

 

               และก็ไม่อยากให้เขาคิดว่าจะอยู่กับผมได้ตลอดไป

 

               ตราบใดที่เขายังมีชนักปักหลังก็ไม่มีทางที่เขากับผมจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขหรอก

 

               ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้น

 

               “เพราะผมรู้ว่าการมีความรักมันเป็นเรื่องยากลำบากและหนักหนา

 

               “แต่มันก็เบาบางได้ถ้าหากเราช่วยกันสร้างมัน

 

               “แล้วคนรอบข้างล่ะคริส

 

               “…”

 

               “เขาไม่ได้มาช่วยเราสร้างหรอกนะ คนพวกนั้นรอเหยียบย่ำความรู้สึกของเราอยู่ต่างหากผมสบตาเขานิ่งแสดงให้เห็นว่าผมรู้สึกแบบไหนในตอนที่พูดเรื่องนี้ ผมไม่ได้อยากจะแคร์คนรอบข้างหรอกนะ แต่ผมเจอกับสิ่งที่ผิดหวังมามากพอแล้ว

 

               “...

 

               “ผมกลัว...กลัวว่าวันนึงถ้าต้องเสียคุณไป ผมจะอยู่ไม่ได้ ถ้าผมเคยตัวหรือคุ้นเคยกับอะไรมันมากๆแล้ว ผมย่อมไม่อยากเสียมันไป และการเสียมันไปมันเจ็บปวดกว่าตอนที่ได้มาอีกนะจู่ๆเสียงของผมก็สั่น ผมคิดว่าตัวเองอ่อนแอมากที่เอาแต่มองว่าทุกอย่างจะพังทลายลงในไม่ช้า ทั้งๆที่ตอนนี้มันก็ไม่ได้มีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

 

               มันช่วยไม่ได้จริงๆ สภาพจิตใจผมตอนนี้มันไม่เหมาะกับการกดดัน

 

               ผมไม่พร้อมที่จะเสียสิ่งสำคัญไปอีกแล้ว

 

               ผมรู้นะ ว่าลึกๆในใจคุณยังเปรียบเทียบผมกับผู้ชายคนนั้นอยู่

 

               “อะ...

 

               “ผมอยากให้คุณมองสิ่งที่เป็นไปได้ สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับเราสองคนถ้าเกิดเรามีความรู้สึกร่วมกัน ผมไม่อยากให้คุณเอาประสบการณ์เลวร้ายที่เคยเจอมานั้น มาทำลายสิ่งดีๆที่เรามีให้และผมอยากให้คุณรู้ไว้ว่าผมจะไม่มีทางทำให้คุณเสียใจแบบคนอื่นในชีวิตคุณ

 

               คำพูดของผมเหมือนจะกลืนหายลงคอไป ผมแพ้พ่ายให้กับน้ำเสียงอ่อนนุ่มและความอ่อนโยนของอีกฝ่าย คริสเอื้อมมือมาจับมือผม สบตานิ่งให้ผมรู้ว่าเขาจะไม่มีทางทำให้ผมเสียใจ ซึ่งผมยอมรับว่าผมเชื่อว่าเขาทำได้

 

               และเพราะผมรู้ว่าเขาต้องทำได้ไง ผมเลยไม่อยากฝากใจ

 

               ผมกลัว กลัวไปหมดเลย

 

               ตอนนี้เราจะยังไม่คุยเรื่องนี้กัน ตกลงไหม

 

กึก !

 

               “ไว้ให้สภาพจิตใจคุณดีขึ้นก่อนเราค่อยว่ากัน

 

               “คุณไม่เจ็บใจบ้างหรือไงที่ผมพูดไม่ดีใส่คุณน่ะ

 

               “ผมไม่เจ็บใจหรอกเด็กน้อยของผม

 

               “…”

 

               “เพราะหัวใจผมฝากไว้ที่คุณแล้วไง มันเลยไม่รู้สึกอะไรแล้วคริสยกยิ้มให้ผมพร้อมลูบหัวเบาๆเล่นเอาใบหน้าผมเห่อร้อนได้อย่างง่ายดาย ในเวลาแบบนี้อีกฝ่ายยังจะมาพูดจาเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไรอยู่ได้ ตัวผมคิดมากจนสมองจะแตกตายอยู่แล้ว

 

               เขานี่มัน...หาคำไหนมาด่าไม่ได้จริงๆ !

