TEMPORARY REGEN เด็กดริ๊งค์ KRISCHEN FT.CHANBAEK [END]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,617 Views

  • 826 Comments

  • 1,179 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    98

    Overall
    28,617

ตอนที่ 10 : ดริ๊งค์ครั้งที่ 9 : กัดกินตัวตน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 ม.ค. 60

TEMPORARY REGEN : CHAPTER 9

ดริ๊งค์ครั้งที่  9 :  กัดกินตัวตน

#ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

 

            เป็นอะไรไปเหรอ ?

 

            “…”

 

            “ผมทำอะไรให้คุณคิดมากหรือเปล่า ?คำถามของคริสไม่ได้คำตอบจากผม มือหนาเลื่อนมาลูบหัวผมเบาๆราวกับคาดคั้นให้ผมตอบคำถามเขาออกมา ผมรู้ว่าตอนนี้ผมกำลังคิดอะไร และคำถามเขามันก็ใกล้เคียงกับสิ่งที่กวนใจผมอยู่ ทว่าแทนที่จะบอกให้เขารู้อย่างที่ควรทำ

 

            ผมกลับเลือกที่จะหลับตาลงโดยไม่พูดอะไร

 

          ให้ความเงียบงันกัดกินพวกเราอีกครั้ง

 

            แค่ทำให้ฉันภูมิใจมันยากหรือไง เลิกทำตัวไร้ค่าสักทีได้ไหม !’

 

          ‘แกเป็นความหวังของฉัน แต่ดูแกทำตัวสิจงแด ไหนคือสิ่งที่เรียกว่าเหมาะสมกัน !’

 

          ‘อย่ามาทำตัวเป็นโสเภณีนะ อย่างน้อยก็เห็นใจคนที่เลี้ยงแกมาบ้าง !’

 

          ‘เห็นใจแม่บ้างสิจงแด !’

 

กึก !

 

            ผมสะดุ้งสุดตัวลืมตาโพล่งแทบจะทันที่ภาพของแม่ลอยเข้ามาในฝัน ภาพของแม่ที่ร้องไห้สลับกับภาพหลุมศพแม่มันทำให้หัวใจของผมเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก คำพูดของพ่อที่ด่าทอลอยวนอยู่ในหัวมันสร้างความกลัวให้ผมเบาๆ เล่นเอาตัวผมสั่นไปตามความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา

 

            ผมว่าผมแกร่งพอที่จะไม่คิดถึงเรื่องนั้นแล้วนะ เพราะมันรกสมองจนไม่รู้จะจำไปทำไม

 

            แต่พอทุกครั้งที่อยู่คนเดียวหรือมีอะไรกวนใจ ภาพคืนวันอันเลวร้ายจะกลับเข้ามาทำร้ายจิตใจผมอีกครั้งราวกับต้องการซ้ำเติม ถึงแม้ผมจะไม่อยากโทษคริส แต่การกระทำแสนดีของคริสมันกลายเป็นข้อเปรียบเทียบกับพ่อของผม มันช่วยไม่ได้ที่คริสดูแลผมทุกอย่างในขณะที่พ่อผมเอาแต่ด่ากราดไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากเรื่องของตัวเอง

 

            ผมจำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าระหว่างผมกับพ่อนั้นเคยมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นบ้างไหม เพราะดูเหมือนเรื่องร้ายๆจะกลบไปหมดจนผมหาเรื่องดีไม่เจอเลยสักเรื่อง

 

            ผมไม่เข้าใจว่าทำไมฟ้าถึงได้กลั่นแกล้งผมขนาดนี้

 

            ถ้าตอนนี้แม่ยังอยู่ ผมอาจจะเป็นเด็กดีไม่ขาดความอบอุ่น ไม่ต้องเที่ยวเตร่หาความรักหรือความอบอุ่นที่สามารถตอบสนองผมได้ ถ้าแม่ยังอยู่ ท่านคงโอบกอดผมไว้ ไม่ใช่ปล่อยให้ผมไปหาใครไม่รู้มากอดผมทุกวัน ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าร่างกายผมยอมให้ใครมาสวมกอดทับกี่คนแล้ว รู้แค่ว่าตอนนี้คริสเป็นคนที่กอดผมไว้นานสุด

 

            อาจจะนานกว่าพ่อผมด้วยก็เป็นได้

 

            จงแด

 

            “อะ...

