TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,623 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    104

    Overall
    28,623

ตอนที่ 21 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 20 : จุดด่างพร้อย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 20

ดริ๊งค์ครั้งที่  20 :  จุดด่างพร้อย

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            แก !”

 

            “อะไรกันคริส โกรธเหรอ ?

 

กึก !

 

            “คุณไม่มีสิทธิ์โกรธคนที่มาก่อนหรอกนะ ของแบบนี้มันวัดกันที่ความเร็ว ใครมาก่อนได้ก่อน ใครดีใครได้เทาหัวเราะไม่ต่างจากคนบ้าเขาใส่กางเกงให้เรียบร้อยแม้ว่าจะยังไม่เสร็จก็ตาม ผมไม่รู้หรอกว่าพวกเขาทำกันไปถึงไหนรู้แค่ว่าจงแดดูขยะแขยงมากเนื้อตัวของเขาสั่นไปหมดแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ในจุดสูงสุดของความกลัว

 

            ความกลัวแสนน่าสะอิดสะเอียนที่มีชื่อว่า จื่อเทา !

 

            “แกไม่ตายดีแน่

 

            “ชีวิตผมตายไปตั้งแต่ที่จงแดจากไป

 

            “!!!”

 

            “นี่ผมกำลังเริ่มชีวิตใหม่

 

            “…”

 

            “ชีวิตใหม่กับคนที่เป็นของผมมาตั้งแต่เริ่ม !”ร่างโปร่งตวาดกร้าวอย่างไม่ยอมแพ้ หนำซ้ำยังถลึงตาใส่อย่างกับว่าเกลียดชังที่ผมเข้ามาในชีวิตของจงแดยังไงยังงั้น ผมไม่มีทางปล่อยให้เขาไปไหนอีกแล้ว เขาเป็นของผมมาตั้งแต่เริ่มและเขาจะต้องอยู่กับผมจนจบเกม

 

            “ฝันเถอะว่าจะได้ทำ

 

            “อะไรนะ...!”

 

            “คุณไม่มีทางได้ทำเป็นครั้งที่สองแน่เทา !”ผมขึ้นเสียงใส่ขณะที่ละออกจากจงแดพุ่งตัวไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายก่อนจะซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาจนเขาล้มลงไปกระแทกกับกำแพงด้านข้าง ผมยันตัวขึ้นเตะอัดเข้าที่หน้าท้องซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามบันดาลโทสะอย่างที่ไม่เคยเป็น

 

            ด้วยความที่เป็นนักธุรกิจภาพลักษณ์ของบริษัทย่อมต้องอยู่ในความคิด ไม่มีทางที่CEO ระดับสูงจะมาทำตัวถ่อยแบบนี้ ทว่าวันนี้ผมขอกลายเป็นคนที่หน้ามืดสักวัน...

 

            ขอผมได้ระบายความเกลียดชังที่ผมมีหน่อยเถอะ !

 

ผัวะ !

           

            “อ็อกซ์ !”เทากระอักเลือดออกมาคล้ายคนใจตายทำให้ผมหยุดขาของตัวเองเอาไว้ หอบนิดหน่อยเนื่องจากใส่แรงมากเกินไปจนเกือบกลายเป็นฆาตกรที่ฆ่าคนด้วยมือตัวเอง แน่นอนถึงจะโดนไปยับขนาดนั้นเทาก็ยังเสตามามองผมได้

 

            เขาเหยียดยิ้มด้วยความพอใจแล้วเค้นเสียงพูดกับผมว่า...

 

            ต่อ...ต่อให้ผมตายผมก็จะลาก...เขาไปลงนรกด้วยกัน

 

            “แก...

