TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,639 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    120

    Overall
    28,639

ตอนที่ 22 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 21 : หวังความรู้สึก [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ค. 60

เอลเปิดเทอมแล้วน้า อัพฟิคนี้เฉพาะวันศุกร์กับวันอาทิตย์น้า

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 21

ดริ๊งค์ครั้งที่  21 :  หวังความรู้สึก

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            “ล้อเล่น...

 

กึก !

 

            “ล้อเล่นใช่ไหมผมถามอีกฝ่ายเสียงสั่นหัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำยิ่งกว่าตอนที่ความกลัวถาโถมเข้าครอบงำซะอีก จู่ๆก็รู้สึกดีหากแต่ก็ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เจ้าตัวพูดออกมา อย่ามาแกล้งผมแบบนี้นะคริส ตอนนี้ไม่ใช่เวลา

 

            “ผมรักคุณ

 

            “อะ...

 

            “รักด้วยหัวใจ

 

            “…”

 

            “รัก...แบบที่คนทั่วไปเขารักกันไม่พูดเปล่าคริสยังเลื่อนมือมาเกลี่ยแก้มผมเบาๆคล้ายเอาใจ ดวงตาสีสวยทอดมองลงมาด้วยความอ่อนโยนอันเป็นเอกลักษณ์ นั่นทำให้หัวใจของผมเต้นหนักกว่าเดิมจนแทบจะพังคาอกอยู่แล้ว

 

            ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมยอมรับว่าผมโหยหาใครสักคน ผมอยากได้ความรัก แต่พอผมหนีมาจากเทาผมก็ไม่เคยอยากได้มันเพราะผมกลัวว่าคนที่ผมรักจะเป็นแบบเขา ทว่าคริสกลับแตกต่าง เขาทำทุกทางเพื่อที่จะเข้ามาในหัวใจผม

 

            เขาทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้มาอยู่ตรงนี้

 

            โดยไม่สนว่าผมจะชอบเขาหรือรู้สึกอะไรตอบกลับไปไหม

 

            เขาทำในแบบเขา

 

            ผมรู้ว่าการมาพูดตอนนี้มันดูเหมือนฉวยโอกาสในตอนที่คุณกำลังอ่อนแออยู่

 

            “…”

 

            มันอาจจะเร็วไปสำหรับคุณ แต่ผมก็อยากให้คุณตอบรับความรู้สึกของผมนะ คริสยกยิ้มเขาดูไม่ทุกข์ร้อนอะไร ผิดกับผมที่เนื้อตัวสั่นไหวหยาดน้ำตาไหลมาคลอคล้ายกับจะร้องไห้อีกรอบ ทั้งๆที่ผมเคยมั่นใจว่าบนโลกใบนี้คงไม่มีอะไรทำให้ผมเสียใจได้อีกแล้ว

 

               แต่ก็เปล่า ตั้งแต่มีคริสเข้ามาผมอ่อนไหวง่ายไม่ต่างจากตอนที่ผมพบเทาใหม่ๆ และถ้าหากให้เทียบกันแล้วความรักที่คริสมีให้...

 

               มันน่ากลัวกว่าเทาหลายเท่าตัว

 

               คุณบ้าไปแล้วหรือไง ก็รู้ว่าผมทำไม่ได้

              

               “คุณยังติดใจเรื่องแบคฮยอนใช่ไหม

 

               “อ๊ะ !”

 

               “ถ้าเป็นเรื่องนั้นวางใจเถอะนะ ถ้าคุณรู้สึกเหมือนกับผม มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ร่างสูงพูดพร้อมดึงมือผมไปจูบเบาๆที่หลังมือ ความอ่อนโยนระคนอบอุ่นของเขาพาให้ผมเสพติดจนถอนตัวไม่ขึ้น ไม่มีใครมาทำดีกับผมได้เท่าเขา มันเลยทำให้ผมกลัวว่าสักวันนึงถ้าเกิดฟ้าไม่ได้ส่งเรามาคู่กัน...

