นิกซ์วันเดอเรอร์ รับวิจารณ์นิยายทั่วราชอาณาจักร

ตอนที่ 19 : เคลียร์เรื่อง : Pirate ขอโทษที่ผมเป็นโจรสลัด [วินด์วันเดอเรอร์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ต.ค. 56

 

ประทับตรารับงานที่นี่

วิจารณ์ให้  Lucky C[over]

 


วิจารณ์โดย วินด์วันเดอเรอร์


ข้า วินด์ วันเดอเรอร์ ผู้ที่มาจากอาณาจักรคนจร

 

ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของ นิกซ์ วันเดอเรอร์ ผู้รับวิจารณ์ทั่วราชอาณาจักร

 

 ข้าได้รับใบสั่งงานจากท่านจึงใช้เวลากลั่นและกรองในงานท่านพอสมควร

 

กว่าจะเขียนมันออกมาได้ ขอเชิญท่านสดับรับสารของข้า ตามที่ท่านต้องการเถิด

 

----------------------------------

 

ก่อนที่เข้าถึงบทวิจารณ์

ขอทำความเข้าใจเบื้องต้นก่อนที่จะเริ่มวิจารณ์

เนื่องด้วยผู้เขียนมอบหมายงานนี้มาให้ช่วงที่ผู้เขียน เขียนไปจนเกือบจบภาคที่หนึ่งแล้ว (30 ตอน)

ดังนั้น ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่า การอ่านเรื่องราวทั้งหมด และชี้แนะวิจารณ์กับเรื่องที่เขียนขึ้นมาจนใกล้จะจบภาคแล้ว

ผู้เขียนต้องการอะไรกันแน่?

เท่าที่เคยวิจารณ์มาจะแบ่งเป็นสองประเภท สำหรับผู้เขียนที่มอบหมายงานมาในจังหวะที่เรื่องใกล้จบแล้ว

 

1.               อยากได้รับคำวิจารณ์อย่างจริงจังเพื่อนำไปปรับปรุงแก้ไข และถึงแม้ว่าจะเขียนไว้จนจบแล้วก็ยินดี re-write โครงเรื่องใหม่ เมื่อเห็นว่าคำแนะนำนั้นมีประโยชน์พึงกระทำเพื่อยกระดับงานเขียนของตน

2.               อยากได้รับคำวิจารณ์ที่เป็นไปในแง่บวกอย่างเดียว  หรือถึงแม้จะถูกวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา แต่ผู้เขียนก็จะหาข้อโต้แย้งในสิ่งที่ผู้วิจารณ์เล็งเห็น และไม่ยอมกลับไปแก้ตามที่ขอวิจารณ์มา  เนื่องด้วยมันเสียเวลาในการรื้อและแต่งโครงเรื่องใหม่ ทั้งนี้ทั้งนั้น ทางออกที่ง่ายที่สุดคือเมินเฉยต่อคำวิจารณ์นั้นซะ และคิดเข้าข้างตัวเองไปว่า ผู้วิจารณ์ไม่มีคุณสมบัติในการที่จะมาวิจารณ์เรื่องราวของผู้เขียนรังสรรค์ขึ้นมา

 

ซึ่งก่อนที่จะมารับงานวิจารณ์ร่วมกับท่านหัวหน้านิกซ์ ข้าเองก็เคยผ่านพบประสบเจอเรื่องราวประเภทนี้มาบ่อยครั้ง

จึงสอบถามเสียก่อนเพื่อความแน่ใจว่าจริงๆแล้วท่านเป็นประเภทไหนกันแน่?

