ตอนที่ 13 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 12 : ลมเปลี่ยนทิศ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 12

ดริ๊งค์ครั้งที่  12 :  ลมเปลี่ยนทิศ

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            คำพูดของแบคฮยอนทำให้ผมลังเลนิดหน่อย ทั้งๆที่ประจำก็คงจะปฏิเสธไปเลยโดยไม่คิดอะไร แต่ไม่รู้เพราะอะไรที่ทำให้ผมเริ่มคิดใหม่ เรามองหน้ากันอยู่นาน แววตาของแบคฮยอนเต็มไปด้วยความคาดหวังแลดูอยากให้ผมไปกับเขาจริงๆ

 

            ซึ่งมันคงจะดีกว่านี้ถ้าผมปฏิเสธไปเช่นทุกครั้ง แต่ผมกลับทรยศหักหลัง...

 

            ตกปากรับคำเขาไป

 

            เอาสิ

 

            ผมกับแบคฮยอนมากินข้าวด้วยกันที่ห้างไม่ไกลจากมหาลัย ที่เดียวกับที่เราเคยเจอกันแล้วอาชานยอลมารับผมไปหาพ่อน่ะแหละ แน่นอนว่าในช่วงแรกๆเราแทบไม่คุยอะไรกันเลย คงเพราะเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น หรือไม่ต่างคนต่างก็คุยไม่เก่ง ซึ่งผมว่ามันน่าจะเป็นได้ทั้งสองอย่าง

 

            ทว่าเหมือนแบคฮยอนทนไม่ไหวเลยพูดออกมา ชวนผมคุยในเรื่องที่คิดว่าเราน่าจะชอบเหมือนกัน

 

            ใช่ ผมต้องยอมรับว่าเราชอบอะไรคล้ายกันหลายอย่าง

 

            และเพราะแบบนั้นผมถึงลืมตัว คุยกับเขาอย่างสนุกสนาน แม้จะไม่ได้ยิ้มหรือหัวเราะเสียงดัง มันเป็นแค่การพูดคุยของคนที่มีความชอบเดียวกัน แบคฮยอนเองก็ดูจะสนุกที่ได้พูดคุยกับผม โดยไม่รู้เลยว่าผมทำอะไรลับหลังเขาบ้าง

 

            เป็นคนที่ไม่รู้อะไรเลยนี่มันก็ดีเหมือนกันนะ ไม่ต้องแบกรับอะไรให้หนักบ่า

 

            เสียดายที่ผมได้เป็นแบบนั้น ผมรู้ทุกอย่างจนตอนนี้บ่าของผมไม่เหลือที่ว่างให้รับอะไรแล้ว คงเหลือเพียงแค่ร่างกายที่บอบช้ำเท่านั้นแหละที่จะรับได้ แต่ผมก็ไม่ได้หวังจะแบกรับ ปัญหาใหญ่ ตลอดไป ผมเบื่อเมื่อไหร่ เดี๋ยวก็สลัดมันออกจากบ่าเองน่ะแหละ

 

            มันง่ายนิดเดียว

 

            ว่าแต่ก่อนหน้านี้นายมีปัญหาอะไรกับลู่หานเหรอ

 

            “อะ...

 

            “ขอโทษที่ถามนะ ฉันแค่สงสัย เห็นลู่หานชอบทำตัวแปลกๆเวลาอยู่กับนายแม้จะอยากรู้ แต่อีกฝ่ายก็ถามออกมาอย่างประหม่า เขายกมือเกาท้ายทอยตัวเองเล็กน้อยแสดงให้เห็นว่าเขากลัวผมต่อว่าขนาดไหน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำหรับผมหรอก

 

            ประเด็นมันอยู่ที่เขาสังเกตเก่งจนดูออกต่างหาก

 

            ทั้งๆที่ดูเหมือนจะสนิทกัน แต่เหมือนติดใจอะไรอยู่ก็ไม่รู้สิ

 

            “ลู่หานก็ติดใจทุกคนที่มีเรื่องกับเขาทั้งนั้น

 

            “เอ่อ...

