นิกซ์วันเดอเรอร์ รับวิจารณ์นิยายทั่วราชอาณาจักร

ตอนที่ 70 : เคลียร์เรื่อง : หนีหนี้มามีรัก [หญิงข้าววันเดอเรอร์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ม.ค. 57



ประทับตรารับงานที่นี่

วิจารณ์ให้  พรานสาว

วิจารณ์โดย หญิงข้าววันเดอเรอร์

การวิจารณ์ในครั้งนี้ของหญิงข้าวจะแตกต่างจากครั้งก่อนๆ นั่นคือหญิงจะแยกวิจารณ์ทีละบทๆ จากนั้นจะสรุปรวมอีกทีว่าสมควรแก้ไขในเรื่องใด บวกกับให้ความรู้สึกตอนอ่านในฐานะผู้อ่านเพิ่มด้วยค่ะ

การวิจารณ์แบ่งเป็นหัวข้อดังนี้ 1.พล็อตเรื่อง 2.การดำเนินเรื่อง 3.สำนวนภาษา 4.ความสมเหตุสมผล 5.ความน่าสนใจ (ในส่วนของข้อ 1 นั้น เราจะได้เจอกันในตอนท้ายของบทวิจารณ์นะคะ ส่วน 4 ข้อที่เหลือ หญิงจะจัดหนักในทุกๆ บท)

เริ่มกันที่ บทที่ 1 : วิถีคนเมืองหลวง

ความรู้สึกแรกหลังอ่านจบ : มีความรู้สึกว่าเพียงแค่บทแรกก็เร้าอารมณ์คนอ่านได้มากพอแล้วค่ะท่าน เป็นเนื้อเรื่องที่สนุกสนาน น่าประทับใจ แถมยังให้ความรักประเทศไทยสุดๆ ด้วยค่ะ ส่วนตัวแล้วหญิงชอบชาวต่างชาติที่รักเมืองไทยค่ะแล้วก็พยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะพรีเซนต์เมืองไทยให้ฝรั่งรู้ หญิงถามฝรั่งทุกคนที่รู้จักและเคยคุยด้วยกันบนรถเมล์ว่าคิดอย่างไรกับประเทศไทย ทุกคนบอกว่า ‘I love Thailand’ ค่ะ ดังนั้นจึงไม่แปลกหากจะหลงรักตัวละครที่เป็นฝรั่งในบทนี้

การที่มีคำผิดในบทนี้นั้น อย่างเช่นคำง่ายๆ ว่า คะ/ค่ะอาจทำให้คนอ่านบางท่านหงุดหงิดจนพาลไม่อ่านต่อ แต่สำหรับหญิงแล้วคิดว่าไม่น่าจะเกิดความรู้สึกแบบนั้นในฐานะผู้อ่าน มิใช่ฐานะผู้วิจารณ์ที่ต้องอ่านทุกตัวอักษรจริงๆ บทนี้เป็นอะไรที่ดึงดูดและน่าสนใจเหลือเกิน อ่านเพลิน อ่านดี อ่านสนุก อ่านจบตอนไหน หญิงไม่รู้ตัว

วิจารณ์บทนี้

*การดำเนินเรื่อง : น่าติดตาม เร้าอารมณ์ น่าสนุก ทว่าการที่ตัวละครทำอะไร ง่ายเกินไปอาจทำให้ดูไม่น่าเชื่อถือไปนิดหนึ่งนะคะ ในส่วนนี้เราจะได้รู้กันในส่วนของความสมเหตุสมผล

*สำนวนภาษา : สำนวนภาษาค่อนข้างเรียบง่ายและธรรมดา ทว่าก็อ่านง่ายไม่สะดุด หรือเรียกง่ายๆ ว่าลื่นไหลในระดับหนึ่ง ซึ่งท่านสามารถเพิ่มลูกเล่นทางภาษาให้เร้าอารมณ์ไปมากกว่านี้ได้ คิดง่ายๆ คือ การใช้ลูกเล่นจะทำให้คนอ่านสนุก ส่วนการใช้สำนวนภาษาแบบราบเรียบธรรมดานั้น มิได้ให้ความรู้สึกที่พิเศษกับผู้อ่าน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็แล้วแต่ท่านที่ถนัดใช้แบบไหนมากกว่ากัน

