TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,669 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    28,669

ตอนที่ 18 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 17 : ตามล่าทุกวินาที [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 เม.ย. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 17

ดริ๊งค์ครั้งที่  17 :  ตามล่าทุกวินาที

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            ผมไม่ทิ้งคุณแน่นอนนกน้อย

 

กึก !

 

            “ผมจะมาถึงก่อนที่กูจะโทรบอกผมอีกร่างสูงยิ้มให้ผมวางมือลงบนหัวลูบเบาๆคล้ายปลอบโยน ผมเลยรู้สึกปลอดภัยขึ้นมานิดหน่อย ถึงอย่างนั้นความกลัวในใจก็ไม่อาจจะถูกทำลายลงได้ง่ายๆอยู่ดี ผมพยักหน้ารับคำของเขาก่อนจะหยิบกระเป๋าเดินลงมาจากรถ

 

            คริสรอจนผมเดินเข้ามาในมหาลัยถึงค่อยออกรถไปทำงาน

 

            วันนี้แตกต่างจากทุกวันมากนัก แม้ผู้คนจะยังคงนินทาผมลับหลังเหมือนเดิมก็ตาม ถึงอย่างนั้นบรรยากาศมันก็ไม่ปกติ ผมรู้สึกวังเวงและเหมือนถูกจ้องมองตลอดเวลา พยายามไม่สนใจไม่วายก็กวาดตามองไปทั่วคล้ายกับหาผู้ต้องสงสัย

 

            อาการประหม่าชโลมไปทั่วหัวใจ ผมรู้สึกกังวลจนตกใจกับอะไรง่ายๆ ทั้งๆที่นั่นไม่ใช่นิสัยปกติของผมเลยสักนิด

 

            บางทีผู้คนอาจจะหัวเราะเยาะผมอยู่ก็ได้

 

            พลัน...!

 

หมับ !

 

            “จงแด !”

 

            “อ๊ะ !” ผมสะดุ้งสุดตัวตอนที่แขนถูกคว้าจากด้านหลัง วินาทีนั้นหัวใจเต้นรัวเร็วมากไม่ต่างจากคนกำลังชัก ความกลัวทำให้ผมไม่กล้าหันไปมองคนข้างหลังว่าเป็นใคร ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ยอมปล่อยผมไปออกกระชากให้ผมหันไปเผชิญหน้าเขา

 

            ในตอนนั้นความโล่งใจก็ปรากฏเมื่อคนที่รั้งผมไม่ใช่เทา

 

            ลู่หาน...

 

            “อะไรของนาย ทำไมหน้าซีดขนาดนั้น

 

            “ฉัน...

 

            “กลัวฉันจะทำร้ายขนาดนั้นเลยหรือไงลู่หานว่าพลางตวัดนัยน์ตาไม่พอใจมาสบกับผมอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ตั้งแต่รู้ว่าผมเล่นแง่อยู่กับพ่อเพื่อนรักของเขา ซึ่งต่อให้ห้ามตอนนี้มันก็คงไม่ทัน ยังไงความสัมพันธ์ของผมกับคริสมันก็สะบั้นยากอยู่ดี

 

            ผมบิดแขนออกจากการจับกุมของเขา เผลอระแวงหันซ้ายหันขวาเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้พาใครมาด้วย ก่อนจะเก๊กท่าขรึมทำเป็นเข้มเหมือนไม่รู้สึกอะไร

 

            นายมีอะไร

 

            “นายมากับอาคริสอีกแล้วใช่ไหม

 

            “ไม่ใช่กงการอะไรของนาย

 

            “แต่ฉันเตือนนายแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับเขา ไม่สงสารแบคฮยอนบ้างเหรอ !”คนหน้าสวยตวาดดีแค่ไหนที่ตรงนี้ไม่มีใครอยู่ ถ้ามีคนรู้จะไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่ถูกนินทา แบคฮยอนเองก็จะโดนหางเลขไปด้วยแล้วคุณหนูจิตใจอ่อนโยนแบบนั้นคงรับได้หรอก

 

            อาจจะคิดมากจนฆ่าตัวตายไปเลยก็ได้

 

            เขาเป็นเพื่อนนายนะ

 

            “เขาไม่ใช่เพื่อนฉันผมตอบกลับทันควันพลางยกแขนขึ้นมากอดอก เหยียดยิ้มให้อีกฝ่ายด้วยแววตาท้าทายเพราะความคิดนึงก็แล่นเข้ามาอีกอย่างตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่านายเป็นห่วงแบคฮยอนหรือว่านายอยากได้พ่อเขากันแน่

 

            อ๊ะ !”

