คัดลอกลิงก์เเล้ว

วันที่ฝนตกหัวใจฉันเต้นตึกตัก ❤

โดย Info1412

ถ้าวันนั้นฝนไม่ตก แผนฉันพังแน่ๆ

ยอดวิวรวม

10

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


10

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 มี.ค. 62 / 21:55 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่า นี่เป็นนิยายรักเรื่องสั้นที่เขียนจบเลยน้าาา ตั้งใจมากๆเลย >< ขอฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ^^
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเล็กๆที่อบอุ่นหัวใจระหว่างฉันกับเขา(คนที่แอบชอบ) วันนั้นฝนตก พวกเราเดินไปห้องเรียนด้วยกันในร่มของฉัน จะมีอะไรเกิดขึ้นมาอ่านกันนะคะ ^w^

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 22 มี.ค. 62 / 21:55

บันทึกเป็น Favorite


วันหนึ่งอากาศแปรปรวน อยู่ๆฝนก็ตกแต่ไม่หนักมาก น้อยคนที่จะเตรียมร่มมา บางคนก็วิ่งผ่าฝนไปเลย บางคนก็ผลัดกันไปที่ละกลุ่ม ฉันบอกเพื่อนไปว่าไม่ได้เอาร่มมา รอให้เพื่อนมารับ จนสุดท้ายเหลือแค่ฉันกับเขา คนที่ฉันชอบ  เป็นไปตามแผน..หยิบร่มที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าออกมาแล้วยื่นไปให้ใครบางคน
ฉัน: ไปด้วยกันมั้ย
เขา: ไม่เป็นไร... เดี๋ยวเพื่อนก็มารับแล้ว
ฉัน: นี่รู้มั้ย ฉันกำลังรู้สึกผิดอยู่เลย ที่ยึดร่มที่ใช้ได้หลายคนแต่เอามาใช้คนเดียวเนี่ย
เขา: เธอควรรู้สึกผิดที่เธอโกหกเพื่อนเธอมากกว่านะ
ฉันยิ้ม เขามองมาด้วยสายตาที่ดูหงุดหงิดแต่สุดท้ายก็ไปกับฉัน

ระหว่างเดิน เขาเว้นระยะห่างกับฉันไว้พอสมควร...
เขา: ให้ฉันถือร่มเถอะ
ฉัน: ไม่เอา นี่ร่มชั้นนะ ชั้นจะถือ
เขา: ถ้างั้นก็ถือดีๆ (ทำเสียงดุ)
ฉัน: ทำไมล่ะ
เขา: ดูสิ ไหล่เธอเปียกหมดแล้วนะ
ฉัน: ก็..นายอยู่ห่างกับชั้นขนาดนี้เลยนี่....
เขา: ...(คิ้วขมวด)
ฉัน: ชั้นไม่อยากให้นายเปียกฝน... รีบๆเดินไปเถอะน่า!
เขาทำหน้าไม่สบอารมณ์เดินมาข้างๆฉัน แล้วบ่นพึมพำว่า "แล้วทำไมไม่มาอยู่ใกล้ๆกันตั้งแต่แรกล่ะ กลัวฉันกัดรึไง ทำแบบนี้ก็สิ้นเรื่อง"
ฉัน: แหม...ใครกันแน่ยะ

ไม่นานนักก็เจอเพื่อนที่กำลังเดินถือร่มมารับพวกเรา กำลังมองแรงมาที่ฉัน
เพื่อน: ถ้ามี(ร่ม)ก็น่าจะเอามาใช้ตั้งแต่แรกนะ
ฉัน: โทษที พอดีลืมว่าเอามาร่มน่ะ แหะๆ...
มีเสียงขำเบาๆหลุดออกมาจากผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆฉัน

ฉันตากร่มไว้หน้าห้อง ก่อนเข้าห้องเรียน เขามองมาที่ฉันแล้วหยิบของบางอย่างในกระเป๋าออกมา
เขา: รอแป๊ปนะ 
ฉัน: อะไรหรอ? 
เขาหน้าแดงนิดหน่อยแล้วกระซิบข้างหูฉันเบาๆว่า 
"ไหล่ข้างที่เปียกน่ะ มันเปียกจนเห็นสายชั้นในของเธอแล้วนะ เอานี่ไปใส่"
เอ๋!? ได้ยินอย่างงี้ฉันเลยหน้าแดงไปด้วย เขายื่นเสื้อฮู้ดมาให้ฉัน
ฉัน: ข..ขอบคุณนะ แต่ว่าจริงๆถ้านายใส่ฮู้ดนี้ก็น่าจะวิ่งผ่าฝนไปได้ตั้งแต่แรกนะเนี่ย
เขานิ่งไปซักพัก แล้วพูดว่า
 "มันเป็นแผนน่ะ"
ฉันอึ้งจนพูดไม่ออกเลยล่ะ.. 

จบคาบเรียนนี้ ต่อไปเป็นคาบสุดท้ายคือชุมนุม ฉันกับเขาอยู่กันคนละชุมนุมไม่ได้ไปทางเดียวกัน ฝนยังไม่หยุดตกเลย ฉันยื่นร่มให้กับเขา
เขา: แล้วเธอจะใช้อะไร..
ฉัน: รับไปเถอะน่า อยู่ๆชั้นอยากเล่นน้ำฝน อีกอย่างไม่ต้องห่วงนะ ชั้นใส่ฮู้ดของนายอยู่นี่ไง
เขา: ถ้าเธอเป็นหวัดอย่ามาโทษฉันแล้วกัน

พอเลิกเรียน ฉันตั้งใจจะคืนเสื้อให้เขากับขอร่มฉันคืน แต่รู้สึกว่าชุมนุมเขาเลิกช้าและฉันเองก็ไม่อยากจะตกรถ ก็เลยกลับบ้านก่อน

วันต่อมา ตอนเช้าพอฉันมาถึงก็ขึ้นมาที่ห้อง เห็นร่มวางอยู่ใต้โต๊ะของฉัน พอกางร่มออกมาเห็นมีกระดาษเล็กๆติดอยู่ใต้ร่มพร้อมข้อความที่เขียนว่า
"เธอน่าจะซื้อเสื้อนักเรียนที่หนากว่านี้นะ มันทำให้ฉันไม่ได้เสื้อฮู้ดคืน"
ฉันยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว
_______________________________________

ตอนผมขึ้นมาในห้องหลังเลิกแถวเคารพธงชาติ มีเสื้อฮู้ดวางอยู่ใต้โต๊ะของผม มีกระดาษเล็กๆที่อยู่ในเสื้อเขียนว่า
"นายน่าจะใส่ฮู้ดและวิ่งผ่าฝนไปนะ มันทำให้ฉันไม่ได้ร่มคืน"
อยู่ๆผมก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
.
.
.

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Info1412 จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น