นิกซ์วันเดอเรอร์ รับวิจารณ์นิยายทั่วราชอาณาจักร

ตอนที่ 17 : เคลียร์เรื่อง : Pacific Hug อ้อมกอดรัก หัวใจใฝ่ฝัน [หญิงข้าววันเดอเรอร์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ส.ค. 56


 

ประทับตรารับงานที่นี่


วิจารณ์ให้ นิว

วิจารณ์โดย หญิงข้าววันเดอเรอร์

 


 

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า สวัสดีท่านเจ้าบองบทความที่ให้เกียรติข้ามาวิจารณ์นิยายของท่านนะ

ข้าชื่อ หญิงข้าววันเดอเรอร์วันนี้มีภารกิจต้องมาทำให้เสร็จสมประสงค์ของสำนักวันเดอเรอร์นั่นคือมาวิจารณ์นิยายของท่าน

เก็บคำวิจารณ์ของข้าไปพิจารณาดูว่าเจ้าสมควรให้คะแนนตัวเองเท่าไร ข้าก็แค่ผ่านมาและผ่านไปเท่านั้น

ปล.ข้าอาจจะเข้าใจอะไรผิดไปเพราะข้าเพียงแค่อ่านบทแรกๆ สำหรับการวิจารณ์เท่านั้น การที่นิยายจะสนุกหรือไม่สนุก เขาวัดกันที่บทหนึ่ง บทสอง หรือแม้แต่กระทั่งถ้าไม่ชอบแล้วปิดหน้าแรกไปเลยก็มี!

เรื่องแรกที่วิจารณ์คือ

ชื่อเรื่อง : ในความคิดของข้า ข้าคิดว่าเป็นชื่อที่ดูดีแล้ว ข้าชอบนิยายที่มีชื่อภาษาอังกฤษ เรียกว่าโปรดปรานทีเดียวเชียว

ปล.ข้าคิดว่านิยายของทุกชื่อ ทุกเรื่อง ล้วนมีความน่าสนใจอยู่ในชื่อเรื่องน่ะ

 

พล็อตเรื่อง : ในความคิดข้าคือก็ออกแนวทั่วๆ ไป นางเอกอยู่ในออฟฟิศ มันก็เหมือนกับไดอารี่การทำงานมากกว่าที่จะเป็นนิยาย คือมันธรรมดามาก ไร้ปริศนา ไร้ความน่าสนใจ เนื้อเรื่องดำเนินไปโดยมุ่งแต่ความสัมพันธ์ของนางเอกและเพื่อนๆ ในที่ทำงาน ไปเที่ยว ไปเดต มีแค่นี้เอง

อย่างที่บอกไปมันเหมือนไดอารี่มากกว่านิยาย เป็นไปได้เพิ่มปริศนาอะไรให้มากกว่านี้สักหน่อย หรือถ้าเพิ่มแล้วก็เพิ่มตั้งแต่ตอนต้นๆ เรื่อง ผู้อ่านจะได้รู้ว่าเรื่องนี้มี กึ๋นตรงไหน

50 หน้าแรกของนิยาย ท่านต้องดึงความเจ๋ง ความประหลาด ความวิปริตหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันสุดยอดๆ ออกมาแสดงพาวเวอร์ให้ผู้อ่านเห็น เพราะถ้าท่านไปเอื่อยๆ เดินชักช้า ไม่มีอะไรมากระตุ้นความน่าสนใจ เรื่องของท่านจะกลายเป็นไดอารี่ไปโดยปริยาย

สำนวนภาษา : ในความคิดข้าคือข้าไม่ได้ใส่ใจเรื่องภาษาอะไรมากมายนัก แต่ส่วนตัวข้าจะให้ผ่านต่อเมื่อนิยายของท่านมีการใช้ภาษาที่อ่านแล้วเข้าใจ ไม่ว่าท่านจะเขียนมาในรูปแบบไหน ขอแค่ให้มีเนื้อ อ่านแล้วเข้าใจ ใช้คำคงที่ ใช้คำถูก ไม่จำเป็นต้องสละสลวย ขอแค่บรรยายแล้วข้าอ่านแล้วอินก็เป็นใช้ได้

