UNSNOOPY ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง (CHANBAEK) END

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 73,898 Views

  • 1,060 Comments

  • 3,750 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    128

    Overall
    73,898

ตอนที่ 22 : เล่นกับหมาครั้งที่ 21 : กุมมือกันไว้ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ก.ค. 60

UNSNOOPY : CHAPTER 21

เล่นกับหมาครั้งที่ 21 : กุมมือกันไว้

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

 

            เราทั้งคู่ต่างเงียบไปพักใหญ่หลังจากที่ผมพูดแบบนั้นออกไป ผมรู้ว่าถ้อยคำนั้นมันโคตรจะสะกิดใจพวกเราทั้งสองฝ่าย และผมรู้ว่าตัวเองก็ไม่ควรจะพูดมันออกไป น่าเสียดายคำพูดที่ไหลออกไปไม่มีวันย้อนกลับเพราะงั้นที่ผมทำได้คือแก้ไขสถานการณ์

 

            ผมทำเพียงแค่สบตากับมันในระยะไกลแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

            กูรู้ว่าที่กูพูดไปเมื่อกี้ทำให้มึงไม่สบายใจ

 

            (...)

 

            แต่กูก็ต้องพูดเพราะลึกๆมึงคงไม่อยากทิ้งกูไปหรอกจริงไหม

 

            (ใครจะอยากทิ้งคนที่ตัวเองรักไปกันล่ะ)

 

            ...

 

            (แต่เค้าก็ทิ้งคนที่เขารักไปหาอีกคนที่เค้าก็รักมากเหมือนกัน เพราะงั้นมันเลยอึดอัดใจที่จะบอกความจริง)คนตัวเล็กว่าพลางเกยคางลงกับหน้าต่าง ลักษณะคล้ายกับการอ้อนเวลาหาข้อแก้ตัวมาแก้ต่างให้ตัวเอง (ชานไม่โกรธเค้าแล้วใช่ไหม เค้าไม่อยากให้ชานโกรธเค้าเลย)

 

            กูไม่ได้โกรธมึงสักหน่อย กูแค่เคืองที่มึงไม่บอกกูให้กูไปรู้จากคนอื่นแทนที่จะรู้จากปากมึง

 

            (เค้าขอโทษ)

 

            ช่างมันเถอะ สิ่งสำคัญคือการรักษาเวลาที่เหลือไว้

 

            (หืม ?)

 

            ไหนเมื่อเราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ เราก็ควรจะทำทุกอย่างให้มันคุ้มค่ากับเวลาที่มีอยู่นะ อย่างน้อยตอนจากกันไปมึงจะได้ไม่ลืมกูไง ผมยกยิ้มให้เจ้าตัว ทว่าด้วยระยะทางรวมถึงความมืดของช่วงเวลากลางคืนคงทำให้อีกฝ่ายมองไม่เห็นเท่าไหร่ ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดมากอะไร ยังไงการได้มองหน้ากันก็ดีกว่า กูจะทำให้มึงมีความสุขกับเวลาที่เหลืออยู่เอง

 

            (มันฟังดูเศร้าๆยังไงไม่รู้สิ)

 

            ก็จริง แต่ยังไงเราก็ต้องยอมรับความจริง

 

            (ถ้าชานโอเค เค้าก็โอเคแหละ)

 

            “…”

 

            (ยังไงมันก็ทำอะไรไปไม่ได้แล้วนิ...ใช่ไหม)น้ำเสียงของแบคฮยอนเป็นอะไรที่เศร้าจับใจ ผมคิดว่าเขาพยายามจะฝืนให้กำลังใจนะ แต่มันคงยากไปสำหรับเขาคนนี้ (เค้าว่าเค้าไปนอนก่อนดีกว่า ชานจะได้ไปกินข้าวด้วย)

 

            แบค ถ้ามึงไม่ไหว มึงก็บอกกูมาเถอะ

 

            (...)

 

            กูไม่อยากให้มึงเก็บอะไรไว้คนเดียวอีกแล้ว รู้ไหมว่ามันทำให้กูจะเป็นบ้า ผมถอนหายใจระคนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เจ้าตัวจะได้เข้าใจว่าเขาควรจะบอกอะไรผมให้มากกว่านี้ ไม่ใช่ตามใจผมทุกอย่างเพราะแบบนี้ไงเราถึงไม่เข้าใจกันสักที

 

            เพราะแบบนี้ไงผมถึงกำลังจะเสียเขาไปเร็วขนาดนี้

 

            (เปล่า เค้าไม่ได้ไม่โอเคอะไร)

 

            มึงรู้สึกแย่

 

            (ตอนนี้พวกเราก็ไม่มีใครรู้สึกดีไม่ใช่เหรอ)

 

            ก็ใช่เพราะงั้นกูถึงพยายามทำให้มันดีไง

 

            (...)

