UNSNOOPY ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง (CHANBAEK) END

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 73,109 Views

  • 1,054 Comments

  • 3,713 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    211

    Overall
    73,109

ตอนที่ 19 : เล่นกับหมาครั้งที่ 18 : หมาซ่อนเรื่อง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 พ.ค. 60

เอลเปิดเทอมแล้วน้า อัพฟิคนี้เฉพาะวันพุธกับวันเสาร์น้า

UNSNOOPY : CHAPTER 18

เล่นกับหมาครั้งที่ 18 : หมาซ่อนเรื่อง

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

 

            “โหมดไหนเนี่ย พูดเหมือนเอาใจเลย

 

            “แล้วมึงชอบให้กูด่าตลอดเวลาหรือไง

 

            “ก็เปล่า แค่แปลกใจที่พูดอะไรแบบนี้คนตัวเล็กเชิดปากเบาๆให้ดูน่าจับมาฟัดสักทีสองที ถึงอย่างนั้นผมก็ยังคงนั่งนิ่งเพียงแค่อมยิ้มแล้วมองใบหน้าที่ขึ้นสีแดงเรื่อนั่นเท่านั้น ไม่รู้สิจู่ๆผมก็รู้สึกว่าการได้อยู่กับแบคฮยอนสองคนแม่งเป็นความรู้สึกที่ดีอยู่แล้ว

 

            ไม่จำเป็นต้องปรุงแต่งให้มากความ

 

            ไม่จำเป็นต้องทอนลงให้น้อยไป

 

            เป็นแบบนี้แหละแม่งโคตรโดนใจ มีเรื่องร้ายเข้ามาบ้าง มีเรื่องดีเข้ามาบ้างผสมปนเปกันไปดูเป็นอะไรที่ลงตัวอ่ะ ผมชอบที่ต่อให้จะมีใครที่ไหนมาอ่อย มันก็จะยังอยู่กับผม มองมาที่ผมคนเดียวไม่แคร์ว่าผมจะด่าหรือว่าพูดจาไม่ดีใส่มันขนาดไหน

 

            ผมชอบที่มันยึดมั่นผมด้วยหัวใจ

 

            ผมชอบมันแม้ว่าในตอนแรกผมจะกีดกันมันก็ตาม

 

            พอรู้ตัวแล้วก็รู้สึกอายๆเหมือนกันวะ ก็นะก่อนหน้านี้ผมดูจะไม่อยากให้มันคิดกับผมมากกว่าเพื่อนใช่ไหมล่ะ แต่ตอนนี้มันก็เปลี่ยนไปแล้วนะ ผมอยากให้มันอยู่กับผม และอยากให้เราอยู่ตีกันไปนานๆไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

 

            ผมจับมือมันไว้สบกับดวงตาเล็กที่ยังคงโฟกัสไปที่รอยช้ำบนแขนผม

 

            และมันก็ทำให้ผมชะงักเมื่อริมฝีปากสวยๆนั้นประทับลงมาอย่างอ่อนโยน

 

            เพี้ยง ขอให้หายวันหายคืน

 

            “ทำเป็นเด็กไปได้ไอ้แบค ทำแบบนั้นแผลกูก็ไม่หายหรอกนะ

           

            “ก็ไม่ยอมไปทายาเองนี่น่า ก็เหลือวิธีนี่แหละแบคฮยอนว่าพลางยู่ปากใส่ผมก่อนจะเปลี่ยนมายิ้มกว้างพาให้ใจสั่น ถ้าไม่ติดว่าคนในห้องเยอะผมคงจะจูบมันไปแล้วและแบคฮยอนเองก็ดูจะอยากให้ผมทำแบบนั้น เขาดูกระเง้ากระงอดช้อนตามองผมคล้ายกับเอาใจ

 

            ผมเลยเอื้อมมือขยี้หัวมันไปทีหนึ่ง

 

            ไว้กลับบ้านก่อนล่ะกัน

 

            “อะ...