นิยายของท่านมีการใช้ภาษาที่ถือว่าอ่านแล้วเข้าใจ ใช้ได้ สำนวนสบายๆ อ่านสบาย ไม่งง แถมยังอธิบาย บรรยายได้ชัดเจน ทำให้ไม่เบื่อ

ท่านเข้าใจคำว่า มีแต่เนื้อใช่ไหม นั่นล่ะที่ข้าจะบอกท่าน นิยายของท่านแทบไม่มีการบรรยายส่วนไหนที่เป็น น้ำเลย ถือว่าเป็นนิมิตหมายอันดีที่จะไม่บรรยายออกทะเลไปไหน ทำให้ผู้อ่านอ่านแล้วเพลิน

แต่ข้าขอตินิดหน่อยก็คือท่านไม่ค่อยมีการเล่นสำนวนสักเท่าไร แต่มันกดีแล้วล่ะเพราะภาษาเรียบๆ ง่ายๆ ทำให้อ่านสบาย ไม่ติดขัดดี แต่ที่เรียกว่าเล่นสำนวนที่ข้าบอกไปน่ะ ถ้ามีมันจะทำให้นิยายของท่านน่าอ่านมากขึ้น แค่นี้ล่ะ

แล้วข้าก็ต้องขอตินิดหนึ่งตรงที่ท่านใช้การเว้นวรรคมากเกินไป กด Space Bar ครั้งเดียวก็พอแล้ว จะได้เหมือนกับนิยายเรื่องอื่นๆ ในเว็บ เพราะตั้งแต่ที่ข้าเห็นหน้านิยายของท่าน ข้าก็เกือบติไปแล้วเชียวว่าท่านจัดหน้าผิด เพราะข้าไม่คุ้น ทางที่ดีเอาแบบมาตรฐานดีกว่า

การดำเนินเรื่อง+เนื้อเรื่อง : ในความคิดของข้านั้นคือการจะมาวิจารณ์นิยายให้ใครสักเรื่อง ข้าจะเน้นเรื่องการดำเนินเรื่องมากที่สุดนะ นั่นก็คือไม่เร็วเกินไป ไม่ช้าเกินไป มีเหตุผลพอและน่าติดตาม

นิยายของท่านไม่มีอะไรแปลกใหม่ เสมือนกับซีรี่ส์เกาหลีทั่วๆ ไปที่ออกฉายทางโทรทัศน์ เป็นเรื่องของสาวออฟฟิศและเพื่อนๆ เนื้อเรื่องสบายๆ ราวกับไดอารี่ประจำวันของนางเอกเท่านั้นเอง

ลองหาอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ น่าตื่นเต้นๆ มาใส่ในนิยายของท่านนะ รับรองสนุก

อีกอย่างคือท่านเริ่มเรื่องมาด้วยความธรรมดาเหลือหลาย อ่านบทแรกก็เลยไม่รุ้สึกติดใจอะไรเพราะมันธรรมดาเกินไปนั่นเอง

คำผิด : ในความคิดของข้าคือนิยายควรมีคำผิดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ คือผิดได้แบบที่ผู้อ่านรู้ว่าอาจจะรีบจนพิมพ์ผิด อะไรก็ได้ ขอแค่ผิดแบบที่ผู้อ่านเข้าใจว่าท่านไม่ได้เขียนอย่างลวกๆ แต่ที่ผิดกันก็เพราะความรีบหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่อย่าให้ผู้อ่านคิดว่าท่านเขียนนิยายอย่างไม่ตั้งใจเป็นพอ

                นิยายของท่านหาได้มีคำผิดไม่ อ่านมาตั้งเยอะยังไม่ประสบพบเจอ เอาเป็นว่ารักษาความดีนี้ต่อไป!

