UNSNOOPY ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง (CHANBAEK) END

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 73,915 Views

  • 1,060 Comments

  • 3,750 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    145

    Overall
    73,915

ตอนที่ 20 : เล่นกับหมาครั้งที่ 19 : จับผิดผิดไอ้หมา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 มิ.ย. 60

UNSNOOPY : CHAPTER 19

เล่นกับหมาครั้งที่ 19 : จับผิดผิดไอ้หมา

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

 

            ผมจือปากเป็นเด็กเมื่อพ่อพูดแบบนั้น มันค่อนข้างเป็นคำพูดที่แทงใจดำและมันก็รู้สึกแย่มากเลยที่ได้ยิน อย่างที่บอกไปผมไม่ได้ไม่รักคุณย่า ผมแค่ไม่อยากพูดคำว่าลากับชานยอลก็เท่านั้น เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เรารู้จักกัน...

 

            เราก็ไม่เคยห่างจากกันเลยสักครั้งเดียว

 

            แล้วนี่ผมต้องไปเรียนต่อที่นู้น ผมไม่มีทางรู้เลยว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่

 

            ผมไม่อยากบอกเขาว่าผมจะกลับมาหาเขาได้ ไม่อยากบอกเขาว่าช่วยรอผมได้ไหม ไม่อยากบอกเขาว่าอย่าเพิ่งไปบอกรักใคร ผมไม่อยากให้เราจากกันไป เนื่องจากผมรู้ดีว่าใจคนรอมันรู้สึกยังไงกับการที่อีกฝ่ายหายไปหรือทำเป็นไม่สนใจความรู้สึกของเรา

 

            เชื่อสิว่าทุกรอยยิ้มของผมมันแฝงไปด้วยความเจ็บปวดอันหลากหลาย

 

            ความเจ็บปวดที่ไม่มีใครเคยรับรู้มาก่อน

 

            เว้นตัวของผมเอง

 

            แบครักย่านะป๊า แต่แบคก็รักชานเหมือนกัน

 

            “งั้นถ้าชานยอลเขารู้สึกเหมือนกัน พ่อว่าเขาคงเข้าใจ

 

            “แล้วถ้าเขาไม่เข้าใจ

 

กึก !

 

            ถ้าบอกไปแล้ว...เราจะยังเป็นเหมือนเดิมกันอยู่ไหมอ่ะป๊า... น้ำเสียงของผมมันแผ่วเบามากราวกับจะขาดใจ ผมคิดว่าป๊าน่าจะรู้เรื่องความสัมพันของผมกับชานยอลมาตลอด ผมมักแสดงออกตรงๆเวลาอยู่กับชานยอล ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังผู้ใหญ่

 

            มันเลยกลายเป็นนิสัยที่อ่านออกง่าย และป๊าก็ไม่เคยว่าผมเลย

 

            เขาเข้าใจไม่ว่าผมจะชอบชานยอลในฐานะเพื่อนหรือคนรัก

 

            เขารู้มาโดยตลอดว่าผมต้องการใครสักคน ที่เป็นได้ทั้งเพื่อน ทั้งคนรักหรือแม้กระทั่งพี่ชายในยามที่เราสิ้นหวัง สำหรับผมชานยอลเป็นคนนั้น เขาเป็นทุกอย่างที่ผมต้องการมาตลอด เพียงแค่เราเพิ่งจะได้คบกันเมื่อไม่นานมานี้เอง

 

            มันเศร้านะที่เวลาของเรามันน้อยลงจนเหมือนจะหายไปได้ทุกที่

 

            แบคไม่อยากบอกชานอ่ะ แบคกลัวว่ามันจะไม่เหมือนเดิม

 

            “นอกจากการกลัวที่จะเสียคนสำคัญไป

 

            “…”

 

            แบคยังกลัวการกลับไปอยู่คนเดียวใช่ไหมครับคำพูดของป๊าทำเอาดวงตาของผมสั่นไหว นั่นเป็นเหตุผลอีกข้อที่ทำให้ผมอยู่ติดกับชานยอลตลอด ผมพยายามจะยิ้ม พยายามจะทำตัวให้มีความสุขเพื่อที่ทุกคนจะได้เข้าหาผม ทำทุกทางเพื่อที่ผมจะได้ไม่ต้องเหงา