ไม่ต้องตอบข้าหรอกท่าน การกระทำหลังจากคำวิจารณ์นี้ต่างหาก เป็นการบ่งชี้ว่าจริงๆแล้วท่านต้องการคำวิจารณ์ในขณะที่กำลังเขียนภาคหนึ่งจบเพื่ออะไร

 

ตัวละคร:

 

ผู้เขียนสามารถบรรยายตัวละครทุกตัวให้มีความแต่งต่างและโดดเด่นอย่างแจ่มชัด

ไม่ใช่แค่เรื่องการแต่งกายหรือรูปพรรณสันฐาน แต่คือประโยคพูดคุยและการกระทำที่แสดงลักษณะนิสัยออกมาอย่างโดดเด่น สิ่งนี้ถือว่าคนเขียนมีพรสวรรค์อย่างล้นเหลือที่จะรังสรรค์ตัวละครที่น่าดึงดูดเหล่านี้ออกมา

ไม่มีคำติ แม้แต่คำเดียวสำหรับการรังสรรค์ตัวละครนี้

 

การบรรยาย:

 

คำผิดยังมีอยู่เยอะ เชื่อว่า ณ ขณะที่ผู้เขียน รีไรท์ใหม่เพื่อส่งสำนักพิมพ์จะแก้ไขจุดบกพร่องนี้ ที่ข้าไม่สามารถข้ามผ่านไปได้เลยก็ตรงคำว่า กำไลท่านเขียนผิดทุกคำว่า กำไร’  ดังนั้นควรเขียนเสียใหม่ให้ถูกต้อง กำไลคือสิ่งที่ใส่ข้อมือ ส่วนกำไรคือรายได้ที่เกินทุน ข้ารู้ว่าท่านเข้าใจ แต่ท่านเขียนผิดทุกคำจนข้าละเลยจากมันไปไม่ได้

 

นอกเหนือจากคำผิดแล้ว ท่านบรรยายทั้งเหตุการณ์ สถานที่ ความน่าตื่นตาตื่นใจได้เห็นภาพมาก นอกจากพรสวรรค์ในการรังสรรค์ตัวละครให้โดดเด่นแล้ว การบรรยายฉากสู้รบ สถานที่ ที่น่าตื่นตาตื่นใจ การบรรยายคุณลักษณะตัวละคร ท่านทำออกมาได้สวยสด งดงาม นอกจากนั้นแล้ว ผู้เขียนน่าจะเป็นคนมีอารมณ์ขันอันล้นเหลือ การปู การตบมุข ขำขัน ทำได้อย่างลงตัว การท่องเที่ยวผจญภัยไปในสถานที่ต่างๆกับตัวละครที่ราวกับหลุดออกมาจากโลกการ์ตูน เป็นสิ่งที่เบิกบานใจข้ายิ่งนัก ถึงแม้ว่าตอนแต่ละตอน จะยาวแต่อ่านแล้วรู้สึกไหลลื่นไปกับเนื้อเรื่องได้ไม่ยาก เนื่องด้วยอารมณ์ขันที่แทรกอยู่ในเรื่องราวแต่ละบทนี่เอง

 

เนื้อเรื่อง

 

สำหรับความฝันที่อยากจะเป็นเจ้าโจรสลัด และเริ่มออกเดินทางไปกับเพื่อน ไม่ใช่ว่าใคร ไม่เคยได้ยินเรื่องราวเช่นนี้ ข้าเองเชื่อว่าผู้เขียนพยายามอย่างยิ่งที่จะหลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบ

แต่ก็ยังคงตัดใจไม่ได้เสียที จึงต้องใส่ในเรื่อง ค่าหัวเข้ามา เมื่อค่าหัวขึ้นแล้วดีใจ คนก็ต้องนึกไปถึงการ์ตูนดังเรื่องนึง , เมื่อความฝันของตัวเอก อยากจะเป็น เจ้าโจรสลัด คนก็จะนึกไปถึงการ์ตูนดังเรื่องนึง, เมื่อบุคลิกของตัวละครบนเรือ ที่สู้กันจะเป็นจะตายด้วยความหมั่นไส้ แต่พอมีเรื่องราวมากระทบก็จะรวมพลังมิตรภาพ ฟันฝ่าออกไปให้ได้จนสำเร็จ คนก็จะนึกถึงการ์ตูนดังเรื่องนึง ซึ่งมันเป็นเรื่องเดียวกัน ต่อไปนี้จะบอกสิ่งที่ท่านอาจจะอยากได้ยิน นั่นคือ ข้อบกพร่องที่ข้าเองสังเกตเห็นในการดำเนินเรื่อง