 

               เราต้องจากกันไป แล้วการทำใจเมื่อเสียของที่เรารักไป

 

               มันยากกว่าตอนที่ปิดกั้นไม่ให้มันเข้ามา

 

               ผมไม่ได้ยอมรับว่าผมรักคริส ผมแค่เสพติดการมีเขาอยู่ใกล้ๆ เขาเป็นคนเดียวที่ปรากฏอยู่ในหัวใจผมเลยกลัวว่าถ้าผมตอบรับไปแล้วมันไม่ได้เป็นอย่างที่ใจนึกขึ้นมา ทุกอย่างที่เรามีหรือสร้างกันมามันจะสูญสลาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีคนอีกมากมายรอเขา

 

               เขาไม่น่ามาติดกับคนอย่างผมเลย

 

               ผมจะคุยกับแบคฮยอนเอง เขาต้องเข้าใจเชื่อผมสิ

 

               “แต่ผมไม่เชื่อใจตัวเอง

 

               “จงแด

 

               “ผมกลัว...กลัวว่าความรู้สึกที่มีต่อคุณมันอาจจะเป็นแค่การทำให้ผมเสพติดแล้วตีจากไป

 

               “…”

 

               “และผมก็ไม่มั่นใจว่าผมรู้สึกแบบคุณผมเม้มปากแน่นหลุบตาต่ำไม่เผชิญหน้าเขา ตอนนี้ผมน่ะอ่อนแอเกินกว่าที่จะตอบรับความรู้สึกใครแม้ว่าผมอาจจะรู้สึกแบบเขาก็ได้ในส่วนลึก ทว่าการตอบรับในช่วงที่เราอ่อนแอมันก็ไม่ต่างจากเดินลงไปบ่อน้ำวน มันสับสนและพาให้เราตัดสินใจผิดพลาดได้

 

               ผมไม่อยากให้คริสต้องมาติดแหงกอยู่กับคนอย่างผม

 

               มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้ามองหาคนอื่นใหม่ ผมไม่อยากให้คุณเสียใจกับคนที่ไม่มีอะไรอย่างผมหรอกนะ

 

               “ก็เพราะไม่มีอะไรนี่แหละผมถึงอยากได้

 

               “อะ..

 

     “ให้ผมเป็นส่วนนึงของคุณได้ไหม ผมจะเติมเต็มส่วนที่ไม่มีอะไรของคุณเอง จงแด

 

               ผมเม้มปากแน่นไม่ชอบเลยที่ต้องมาหวั่นไหวให้กับคนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆอย่างเขา เขาทำให้ความมั่นใจที่ว่าตัวเองจะไม่มีทางอ่อนข้อให้ใครของผมหายไป กลายเป็นความอ่อนแอที่จะตอบรับอะไรง่ายๆราวกับเคยตัว เราสองตากันคริสไม่ได้คาดคั้นให้ผมตอบคำถามเขา

 

               ลึกๆเขาคงเข้าใจว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่พวกเราจะมาคุยเรื่องนี้กัน

 

               เขาคงอยากให้ผมเลิกคิดมากเรื่องของเทา แล้วมาคิดเรื่องของเขาแทนซึ่งมันต่างกันหลายขุมมากเมื่อเทียบกันแล้วน่ะนะ...

 

               ผมยังรอคุณได้อยู่นะ

 

               “หา ?

 

               “ผมยังรอคุณได้อยู่ตราบเท่าที่คุณต้องการ ผมจะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน

 

               “…”

 

               “ผมจะไม่มีใครนอกจากคุณริมฝีปากร้อนจัดประทับลงมาบนหน้าผากผมอย่างอ่อนโยนพาให้หัวใจสั่นไหว วินาทีนั้นมันเหมือนกับกำแพงพังทลายผมไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่กอดเขาไว้แล้วซุกหน้าลงกับอกแกร่งปล่อยให้น้ำตารินไหลยิ่งกว่าเขื่อนแตก

 

               เวลานี้น่ะต่อให้ต้องแลกด้วยความเจ็บช้ำเพื่อให้มีเขาอยู่ผมก็ยอม

 

               ผมยอมแล้ว...ยอมทุกอย่างแล้ว

 

               คุณพูดแล้วนะ

 

-KRIS PART-

 

               คนตัวเล็กหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าทั้งจากสิ่งที่ผมทำ จากอารมณ์ที่เขามีและความรู้สึกมากมายที่ถาโถม บอกตามตรงผมก็ไม่รู้หรอกว่าคำว่า รักที่มีต่อเขามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ คาดว่ามันคงเกิดจากความถูกใจและความใกล้ชิด พอเรารู้สึกว่าเราทำทุกอย่างเพื่อให้อีกฝ่ายมีความสุขโดยที่ไม่ต้องคิดว่าคนอื่นจะมองยังไง...

