TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,669 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    28,669

ตอนที่ 16 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 15 : ข่มความกลัว [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 15

ดริ๊งค์ครั้งที่  15 :  ข่มความกลัว

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

-KRIS PART-

 

            วันนี้ค่อนข้างเป็นวันที่ผมหัวหมุนไม่เบา เพราะลูกค้ารายใหม่ของบริษัทผม เป็นคนที่เนี๊ยบเรื่องงานจนถึงขั้นเรื่องมาก เขาต้องการให้ผมแก้งานที่พวกลูกน้องไปพรีเซนเขา เนื่องจากพบว่ามีหลายจุดที่มันยังไม่ถูกใจเขาอยู่ ซึ่งในฐานะผู้บริหารในเมื่อลูกค้ามาขอถึงตัวแบบนี้ผมก็ละเลยไม่ได้

 

            แต่ผมก็อดที่จะรำคาญเล็กน้อยไม่ได้เหมือนกัน ไม่ใช่แค่ความเรื่องเยอะของเขา มันยังรวมถึงการนัดให้ผมมาเร็ว แต่ตัวเองมาช้ามากราวกับว่าเพิ่งจะตื่นนอนยังไงยังงั้น ไม่มีความเร่งรีบหรือเกรงใจคนอื่นที่รออยู่โดยเฉพาะคนที่โตกว่าเขามากอย่างผม

 

            เขาดูไม่สะทกสะท้านเลยสักนิดกลับกันผมโคตรจะหงุดหงิด

 

            วันนี้ควรเป็นวันที่ผมจะได้นอนกกเมียผมสิ ผมอุตส่าห์โทรมาบอกเลขาว่าหยุดงานหนึ่งวัน ไม่คิดเลยว่ายังไม่ทันจะสายดี งานใหญ่ก็เข้ามาตามซะแล้ว

 

            ทั้งๆที่เรื่องนี้มันไม่จำเป็นต้องถึงผู้บริหารระดับสูงอย่างผมเลยสักนิด ทว่าลูกค้ารายใหม่ของเราอย่าง ฮวง จื่อเทา ก็ทำให้มันใหญ่โตจนคนของผมวิ่งวุ่นกันทั้งบริษัท

 

            ถ้าไม่ติดว่าพ่อของเขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมหุ้นเรา ผมไม่มีทางสนใจบริษัทใหม่ของเจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนนี้แน่

 

ผมอยากให้คุณแก้ตรงนี้

 

กึก !

 

            แล้วก็ตรงนี้ด้วย เพราะแบบแผนที่เสนอมามันเหมือนเอาของเก่ามาให้ผมดู อะไรๆแบบนี้คนอื่นเขาก็ทำกันหมดแล้ว ผมอยากได้ความใหม่ ความทันสมัย คุณคงบรีฟงานให้ผมได้ คริส ผมลอบถอนหายใจเหมือนกับข่มอารมณ์ขณะที่พยักหน้า พลางให้เลขาจดรายละเอียดสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการลงสมุดให้หมด จะได้เอาไปให้ฝ่ายครีเอทีฟจัดการ แล้วผมก็จะได้ไปจากที่นี่สักที

 

            ความอดทนที่ผมมีมันเริ่มลดน้อยลง

 

            ก็ประมาณนี้ครับ ผมหวังว่าอีกสองอาทิตย์จะได้เห็นโปรเจคที่ดีกว่านี้

 

            “ก็หวังว่ามันจะถูกใจคุณเหมือนกัน ผมตอบกลับเสียงเรียบเลื่อนสายตาไปมองหน้าอีกฝ่ายที่ยกยิ้มให้ผมอย่างยียวนกวนประสาท ถ้าหมดธุระแล้วผมก็ขอตัวก่อนนะครับ เผอิญผมมีธุระต่อ

 