 

1.               เหตุผลในการเป็นเจ้าโจรสลัด น้ำหนักมีไม่มากพอ (ข้าพูดถึงก่อนที่จะเจอเทพเจ้าบนเรือบรรณนาการนะ ซึ่งอันนั้นเป็นไฟท์บังคับให้ต้องออกเรือ) การที่เด็กชายอายุน้อยจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่างในชีวิต ต้องมีแรงขับอย่างล้นเหลือ ดูไปถึงการเลี้ยงดูในวัยเด็ก สิ่งเหล่านี้จะละเลยไปเสียไม่ได้ ผู้เขียนอาจจะทิ้งเศษขนมปังไว้ให้ผู้อ่านคนห้าเรื่องราวของเจ้าโจรสลัด สองคนก่อนหน้านี้เมื่อ 150 ปี และ 250 ปีก่อนหน้า อาจจะมีความเกี่ยวข้องทางสายเลือด ส่วนนึงโอเค พอเข้าใจได้ แต่มันก็ยังไม่มากพอ เนื่องจาก ฟรานนั้นก็มีผู้ปกครองดูและอยู่ ถ้าจะเทียบกับเรื่องที่เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนของผู้เขียน นั่นก็คือวันพีซ ลองอ่านดูอีกที ว่าทำไมแรงบันดาลใจของลูฟี่ถึงเข้มข้นในการเป็นเจ้าโจรสลัดถึงขนาดนั้นการตัดสินใจ และเหตุผลในครานี้เป็นส่วนสำคัญราวกับกระดูกสันหลังของเรื่องเลยทีเดียว ซึ่งข้าว่าน้ำหนักมันยังน้อยไปหน่อย ยังไม่รวมไปถึงอายุที่ยังน้อยและได้เป็นหัวหน้าโจรสลัดในเรือ ที่ถึงแม้จะให้เหตุผลมาแล้ว แต่น้ำหนักในการเชื่อก็ยังคงน้อยอยู่ดี การที่จะเป็นหัวหน้าโจรสลัดได้ถ้าคุณไม่มีฝีมือที่มากพอ (อย่างเรอัส) คุณก็น่าจะมีสมองที่เอาตัวรอดได้มากพอ( อย่างอลิส) ซึ่งข้าเองก็เชื่อว่าภาคสอง ตัวตนของ ฟรานจะถูกเสริมความแข็งตรงนี้เพิ่มมากขึ้น

2.               การตายของไซคี : นิยายที่ผู้เขียนประพันธ์ขึ้นมา ความเชื่อมโยงระหว่างอารมณ์ตัวละคร มันยังไม่ถึงจุดที่ต้องเศร้ามากขนาดนั้น เนื่องเพราะคนอ่านยังไม่ได้รู้ปูมหลังของตัวละครที่ตายจนต้องทำให้เกิดเหตุการณ์สะเทือนใจอย่างสุดซึ้ง ดังนั้น ผู้เขียนจึงแนบจดหมายมาตอนที่เธอตายไปแล้ว คล้ายกับจดหมายลาตาย แต่ไม่เนียน มันไม่ควรจะเป็นจดหมายลาตาย ถ้าจะให้ซึ้ง มันควรจะเป็นไดอารี่ที่เขียนถึงทุกคนบนเรือมากกว่า เหมือนตอนที่โฟว์รำลึกความหลังที่มีความสุขกับหลายๆคนบนเรือนั่นแหล่ะ ข้าว่าฉากนั้นท่านทำได้ดี แต่จดหมายนี่ทำให้รอยต่อเนียนๆของเส้นเรื่องที่ท่านปูมาปริแตกไปเสียแล้ว ทางที่ดีถ้าท่านอยากให้ไซคีดูมีความผูกพันธ์มากกว่านี้ ท่านควรจะปูเรื่องให้ลึกไปเลยถ้าต้องการจะให้ตัวละครตัวนี้ตาย แม้จะชุบชีวิตได้ก็เถอะ