 

            ถ้าอยากทำไรเดี๋ยวให้ทำ

 

-BEAKHYUN PART-

 

            หูผมผึ่งแทบจะทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ในหัวนี่คิดไปต่างๆนานาว่าจะเล่นท่าไหนกันคืนนี้ ทั้งๆที่ชานยอลก็ไม่ได้บอกว่าผมสามารถทำอะไรได้บ้าง อีกอย่างถ้าผมอยากจะทำเรื่องอย่างว่าขึ้นมาแล้วเขาไม่อยากเจ้าตัวก็หาประเด็นมาอ้างผมได้อยู่แล้ว

 

            ถึงอย่างนั้นไว้ค่อยคิดกัน !

 

            “พูดแล้วห้ามคืนคำนะชาน ไม่งั้นเค้ากัดชานแน่

 

            “เป็นหมาหรือไงมากัด

 

            “ก็...

 

            “เดี๋ยวเจอกูกัดบ้างแล้วจะร้องไม่ออกผมพองตาโตตอนที่เขายิ้มกรุ่มกริ่มดูแตกต่างจากทุกวัน บอกตามตรงนะตั้งแต่ตอนนั้นที่จัดการพี่คริสเสร็จ เขาก็ดูจะอารมณ์ดีผิดปกติ มาหยอดมาพูดคำหวานเอาใจ มันทำให้ผมทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

 

            ก็ประจำชานยอลจะต้องปากหมาวอนส้นตีนนี่น่า มาพูดหวานๆอย่างนี้ใครจะตั้งรับทัน

 

            แต่ก็ดีไปอีกแบบนะ แบคชอบ >/////<

 

            “คืนนี้ก็เปลี่ยนที่บ้างเหอะ เตียงมันเอ้าท์ไปแล้ว

 

            “บ้า ถ้าไม่ทำที่เตียงจะไปทำที่ไหน

 

            “แล้วอยากทำที่ไหนล่ะ

 

            สวนหน้าบ้านก็ดีนะ

 

            “ใครเขาจะทำ Out Door แบบนั้นวะ !”

 

            ก็ชานบอกให้เขาเค้าเสนอนี่น่า

 

            “ก็เอาที่มันเป็นไปได้หน่อยดิ

 

            “นี่ก็เป็นไปได้นะถ้าอยากให้เป็นผมว่าพลางยิ้มกรุ่มกริ่มใส่อีกฝ่าย เขาเลยผลักหัวผมเข้าให้เล่นเอาผมยู่ปากใส่ก่อนจะกลับมาหัวเราะคิกคักชอบใจ ชานยอลส่ายหน้าเบาๆถึงอย่างนั้นก็ยังอมยิ้มไม่เลิกไม่ต่างจากคนบ้า จากนั้นก็หันไปสนใจเนื้อหาที่จะสอบอีกครั้ง

 

            ก็ไม่แปลกที่เขาจะสนใจเรื่องที่จะสอบ ถึงผมจะแฮปปี้กับการที่เขาเปลี่ยนไป แต่อนาคตก็สำคัญเหมือนกันนะ เพราะงั้นเราควรจะเอาเวลาอ้อร้อกันมานั่งทบทวนที่จะสอบดีกว่า

 

            รักมันทำ A ให้ไม่ได้หรอกนะ !

 

            “มาติวได้แล้วไอ้หมา ไม่งั้นไม่สอนแล้วนะ !”

 

            “คร้าบบบ

 

-BAEKHYUN PART END-

 

            หลังจากขานรับเสร็จพวกเราก็เริ่มติวกันอีกครั้ง ซึ่งพอถึงชั่วโมงสอบผมก็เอาแต่นั่งอมยิ้มตลอดการทำข้อสอบ ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้นะ แค่มีความสุขเพราะทำได้ทุกข้อเลยแถมยังได้ย้ายที่มานั่งมองแผ่นหลังเล็กๆของแบคฮยอนอีก จะได้กดดันไม่ให้มันเทหรือว่าทิ้งคะแนนแบบที่เคยทำ

 

            จริงๆไอ้แบคฮยอนมันก็มีความสามารถนะ แต่ผมก็แอบหวั่นเนื่องจากข้อสอบคราวนี้ค่อนข้างยาก ผมเองก็ปาดเหงื่อไปหลายข้อเหมือนกัน

 

            ภาวนาขอให้มันเดาถูกล่ะกัน ถ้าเกิดไม่มี...