 

            “มีใครบ้างที่ไม่โดนลู่หานมองแรงใส่ นอกจากนายน่ะ ผมยกยิ้มสมเพชบางๆพลางยกแก้วน้ำขึ้นจิบเพื่อปิดบังรอยยิ้มนั้น ซึ่งผมว่าแบคฮยอนน่าจะสังเกตเห็นมัน ไม่งั้นเขาคงไม่เงียบไปแบบนี้ แต่มันไม่ใช่ปัญหาของฉันหรอก เพราะฉันไม่อยากมีปัญหากับใคร

 

            “ถ้าลู่หานทำให้นายไม่พอใจ ฉันต้องขอโทษแทนเขาด้วยนะ

 

            “จะขอโทษทำไม ไม่ใช่ความผิดของตัวเอง

 

กึก !

 

            “อย่าขอโทษแทนคนอื่น มันจะทำให้นายโดนหางเลขไปด้วย

 

            “ฉัน...

 

            “นายแค่รับรู้ก็พอแล้ว ไม่ต้องมาออกตัวรับแทนหรอก มันไม่มีประโยชน์ตราบใดที่หมอนั่นยังทำตัวแบบนั้นอยู่ ผมกดเสียงต่ำทำให้เขารับรู้ว่าการออกรับหน้าแทนลู่หานมันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด จริงๆคนเราไม่สมควรออกรับหน้าแทนใครทั้งนั้น เพราะจะถูกมองว่าตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องกัน และอาจจะโดนเหมารวมไปกับความผิดที่ตัวเองไม่ได้ก่อด้วยก็เป็นได้

 

            ผมรู้ว่าคนเป็นเพื่อนกันจะออกหน้าให้กันมันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่กับคนพรรค์นั้น...

 

            อย่าว่าแต่ผมที่ไม่ควรเข้าใกล้แบคฮยอนเลย ลู่หานเองก็ไม่สมควรเหมือนกัน ผมอยากถามเหลือเกินว่าแบคฮยอนเคยรู้ในสิ่งที่เพื่อนตัวเองทำบ้างไหม

 

            มั่วผู้ชาย คลั่งน้ำเมา หลงแสงสี แถมยังเอากับน้องชายตัวเอง

 

            นี่คือสมบัติของเพื่อนที่ดีสินะ...เพิ่งรู้ว่าต้องดีกว่าหมา

 

            เอาเถอะ มันไร้สาระ

 

            “จงแด

 

            “อีกอย่างมันไม่ใช่เรื่องที่เราจะเอามาพูดกัน มันเป็นเรื่องของฉันกับลู่หาน นายเข้าใจใช่ไหม ผมว่าพลางสบตาอีกฝ่ายนิ่งและนั่นทำให้แบคฮยอนพยักหน้า เขาคงรู้สึกเหมือนถูกตอกหน้า ผมเลยถอนหายใจออกมาเรียกให้พนักงานมาเก็บเงิน ฉันว่าเราไปกันดีกว่า จำได้ว่าฉันมีรายงานต้องทำ นายจะไปส่งฉันไม่ใช่เหรอ

 

            “อื้ม แน่นอน

 

            “งั้น...

 

            แต่แวะไปบ้านฉันแปปนึงได้ไหม เผอิญจะเอาของไปให้เพื่อนน่ะ แต่ดันลืมไว้บ้าน

 

            “ก็แล้วแต่นายสิ แค่ไปส่งฉันให้ถึงที่ก็พอแล้ว

 

            “โอเคแบคฮยอนยิ้มรับบางๆก่อนที่พวกเราจะเดินออกมาจากห้าง คนตัวเล็กกว่าผมซื้อของที่ซุปเปอร์นิดหน่อย จากนั้นพวกเราก็มาขึ้นรถกัน ในตอนแรกระหว่างทางผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับคำตอบรับแวะไปบ้านเขาก่อนไปส่งผม

 

            ทว่าพอมาถึงบ้านเขาผมก็รับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองคิดผิด

 

            เพราะผมไม่ทันได้คิดว่าผมจะเจอกับ...