3.               ไหนๆจะมีเรื่องวันพีซเป็นแรงบันดาลใจแล้ว ทำไมไม่นำความประทับใจในแต่ละการผจญภัยมาด้วย ข้ารู้ว่าท่านเน้นขำอาจจะมีความประทับใจเป็นหย่อมๆ ดังนั้นมันจึงเป็นการยัดเยียดมากเกินไปถ้าจะให้เศร้าไปกับการตายของไซคี ถ้าจะให้เอาเยี่ยงวันพีซ ท่านลองดูในแต่ละตอน ตั้งแต่ก่อนออกเรือ เจอโซโล เจออุซุป เจอนามิ เจอกวาง ผ่านทะเลทราย มันมีความประทับใจตราตรึงอยู่ในเนื้อหานั้น เนื่องเพราะ การปูความลึกทั้งตัวละครหลัก และตัวละครรอง มาเชื่อมโยงบีบคั้นกลั่นออกมาจนเป็นความประทับใจในแต่ละบทแต่ละตอน

ดังนั้น ถ้าการวาง position ในเรื่องของท่านนี้ เน้นความขำอย่างเดียวข้าก็ขออภัยด้วย แต่สิ่งที่ข้าสังเกตุ มันไม่ใช่แค่ความขำอย่างเดียว มีการพยายามให้เกิดความประทับใจในตัวเนื้อเรื่องไปด้วย ดังนั้นข้าเชื่อว่า คนที่มีฝีมือในการปลุกปั้นตัวละครและเป็นเอกในเรื่องการบรรยายขนาดนี้ สามารถเจาะปมตัวละครให้ลึก แลดูมีที่มาที่ไปมากกว่า เชื่อมโยงให้เกิดความประทับใจในเรื่องมากกว่านี้ ไม่งั้นก็จะเป็นเหมือนฉากตายของไซคีนั่นแหล่ะ

และข้าคาดหวังจากนักเขียนที่เก่งเช่นท่าน ไม่ใช่นักเขียนที่เขียนดาษๆทั่วไป

 

 

สุดท้ายนี้ในสิ่งที่ข้าได้พูดออกไปด้วยวาจา หรือแสดงท่าทีที่ไม่เป็นมิตรโดยไม่ตั้งใจต่อท่าน

 

ข้าขออภัยล่วงหน้าไว้ ณ ที่นี้

 

'ทั้งหมดที่เราวิจารณ์ออกไปใช่ว่านักวิจารณ์อย่างเราจะทำได้ดีไปทุกอย่าง เเต่เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าให้คุณทำได้

 

'จงอย่าคาดหวังอะไรกับนักวิจารณ์นักเลย พวกเขาก็แค่คนธรรมดา
 

 

 

 

 
THE★ FARRY

358 ความคิดเห็น

  1. #273 Lucky C[over] (@etoiles) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 11:22


    อันนี้ไปเซ็นในตอนที่มีชื่อนิยายของเจ้ าถ้ายังไม่มีให้รอก่อนอย่ามาเซ็นหน้านี้นะ
    ลงชื่อ- Lucky C[over]
    ขอวิจารณ์จากใคร- วินด์วันเดอเรอร์

    ระดับความพึงพอใจกับการวิจารณ์น่าประทับใจมากถึงมากที่สุด นานขนาดไหนแล้วนะที่ไม่เจอนักวิจารณ์มีความสามารถแบบนี้ คิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกให้ท่านมาวิจารณ์