 

            “เห็นเป็นเดือดเป็นร้อนกันอยู่นั่น แต่โทษทีนะลู่หาน ฉันไม่ฟังคำพูดของนายหรอกไม่ว่านายจะพูดยังไง

 

            “…”

 

            คริสเป็นของฉัน และฉันไม่ยอมปล่อยเขาง่ายๆแน่

 

            ...

 

            “เราเป็นของกันและกัน นายน่าจะเข้าใจคำนี้นะ

 

            “ไอ้จงแด...ลู่หานกัดฟันกรอดความไม่พอใจฉายชัดในดวงตาคู่นั้น ทว่าผมเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน ผมไม่รู้หรอกนะว่าเขาจะรู้สึกอะไรกับคริสหรือเปล่า แต่เขาไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายชีวิตผมเพราะผมไม่เคยไปก่อเรื่องให้เขา กลับกันก่อนหน้านี้เรายังเป็นเพื่อนเที่ยวที่ดีต่อกัน

 

            แล้วก็มาพลิกผันให้กับความสัมพันธ์ที่ไม่รู้ว่ามีต่อคริสหรือว่าต่อแบคฮยอนกันแน่

 

            บางทีเขาอาจจะแค่เอาแบคฮยอนมาอ้างก็ได้ ใครจะรู้

 

            แต่นายจะทำแบบนี้ไม่ได้แบคฮยอนจะเสียใจ

 

            “ฉันชักรำคาญนิสัยชอบทำเป็นหูทวนลมของนายแล้วนะ

 

            “…”

 

            “ก็บอกอยู่ว่าแบคฮยอนไม่ใช่เพื่อนของฉัน แล้วฉันจะไปเสียใจทำไมก็อีแค่ความรู้สึกของคนอื่น ไม่ใช่ความรู้สึกของฉันสักหน่อยนิ

 

            “นายมัน...สารเลว !”

 

            “ฉันเลวได้มากกว่าที่นายคิดอีกลู่หาน

 

กึก !

 

            “และนายก็ไม่ได้ต่างจากฉันนักหรอกคำพูดของผมทำให้อีกคนถลึงตาใส่ เขาตรงเข้ามากระชากคอเสื้อผมไว้แทบจะต่อยให้คว่ำตายไปข้าง ทว่าก็ไม่ได้ทำแค่ขยุ้มคอเสื้อเหมือนเป็นการข่มขวัญเฉยๆเท่านั้น ซึ่งผมก็ไม่ได้กลัวเขาหรอก

 

            อย่างลู่หานมันเทียบกับความกลัวของผมไม่ได้เลย

 

            ฉันขอเตือนนายเป็นครั้งสุดท้าย ถ้านายยังไม่เลิกยุ่งกับอาคริส ฉันสาบานว่าจะทำทุกวิธีทางเพื่อกำจัดนายออกไปจากชีวิตครอบครัวของเพื่อนฉัน

 

            “ก่อนที่นายจะทำแบบนั้นไม่ถามคริสก่อนล่ะว่าเขาต้องการหรือเปล่า

 

            “!!!”

 

            “เขาคงดิ้นพล่านขาดใจแน่ ถ้าเห็นว่าฉันเดินออกไปจากชีวิตเขาน่ะผมเหยียดยิ้มร้ายให้ลู่หานแสดงให้เห็นว่าผมร้ายมากกว่าที่เขาคิดแค่ไหน เล่นเอาเจ้าตัวเกือบจะเลื่อนมือมาบีบคอผมอยู่แล้ว เสียดายที่ผมคว้ามือเขาไว้ก่อนจะกระชากให้ปล่อยคอเสื้อผมพร้อมผลักให้ล้มลง

 

            ตวัดสายตามองเขาอย่างผู้ชนะ

 

            จำไว้ลู่หานนี่ก็เป็นการเตือนครั้งสุดท้ายจากฉันเหมือนกัน

 

            “จงแด...!”