 

            “เหลือเวลาสิบนาทีนะ

 

            “อาจารย์ครับ

 

ว่าไงโด คยองซู

 

ข้อสิบเจ็ดไม่มีคำตอบเหรอครับ

 

            “หืม ?

 

หรือไม่โจทย์อาจารย์ก็น่าจะผิดทั้งห้องส่งเสียงหือฮากันใหญ่ก่อนจะก้มมองข้อสอบข้อที่สิบเจ็ด ส่วนตัวผมคือเดาข้อนั้นไปพอรู้ว่าไม่มีคำตอบก็เลยยิ้มกริ่มรู้เลยว่าต้องได้คะแนนฟรี ต้องขอบคุณเพื่อนคนนั้นจริงๆที่พูดขึ้นมาผมจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปคิดใหม่

 

            ทว่าก็เหมือนเรื่องตลกร้ายเพราะทันทีที่อาจารย์เห็นว่าข้อนั้นไม่มีคำตอบใช่ไหม...

 

            อาจารย์ก็คิดโจทย์ใหม่ห่างไกลจากที่เรียน !

 

            ข้อสิบเจ็ดเอาตามนี้นะ อาจารย์พิมพ์โจทย์ผิดมา ขอโทษที

 

            ไอ้เชี่ย !!!! กูทำไม่ได้ !

 

            “นี่ถือว่าเป็นไกด์ไลน์เรื่องต่อไปล่ะกัน คิดไม่ยากแค่ต้องรู้จักพลิกแพลง ข้อนี้สามคะแนนถ้าทำไม่ได้ถือศูนย์นะอาจารย์อธิบายพร้อมกับยกนิ้วให้ไอ้คยองซู อัจฉริยะของห้องที่แม่งเนิร์ดจนน่ารำคาญ ไม่เคยมีใครสั่งสอนแม่งเหรอวะว่าถ้าข้อไหนไม่มีคำตอบไม่ต้องบอกอะไร เดี๋ยวอาจารย์รู้เขาก็เพิ่มคะแนนให้ ไม่ใช่มาคิดใหม่ที่โจทย์ยากกว่าเลี้ยงลูกด้วยนม !

 

วินาทีนั้นผมถึงกับเหงื่อตกหันไปมองไอ้โด คยองซูผู้เก่งกาจทำได้ทุกวิชา ประจวบเหมาะเพราะเขาเองก็เหลือบตามามองผมเช่นกันผมเลยส่งยิ้มให้เขา ขยับปากบอกเบาๆว่า...

 

            ไอ้เชี่ยเอ๋อ มึงจบไม่สวยแน่

 

            แล้วรู้ไหมว่ามันทำยังไง ?

 

            มันก้มลงไปเขียนบางอย่างในกระดาษทดก่อนจะยกมันขึ้นมาให้ผมได้อ่าน และนั่นแหละครับที่ทำผมแค้นมาก เล่นเอาโกรธจนน่าสั่นเลยทีเดียว !

 

            แพ้แล้วชวนตี โง่แล้วอย่าโชว์ควาย

 

            อื้อหื้อ เดินมาถีบหน้ากูเลยก็ได้ถ้าจะทำแบบนี้ก็ !

 

ตอนเย็น

 

            หลังจากผ่านการสอบไปอย่างหฤโหดทุกคนก็โอดครวญให้ถึงกับความยากของข้อสอบที่ต่างจากทุกครั้งประหนึ่งคัดคุณภาพเด็กเข้ามหาลัย บอกตามตรงผมเองก็ไม่ค่อยมั่นใจว่าที่ทำไปนั้นถูก ถ้าต่ำสุดผมคงได้ซีตัดภาพไปที่แบคฮยอน

 

            เขาเหมือนคนโดนดูดวิญญาณ

 

            ถ้าคราวนี้ทำไม่ได้ เค้าคงต้องขอแม่ไปเลี้ยงควายแล้วอ่ะ

 

            “อะ...