            “จะรีบกลับไปโอ๋เด็กที่ห้องเหรอครับคริส

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เขาไม่หนีคุณไปไหนหรอก เชื่อผมสิคำพูดของคนตรงหน้าทำให้ร่างกายผมชะงักแทบจะทันที ถึงขั้นจากที่กำลังจะลุกเพื่อออกไปจากห้องนี้ต้องหันกลับมามองหน้าเขาด้วยแววตาแปลกใจ หึ ซ่อนอะไรไว้ไม่ใช่ว่าไม่มีใครรู้นะครับ

 

            “คุณหมายความว่าไง

 

            “หมายความว่ามีบางอย่างที่คุณเอาของผมไป

 

            “…”

 

            “และผมจะตามไปทวงคืนเร็วๆนี้Jผมขมวดคิ้วเมื่ออีกฝ่ายทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินมาหยุดยืนข้างๆผมทำเหมือนจะเดินผ่าน สุดท้ายก็แค่ยืนเพื่อพูดกับผมด้วยน้ำเสียงเย่อหยัน อะไรที่มันมีเจ้าของอยู่แล้วคุณไม่มีสิทธิ์เอาไปหรอกนะ ต่อให้สิ่งนั้นเต็มใจคุณก็ไม่มีสิทธิ์

 

            “นี่มัน...

 

            “คอยดูนะคริส กำแพงที่คุณสร้างผมจะทำให้มันพัง

 

            “…”

 

            “ผมจะล่าคนของผมกลับมาขังในกรงเหมือนเดิมจู่ๆความรู้สึกวูบโหวงก็ฉายชัดทั่วหัวใจผม จนทำให้ต้องหันไปมองตามหลังของร่างโปร่งที่เดินออกไปจากห้อง ผมไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ที่แน่ๆผมว่าเขากำลังหมายถึงเด็กของผมที่ผมซ่อนเอาไว้ ทว่าเขาจะรู้ได้ไงว่าผมมีใคร

 

            แล้วหมายความว่าไงไอ้ที่บอกว่าผมเอาของเขาไปน่ะ ?

 

            บอส มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ ?

 

กึก !

 

            “ดูสีหน้าบอสไม่ดีเลย

 

            “ไม่ครับ ผมไม่เป็นไร ผมส่ายหน้าพลางยกยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ให้เลข แต่ผมมีเรื่องอยากจะให้คุณช่วยหน่อย ถ้าได้ภายในวันนี้พรุ่งนี้จะดีมาก

 

            “เรื่องอะไรคะบอส ?

 

            “หาข้อมูลของผู้ชายคนนั้นให้ผมหน่อย

 

“…”

 

ผมต้องการข้อมูลตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันของฮวาง จื่อเทา

 

            ...

 

            “เสร็จแล้วส่งให้ผมโดยเร็วที่สุดผมย้ำกับเลขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอเลยพยักหน้าพลางโค้งให้ผมเป็นการขอตัว ผมเสตามองออกไปนอกหน้าต่างนิดหน่อยพร้อมกับคิดถึงคำพูดของผู้ชายคนนั้น ผมคิดว่าผมควรไปถามจงแดให้รู้เรื่องเผื่อว่าเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องกัน

 

            แต่ถ้าผมถามออกไปตรงๆเด็กคนนั้นจะยอมบอกผมหรือเปล่า จงแดมักไม่ค่อยบอกอะไรที่เกี่ยวกับเขาให้ผมรู้ด้วยสิ ผมต้องสังเกตเองประจำ ผมถอนหายใจสลัดความคิดบ้าๆนั้นออกจากหัว ก่อนจะเก็บข้าวของตรงไปที่รถ

 

            ผมว่าผมควรกลับไปหาเด็กของผมได้แล้ว

 

-KRIS PART END-

 

            “ฮึก... ผมยังคงนั่งร้องไห้กอดตัวเองอยู่บนโซฟา ขณะที่ภาวนาขอให้คริสกลับมาให้เร็วกว่านี้ ผมไม่อยากอยู่คนเดียวตั้งแต่ที่เทาเดินออกจากห้องไป คำขู่ของเขามันทำให้ผมกังวลจนแทบจะกลายเป็นคนบ้า ผมไม่รู้เลยว่าเขาจะทำอะไรผมได้บ้าง เขาน่ากลัว น่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ

 

            เขาคือความกลัวที่ผมไม่อาจลบล้างออกไปจากใจได้

 

            ผมเคยคิดว่าผมจะลืมเขาไป แต่พอเอาเข้าจริงเขายังคงติดอยู่ในส่วนลึกของหัวใจผม ยิ่งตอนนี้มันก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น ชัดเจนที่แม้แต่หลับตาก็ยังเห็นภาพของเขา ถ้าจะบอกว่าใครที่สามารถปลุกความกลัวของผมได้ ผมว่าก็เทาเนี่ยแหละคือคนคนนั้น

 

            ผมไม่อยาก...ไม่อยากให้เขากลับเข้ามาในชีวิตผมเลย

 

ติ๊ด !

 

            “ผมกลับมาแล้ว

 

            “อ๊ะ !” ผมสะดุ้งสุดตัวตอนที่ได้ยินเสียงแตะคีย์การ์ด และเสียงเอ่ยบอกถึงการกลับมาของคริส ส่งผลให้ผมรีบใช้หลังมือเช็ดน้ำตาบนใบหน้า ถึงอย่างนั้นก็รู้ว่าไม่มีทางปกปิดเขาได้ ร่องรอยความหวาดกลัวระคนเจ็บช้ำมันยังคงฉายชัดออกไป

 

            จะหลอกใครได้นอกจากตัวเอง

 

            ไงคนเก่งของผม ทำอะไรอยู่ครับ

 

            “เปล่า...เปล่าผมส่ายหน้าพร้อมกับก้มหน้าไว้ไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็น แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ด้านหลังผมก็ตาม มือหนาวางลงบนหัวผมพลางยีเบาๆราวกับหยอกล้อ เขาทำให้ผมอยากจะหันไปกอด แต่ผมกลับบอกตัวเองว่าอย่าแสดงด้านอ่อนแอให้เขาเห็น ผมเลยเลือกที่จะอยู่เฉยๆ

 

            ทว่าคริสไม่ได้เฉยตามผม

 

            จงแด ก้มหน้าทำไม

 

            “อะ...

           

            ซ่อนไรไว้ หืม ?ผมส่ายหัวเป็นเด็กทำผิด คริสเลยเดินอ้อมมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้างๆผม ตัวของผมสั่นตอนที่เขาพยายามจะจับผมให้หันไปหาเขา ต่อให้ผมจะหันหน้าหนีหรือขยับตัวเบี่ยงการจับกุมสุดท้ายแล้วก็ไม่อาจหลุดพ้นสายตาของอีกคนไปได้ เป็นอะไรน่ะ ร้องไห้ทำไมจงแด ?

 

            ผม...ผม

 

            “เกิดอะไรขึ้น ไหนบอกผมสิ คริสขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แววตากังวลระคนห่วงใยปรากฏบนดวงตาคู่สวยที่ทำเอาน้ำตาผมไหลอีกรอบ เนื้อตัวผมสั่นไปหมดถึงอย่างนั้นผมก็ยังพยายามส่ายหน้าปฏิเสธที่จะบอกเขา บอกผมมาจงแด ใครทำอะไรคุณ

 

            “เปล่า ฮึก ไม่มี ไม่มีใคร ฮึก

 

            “อย่ามาโกหกผม

 

หมับ !

 

            “เกิดอะไรขึ้นจงแดน้ำเสียงคล้ายกับการดุยิ่งเร่งให้น้ำตาผมไหลมากขึ้น ผมเม้มปากแน่นพลางเลื่อนสายตาไปสบกับดวงตาสีสวยคู่นั้น คริสจับแขนผมบังคับให้หันหน้าเข้ามาหากัน เขาถึงได้เห็นว่าผมไม่ได้เพิ่งจะเริ่มร้องไห้ แต่ผมอยู่ในสภาพนั้นมาหลายชั่วโมงแล้ว ใครทำคุณกลัว ผมเหรอ ?