    อยากจะบอกอะไรข้าไหม ก่อนอื่นเลยเราจะขอตอบคำถามของท่านที่ถามว่า อยากได้รับคำวิจารณ์อย่างจริงจังเพื่อนำไปปรับปรุง หรือ อยากได้รับคำวิจารณ์ที่เป็นไปในแง่บวกอย่างเดียว แน่นอนอยู่แล้วที่จะต้องตอบว่าเพื่อนำไปปรับปรุง และถ้าหากท่านวิจารณ์โดยการอวยอย่างเดียว มากกว่าจะติอะไร ขอบอกเลยว่าเราจะผิดหวังในตัวท่านอย่างมาก คำเยินยอ มันไม่ทำให้นักเขียนก้าวเดินหรอกนะ ท่านว่าจริงไหม??  ส่วนที่ให้วิจารณ์หลังใกล้จบภาค นั่นก็เพราะอยากรู้ว่าท่านจะสามารถเดาช่องโหวงของนิยายเรื่องนี้ได้หรือไม่ และแน่นอน... ท่านทำสำเร็จ

    แต่ถึงอย่างนั้นขอเพิ่มคำอธิบายเกี่ยวกับข้อติที่ท่านยกมาสักเล็กน้อยก็แล้วกัน

    1.เหตุผลในการเป็นเจ้าแห่งโจรสลัดไม่พอ : อาจจะจริงอย่างที่ท่านว่า เพียงแค่คำสาปไม่น่าจะผลักดันได้ขนาดนั้น แต่ว่าหลังคำสาปได้มีช่วงเวลาหนึ่งได้หายไป ก่อนออกเดินทาง ซ้ำเจ้าตัวก็เคยบอกว่าตัวเองเคยถูกขัง เหตุการณ์นั้นแหละคือเหตุผลหลักที่ทำให้เขาตัดสินใจเดินทาง ส่วนความมุ่งมั่นอยากเป็นเจ้าโจรสลัด แท้จริงก็ไม่ได้ต้องการขนาดนั้นหรอก เพียงแค่ว่ามันเป็นความฝันที่ถูกใครบางคนโรยเมล็ดไว้ตั้งแต่ต้น นอกจากนี้เรื่องความสามารถ อย่างที่ท่านว่า ไม่มีอะไรถึงเลยแม้แต่อย่างเดียว แต่การที่ยังเป็นกัปตันได้ เพราะมีและสนับสนุนจากหลายคน เขาพัฒนาได้แน่นอน แต่ก็น่าเสียดายเนื้อหาเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในภาคแรก

    2. การตายของไซคี : ยอมรับว่าตั้งใจจะเขียนฉากกินใจ แต่น่าเศร้าฝีมือยังไม่ถึงขั้น แต่ขอแย้งเรื่องที่ท่านบอกว่าน่าจะเปลี่ยนจาก ‘จดหมายลาตาย’ เป็น ‘ไดอารี่’ เราใช้คำว่า ‘จดหมายลาตาย’ น่ะถูกต้องอยู่แล้วล่ะค่ะ ยังไงดี ท่านคงคิดใช่ไหม ว่าเหมือนไซคีจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะตายก็เลยเขียนจดหมาย จนกลายเป็นว่า ‘ไม่เนียน’ เสียดื้อๆ... หากท่านคิดเช่นนี้ แสดงว่าเราคงประสบความสำเร็จที่หลอกผู้อ่านได้ เพราะมันให้ความรู้สึกขัดแย้ง ที่จริงฉากนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย เพราะเหตุผลหลักเพียงแค่ต้องกายให้เธอตายต่างหาก เพื่อเป็นหลักค้ำประกันว่าฟรานจะเดินทางต่อ นอกจากนี้เธอเองก็ไม่ได้ตาย ความจำเป็นในการคืนชีพก็ไม่มี เพราะมันเป็นแผนการของใครบางคนแต่แรกอยู่แล้ว

