นิกซ์วันเดอเรอร์ รับวิจารณ์นิยายทั่วราชอาณาจักร

ตอนที่ 68 : เคลียร์เรื่อง : Black Merchant ลันซ่าพ่อค้ามืดแห่งกรีนยาร์ด [นิกซ์วันเดอเรอร์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 พ.ย. 56



ประทับตรารับงานที่นี่

วิจารณ์ให้  claymask

วิจารณ์โดย นิกซ์วันเดอเรอร์


 

สวัสดีสหาย ขอโทษอย่างยิ่งที่ข้าหายไปนานมาก ข้าอยากวิจารณ์นิยายเรื่องนี้มานานเเล้วแต่มันติดอีกเรื่องนึงก่อนหน้านี้ แต่ไม่เป็นไรข้าขอลัดคิวสักครั้งเถอะนะ มาเริ่มกันเลย ในที่นี้ข้าจะไม่เขียนอะไรเยอะมากนักเพราะว่าได้วิจารณ์ไปบ้างเป็นบางส่วนเเล้ว หากหลงลืมประเด็นไหนไปบ้างไม่ว่ากันนะ

 

ชื่อเรื่อง

เป็นชื่อที่ดีทั้งสองภาษา แต่ชื่ออังกฤษจะะตั้งว่า black merchants หรือ dark merchants ก็ได้ แล้วแต่ความชอบเจ้า แต่ข้าว่าอย่างหลังเท่กว่า เมื่อได้ยินชื่อนิยายเรื่องนี้ข้าคิดว่าพระเอกจะขายไอเท่มต้องห้ามหรืออะไรที่มันดูลึกลับๆซะอีก พ่อค้ามืดแห่งกรีนยาร์ด

ถ้าพูดถึงพ่อค้ามืด หรือตลาดมืด เรามักจะนึกถึงอะไรที่มันเป็นสิ่งที่ไม่ดี เช่น พวกของเถื่อนหรือของผิดกฏหมาย แต่ในเรื่องนี้พระเอกของเรา ก็ไม่ได้ขายของผิดกฏหมายอะไร ไม่ได้โกงไปทั่วหรือหลอกขายอะไรจนถึงกับเป็นพวกต้มตุ่น เขาก็แค่ขายข้อมูลลับเท่านั้นเอง

หลังการตั้งชื่อมีหลายหลักการแต่เจ้าเลือกตั้งชื่อตัวเอกของนิยาย ดังนั้นเนื้อเรื่องมันก็ต้องเป็นเรื่องราวของ ลันซ่า

 

ตัวละคร

คาเเร็คเตอร์ของตัวละครเรื่องนี้ในจำนวนทั้งหมดมีอยู่คนเดียวที่โดดเด่นก็คือพระเอก นอกนั้นก็ดูธรรมดา ตอนอ่านครั้งแรกรู้สึกว่าเขามีเอกลักษณ์อยู่ในตัวเอง มีแรงดึดดูดน่าสนใจ จนทำให้จินตนาการไปก่อนล่วงหน้า ว่าต้องเป็นแบบนี้แน่เลย เเต่พออ่านมาเรื่อยๆมันเริ่มไม่ใช่ พระเอกไม่ใช่หนุ่มกะล่อนค้าขายธรรมดาอย่างที่คิด เขาเหมือนจะเกิดมาเพื่อการขาย แต่เหมือนจะสนใจตามหาสมบัติหรืออะไรอย่างอื่นมากกว่า

