-จบ-*·~¤ Melt my heart ¤~·* หลอมดวงใจให้เป็นหนึ่งเดียว

ตอนที่ 25 : *·~หลอม¤ส่งท้าย ~·*

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,311
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    12 ก.ค. 62

*·~หลอม¤ส่งท้าย ~·*




“...ซิน”


“หิวแล้วเหรอซีฮาร์” ผมพูดคุยกับลูกสาวแฝดหญิงไปพร้อมอุ้มร่างเล็กๆ ขึ้นมาแนบอก ระหว่างป้อนนมซีฮาร์มืออีกข้างผมก็ลูบท้องไฮเซนเบาๆ เพื่อกล่อมให้อีกคนที่เพิ่งดื่มนมเสร็จหลับ


“ซิน”


“อ๊ะ...อย่ากัดสิซีฮาร์” ผมบ่นเล็กน้อย เวลาในการให้นมไม่ได้นานมากผมจึงเลือกที่จะยืนให้นมอยู่ข้างเตียงของลูกน้อยทั้งสองคน


ตอนนี้ทั้งสองคนมีอายุเดือนกว่าแล้วจึงสามารถเห็นรูปลักษณ์ได้ชัดเจนกว่าเมื่อก่อน อย่างซีฮาร์ทารกหญิงตัวน้อยมีเส้นผลสีบอล์นทองอ่อนคล้ายสีฟางข้าวกับดวงตาสีฟ้าอ่อน ส่วนไฮเซนมีเส้นผมสีเข้มกว่าใกล้จะเป็นทองสว่างเหมือนอย่างอค์องค์ชายแต่ก็ยังไม่เท่า ดวงตาเองก็มีสีฟ้าสดได้องค์ชายฮาล์บมาต็มๆ เลยสำหรับไฮเซน


โตมารูปลักษณ์คงไม่พ้นองค์ชายเป็นแน่น


พอคิดถึงเรื่องในอนาคตผมก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างหยุดไม่อยู่


ผ่านไม่นานผมก็วางซีฮาร์ลงบนเตียงก่อนจะกล่อมโดยการลูบท้องเบาๆ จนกระทั่งหลับสนิท ใบหน้ายามหลับของทั้งคู่มองแล้วรู้สึกเอ็นดูมาก


นี่อาจเป็นความรู้สึกของการเป็นแม่ก็ได้


อยากอยู่และดูแลอย่างใกล้ชิดแทบตลอดเวลา องค์ราชาและองค์ราชินีเองมักจะมาอุ้มพาไฮเซนและซีฮาร์ออกไปเดินเล่นข้างนอกบ่อยๆ เรียกว่าเห่อหลานคงไม่ผิดซะทีเดียว


“ซิน!”


“พะ...พ่ะย่ะค่ะ” ผมสะดุ้งเล็กน้อยยามถูกองค์ชายฮาล์บเรียกเสียงดัง


“...” องค์ชายไม่พูดอะไรต่อผมจึงหันกลับแล้วเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย


ดวงตาสีฟ้าสดจ้องประสานมายังดวงตาสีขาวของผมคล้ายจะสื่อสารบางสิ่ง ซึ่งผมที่อยู่ด้วยกันแทบ 24 ชั่วโมงสามารถอ่านสายตานั่นได้ไม่ยาก


“ทรงกริ้วหรือพ่ะย่ะค่ะ” ผมถามออกไปตามตรง สายตาและน้ำเสียงนั่นบอกได้อย่างดีว่ากำลังมีเรื่องไม่พอใจอยู่


“ใช่แต่ไม่ทั้งหมด” ครั้งนี้องค์ชายยอมตอบ


“มีอะไรทำให้ไม่พอพระทรัยหรือพ่ะย่ะค่ะ”


“...” ความเงียบถูกใช้แทนคำตอบอีกครั้งโดยดวงตาคู่เดิมยังคงจ้องมายังผม

“...กระหม่อม?” ผมนิ่งไปเล็กน้อยจึงชี้นิ้วมายังตัวเอง


การที่องค์ชายมองมาเปรียบเหมือนการบอกใบ้แล้ว


“รู้ไหมว่าเรื่องอะไร” ถามต่อแบบนี้แปลว่าผมพูดถูก


องค์ชายกำลังไม่พอใจผมในเรื่องอะไรบางอย่าง


“...ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ” แม้จะอยู่ด้วยกันมานานจนสามารถมองตาแล้วบอกได้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไงทว่าผมไม่อาจอ่านความคิดคนอื่นได้จึงไม่รู้ถึงสาเหตุ