 

            กูอยากให้มึงมีความสุขเพราะนั่นคือสิ่งที่กูทำได้ไงแบค

 

            (งั้น...ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ)

 

            แบคฮยอน

 

            (บ๊ายบาย)

 

            เจ้าตัวไม่คิดจะตอบรับคำพูดของผม ทำเพียงแค่ตัดสายพร้อมกับโบกมือให้เป็นการบอกลา หนำซ้ำยังไม่คิดจะอยู่รอให้ผมโบกมือกลับ เขารีบปิดหน้าต่างพลางรูดม่านก่อนจะหายตัวไปจากตรงนั้นทิ้งให้ผมนั่งมองบานหน้าต่างด้วยความรู้เคว้งคว้าง

 

            ผมคิดว่าตอนนี้คงยังไม่เหมาะที่เราจะคุยกัน ต่างฝ่ายต่างเจอเรื่องหนักๆมา บางทีการจะทำใจให้รับเรื่องราวเหล่านั้นได้ในเวลาอันรวดเร็วคงเป็นเรื่องยากเกินกว่าที่เราจะคาดเดา

 

            โดยเฉพาะกับแบคฮยอน

 

            ผมเองก็ไม่คิดจะไปเซ้าซี้แค่ลงไปกินข้าวตามปกติพลางคิดว่าพรุ่งนี้เราจะทำอะไรกันดี มันคงถึงเวลาแล้วที่ผมจะทำตัวให้เป็นแฟนสมกับหน้าที่ ไม่ใช่แค่คนที่พยายามวิ่งหนีแล้วบอกว่าสิ่งที่เราทำมันก็แค่การกระทำของเพื่อนสนิท ในตอนนี้น่ะผมอยากจะทำทุกอย่างให้แบคฮยอนสบายใจ

 

            ในขณะเดียวกันผมก็จะพยายามไม่ให้มันกลายเป็นสิ่งที่ฉุดรั้งแบคฮยอนไว้ เขาจะได้ไม่ติดค้างตอนที่เขาต้องไป

 

            แม้ว่าผมจะไม่อยากให้เขาไปก็ตาม...

 

            เช้าวันใหม่ผ่านมาเร็วกว่าทุกวัน วันนี้ผมรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมารอรับแบคฮยอนไปเรียนไม่ต่างจากที่ทำจนกลายเป็นเรื่องปกติ คนตัวเล็กยังคงสดใสยกยิ้มให้ราวกับไม่เคยมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น นี่คงเป็นอีกข้อดีของแบคฮยอนคือเขาเป็นคนยิ้มง่ายต่อให้จะแบกเรื่องมากมายไว้บนบ่าก็ตาม

 

            ทว่ามันก็ใช่ว่าจะดีทั้งหมด การที่เขาปกปิดทุกอย่างด้วยรอยยิ้มมันทำให้คนอื่นมองไม่เห็นความจริงว่าตอนนี้พวกเรากำลังเชิญกับอะไร

 

            และผมก็โง่มากเลยที่ปล่อยให้เขาทำนิสัยแบบนี้จนเคยตัว

 

            ไปกันเลยไหม

 

            “เอาสิ แต่เดี๋ยวแวะซื้อน้ำร้านที่มึงชอบก่อนก็ได้

 

            “อะ...

 

            “จะได้กินนมเย็นที่มึงชอบด้วย

 

            “แต่ชานไม่ชอบของหวานนี่น่า

 

            “คนเราก็เปลี่ยนกันได้ป่ะวะ อย่าพูดมากน่า ไปได้แล้วเดี๋ยวสายคนตัวเล็กขมวดคิ้วใส่ผมซึ่งผมก็ไม่ได้อธิบายอะไร กลับกันผมดึงมือเขาให้รีบเดินตามผมมาอย่างกับว่าถ้าเราไปช้า โลกใบนี้ต้องถล่มก่อนที่เวลาของพวกเราจะหมดอย่างแน่นอน

 

            แบคฮยอนพูดถูกเรื่องที่ผมไม่ชอบกินของหวาน ตอนไปเดทคราวนั้นผมก็แทบจะบ้าตาย ทว่าคราวนี้พอใจเราปล่อยวางผมก็เหมือนจะเข้ากันมันได้ง่ายขึ้น

 

อ้อ ไม่อ่ะ ผมคิดไปเอง !