และเริ่มมีบทน้อยลงๆ พวกตัวประกอบเริ่มจะเข้ามามีบทเยอะกว่าพระเอก มีมากจนเหมือนพระเอกและนางเอกกลายเป็นตัวประกอบไปเลย ตัวละครมีภูมิหลัง มีการบอกเล่าเรื่องลาวความเป็นมาทั้งของคนและสถานดี ได้อย่างดีเยี่ยม แต่ดันขาดสิ่งที่สำคัญที่สุดไป คือความมีมิติของตัวละคร ตัวละครในเรื่องนี้มีบางคน บางฉากที่ไร้ชีวิตชีวาเเละสีสัน ไม่มีความนึกคิดอะไรที่แตกต่างกัน หลายคนในเรื่องนี้จะชอบพูดอะไรเป็นคำคมเสมอ เจ้าพยามจะเขียนให้ทุกคนดูฉลาดเหมือนๆกัน ในนิยายเรื่องนึงเมื่อมีคนฉลาดมันก็ต้องมีคนโง่ คนบ้าๆบอๆมาสร้างสีสันให้ไม่น่าเบื่อ โลกจะได้ไม่ขาดสมดุล ถ้าทุกคนรู้ทันกันไปหมดมันจะสนุกอะไร

ในนิยายเรื่องนี้ในหัวของตัวละครมีแต่การต่อรองๆซะทุกอย่างเลย รวมถึงคนที่ไม่ได้เปนพ่อค้า หรือแม้แต่สัตว์ก็ตามที ถ้าทุกคนรู้ทันกันไปหมดมันจะสนุกอะไร

 

การบรรยาย

นิยายเรื่องนี้ใช้ภาษาดีมาก สำนวนก็ดีมาก การพรรณนาก็ยอดเยี่ยม แต่ขอให้เจ้ารักษาจังหวะการบรรยายให้ดีอย่างต่อเนื่องเเละสม่ำเสมอ การเปรียบเปรยอาจจะดูไม่เข้าใจในบางครั้ง ในตอนแรกๆเขียนกลับไปลับมาจนสับสน เว้นวรรคไม่ถูกต้อง

ถ้าเปรียบการบรรยายของเจ้าคงจะเปรียบได้กับการเดินของคนเมาที่ไม่ราบรื่น ตะกุกตะกักเเละติดขัดตกหลุมตกบ่อข้างทางอยู่เรื่อยเชียว และที่สำคัญมาก วินด์ เจ้าเรียงลำดับความสำคัญกับบทบรรยายไม่ถูก

นิยายเรื่องนี้จะสมบูรณ์แบบมากถ้าเจ้าบรรยายในสิ่งที่ควรบรรยาย และไม่บรรยายในสิ่งที่ไม่ควรบรรยาย ซึ่งต้องพิจารณาเองว่าควรหรือไม่ควรตรงไหน จุดนี้ถือว่าเป็นอะไรที่เข้าใจยากสำหรับคนไม่เข้าใจ ก็อย่างเช่น ตอนที่เนื้อเรื่องมันจะสนุก แต่กลับมีมีบทพูด แล้วก็ไปบรรยายในสิ่งที่มันไม่จำเป็น ส่วนที่คนอ่านอยากเห็นภาพกลับไม่บรรยาย

ย้อนอดีตมากเกินไป จนมันยืดเยื้อ อืมอันนี้ก็สำคัญนะ ถ้าเป็นไปได้ให้ย้อนฉะเพาะเรื่องที่สำคัญจริงๆกับการดำเนินเรื่องแบบที่ว่าถ้าไม่เล่านะนิยายจะไปต่อไม่ได้ สำหรับของพวกตัวประกอบไม่จำเป็นต้องพูดถึงเลย หรือถ้าเจ้าอยากจะเล่าก็ไม่ต้องย้อนเหตุการณ์แต่เขียนเล่าคราวๆในมุมมมองอื่นแทนแบบสั้นที่สุด

บทสนทนา ขาดความเป็นธรรมชาติ ไม่ค่อยสมบูรณ์ หรือ บางครั้งก็สบูรณ์มากเกินไปจนดูเว่อไปหน่อย อย่างคำว่า หัตถ์ขวาของราชาเนี่ย ใช้คำว่ามือก้ได้มั้ง มือขวาแห่งองค์ราชา ดูมีพลังกว่ากันตั้งเยอะ

 

