ตอนที่ 19 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 18 : ศึกสองด้าน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 เม.ย. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 18

ดริ๊งค์ครั้งที่  18 :  ศึกสองด้าน

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ว่าไงนะ

 

กึก !

 

            “คริส ?ผมเลิกคิ้วสูงแสดงให้เห็นว่าผมแปลกใจระคนตกใจไม่น้อยที่ได้ยินชื่อนั้น คิ้วของผมถึงกับขมวดกันเมื่อได้ยินถ้อยคำนั้นหลุดออกมาจากปากของมินซอก ลู่หานบอกว่าฉันไปแย่งแฟนมันเหรอ ?

 

            “ใช่แล้ว

 

            “...

 

            “เห็นมันโกรธมากเลยนะ เอาแต่พูดให้นายดูเสียๆหายๆ ดีนะที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยเชื่อกันเพราะรู้จักนิสัยนายดี ว่าต่อให้ภายนอกนายดูแบดแค่ไหน นายก็ไม่เคยแย่งแฟนใครสักคน หรือต่อให้แย่งก็แค่ชั่วคราว นายมันพวกวันไนท์อยู่แล้วนิ จริงไหม

 

            “...ก็ใช่ผมพยักหน้าแม้ว่าตอนแรกจะอึกอักนิดหน่อย แต่ที่แน่ๆคือผมไม่ได้อึกอักเรื่องที่คนอื่นมองผมว่าเป็นคนยังไง บอกตามตรงตอนนี้ผมเข้าใจทุกอย่างแบบชัดเจน ที่ลู่หานมันมาวุ่นวายกับผมและคริสก็เพราะว่ามันชอบคริส ไม่ได้เป็นห่วงแบคฮยอนจริงๆ

 

            เป็นอย่างที่ผมคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด ไอ้นี่มันร้ายกว่าผมซะอีก !

 

            “แล้วตกลงว่าคนที่นายคบด้วยใช่คริสหรือเปล่าล่ะ

 

            “ใช่ เขาชื่อคริส

 

            “จงแด...!”

 

            “แต่ฉันไม่ได้แย่งเขามาจากลู่หานเพราะว่าเขาไม่เคยเป็นของลู่หาน

 

            หา ?

 

            “คริสเป็นของฉัน ไอ้เวรนั่นต่างหากที่มันพยายามจะแย่งผมกดเสียงต่ำบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าผมเกลียดชังลู่หานมากแค่ไหน เราเคยเป็นเพื่อนเที่ยวที่ดีต่อกัน แต่พอรู้แบบนี้ผมขอบายดีกว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่เอาตัวเองไปรู้จักกับคนอย่างนั้น แน่นอนคำพูดของผมทำให้มินซอกเบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนงุนงง

 

            เขาคงสงสัยว่าตกลงใครพูดจริงกันแน่

 

            “นี่มันยังไงกันแน่เนี่ย ฉันงงไปหมดแล้ว

 

            มันมาบอกฉันให้เลิกยุ่งกับคริสเพราะว่าเขาเป็นพ่อของแบคฮยอน

 

            “ว่าไงนะ...!”

 

            “เชื่อฉันมินซอก ฉันไม่ได้ไปยั่วเขา เขาต่างหากที่เข้ามาหาฉันก่อน นายคิดว่าฉันจะเป็นคนวิ่งโร่ไปอ้าขาให้ผู้ชายหรือไงผมเลิกคิ้วใส่เป็นการถามว่าเขาคิดแบบนั้นเหรอ ซึ่งเจ้าตัวก็ชะงักนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้า เราสองคนก็รู้จักกันมานานพอที่จะรู้จักนิสัยกันบ้าง ไม่งั้นผมคงไม่ถามหรอกว่าผมเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่า ฉันพยายามผลักไสเขาแล้วแต่เขาไม่ไป จนลู่หานมาเห็นว่าเราสองคนอยู่ด้วยกัน เฮอะ สงสัยอาการอยากได้จนตัวสั่นมันกำเริบมั้งถึงได้ดิ้นเร่ามาสั่งให้ฉันออกไปจากชีวิตของคริสน่ะ

 

            “งั้นแสดงว่ามันพยายามจะกำจัดนายเพื่อให้ได้พ่อของแบคฮยอนเหรอ

 

            “คงงั้น

 

            “…”

 

            “นายคิดว่าแบคฮยอนจะดีใจไหมล่ะที่ได้เพื่อนสนิทตัวเองเป็นแม่ใหม่

 

            “…”