 

            ความรู้สึกของการอยู่อย่างโดดเดี่ยวน่ะมันแย่มากเลยนะ

 

            ผมไม่มีเพื่อนเลยจนกระทั่งมาเจอชานยอลผู้เป็นเพื่อนคนเดียวและคนแรกที่ผมเปิดใจรับ เขามาเปิดโลกของผมให้สว่างสดใสด้วยรอยยิ้มของเขา

 

            เขาทำให้ผมกล้าจะเผชิญโลกข้างนอกที่พร้อมจะทำร้ายผมได้ทุกเวลา

 

            ลึกๆในใจแล้วยังเหงาอยู่ใช่ไหม

 

            “...แบคไม่อยากกลับไปอยู่ในช่วงที่ไม่มีใคร

 

            “…”

 

            “แบครักชานยอลมากนะ

 

            “งั้นก็พูดให้เขาเข้าใจสิ

 

            “…”

 

            เรามีโอกาสแล้วนะ

 

            ดวงตาของพ่อเลื่อนออกไปมองทางด้านหลังพาเอาหัวใจของผมเต้นแรงไม่เป็นส่ำ รับรู้ได้ว่ามีใครบางคนกำลังเดินมา ซึ่งถ้าฟังจากที่พ่อพูดแล้วผมก็เดาได้ไม่ยากว่าเป็นใคร วินาทีนั้นมือไม้ของผมเย็นอีกกว่าอะไรค่อยๆหันไปมองคนที่หยุดยืนอยู่ข้างกัน

 

            ชาน...

 

            “เห็นออกมานานเลยตามมาดูว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

 

            “…”

 

            “คุณอามารับแบคฮยอนกลับบ้านเหรอครับ ชานยอลถามคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะพูดคุยกันด้วยความสนิทสนมเนื่องจากมีหลายอย่างที่พ่อผมกับชานยอลชอบเหมือนกัน เวลาเจอกันก็เหมือนคู่พ่อลูกที่เข้ากันได้ดี

 

            ผิดกับผมที่แทบจะไม่มีอะไรที่เข้ากับพ่อแม่ได้เลย

 

            นอกจากความเอาแต่ใจที่ขออะไรก็ต้องได้

 

            ไม่เชิงครับ อาแค่มาคุยเรื่องสำคัญกับเขา

 

            “เรื่องสำคัญ ?

 

            “เรื่องของคุณย่าแบคฮยอนที่อยู่ต่างประเทศ

 

            “หืม ?

 

            “เอาไว้ให้แบคฮยอนเล่าให้ฟังนะ อาต้องไปก่อนเผอิญนึกขึ้นได้ว่าลืมเอกสารไว้ที่บริษัทพ่อแกล้งยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูพร้อมกับทำหน้าจริงจังระคนตกใจ ผมรู้ว่านั่นคือการเสแสร้งเพื่อโบ้ยภาระครั้งใหญ่มาให้ผมโดยไม่ถามความสมัครใจ

 

            ผมไม่กล้าเผชิญเรื่องนี้เพียงลำพังหรอกนะ !

 

            “ป๊า ป๊าจะกลับแล้วเหรอ

 

            “ยังไงเราก็กลับกับชานยอลอยู่แล้วนิ เอาไว้เจอกันที่บ้านนะ

 

            “แต่...

 

            “อาฝากแบคด้วยนะชานยอล

 

            “ครับชานยอลตกปากรับคำไม่ถามซักอะไร เล่นเอาผมถึงกับหน้าเสียเพราะรู้ว่าเขาต้องถามเรื่องที่พ่อบอกใบ้ไว้เมื่อกี้แน่ๆ พอได้ยินการตอบรับพ่อผมก็ยิ้มออกมาจากนั้นก็หมุนตัวเดินลงจากตึกเรียนของผมไปทางบันได วินาทีนั้นแหละที่ผมอยากจะหันหลังวิ่งหนีไปบ้างแต่ก็ทำไม่ได้

 

            ชานยอลเคลื่อนสายตามามองผมพร้อมกับเลิกคิ้วใส่

 

            มีเรื่องอะไรเหรอแบค

 

            เรื่องที่เค้าไม่อยากบอกชานไง...