 

            “ฝันร้ายเหรอ ?เสียงของคริสถามขึ้น เขาคงเห็นผมสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมา มือหนาเลยเลื่อนมาพลิกร่างผมที่นอนตะแคงเอาหัวหนุนตักเขาอยู่เป็นนอนหงายแทน นัยน์ตาสีสวยทอดมองลงมา มีความสงสัยระคนเป็นห่วงแฝงอยู่ในนั้น มันทำให้ผมปวดไปทั้งใจ

 

            พ่อของผมไม่เคยมองผมด้วยสายตาแบบนั้นเลยตั้งแต่แม่ตายไป

 

            มีแต่แววตาเกรี้ยวกราดที่มอบให้ มันมีแค่นั้นที่เป็นหลักประกันว่าเขายังเป็นพ่อผมอยู่ กับครอบครัวอื่นความรักคงเป็นสิ่งที่พวกเขามอบให้กัน แต่กับผมและพ่อคงมีแค่ความเกลียดชังที่เหนี่ยวรั้งเราสองคนเอาไว้ ที่พ่อไม่แต่งงานใหม่คงเพราะเกรงใจ ขณะเดียวกันก็ใช่ว่าเขาจะไม่ควงผู้หญิงที่ไหนมาอวดผม และเพราะแบบนั้นผมเลยทำตามที่พ่อทำ

 

            ให้พ่อรู้ว่าถ้าพ่อกล้า ผมก็กล้าที่จะควงผู้ชายเหมือนกัน โดยไม่สนใจใครทั้งนั้นว่าจะมองผมยังไง ผมขอแค่ทำตามความพอใจก็พอแล้ว

 

            แต่อย่างนั้น ยิ่งทำหัวใจผมก็ยิ่งบอบช้ำ

 

            เพราะยิ่งเราตอบโต้กันและกัน มันก็ยิ่งทำให้ผมรู้ว่า...

 

            พ่อมองผมเป็นแค่คู่แข่งที่ตัวเองต้องชนะเท่านั้น

 

            ทำไมผมต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ ทำไมผมต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ

 

            “จงแด...

 

            “ผมแค่อยากได้ความสำคัญ...ให้ผมบ้างไม่ได้เหรอ

 

            “…”

 

            “ผมแค่อยากได้ความรักโดยที่ไม่ได้เกิดจากความชิงชัง ผมก็แค่อยากให้พ่อรักผมบ้างก็เท่านั้นราวกับควบคุมตัวเองไม่ได้ ผมพรั่งพรูความในใจที่มีออกไปจนเกือบหมด พร้อมกับที่หยาดน้ำใสมันไหลเอ่อดวงตาสวยซ้ำๆ ย้อยลงจากหางตาหยดลงบนตักของคริสที่ตอนนี้กำลังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมยกมือขึ้นมาปิดตาตัวเองสะอื้นจนแผ่นอกสะท้าน อยากได้ความรักจากพ่อ ไม่ใช่ความเกลียดชัง ผมอิจฉาที่ทุกคนได้รับความรักที่ดีแบบนั้น

 

            “…”

 

            “และผมอิจฉาแบคฮยอนที่ได้พ่ออย่างคุณไป

 

            “อะ...

 

            ผมอิจฉาเขา ผมอิจฉาแบคฮยอน ฮึก !”

 

            จงแด ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ

 

            “ฮึก ฮือ

 

            “ใจเย็นๆคริสดึงผมให้ลุกขึ้นมานั่งบนตักของเขาพร้อมกับกอดผมเอาไว้ เล่นเอาใบหน้าผมฝังลงบนบ่ากว่า แรงสะอื้นทำให้กายผมสั่นไปทั่วร่าง และเผลอขยุ้มบ่าเขาไว้แน่นราวกับว่ามันคือที่พึ่ง มือหนาเลื่อนมาลูบหลังผมซ้ำๆ ปลอบประโลมให้ผมใจเย็นลง ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่ตรงนี้

 

            ไม่รู้ทำไมแทนที่ผมจะใจเย็นลงตามคำปลอบของเขา ผมกลับร้องไห้หนักกว่าเดิม อาจเป็นเพราะในใจผมมันเอาคริสไปเปรียบเทียบกับพ่อของตัวเอง พอคิดว่าผมไม่เคยได้ในสิ่งที่แบคฮยอนได้เลย มันทำให้ผมเจ็บปวดและอิจฉาเขามากขึ้น

 

            ผมไม่เคยหวังเงินทองหรือชื่อเสียง ผมหวังแค่เพียงว่าพ่อจะสนใจผมในฐานะลูกชายบ้าง

 