 

            “ยากโคตรเลย ฮือออร่างบางว่าพลางฟุบหน้าลงกับโต๊ะผมลักษณะคือผิดหวังเอาเรื่อง ผมก็สอนเขาหมดแล้วนะ แต่มันก็ช่วยไม่ได้เหมือนกัน

 

            ผมเลยได้แต่ลูบหัวลูบหางเขาเบาๆเป็นการปลอบประโลมเขา

 

            แล้วก็หันไปมองแรงไอ้คยองซู !

 

            “นี่ถ้าคยองซูไม่พูดนะข้อนั้นก็ได้ฟรีไปแล้วสามคะแนน

 

            “เออแม่ง อัจฉริยะไม่รู้เวล่ำเวลา คิดว่าตัวเองเป็นผู้ผดุงความยุติธรรมหรือไงก็ไม่รู้ผมทำเสียงจิ๊จ้ะในลำคออย่างไม่ชอบใจ แน่นอนครับไอ้คยองซูมันได้ยิน ทว่ามันก็ไม่ได้พูดอะไรมีการเหยียดยิ้มใส่ผมอีกนะเห็นแล้วอยากจะเข้าไปซัดให้แว่นแตก

 

            เอ๋อไม่รู้เรื่องไอ้เวรเอ้ย !

 

            “เอาเหอะ เดี๋ยวกูพาไปเลี้ยงติม จะได้ไม่เครียด

 

            “เจองี้ก็กินไม่ลงหรอก

 

            “แต่เค้า...

 

            “บยอน แบคฮยอน ผู้ปกครองมาหาน่ะ

 

            “หา ?ผมกับเจ้าของชื่อถึงกับขมวดคิ้วมุ่ยเมื่อครูประจำเดินมาบอกแบบนั้นเล่นเอาเราสองคนมองหน้ากัน ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ปกครองของแบคฮยอนถึงมาหาตอนนี้เพราะมันยังไม่เลิกเรียน และประจำเขาก็เดินกลับกันผมทุกวันอยู่แล้ว

 

            ป๊ามาอ่อ

 

            “มาทำไมวะ

 

            “ไม่รู้สิ สงสัยมีธุระ

 

            “…”

 

            เรื่องนั้นแน่เลย

 

            “เรื่องนั้น ?

 

เอ่อ...

 

เรื่องอะไรผมถามพลางขมวดคิ้วมุ่ยเมื่อได้ยินคำนั้นจากปากของร่างเล็กที่พึมพำออกมาคล้ายกับนึกอะไรออก ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายหมายถึงเรื่องอะไร รู้แค่ว่าเขาจื่อปากราวกับเศร้าใจก่อนจะสะบัดหัวไปมาแล้วหันมายิ้มให้ผมก่อนจะพูดว่า..

 

            เค้าไปหาป๊าก่อนนะ

 

            ทำไมมันต้องทำหน้าเศร้าขนาดนั้นด้วยวะ ?

 

-BAEKHYUN PART-

 

            ผมพยายามซ่อนพิรุธเพื่อที่ชานยอลจะได้ไม่เห็นว่าผมเป็นอะไร แต่ผมคิดว่ามันคงไม่ได้ผมเท่าไหร่ เนื่องจากผมเผลอแสดงสีหน้าและท่าทางออกไปซะเต็มรูปแบบ มันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่ในเมื่อเรื่องที่ทำให้ป๊ามาหาถึงที่โรงเรียนไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่นัก

 

            กลับกันมันเป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก

 

            เรื่องที่อาจทำให้ผมกับชานยอลหายออกไปจากชีวิตของกันและกัน

 

            ป๊า

 

            “แบค

 

            “…”

 

            “ป๊าทำเอกสารให้เสร็จแล้วนะร่างสูงของหนุ่มวัยกลางคนกว่าๆตอบกลับมาด้วยรอยยิ้ม ในมือถือซองเอกสารสีน้ำตาลที่ผมรู้ดีว่าในนั้นมันคืออะไร พอเป็นแบบนั้นผมเลยดึงมือป๊าให้ออกมาคุยกันไกลๆเพื่อที่ชานยอลจะได้ไม่เห็นหรือรู้ว่าเราคุยอะไรกัน