 

-BAEKHYUN PART END-

 

            ผมมองคนตัวเล็กนิ่งจู่ๆก็เกิดหวั่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เท่าที่ผมรู้มาคุณย่าของแบคฮยอนอยู่แอลเอและมีโรคประจำตัวที่ทำให้แบคฮยอนจะต้องไปอยู่กับท่านทุกซัมเมอร์ ซึ่งนั่นเป็นช่วงเวลาที่ทรมานมากสำหรับผมเพราะเราสองคนจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 

            ผมไม่โทษย่าของเขาหรอกที่อยากจะอยู่กับหลาน เป็นผมผมก็อยากจะอยู่เหมือนกันในกรณีที่ผมมีหลานคนเดียวน่ะนะ ผมผิดเองที่อยากจะอยู่กับแบคฮยอนมากไปจนคิดว่าเราไม่สามารถแยกจากกันได้

 

            ผมคิดว่าที่พ่อของแบคฮยอนเกริ่นไว้แบบนั้นก็เพื่อบอกใบ้...

 

            ว่าซัมเมอร์นี้ก็จะเป็นอีกปีที่เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 

            ว่าไง จะเงียบอีกนานไหม

 

อะ...

 

            “มีอะไรทำไมไม่พูดล่ะ

 

            “ก็เค้าไม่อยากพูดนี่น่า

 

            “…”

 

            “พูดแล้วจะร้องไห้ร่างบางว่าพร้อมเชิดปากใส่เป็นเด็กผมเลยเอื้อมมือไปยีหัวเล็กเป็นการปลอบ ทว่าก็เหมือนกับซ้ำเติมอีกฝ่ายให้รู้สึกแย่ลง

 

            และการทำสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขาก็โคตรจะมีอิทธิพลกับผมเลย

 

            ร้องทำไม พูดเหมือนจะจากกันไปตาย

 

            “…”

 

            “ที่พ่อมึงพูดแบบนั้นแปลว่าซัมเมอร์นี้มึงต้องไปอยู่กับย่าที่นั่นใช่ไหม

 

            “…”

 

            “ไม่เห็นเป็นไร เดี๋ยวก็เจอกันผมยกยิ้มให้อีกฝ่ายพลันก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นหยาดน้ำใสๆไหลหยดลงมา วินาทีนั้นผมเบิกตากว้างคว้าหมับเข้าที่แขนทั้งสองข้างของแบคฮยอนที่สะอึกสะอื้นอย่างหนักราวกับว่าเขาเพิ่งถูกทำร้ายมายังไงยังงั้น

 

            เล่นเอาผมถึงกับทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะเขย่าตัวเขาเบาๆเป็นการเค้นคำตอบ

 

            เป็นอะไรเนี่ย ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรมึง !”

 

            “เปล่า ฮึก ไม่มีใครทำอะไร

 

            “งั้นมึงร้อง...

 

            “แต่เค้าไม่อยากบอกให้ชานรู้ไง

 

กึก !

 

            ว่านับแต่ซัมเมอร์นี้เป็นต้นไปเค้าจะไม่กลับมาหาชานอีกแล้ว ฮือ

 

            “นี่...พูดเรื่องอะไร ?

 

            “ฮึก

 

            “มึงหมายความว่าไงแบคฮยอนผมขมวดคิ้วแน่นหัวใจเหมือนถูกเขย่าอย่างรุนแรงตอนที่ได้ยินแบบนั้น อยากจะได้ยินคำว่าล้อเล่นจากปากมัน ทว่าพอเห็นว่าอีกฝ่ายสะอึกสะอื้นด้วยน้ำตาขนาดนั้นผมก็ไม่อาจคิดเป็นอื่นได้ว่านี่คือเรื่องจริง

 

            มันเป็นเรื่องจริงที่แบคฮยอนกำลังจะจากผมไป...