 

            ทำไมมาด้วยกันได้ล่ะ ?คริสถามขึ้นมาเมื่อเห็นเราสองคนลงมาจากรถด้วยกัน ตอนแรกผมก็กะจะรอเขาในรถนั้นแหละ แต่แบคฮยอนบอกให้ไปรอในบ้านเพราะในรถมันร้อนเนื่องจากผมให้เขาดับรถเอาไว้มันจะได้ไม่เปลืองน้ำมัน ซึ่งพอผมย่างเข้ามาในบ้านมันเป็นจังหวะเดียวกับที่คริสเดินออกมาจากบ้านพอดี

 

            เล่นเอาผมถึงกับชะงัก ทำเป็นไม่สนใจเขาให้แบคฮยอนออกหน้ารับให้แทน

 

            เผอิญไปทานข้าวด้วยกันมาน่ะครับผมเลยจะไปส่งจงแด

 

แล้วทำไม...

 

แต่ลืมของไว้บ้านเลยแวะมาเอาก่อนแบคฮยอนว่าพลางยิ้มให้พ่อของเขา ผิดกับผมที่ไม่แม้แต่จะมองหน้าหรือสบสายตา แล้วนี่พ่อจะไปไหนเหรอครับ ?

 

...ว่าจะออกไปดูงานที่บริษัทหน่อยน่ะ

 

อ้อ

 

แต่เดี๋ยวรอลูกไปก่อนก็ได้ ไม่ได้รีบขนาดนั้น คริสหันไปยิ้มให้ลูกชายเขา ยกมือยีหัวอีกฝ่ายอย่างเอ็นดูเบาๆ เล่นเอาผมถึงกับพ่นลมหายใจออกมาราวกับอึดอัดนิดหน่อย พ่อว่าแบครีบขึ้นไปเอาของเถอะ เดี๋ยวจงแดจะรอนาน

 

โอเคครับ เดี๋ยวนายรอฉันที่ห้องนั่งเล่นแปปนึงนะ ฉันจะรีบลงมา

 

            “อืมผมขานรับสั้นๆไม่ได้ใส่ใจเขามากนัก แบคฮยอนเลยพยักหน้าเป็นเชิงรู้กันก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นสอง ทิ้งให้ผมอยู่กับคริสเพียงลำพังสองคน ความเงียบปกคลุมเรา ผมเลยเลือกที่จะเดินหนีไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่น

 

            ซึ่งแทนที่ผมจะได้อยู่เพียงลำพัง คริสกลับเดินตามมาด้วย

 

            ไม่ยักรู้ว่าคุณญาติกับลูกชายผมแล้ว

 

            “พูดแบบนี้ต้องการอะไร

 

            “…”

 

            “อยากกวนประสาทให้ผมเหวี่ยงใส่เหรอ ?ผมหันไปถามเขา ไม่คิดจะปิดบังความไม่พอใจที่ฉายชัดบนดวงตา ใครจะไปคิดว่าเขาจะกลับมาบ้าน ประจำก็เห็นแต่อยู่คอนโดกกผมให้อยู่กับเขาหรือไม่ก็อยู่ที่ทำงานแล้วมารับลูกชายกลับ

 

            ผมคาดเดาอะไรได้บ้าง และการตกปากรับคำลูกชายเขาก็เหมือนตกอยู่ในหลุมพราง

 

            ผมโดดลงมาในกับดักด้วยตัวเอง

 

            ผมแค่แปลกใจ ไม่ได้ตั้งใจกวนประสาท

 

            “...

 

            “ไม่เหวี่ยง โอเคไหม ?