 

            ผมยังไม่ได้บอกเขาเรื่องนี้เลย

 

            ป๊าเอาไปให้แบคที่บ้านก็ได้นี่น่า ไม่เห็นต้องมาที่โรงเรียนเลย

 

            “เผอิญป๊าผ่านมาแถวนี้พอดีก็เลยมาทำเรื่องที่ค้างคาไว้ให้เรา แล้วก็มารับเรากลับบ้านด้วยพ่อพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อนเขาแทบจะไม่คิดมากเท่าที่ผมคิดเลยด้วยซ้ำ

 

            ก็ใช่น่ะสิคนที่เจอปัญหามันคือผม ไม่ใช่ป๊านี่น่า

 

            ผมต่างหากที่คิดมากแล้วซ่อนมันไว้ใต้รอยยิ้มน่ะ

 

            จะกลับก่อนเวลาไหม จะได้ไปซื้อของเข้าบ้านด้วยกัน

 

            “ไม่เอาอ่ะ ป๊ากลับไปก่อนเลยแบคจะกลับกับชาน

 

            “ก็ชวนชานยอลกลับด้วยกันสิ

 

            “อะ...

 

            “จะได้คุยเรื่องนี้กันด้วย

 

            “ไม่ได้นะ ! ไม่ได้ !”ผมส่ายหน้าพรืดใหญ่ถึงขั้นยกมือขึ้นมาโบกไม้โบกมือเป็นการห้ามปราม เล่นเอาพ่อถึงกับขมวดคิ้วมุ่ย แววตาของท่านสะท้อนภาพผมที่ทำหน้าตื่นตระหนกระคนตกใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง จะให้ชานรู้เรื่องนี้ไม่ได้นะป๊า

 

            “นี่เรายังไม่บอกเขาอีกเหรอ มันใกล้ถึงเวลาแล้วนะแบค

 

            แบครู้ แต่แบค...

 

            “แบคฮยอน ถ้าไม่บอกวันนี้พรุ่งนี้ก็ต้องบอกชานยอลอยู่ดี

 

            “…”

 

            “ถ้าไม่รีบบอกไว้ซะตอนนี้มันจะทำใจยากตอนที่เราย้ายไปแอลเอนะใบหน้าของผมถึงกับเศร้าสร้อยขึ้นมาแทบจะทันทีที่พ่อพูดจบ ใช่ หลังจากเรียนจบซึ่งก็อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าผมจะย้ายไปเรียนมหาลัยที่แอลเอ โดยญาติฝ่ายพ่อเป็นคนคอยช่วยเหลือ

 

            จริงๆมันก็เหมือนเป็นวัฒนธรรมของตระกูลเราที่จะส่งลูกหลานไปเรียนมหาลัยที่นู้น เพราะคนในตระกูลก็จบจากมหาลัยวิทยานั้นกันมาแทบทุกคน และส่วนใหญ่ก็ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน พ่ออยากให้ผมเป็นแบบนั้น

 

            ในตอนแรกผมไม่ได้สนใจด้วยซ้ำจนความสัมพันธ์ของผมกับชานยอลเริ่มเปลี่ยนไป

 

            ผมถึงมาคิดได้ว่าผมไม่อยากไป แต่คุณย่าท่านอยากเจอผมมากแล้วท่านก็ป่วยเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หาย มีเวลาใช้ชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่ปี พ่อเลยอยากให้ผมใช้เวลาที่มีเหลืออยู่อันน้อยนิดกับท่านในฐานะหลานชายคนเล็กที่แทบไม่ค่อยได้เจอกันเลย

 

            ผมเองก็รักท่านมากไม่อยากให้ท่านรู้สึกโดดเดี่ยวถึงไม่ปฏิเสธที่จะไป

 

            แต่การที่ชานยอลหรือบอกให้เขารับรู้ไว้...