 

            มึงล้อเล่นใช่ไหม มึงไม่ได้จะไปจริงๆหรอกใช่ไหม

 

            “ไม่ เค้าไม่ได้ล้อเล่น

 

            “…”

 

            “เค้ากำลังจะย้ายไปอยู่กับคุณย่าที่แอลเอแบคฮยอนตอบระคนสะอื้น ทุกครั้งที่พูดก็จะแสดงความเสียใจออกมาจนแทบฟังไม่เป็นภาษา คุณย่าของเค้าไม่สบายมากเลยอยากให้เค้าไปอยู่ด้วยเพราะเหลือเวลาไม่มาก เค้ากำลังจะย้าย ฮึก จะย้ายไปเรียนต่อที่นู้นหลังจากเรียนจบที่นี่

 

            “หลังเรียนจบที่นี่...ก็อีกไม่กี่เดือนแล้วอ่ะดิ..

 

            “ชะ...ใช่

 

            “แล้วทำไมมึงถึงเพิ่งมาบอกกูวะ

 

            “เค้า...

 

            “ทำไมมึงถึงไม่บอกกูก่อนหน้านี้ มึงปิดเรื่องนี้ทำไม มันสำคัญมากนะแบคผมมองคนตัวเล็กด้วยแววตาไม่เข้าใจทั้งที่ผมก็น่าจะรู้เหตุผลอยู่แล้วว่าทำไมแบคฮยอนถึงไม่ยอมบอกผมตั้งแต่เนิ่นๆ ขนาดความรู้สึกที่มีต่อผมเจ้าตัวยังปิดไว้ได้ตั้งนานแล้วกับเรื่องนี้ทำไมจะไม่เหมือนกัน

 

            แบคฮยอนคงคิดว่าผมรับไม่ได้เลยเลือกที่จะเก็บงำเอาไว้

 

            แต่เขารู้ไหมว่าเรื่องนี้กับเรื่องนั้นมันต่างกัน

 

            ต่างกันมาก !

 

            “มึงคิดจะเก็บเงียบไว้อีกนานแค่ไหน จนกว่าจะถึงวันสุดท้ายที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันเหรอ !”

 

            “ก็เค้าทำใจไม่ได้ที่จะต้องเสียชานไป

 

            “…”

 

            “เค้าเพิ่งได้ชานมาเองนะ...ฮึกร่างบางร้องไห้เป็นเด็กมันเป็นเอกลักษณ์แสนน่าเอ็นดู ทว่าในตอนนี้มันเหมือนมีดคมที่กรีดลงกลางใจผมมากกว่า ผมเม้มปากแน่นไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองควรจะรู้สึกยังไง ยอมรับว่าผมตกใจกับการต้องมารับรู้อะไรที่กะทันหันแบบนี้ แต่ในขณะเดียวกันผมก็โกรธแบคฮยอนมาก

 

            โกรธที่เขาไม่บอกว่าเวลาของพวกเราเหลือน้อยลงเต็มที่

 

            โกรธที่เขาไม่บอกว่าเวลาของพวกเราเหลืออยู่แค่นี้ไม่กี่เดือน

 

            โกรธที่เขาไม่บอกว่าเวลาของพวกเราไม่สามารถเลื่อนออกไปได้

 

            และโกรธที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากเจ็บช้ำอยู่กับหัวใจของตัวเอง บอกตามตรงมันอาจจะผิดที่ผมที่คิดว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป ผิดที่ผมเองที่ชินชากับการที่มีมันอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา พอมารู้ว่ามันกำลังจะไปเลยกลายเป็นความรู้สึกกรุ่นโกรธภายใน

 

            และเหตุผลของการที่ย่ามันกำลังจะ...ทำให้ผมแย้งมันไม่ได้

 

            ซึ่งผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นหรอก ถ้ามันต้องไปเพราะเรื่องของย่า มันก็ช่วยอะไรไม่ได้นอกจากก้มหน้ายอมรับความจริงว่าผมกำลังจะเสียมันไป

 

            ผมแค่ไม่เข้าใจว่ามันจะเก็บเรื่องนี้ไปอีกนานแค่ไหน

 

            มึงไม่คิดเหรอว่าการบอกออกไปมันจะดีกว่า

 

            “เค้าขอโทษ เค้าไม่อยากให้ชานรู้สึกแย่กับเรื่องนี้

 

            “แต่การที่กูต้องมารู้ทีหลัง มันไม่ได้ทำให้กูรู้สึกดีเลยแบค

 

            “…”

 