 

            “รอดูได้เลยคริส...เขาจะอยู่กับคุณได้อีกไม่นานหรอก เสียงหัวเราะฟังดูโรคจิตทำให้ผมกำหมัดแน่นเป็นจังหวะเดียวกับที่อีกฝ่ายเริ่มจะหมดสติ ผมเลยหยิบเสื้อผ้าของจงแดมาใส่ให้เจ้าตัวลวกๆก่อนจะช้อนร่างเล็กซึ่งยังคงตัวสั่นขึ้นในอ้อมกอด

 

            จงแดไม่ได้พูดอะไรกับผม เขาเอาแต่ร้องไห้ไม่สนใจผู้คนที่มองเขาในตอนที่ผมอุ้มเขามาที่รถ คาดว่าพรุ่งนี้คงเป็นอื้อฉาวจนสนั่นไปทั้งมหาลัย

 

            ไว้ตอนนั้นเราค่อยมาคิดกันใหม่ว่าจะเอายังไง

 

            ตอนนี้ผมอยากให้เขาหายกลัวซะก่อน

 

            ฮึก ฮือคนตัวเล็กสะอื้นฮักยังคงกอดผมไว้แน่นแม้ว่าตอนนี้ผมจะพาเขากลับมาที่คอนโดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมไล่สายตามองดูผิวขาวที่เต็มไปด้วยรอยแดงจ้ำรวมถึงความบอบช้ำของผิวเนียนตามจุดต่างๆเห็นแล้วผมก็อดของขึ้นไม่ได้

 

            ถ้าเกิดผมมาช้ากว่านั้นผมไม่รู้เลยว่าจงแดจะเป็นยังไง

 

            ผมไม่เคยโกรธใครเท่านี้มาก่อนและก็ไม่เคยเจ็บปวดเวลาเห็นใครร้องไห้ได้น่าสงสารเท่านี้

 

            ไม่เป็นไรแล้วนะ ผมอยู่ตรงนี้ เขาทำอะไรคุณไม่ได้แล้ว

 

            “ใช่ ฮึก เขาทำไปแล้วนิ ฮึก เขาทำผมไปแล้วอ่า

 

            “จงแด

 

            “ผมไม่อยากอยู่แล้ว

 

            “อะไร...

 

            ไม่ไหวแล้ว ให้ผมตายเถอะ ผมอยากตาย คริส !"

 

               “จงแด !”ผมคว้าคนตัวเล็กมากอดไว้แน่นตอนที่เขาทำท่าเหมือนจะผลักผมออกแล้วหนีไปจากที่นี่ ผมรู้ว่าสิ่งที่เขาเจอมามันแย่ขนาดไหน รู้ว่าคงไม่มีอะไรสามารถลบล้างมันได้ มันคงกลายเป็นจุดด่างพร้อยในใจไปจนเขาหายไปจากโลกนี้นั้นแหละ

 

               แต่ผมไม่มีทางยอมให้เขาหายไปแน่ ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกัน

 

               เขาต้องอยู่กับผม และผมจะลบล้างมันให้เอง

 

               ไม่เป็นไรนะ มันจะไม่เป็นไร

 

               “ไม่เป็นอะไรล่ะคริส ! คุณไม่ได้เจออย่างผมนิ คุณไม่มีทาง ฮึก ไม่มีทางเข้าใจหรอกคนตัวเล็กสะอึกสะอื้นจนตัวเองหอบพาเอาผมเม้มปากแน่น จงแดส่ายหน้าพยายามจะผลักผมออกทั้งๆที่ในใจเขาคงไม่อยากทำแบบนั้น ทว่าด้วยสิ่งที่เขาเจอมาคงทำให้เขารับมันไม่ได้

 

               ไม่มีใครรับได้หรอกที่ตัวเองถูกข่มขืนน่ะ ต่อให้จะเป็นผู้ชายกับผู้ชายก็ตาม

 

               ผมคงขาดใจตายตรงนั้นแล้วถ้าคุณไม่มา

 

               “ผมขอโทษ

 

               “คุณไปอยู่ที่ไหนมา ฮึก ผมเรียกหาคุณอ่ะ ทำไมคุณถึงมาช้า

 