 

            “คงสนุกพิลึกผมแค่นหัวเราะอย่างสมเพช เมื่อนึกถึงว่าแบคฮยอนจะรู้สึกยังไงถ้าได้รู้เรื่องนี้ กับผมอาจจะเกลียดซึ่งมันก็ไม่แปลก ยังไงเราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว แต่กับลู่หานลองนึกภาพที่ลู่หานบอกความจริงสิงานนี้ไอ้ที่ออกปากปกป้องเพื่อนมาตลอดคงโดนเกลียดเข้าให้

 

            อยากรู้จักว่าถ้าผมเปิดทางให้แบคฮยอนรู้ความจริงมันจะเป็นยังไง

 

            น่าสนุกดีแฮะJ

 

            “แล้วนายจะเอาไงต่อ ฉันได้ยินมันพูดว่ามันจะทำทุกทางให้นายออกไปจากชีวิตคริส

 

            “ไม่ต้องไปสนใจมันหรอกมินซอก

 

            “…”

 

    หมาที่คนไม่เอา มันก็ดีแต่เห่าชวนตีเท่านั้นแหละ

 

กึก !

 

               “อย่างมากก็ส่งคนมาเล่นงานฉันเหมือนพวกหมาทั่วไป และแน่นอนว่าฉันไม่กลัวสักนิดเดียวผมยักไหล่อย่างไม่สนใจพลางส่ายหน้าเบาๆราวกับเวทนาให้กับการเล่นเกมของลู่หาน ซึ่งมันไม่มีความเป็นมืออาชีพเอาซะเลย

 

               จะเล่นเกมทั้งทีแต่เลือกใช้วิธีของหมาทั่วไป

 

               เฮอะ นี่คงคิดว่าผมจะเป็นนางเอกรอให้คนของมันมาดักทำร้ายผมได้ง่ายๆงั้นสิ

 

               มีแต่ในละครเท่านั้นแหละที่จะเจอแบบนั้น บอกเลยว่าถ้ามันส่งคนมาทำร้ายผม ผมจะเล่นมันกลับ จะขยี้ให้มันจมลงไปในดินเอาให้ชาตินี้กลับมาโงหัวไม่ได้อีกเลยคอยดู

 

               จะทำให้มันรู้ว่ามันเล่นผิดคน !

 

               เอาเถอะยังไงนายก็ระวังตัวไว้บ้างก็แล้วกัน

 

               “…”

 

               “ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาฉัน ฉันยินดีช่วย

 

               “ขอบใจเจ้าตัวพยักหน้าพลางตาบบ่าผมสองสามทีเป็นเชิงรู้กัน ก่อนที่พวกเราจะกลับมาจดงานตามสไลด์ต่อแม้ว่าอาจารย์จะเปิดผ่านไปหลายสไลด์แล้วก็ตาม ระหว่างนั้นผมก็คิดหาแผนการว่าจะจัดการยังไงกับไอ้เห็บหมัดแสนวุ่นวายนี่ดี

 

               บางทีผมน่าจะเอาเรื่องนี้ไปบอกคริส

 

               คงสนุกพิลึกถ้าคริสตอกหน้าไอ้เวรนั่นอีกสักรอบสองรอบให้มันเจียนตายไปเลยโทษฐานมาลองดีกับผม และมาชอบคนคนเดียวกับผม

 

               ไม่สิ ต้องบอกว่ามาชอบคนของผมต่างหาก ผมไม่ได้ชอบคริสสักหน่อย

 

               เราก็แค่...คู่นอนกันก็เท่านั้น

 

ตอนเย็น

 

               หลังจากตอนนั้นผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับมินซอกอีก แค่พอเลิกเรียนเราก็ไปกินข้าวด้วยกันก่อนที่ผมจะกลับมาเรียนต่อในอีกวิชา ตอนแรกมินซอกทำท่าจะรอไปส่งผมที่คอนโดทว่าผมก็ปฏิเสธน้ำใจเขาไปบอกว่าเดี๋ยวคริสมารับ ว่ากันตามตรงถ้าจะมีเพื่อนที่ไปมาหาสู่ห้องผมบ่อยสุดผมก็ว่ามินซอกเนี่ยแหละ แต่พอชีวิตผมมีคริสเขาก็ไม่ได้มาอีกเลย

 

               เหมือนเจ้าตัวก็จะมีปัญหากับคนของตัวเองเหมือนกัน

 

               ซึ่งผมก็ไม่ได้ถามอะไรเขาหรอก ถ้ามันไม่เกี่ยวหรือมีอิทธิพลกับผม ผมไม่จำเป็นต้องรู้

 

ติ๊ง !