 

            “ไม่ใช่ ไม่ใช่คุณ

 

            “งั้นบอกผมสิว่าคุณเป็นอะไร

 

            “…”

 

            “ไม่โกหกได้ไหม เชื่อใจผมได้ไหม คริสใช้น้ำเสียงอ่อนลงในการต่อรองกับผม มันทำให้ผมสะอื้น แล้วโผเข้ากอดร่างสูงด้วยความหวาดกลัวที่ตลบอบอวลไปทั่วทั้งกาย ผมฝังหน้าลงกับอกแกร่งร้องไห้อย่างบ้าคลั่งราวกับทนไม่ไหว ตอนแรกคริสก็ตกใจ สักพักก็กอดตอบผม ลูบหลังเป็นการปลอบประโลมให้ผมเย็นลง ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่ตรงนี้

 

            “ผมน่ะ ฮึก รอคุณกลับมา แต่คุณก็ไม่กลับ ฮึก

 

            “อะ...

 

            “ผมกลัวจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วคุณรู้บ้าไหม !” ผมขึ้นเสียงใส่เขาทั้งๆที่ก็รู้ว่าเขาไม่ได้ผิด เขาก็ออกไปทำงานปกติ คนที่ผิดมันคือเทาต่างหากที่กลับมา ไม่ก็ผมที่เลือกจะไม่ไปไหน รอคริสอยู่ที่บ้าน คุณปล่อยให้เขาเข้ามา ฮึก คุณให้เขาเข้ามาได้ไง

 

            “ผมไม่เข้าใจ ใครเข้ามา ?

 

            “ผู้ชายคนนั้น

 

ผู้ชาย ?

 

ฮึก แฟนเก่าของผม

 

            “…”

 

    “ได้โปรดคริส ฮึก อย่าให้เขาเข้ามาอีก อย่าให้เทากลับเข้ามาในชีวิตผมเลย ผมกลัว ฮือ

 

               “เทางั้นเหรอ...?คริสขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ก็ไม่แปลกหรอก เขาไม่รู้จักเทานิ ต่อให้ผมบอกว่าอีกฝ่ายคือแฟนเก่าก็ใช่ว่ามันจะกระจ่างชัดทั้งหมด ยังไงเขาก็ต้องสงสัยอยู่แล้วว่าแฟนเก่าอะไรทำให้ผมกลัวแทบเป็นบ้าขนาดนี้ แต่ผมอยากบอกให้รู้จริงๆ

 

               เทาน่ะคือคนที่น่ากลัวที่สุดในโลก

 

               แล้วเขามาที่นี่ได้ไง เขาเข้ามาหาคุณตอนไหน ?

 

               “ตอน ฮึก ตอนคุณออกไป เขาก็โผล่เข้ามา

 

               “เขาไม่ได้ทำอะไรคุณใช่ไหมคริสประคองใบหน้าผมขึ้นทันทีพลางไล่สายตาสำรวจร่างกายผม ผมไม่กล้าบอกว่าผมถูกเทาจูบ มันน่าขยะแขยงที่แม้จะล้างปากเท่าไหร่ สัมผัสแสนน่าพิศวงนั้นก็ยังอยู่ ทว่าด้วยความที่ผมเพิ่งจะไปล้างปาก มันก็เลยยังบวมเจ่ออยู่นิดหน่อย คริสก็คงจับสังเกตได้

 

               ปลายนิ้วร้อนจัดกดลงบนที่ริมฝีปาก ระคนจับคางผมให้เชยขึ้น

 

               เขาจูบคุณเหรอ ?

 

               “อึก...!”