               “…”

 

               “รู้ไหมว่าผมกลัวขนาดไหน รู้ไหมว่าผมกลัวมากแค่ไหนฮึกเสียงของเขาขาดห้วงคล้ายกับขาดใจ อาการต่อต้านลดลงเหมือนว่าเรี่ยวแรงของเขาสูญหายไปชั่วขณะ ทำให้ผมคลายอ้อมกอดนิดหน่อยเพื่อให้เรามองหน้ากันได้ ปลายนิ้วเรียวยาวเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้า ผมเคยเห็นจงแดร้องไห้มาหลายครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนที่จะน่าสงสารได้เท่านี้

 

               มันแสดงให้เห็นว่าคนบางคนที่ภายนอกอาจจะแข็งแกร่ง ทว่าความจริงภายในกลับอ่อนแอยิ่งกว่าขนนกที่ทำอะไรไม่ได้

 

               ต้องอาศัยลมเท่านั้นถึงจะก้าวเดิน

 

               จงแดเองก็เป็นแบบนั้นเรื่องราวในชีวิตเขาทำให้เขากลายเป็นคนที่ต้องต่อสู้กับชีวิต ด้านชาให้กับทุกสิ่งขณะที่ในใจจริงๆกลับไม่ได้อยากเป็นแบบนี้

 

               ไม่มีใครอยากทำตัวร้ายกาจถ้าโลกนี้ไม่ร้ายกาจกับเราก่อน

 

               และจงแดก็โชคร้ายที่โลกใบนี้หันหลังให้กับเขามานานแสนนานจนกระทั่งมาเจอผม

 

               ผมขอโทษนะ ผมขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจมาช้า

 

               “ไป...ไปอยู่กับลู่หานมาใช่ไหม

 

               “เขารั้งผมไว้ แต่เราไม่ได้ทำอะไรกันหรอกนะ

 

กึก !

 

               “เชื่อสิว่าผมเป็นห่วงคุณแทบบ้า ผมพลาดเองที่มัวแต่หัวช้าไม่ทันคนผมจูบลงบนกลุ่มผมสีสวยกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเพื่อที่จงแดจะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว ตลอดเวลาที่ผ่านมาคนเดียวที่ผมจะทำแบบนี้ได้มีเพียงแบคฮยอน ลูกชายของผมเท่านั้น แต่พอจงแดเข้ามาผมกลับรู้สึกว่า...

 

               ผมกอดเขามากกว่าที่กอดลูกชายตัวเอง

 

               แบคฮยอนคงเสียใจน่าดูที่รู้แบบนี้ ทว่าผมขอเด็กคนนี้ให้เป็นข้อยกเว้น ไม่ว่ายังไงผมก็อยากจะดูแลเขาแม้ว่าเขาอาจจะไม่ต้องการก็ตาม ถึงอย่างนั้นผมก็อยากได้เขามาดูแล

 

               ดูแลลูกนกตัวน้อยตัวนี้

 

               ผมขอโทษนะ ให้อภัยผมนะ

 

               “ฮึก ฮือ

 

               “ผมอยู่ตรงนี้นี่แทบจะเป็นครั้งแรกๆเลยก็ว่าได้ที่จงแดยอมกอดตอบผมนอกจากตอนที่เรามีอะไรกัน แถมยังเป็นการกอดแบบเต็มใจระคนโหยหา มีจิกเล็บลงกับแผ่นหลังผมบ้างซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ขอเพียงแค่เขาพอใจแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

 

               ผมปลอบใจเขาเกือบสองชั่วโมงจงแดยังคงมีท่าทีหวาดกลัวและเศร้าโศก รวมถึงอาการอาเจียนแสดงความสะอิดสะเอียนเวลานึกถึงเรื่องของเทาอีก

 

               เราคงต้องรอดูอาการอีกที ถ้าเกิดมันร้ายแรงกว่าที่คิดบางทีผมอาจต้องติดต่อเพื่อนที่เป็นจิตแพทย์มาช่วยคุยกับเขา

 

               ผมไม่อยากให้เขาคิดมากจนกลายเป็นโรคซึมเศร้าหรอกนะ

 

               จงแด

 

               อะ...