เนื้อเรื่อง

เปิดอ่านมาตอนแรกรู้สึกชอบทันทีกับคาเเร็กเตอร์ของพระเอก เดาไปว่ามันต้องสนุกแน่ๆ คงเป็นคนที่ลึกลับทำให้สาวๆหลังไหล พลอตเรื่องเป็นอะไรที่นาสนใจและค่อนข้างหาอยากที่จะมีพระเอกทีตรงใจเช่นนี้ นางเอกก็ดูฉลาดรู้ทันพระเอกดีและคิดว่ามันคงจะเป็นเรื่องราวของลันซ่า

แต่มันไม่ใช่ ถ้าอ่านแบบเผินๆ จะเห็นว่านิยายเรื่องนี้เน้นเรื่องการค้าขาย การต่อรอง ชั้นเชิง และเน้นกลยุทธการตลาด แต่จริงๆมันไม่ใช่ สิ่งที่ข้ารับรู้ได้คือ สัญลักษณ์ต่างๆนาที่เจ้าต้องการให้คนอ่านรู้ และความขัดแย้งระหว่างหลายตระกูลที่อะไรก็ไม่รู้ เหมือนเจ้าจะเน้นสองอย่างนี้เอามากๆ ลันซ่า เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสงครามของสองตระกูล แค่เพียงอยากได้ดาบ ถูกโยงให้มาพัวพันกับบัลลังกรีนยาด แล้วก้ได้รับการตอบแทนโดยการคุมตลาดของกรียนยาร์ด แต่เหมือนเขาไม่ดีใจกับตรงนี้เลย แล้วถ้ารู้ว่าใครเป็นคนฆ่าพ่อแม่จะนำไปสู่การโค่นราชบัลลังหรือป่าวเนี่ย จนข้าเริ่มสับสนว่าพลอตของนิยายเรื่องนี้คืออะไรกันเเน่ พ่อค้าหรือสงครามระหว่างดินแดน เท่าที่ดูมาลันซ่าไม่ได้ขายของเป็นชิ้นเป็นอันในฐานะพ่อค้าจริงๆเลยสักครั้ง เอ่อมีสมัยตอนเด็ก ไม่มีตอนไหนที่เขาขายเพราะอยากขาย มีแต่เบื้องหลังตลอด

พ่อค้าคนอื่นแน่นอนต้องการเงิน เเล้วจุดมุ่งหมายที่แท้จริงของลันซ่าคืออะไร รวมรวมผ้าคลุม หาสมบัติ ยุติความขัดแย้ง ค้นหาความจริง แก้แค้น ผจญภัย หรืออะไร สุดท้ายลันซ่าต้องการอะไรกันเน่

แต่ขอชื่นมว่าเจ้าผูกเรื่องได้ดี ตัวละครมีความเชื่อมโยงเกี่ยวพันกันเปนเรื่องราวทุกฝ่ายต่างมีเหตุผลของตน แต่บางทีก้เป็นเหตุผลที่ไม่อาจเข้าใจ เนื้อหาของเรื่องเป็นอะไรที่เครียดพอสมควร มีแต่การฆ่าฟันกัน สงสารตระกูลรอยมากเลยไม่รู้ทำไรผิดนักหนาใครก็จ้องจะฆ่า วันนี้ข้าก้ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าจะคว่ำบาทนาโคเปียเพื่ออะไร ไม่มีตัวละครหรือฉากไหนเรียกสีสันได้เลย ฉากที่เครียดมากๆก็ยังถ่ายอดออกมาได้ไม่ถึงอารมณ์พอ ตรงนี้ทำให้นิยายขาดความหน้าติดตาม ตั้งเเต่อ่านมา พระเอกกับนางเอกมีบทด้วยกันน้อยมาก ความสัมพันธยังไปไม่ถึงไหน โอ้ตรงนี้แหลที่ข้าอยากอ่านมากที่สุด

 