ตัวละคร : ในความคิดของข้าคือตัวละครควรมีความน่าสนใจ มีปูมหลังครบ มีเหตุมีผล ไม่ใช่สักแต่ว่าเอาคาแรกเตอร์ตัวละครแบบนิยายเรื่องอื่นๆ มายำรวมกัน (หรือที่เรียกว่าคาแรกเตอร์ตลาดจนผู้อ่านเดาเนื้อเรื่องได้จากตัวละคร) สรุปก็คือถ้าท่านทำให้ผู้อ่าน (เช่นข้า) ประทับใจในตัวละครของท่าน ก็ถือว่าข้าขอให้ผ่านอย่างไม่มีเงื่อนไข

นิยายของท่าน ข้าชอบตัวละครที่ท่านวางมาได้อย่างมีปูมหลัง มีเหตุผล ส่วนตัวแล้วชอบนางเอกนะ หัวหน้านางเอก เพื่อนนางเอก เอาเป็นว่าชอบมันทุกตัว

ข้าขอนับถือท่านที่ท่านทำให้ข้าหลงรักสังคมเกาหลี ตัวละครของท่านมันทำให้เรื่องสมบูรณ์แบบมาก ประมาณว่าคนไทยเขียน แต่ได้กลิ่นเกาหลีชัดเจน ย้ำ! ชัดเจนมาก จนข้าลืมประเทศไทยไปเลย (เวอร์ไปไหมเนี่ย)

แถมข้ายังรู้สึกถูกชะตากับเรื่องนี้อีกต่างหากเพราะตัวละครเป็นเกาหลีนี่ล่ะ ปกติข้าไม่ชอบอ่านอะไรที่ตั้งชื่อเกาหลี แต่นี่ท่านทำให้ข้าหลงรักได้ นับถือๆ อีกอย่างคือตัวละครชองท่านทำให้เรื่องนี้ดูเป็นผู้ใหญ่มากๆ ทำให้ข้าที่ชอบอ่านนิยายผู้ใหญ่ถูกชะตามากขึ้นไปอีก!!!

หากท่านอ่านคำวิจารณ์ของข้าจบแล้ว สิ่งเดียวที่ข้าอยากบอกท่านคือท่านไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดที่จะต้องเปลี่ยนอะไรในนิยายของท่านตามที่ข้าวิจารณ์ เพราะมันเป็นนิยายของท่าน โปรดจงมองข้าไว้เป็นเพียงแค่ผู้อ่านคนหนึ่งที่ท่านไม่จำเป็นต้องสนใจในคำพูดของข้า แต่ถ้าท่านยังกังขาว่าจะแก้ตามที่ข้าบอกหรือไม่ ก็ขอแนะนำว่าให้ท่านจัดการประชาพิจารณ์ โดยการให้ผู้อ่านหลายๆ ท่านมาแวะเวียนอ่านนิยายของท่านและวิจารณ์หรือคอมเมนต์ให้ หากหลายคนมีความเห็นตรงกันกับข้ามันก็แล้วแต่ท่านอีกนั่นล่ะว่าจะแก้หรือไม่แก้ (ตกลงว่าข้าจะบอกอะไรท่านเนี่ย) จงยึดหลักเดียวในการเขียนนิยายว่า อย่าได้เอาคนอื่นมาเป็นศูนย์กลางของนิยายท่าน แต่ท่านต่างหากที่ต้องไปยืน ณ ตำแหน่งนั้นด้วยตัวเองและคนเดียว

ทิ้งท้ายไว้ด้วยกฎประจำโลกผู้เขียนและผู้วิจารณ์ ตามที่สำนักของข้าได้บัญญัติไว้

ทั้งหมดที่เราวิจารณ์ออกไปใช่ว่านักวิจารณ์อย่างเราจะทำได้ดีไปทุกอย่าง เเต่เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าให้คุณทำได้จงอย่าคาดหวังอะไรกับนักวิจารณ์นักเลย พวกเขาก็แค่คนธรรมดา

แล้วก็คำจากข้า

ความคิดใครความคิดมัน ข้ามิอาจยุ่งเกี่ยวและบอกให้เขาเปลี่ยนความคิดนั่นเสีย

ปล.ข้าหญิงข้าวเป็นกำลังใจให้ทุกคน

และจงอย่าลืมมาประทับตรารับคำวิจารณ์จากสำนักนะท่านนิกซ์วันเดอเรอร์ รับวิจารณ์นิยายทั่วราชอาณาจักร

ก่อนอื่นต้องขอบอกว่า สวัสดีท่านเจ้าบองบทความที่ให้เกียรติข้ามาวิจารณ์นิยายของท่านนะ