 

               “มานี่สิผมรั้งกายบางให้ขึ้นมานั่งบนตักในอ่างอาบน้ำที่มีน้ำอยู่เกือบเต็มอ่าง ตอนนี้ผมกำลังอาบน้ำให้เขา ทว่าอีกฝ่ายกลับเอาแต่นั่งซึมไม่หือไม่อืออะไรจนน่าเป็นห่วง ใบหน้าของเขายังคงแสดงให้เห็นถึงความหวาดระแวงระคนหวั่นกลัว ผมเลยพยายามทำอะไรให้มันอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่เป็นไรนะ ผมจะลบมันออกให้หมดเอง

 

               “ต่อให้ร่างกายผมจะไม่เหลือรอยที่เขาทำไว้ แต่ผมลืมมันไปไม่ได้หรอกนะคริส

 

               “…”

 

               “มันยังคงติดที่ใจผมอยู่

 

               “งั้นช่วยเอาผมไปแทนที่เขาได้ไหม

 

               “…”

 

     “ช่วยจดจำสัมผัสของผมให้มากกว่าที่เขาทำร้ายคุณได้ไหม จงแด

 

               “เอาสิ

 

               “อะ...

 

               “ทำตามที่คุณพอใจเลยคริสผมพลิกกายบางให้หันมาหาก่อนจะประทับจูบลงบนเรียวปากหวานอย่างที่เคยทำ จงแดยื่นมือมาโอบรอบคอผมให้ผมได้สัมผัสเขาได้ทั่วถึงมากขึ้น เรียวลิ้นชื้นสอดกระหวัดรัดเกี่ยวกันพร้อมกับริมฝีปากบดขยี้เข้าหากันคล้ายโหยหา

 

               มือของผมเริ่มสัมผัสไปทั่วกายขาวปลุกเร้าให้อีกฝ่ายตื่นตัว แน่นอนว่าตอนที่ผมผละจูบจงแดหอบนิดหน่อย อาจมีตัวสั่นบ้างแต่ก็ดูจะไม่ใช่ในทางที่เลวร้ายเท่าไหร่ ผมไล้มือตามผิวขาวทาบริมฝีปากลงกับรอยแดงจ้ำสวมทับร่องรอยของตัวเองลงไปแทน

 

               คริส อื้อคนตัวเล็กครางอื้ออึงในลำคอดูพอใจกว่าตอนที่ถูกเทากระทำหลายเท่า ผมกัดฟันกรอดข่มอารมณ์ตัวเองไม่ให้ทำรุนแรงกับเขา แม้ว่าตอนนี้เขาจะดูยั่วยวนผมมากเหลือเกิน แต่ผมก็ไม่อยากให้เขาเจ็บหรือรู้สึกว่านี่เป็นการกระทำที่เลวร้าย

 

               ผมไม่อยากให้เขาคิดว่าผมจะทำกับเขาเหมือนที่เทาทำ

 

               ผมจะไม่มีทางทำระยำแบบที่ไอ้สารเลวนั้นทำอย่างแน่นอน

 

               อื้อ !”