 

            ก็ไม่ได้เหวี่ยงอะไร

 

            “…”

 

            “ยังไม่ได้เหวี่ยงอะไรเลย เสียงของผมเบาลงแทบจะทันทีที่เขาเดินเข้ามาจับมือผมทั้งสองข้าง รู้สึกเหมือนเปลวไฟที่ถูกน้ำสาด จู่ๆก็เกิดอาการสงบโดยไม่รู้ตัว แถมยังหลุบตาต่ำไม่กล้ามองหน้าร่างสูงที่โน้มหน้าลงมายิ้มให้ผมอีก

 

            หัวใจมันเต้นแรงเมื่อเราใกล้ชิดกันขนาดนี้

 

            แล้วตกลงบอกได้หรือยังว่าทำไมถึงมากับเขาได้

 

            “ก็เจอกันในคลาสแล้วไปกินข้าวด้วยกัน ผมบอกตามที่แบคฮยอนพูด มันเป็นความจริงที่ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร แล้วทำไมคุณถึงอยู่บ้าน นึกว่าไปทำงานซะอีก

 

            “ก็ไปแล้วแต่เข้ามาเปลี่ยนชุดจะได้ออกไปรับคุณที่มหาลัยไง

 

            “ผมบอกไปแล้วว่าไม่ต้องไปรับ

 

            “ใครจะห้ามตัวเองได้กันคริสยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ มาทำเป็นคนดีเอาใจผม สุดท้ายก็แค่หวังให้ผมคลายเหงาเท่านั้นแหละน่า อีกอย่างถ้าผมไปยังไงคุณก็ต้องกลับกับผมอยู่แล้ว

 

            “ใครจะไปรู้ ผมอาจจะไปกับผู้ชายคนอื่นก็ได้

 

            “…”

 

            ผมไม่ได้มีคุณคนเดียวนิ จริงไหมJ

 

            “ยั่ว...โมโหกันเหรอ ? ร่างสูงตวัดสายตาวาวโรจน์มามองผม ขณะที่ใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม แสดงให้เห็นว่าการเอาคืนของผมเป็นผลสำเร็จ ผมเลยแกล้งแค่นหัวเราะในลำคอเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทำเป็นไม่ตอบคำถามเขา จงแด

 

            “อย่ามาทำเป็นเจ้าเข้าเจ้าของน่า มันน่ารำคาญ

 

            “…”

 

            “ผมจะไปกับใครก็ได้ แต่ที่ผมไม่ไปเพราะเห็นว่าคุณยังเป็นของใหม่อยู่ก็เท่านั้น ผมหันกลับมายื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเขา อย่าสำคัญตัวเองผิดล่ะ ยอมให้คุณรุกเข้ามาไม่ได้แปลว่ากำแพงจะทลายหมดไปนิ

 

            “…”

 

            “กับดักดีๆเขาไม่ทำให้เห็นหรอกว่าเป็นกับดัก ผมดึงมือเขาออกพร้อมกับผลักเขาให้ถอยไป มันก็ไม่ได้แรงมากจนเขาเซหรืออะไร ก็แค่ทำให้ระยะห่างของเราเพิ่มมาขึ้นเท่านั้น ผมเหยียดยิ้มร้ายให้กับเขาก่อนจะกลับมาตีสีหน้าปกติตอนที่เห็นว่ามีคนมาทางนี้

 

            ทว่าคริสกับฉวยโอกาสวิกฤตกระชากผมไปบดขยี้ริมฝีปาก !

 

            “อื้อ !” ผมเบิกตากว้างตกใจชนิดที่ว่าทำอะไรไม่ถูก เมื่อถูกคนตรงหน้ากอดรัดบดเคล้าริมฝีปากลงมาอย่างหนักจนเจ็บไปทั้งเรียวปาก คริสพยายามสอดลิ้นเข้ามา แต่ผมก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาทำ เขาเลยแค่กดสัมผัสลงมาหนักๆ ไม่นานนักก็ผละออกไป

 

            เป็นจังหวะเดียวกับที่แบคฮยอนเดินเข้ามาพอดี !