 

            “ถ้านายยังไม่เลิกยุ่งกับฉัน ฉันจะขยี้เพื่อนนายให้ตายคามือผมกดเสียงต่ำทำให้เห็นชัดว่าผมเอาจริงแค่ไหนถ้าเกิดเขายังไม่เลิกวุ่นวายกับผมน่ะ แต่ส่วนคริสนายไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ฉันสาบานว่าฉันจะดูแลเขาให้ดีกว่าที่นายวาดฝันไว้

 

            “…”

 

            “ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทำร้าย แม้แค่เศษหัวใจของคริสก็เป็นของฉัน จำเอาไว้ลู่หานถึงกับกำหมัดแน่นมองผมด้วยแววตาเคียดแค้นเอาซะผมอยากจะหัวเราะ ในที่สุดก็แสดงออกมาแล้วสิด้านที่อยากครอบครองคนอื่น มาว่าผมไม่รักษาน้ำใจเพื่อนมัน สุดท้ายมันก็อยากจะได้พ่อเพื่อนตัวเองเหมือนกันแหละน่า

 

            คนอย่างลู่หานมันก็ชวนต่อยตีไปงั้น แค่กลบเกลื่อนความรู้ด้านในเท่านั้นเอง

 

            หึ แบคฮยอนคงดีใจที่ว่าที่แม่ใหม่มันคือเพื่อนตัวเอง

 

            ไปนะผมแกล้งโบกมืออย่างยียวนกวนประสาทก่อนจะหมุนตัวเดินไปตามทางที่ตัวเองตั้งใจไว้ ทิ้งให้ลู่หานสบถด่าไล่หลังต่อไปไม่สนใจจะหันกลับไปมองเลยสักนิด บอกตามตรงผมโคตรจะรำคาญลู่หานเลยวะ ไม่รู้แม่งจะอะไรกับผมนักหนา คริสไม่เอาแล้วจะมาวุ่นวายทำไมวะ

 

            คิดว่าตัวเองเป็นนางร้ายในละครหลังข่าวหรือไง

 

            ประสาท !

 

            ผมถอนหายใจขณะเดินเข้าอาคาร ระหว่างทางก็สวนกับคนที่ออกมาซึ่งผมก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมอง รู้แค่ว่าตอนที่กำลังจะเดินผ่านกันไปอีกฝ่ายดันพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดีว่า...

 

            สวัสดีจงแด

 

กึก !

 

            “อ๊ะ !”ร่างกายของผมเย็นวาบหันขวับไปมองร่างสูงที่ก้าวฉับๆหายไปหลังตึกคณะ วินาทีนั้นหัวใจของผมเต้นรัวเร็วมากเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ผมจำเสียงนั้นได้ดียิ่งกว่าเรื่องอะไร เพราะมันคือเสียงของความเลวร้ายที่ลบเท่าไหร่ก็ไม่มีวันลืม

 

            มันคือเสียงของเทา

 

            อย่าบอกนะว่าเขาอยู่ที่นี่น่ะ !

 

            “ไม่จริงน่า... ผมพึมพำร่างกายสั่นเทาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ผมกวาดตามองดูเพื่อให้ตัวเองแน่ใจอีกครั้ง บางทีอาจจะเป็นเพื่อนเที่ยวที่รู้จักกันก็ได้ พอคิดแบบนั้นผมก็เลยข่มความกลัวเอาไว้หันกลับมาเตรียมขึ้นบันได้ต่อ

 

            พลันสายตาผมก็เหลือบไปมองกระดาษที่ตกอยู่ที่พื้น

 

            มือของผมยื่นไปหยิบมันขึ้นมาดูเนื่องจากรู้สึกเหมือนว่ามีบางอย่างดึงดูดให้ทำ ทั้งๆที่ประจำผมจะไม่สนใจอะไรพวกนี้เลยก็ตาม และผมก็ต้องรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดอย่างมาก ก็ทันทีที่พลิกกระดาษอีกด้านมันมีข้อความข่มขวัญเขียนไว้อยู่

 

            ข้อความที่ทำให้ผมแทบคลั่งตายอยู่ตรงนั้น

 

    ขย้ำนายให้ตาย มันง่ายนิดเดียวจงแดJ

 

               นี่มัน...เทาแน่นอน เขาอยู่ที่นี่ !