คำผิดในบทนี้มีเยอะเหลือเกินนะคะคุณพรานสาว เห็นได้ชัดจากการใช้ คะ ซึ่งต้องใช้ ค่ะ (ดูวิธีการใช้คะ/ค่ะ มาให้เข้าใจแล้วปรับแก้ก็โอเคนะคะ)

นอกจากนั้นยังมีคำผิดจิปาถะอีกมากมาย ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิดใดๆ ที่จะเขียนผิดเนื่องจากหลายคำเป็นคำทับศัพท์มาจากต่างประเทศ และหญิงเห็นอยู่ 2 คำคือ 1.สีโอลด์โรส ซึ่งหญิงจะขออธิบายดังนี้นะคะ (หญิงไม่ใช่คนที่เก่งภาษาอังกฤษค่ะ การอธิบายนี้อาจจะผิดพลาดนะคะ) เนื่องจากคำไทยแท้จะไม่มีการันต์ ดังนั้นหญิงจึงสันนิษฐานว่าคำๆ นี้เป็นการทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ ดังนั้นหญิงจึงขอไปหาในพจนานุกรมก่อนว่าต้องเขียนทับศัพท์อย่างไรจึงจะถูกต้อง โดยพิมพ์คำว่า old  ross, oldross, oldrose, oldross ไป ปรากฏว่าไม่มีสักคำที่มีความหมาย ดังนั้นหญิงจึงขออนุญาตเดาว่าสิ่งที่ท่านจะใช้ในนี้คือคำว่า สีโอรสที่เป็นสีส้มๆ อมชมพูๆ ซึ่งสีๆ นี้มักมีคนใช้คำผิดเยอะ ซึ่งคำที่ถูกต้องคือสีโอรสนะคะ

 

2.อายไลท์เนอร์ คำๆ นี้ หญิงทราบได้ทันทีว่ามาจากคำว่า ‘eyeliner’ ซึ่งก็คือเครื่องสำอางชนิดหนึ่งที่มีไว้ตกแต่งตา ดังนั้นจึงไม่ต้องเสียเวลาคิดว่าคำทับศัพท์ที่เขียนถูกต้องเป็น อายไลเนอร์ซึ่งท่านใช้คำๆ นี้อยู่สามจุด ซึ่งก็ผิดทั้งสามจุดนะคะ

นอกจากนี้ยังมีคำผิดประปรายด้วย ซึ่งหญิงไม่ขอเก็บให้ ดังนั้นถ้าคุณพรานสาวมีเวลา ขอให้แก้ไขให้ถูกต้องด้วยนะคะและหญิงขอบอกไว้เลยว่าจากประสบการณ์ทำให้ทราบว่าท่านไม่ได้พิมพ์ตกหรือพิมพ์ผิดแต่อย่างใดในบทนี้ เพียงแต่ใช้คำผิดเพราะเข้าใจผิดเฉยๆ ดังนั้นถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงแนะนำว่าดูการใช้คำให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ แล้วนำมาแก้ไขในนิยาย ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบร้อน เพราะการเขียนต้องใช้เวลาค่ะ

 

การบรรยายของคุณพรานสาวนั้นมีพอดีๆ อ่านแล้วรู้สึกว่าไม่อยากให้เพิ่มเติมอะไรมากมาย เพียงแต่ว่าอยากให้เพิ่มอารมณ์ของตัวละครไปให้มากกว่านี้เพราะอ่านแล้วรู้สึกไม่ค่อยเข้าถึงแต่ละคนเท่าไรค่ะ เช่นบอกว่าทำไมถึงมีคนคิดว่าลูกหมีเป็นดารา ทำไมลูกหมีถึงอยากได้อายไลเนอร์แท่งนั้นนักหนา

 