 

            โทษทีนะ เผอิญหาของไม่เจอเลยลงมาช้า...เจ้าตัวว่าพลางเดินเข้ามาในห้องรับแขก มองหน้าผมกับพ่อเขาสลับกันด้วยแววตาแปลกใจ หัวใจผมเต้นกระหน่ำไม่รู้ว่าอีกคนเห็นภาพเมื่อกี้ไหม รู้แค่ว่าตอนนี้ทั้งผมทั้งพ่อเขาต่างก็หอบหายใจ

 

ความหงุดหงิดปะทุอยู่ในอกเต็มไปหมด !

 

มีอะไรกันหรือเปล่าครับ ?

 

            “เปล่า

 

            “ไม่มีเราสองคนตอบพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เล่นเอาแบคฮยอนถึงกับเอียงคอมองอย่างสงสัยมากกว่าเดิม ผมกัดฟันกรอดถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด และใช่ คริสเองก็รู้ว่าตอนนี้อารมณ์ผมไม่ดีขนาดไหน

 

            เพราะเขาทำให้มันเป็นแบบนี้ !

 

            “โทษทีนะแบคฮยอน ฉันว่าฉันกลับเองดีกว่า

 

            “อ้าว ทำไมล่ะ ?

 

            “นึกขึ้นได้ว่ามีธุระ มันคงไปคนละทางกับที่นายจะไปบ้านเพื่อน

 

            “…”

 

            “ขอบใจล่ะกันที่พาไปกินข้าวและพามาบ้าน รู้สึกดีจนตัวสั่นเลย ผมกระแทกเสียงตรงประโยคสุดท้ายพร้อมกับหันไปมองหน้าคริสที่มองหน้าผมอยู่เช่นกัน จากนั้นก็เดินแทรกกลางระหว่างพวกเขาออกมาจากห้องรับแขก ไม่สนใจว่าแบคฮยอนจะทำหน้ายังไงหรือว่าอยากจะพูดอะไร

 

            รู้แค่ว่าผมอยากไปให้ไกล ผมโกรธคริสจริงๆนะเนี่ย !

 

            “จงแด เดี๋ยวก่อน

 

หมับ !

 

            “เดี๋ยวผมไปส่ง

 

            “กลับไปหาลูกตัวเอง !” ผมตวาดเสียงดังไม่สนใจเลยว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ไกลจากคฤหาสน์แค่ไหน อุตส่าห์ก้าวเร็วๆเพื่อที่จะออกมาให้ไกล ร่างสูงยังตามมาวุ่นวายกับผมได้อีก คริสถอนหายใจใส่ผม เมื่อเห็นว่าตอนนี้ผมองค์ลงแค่ไหน เล่นอะไรของคุณ บ้าไปแล้วหรือไงที่ทำเรื่องแบบนั้น ถ้าแบคฮยอนเห็นขึ้นมาจะเกิดอะไรขึ้น

 

            “เขาก็จะรู้เรื่องของเราไง

 

            “อย่ามาพูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกตินะคริส ผมไม่เล่น

 

            “ผมเองก็ไม่เล่นเหมือนกัน ร่างสูงว่าพร้อมขยับเข้ามาจับแขนผมทั้งสองข้าง นัยน์ตาสีสวยฉายแววดุดันจนน่ากลัว อย่ามาพูดว่าจะไปกับคนอื่นนอกจากผมอีกนะจงแด ผมไม่ชอบการประชดแบบนั้น

 

            “ผมว่าผมพูดชัดไปแล้วว่าอย่ามาทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ

 

            “ผมมีสิทธิ์ที่จะทำ

 

            “สิทธิ์อะไรไม่ทราบ ?