            ไม่ใช่ทุกครั้งที่เจอกันก็จะเอาเรื่องเก่ามาขุดคุ้ยทำให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่ จนบาดหมางกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนกับโซ่ตรวนที่ฉุดรั้งเราเอาไว้ แถมเป็นโซ่ที่ทำยังไงก็ตัดไม่ขาด ทั้งๆที่ขึ้นสนิมขนาดนั้นก็ยังเหนี่ยวรั้งพวกเราไว้ได้อย่างแน่นหนา

 

            โซ่แห่งสายสัมพันธ์ โซ่ของคำว่าพ่อและลูก...

 

            อยากตายชะมัดหลังจากใจเย็นลงผมที่นั่งกอดคอคริสอยู่ก็พึมพำออกมาเหมือนเพิ่งรู้ว่าตัวเองเผลอตัวทำอะไรลงไป คุณไม่น่าอยู่ตรงนี้เลย คุณควรกลับไปซะ

 

            “แล้วทิ้งให้คุณเสียใจคนเดียวเหรอ ?

 

            “มันก็ควรเป็นแบบนั้น

 

            “คุณแค่คิดว่ามันควร แต่จริงๆแล้วมันเปล่าเลย

 

            “…”

 

            “ผมจะไม่ทิ้งคุณให้เสียใจคนเดียวหรอก คำพูดของคริสแทบจะเรียกน้ำตาผมกลับมา แต่ผมก็พยายามข่มใจไว้เพราะผมรู้สึกว่าผมแสดงความอ่อนแอมากเกินไปแล้ว ร่างสูงดันผมออกมาในนัยน์ตาของเราสบกันนิดหน่อย ปลายนิ้วเรียวยาวเกลี่ยคราบน้ำตาบนใบหน้าผมให้อย่างอ่อนโยน

 

            รอยยิ้มของเขามันก็อ่อนโยนเช่นกัน...

 

            คงเจออะไรมามากสินะ ถึงได้เก็บไว้ขนาดนี้

 

            “…”

 

            “ดีแล้วล่ะที่พูดออกมา

 

            “…”

 

            “มันจะได้ทำให้ผมเข้าใจคุณมากขึ้น...อย่างที่ผมต้องการผมไม่คิดจะตีความหมายของคำพูดเขา มันอาจทำให้ผมนึกถึงเรื่องเกมของเราได้ และตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์มาเล่นอะไรทั้งนั้น แววตาผมเลื่อนลอยสูญเสียพลังงานไปกับการร้องไห้ บอกตามตรงตั้งแต่แม่ตายผมก็ไม่เคยร้องไห้ให้ใครได้เห็นหรือได้รู้เลย เพราะมันแสดงให้เห็นว่าผมอ่อนแอเกินกว่าจะดูแลตัวเองได้

 

            อีกอย่างผมไม่คิดว่าจะมีใครมาทำให้ผมร้องไห้ต่อหน้าได้อีก ขนาดบางครั้งเคยเจ็บเจียนตายก็ยังทำเพียงแค่โอดครวญตามประสาไม่ถึงกับหลั่งน้ำตาอะไรแบบนั้น

 

            คริสเป็นคนแรกที่เจอมัน...

 

            ด้านที่โหยหาและขี้อิจฉาจนแทบบ้าของผมน่ะ

 

            เพราะแบบนี้ใช่ไหมถึงได้ไม่เปิดใจให้ใครเลย

 

            ผมไม่คิดจะเปิดใจให้ใครเข้ามาทำร้ายผมหรอกนะ

 

            “…”

 

            “ตัวผมมีแค่ผมก็พอแล้วผมหมายความตามที่พูด ไม่ได้ต้องการประชดหรือว่าเหน็บแนมเขา ผมแค่อยากให้เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่ายิ่งผมเสียใจมากเท่าไหร่ ผมก็จะยิ่งปิดกั้นตัวเองจากคนภายนอกเท่านั้น ผมไม่จำเป็นต้องมีคนอื่นมาพยุงให้ผมยืนขึ้นได้ ตัวผม ผมลุกได้เอง

 

            “มันยังมีมากกว่าใช่ไหม ?

 

            “อะไร ?