*ความสมเหตุสมผล : การที่ท่านไม่ค่อยบรรยายความรู้สึกของตัวละครทำให้ความสมเหตุสมผลลดลงไปมาก เพราะการที่เราจะทำอะไรสักอย่างออกมา มันต้องมีแรงจูงใจที่เหมาะสม ดังนั้นขอให้อ่านนิยายของตัวเองอีกครั้งแล้วถ้าท่านตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไมต้องเป็นแบบนี้’ ‘ทำไมต้องเป็นแบบนั้นก็ขอให้เพิ่มการบรรยายในส่วนนี้ให้มีเหตุผลมาตอบรับกับข้อสงสัยนี้นะคะ ส่วนสิ่งที่หญิงตั้งข้อสงสัยในบทนี้คือ ทำไมคนอื่นถึงเข้าร้านกันเป็นแถวเมื่อเห็นนางเอก เครื่องสำอางแบรนด์นี้มีชื่อเสียงมาก พนักงานใจดี บริการประทับใจ มีของแถม มีออพชั่นเสริมหรืออย่างไร เพราะลำพังเพียงแค่นางเอกมาแต่งหน้านั้น หญิงคิดว่าไม่สมเหตุสมผลที่จะมีสาวๆ เข้าร้านเพิ่มขึ้นอย่างเนืองแน่นค่ะ เพราะร้านเครื่องสำอางร้านอื่นๆ ในห้างก็มีนี่นา

อีกอย่างคือนางเอกทำตัวไม่น่ารักเท่าไรกับฝรั่งค่ะ จริงอยู่ว่าฝรั่งแต่ละคนมีนิสัยไม่เหมือนกัน บางคนอาจชอบนิสัยนางเอก บางคนอาจไม่ชอบ แต่ถ้าให้น่ารักและปลอดภัยที่สุดคืออย่าให้นางเอกแสดงออกมาจนเกินงามหญิงไทยค่ะ เพราะคอนเซ็ปต์ของบทนี้อยู่ที่ว่าสัมพันธ์ของคนไทยและชาวต่างชาติ และสิ่งที่นางเอกแสดงออกมาก็ไม่ค่อยจะเป็นสาวไทยที่น่ารัก น่าเอ็นดูในสายตาฝรั่งสักเท่าไร

*ความน่าสนใจ : น่าสนใจดีแล้วค่ะเร้าอารมณ์ให้อ่านบทต่อไป ขอเพียงแค่แก้ไขในสิ่งที่หญิงแนะนำเท่านั้น เรื่องนี้จะน่าสนใจเพิ่มมากขึ้นอีกเป็นกอง

 

บทที่ 2 : นายกางเกงเลอะไอติม

ความรู้สึกแรกหลังอ่านจบ : น่ารักน่าหยิกทั้งน้าทั้งหลานค่ะแม่คู๊ณณณณ อะไรจะน่ารักปานนั้น แถมยังมีโมเมนต์น่ารักๆ ระหว่างเพื่อนบ้านด้วย อีกทั้งยังมีรังนกกระจอกที่หญิงไม่เคยรู้จักอีกต่างหาก น่ารักจริงๆ

ปล.ในบทๆ นี้ขอชื่นชมท่านจากใจว่าช่างมีความตั้งใจในการเขียนดีแท้ เพราะมีลงรูปเสร็จสรรพ เร้าอารมณ์เข้าไปอีก

*การดำเนินเรื่อง : สุดแสนจะน่ารัก น่าเอ็นดู ไร้ที่ติมากสำหรับการดำเนินเรื่อง

*สำนวนภาษา : อ่านง่าย สบายตา เรียบๆ ดังเช่นบทที่ 1 คำผิดยังมีประปรายเช่นเคย แต่มิใช่การรีบพิมพ์จนผิด แต่เข้าใจผิดในการเขียนทุกคำค่ะ

*ความสมเหตุสมผล : สมเหตุสมผลทุกอย่าง จนไม่มีคำถามว่า ทำไม…’

*ความน่าสนใจ : น่าสนใจที่สุดเลยค่ะ เพราะหญิงเป็นคนชอบอะไรที่น่ารักๆ อีกทั้งตัวละครแต่ละตัวยังมีบุคลิกที่โดดเด่นและแตกต่าง ทำให้ข้อสรุปในบท 2 คือไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงนอกจากการใช้คำผิด ค่อยๆ ปรับแก้นะคะ

 