 

            สิทธิ์ของการเป็นเจ้าของคุณไง

 

LOADING 100 PER

เจิมรอลมเปลี่ยนทิศ ใจคนเปลี่ยนไป !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #476 RealKimC21 (@RealKimC21) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:03
    สงสารแบคฮยอนอ่ะ ถ้ารู้ว่าเพื่อนกับพ่อนางเล่นกันอยู่ โอ้ยหน่วง
    #476
    1
  2. #395 fujikozung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:14
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย ลุ้นเลยเนี่ยว่าแบคจะเห็นช็อตนั้นรึเปล่า ตริสนี่ก็อยากให้ลูกตัวเองรู้จริงๆๆ
    #395
    1
  3. #393 fumaki (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:03
    ทำไม่เราอ่านตอนนี้ไม่ได้หรือเราเบลอเองหว่า
    #393
    1
  4. #392 fujikozung (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:40
    หายไปไหนแล้วววว ยังไม่ได้อ่านเลยย
    #392
    1
  5. #388 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:56
    แรงยิ่งกว่า4Gก็คริสกับจงแดนี่แหละ
    #388
    1
  6. #387 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:50
    จงแดดื้อจริงๆ แบบนี้โดนคุณอาลงโทษแน่ๆ
    ป้านี่เตรียมทิชชูรอซับเลือดเลยลูก
    #387
    1
  7. #386 CHENmybae (@annebyoneself) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:15
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด~ แรงมาแรงกลับจริง ๆ ค่ะคู่นี้ จะเป็นลม รุนแรงเหลือเกินเด็กก็ขี้ดื้อคนแก่ก็ขี้มึน
    #386
    1
  8. #385 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:38
    พี่คริสหึงแรงห๊ะ
    #385
    1
  9. #384 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:18
    หึบบบ พูดไม่เข้าหูแบบนี้ระวังนะจงแด55555555
    #384
    1
  10. #383 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:54
    จงแด!!! แซ่บมาก แต่ถ้าพูดแบบนี้กับท่านคริส หนูอาจโดนลงโทษจนลุกจากเตียงไม่ได้ ป้าจะรอ555
    #383
    4
    • #383-3 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:54
      ป้ารอฉานหื่นอีกแล้ว55555
      #383-3
    • #383-4 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:54
      ป้ารอฉานหื่นอีกแล้ว55555
      #383-4
  11. #381 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:32
    พึ่งรู้ว่าลู่หานเป็นคนแบบนี้!!! จงแดนี่แรงกระแทกใจจริงๆ!
    #381
    1
  12. #380 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:59
    ถ้าแบคสนิทกับจงแด แล้วรู้เรื่องคริสกับจงแด โอ้ยยยยยยยยเกาะขอบรั้ว เหมือนป้าที่อยากรู้อยากเห็นเรื่องของคนข้างบ้าน อรรถรสสุด
    #380
    1
  13. #379 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:16
    ใครชวน หื้ม แล้วชื่อตอนคืออะไร ใจใครจะเปลี่ยนเหมือนลมหรือป่าวว
    #379
    1
  14. #374 crazychen (@crazychen) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:03
    รอค้าาาา~
    #374
    1
  15. #373 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:57
    รออออออิ
    #373
    1
  16. #372 nnptpk (@naeyht) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:48
    หืมมม บ้านใครหน่ะ =.=
    #372
    1
  17. #184 Markps Prin Suparat (@apissara2129) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 19:10
    ตอบอัยแรกเถอะขอร้องไม่ไหวแล้วสงสารทุกคนนนนนนนนน
    #184
    1
  18. #183 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 23:51
    อื้อหืมม คำตอบของเฮีย ภาวนามห้จงแดตอบอันแรก!!
    #183
    1
  19. #182 tampround (@tampround) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:32
    อะหืมมมคำถามคริสตอบยากมากอ่ะสงสารจงแดที่ต้องตอบคำถามนี้สุดทำไมมันดราม่าจังเลยยยยยมาต่อเร็วๆน้าาค้างมาก*^*
    #182
    1
  20. #181 hunlovahan (@sehun20) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 21:10
    ทำใมคริสตั้งคำถามยากจัง
    สงสารคนตอบ????รักก็ไม่ได้????
    ขาดไปก็อยู่ไม่ได้????ทำใมมาม่า
    ขนาดนี้????????
    #181
    1