TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,639 Views

  • 826 Comments

  • 1,178 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    120

    Overall
    28,639

ตอนที่ 14 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 13 : เล่นแรงให้แนบเนียน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ก.พ. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 13

ดริ๊งค์ครั้งที่  13 :  เล่นแรงให้แนบเนียน

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

           

            คำพูดของคริสทำให้ผมชะงัก หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำตอนที่ได้ยินแบบนั้น ถึงกับเงียบไปสักพักเหมือนคิดหาคำตอบ ส่งผลให้มันกลายเป็นช่องว่างเปิดโอกาสให้คริสไล้มือมาจับมือผม ดวงตาสีสวยทอดมองลงมาราวกับต้องการสะกดให้ผมใจเย็นลง

 

            ผมมีสิทธิ์ในฐานะเจ้าของคุณ

 

            “…”

 

            “เจ้าของที่ผมเป็นได้แค่คนเดียว คริสยังคงพูดย้ำไม่ยอมหยุด ผิดกับผมที่ยังคงเอาแต่เงียบไม่ตอบโต้เขา จู่ๆก็เหมือนสมองผมไม่ทำงาน คิดอะไรไม่ออกเลยนอกจากการปล่อยให้เขาพูดต่อไปแบบนี้

 

            ทว่าสายตาผมก็เหลือบไปเห็นคนใช้ที่เหมือนมายืนแอบฟังพอดี

 

            ผมเลยสลัดมือเขาทิ้ง สวมร่างวิญญาณร้ายต่อ

 

            “คุณนี่ก็พูดอะไรตลก

 

กึก !

 

            เพิ่งรู้ว่ามีสิทธิ์เป็นเจ้าของ เพราะนี่เข้าใจว่าเป็นคู่แข่งกันมาตลอดเลย ผมเหยียดยิ้มร้ายแสดงความก้าวร้าวยิ่งกว่าสิ่งใด ใจจริงผมก็ไม่ได้อยากเล่นใหญ่ เล่นแรงหรืออะไรขนาดนี้หรอก แต่เพราะสิ่งที่เขาทำรวมกับสถานที่ที่ผมอยู่ มันบีบให้ผมกลายเป็นแบบนี้

 

            ไม่คิดเลยว่าผมกำลังจะกลายเป็นคนประเภทที่ผมเกลียด

 

            คนขี้ขลาดไม่กล้ายอมรับความจริง กลัวว่าแบคฮยอนคนดีจะมาเห็นสิ่งที่มันไม่ถูกต้อง และมันคงไม่ดีแน่นอน ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นขึ้นมา

 

            ผมจะกลับคอนโดแล้ว

 

            “…”

 

            “หวังว่าคุณคงรู้ว่าควรทำยังไง คริส

 

            “หืม ?

 

            คุณไม่โง่นิจริงไหมJ

 

-KRIS PART-

 

            ผมมองแผ่นหลังของร่างเล็กที่เดินออกจากบ้านของผมไปด้วยท่าทีเรียบเฉย ไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ทิ้งไว้ คำพูดนั้นที่สื่อความนัยทำให้ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผากราวกับหิวกระหายของตัวเอง ผมรู้ดีว่าเขาไม่อยากร้ายกาจใส่ผมหรอก แต่ที่ทำเพราะคงไม่อยากให้แบคฮยอนเห็น ทั้งๆที่ผมอยากให้มันเป็นแบบนั้น

 

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมมีความคิดอยากให้แบคฮยอนยอมรับในตัวของจงแด

 

            ยอมรับเขาในฐานะอื่น ที่ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมคณะกัน

 

            แต่นั้นคงเป็นประเด็นหลัง คนตัวเล็กกลับไปแล้วหลังจากทิ้งคำพูดแสนน่ารักนั้นไว้ มันทำให้ผมอยากจะคว้าตัวเขามากอดแทบตาย แต่ก็ทำไม่ได้เพราะลูกชายผมอาจจะออกมาเห็นก็เป็นได้ แม้ว่าตอนนี้เขาอาจจะสงสัยแล้วก็ตามว่าทำไมผมต้องวิ่งตามเพื่อนของเขาออกมาด้วย

 

            ช่วยไม่ได้ที่ผมอยากจะแกล้งคนตัวเล็กตามประสาคนชิดใกล้

 

            มันคงดีกว่านี้ถ้าเขาวางความใจร้อนนั้นลงบ้าง

 

            ไม่มีอะไรทำเหรอครับ ถึงมาแอบฟังคนอื่นคุยกัน

 

            “…!!!”