“อยากลองคิดหรือจะให้ข้าเฉลยดีล่ะ”


“...กระหม่อมพยายามคิดแล้วแต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าทรงไม่พอพระทรัยในเรื่องอะไร”


“เจ้าไม่สนใจข้า”


“...” คำเฉลยทำเอาผมถึงกับเงียบกริบพร้อมกระพริบตาปริบๆ เพื่อประมวลประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่อีกครั้งเนื่องจากไม่สามารถทำความเข้าใจได้ในการฟังเพียงครั้งเดียว


ประโยคนั้นแม้จะเต็มไปด้วยความไม่พอใจแต่ก็มีความรู้สึกอื่นแฝงอยู่ด้วย


ไม่ได้ไม่พอใจแบบโกรธแต่เป็นงอน น้อยใจปนอิจฉาเล็กๆ ที่ผมสนใจลูกกว่าตัวเอง


“ยิ้มอะไรซิน ข้ากำลังโกรธอยู่นะ” องค์ชายฮาล์บขมวดยิ้มหลังเห็นผมเผยรอยยิ้มออกมาเพราะไม่อาจกลั้นอมยิ้มได้นานกว่านี้


“กระหม่อมขออภัยที่ลืมไปว่ามีเด็กอีกคนที่ต้องดูแล” ผมแอบเหน็บองค์ชายด้วยรอยยิ้มที่กว้างขึ้น


“ซิน ข้าไม่ใช่เด็กแล้ว”


“แต่ทรงทำตัวเหมือนเป็นเด็ก” ทั้งเรียกร้อกความสนใจ ทั้งต้องการให้ดูแล และทั้งออดอ้อน


แบบนั้นเหมือนเด็กจะตายไป


“เพราะเจ้าแหละ ทั้งที่ข้าไม่ใช่คนแบบนี้แท้ๆ” ยามองค์ชายทำหน้ายุ่งๆ ก็น่ามองไปอีกแบบ


“กระหม่อมดีใจ” ผมบอกพลางเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้นก่อนจะเอื้อมมือขึ้นไปสัมผัสใบหน้านั้นด้วยรอยยิ้มซึ่งไม่บ่อยนักจะเผยให้เห็น


“...ซิน” ขนาดองค์ชายยังมองมาด้วยความตกใจ


“มีเพียงกระหม่อมที่จะได้เห็นด้านนี้ของพระองค์ แค่กระหม่อมเท่านั้น” ไม่มีอีกแล้วในอาณาจักรที่จะได้เห็นกริยาหรือท่าทางคล้ายเด็กน้อยจากองค์ชายเพียงหนึ่งเดียวของอาณาจักรเวธาณาร์นอกจากผม


“ใช่ แค่เจ้าเพราะงั้นรับผิดชอบข้าด้วย” ไม่พูปเปล่าองค์ชายรวบตัวผมให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแล้วมอบสัมผัสเบาๆ บริเวณหน้าผาก


“จะให้กระหม่อมรับผิดชอบยังไงหรือพ่ะย่ะค่ะ” ผมถามกลับ


“มองข้า สนใจข้า อยู่ข้างข้างและรักข้า”


ทุกถ้อยคำที่ได้ยินเรียกรอยยิ้มผมให้เผยกว้างออกมา ดวงตาสีขาวของผมเงยขึ้นไปสบดวงตาสีฟ้าคู่งามด้านบนพร้อมกับมอบจูบยังริมฝีปากนั้น แม้จะไม่ดูดดื่มแต่กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกทั้งหมดภายในใจนี้ที่ไม่อาจสรรหาคำใดมาอธิบายได้นอกจาก...


“ทุกอย่างของกระหม่อมเป็นของพระองค์ เป็นขององค์ชายฮาล์บ”


ใช่


ไม่ว่าจะเป็นดวงตา


รอยยิ้ม


ร่างกาย หัวใจหรือแม้แต่ความรู้สึก


ทุกอย่างของผมล้วนมีเพียงองค์ชายฮาล์บอยู่ตั้งแต่ต้นไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูหรือกาลเวลา


“ถ้ารักข้าก็บอกรักหน่อยสิ”


“...รักองค์ชาย” ผมไม่ใช่พวกที่บอกความรู้สึกตัวเองเก่งนัก แต่หากการที่ผมบอกจะทำให้องค์ชายยิ้มได้แบบนี้ผมคิดว่ามันคุ้มแม้จะเขินอายจนหน้าเห่อแดงก็ตาม


“ไม่เอาคำว่าองค์ชายสิ อยู่กันสองคนต้องเรียกข้าว่าอะไร”