 

               “หือ ? เสียงข้อความที่ดังขึ้นทำให้ผมหยิบมือถือมาดูก่อนจะพบว่าคนที่ส่งข้อความมาเป็นคริส ดีที่ผมไม่ได้นั่งหน้าห้องอาจารย์เลยมองไม่เห็นตอนผมหยิบมือถือขึ้นมากดพิมพ์ข้อความตอบเขาไป

 

               KRIS : จะเลิกเรียนหรือยัง

 

               KRIS : ผมกำลังจะไปรับแล้ว

 

               JONGDAE : อีกสักพัก

 

               JONGDAE : ไม่น่าจะเกินสิบห้านาทีอาจารย์ก็ปล่อย

 

               ผมพิมพ์ตอบอย่างรวดเร็วราวกับรอเวลาเขาไลน์มา แน่นอนว่าผมไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบ ผมเพียงแค่วางมือถือไว้บนโต๊ะข้างสมุดเลคเชอร์ขณะที่ตัวเองกำลังจดงานตามที่อาจารย์สอน วันนี้ผมเมื่อยมือมาก มีแต่รายวิชาที่ต้องจดทั้งนั้นเล่นเอาผมอดเบื่อไม่ได้

 

               ถึงอย่างนั้นก็ต้องจดไป

 

               ไม่มีใครให้ผมลอกหรอกจริง

 

ติ๊ง !

 

               KRIS : โอเค ผมรอที่เดิมนะ

 

               KRIS : เลิกเรียนแล้วอย่าแอบไปเที่ยวไหนล่ะ ตรงมาที่รถเลยเข้าใจไหม

 

               JONGDAE : เป็นพ่อผมหรือไงสั่งอยู่ได้

 

               JONGDAE : ผมอยากทำอะไรผมก็ทำเองแหละน่า

 

               KRIS : แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่

 

               KRIS : ผมอยากกอดคุณจะแย่แล้ว

 

               ใบหน้าผมร้อนวูบอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งๆที่ถ้อยคำนี้ก็ไม่น่าจะมีอิทธิพลกับคนอย่างผมเท่าไหร่ ทว่ามันกลับทำให้ผมกัดปากตัวเองเผลอยิ้มออกมานิดหน่อย หนำซ้ำหัวใจยังเต้นแรงอีกต่างหากทำเอาผมอยากจะควักมันปาทิ้งไปทางอื่นซะจริงๆ

 

               ผมไม่ควรมาหวั่นไหวกับอะไรแบบนี้เลยจริงๆ เสียภาพลักษณ์ของผมหมด

 

               คุยกับใครอยู่เหรอ

 

               “อ๊ะ !”

 

               “น่าสนุกนะ...หึราวกับหัวใจหยุดเต้น ผมเบิกตากว้างเมื่อเสียงคุ้นเคยดังขึ้นข้างหูทำเอากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รับรู้ได้เลยว่าร่างกายเย็นวาบขนาดไหนตรงข้ามกับเหงื่อกาฬที่ไหลหยดลงมาคล้ายลดหลั่นความกลัว

 

               ลมหายใจรุ่มร้อนคลอเคลียอยู่ที่ต้นคอยิ่งสร้างความสั่นไหวให้กับร่างกายผม ไล่สายตามองมือหนาที่เลื่อนมาจับมืออีกข้างของผมไว้

 

               ในตอนนั้นผมเหมือนจะร้องได้เอ่ยชื่ออีกฝ่ายออกมาด้วยความกลัว...

 

               ทะ...เทา

 

               ไงคนดีของฉัน

 

               “อึก...!”

 

               ได้เจอกันอีกแล้วนะJ

 

               ผมหายใจแรงขึ้นรู้สึกหอบหนักทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ยังปกติดีที่สุด ทว่าพอรู้ว่าคนข้างๆคือใครร่างกายก็เหมือนจะเป็นอัมพาตชั่วขณะ ผมว่าตอนแรกคนข้างผมก็ไม่ใช่อีกฝ่ายนะแล้วทำไมอยู่ดีๆถึงกลายเป็นเขาไปได้นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรกัน

 

               นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย !

 

               “ตัวสั่นใหญ่แล้วที่รัก

 

กึก !