ข้าชื่อ หญิงข้าววันเดอเรอร์วันนี้มีภารกิจต้องมาทำให้เสร็จสมประสงค์ของสำนักวันเดอเรอร์นั่นคือมาวิจารณ์นิยายของท่าน

เก็บคำวิจารณ์ของข้าไปพิจารณาดูว่าเจ้าสมควรให้คะแนนตัวเองเท่าไร ข้าก็แค่ผ่านมาและผ่านไปเท่านั้น

ปล.ข้าอาจจะเข้าใจอะไรผิดไปเพราะข้าเพียงแค่อ่านบทแรกๆ สำหรับการวิจารณ์เท่านั้น การที่นิยายจะสนุกหรือไม่สนุก เขาวัดกันที่บทหนึ่ง บทสอง หรือแม้แต่กระทั่งถ้าไม่ชอบแล้วปิดหน้าแรกไปเลยก็มี!

เรื่องแรกที่วิจารณ์คือ

ชื่อเรื่อง : ในความคิดของข้า ข้าคิดว่าเป็นชื่อที่ดูดีแล้ว ข้าชอบนิยายที่มีชื่อภาษาอังกฤษ เรียกว่าโปรดปรานทีเดียวเชียว

ปล.ข้าคิดว่านิยายของทุกชื่อ ทุกเรื่อง ล้วนมีความน่าสนใจอยู่ในชื่อเรื่องน่ะ

 

พล็อตเรื่อง : ในความคิดข้าคือก็ออกแนวทั่วๆ ไป นางเอกอยู่ในออฟฟิศ มันก็เหมือนกับไดอารี่การทำงานมากกว่าที่จะเป็นนิยาย คือมันธรรมดามาก ไร้ปริศนา ไร้ความน่าสนใจ เนื้อเรื่องดำเนินไปโดยมุ่งแต่ความสัมพันธ์ของนางเอกและเพื่อนๆ ในที่ทำงาน ไปเที่ยว ไปเดต มีแค่นี้เอง

อย่างที่บอกไปมันเหมือนไดอารี่มากกว่านิยาย เป็นไปได้เพิ่มปริศนาอะไรให้มากกว่านี้สักหน่อย หรือถ้าเพิ่มแล้วก็เพิ่มตั้งแต่ตอนต้นๆ เรื่อง ผู้อ่านจะได้รู้ว่าเรื่องนี้มี กึ๋นตรงไหน

50 หน้าแรกของนิยาย ท่านต้องดึงความเจ๋ง ความประหลาด ความวิปริตหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันสุดยอดๆ ออกมาแสดงพาวเวอร์ให้ผู้อ่านเห็น เพราะถ้าท่านไปเอื่อยๆ เดินชักช้า ไม่มีอะไรมากระตุ้นความน่าสนใจ เรื่องของท่านจะกลายเป็นไดอารี่ไปโดยปริยาย

สำนวนภาษา : ในความคิดข้าคือข้าไม่ได้ใส่ใจเรื่องภาษาอะไรมากมายนัก แต่ส่วนตัวข้าจะให้ผ่านต่อเมื่อนิยายของท่านมีการใช้ภาษาที่อ่านแล้วเข้าใจ ไม่ว่าท่านจะเขียนมาในรูปแบบไหน ขอแค่ให้มีเนื้อ อ่านแล้วเข้าใจ ใช้คำคงที่ ใช้คำถูก ไม่จำเป็นต้องสละสลวย ขอแค่บรรยายแล้วข้าอ่านแล้วอินก็เป็นใช้ได้

นิยายของท่านมีการใช้ภาษาที่ถือว่าอ่านแล้วเข้าใจ ใช้ได้ สำนวนสบายๆ อ่านสบาย ไม่งง แถมยังอธิบาย บรรยายได้ชัดเจน ทำให้ไม่เบื่อ

ท่านเข้าใจคำว่า มีแต่เนื้อใช่ไหม นั่นล่ะที่ข้าจะบอกท่าน นิยายของท่านแทบไม่มีการบรรยายส่วนไหนที่เป็น น้ำเลย ถือว่าเป็นนิมิตหมายอันดีที่จะไม่บรรยายออกทะเลไปไหน ทำให้ผู้อ่านอ่านแล้วเพลิน