 

               ร่างกายของผมเย็นวาบแทบจะทันทีที่อ่านเนื้อความจบรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งให้นิ่งค้างอยู่กับที่ ทั้งๆที่วันนี้อากาศก็ไม่น่าจะหนาวขนาดนี้ คงเป็นเพราะความกลัวที่พาผมตื่นตัวไม่ต่างจากคนบ้า ความระแวงพาให้ผมต้องมองซ้ายมองขวา

 

               ผมควรจะกลับบ้านตอนนี้หรือว่าไปเรียนต่อดี

 

               ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ แต่ถ้าผมกลับไปก็ใช่ว่าเทาจะไม่ตามผมไป

 

               พลันความคิดนึงก็แล่นเข้ามาถ้าเกิดผมอยู่ท่ามกลางผู้คนเยอะๆเทาก็คงไม่กล้าทำอะไรผมมาก บางทีเขาอาจจะเกรงใจไม่ก็หน้าบาง ผมเลยควบคุมสติตัวเองไว้ให้มัน ก้าวขาที่สั่นเทาขึ้นไปเรียน แม้หัวใจจะสั่นไหวเฉกเช่นร่างกายก็ตาม

 

               ตลอดทั้งวันผมแทบเรียนไม่เข้าหัว เหมือนมาเช็คชื่อแล้วทุกอย่างก็จบลงตรงนั้น ผมอยากจะโทรหาคริสให้เขามารับ แต่เขาก็ต้องทำงานจะมาตามใจผมตลอดเวลาไม่ได้ ผมไม่ควรสร้างความลำบากให้เขาเลยได้แต่ภาวนาขอให้เวลาผ่านไปเร็วๆ

 

               ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ใจคิดเท่าไหร่

 

               เฮ้อ...ผมถอนหายใจตวัดสายตามองนาฬิกาที่แขวนไว้หน้าห้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมอยากจะกลับบ้านจะแย่อยู่แล้ว นี่ถ้าไม่ติดว่าตัวเองจะหมดสิทธิ์สอบผมคงเผ่นราบกลับคอนโดไปอย่างไม่แคร์ใคร ไม่มานั่งกระวนกระวายเป็นคนจับไข้แบบนี้หรอก

 

               ให้ตายเถอะ ผมจะเป็นบ้าอยู่แล้ว !

 

               “จงแด

 

               “อ๊ะ !”

 

               “เป็นอะไรหรือเปล่า ฉันเห็นนายอาการไม่ดีตั้งแต่เข้ามาแล้วนะเสียงของมินซอกดึงสติผมกลับเข้าร่าง รวมถึงหันไปมองเขาช้าๆ อีกฝ่ายเป็นเพื่อนร่วมคลาสที่ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ คนละกลุ่มกับลู่หานนะ สองคนนี้เขาไม่ชอบกันเหมือนที่ตอนนี้ลู่หานไม่ชอบผมนั้นแหละ

 

               แต่ว่ากันตามตรงลู่หานก็แทบจะไม่ชอบใครสักคน

 

               เว้นแบคฮยอนไม่ก็คริสของผมแค่นั้น

 

                ไปห้องพยาบาลไหมเดี๋ยวพาไป

 

               “ไม่เป็นไรมินซอก ฉันปกติดี

 

               “…”

 

               “ขอบใจนะผมกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายแม้จะไม่ใช่นิสัยของผมเท่าไหร่ ไม่รู้สิผมคงจะอ่อนไหวง่ายเกินไปมั้ง ตอนนี้อะไรๆก็ไม่ได้พาให้ผมเข้มแข็งมากนัก ผมสูดลมหายใจเข้าปรับอารมณ์ให้คงที่อีกครั้ง มันคงไม่ดีถ้ามีคนมารู้ความกระวนกระวายของเรา

 

               ผมไม่ชอบให้คนอื่นมาดูผมออกมากนัก มันไม่จำเป็นเลยสำหรับคนอื่น

 

               ต่อให้ตอนนี้ผมจะต้องการความช่วยเหลือก็ตาม

 

               ถ้านายรู้สึกไม่ดีวันนี้ไปดื่มกันหน่อยไหมล่ะ

 

กึก !

 

               “ไม่ได้ไปด้วยกันแล้วนิ เจ้าพวกนั้นก็ถามถึงนายบ่อยๆด้วยสิ ไม่คิดจะไปดื่มกันหน่อยเหรอมินซอกว่าพลางวาดแขนกอดคอผม รั้งๆให้ผมเข้าไปใกล้ๆซึ่งผมก็ไม่ได้ถือสาอะไร มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เหงาน่าดูเลยล่ะที่นายไม่ไป

 

               “ไว้วันอื่นล่ะกันนะช่วงนี้ฉันวุ่นมาก

 

               “วุ่นที่ว่านี่หมายถึงงานหรือเรื่องหัวใจ

 

               “อะ...