 

               “ผมจะฉีกทิ้งให้ตายเลยคอยดู

 

               “ฉีกทิ้งแล้วอย่าลืมเก็บมารักษาล่ะ

 

               “ไปให้ลูกชายคุณรักษาเถอะไป

 

               “จะให้ลูกชายรักษาได้ไง

 

               “ก็...

 

               นี่หน้าที่เมียผมนะ

 

               “ใครเมียคุณ อย่ามาพูดเพ้อเจ้อ

 

               “งั้นคงต้องเตือนความจำกันหน่อยแล้วมั้ง

 

               “อ๊ะ !”ร่างของผมถูกอีกคนดันลงไปนอนราบกับเตียงพร้อมกับที่คนเจ้าเล่ห์ตามมาคร่อมทับ รอยยิ้มแพรวพราวฉายชัดบนใบหน้าเล่นเอาผมถึงกับเม้มปากแน่น จะอ้าปากเถียงก็กลายเป็นเงียบไปหมดพูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ

 

               สุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำได้...

 

               แค่ปล่อยให้ริมฝีปากทาบทับลงมาและแทนที่เขาจะทำเพียงแค่นั้น เขากลับยื่นหน้ามาใกล้ๆกดจูบลงบนใบหูของผมก่อนจะกระซิบเบาๆว่า...

 

               รักนะ จงแด

 

               คนแบบนี้น่ะ ผมเกลียด...ที่สุดเลย

 

               หลังจากตอนนั้นคริสก็ไม่ได้พูดอะไรกับผมอีก ผมเองก็เอาแต่นอนพักหลับอยู่ในวงแขนของเขาราวกับนกน้อยในอ้อมกอดของแม่มัน ไม่รู้เลยตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมรู้สึกว่าการอยู่กับคริสเป็นเรื่องปลอดภัย มันดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องชินชาไปแล้วที่จะถูกเขากอดไว้แบบนี้

 

               และผมก็เริ่มจะคุ้นชินกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ

 

               ผมกำลังจะเคยตัว

 

วันต่อมา

 

               ผมไม่ไปเรียนนะ

 

กึก !

 

               “ไม่อยากไปผมบอกกับร่างสูงที่นั่งพิมพ์งานใส่โน๊ตบุ๊คอยู่ข้างกายผม ดวงตาสีสวยเลื่อนมามองใบหน้าที่หม่นหมองก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา เขาคงอยากให้กำลังใจผมเนื่องจากสภาพจิตใจของผมค่อนข้างย่ำแย่ คริสยกเลิกนัดพ่อผมไปเป็นไม่มีกำหนดและฝากช่อดอกไม้ไปขอโทษเรียบร้อย

 

               แน่นอนผมแทบไม่สนใจ ตราบใดที่พ่อยังไม่รู้เรื่องของเรา ผมก็ไม่มีอะไรให้ทุกข์ใจทั้งนั้น

 

               เว้นเรื่องลูกชายเขา

 

               งั้นอยากออกไปไหนไหม ผมจะพาไป

 

               “ผมไม่อยากไปไหนเลย

 

               “ยังกลัวอยู่เหรอ

 

               “มันเพิ่งผ่านมาแค่วันเดียวเองนะ

 

               “…”

 

               “ไม่มีใครทำใจได้เร็วขนาดนั้นหรอกผมถอนหายใจทั้งคืนผมยังคงฝันร้ายและผวากลัวว่าจะมีคนมาจับตัวผมไป ผมกลัวว่าตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่เจอคริสใกล้ๆ กลัวว่าจะเป็นเทาที่สวมบทบาทเข้ามาใกล้ผมแทนซึ่งมันเป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก

 

               ผมไม่อยากตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่บนโลกใบเดียวกับเทาเลย

 

               อยากจะไปหาหมอหรือปรึกษาอะไรกับใครไหม

 

               “ผมยังไม่ถึงขั้นต้องไปพบแพทย์หรอก สมองของผมยังปกติดีอยู่ผมตอบกลับพลางใช้นิ้วชี้เคาะขมับตัวเองเบาๆเป็นการบ่งบอกว่ามันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น แค่สภาพจิตใจผมยังไม่ค่อยโอเคก็เท่านั้นแหละ

 

               “ถ้าอยากจะระบายก็บอกผมได้ทุกเมื่อนะ

 

               “…”

 