 

               “จงแด อึก จงแดผมเรียกชื่ออีกฝ่ายหลังจากให้เขาได้สัมผัสของร้อนจากผม น้ำในอ่างกระเพื่อมเมื่อผมขยับกายหนักหน่วงคล้ายจะทำให้เขาจมลงไม่ก็ละลายไปกับร่างกายผมตอนนี้ จงแดเชิญหน้าขึ้นส่งเสียงครวญครางแสนน่าฟัง

 

               ผมรู้ว่าเขาพยายามจะข่มความกลัวเอาไว้

 

               เพราะงั้นผมเลยยื่นหน้าไปจูบเขาอีกครั้งให้เขารับรู้ว่าเขามีผมอยู่ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ ผมยินดีจะเป็นเกราะคุ้มภัย ยินดีจะทำหน้าที่คนข้างกายถ้าเกิดว่าเขาพอใจ

 

               ผมยินดีจะเป็นให้เขาได้ทุกอย่างตราบที่เขาต้องการ

 

        เป็นของผมนะจงแด

 

               ไม่ใช่แค่ตอนนี้ ผมอยากให้เขาเป็นของผมตลอดไป...

 

-KRIS PART END-

 

               ผมไม่รู้เลยว่าผมถูกคริสสัมผัสนานขนาดไหน รู้แค่ว่าตอนนี้ร่างกายของผมบอบช้ำมากแถมยังปวดล้าไปหมด อาจผิดที่ผมไปเรียกร้องขอให้อีกฝ่ายทำแม้ว่าร่างกายจะไม่ได้เอื้ออำนวยนัก เราไม่ได้ทำนานเท่าทุกครั้งที่ผ่านมาแต่ผมก็รู้สึกดีกว่าการไม่ทำอะไรเลย

 

               ผมดีใจที่เขาแตะต้องผมอย่างไม่รังเกียจ

 

               ดีใจที่เขาไม่หันหลังให้ผมเหมือนที่คนอื่นทำ

 

               ดีใจที่เขายังอยู่ตรงนี้ ในจุดที่ผมลืมตาขึ้นมากี่ครั้งผมก็จะยังเจอหน้าเขาอยู่ มันทำให้ผมมีความสุขและรู้สึกว่าบนโลกใบนี้ยังมีคนที่ต้องการผมอยู่ ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเหมือนที่ผ่านมา เพราะงั้นในตอนที่เขาทาบทับลงมาผมถึงโอบกอดเขาไว้แน่น

 

               ผมกลัวว่าเขาจะหายไป

 

               ผมกลัวว่าเสียเขาไป

 

               ผมไม่อยากเสียเขาไปเลย

 

               อยู่กับผมนะ ฮึก

 

               “จงแด

 

               “ไม่ว่าผมจะไล่กี่ครั้งได้โปรด อย่าทิ้งผมไป

 

กึก !

 

               “ผมขาดคุณไม่ได้ ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณหยาดน้ำตาร่วงหล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างห้ามไม่อยู่ในรอบสุดท้ายที่เรากอดกัน ผมฝังหน้าลงกับแผ่นอกของเขาสะอึกสะอื้นจนตัวโอนไปหมด ส่ายหน้าเบาๆเป็นการตอกย้ำว่าผมให้เขาไปจากผมไม่ได้

 

               ในเกมที่เราเล่นกัน ที่เราท้าพนันกันไว้...

 

               ผมกลายเป็นผู้แพ้ที่กลืนน้ำลายตัวเอง

 

               อยู่กับผมนะคริส

 

               “ผมไม่มีทางทิ้งคุณไปไหนจงแด

 

               “ฮึก

 

               “ผมจะไม่มีวันไปจากคุณฝ่ามือร้อนจัดทาบลงบนแก้มขาวที่ขึ้นสีแดงเรื่อด้วยอารมณ์รัก คริสประคองใบหน้าผมให้สบตากับเขาจูบลงมาซ้ำๆให้ผมเข้าใจว่าเขาจะทำตามคำพูดที่ให้ไว้ พร้อมกับปาดน้ำตาให้ การกระทำแสนอ่อนโยนครั้งหนึ่งผมเคยหวาดกลัวมันจับใจเพราะผมไม่อยากให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอย

 

               ทว่าตอนนี้ผมกลับเรียกร้องหามันดั่งลูกนกเอาแต่ใจ

 

               ผมละทิ้งความกลัวไปแล้วเปิดใจรับเขามาแทน

 