บทที่ 3 : ความลับของพี่ณี

ความรู้สึกแรกหลังอ่านจบ : หนูเกลียดอีตาฝรั่งแด๊ดดี้ของแองเจลลูน่าค่าทุกคน นิสัยแบบนี้ไม่พาให้หญิงฟินเวอร์นะคะบอกไว้ก่อนเลย สงสารพี่ณีจริงค่ะคุณพรานสาวขา ทำไมชีต้องมีชีวิตอดสูแบบนี้ด้วยค้า มันไม่แฟร์ง่ะ แง แง แต่ว่าพี่ณีนี่เป็นตัวละครที่น่าสนใจคนหนึ่งเลยนะ ซิงเกิ้ลมัมก็เป็น นักวิจัยก็เป็น โอยยยย ชอบค่า แต่บทนี้น้ำเน่ามาก (โดนตบหน้าหัน เลือดกระฉูด)

*การดำเนินเรื่อง : น่าติดตามอีกนั่นแหละ โอยยยย ไม่มีอะไรให้ติเลย

*สำนวนภาษา : ยังมีคำผิดอีกเช่นเคย แนะนำคำเดียวว่าศึกษาคำที่ถูกต้องแล้วแก้ไขใหม่เรื่อยๆ

*ความสมเหตุสมผล : มีข้อติค่ะ เพราะสงสัย

-ตกลงว่าพ่อของลูน่าอายุเท่าไรคะ สี่สิบหรือสามสิบเอ่ย?

-พี่ณีใช้ชีวิตยังไงคะถึงได้ไม่ทันคน เพราะอายุอานามก็มากแล้ว แถมยังไว้ใจชาวต่างชาติอีก อ่านแล้วทะแม่งๆ

-บอกที่มาของตัวละครหลักๆ อย่างคุณจอห์นด้วยค่ะ เพราะจะทำให้น่าอ่านและสมเหตุสมผลขึ้น

-เพิ่มอารมณ์ตัวละครและแรงจูงใจให้ตัวละครทำอย่างนั้นๆ ออกมา เพราะหลังจากที่อ่านแล้วรู้สึกว่าเนื้อเรื่อง เบามาก

*ความน่าสนใจ : เพียงแค่เพิ่มอารมณ์และที่มาของตัวละครให้เหมาะสม บทนี้จะไร้ที่ตินะคะ

พิเศษ : จากการอ่านตอนนี้ทำให้หญิงแอบเดาไปว่าพี่ณีนี่ล่ะที่จะเป็นคนขัดขวางไม่ให้นางเอกรักกับคุณฝรั่ง เพราะมีปมปัญหาในใจที่เจ็บเพราะฝรั่งเหมือนกัน >>> มั่วอ๊ะเปล่าไม่รู้น่อ ขออ่านบทต่อๆ ไปก่อนนะ อิอิอิ

 

บทที่ 4 : บุรุษส่งแก็ส (แก็ส ต้องเป็น แก๊ส นะคะ เก็บคำผิดให้นิด)

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : อยากกินแกงเขียวหวานไก่บ้างอะไรบ้าง (โดนตบเลือดสาด) มันน่ารักอีกแล้ว น้าหลานคู่ นี้ โอยยยย จากที่อ่านบทนี้ทำให้คิดว่าเมื่อ ลูกหมี + ลูน่า = ฉากน่ารักๆ ไม่มีอะไรให้เครียดของน้าหลาน พี่ณี + ลู น่า = ??? เอาล่ะเดาต่อไป ในเมื่อยังไม่เจอฉากที่คุณแม่กับคุณลูกอยู่ด้วยกัน (มันต้องต่างกันแน่เลยระหว่างลูน่า อยู่กับลูกหมีและลูน่าอยู่กับพี่ณีเพราะสองศรีพี่น้องนี่นิสัยต่างกันลิบลับ น่าสนใจโฮกกกกกกกกกกก)

เอาล่ะหวาอีตาฝรั่งอดแอ้มลูกหมีเลี้ยวววว ในเมื่อคุณคิมหันต์ออกตัว โฮกกกกกกกกก

*การดำเนินเรื่อง + สำนวนภาษา + ความสมเหตุสมผล : ยืนยันคำเดิมกับคำวิจารณ์ที่บท 2 นะคะ (ณ จุดๆ นี้ ความเป็นอื่นจะไม่ขอยุ่งด้วย)