 

            แหวะ ! หวานชิบ !”

 

            “ก็บอกแล้วว่าอย่ากิน พอกินแล้วก็บ่น

 

            “ก็มันหวานเกินนี่หว่า มึงก็อย่าไปกินแบบนี้มากเดี๋ยวก็อ้วนเป็นหมูพอดีผมหันไปย่นคิ้วใส่แบคฮยอนที่เดินอยู่ข้างๆพร้อมกับรับแก้วนมเย็นจากผมไป จากนั้นก็ส่งแก้วโกโก้ที่ตัวเองสั่งไว้มาให้ผม ยอมรับเลยว่าผมกับของหวานแม่งไม่มีความเข้ากันได้

 

            ต่อให้แบคฮยอนกำลังจะจากไป ผมก็ทำใจให้ชอบของหวานที่มันกินไม่ได้จริงๆ !

 

            “ไม่อ้วนหรอก ถ้าชานหัดพาเค้าไปวิ่งบ้าง

 

            “งั้นก็หัดตื่นให้เร็วสิครับคุณหนู ทุกวันนี้เริ่มสงสัยแล้วว่าลุงพ่อบ้านเขามีหน้าที่ทำความสะอาดหรือว่ามีหน้าที่เป็นนาฬิกาปลุกให้มึงผมสวนกลับเล่นเอาเจ้าตัวถึงกับยู่ปากใส่ หลายครั้งที่ผมตักเตือนเขาเกี่ยวกับเรื่องนอนตื่นสาย ส่วนใหญ่เขาจะตื่นสายช่วงวันหยุดไม่ต่างจากผมเท่าไหร่

 

            แต่ถึงผมจะตื่นสายผมก็ยังลุกมาออกกำลังกายบ้างไง แต่แบคฮยอนไม่ใช่

 

            ตื่นมาก็กินแล้วก็วิ่งมาเล่นกับผม !

 

            “ตอนนี้ก็เริ่มตื่นเองได้แล้วน่า ชานก็พูดเกินไป

 

            “พูดความจริงแล้วก็ทำเป็นรับไม่ได้ กินนมเย็นมึงไปเลยไอ้หมาหัวเราะนิดหน่อยทว่าไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันเป็นการฝืนหัวเราะจนผิดสังเกต

 

            ทำเอาผมไปไม่เป็นนิดหน่อยเหมือนกัน ถึงอย่างนั้นผมก็ทำเป็นมองข้ามไป

 

            ผมจะไม่ตอกย้ำความเจ็บปวดภายในของเขาแน่นอน

 

            เออ วันนี้มึงมานอนบ้านกูดิ

 

            “หืม ?”

 

            “จะได้ติวหนังสือกันด้วยไง กูมีหนังใหม่มาด้วยนะ ติวเสร็จจะได้ดูกันผมทำทุกอย่างให้เป็นปกติและคิดว่าทำได้ดีพอสมควร แน่นอนถ้าเป็นปกติแบคฮยอนคงจะหูตาผึ่งรีบกุลีกุจอให้วันเวลาผ่านไปเร็วๆเพื่อที่เราสองคนจะได้ใช้เวลาด้วยกัน

 

            แต่วันนี้มันกลับแตกต่าง

 

            คงต้องถามพ่อก่อนว่ามาได้ไหม

 

            “…”

 

            “เพราะต้องเริ่มเก็บของแล้วน่ะแบคฮยอนฝืนยิ้มให้ผมอีกครั้งทำเอาผมเม้มปากแน่น ยอมรับตรงๆมันโหมดนี้ทำให้ผมปรับตัวไม่ถูก ไม่รู้เลยว่าจะฉุดอารมณ์ให้มันขึ้นมามีความสุขได้ยังไง ซึ่งผมอดรู้สึกแย่ไม่ได้ถึงมันจะเพิ่งแรกเริ่มที่ผมทำ แต่การที่อีกฝ่ายไม่เปิดใจรับมันกลายเป็นสิ่งที่ทรมานมากจริงๆ

 

            ร่างเล็กทำเป็นเดินนำผมไปก่อนเนื่องจากผมหยุดชะงักไปชั่วขณะ พลันผมก็คว้าแขนของเขาไว้ดึงให้กลับมาสนใจก่อนจะพูดว่า...

 

            คืนนี้นอนกับกู เดี๋ยวค่อยไปสู้หน้าพ่อมึงพรุ่งนี้ก็แล้วกัน

 

            “ชาน ?