 

               “กลัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอร่างกายของผมแข็งทื่อแทบจะทันทีที่อีกฝ่ายวาดแขนมาวางลงบนพนักพิงด้านหลังของผม ส่งผลให้ท่อนแขนร้อนแนบชิดกับแผ่นหลังสร้างความตื่นตระหนกให้ผมเป็นเท่าตัว ยิ่งอีกฝ่ายยืนหน้ามาคลอเคลียอยู่ข้างหู ความกลัวก็ยิ่งจู่โจมผมมากขึ้น

 

               ทำไมอาจารย์ไม่สังเกตหรือว่าพูดอะไรสักอย่าง เขาน่าจะเห็นนะว่าผมไม่โอเคกับสถานการณ์นี้

 

               อย่างน้อยก็ปล่อยให้ผมออกไปจากตรงนี้

 

               ให้ผมไปหาคริสเถอะ เพราะตอนนี้แรงจะหายใจผมยังแทบไม่มี อยากจะพิมพ์ข้อความหาคริสมือมันก็ไม่ยอมทำตาม

 

               ไม่ไหว...กลัวจนตัวสั่นไปหมดเลย

 

               ทะ...ทำไมถึงมาที่นี่ได้ เมื่อกี้ไม่ได้อยู่...

 

               “เวลาเปลี่ยนจุดยืนคนก็เปลี่ยนนะจงแด

 

               “…”

 

               “แต่ความรักที่ฉันมีต่อหน้ามันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยล่ะ กลับกันมันมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้นจนฉันแทบจะคลั่งตายให้กับความรักที่มีต่อหน้าจะแย่อยู่แล้ว

 

               “ทะ...เทา

 

               “นายเนี่ยเป็นยาเสพติดเลิศรสเลยล่ะผมสะดุ้งเฮือกตอนที่เขาเอาปลายนิ้วเย็นจัดมาไกล่เกลี่ยที่แก้มของผมเป็นการหยอกล้อ กลิ่นโคโลญอันคุ้นเคยพาให้ความทรงจำต่างๆกลับมาแม้ว่าผมจะพยายามลืมมันแทบตายจนต้องใช้เวลาเป็นปีๆเลยก็ตาม ยังจำกลิ่นของฉันได้ไหม กลิ่นที่เคยแต่งแต้มอยู่บนผิวของนายยังไงล่ะ กลิ่นที่นายชอบเรียกร้องขอให้ฉันสัมผัส

 

               “อึก...

 

               “ถ้านายลืมมันไป ฉันยินดีจะเตือนความจำให้นายใหม่

 

               “…”

 

               “เอาให้ย้ำลึกเข้าไปในหัวใจจนนายลืมกลิ่นของคนอื่นไปหมดเลยเทาเน้นคำว่า คนอื่น ข้างหูผมทำเอาผมเผลอหลับตาปี๋ด้วยความหวาดหวั่น พลันหัวใจก็เต้นกระหน่ำเมื่อจู่ๆอาจารย์ก็สั่งเลิกคลาสกะทันหันทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูจะไม่มีวี่แววว่าจะปล่อย

 

               วินาทีนั้นเหล่านักศึกษาร้องเฮในใจรีบเก็บของทยอยออกไปจากห้อง ผิดกับผมที่อยากจะทำแทบขาดใจแต่ทำไม่ได้

 

               มือของผมถูกอีกฝ่ายจับเอาไว้อย่างแน่นหนา !

 

               “ปละ...ปล่อยนะ ฉันจะกลับบ้าน

 

               “เดี๋ยวฉันไปส่งให้เอง

 

               “ไม่ต้องผมส่ายหน้าพรืดใหญ่พยายามจะบิดมือออกจากการจับกุม ฉัน...ฉันกลับเองได้

 

               “กลับเองได้แล้วจะให้มันมารับทำไม

 

               “อ๊ะ !”

 

               “ฉันไม่ได้โง่จนไม่รู้อะไรนะจงแด นายเนี่ยมันโกหกไม่เก่งเหมือนเคยเทาเหยียดยิ้มหยันแสดงความร้ายกาจออกมาให้ผมเบิกตากว้าง ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเขาคว้ามือถือของผมไปดูแชทการสนทนาล่าสุด

 

               และเมื่อทุกคนเดินออกไปจากห้องเช่นเดียวกับอาจารย์ ร่างโปร่งก็ทำเรื่องร้ายกาจกับผม

 

เพล้ง !