 

บทที่ 5 : ไล่คนดื้อให้ไปนอน

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : อีตาฝรั่งชักรุกเยอะ เวียนหัวละนะว่าใครคือพระเอกแน่ระหว่างคุณคิม (ทัน บ้า! คิมหันต์เฟ้ย)

เอาเป็นว่าทุกอย่างดีหมดค่ะ ยกเว้นคำผิดที่ยังมีบ้างประปราย

 

บทที่ 6 : น้ำใจคนไทย

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : เอาใจไปเต็มๆ ค่ะคุณลูกขา ชอบคำว่า น้ำใจคนไทยมากมาย ชอบบทนี้จนคุณคิมทัน (คิมหันต์ - -) บังตาจนทำให้มองไม่เห็นอะไรที่เป็นข้อเสีย นอกจากคำผิดที่มีประปราย คุณคิมคะ หญิงข้าวรักคุณค่ะ จ๊วบ (มีอย่างนี้ด้วยเนอะ)

 

บทที่ 7 : ฮีโร่ผู้พิทักษ์

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : พี่คิมหันต์ขา หญิงอยากเป็นลูกหนี้พี่จริงๆ ค่ะ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

การดำเนินเรื่อง : ไร้ที่ติ

สำนวนภาษา : มีคำผิดบ้างประปรายค่ะ

ความสมเหตุสมผล : อ่าเจอจนได้ เจ้าคำว่า ทำไมหลังจากที่ห่างหายกันมาหลายบท หึหึหึ

-เอทำไมพี่ณีเพิ่งตื่นอ่า ทั้งๆ ที่มันน่าจะผ่านไปหลายวันแล้วนา เพราะเรื่องดำเนินไปหลายบทแย้วอะ

-พี่ณีรักลูน่าจริงปะเนี่ย เป็นแม่ก็ต้องดิ้นรนไปเจอลูกให้ได้จิ แถมยังทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีก จะบ้าตายยยย

 

บทที่ 8 : ต้อนรับพนักงานใหม่

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : เรื่องนี้คงมีความรักหลายคู่ แต่ปัญหาคือการเรียบเรียงเรื่องที่ยังไม่เหมาะสม ทำให้เรื่องนี้เกิดช่องโหว่ขึ้น นั่นคือเรื่องราวของพี่ณีเหมือนถูกละทิ้งไป ประมาณว่าตัวละครที่สมควรจะออกกลับถูกลดตำแหน่งให้หายไปดื้อๆ แบบว่ามันไม่แนวเนียนและทำให้คนอ่านรู้สึก กระตุกขึ้นมา ถ้าเป็นไปได้ ควรแก้ไขด้วยการกระจายบทให้ตัวละครเท่าๆ กันสักหน่อย ณ จุดๆ นี้ พออ่านมาแล้วรู้สึกว่าพี่ณีได้ถูกฆ่าให้ตายไปจากนิยายเรื่องนี้เลย

อนึ่งเรื่องนี้เริ่มมีสีสันมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้น่าติดตามมากขึ้นไปอีก เพราะรายละเอียดต่างๆ เริ่มออก ทว่าการเรียบเรียงที่ไม่ถูกต้องจะเป็นปัญหาสำคัญที่ทำให้เนื้อเรื่องดร็อปลงไปค่ะ เพราะเนื้อเรื่องโฟกัสอยู่ที่นางเอกคนเดียว ไม่ได้ไปไหนเลย วนๆ เวียนๆ กับลูกน่า คุณคิม นายจัสติน แค่นี้เอง ปมอะไรอย่างนี้ก็ไม่มี เหมือนไดอารี่ประจำวันของคนๆ หนึ่งมากกว่า อ่านแล้วจึงรู้สึก เบามาก ประมาณว่าอ่านก็ได้ ไม่อ่านก็ได้ เพราะการดำเนินเรื่องชักช้ามากค่ะ ราวกับไร้วัตถุดิบในการดำเนินเรื่อง เขียนไปเรื่อยๆ ตามใจผู้เขียนเอง เห็นได้ชัดจากพออ่านๆ ไปแล้วรู้สึกว่าไร้จุดมุ่งหมายในการอ่าน ไม่รู้ว่าจะสมควรจะอ่านไปเพื่ออะไร (ผู้เขียนอาจวางเรื่องไว้แล้ว แต่ ออกทะเลก็เป็นได้ ยังไงๆ ก็รีไรท์เรื่องให้กระชับสักหน่อยนะคะ)