 

            “ไม่ต้องคิดมากหรอกไอ้หมา พ่อมึงไม่ว่าหรอกถ้าอ้างแม่กูไป

 

            “…”

 

            “อย่าปฏิเสธน้ำใจกูนักเลย ทำตัวเป็นแบคฮยอนคนก่อนได้ไหม คนที่ดีใจเวลากูชวนขึ้นห้องอ่ะผมพยายามจะตบมุขให้มันขำๆ น่าเสียดายที่เวลานี้พวกเราต่างฝืดกันทั้งคู่ ถึงอย่างนั้นผมก็เชื่อว่าความพยายามมันต้องไม่สูญเปล่า เพราะพอผมพูดประโยคนั้นออกไปแบคฮยอนก็เงียบหายไปสักพัก

 

            แล้วก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของเขา

 

            พูดแล้วห้ามคืนคำนะชานJ

 

            “เออ อยากจะปู้ยี้ปู้ยำกูยังไงก็เชิญเลยไอ้หมา

 

กึก !

 

            “กูยอม แบคฮยอนยกยิ้มกว้างกว่าเดิมจนผมแทบเชื่อว่าแบคฮยอนคนเดิมกลับมาแล้ว เขาเข้ามากอดแขนผมถูหน้าลงมาคล้ายกับออดอ้อน แน่นอนว่าผมไม่ได้สลัดออก ตอนนี้ถ้ามันอยากให้ผมตามใจผมก็ยินดีที่จะทำ แต่ก็ไม่ถึงขั้นเสียคนหรอกนะ

 

            เอาแค่พอดิบพอดี พอให้เราแฮปปี้ก็พอ

 

            เย้~คืนนี้จะเล่นท่าไหนดีนะ

 

            “อย่ามาหื่น !”

 

            “หมายถึงเกมต่างหาก จะนอนหรือนั่งดีแบคฮยอนสวนกลับให้ผมหน้าแตกเล่นเอาผมอ้าปากเหวอกับการเอาคืนของมัน ชานอ่ะคิดมาก อย่าคิดเยอะสิ เค้ายังไม่คิดเยอะเลย

 

            “แต่คิดน้อยไปมันก็ไม่ดีเว้ย !”

 

            “ไม่รู้ล่ะ ชานพูดแล้วพูดเลย

 

            “ไอ้...!”

 

            “ไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวถ้าสายอย่ามาโทษเค้านะคนตัวเล็กยู่ปากใส่พร้อมกับดึงรั้งให้ผมเดินตามเจ้าตัวไป ตอนแรกผมก็ขืนตัวพลางขมวดคิ้วใส่ ไม่ทันไรก็ต้องยิ้มให้กับท่าทางตลกๆของมันที่ทำให้ผมยิ้มได้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง และในที่สุดก็ยอมเดินไปเรียนด้วยกันอย่างที่มันบอก

 

            วันนี้ทั้งวันเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่าเดิมชนิดที่ว่ามันไปไหน ผมก็ไป ก็เกือบถึงขั้นตามติดเป็นวิญญาณผีสิงนะ ก็คนมันอยากอยู่ด้วยให้ทำไง

 

            แถมผมต้องคอยกันไม่ให้ใครมาวุ่นวายกับเมียผม

 

            แม้ว่ามันจะมีอยู่คนนึงก็ตาม

 

            แบคฮยอน

 

            “เซฮุน

 

            “ไงครับJผมถึงกับหน้าตึงเมื่อเราบังเอิญเจอไอ้ตี๋หน้าขาวด้วยความบังเอิญที่ไม่รู้ว่าอีกคนมันจะคิดเหมือนกันไหม ตอนนี้พวกเรากำลังจะไปกินข้าวเที่ยงกัน แต่ดันมาเจอไอ้ลูกหลานเจ้าของร้านเกมดักทางเอาไว้ ผมคิดว่ามันน่าจะอยากมาหาแบคฮยอนด้วยแหละเราถึงมาเจอกันได้

 

            เพราะนี่ไม่ใช่เส้นทางที่เราจะมาเจอกันได้เลย !