    3. แรงบัลดาลใจ ความประทับใจ : ขอบคุณที่แนะนำ เราจะลองศึกษาให้มากกว่านี้ พอรู้ตัวอยู่แล้วว่าความสัมพันธ์ของแต่ล่ะตัวยังเขียนได้ไม่ดีพอ แต่เราจะพยายามรีไรท์ให้ดีกว่านี้ค่ะ แต่คงต้องสักพัก เพราะต้องเคลียร์ภาคสามให้จบ และรีทีเดียวเลย อีกเรื่องหนึ่งคือ... น่าประหลาดใจ ที่ท่านไม่ติเกี่ยวกับ ‘คำสาปแห่งท้องทะเล’ เราเขียนเกี่ยวกับเจ้าแห่งโจรสลัด 150 ปี กับ 250 ปี แต่ท่านก็คาดเดาว่าคงมีเหตุผลอย่างพวกสายเลือด และแน่นอนมันไม่ใช่แบบนั้นแม้แต่นิด พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกัน ถึงอย่างนั้นท่านก็เอะใจกับมัน ก็ต้องขอชื่นชมว่าท่านจับผิดนิยายเรื่องนี้ได้ แต่รู้อะไรไหมค่ะ... ว่าท่านยังไม่สามารถเข้าใจความหมายที่แท้จริงของ ‘คำสาปแห่งท้องทะเล’ แม้แต่น้อย แต่อย่างว่าท่านอ่านเพียงแค่ภาคแรก หากท่านสามารถเดาได้ถูกต้องจนหมด... ท่านก็เก่งเกินคนแล้วล่ะค่ะ!!

    เรื่องที่ท่านบอกว่าได้รับแรงบัลดาลใจจากวันพีช กึ่งหนึ่งยอมรับค่ะว่าตั้งใจเขียนบรรยากาศให้ได้แบบนั้น แต่แรงบัลดาลใจจริงๆมาจากนาร์เนียภาค 3 แต่เรื่องนั่นช่างมันเถอะค่ะ เพราะเราเองก็บอกอะไรแบบนั้นในตอนที่ 4 แต่อย่าลืมนะคะ แค่เขียนแนวมิตรภาพ พวกพ้อง ไม่ใช่เพียงแค่การ์ตูนเรื่องนี้เท่านั้นที่เน้นความรู้สึกเหล่านี้ ยังมีการ์ตูนและภาพยนตร์อีกมากมายที่นับความรู้สึกพวกนี้เป็นจุดหลักเช่นกัน

    สัญญาว่าจะแปะแบนเนอร์
    สัญญาค่ะ
    โหวตให้ข้าด้วยนะ - เรียบร้อยแล้ว

    ขอบใจสหาย ไว้เจอกันโอกาสหน้าข้าพร้อมเสมอ - เมื่อถึงเวลานั้น หวังว่าพวกท่านยังไม่หายจากไปไหน
    กดไลท์แฟนเพจให้ข้าด้วยนะ
    จิ้ม

    ขออภัยหากเขียนแล้วงงไปบ้าง เนื่องจากเขียนยาวแล้วระบบไม่ให้กดส่ง เลยจำเป็นต้องย่อให้สั้น


     



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 ตุลาคม 2556 / 11:35
    #273
    0
  2. #60 WaiLay (@prawsaranya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 11:43

    ลงชื่อ-แพรว
    ขอวิจารณ์จากใคร-
    มิกิวันเดอเรอร์
    ระดับความพึงพอใจกับการวิจารณ์-มากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    อยากจะบอกอะไรข้าไหม-ชอบคำวิจารณ์ท่านมากเลย จริงๆๆๆ
    สัญญาว่าจะแปะแบนเนอร์-สัญญาจ้ะ
    โหวตให้ข้าด้วยนะ-โอเช โหวตไปแย้ว
    ขอบใจสหาย ไว้เจอกันโอกาสหน้าข้าพร้อมเสมอแต๊งกิ้ววว

    (// เมื่อกี๊ ประทับตราผิดตอน =..= )
    #60
    0