 

สำนวนภาษา : เขาไม่ควรจะไปเธอไปตามลำพังจริงๆ คืออะหยัง??? นี่คือการเรียงประโยคผิด เลยจับมาบอกสักหน่อย

ส่วนอื่นๆ เหมือนความเห็นบนๆ (นี่ไม่ใช่กระทู้นะยะ)

 

บทที่ 9 : ดวงชะตามันต้องกัน

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : เอาล่ะ นอกจากคุณคิมแล้ว ยังจะมีท่านประธานคิงคองอีกคนมาทำให้ต่อมทำงาน ไม่ไหวแล้วน้า

ดีแล้วที่ไม่ให้จัสตินเป็นพระเอก หื่นเอ๊ย!! (ลูกหมีจะโดนปล้ำปะเนี่ย O_0 >>> อีนี่)

ลูน่าอย่ากิน m & n มากลูก อ้วน ฟันผุ แถมมีแต่สี (คนสวยแอบหวังดี)

ส่วนอื่นๆ เหมือนด้านบนนะคะ คือถ้าไม่มีอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลหรือไม่เหมาะสมจะเขียนบอกค่ะ

 

บทที่ 10 : แจ้งความ แจ้งหนี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ : บทจัสตินเยอะไปไหมคะ รู้สึกว่านี่น่าจะเป็นพระเอกมากกว่า เรื่องดำเนินช้าไปมากค่ะ อ่านแล้วยังไม่ค่อยได้อะไรที่เป็นเนื้อเลย (อ่านแล้วง่วงจัง) ฉากบางฉากไม่มีที่มาที่ไปและไม่สมเหตุสมผล เช่น ฉากพี่ณีค่ะ พี่ณีไม่เคยทำอะไรให้ตัวเองพ้นจากสภาพนี้เลยหรือคะ เพราะทำไม อะไรกัน ถึงได้ยอมตั้ง 7 วัน อีกทั้งไม่มีการบรรยายเลย เอาเป็นว่าถ้าคุณพรานสาววางแผนจะเอาการบรรยายเหตุการณ์ที่พี่ณีประสบมาตลอดการอยู่กับจอห์นในบทต่อๆ ไปก็ขอให้ทยอยมาใส่ในบทต้นๆ อย่าให้เกินบทนี้เลยค่ะ เพราะจะทำให้เรื่องดูไม่น่าสนใจ

เรื่องดราม่าขึ้นเยอะละนะเนี่ยมันพาลให้หญิงอยากให้พี่ณีเป็นนางเอกของเรื่องละ

หนูลูน่าไม่คิดถึงแม่เลยหรอตลอดเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แสดงว่ารักน้าหมีมากสินะนั่นมันทำให้พาลคิดไปว่ายายหนูอาจจะเป็นลูกเก็บมาเลี้ยง (ไปนั่น)

 

ตอนที่พี่ณีสลบอยู่ น่าจะเคาะบรรทัดแยกฉากกับตอนที่พี่ณีฟื้นขึ้นมาค่ะ

นางเอกไม่คิดถึงพี่สาวเลยหรือคะ มาทำงานตั้งนาน ไม่มีการติดต่อมาเลยแม้แต่สักนิดเดียว แถมยังไม่สงสัยด้วยว่าพี่ไปไหน ทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกันสองพี่น้องมาตลอด (เพิ่งมาสงสัยตอนที่ผ่านไปแล้วสิบบท) มันไม่สมเหตุสมผลและเป็นช่องโหว่ที่ใหญ่มากค่ะ

ทำไมพี่ณีถึงไม่กลัวว่าจะถูกจับไปขายเลย ลูกล่ะ? น้องล่ะ? เป็นเมียน้อยเขาล่ะ? ไม่กลัวบ้างเลยหรือคะ????