               “ดีกว่าเก็บไว้คนเดียวคริสยิ้มให้ผมพลางลูบหัวเบาๆ ผมเริ่มพยักหน้าขยับตัวลุกขึ้นไปอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายตัวเองรู้สึกดีขึ้นกว่านี้ เมื่อคืนร่างสูงไม่ได้สัมผัสผมจริงๆ เขาคงคิดว่าผมรับไม่ไหวซึ่งก็ถูกของเขา ผมไม่อาจทำใจให้สงบได้ตราบใดที่ภาพคืนวันแสนเลวร้ายยังหลอกหลอนผม

 

               แม้ว่าคริสจะล้างตัวไปให้แล้วบ้างก็ตาม

 

               ผมเลือกที่จะเดินออกมาดูหนังข้างนอกไม่รบกวนเวลาดูหนังของเขา ถ้าเป็นเวลาปกติคงจะนั่งเล่นโทรศัพท์ถ้าไม่ติดว่ามันถูกทำพังไปแล้วน่ะนะ เพราะงั้นตอนนี้ผมก็ไม่ต่างจากคนที่เป็นพวกเก็บตัวเท่าไหร่ แค่จะเดินออกไปสูดอากาศที่ระเบียงผมยังไม่กล้าไป

 

               ผมไม่คิดเลยว่าตัวเองจะขี้ขลาดขนาดนี้

 

               มันน่ากลัวไปหมดจริงๆ

 

               จงแด

 

               “หืม ?

 

               “หิวไหม เดี๋ยวผมทำอะไรให้กินคนตัวสูงที่เดินตามออกมาถามขึ้นด้วยความห่วงใย บอกตามตรงผมก็อดรู้สึกแย่ไม่ได้ที่ทำให้คริสต้องมาลำบาก ต้องคอยดูแลสภาพจิตใจของผมแบบนี้ แต่ผมก็ไม่รู้จะกำจัดความกดดันระคนหวาดหวั่นนี่ยังไงดี

 

               ผมไม่สามารถอยู่กับคริสได้ตลอดไป ไม่ว่าใครก็รู้เรื่องนี้ทั่วกัน

 

               ถ้าไม่ทานอะไรเลยจะป่วยเอาได้นะ

 

               “ถ้าคุณอยากทำ ก็ทำเลย

 

               “…”

 

               ผมตามใจคุณ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอคำตอบของนกน้อย ก็พอจะไกด์ไลน์หน่อยๆแล้วมั้ง !?

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #573 fujikozung (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 11:48
    ตอนนี้จงแดดูยอมอ่อนลงเยอะเลย เป็นเพราะเหตุการณ์นั้นด้วยใช่มั้ย ขให้จงแดเข้มแข็งขึ้นเร็วๆนะ
    #573
    1
  2. #570 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 00:33
    สามีเเห่งชาติ~
    #570
    1
  3. #569 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 10:45
    หึยยยยยย หาผู้ชายแบบพี่คริสได้จากที่ไหนอีกคะเนี่ยยย ดีงามมากกกก อยากมีเป็นของตัวเองๆ พี่คริสอย่าทิ้งจงแดนะ มาช่วยกันแก้ปัญหากัน
    #569
    1
  4. #568 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 10:42
    ฝากจงแดด้วยนะเฮีย เขินวุ้ย
    #568
    1
  5. #567 KIMWAIN23 (@KIMWAIN23) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 10:19
    โง้ยเขินพี่คริสง่ะ อ่อนโยนอะไรขนาดนี้
    #567
    1
  6. #566 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 18:20
    พี่คริสดูมุ่งมั่น และมั่นใจมากเลยนะ
    #566
    1
  7. #565 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 19:19
    ไม่ใช่เมียทำแทนไม่ได้จร้าาาาา
    #565
    1
  8. #564 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 19:15
    โอ้ยเขินเเรงงง
    #564
    1
  9. #562 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:05
    จงแดเชื่อใจพี่คริสเถอะ พลีสสสสสสสส
    #562
    1
  10. #561 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 12:20
    ฮื้ออออ จงแดน้อยย;-;
    #561
    1
  11. #560 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 12:16
    ฮืออ สงสารี
    #560
    1
  12. #559 KIMWAIN23 (@KIMWAIN23) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 09:52
    ฮื้ออออ จงแดยังไม่เชื่ออี้ฝานอีกเหรอ อย่าผลักไสรักที่อี้ฝานมีให้นักเลย TT
    #559
    1
  13. #558 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 16:52
    รอค่าา
    #558
    1
  14. #557 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 09:36
    รอนร้าาาาาาา
    #557
    1
  15. #556 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:34
    รอออออออ><
    #556
    1