 

            “มันไม่ใช่มารยาทที่ดี คุณรู้ใช่ไหม ผมระบายยิ้มให้กับแม่บ้านที่ซ่อนตัวเองอยู่ตรงหลังเสา ดูยังไงก็รู้ว่ามาแอบฟังหรือไม่ก็คงผ่านมาแล้วได้ยินพอดี ซึ่งจะแก้ตัวยังไง เจตนาของเธอก็คือการแอบฟังนั้นแหละ อย่าให้ผมเห็นว่าคุณทำแบบนี้อีก ไม่งั้นอาจจะมีคนมาทำงานแทนคุณ

 

            “ค่ะคุณผู้ชาย

 

            “ไปได้แล้ว เมดสาวโค้งตัวรีบเดินหนีออกไปจากตรงนี้ ผมเลยพ่นลมหายใจเดินกลับเข้ามาในตัวบ้าน แบคฮยอนยังคงอยู่ในห้องนั่งเล่น เขาเหมือนทำอะไรไม่ถูกตอนที่จงแดปฏิเสธไปแบบนั้น เพราะงั้นพอผมเดินเข้าไป เจ้าตัวเลยหันมามองด้วยแววตาความหวัง

 

            คงอยากรู้คำตอบว่าจงแดยังรอเขาอยู่ไหม

 

            จงแดกลับไปแล้วล่ะ

 

            “อะ...

 

            “เขาคงมีธุระด่วน ผมยิ้มให้ลูกรัก ขยับกายไปลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ ลูกชายผมต่อให้โตแค่ไหนก็ยังคงมีนิสัยเหมือนเดิม เวลาที่เขาอยากจะผูกมิตรกับใคร เขาจะแสดงความจริงใจออกมาอย่างเต็มร้อย และจะรู้สึกแย่ทุกครั้งที่ความจริงใจของเขาไม่ได้รับการตอบแทน

 

            บางทีถ้าผมไม่อยู่ที่นี่ พวกเขาอาจจะญาติดีกว่านี้ก็เป็นได้

 

            งั้นผมเอาของไปให้จงอินก่อนนะครับพ่อ

 

            “ให้พ่อไปส่งไหม ?

 

            “ไม่เป็นไรครับ พ่อไปทำงานเถอะ

 

            “…”

 

            ผมไม่รบกวน

 

            อืม...คำพูดของแบคฮยอนทำให้ผมชะงักไปนิดหน่อย แต่พอเห็นว่าเขายังคงยิ้มราวกับว่าไม่ได้คิดอะไร ผมก็เลยวางใจลูบเรือนผมอีกฝ่ายเบาๆ เจ้าตัวเลยอ้อนด้วยการเอาหัวมันถูมือผมไม่ต่างจากลูกแมว มันทำให้ผมแอบรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเอง

 

            ผมรักเขามาก เรามีกันอยู่แค่สองคน แต่การเปิดใจรับใครอีกคนสำหรับผมมันไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมสนใจเจ้าเด็กจอมกวนประสาทคนนั้น คนที่สะดุดตาผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน มีคนมากมายที่อยากให้ผมเปิดใจให้พวกเขา แต่ผมไม่เคยตอบรับมัน

 

            กลับกันผมดันมาไล่ไขว้คว้ากับคนที่ไม่คิดจะสนใจผม ทำตัวเป็นเด็กๆที่มีรักครั้งแรก ทั้งๆที่ความจริงผมเลยจุดนั้นมานานแล้ว

 

            แปลกที่เด็กคนนั้นทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นได้

 

            แล้วเจอกันนะ

 