 

               “ไม่ !” ผมอุทานลั่นทันทีที่อีกฝ่ายปามือถือผมออกไปนอกหน้าต่างส่งผลให้มันตกลงไปข้างล่างเช่นเดียวกับเศษกระจกที่ผล็อยลงไม่ต่างจากกัน วินาทีนั้นผมทำท่าจะวิ่งไปดูสภาพมือถือ หากแต่ร่างกายกลับถูกกระชากให้ลุกขึ้น

 

               เทาผลักผมให้ลงไปกองกับพื้นตามมาคร่อมทับตัวผมไว้ด้วยความรวดเร็ว !

 

               “เทา ! จะทำอะไรน่ะ !”

 

               “ก็ทำเหมือนที่เคยทำไง

 

               “!!!”

 

               “ลืมไปแล้วเหรอว่าครั้งแรกของพวกเราก็เกิดที่ห้องเรียนเทาระเบิดหัวเราะลั่นไม่ต่างจากคนบ้า เขารวบข้อมือทั้งสองข้างผมไว้เหนือหัวด้วยมือเขาเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็บีบขย้ำไปตามร่างกายช่วงบนดึงเสื้อนักศึกษาผมออกจากกางเกงเลิกขึ้นจนเผยให้เห็นช่วงอก

 

               ที่มีรอยแดงของคริสแต้มอยู่เจือจาง

 

               นี่นายมีเซกส์กับมันด้วยเหรอ

 

               “อ๊ะ !”

 

               “คงสนุกมากสินะที่ได้อ้าขาให้คนอื่นร่างโปร่งกดเสียงต่ำเหยียดยิ้มมุมปากอย่างเวทนาขณะที่ไล้มือไปตามรอยช้ำพวกนั้น น่าเสียดายนะที่นายจะไม่ได้ทำแบบนั้นอีกแล้ว

 

               “เทา หยุดนะ ไม่เอา

 

               “นายไม่เอา แต่ฉันเอานิ

 

กึก !

 

               ไม่ต้องห่วงนะคนดี นายจะรู้ดีจนลืมมันไปเลยล่ะJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอศึกสองด้าน งานนี้มีแต่คนทิ่มแทง !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #496 fujikozung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 21:10
    เฮ้ออออออ อย่างน้อยจงแดก็ยังมีคนที่เป็นเหมือนเพื่อนอย่างพี่หมินบ้าง แต่ตอนนี้จงแดจะรอดจากสถานการณ์แบบนี้ไปได้ยังไง ใครก้ได้ช่วยเข้ามาในห้องเรียนตอนนี้ด้วยเถอะ
    #496
    1
  2. #493 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 01:41
    พี่คริสมาข่วยจงแดเร็วววววววววว
    #493
    1
  3. #492 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:19
    คริสสสสสส!!!!! มาช่วยจงแดเดี๋ยวเน้ ฮืออออ มาไม่ทันจะโกรธ
    #492
    1
  4. #491 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 21:45
    พี่คริสรีบมาช่วยจงแดที!!! ลุ้นมากจงแดจะรอดจากเทามั้ยเทาก็น่ากลัวมากจิตมาก
    #491
    1
  5. #490 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 11:39
    อย่าทำจงแดดดด โอ้ยยน คริสจะมาช่วยมั้ยอะ อย่าทำน้องงง TT
    #490
    1
  6. #489 Mint5519 (@Mint5519) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 11:20
    3คำสำหรับเทาน่ะจ๊ะ พ่อง - ตาย จ๊ะ
    #489
    1
  7. #488 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 06:26
    เทาเธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ ม่ายยยยยยย
    #488
    1
  8. #487 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:50
    เทาเข้าเข้ามาได้ยังงายยยย จงแดไลน์ไปบอกคริสเลยยย
    #487
    1
  9. #486 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:11
    เทาอย่าทำอะไรลูกฉันนร้าาาาาาาาาา
    #486
    1
  10. #485 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:14
    ศึกครั้งนี้ช่างใหญ่หลวงนักรอจงแดเปิดหน้ากากลู่หานให้แบคฮยอนรู้ว่าสักทีว่าเปนคนยังไง
    #485
    1
  11. #484 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 15:32
    ลู่หานร้ายยย ใส่ร้ายจงแดซะ
    #484
    1
  12. #483 Dinaadin N.England (@DHMA) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 10:33
    รอต่อไป
    #483
    1
  13. #482 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 17:19
    รอค้าบบบ
    #482
    1
  14. #481 Exoly (@Exoly) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:03
    รอออออออออออออ รอหนักมากกกกกก
    #481
    1
  15. #479 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 07:22
    รอนะคะะ เริ่มดุเดือดขึ้นทุกที
    #479
    1