 

            “เรื่องที่ทำให้คุณปิดใจ

 

            “…”

 

            “มันไม่ใช่แค่เรื่องของพ่อคุณใช่ไหม จงแด ?คำถามของคริสไม่ได้รับคำตอบจากผม ผมเพียงแค่หลุบตาต่ำลงไม่ตอบอะไรกลับ คริสพูดถูก ผมยังมีอีกเรื่องที่ร้ายแรงไม่ต่างกัน เพียงแค่ว่าเรื่องของพ่อมันเด่นชัดกว่าก็เท่านั้น มันเลยเป็นประเด็นสำคัญที่ผมจะนึกถึงมันทุกครั้งเวลาอยู่กับคริส อยากระบายให้ผมฟังไหม ?

 

            “...ไม่...ไม่เอา

 

            “…”

 

            “คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก มันก็แค่...เรื่องไร้สาระผมเลี่ยงที่จะบอกความจริง แต่คิดว่าสักวันเดี๋ยวคริสก็รู้ตราบใดที่เขายังไม่ตีจากผมไปไหน ทว่าตอนนี้ผมไม่อยากให้เขามาเซ้าซี้เลยเปลี่ยนไปให้ความสนใจเรื่องอื่นแทน ผมหิวแล้ว ทำอะไรให้ผมกินหน่อยสิ

 

            “...เปลี่ยนเรื่องแบบนี้ คุณจะปิดกั้นตัวเองไปถึงเมื่อไหร่

 

            อะ...

 

            “เมื่อไหร่ที่คุณจะไว้ใจผมเต็มร้อยนะมันไม่ใช่การพูดอย่างไม่ชอบใจหรือว่าข่มขู่แสดงความเกรี้ยวกราด มันเป็นเพียงถ้อยคำที่สื่อให้ฟังว่าผมกำลังน้อยใจอยู่อะไรแบบนั้น ปลายนิ้วร้อนเกลี่ยแก้มผมอีกครั้งก่อนจะเชยคางผมให้เงยหน้าขึ้นมา แววตาของคริสเต็มไปด้วยความเป็นห่วงยิ่งตอกย้ำทุกความเจ็บปวดในใจของผม เลิกได้แล้วนะที่ใส่หน้ากากหาผมน่ะ

 

            “...!”

 

            “กับคนอื่นคุณจะใส่หน้ากากเข้าหามันก็เป็นเรื่องของคนอื่น แต่กับผมอย่าทำแบบนั้น

 

            “ผม...

 

    “เพราะผมต้องการใจแลกใจ และอยากให้รู้ไว้ว่าผมไม่เคยใส่หน้ากากเข้าหาคุณเลย จงแด

 

            ...มันไม่ใช่ตอนนี้ คุณเข้าใจใช่ไหม ?

 

            “จงแด

 

            “ตราบใดที่คุณยังอยู่กับผม ผมเชื่อว่าต้องมีสักวันที่ผมพลั้งปากเล่าเรื่องนั้นออกไปผมว่าพร้อมเลื่อนสายตามาสบกับเขา แสดงความว่างเปล่าปะปนไปกับความเจ็บช้ำของตัวเอง แต่มันไม่ใช่ตอนนี้ บางอย่างมันไม่จำเป็นต้องเล่าให้หมดทีเดียวก็ได้ หรือคุณจะเถียงว่าคุณไม่มีเรื่องอื่นปิดบังผมแล้ว ?

 

            “…”

 

            ความเงียบของคริสคือคำตอบของคำถาม การที่เขาไม่พูดอะไรบ่งบอกได้ว่าเขาเองก็มีเรื่องปิดบังผม ซึ่งผมไม่คิดจะถามเพราะแบบนั้นเขาก็จะเอาเรื่องนี้มาอ้างเพื่อคาดคั้นคำตอบจากผม ผมเบือนหน้าหนีเขาอีกรอบ มองออกไปนอกหน้าต่างราวกับมองหาสิ่งที่ขาดหายไปของตัวเอง

 

            ผมไม่ชอบความรู้สึกเคว้งแบบนี้

 

            มันทำให้ผมโดดเดี่ยวท่ามกลางโลกกว้างทั้งใบ

 

            และใช่ ด้วยเหตุผลนั้นหน้ากากที่ผมสร้างมันเลยแข็งแรงมากเพื่อปกป้องคนไม่มีอะไรอย่างผม ผมทำตัวเหมือนว่าผมมีค่า แต่จริงๆแล้วก็เปล่า สุดท้ายก็แค่ร่างเปลือยที่แม้แต่หัวใจยังไม่มี

 

            หรือไม่มันก็บอบช้ำเกินกว่าจะซ่อมแซมได้แล้ว

 

            เอาเถอะ ถือว่าผมพูดชัดแล้วว่าผมจะไม่พูดมันตอนนี้

 

หมับ !