 

               ผมคิดว่านั่นคือความรัก อีกอย่างนี่ไม่ใช่รักครั้งแรกของผมซะหน่อย

 

               ตั้งแต่ที่แม่ของแบคฮยอนจากไปผมก็ไม่เคยรักใครอีกจนกระทั่งมาเจอเด็กดื้อคนนี้ที่มัดใจผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แรกเริ่มอาจจะเป็นแค่การปราบพยศหรือเอาชนะอะไรทำนองนั้น ทว่าพอคิดไปคิดมาผมว่าผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ใครเลยนอกจากคนที่ผมรักจริงๆ

 

               และผมก็ไม่คิดจะเอาความรักที่มีต่อจงแดไปเทียบกับแม่ของแบคฮยอนแน่นอน

 

               ยิ่งไปกว่านั้นผมว่าเธอคงไม่ว่าหรอกที่ผมมีคนอื่น ก็ผู้หญิงคนนั้นแสนดีมากก่อนที่เธอจะตาย เธอยังยิ้มให้ผมแล้วพูดกับผมว่า...

 

               ขอให้มีความรักที่ดีนะคะ

 

            ‘ถ้าเจอรักใหม่ต้องดูแลให้ดีกว่านี้นะ

 

            ‘มีความสุขให้มากนะ คริส

 

               “ตอนนี้...ผมมีความสุขแล้วนะผมพึมพำขณะที่ดวงตาทอดมองออกไปไกล ตอนนี้ผมยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงส่วนจงแดหลับใหลด้วยความอ่อนเพลีย ผมนึกถึงวันเวลาที่เคยมีร่วมกับแม่ของแบคฮยอน บางส่วนก็หลงลืมไปบ้างตามกาลเวลา บอกกันตามตรงนะจงแดทำให้ผมคิดถึงเธอขึ้นมา

 

               หลังจากที่ผมลืมเธอเกือบทั้งหมดแล้ว

 

               ผมยิ้มให้กับภาพความทรงจำพร้อมกับปล่อยควันสีขาวออกมาจากปากปล่อยมันคละคลุ้งไปบนท้องฟ้าที่เริ่มจะมีแสงสว่างแต้มอยู่เจือจาง

 

               เช้าวันใหม่มาถึงแล้ว

 

Rrrr

 

               “หืม ?

 

               “คริส...เสียงเรียกชื่อที่ดังขึ้นทำให้ผมขยี้ปลายบุหรี่ทิ้งแล้วสาวเท้าเข้าไปในห้องคว้ามือถือตัวเองขึ้นมาปิดเสียงเพราะมันเป็นเหตุให้คนตัวเล็กตื่นขึ้นมา ทั้งๆที่เขาเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นาน เจ้าตัวขมวดคิ้วถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ลืมตามามองผม เสียงดัง..

 

               “ขอโทษนะคุณนอนต่อเถอะผมว่าพลางจูบลงบนกลุ่มผมหนานุ่มลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆเป็นการกล่อมให้เขาหลับ เดี๋ยวผมไปรับโทรศัพท์ก่อนแล้วจะกลับมานอนเป็นเพื่อนนะ

 

               “อย่านานนะ

 

               “แปปเดียวครับผมอมยิ้มให้กับท่าทางงัวเงียระคนงอแงของเขา รอจนเขานิ่งถึงจะออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก เบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์ของคุณเลขาที่ผมจ้างให้ไปสืบความเรื่องของศัตรูตัวร้ายมา ตอนแรกเธอวางสายไปสักพักแล้วโทรกลับมาอีกครั้ง

 

               ผมถึงได้กดรับสายเธอ

 

               ว่าไงคุณเลขา

 

               (บอสค่ะ ท่านประธานคิมติดต่อมา)

 

               ประธานคิม ?

 

               (เห็นเขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญ)

 

               “…”

 

               (อยากจะนัดบอสไปทานข้าวเย็นวันนี้น่ะค่ะ)

 

               วันนี้เหรอ ?

 

               (ใช่ค่ะ จะให้ดิฉันตอบรับหรือว่าปฏิเสธเขาดีคะ)

 

               ผมเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆเพราะจู่ๆก็รู้สึกว่ามันแห้งผากขึ้นมาชั่วขณะ ผมไม่คิดว่าการไปทานข้าวกับพ่อของจงแดเป็นสิ่งน่าลำบากใจ ทว่าด้วยสถานการณ์ตอนนี้ผมไม่อยากห่างจงแดไปไหน มันคงไม่ดีถ้าเกิดผมปล่อยเขาไว้คนเดียว

 

               และผมคิดว่าเขาเองก็คงไม่อยากไปเจอหน้าพ่อของเขาด้วย

 

               แต่ผมก็คิดไปอีกทาง ถ้าเกิดว่าเขาอยากจะคุยเกี่ยวกับโปรเจคใหม่ๆของบริษัทมันก็เป็นเรื่องดีที่จะได้ทำการค้าร่วมกันมากขึ้น เพราะอีกฝ่ายเองก็ชอบซื้องานของบริษัทผมเป็นหลักมากกว่าที่อื่นอยู่แล้ว แถมเรายังเป็นหุ้นส่วนกัน

 

               ผมไม่อยากให้เราเสียลูกค้ารายยักษ์ แต่การส่งคนอื่นไปแทนมันก็คงไม่ดี

 

               (บอสค่ะ ได้ยินที่ดิฉันถามหรือเปล่าคะ ?)