 

               “บอกผมสิ !” ร่างสูงขึ้นเสียงใส่ผมราวกับไม่ชอบใจที่ผมเอาแต่ตัวสั่นให้กับการร้องไห้อยู่ได้ ผมเลยพยักหน้า ผมพยายามเข้มแข็งแต่มันก็เหมือนห้ามตัวเองไม่ได้ เทาทำให้ผมหวาดกลัวจนผมไม่กล้ากลายเป็นใคร เขาดึงเอาตัวตนแสนขี้ขลาดและอ่อนแอของผมออกมา

 

               ใช่ เมื่อก่อนผมไม่ได้เป็นคนแบบนี้ ผมอาจจะก้าวร้าวตอนที่แม่เสียไปเนื่องจากการกระทำของพ่อ ทว่ามันก็ไม่ได้รุนแรงเท่าตอนที่ผมอยู่กับเทา

 

               เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมแข็งกร้าวขึ้น รุนแรงขึ้น ทุกอย่างมันมีอิทธิพลมาจากการกระทำของเขาทั้งหมด ตอนแรกผมก็ยังเป็นแค่คนที่อ่อนต่อโลก แต่พอผมเจอความหึงหวงอย่างบ้าคลั่งของเทา ผมก็สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยอมอ่อนให้ใครเข้ามาทำร้ายหัวใจผมได้อีก

 

               เทารักผมเหมือนกับพายุที่ไร้ชีวิต

 

               บ้าคลั่งในความรักถึงขั้นเคยจับผม...

 

กึก !

 

            ‘ไม่เอานะเทา ! ฮึก อย่าทำแบบนี้ !’

 

            ‘อย่าร้องไห้สิคนดีของฉัน

 

            ‘ฮึก...

 

            ‘หมาน่ะ เมื่อมันไม่เชื่อฟังก็ต้องล่ามโซ่ไว้กับบ้าน มันจะได้ไม่ออกไปหาหมาตัวอื่น นายเข้าใจฉันใช่ไหมจงแด ฉันเป็นห่วงนายนะถึงทำแบบนี้

 

            ‘ไม่...

 

            ‘เพราะงั้นเลิกต่อต้านซะดีๆ มาเป็นของฉันโดยสมบูรณ์เถอะ

 

            ‘ไม่ ! ไม่ ไม่ !!!!!!!’

 

               “จงแด !”

 

เฮือก !

 

               ผมสะดุ้งสุดตัวหลุดออกจากภวังค์ความคิดทันทีที่คริสเรียกชื่อผมเสียงดัง หนำซ้ำยังเขย่าเรียกผมเหมือนว่าผมหมดสติไป ผมกระพริบตาถี่ๆปรับความคิดให้คงที่ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคริส ซึ่งขมวดคิ้วใส่ผมอยู่ มันทำให้ผมรู้ว่าตอนนี้เขาคือของจริง และเขาคือที่พึ่งเดียวที่ผมมี

 

               ผมไม่เหลือใครแล้วที่สามารถปกป้องผมได้

 

               แม้แต่ตัวผมเอง...ตอนนี้ผมยังไม่รู้จะปกป้องตัวเองยังไงเลย

 

               เขาจูบผม

 

               “…”

 

               “เขาจูบผมตรงนี้ ผมมองดวงตาสีสวยนิ่งหลังจากใช้ปลายนิ้วแตะปากตัวเอง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ระยะห่างของเราลดลงขนาดนี้ ผมยื่นหน้าไปหาคริสแตะริมฝีปากลงบนเรียวปากเขาเบาๆ จากนั้นก็ผละออกมาหยั่งเชิงเขา ตรวจสอบว่าเขารังเกียจไหมกับการที่ต้องมาแตะต้องริมฝีปากแสนโสโครกของผม

 

               ทว่าคริสก็ไม่ได้ทำแบบนั้น เขาคงรู้ดีว่าผมต้องการอะไร ถึงเป็นฝ่ายบดเบียดริมฝีปากเข้าหาผมก่อน ร่างสูงยกร่างผมให้ขึ้นไปนั่งบนตักใช้มือจับท้ายทอยผม พลางกดให้ผมก้มลงไปหาเขาอีก ริมฝีปากร้อนเสียดสีเข้าหากันอย่างรุกเร้า ร่างกายผมร้อนวูบตอนลิ้นของเราแลกเปลี่ยนความหวานกัน

 