แต่ข้าขอตินิดหน่อยก็คือท่านไม่ค่อยมีการเล่นสำนวนสักเท่าไร แต่มันกดีแล้วล่ะเพราะภาษาเรียบๆ ง่ายๆ ทำให้อ่านสบาย ไม่ติดขัดดี แต่ที่เรียกว่าเล่นสำนวนที่ข้าบอกไปน่ะ ถ้ามีมันจะทำให้นิยายของท่านน่าอ่านมากขึ้น แค่นี้ล่ะ

แล้วข้าก็ต้องขอตินิดหนึ่งตรงที่ท่านใช้การเว้นวรรคมากเกินไป กด Space Bar ครั้งเดียวก็พอแล้ว จะได้เหมือนกับนิยายเรื่องอื่นๆ ในเว็บ เพราะตั้งแต่ที่ข้าเห็นหน้านิยายของท่าน ข้าก็เกือบติไปแล้วเชียวว่าท่านจัดหน้าผิด เพราะข้าไม่คุ้น ทางที่ดีเอาแบบมาตรฐานดีกว่า

การดำเนินเรื่อง+เนื้อเรื่อง : ในความคิดของข้านั้นคือการจะมาวิจารณ์นิยายให้ใครสักเรื่อง ข้าจะเน้นเรื่องการดำเนินเรื่องมากที่สุดนะ นั่นก็คือไม่เร็วเกินไป ไม่ช้าเกินไป มีเหตุผลพอและน่าติดตาม

นิยายของท่านไม่มีอะไรแปลกใหม่ เสมือนกับซีรี่ส์เกาหลีทั่วๆ ไปที่ออกฉายทางโทรทัศน์ เป็นเรื่องของสาวออฟฟิศและเพื่อนๆ เนื้อเรื่องสบายๆ ราวกับไดอารี่ประจำวันของนางเอกเท่านั้นเอง

ลองหาอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ น่าตื่นเต้นๆ มาใส่ในนิยายของท่านนะ รับรองสนุก

อีกอย่างคือท่านเริ่มเรื่องมาด้วยความธรรมดาเหลือหลาย อ่านบทแรกก็เลยไม่รุ้สึกติดใจอะไรเพราะมันธรรมดาเกินไปนั่นเอง

คำผิด : ในความคิดของข้าคือนิยายควรมีคำผิดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ คือผิดได้แบบที่ผู้อ่านรู้ว่าอาจจะรีบจนพิมพ์ผิด อะไรก็ได้ ขอแค่ผิดแบบที่ผู้อ่านเข้าใจว่าท่านไม่ได้เขียนอย่างลวกๆ แต่ที่ผิดกันก็เพราะความรีบหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่อย่าให้ผู้อ่านคิดว่าท่านเขียนนิยายอย่างไม่ตั้งใจเป็นพอ

                นิยายของท่านหาได้มีคำผิดไม่ อ่านมาตั้งเยอะยังไม่ประสบพบเจอ เอาเป็นว่ารักษาความดีนี้ต่อไป!

ตัวละคร : ในความคิดของข้าคือตัวละครควรมีความน่าสนใจ มีปูมหลังครบ มีเหตุมีผล ไม่ใช่สักแต่ว่าเอาคาแรกเตอร์ตัวละครแบบนิยายเรื่องอื่นๆ มายำรวมกัน (หรือที่เรียกว่าคาแรกเตอร์ตลาดจนผู้อ่านเดาเนื้อเรื่องได้จากตัวละคร) สรุปก็คือถ้าท่านทำให้ผู้อ่าน (เช่นข้า) ประทับใจในตัวละครของท่าน ก็ถือว่าข้าขอให้ผ่านอย่างไม่มีเงื่อนไข

นิยายของท่าน ข้าชอบตัวละครที่ท่านวางมาได้อย่างมีปูมหลัง มีเหตุผล ส่วนตัวแล้วชอบนางเอกนะ หัวหน้านางเอก เพื่อนนางเอก เอาเป็นว่าชอบมันทุกตัว