ขาดความสมเหตุสมผลที่พียงพอ เป็นเหตุให้คนอ่านแคลงใจในหลายๆด้าน และที่จะขาดไม่ได้ คือความเป็นที่สุดที่นิยายทุกเรื่องจะต้องมีอย่างน้อยหนึ่งอย่าง ไม่อย่างนั้นคนอ่านก็จะไม่รู้สึกอะไรเลย เช่น สนุกก็สนุกสุดๆ เศร้าก็เศร้ากันจนน้ำหูน้ำตาไหล ดราม่าจนเจ็บขั้วหัวใจ หรือตื่นเต้นจนหยุดอ่านไม่ได้ไปเลย หรืออื่นๆ

 

ปัญหา

ข้ามองเห็นปัญหาของเจ้าในนิยายเรื่องนี้เเละข้าจะบอกเจ้า เจ้าคนเดียวนะเนี่ยที่เพิ่มหัวข้อนี้ให้

1 รสนิยมในการตั้งชื่อ เอ่อ ข้าไม่รู้หรอกว่าจะเอามาจากไหน ภาษาอะไรไม่สำคัญ แต่ขอให้มันฟังดูดีและเข้ากับตัวละครจะดีมาก

2 คำคมแต่ไม่คม ข้าอยากบอกเจ้าว่า ดีแล้วที่มีคำคม แต่คำคมไม่จำเป็นต้องอยู่ในรุปแบบของการการเปรียบเทียบหรือคำพูดที่เข้าใจยากเสมอไป บางครั้งคำพูดที่แสนธรรมดาแต่กินใจมันก็กลายเป็นคำคมได้เหมือนกัน

3 ลำดับความสำคัญ เจ้าต้องแยกให้ออกระหว่างตัวเอกกับตัวประกอบว่าใครสำคัญกว่าและใครควรจะมาก่อน

4 เอกลักษณ์ที่หายไป นิยายเรื่องนี้มีเอกเอกลักษณ์อยู่แล้วตั้งแต่มองเห็นชื่อเรื่อง เเต่มันถูกมองข้าม มันไม่ถูกยิบยกเอามาทำให้โดดเด่น ผู้แต่งไปให้ความสำคัญกับสิ่งอื่นที่คนอ่านไม่ได้สนใจ และไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้นิยายเรื่องนี้แตกต่าง

 

ทั้งหมดนี้ขอให้เจ้าไตรตรองดูเถิดมือขวาของข้า และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าจะไม่โกรธข้านะ ถ้าทำร้ายจิตใจเจ้าก็ต้องขอโทษด้วย

 

'ทั้งหมดที่เราวิจารณ์ออกไปใช่ว่านักวิจารณ์อย่างเราจะทำได้ดีไปทุกอย่าง เเต่เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าให้คุณทำได้

 

 

จงอย่าคาดหวังอะไรกับนักวิจารณ์นักเลย พวกเขาก็แค่คนธรรมดา
 

THE★ FARRY

358 ความคิดเห็น

  1. #286 claymask (@claymask) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 12:16



    ลงชื่อ- claymask
    ขอวิจารณ์จากใคร-วินด์ วันเดอเรอร์
    ระดับความพึงพอใจกับการวิจารณ์-เยี่ยมที่สุดเท่าที่มีคนวิจารณ์มา
    อยากจะบอกอะไรข้าไหม- สำหรับมือใหม่หัดเขียน ต้องการคำวิจารณ์เพื่อปรับปรุงแบบเนื้อๆเช่นนี้แหล่ะท่าน
    วิเคราะห์ได้ตรงจุด เพื่อการพัฒนาของนักเขียน นี่คือคำวิจารณ์ที่มีค่ามากสำหรับตัวข้า เพื่อที่จะทำการ รีไรท์ใหม่ให้เนื้อเรื่องดียิ่งขึ้น ขอบคุณจริงๆ ท่านนิกซ์ วันเดอเรอร์

    สัญญาว่าจะแปะแบนเนอร์-ได้เลย !!!
    โหวตให้ข้าด้วยนะ-ok


    ขอบใจสหาย ไว้เจอกันโอกาสหน้าข้าพร้อมเสมอ-ไว้พบกันใหม่นะ :)


    #286
    0