 

            “แล้วคุณอาคนดีจะทำอาหารให้ผมกินได้หรือยังครับ หรือว่าต้องรอผมหิวไส้ขาดก่อน คุณอาถึงจะเสด็จไปทำให้ผมกินผมยกยิ้มมุมปากให้คริสพลางเลื่อนมือไปโอบรอบคอเขาไว้ ในตอนแรกคริสชะงักที่ผมเปลี่ยนอารมณ์ง่ายๆเหมือนกับผู้หญิงที่ชอบอ้างว่าเมนส์ไม่มาเธอเลยเหวี่ยง แต่พอเห็นผมเอียงคอย้ำถึงสิ่งที่พูด เขาก็เหมือนได้สติ

 

            มือหนาเคลื่อนมาโอบเอวผมไว้พร้อมกับที่ใบหน้าประดับรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมา

 

            แล้วอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ เด็กดื้อ

 

            “อะไรก็ได้ที่คุณอยากทำให้ผมกิน

 

            “อืม...กว้างจัง

 

            “ทำอะไรก็ได้น่า คุณทำมาผมก็กินหมดผมว่าพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นแล้วดึงแขนเขาให้ลุกตาม แค่ทำๆไป ไม่ต้องใส่ใจอะไรมาก

 

            “แต่เมื่อกี้คนแถวนี้บอกว่าอยากได้รับความรักบ้างนะ

 

กึก !

 

            “ผมก็ต้องใส่ใจให้มากสิคำพูดของคริสมันมาพร้อมกับรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ และใช่ ไม่รู้ทำไมมันถึงมีอิทธิพลกับผมนัก หัวใจถึงได้เต้นรัวเร็วแบบนี้ ร่างสูงยันกายลุกขึ้นเอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มผม ถ้าทำตัวดีผมจะให้รางวัลดีๆก็ได้นะ

 

            “...ใครจะไปอยากได้ของแบบนั้นกัน

 

            “แล้วอย่ามาเรียกร้องทีหลังก็แล้วกัน นกน้อยผมย่นคิ้วนิดหน่อยที่เขาว่าผมแบบนั้นขณะที่ริมฝีปากร้อนผ่าวประทับลงบนหน้าผากของผม คริสผละออกไปดินหายเข้าไปในครัวทิ้งให้ผมใจเต้นรัวกับการกระทำของเขา ผมบอกไปหรือยังว่าผมเกลียดเวลาเขาทำเหมือนเอ็นดูผมขนาดไหน

 

            ผมไม่ใช่เด็กที่จะให้เขามาปลอบแล้วนะ

 

            ผมเดินตามร่างสูงเข้ามาในครัว ยืนกอดอกพิงกำแพงมองเขาที่หยิบเครื่องมือและส่วนผสมในการทำงานได้อย่างคล่องแคล่วระคนชำนาญ นิสัยแบบนี้คงทำให้ผู้หญิงหลงกันตาย ใครๆก็อยากได้พ่อบ้านที่ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว แม้ว่าเขาจะมีลูกแล้วก็ตาม

 

            ถ้าลูกไม่ขัดอะไร ยังไงก็ได้แม่ใหม่อยู่แล้ว

 

            มาตรงนี้สิ

 

            “ไม่เอา เดี๋ยวเกะกะ

 

            “มาเถอะน่า ผมไม่ให้คุณทำอะไรแผลงๆหรอกผมย่นคิ้วใส่เขาอีกรอบแต่ก็ยอมเดินไปหาเขา คริสอุ้มร่างผมให้ขึ้นไปนั่งบนเคาท์เตอร์บาร์ ระบายยิ้มออกมาผิดกับผมที่หน้าบึ้งตึ้ง นั่งตรงนี้ห้ามขยับไปไหน

 

            “ทำไม ?

 

            “เดี๋ยวผมไม่มีแรงจูงใจทำอาหารให้คุณกิน

 

            “อย่ามาล้อเล่นนะ ผมไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมาหลงคารมคุณง่ายๆ

 

            “แล้วตอนนี้ยังไม่หลงอีกหรือไง

 

            “อะ...

 

    “หน้าแดงใหญ่แล้วนะ รู้ตัวบ้างเถอะเจ้าเด็กดื้อเอ้ยJ

 

LOADING 100 PER

เจิมรอการกัดกินตัวตนที่มีเซาะกำแพงทลาย !