ข้าขอนับถือท่านที่ท่านทำให้ข้าหลงรักสังคมเกาหลี ตัวละครของท่านมันทำให้เรื่องสมบูรณ์แบบมาก ประมาณว่าคนไทยเขียน แต่ได้กลิ่นเกาหลีชัดเจน ย้ำ! ชัดเจนมาก จนข้าลืมประเทศไทยไปเลย (เวอร์ไปไหมเนี่ย)

แถมข้ายังรู้สึกถูกชะตากับเรื่องนี้อีกต่างหากเพราะตัวละครเป็นเกาหลีนี่ล่ะ ปกติข้าไม่ชอบอ่านอะไรที่ตั้งชื่อเกาหลี แต่นี่ท่านทำให้ข้าหลงรักได้ นับถือๆ อีกอย่างคือตัวละครชองท่านทำให้เรื่องนี้ดูเป็นผู้ใหญ่มากๆ ทำให้ข้าที่ชอบอ่านนิยายผู้ใหญ่ถูกชะตามากขึ้นไปอีก!!!

หากท่านอ่านคำวิจารณ์ของข้าจบแล้ว สิ่งเดียวที่ข้าอยากบอกท่านคือท่านไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดที่จะต้องเปลี่ยนอะไรในนิยายของท่านตามที่ข้าวิจารณ์ เพราะมันเป็นนิยายของท่าน โปรดจงมองข้าไว้เป็นเพียงแค่ผู้อ่านคนหนึ่งที่ท่านไม่จำเป็นต้องสนใจในคำพูดของข้า แต่ถ้าท่านยังกังขาว่าจะแก้ตามที่ข้าบอกหรือไม่ ก็ขอแนะนำว่าให้ท่านจัดการประชาพิจารณ์ โดยการให้ผู้อ่านหลายๆ ท่านมาแวะเวียนอ่านนิยายของท่านและวิจารณ์หรือคอมเมนต์ให้ หากหลายคนมีความเห็นตรงกันกับข้ามันก็แล้วแต่ท่านอีกนั่นล่ะว่าจะแก้หรือไม่แก้ (ตกลงว่าข้าจะบอกอะไรท่านเนี่ย) จงยึดหลักเดียวในการเขียนนิยายว่า อย่าได้เอาคนอื่นมาเป็นศูนย์กลางของนิยายท่าน แต่ท่านต่างหากที่ต้องไปยืน ณ ตำแหน่งนั้นด้วยตัวเองและคนเดียว

ทิ้งท้ายไว้ด้วยกฎประจำโลกผู้เขียนและผู้วิจารณ์ ตามที่สำนักของข้าได้บัญญัติไว้

ทั้งหมดที่เราวิจารณ์ออกไปใช่ว่านักวิจารณ์อย่างเราจะทำได้ดีไปทุกอย่าง เเต่เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าให้คุณทำได้จงอย่าคาดหวังอะไรกับนักวิจารณ์นักเลย พวกเขาก็แค่คนธรรมดา

แล้วก็คำจากข้า

ความคิดใครความคิดมัน ข้ามิอาจยุ่งเกี่ยวและบอกให้เขาเปลี่ยนความคิดนั่นเสีย

ปล.ข้าหญิงข้าวเป็นกำลังใจให้ทุกคน

และจงอย่าลืมมาประทับตรารับคำวิจารณ์จากสำนักนะท่าน
 

THE★ FARRY

358 ความคิดเห็น

  1. #204 wazz-chali (@wazz-cha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2556 / 23:57


    ลงชื่อ -- นิว (^_^)
    ขอวิจารณ์จาก -- หญิงข้าววันเดอร์เรอ
    ระดับความพึงพอใจกับการวิจารณ์ -- 100%
    อยากจะบอกอะไรกับข้าไหม -- ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ที่แวะมาวิจารณ์ ^___^
    สัญญาว่าจะแปะแบนเนอร์ -- ได้เลยค่ะ เดี๋ยวแปะไว้ที่หน้านิยายเลย
    ขอบใจสหาย ไว้เจอกันโอกาสหน้าข้าพร้อมเสมอ -- แล้วจะแวะมาให้ช่วยอีกนะคะ ขอบคุณค่า (^^)
    #204
    0