 

               “ฉันเห็นนะว่าเมื่อเช้ามีผู้ชายมาส่งนาย

 

               “…”

 

               “แฟนเหรอจงแดเจ้าตัวหรี่ตามองผมอย่างจับผิด แถมยังเอานิ้วมาจิ้มแขนผมเป็นการหยอกล้ออีกต่างหาก แน่นอนว่าผมขืนตัวออกจากการกลั่นแกล้งของเขา ส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ช่วยเท่าไหร่ อาการหน้าแดงของผมมันค่อนข้างบอกได้ชัดว่าผมกับคริสเป็นอะไรที่มากกว่านั้น

 

               ทว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ก็แค่คู่นอนที่ความสัมพันธ์มากกว่าคู่นอนทั่วไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง

 

               ไม่ได้มีอะไรหรอก...

 

               อย่าพูดมากน่า เรียนหนังสือไปได้แล้ว

 

               “ไม่ต้องมาแอบเปลี่ยนเรื่องเลยนะ

 

               “นี่...!”

 

               “เออ แต่จะว่าไปแฟนนายนี่เป็นอะไรกับลู่หานวะ

 

กึก !

 

               เมื่อวันก่อนตอนฉันไปคลับ ฉันได้ยินลู่หานเล่าให้พวกเพื่อนมันฟังว่านายไปแย่งแฟนมันมา ใช่คนนี้หรือเปล่าวะ เห็นบอกชื่อคริสๆอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอการถูกตามล่า เขย่าความกลัวกันเลย !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #472 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 13:41
    อะไรอะ ลู่หานเอาอะไรไปพูด -__- คริสเป็นของจงแดว้อยยยยย
    #472
    1
  2. #471 kim_jongdae2 (@Kim_Jongdae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:18
    คริสต้องเป็นของจงแดคนเดียวนะลู่หานนน
    #471
    1
  3. #470 fujikozung (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 21:50
    โอ้โหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหห้ ไม่น่าเชื่อว่าพี่ลู่จะโมเมเองขนาดนั้น ทั้งๆที่คริสก็ไม่เล่นด้วย แถมยังเอาแบคมาแอบอ้างอีก ตอนนี้จงแดเหมือนเจอศึก 2 ด้านเลยยยย เทาอยู่ดันมาที่มหาลัยด้วยอีก จง่ๆแดต้องหนีไม่พ้นแน่ๆๆ
    #470
    1
  4. #469 jarony_baek48 (@jarony_baek48) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:57
    พีคจัดดดด ไม่คิดว่าจะจริงนะ ที่ลู่หานชอบคริส5555
    #469
    1
  5. #468 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 16:38
    พีคไปอีกกกก งั้นลู่หานคงไม่หยุดแค่นี้แน่
    #468
    1
  6. #467 จงภัสร์ (@Tipo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 13:30
    อ้าววว ลู่หานนนน แกชอบคริสใช่มั้ย อย่านะ คริสเป็นของจงแดลูกชั้น
    #467
    1
  7. #466 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 12:16
    อ้าวทำไงลู่หานทำแบบนี้
    #466
    1
  8. #465 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 11:06
    ยังไงกันแน่เนี่ย พี่ลู่ไม่ได้นะพี่คริสเป็นของจงแด
    #465
    1
  9. #464 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:07
    เทาจะทำอะไรจงแด...คริสต้องมาช่วยให้ทันนะ
    #464
    1
  10. #463 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 17:35
    เทาแอบตามมาจริงๆด้วยสินะ ส่วนลู่หานเนี่ย เดาทางไม่ถูกเลยตกลงว่าหวงเพราะแบคฮยนอนหรือเพราะคริสกันแน่
    #463
    1
  11. #461 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 10:40
    ถ้าพี่ลู่ร่วมมือกับเทาล่ะ จงแดของแม่
    #461
    1
  12. #460 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 19:47
    แต่คิดว่าเทาก็น่าจะให้คนแอบตามจงแดอยู่เหมือนกันนะ
    #460
    1
  13. #459 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 15:09
    ง่อว์!! คริสเป็นของจงแดนะลู่หาน
    #459
    1
  14. #458 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 08:12
    จงแดหึงคริสหรอ ถ้าพี่คริสได้ยินนี่คงยิ้มหน้าบานแน่เลย ตกลงพี่ลู่ชอบพี่คริสหรอนึกว่าชอบแบคนะเนี่ย
    #458
    1
  15. #456 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 19:26
    น่ากลัวอะ
    #456
    1
  16. #455 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 09:03
    รอค่าาาา
    #455
    1