 

               อะ...อืม ผมได้ยินครับคุณเลขา เผอิญผมมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะ

 

               (งั้นดิฉันจะเลื่อนนัดไปเป็นวันอื่นนะคะ)

 

               หืม ?

 

               (เพราะมันคงดีกว่าการฝืนให้บอสไปทั้งที่ยังมีอะไรติดค้างในใจอยู่แบบนี้ ถ้าเกิดบอสตกปากรับคำไปดิฉันเกรงว่าอาจจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น)

 

               ...

 

               (ขออภัยที่ดิฉันตัดสินใจแทนนะคะ ดิฉันแค่เสนอในฐานะเลขา แล้วแต่ว่าบอสจะรับฟังไหม)

 

               ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ผมออกจะเห็นด้วยด้วยซ้ำ

 

               (...)

 

               คุณช่วยติดต่อเขากลับไปนะ บอกเขาว่าพรุ่งนี้ค่อยมาทานข้าวด้วยกัน

 

กึก !

 

               เพราะผมเองก็มีอะไรอยากคุยกับเขาเหมือนกัน คำพูดของผมคือการตัดสินใจอย่างแน่วแน่ส่งผลให้เลขาสาวตอบรับเสียงนิ่งตามนิสัย ไม่นานนักหลังจากผมแจงรายละเอียดไปผมก็วางสายเพื่อที่จะกลับไปดูคนตัวเล็กที่ยังคงนอนคุดอยู่ในผ้าห่ม

 

               ร่างของผมทิ้งตัวลงบนที่นอนพาให้มันยวบลงสะกิดให้ร่างบางปรือตามามองผม เจ้าตัวเชิดปากเบาๆคล้ายกับงอแงนิดหน่อยที่ผมมารบกวนเวลานอนของเขา ทว่าผมก็ไม่ได้สำนึกเท่าไหร่นักยกยิ้มบางเบาขณะเอื้อมมือไปไกล่เกลี่ยแก้มขาวเล่นอย่างอ่อนโยน

 

               ผมคิดว่าตัวเองกำลังหลงเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

 

               ใครโทรมาเหรอ

 

               “เลขาของผมน่ะ

 

               “…”

 

               “พ่อของคุณนัดผมทานข้าว จงแดชะงักไปแทบจะทันทีที่ได้ยินแบบนั้น เขาเลื่อนสายตามามองผมแสดงความตกใจระคนไม่เข้าใจออกมา แน่นอนผมไม่คิดจะปิดบังเขา ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องทำอย่างนั้นในเมื่อตอนนี้พวกเราสามารถเปิดใจคุยกันได้

 

               ในฐานะที่แตกต่างกับก่อนหน้านี้

 

               ดูเหมือนเขามีเรื่องสำคัญจะคุยกับผม

 

               “แล้วคุณตอบรับเขาไปไหม

 

               “แล้วคุณอยากให้ผมทำแบบนั้นไหม ?

 

               “…”

 

               “ถ้าผมตอบรับไปคุณจะสบายใจหรือเปล่าจงแดผมถามด้วยเสียงที่แผ่วเบาหากแต่ก็เน้นหนักให้ย้ำชัดลงกลางใจของเขา จงแดหลุบตาต่ำถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาต่อต้านอะไร ทว่าผมก็สัมผัสได้ถึงความไม่อยากให้ผมไป

 

               เขาคงไม่อยากให้ผมพบพ่อเขาเอง

 

               ผมทำคุณรู้สึกแย่เหรอ

 

               “เปล่า เขาส่ายหน้า ผมไม่ได้รู้สึกแย่

 

               “แล้วทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น ?

 

               “ผมแค่ไม่เข้าใจว่าพ่อจะนัดคุณทานข้าวทำไม

 

               “เขาก็คงอยากจะติดต่องาน เราเป็นหุ้นส่วนกัน

 

               “…”

 

               “แต่ถ้าคุณไม่อยากให้ผมไป ผมก็ปฏิเสธเขาได้นะเพราะผมก็ทำแบบนั้นไปแล้วคนตัวเล็กขมวดคิ้วมุ่ยยันตัวเองขึ้นมานั่งสบตากับผม เขาดูจะงงๆที่ผมพูดจาวกวนคล้ายกับปั่นประสาทเขา ผมปฏิเสธเขาไปเพราะไม่อยากให้คุณอยู่คนเดียว แต่เลื่อนไปทานข้าวกับเขาพรุ่งนี้แทน

 

               “งั้นแสดงว่าพรุ่งนี้คุณจะปล่อยผมอยู่คนเดียวงั้นสิ

 

               “ใครบอกว่าผมจะทำอย่างนั้น ผมจะพาคุณไปด้วยต่างหาก

 

               “หา ?