            “ครับพ่อ แบคฮยอนพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากห้องรับแขกไป ผมเดินไปส่งเขาที่หน้าประตูคฤหาสน์ มองคนตัวเล็กขับรถออกจากบ้านจนลับสายตาไป ยืนคิดถึงอะไรหลายๆอย่างอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถขับออกไปบ้าง

 

            ผมแวะเข้ามาที่บริษัทเพื่อแจงงานที่เหลือ รวมถึงเอางานที่ค้างคาติดมือมาด้วย

 

            แต่เมื่อวันนี้เรื่องบังเอิญจะเกิดขึ้นกับผม เพราะในตอนที่ผมเดินออกมาจากห้องผู้บริหาร ผมก็เจอกับท่านประธานบริษัทที่เป็นหุ้นส่วนกัน

 

            คนที่มีความเกี่ยวข้องกับจงแด

 

            คุณคิมผมเรียกชื่ออีกฝ่ายพลางส่งยิ้มให้บางๆตามมารยาท มองร่างสูงตรงหน้าด้วยแววตาเป็นมิตรอันเป็นเอกลักษณ์ของตน แน่นอนว่าอีกฝ่ายเองก็ยิ้มตอบเช่นกัน ดูไม่มีพิษสงอะไร ซึ่งจริงๆเขาก็เป็นคนแบบนั้นตั้งแต่ที่ร่วมหุ้นกันมา

 

            เขาคอยช่วยเหลือเราทุกอย่าง น่าแปลกใจที่จงแดเกลียดเขาได้ลง

 

            มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ ?

 

            “ไม่ครับ เผอิญผมแวะเข้ามาดูโปรเจคใหม่ที่ชานยอลดีลงานไว้กับที่นี่น่ะเจ้าตัวตอบด้วยความสุภาพแม้ว่าจะอายุมากกว่าผมก็ตาม แล้วคุณคริสล่ะครับ จะกลับแล้วเหรอ ?

 

            “ใช่ครับ ผมมีธุระต่อ

 

            “แย่จัง ผมว่าจะชวนคุณไปทานข้าวด้วยกันซะหน่อย

 

กึก !

 

            “เผอิญอยากแนะนำลูกชายให้รู้จัก เขาเพิ่งกลับมาจากอเมริกาคำพูดของท่านประธานคิมทำเอาหูตาผมผึ่งไปหมด ถึงอย่างนั้นใบหน้าของผมก็ยังคงแสดงออกอย่างปกติ ไม่ได้ทำตัวมีพิรุธอะไรให้เขาจับได้ ถ้าผมจำไม่ผิดก่อนหน้านี้ที่เจอกัน เขาเคยพูดเรื่องลูกชายของเขาให้ผมฟัง บอกว่าเป็นเด็กเงียบ ไม่ค่อยพูดค่อยจา ที่ไหนได้ เขาเลี้ยงจอมวายร้ายไว้ต่างหาก

 

            แค่อยากสร้างภาพให้ลูกชายเขาดูน่าเอ็นดูก็เท่านั้น แต่เรื่องนั้นผมไม่ว่าหรอกเพราะสำหรับผม...

 

            จงแดน่าเอ็นดูJ

 

            “ถ้าคุณสะดวก ผมจะโทรไปนัดเขาให้เรามาทานข้าวเย็นด้วยกัน

 

            “นั่นฟังดูดีคุณว่าไหม

 

            “งั้น...

 

            “แต่ผมเสียใจที่ต้องปฏิเสธ ผมโค้งให้เขาเป็นการขอโทษที่เสียมารยาท วันนี้ผมมีนัดแล้ว ไว้โอกาสหน้านะครับ

 

            “น่าเสียดายจัง แต่ผมก็รู้แหละว่าคุณคิวแน่น

 

            “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับพวกเราสองคนหัวเราะเบาๆพอเป็นพิธีระคนตบมุกให้อะไรทำนองนั้น ใจจริงผมก็อยากจะแกล้งคนตัวเล็กนะ เขาคงเซอร์ไพรส์ไม่น้อยเลยถ้าเห็นว่าผมมานั่งทานข้าวกับพ่อของเขา แต่อีกใจนึงวันนี้ผมก่อเรื่องกับเขาไว้หนักอยู่ ถ้าแกล้งแรงกว่านี้มีหวังโดนโกรธแน่ๆ