รอเยอะอัพไวนาจา มารอดูกันว่าพี่คริสมีไม้เด็ดอะไรมาทำใจน้องเป็ดเขว้

ปักป้ายรอไว้แล้วมาเสียเลือดพร้อมกัน ฝากติดตามด้วยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจให้ความผิดบาปของจงแด

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

ติดแท็ก #ฟิคเด็กดริ๊งค์ผิดรัก

© themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #475 RealKimC21 (@RealKimC21) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 14:42
    เขินนนนนนนนนนนน ระดับสิบเลยโอ้ยยย
    #475
    1
  2. #339 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 08:23
    ฟินนน เด็กดื้อ กำแพงจงแดกำลังจะหายไปแล้วใช่มั้ย
    #339
    1
  3. #338 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 07:20
    เจ้าเด็กดื้ออออ. อร้ายยย
    #338
    1
  4. #337 manny45ck (@manny45ck) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:24
    เด็กดื้อ. อ้ากกกกกก
    ฟิน
    #337
    1
  5. #336 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 23:09
    เขินงะ พี่คริสอบอุ่นมาก จงแดยอมพี่เค้าไปเถอะลูก
    #336
    1
  6. #335 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:16
    จงแดเขินพี่คริสด้วยมีหวั่นไหวด้วย >< อยากให้เปิดใจให้พี่คริสไวๆ รอเลยนะคะ
    #335
    1
  7. #334 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 18:54
    อยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรอีกที่ไม่ใช่แค่เรื่องพ่อของจงแด....พี่คริสดูแลจงแดดีๆนะ
    #334
    1
  8. #333 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 10:30
    ใครกันนะทำให้จงแดปิดกั้นตัวเองขนาดนี้ อยากรู้มานานละ เกาะขอบจอ
    #333
    1
  9. #332 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:34
    จงแดลูกกก สงสาร พี่คริสอย่าทิ้งน้องนะ
    #332
    1
  10. #331 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 07:26
    จงแดอ่าา อย่าปิดใจใส่คริสเลยนะ งืออ
    #331
    1
  11. #330 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 14:31
    สงสารจงแด คงอดทนมามากสินะ พอคริสมาทำดีด้วยก็เลยหวั่นไหว
    #330
    1
  12. #329 jaokb0122 (@jaokb0122) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 12:57
    สงสารจงแดอ่าจะร้องไห้ตามแล้วเนี่ย????
    #329
    1
  13. #328 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 09:31
    สงสารจงแดอ่ะ
    #328
    1
  14. #327 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 20:36
    พี่คริสดูแลตัวเล็กของเราด้วยนร้าาาาาอย่ายอมแพ้ล่ะ แอบย้ายทีมแบบเนียนๆ
    #327
    1
  15. #325 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:55
    ถ้าจงแดเปิดใจแล้ว ด่านต่อไปคงเป็นแบคฮยอน
    #325
    1
  16. #324 KIMJONG21 (@minalovejongdea) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 21:06
    รอง่ะ งืออ สงสารทั้งคุณอาทั้งจงแด ฮื่ออ จงแดเปิดใจเถอะนะ
    #324
    1
  17. #323 Air_Jongdae (@Air_Jongdae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 19:09
    รอจร้าาาาาาาาา
    #323
    1
  18. #320 จงภัสร์ (@Tipo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 18:29
    รอเลยยยยยยย
    #320
    1
  19. #133 tampround (@tampround) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 12:39
    พี่คริสใจร้ายอย่าห่างจากจงแดเลยน้า จงแดบอกรักคริสแล้ววววววเยส>~< มาต่อ100%เร็วๆน้าาา
    #133
    0
  20. #132 Mochi. (@mmatchima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 19:36
    หายปากแข็งแล้วหนิ
    #132
    0
  21. #131 ccccc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 16:28
    บอกแล้วโว้ยยย นี่ลุ้นจนฉี่จะราด
    #131
    0
  22. #130 Markps Prin Suparat (@apissara2129) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 20:11
    ฮือออออสงสารอ่ะแต่ก็อยากให้จงแดพูดไปเลยว่ารักอ่ะ มาต่อไวๆนะ
    #130
    0
  23. #125 tampround (@tampround) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:53
    สงสารทั้งจงแดทั้งคริสเลยอ่ะ มาต่อเร็วๆน้าาาาาาา
    #125
    0