 

               เพราะผมจะพาคุณไปเปิดตัวในฐานะคนรัก มันคงดีถ้าทำความรู้จักกับพ่อตาไว้ตั้งแต่เนิ่นๆJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอหวังความรู้สึก งานนี้จะมีคนตอบรับไหม !?

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #563 fujikozung (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 13:17
    เด๊ยวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ การเอาจงแดไปเปิดตัวในฐานะคนรักกะพ่อจงแดเนี่ยยย มันจะดีจริงๆๆๆหรอ แต่ก็ขอให้มันดีเถอะ เพราะตอนนี้จงแดอ่อนแอมากจริงๆๆๆๆๆ ยังไงก็ต้องมีคนคอยอยู่ข้างๆๆ

    #563
    1
  2. #555 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:11
    คุณอาาา ไปเลยค่ะไปเปิดตัว ชอบๆ คุณคิมจะว่ายังไงน้าาา
    #555
    1
  3. #554 NNKS. (@pinkrose_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 01:10
    พ่อตงพ่อตาอะไรกัน มีเปิดตัว โอ้ยยยคุณคริสให้ตายสิ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะสู้ๆ
    #554
    1
  4. #553 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 22:56
    อมยิ้มพร้อมกับความหมั่นไส้ เรียกพ่อตาเต็มปากเต็มคำเลยนะจ๊ะคุณอา
    #553
    1
  5. #552 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 20:36
    กรี๊ด!! ชอบประโยคพี่คริสตอนท้ายใจแหม่มันดีต่อใจแม่ยกจะพาน้องไปเปิดตัวแล้วอ่ะเขินแทนจงแดถ้าเข้าทางพ่อตาได้คิดว่าคงทำ 5555
    #552
    1
  6. #551 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 23:55
    แบคฮยอนเงียบหายไปเลย หวังว่าคงออกมาแล้วไม่เอามาม่ามาด้วยนะแบคฮยอน คุณอาชานยอลก็หายไปเลยนะคะ555555 จัดการเทาให้ได้ไวไวนะ แล้วคุณคิมโทรมามีอะไรรึป่าวเนี่ยยย
    #551
    1
  7. #550 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 06:28
    พี่คริสต้องลุ้นเเล้วว่าน้องจงแดจะตอบรับมั้ยยย พี่คริสสู้ๆ
    #550
    1
  8. #549 Tonpalmkawaii (@Tonpalmkawaii) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    รออยู่นะคะ มาเร็วๆ น้า
    #549
    1
  9. #548 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:21
    ฮือออออ พี่คริสสสส ถ้าจงแดไล่ก็มาหาเราได้นะ55555(โดนตบ) พี่คริสเอาไปเลยค่ะตำแหน่งสามีแห่งชาติ
    #548
    1
  10. #547 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 14:40
    จงแดก็แค่กลัวว่าจะขาดพี่คริสไม่ได้ เด็กน้อยของแม่
    #547
    1
  11. #546 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 11:47
    โอ๊ยพี่คริสพูดงี้จงแดอ่อนไหวรับรักนิดนึงก็ยังดีนะเชียร์ๆ
    #546
    1
  12. #545 NNKS. (@pinkrose_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 11:05
    พี่คริสจะเติมเต็มเองจงแด จงแดรับรักพี่เถอะ สงสารจงแดที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ สู้ๆนะจงแดสู้ๆนะไรต์ เราเพิ่มาอ่านอ่าสนุกมากน่าติดตาม เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #545
    1
  13. #544 KIMWAIN23 (@KIMWAIN23) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 09:23
    โธ่จงแด มัวกลัวอะไรอยู่อีก พี่คริสให้ทุกอย่างขนาดนี้เลยน้าาาาา ลุ้นนนนนนนนนๆ
    #544
    1
  14. #542 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:21
    เชียร์จงแดให้ตอบรับรักค่ะ...พี่คริสออกจะดีขนาดนี้
    #542
    1
  15. #541 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 08:31
    รอนะคะะ จงแดจะตอบรับความรู้พี่เค้ามั้ยน้าาา ><
    #541
    1