 

            เอาไว้วันหลังตอนที่อีกฝ่ายอารมณ์ดีดีกว่า แบบนั้นคงจะสนุกกว่าเยอะเลย

 

            งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ แล้วพบกันใหม่

 

            “เช่นกัน ผมโค้งให้อีกฝ่ายอีกครั้งก่อนจะเดินมาที่รถแล้วขับตรงมาที่คอนโดของจงแด แน่นอนว่าผมซื้อของติดไม้ติดมือมาง้อคนตัวเล็กด้วย หวังว่าเขาจะไม่ได้โกรธจนไม่ยอมให้ผมเข้าไป หรือต่อให้ไม่ยอม ผมก็มีกุญแจสำรองไขเข้าไปอยู่ดี

 

            แต่เขาเป็นคนนัดผมมาเองนะ จะมาไล่ผมกลับ ผมไม่ยอมหรอก

 

ติ่งหน่อง~

 

            ผมกดออดหน้าห้อง รอไม่นานร่างบางก็เดินมาเปิดประตู ใบหน้าของคนตัวเล็กยังคงมีความไม่พอใจแต่งแต้มอยู่ ดูก็รู้ว่าต่อให้นัดมาก็ใช่ว่าจะพอใจ

 

            มาช้า

 

            “นี่ก็รีบสุดแล้ว

 

            “เต่ายังคลานเร็วกว่าคุณมาอีก ผมจะบอกให้

 

            “งั้นเดี๋ยวผมจะทำอะไรที่มันเร็วกว่านี้

 

            “อะ...

 

            แต่ตอนนี้...ผมมาง้อแล้วนะJ

 

               “พูดมากแล้วจะไปรู้เรื่องอะไร

 

               “หือ ?

 

               “เข้ามาได้แล้ว จงแดหยักไหล่ทำเป็นไม่สนใจสิ่งที่ผมพูด ทั้งๆที่ใบหน้าตัวเองขึ้นสีแดงระเรื่อจนผมอยากจะจับมาฟัดให้จมเขี้ยว แต่แบบนั้นผมคงถูกโกรธอีก เลยยอมเดินตามอีกฝ่ายไปแต่โดยดี คนตัวเล็กเดินหนีไปหนังดูหนังที่โซนห้องนั่งเล่น ส่วนผมเดินมาวางของที่ซื้อบนเคาท์เตอร์ในครัวก่อนจะเดินกลับไปหาเขา

 

               ร่างบางเหลือบตามามองผมที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆอย่างถือวิสาสะ ไม่เพียงแค่นั้นผมยัง...

 

               อ๊ะ !”

 

               ล้มตัวลงไปนอนตักเขาอีก

 

               อะ...อะไรของคุณเนี่ย ผมหนักนะจงแดขมวดคิ้วใส่ผมนิดหน่อย ขยับตัวไปมาดันให้ผมลุกจากตักของเขา ลุกออกไปเลย อึดอัด

 

               “ไม่เอา ผมง่วง

 

               “ง่วงก็ไปนอนในห้องสิ ผมไม่ใช่หมอนนะ

 

               “ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่ แต่ตักคุณมันดีกว่าหมอนเยอะนี่น่าผมยกยิ้มอ่อนโยนให้กับเจ้าเด็กดื้อที่ปฏิเสธความใกล้ชิดทุกทางที่ผมทำ ผมรู้ว่าเขาพยายามปิดกั้น น่าเสียดายที่ผมจะยิงเจาะผนังเข้าไปในใจของเขาให้ได้ แม้ว่ามันจะยากมากก็ตาม ขอนอนหน่อยนะครับ

 

               “ไม่ให้ ลุก

 

               “ไม่ให้ก็จะนอน

 