 

            ก็ไม่ใช่ทางที่ผมอยากเลือกเหมือนกัน

 

            “มันถึงเวลาที่เราจะบอกเขาได้แล้ว

 

            ก็แบคยังไม่อยากให้ชานรู้อ่ะ อย่าเพิ่งบอกเขาไม่ได้เหรอ

           

            แล้วแบคจะทิ้งคุณย่าเพื่ออยู่กับเพื่อนเหรอ

 

            “แบค...

 

            แบคไม่รักคุณย่าเหรอลูก ?

 

LOADING 100 PER

เจิมรอหมาซ่อนเรื่อง ซ่อนไรวะ งง !?

รอเยอะอัพไวนาจา ขอเม้นให้ชื่นใจหน่อยเร็ววว

มารอดูกันว่าชานยอลจะทำยังไงกับเจ้าหมาตัวนี้ !

ฝากติดตามด้วยน้า รับรองว่าสายอ่อยของเราทำหน้าที่ได้ดีกว่าเดิม 55555

1 เม้น 1 กำลังใจ ให้น้องหมาเล่นเพื่อน !

อย่าลืมติดแท็กเตือนใจ

#ฟิคหมาป่าอยู่ในห้อง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #886 Ppp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 16:35
    ตายแระ น้องแบคจะไปไกลเชียว

    เพิ่งจะได้เลื่อนขั้นความสัมพันเอง ถ่อวววววววววว

    #886
    1
  2. #875 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 18:32
    บอกเถอะ ชานต้องเข้าใจ ทำไมจะไม่ได้เจอ แบคเข้าใจผิด ไม่บอกสิคือการหายไปจากชีวิตกันและกัน แบคใจร้ายยยย TT
    #875
    1
  3. #874 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 22:32
    กำลังไปได้สวยเลยยยย ไม่นะ
    #874
    1
  4. #873 YixingJingleBell (@yixingjinglebell) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 20:22
    แบคอย่าเพิ่งไปไหนซี่ ชานกำลังหลงแบคหัวทิ่มชักโครกอยู่เลยนะ มาทิ้งกันแบบนี้มันจะดราม่านาจา งืออออ
    #873
    1
  5. #872 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:32
    ว่าแล้วไงงง ว่าแล้วเดาไม่ผิดฮื่อออออ
    #872
    1
  6. #871 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 20:58
    เรื่องอัลลายยยยยย
    #871
    1
  7. #870 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 19:33
    รู้สึกแบคจะย้ายใช่ไหม ? TT แบคเคยพูดกับชานถ้าแบคไม่อยู่..... อห. ไรท์ ฮือออ TT
    #870
    1
  8. #869 Kim แทฮยอง (@kimmy2101) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:21
    ชหแล้วแบคแกไปทำไรมา!!
    #869
    1
  9. #868 ฝ้ายก็ได้ (@nangraii-onair) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:51
    หรือว่าแบคฮยอนจะไปเรียนต่อเมืองนอก กี้ส คิดไปไกล55555555
    #868
    1
  10. #866 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:56
    สวนหน้าบ้านนนนนนน น่าสนจายยยยย~
    #866
    1
  11. #865 mammoe (@mammoeva) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 17:33
    ตลกกอ่าาา ชอบบบ
    #865
    1
  12. #863 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 00:36
    อะไรคือสวนหน้าบ้านก็ดีคะลูกกกกกก โอ้ยยย 55555
    #863
    1
  13. #853 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 18:21
    คืออะไรอะ สวนหน้าบ้าน?_? เราไม่อยากดูหนังสดสงสารธรรมชาติ 55555555 -O-
    #853
    1
  14. #846 ZyBEFiEz (@ZyBEFiEz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 16:57
    ความลับอัลรายยยย บอกฉันที~
    #846
    1
  15. #845 buakaiyuan (@buakaiyuan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 07:36
    คืออะรายยยยย อะรายยังไง แบคมีความลับอะไร จี้มาให้หมด ! หรือว่า.....หรือว่า..แบคท้อง ! OMG~ O_o
    #845
    1