 

            “กำลังจะไปทานข้าวกันเหรอ

 

            “อือ เซฮุนล่ะ ไปกินกับใคร

 

            “อโลนครับเจ้าตัวตอบด้วยรอยยิ้ม มีการหันมายียวนผมอีกต่างหาก ถ้าได้เพื่อนกินด้วยก็คงจะดีไม่น้อย เวลากินจะได้ไม่เหงาคิดเหมือนกันไหมครับชานยอล

 

            “ใครเขาจะไปคิดเหมือนกับคนอย่างมึง ผมสวนกลับด้วยท่าทางเอาเรื่อง ที่ไม่มีคนกินด้วยเพราะคนเขาเกลียดมึง หัดรู้ตัวได้แล้วไม่ใช่เต๊ะท่าว่าอยากกินคนเดียว

 

            “ปากหมาวอนตีนได้ทุกครั้งที่เจอกันเลยนะครับชานยอล

 

            “!!!!”

 

            “ที่วันนี้ผมมาคนเดียวก็เพราะอยากมาเจอแบคฮยอนต่างหาก

 

            “มึง...!”

 

            “อยากเจอหน้าก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีกเลยคำพูดของเซฮุนทำเอาพวกเราสองคนถึงกับชะงัก ส่วนนึงคงมาจากความแปลกใจที่อีกฝ่ายรู้เรื่องนี้ และอีกส่วนคือรู้สึกแย่กับคำพูดที่เหมือนตอกย้ำแบบนั้น เล่นเอาผมอยากจะดึงแบคฮยอนให้เดินหนีไปด้วยกัน

 

            แต่ไอ้เวรนี่ก็คงตามมาวุ่นวายอีกนั้นแหละ

 

            แบคฮยอน ผมรู้เรื่องนั้นแล้วนะ คุณจะไปเมื่อไหร่

 

            “หลังเรียนจบคงไปเลย

 

            “แล้วแบบนี้เพื่อนรักของคุณจะไม่เหงาแย่เหรอ

 

            “…”

 

            “หรือที่เขาลือกันว่าวันนี้พวกคุณตัวติดกันกว่าเดิมเพราะมาจากเรื่องนี้ ?

 

            “…”

 

            บางทีคุณควรจะฝึกห่างกับแบคฮยอนไว้นะครับ เพราะโซลกับแอลเอมันไม่ได้ห่างกันแค่ก้าวเดียว ชานยอล

 

LOADING 100 PER

เจิมรอกุมมือกันไว้ มาสร้างความทรงจำกันเถอะ !

รอเยอะอัพไวนาจา ขอเม้นให้ชื่นใจหน่อยเร็ววว

มารอดูกันว่าชานยอลจะทำยังไงกับเจ้าหมาตัวนี้ !

ฝากติดตามด้วยน้า รับรองว่าสายอ่อยของเราทำหน้าที่ได้ดีกว่าเดิม 55555

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้น้องหมาเล่นเพื่อน !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #950 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 08:27
    จุกไหมละชาน
    #950
    1
  2. #949 yoyo_exol (@yoyo_exol) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 02:37
    ฮืออออออออออออ
    #949
    1
  3. #948 ppinuchh (@ppinuchh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 20:33
    เกลียดเซฮุนแต่ลืมไป.. กุเมนฮุนนี่หว่า งั้นฮุนว่าไรเค้าก้ว่างั้นจ๊ะะะ
    #948
    1
  4. #947 CBforever96 (@CBforever96) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 20:12
    คำพูดคำจา งืออสงสารชานยอล
    #947
    1
  5. #946 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 19:22
    ฮือออออออ ร้องไห้
    #946
    1
  6. #945 MonsterCat (@luhan_kim) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 11:34
    จับมือกันไว้ ชั้นจะไม่ไปไหน จะอยู่เคียงข้างเธอ oh baby ไม่อยากให้ถึงวันที่เขาต้องจากกัน
    #945
    1
  7. #944 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 19:57
    จับมือไว้แล้วไปด้วยกานนนน~~
    #944
    1
  8. #943 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 18:52
    ชานยอล รักษาเวลาที่เหลือดีๆนะ????
    #943
    1
  9. #942 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:44
    เศร้าเลย TT
    #942
    1
  10. #941 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:31
    เศร้าจริงๆ ฮือ
    #941
    1
  11. #940 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 19:52
    ชานยอลเท่แล้วค่ะเท่แล้ว มันเศร้า
    #940
    1
  12. #939 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 18:45
    ง้อวววววว
    #939
    1
  13. #937 leemojun (@leemojun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 23:57
    อย่าม่าเลยใจบ่ดี
    #937
    1
  14. #936 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 23:40
    สู้ๆค่า
    #936
    1
  15. #935 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 20:13
    เค้าจะไม่ไปแล้วใช่มั้ย-///-??
    #935
    1