               “งั้นก็อย่ามาถามสิ ถ้าตัดสินใจเองแล้ว ผมเหลือบตามองคนตัวเล็กที่เอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มอย่างไม่ชอบใจ ผมเลยเอื้อมมือไปดึงมือเขามาหอม ส่งผลให้เขาย่นคิ้วใส่ผมอีกรอบ รู้สึกว่าวันนี้ตั้งแต่เจอกันอีกฝ่ายเอาแต่ขมวดคิ้วใส่ผมไม่ยอมหยุด

 

               ผมเพิ่งรู้ว่าตัวเองน่าหงุดหงิดขนาดนั้น ถึงอย่างนั้นผมก็อยากแกล้งเขา

 

               หรือง่ายๆคือผมอยากจะอ้อนเขาต่างหาก เวลาเขาโกรธและผมต้องง้อ มันทำให้ผมสามารถเข้าใกล้เขาได้มากขึ้น ซึ่งมันดีต่อการเพิ่มเติมความสัมพันธ์ที่แทบจะไม่มีแม้แต่เค้าลางให้ร่างรูปทรง ว่ากันตามตรงจนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าอยากให้ความสัมพันธ์ของเราเป็นไปในทิศทางไหน

 

               แต่มันต้องไม่ใช่วันไนท์แสตนแน่นอน

 

               ผมดีใจนะที่วันนี้คุณไปที่บ้าน

 

               “โทษที ผมโคตรจะไม่ชอบใจเลย คนตัวเล็กสวนทันควันเหมือนรอให้ผมเปิดประเด็นนี่อยู่ ผมไม่ชอบสิ่งที่คุณทำวันนี้ ถ้าแบคฮยอนมาเห็น คุณก็รู้นิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น อยากให้เขารู้หรือไงว่าพ่อตัวเองกินเด็กคราวลูกน่ะ

 

               “มันก็ไม่แย่นะ ถือว่าเปิดโลกใหม่ให้กับเขา

 

               “คริส !”

 

               “อย่าไปซีเรียสกับชีวิตมากสิจงแด ผมแค่หยอกเล่น

 

               “บางเรื่องมันไม่ควรเล่น คุณควรรู้ไว้ โตเป็นผู้ใหญ่อย่าทำอะไรเป็นเด็กผมไม่โกรธที่เขาพูดจาแบบนี้ใส่ผมนะ กลับกันมันทำให้ผมยิ้มเอ็นดูมากกว่า เหมือนกับว่าผมมีความสุขที่ถูกเขาต่อว่ายังไงยังงั้น จะว่ายังไงดีล่ะ ถ้าเกิดผมมัวแต่โกรธหรือไม่ฟังความคิดเห็นของเขา ผมคงไม่มีทางรู้สิ่งที่เขาคิดไว้ในใจจริงๆได้

 

               เพราะงั้นผมยอมนิ่งรอฟังเขาพูดต่อไปดีกว่า มันได้ผลดีมากกว่าโต้เถียงกลับให้เป็นเรื่องใหญ่

 

               ถ้าลูกคุณรู้ บอกเลยว่าผมจะไม่รับผิดชอบสิ่งที่เกิดขึ้น

 

กึก !

 

               “ผมจะโบ้ยความผิดให้คุณหมดเลย คอยดูสิ

 

               “ใจร้ายจัง ทั้งๆที่เรื่องทั้งหมดเราสร้างขึ้นมาด้วยกันแท้ๆ แต่คุณกลับเลือกที่จะทิ้งผมไปตอนมีคนรู้เรื่องของเรา

 

               “ผมไม่เคยบอกว่าอยากให้มันเกิดขึ้นมานิ คุณต่างหากที่ดิ้นรนไม่รู้เรื่อง

 

               “แล้วมันผิดด้วยเหรอ ถ้าเกิดอยากจะดูแลใครสักคน

 

               “มันไม่ผิด แต่คนคนนั้นไม่ควรเป็นผม

 

               “…”

 

               ไม่ควรมีใครมาดูแลผม...ทั้งนั้นน้ำเสียงตอนพูดประโยคย้ำแผ่วลงไม่ต่างจากคนอ่อนแรง แวบนึงผมเห็นแววตาอ้างว้างในดวงตาสีสวยคู่นั้น คู่ที่มักชอบแสดงความเกรี้ยวกราดออกมาประหนึ่งว่าโลกทั้งใบช่างน่าหงุดหงิด แต่ถ้ามองลึกเข้าไปดีๆ...