บทแรกๆ บอกว่านางเอกไม่เคยรู้จัก ไม่เคยรู้เรื่องราวของพ่อของลูน่า แต่ทำไมบทนี้รู้ว่าเป็นจอห์นและสงสัยว่าเขาคือคนที่ทำไม่ดีไม่ร้ายกับพี่สาวตัวเองคะ?

พี่ณีรู้ได้ไงว่าจอห์นทำงานไม่ดี? ในจุดๆ นี้ไม่มีการบรรยายอะไรเลย

จากที่อ่านมา หญิงสามารถจับคอนเซ็ปต์ที่เป็นจุดเด่นของเรื่องได้ดังนี้ค่ะ

-ความน่ารักของสาวไทยในสายตาหนุ่มฝรั่ง

-ความลับของตัวละคร

-ความน่ารักของหนูน้อยลูน่าที่ช่วยสร้างสีสันให้กับนิยายเรื่องนี้

-ความเป็นเมืองหลวงที่ทำให้นางเอกต้องมีชีวิตที่มีหนี้มีสิน (จุดนี้สมเหตุสมผลและน่าสนใจมากนะคะ ถือว่าเป็น เมนไอเดียของเรื่องนี้เลยก็ว่าได้ค่ะ)

-การก้าวทันสังคมสมัยใหม่เสมอของนางเอก ซึ่งเป็นจุดเด่นของเรื่อง

-การเตือนให้ระวังภัยและวิธีการต่างๆ ที่ทำให้ปลอดภัย

-แม้ว่าพล็อตเรื่องหลักที่นางเอกจะไม่เป็นหนี้จะซ้ำกับหลายๆ เรื่องที่อ่านมา หรือเรียกว่าโหลไปแล้ว แต่พล็อต เรื่องรองที่มีความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกนางเอกและหนูลูน่าอยู่ก็น่าสนใจไม่ใช่เล่นนะคะ

-การให้ข้อมูลผ่านเชิงอรรถอย่างครบถ้วน จึงทำให้อ่านแล้วได้ข้อมูลเพ่มขึ้น ไม่ต้องกลับไปหาข้อมูลเอง ชื่นชมค่ะ

 

จุดด้อยของเรื่อง

-ฉากที่ไม่สมเหตุสมผลมีเยอะอยู่ค่ะ

-สำนวนภาษาดีแล้วค่ะ แต่คำผิดเยอะแถมยังเรียกประโยคผิด ลองอ่านทบทวนและแก้ไขหลายๆ รอบนะคะ

-บรรยายอารมณ์ตัวละครน้อยไปค่ะ ทำให้อ่านแล้วรู้สึกไม่เข้าถึง

-เรียบเรียงเรื่องไม่ถูกต้อง ทำให้เรื่องดูเบา ไร้แก่นเรื่อง ไม่น่าติดตาม

 

จบการวิจารณ์ ขอบคุณที่ไว้วางใจค่ะ ^^

THE★ FARRY

358 ความคิดเห็น

  1. #310 Pran Saw (@authorjomjam) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 16:50



    ลงชื่อ- พรานสาว
    ขอวิจารณ์จากใคร- น้องหญิงข้าววันเดอเรอร์
    ระดับความพึงพอใจกับการวิจารณ์- 5 ดาว
    อยากจะบอกอะไรข้าไหม- ขอบคุณนะคะที่แวะไปวิจารณ์ เพราะจากมุมมองของนักเขียนเองอาจะตกหล่นอะไรไปหลายๆ อย่าง อย่างพวกภาษา ความมาม่า และความไม่สมเหตุสมผลของตัวละคร และเป็นการสร้างกำลังใจให้นักเขียนตั้งใจปรับปรุงงานของตัวเองค่ะ ขอบคุณมากนะจ๊ะ
    สัญญาว่าจะแปะแบนเนอร์- แปะแบนเนอร์ไว้ที่ตรงไหนเอ่ย??? (อันนี้เค้าไม่รู้จริงๆนะ) อันนี้ไม่สามารรับปากได้ค่ะ
    โหวตให้ข้าด้วยนะ- โหวตให้แล้วนะจ๊ะ
    ขอบใจสหาย ไว้เจอกันโอกาสหน้าข้าพร้อมเสมอ- แล้วจะแวะเข้ามาค่ะ
    #310
    0