               คุณอาจไม่รู้ว่าผมรู้สึกยังไงและบางทีต่อให้ผมพูดไปคุณก็อาจไม่เชื่อใจ

 

               “คริส

 

               “แต่อย่างน้อยผมก็อยากให้คุณรู้ไว้ร่างสูงยกยิ้มหวานจูบลงมาบนหลังมือขาวของผมสบตาผมนิ่งด้วยแววตาจริงจังที่พาให้หัวใจของผมสั่นไปหมด วินาทีนั้นผมเม้มปากแน่นตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาพูดออกมา เป็นถ้อยคำที่ผมไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับมันจากใคร

 

               เป็นประโยคที่ไม่ว่าใครต่างก็ต้องตกใจ

 

               ประโยคที่ทำให้ผมนิ่งค้างไปเลย

 

               ผมรักคุณ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอจุดด่างผล็อย ฉากคัทอาจลง !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #543 fujikozung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:27
    อย่างน้อยการกระทำของคริสก็ช่วยเยียวยาจงแดได้ ตนิสสารภาพรักกะจงแดแล้ว แล้วจะแดหระจะพูดอะไรตอบกลับคริสไปรึเปล่า
    #543
    1
  2. #540 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 16:30
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด พี่คริสเราบอกรักน้องจงแดเเล้ววววววววววววววววววว
    #540
    1
  3. #539 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 15:15
    พี่คริสบอกรักจงแดแล้วววว...เหลือจงแดแล้วที่จะบอกความรู้สึกไป...
    #539
    1
  4. #538 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 11:30
    ผมรักคุณ กรีดร้องงงงงงงงง
    แต่เหลืออีกด่านหนึ่ง...แบคฮยอน
    #538
    1
  5. #537 KIMWAIN23 (@KIMWAIN23) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:13
    ฮือออออออ ละลายไปแล้ว พิคริสบอกรักแล้วววววววววว ส่วนจงแดก็รับรักพี่เขาไปเถอะนะะะะ ;0;
    #537
    1
  6. #536 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 20:29
    โอ้ยยยยย พี่คริสอ่อนโยนมากกกกกกก
    จงแดต้องเข้มแข็ง ห้ามคิดแบบนั้นเด็ดขาดนะ
    #536
    1
  7. #535 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:48
    ฮืออออ สงสารจงแดดด
    #535
    1
  8. #534 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:06
    ลงเลยๆ -..- 55555 รอที่เหลือนะคะะ
    #534
    1
  9. #533 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 10:53
    พี่คริสใจดี้ใจดี
    #533
    1
  10. #532 Mint5519 (@Mint5519) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:21
    จงแดอย่าคิดสั้นน่ะ อี้ฝานต้องปลอบน้องน่ะ เทา-มันเลวมากๆ มาต่อเร็วน่ะไรต์ สู้ๆ#ชูป้ายไฟ
    #532
    1
  11. #531 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:45
    จงแดอย่าทำอะไรแบบนั้นเลยอะ เทาร้ายมสกยิ่งร่วมมือกับลู่หานละคูณสองเลย หึ่ยยยย
    #531
    1
  12. #530 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 08:19
    คริสปลอบน้องอีกๆๆๆ
    #530
    1
  13. #529 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 00:26
    ฮือออ จงแด อย่าคิดอะไรแบบนั้นน
    #529
    1
  14. #527 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 09:49
    เราจะรอออ
    #527
    1
  15. #526 Chompoo_ccn (@Chompoo_ccn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 09:38
    อยากอ่านแล้วค่าาา
    #526
    1
  16. #524 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 07:28
    ลูกแม่ พี่คริสดูแลน้องด้วย
    #524
    1
  17. #523 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 07:26
    รอน้าาาา
    #523
    1
  18. #522 yuii040840 (@yuii040840) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 07:11
    รอค่าาาา
    #522
    1