 

               คุณจะเห็นความน่าสงสารจากตัวของเขา

 

               ว่าแต่คุณมานี่ ลูกชายคุณไม่รู้หรือไงยังไม่ทันที่ผมจะได้ปลอบใจ คนตัวเล็กก็เปลี่ยนสภาวะอารมณ์เป็นอีกแบบหนึ่งเล่นเอาผมถึงกับชะงัก ผมว่าเขาน่าจะสงสัยนะ

 

               “ไม่หรอก ผมบอกเขาว่าผมจะมาทำงาน

 

               “โกหกเขามากๆ ระวังลูกจะไม่ให้ความเคารพ

 

               “ก็พอจะบอกความจริงคนแถวนี้ก็ไม่ให้บอก

 

               “…”

 

               เลยรอพาตัวไปบอกพร้อมกัน จะได้แนะนำว่าที่แม่ใหม่ให้แบคฮยอนรู้จักJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอเล่นแรงให้แนบเนียน แซ่บแรงบอกเลย !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #709 Confirstt (@Confirstt) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 16:50
    ขุ่นเเม่
    #709
    1
  2. #477 RealKimC21 (@RealKimC21) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:08
    แม่ใหม่จ้าาาา เขินนนนนน
    #477
    1
  3. #408 fujikozung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:07
    อื่อหื้อออออออออออออออ แม่ใหม่เลยหรอออ เราให้จงแดไม่ผยสก่อนดีมั้ย แต่ไม่คิดจริงๆว่าคริสจะรู้จักกะพ่อของจงแดด้วย แล้วถ้าได้เจอหน้าพร้อมกัน คงสนุกน่าดู 55555555555555
    #408
    1
  4. #406 CHENmybae (@annebyoneself) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:52
    ตอนนี้ดีจังเลยค่ะเขินตามเลย พี่คริสจีบหนักมาก ><~ และรู้สึกว่าจงแดเองก็อ่อนลงเยอะแล้ว ติดตามนะคะ
    #406
    1
  5. #404 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:38
    รุกหนักมากกกกกกกกค่ะคุณอาาา เราชอบบบ
    #404
    1
  6. #403 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
    แม่ใหม่ของแบคฮยอน อห พี่คริสฉันเขินแรงมาก ตัดภาพมาที่จงแด......จงแดว่าไงลูก
    #403
    1
  7. #402 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    ง่อว์!!! ว่าที่แม่ของแบคยฮอน 55555
    #402
    1
  8. #401 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:13
    ผมมาง้อแล้วนะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    #401
    1
  9. #400 kim fern (@jdfern21) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:31
    มีความง้อ โอ๊ยยยยย 55555
    #400
    1
  10. #399 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:56
    จะง้อแบบไหนน้าา~ ><
    #399
    1
  11. #398 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:18
    ชอบเวลาสองคนอยู่ด้วยกันที่ห้องนะ ดูสวีทกันดี พอไปเจอกันข้างนอกทีไรเรื่องมีตลอด แต่แบคนี่รู้แล้วหรือเปล่านะ
    #398
    1
  12. #397 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:49
    ทำไมคำพูดแบคเหมือนแบครู้แล้วเลยอ่ะ
    #397
    1
  13. #396 จงภัสร์ (@Tipo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:41
    ลุ้นว่าแบคจะรู้หรือยัง แล้วยิ่งคำพูดนั้นด้วย รอน้าาา
    #396
    1
  14. #394 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:26
    รอจร้าาา
    #394
    1
  15. #391 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:17
    เจิมรอเบยยย
    #391
    1
  16. #390 kim fern (@jdfern21) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:37
    เอาแล้วววววววว อยากรู้แล้ววววว
    #390
    1
  17. #389 CHENmybae (@annebyoneself) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:22
    โฮร!!!!!!! เผ็ชชชชชชชชชชชช ????
    #389
    1