            “กลับกันมันยิ่งทำให้กูรู้สึกแย่ เพราะเหมือนกูเพิ่งมารู้ว่าอากาศที่กูหายใจมีจำกัด ถ้ากูรู้ว่าอากาศกำลังจะหมดจากถัง กูจะสูบมันเข้าปอดให้ได้มากที่สุดไม่ใช่ปล่อยมันทิ้งขวางแบบนี้ผมพูดตามความจริงและนั่นยิ่งพาให้น้ำตาอีกฝ่ายหลั่งรินออกมา

 

            ผมรู้ว่าคำพูดผมบั่นทอนจิตใจเจ้าตัวขนาดไหน เขาต้องเครียดเรื่องย่าแล้วยังจะต้องมาเครียดเรื่องผมอีก ผมไม่อยากเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เขาทุกข์ใจ

 

            แต่จะทำยังไงถ้าการที่ต้องเสียเขาไปก็เป็นเรื่องทุกข์ใจสำหรับผมเหมือนกัน...

 

            อากาศที่กูหายใจกำลังจะหมด

 

            “ชาน

 

            “แต่ตอนนี้มันแย่กว่าอากาศจะหมดอีก

 

            “เค้าขอโทษจริงๆที่ไม่บอกก่อนหน้านี้ เค้าเองก็เสียใจ ชานก็รู้ว่าเค้ารักชานมากแค่ไหน คะ...เค้าน่ะ...ไม่กล้าพอที่จะบอกชานว่าเค้าต้องไป

 

            “แล้วทำไมตอนเดทแรกของเรามึงถึงไม่พูดให้ชัดๆว่ามึงต้องไป

 

            “…”

 

            ไหนๆก็ใบ้ออกมาขนาดนั้นแล้วนิ มึงน่าจะบอกออกมาดีๆไม่น่ายืดเวลามาจนถึงตอนนี้เลยแบค

 

LOADING 100 PER

เจิมรอสังเกตพิรุธ งานนี้จะกล้าบอกไหม !?

รอเยอะอัพไวนาจา ขอเม้นให้ชื่นใจหน่อยเร็ววว

เปิดเทอมแล้วมาอัพช้าหน่อยน้า

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้น้องหมาเล่นเพื่อน !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #925 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 13:35
    ไปเรียนแอลเอนะ ไปด้วยกันเลย
    #925
    1
  2. #898 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 23:10
    งือ ร้องห้ายยน
    #898
    1
  3. #897 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:45
    สงสารทั้งคู่
    #897
    1
  4. #896 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:32
    โหววหน่วงสุด????????
    #896
    1
  5. #895 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:21
    โอโห้!! ซาลาเปาอยู่ล่างสุดดดดด.......
    #895
    1
  6. #894 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 22:10
    อื้อหือออออ จุก
    #894
    1
  7. #892 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 17:40
    อยากอะไรก็ไปด้วยกันสิ ไหนๆก็ตัวติดกันตั้งแต่เด็กแล้วหนิ น้อออออ 555 TT
    #892
    1
  8. #891 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 15:49
    น้ำตาจิไหล ฮือออ
    #891
    1
  9. #890 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 13:25
    แงๆๆๆ น้องสงสารเค้าจังค่ะTT
    #890
    1
  10. #889 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 13:13
    สงสารรร
    #889
    1
  11. #888 YixingJingleBell (@yixingjinglebell) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 11:52
    สงสารหนูแบค ฮืออออ
    #888
    1
  12. #887 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 09:55
    ร้องไห้ฮืออออ ไปด้วยกันไป ไปๆๆ
    #887
    1
  13. #883 PCY614BBH (@exo4495157) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 15:43
    งง แบคจะไปไหน
    #883
    1
  14. #882 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 12:21
    สู้น้าาา
    #882
    1
  15. #881 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 20:47
    ไม่อยากให้ไปเลย TT
    #881
    1
  16. #879 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 18:11
    ดราม่าแน่น้อลลลลลล คริ้คริ้
    #879
    1
  17. #878 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 16:58
    รอล้อรออออ
    #878
    1
  18. #877 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 12:56
    ดราม่ามั้ยยย
    #877
    1
  19. #876 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 10:46
    ไม่อยากดราม่าเลยยยน
    #876
    2
    • #876-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 20)
      20 พฤษภาคม 2560 / 19:35
      อธิษฐานเอานะ...
      #876-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(