               สำหรับผม จูบของคริสสามารถทำลายได้ทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่สัมผัสแสนน่ารังเกียจนั่น ผมไม่รู้หรอกว่าคริสโอเคไหมกับการทำแบบนั้น ผมรู้แค่ว่าเขาโอบกอดผมด้วยวงแขนของเขา สัมผัสผมด้วยกลิ่นอายแห่งความอ่อนโยนไม่รุนแรงเหมือนที่คริสทำ

 

               เขาทำให้ผมอุ่นใจและสามารถที่จะฝากใจไว้ได้

 

               แม้ว่าผมจะไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยก็ตาม

 

               ไม่ต้องร้องไห้แล้วนะ ผมไม่ทิ้งคุณไปไหนหรอกคริสผละออกมาบอกกับผมพร้อมกับกดจูบลงบนหน้าผาก ผมจะไม่ยอมให้เขามาทำอะไรคุณแน่

 

               “ผมกลัว คริส เขาทำอะไรได้มากกว่าที่คุณคิด

 

               “พวกคุณเลิกกันไม่ดีเหรอ เขาถึงได้ตามคุณมาถึงนี่

 

               “ไม่ ผมส่ายหน้า ไม่ดีเลย

 

               “ทำไม ?

 

     “เพราะผม...หนีเขามา

 

LOADING 100 PER

เจิมรอข่มความกลัว งานนี้หาคนปลอบ !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy “butter
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #438 fujikozung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 13:28
    ถึงคริสจะปกป้องจงแดได้ แต่คริสคงอยู่กะจงแดตลอดเวลาไม่ได้แน่ๆๆ เราว่าตอนนั้นแหระที่เทาจะเข้ามาเอาตัวจงแดไปปปป แต่ไม่นึกจริงๆๆๆว่าจงแดจะกลัวเทามากขนาดนี้
    #438
    1
  2. #437 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 10:35
    จงแดไว้ใจคุณอาแล้วนะ อย่าให้จงแดผิดหวังอีกคนล่ะ
    #437
    1
  3. #436 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 17:50
    พี่คริสต้องปกป้องจงแดนะ
    #436
    1
  4. #435 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 10:08
    เทาทำอะไรจงแดไว้อะ น้องกลัวหนักมาก =__=
    #435
    1
  5. #434 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 09:00
    อยากรู้อะ กักขังของเทานิมันขนาดไหน จงแดถึงกลัวขนาดนี้ ตอนที่เทาเข้ามาในห้องก็ว่าน่ากลัวแล้วนะ #ทีมคริส
    #434
    1
  6. #433 kim fern (@jdfern21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 19:32
    ฮืออออออ เอาแล้ว ดุเดือด 55555 มาต่อเร็วๆ เน้อออออ
    #433
    1
  7. #432 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:58
    คุณฮวางร้ายกาจมากกก
    #432
    1
  8. #431 kimham (@kimham) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 11:11
    ไรต์มาต่อไวๆน่ะ ติดตาม????
    สู้ๆค่ะ
    #431
    2
    • #431-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 16)
      16 มีนาคม 2560 / 12:07
      จะรีบมาอัพน้า
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #431-1
    • #431-2 kimham (@kimham) (จากตอนที่ 16)
      20 มีนาคม 2560 / 17:00
      ติดตามเเน่นอนค่ะ รอน่ะค่ะ????
      #431-2
  9. #430 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:06
    เทาแบดมาก แต่ทีมคริส ฮื้มอะไรของแก
    #430
    1
  10. #429 Pranpreya2323 (@Pranpreya2323) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:55
    รอค่ะะะั
    #429
    1
  11. #428 Mint5519 (@Mint5519) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 07:19
    รอจร้า สู้ๆน่ะค่ะ
    #428
    1
  12. #426 Bubble_pp (@pare-phat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:42
    รอนะคะ
    #426
    1
  13. #425 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 19:23
    เจิมรอจงแดร้องไห้แล้วพี่คริสมาปลอบ อิอิ
    #425
    1
  14. #424 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 16:21
    เดี๋ยวเราปลอบจงแดเอง555555
    #424
    1