“...รักฮาล์บ”


“ข้าก็รักเจ้าซิน แล้วก็รักลูกๆ ของเราด้วย”


“กระหม่อมรักทุกคนแหละพ่ะย่ะค่ะ”


“แต่ต้องรักข้ามากกว่าหน่อยนะ”


“คิก...” ผมถึงกับหลุดขำออกมา


“ข้าจริงจังนะซิน”


“ทรงรู้อยู่แล้วว่ากระหม่อมรักพระองค์ขนาดไหน”


“ไม่รู้”


“ทรงแกล้งทำเป็นไม่รู้”


“ข้าเปล่า”


“องค์ชาย”


“ไหนองค์ชาย ตอนนี้ข้าอยู่กับคนรักไม่มีฐานะองค์ชายอะไรนั่นหรอกนะ”


“อะ...” ผมถึงกับพูดไม่ออกเลยเมื่อโดยองค์ชายผู้เพียบพร้อมกวนกลับ


“หึ ขอบคุณที่เลือกข้านะซิน” องค์ชายกระซิบเบาๆข้างใบหู


“...กระหม่อมต่างหากที่ต้องขอบคุณ ขอบคุณพระองค์ที่เลือกกระหม่อม”


เขามีสิทธิ์ที่จะเลือกคนอื่นมากมายที่ดีหรือสวยกว่าแต่กลับเลือกเพียงคนไม่ปกติที่มีสีมและสีตาเป็นสีขาวอย่างผม ความรักที่ได้รับมาไม่รู้จะสามารถตอบแทนกลับไปได้หมดไหม แต่ผมจะใช้ความรู้สึกรักที่มีมอบให้กับองค์ชายตลอดไป
..............................................................
วันนี้มาอัพตอนส่งท้ายค่า
จะเป็นตอนสุดท้ายที่จะอัพให้อ่านกัน
ใครอยากอ่านตอนพิเศษสามารถอ่านกันได้ในเล่มหรือจะรอe-bookก็ได้นะคะ
ดีใจมากๆ เลยที่ได้แต่งเรื่องนี้ขึ้นมาและสามารถแต่งได้จนจบ บอกตามตรงว่าตอนแรกไม่ได้คิดถึงฉากจบไว้แค่อยากแต่งแนวแฟนตาซีก็แต่งเลย พอแต่งตอนจบออกมาแล้วรู้สึกว่าเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่หวานมากกก
หลายคนคงชอบแนวนี้กันนะคะ
ขอแจ้งข่าวอีกเรื่องค่ะ เรื่องของซินและฮาล์บจะมีการปิดตอนบางส่วนหลังจากนี้ประมาณสองเดือนนะคะซึ่งเป็นข้อตกลงของทางสนพ. ในระหว่างนี้สามารถอ่านได้เรื่อยๆ ค่า
ขอบคุณที่ติดตามมาเสมอนะคะ ขอฝากผลงานต่อๆ ไปด้วยน้าาา
บ๊ายบาย
nicedog
♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #565 airer (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 17:48
    อบอุ่นมากกกกกก
    #565
    0
  2. #550 Timpanteen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 18:45

    น่ารักกกก องค์ชายเพคะนั่นลูกของตัวเองนะ5555555

    สนุกมากๆเลยค่ะไรท์ ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ต่อไปค่ะ
    #550
    0
  3. #505 salinishukul (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 07:40
    โอ้ยยยยยยยยย น่าร้ากกกกกกกก
    #505
    0
  4. #483 FDB88 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 15:33

    น่ารักกกก น่ารักทั้งคู่เลย องค์ชายเพคะ องค์ชายจะอิจฉาลูกๆไม่ได้นะเพคพะ 5555555 เอ็นดู

    #483
    0
  5. #437 LMLM (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:56
    หวานมากกกกก
    #437
    0
  6. #436 pcard (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:55
    มุมเด็กน้อยขององค์ชาย มีแค่ซินที่ได้เห็นแหละเนอะ ><
    #436
    0
  7. #435 Lalaland332221 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:34
    น่ารักมั่กกกกก ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #435
    0
  8. #433 SJom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:45

    ขอบคุณนะคะ
    #433
    0
  9. #432 Chixtl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:58
    หวานจนมดแล้วววววววววว
    #432
    0
  10. #430 H i k a w a (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:26

    หวานเหลือเกิน โอ๊ยย
    #430
    0
  11. #429 LittleJune (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:23
    ขอบคุณค่ะ น่ารักมาก ><
    #429
    0
  12. #428 Mermailny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:15
    รออีบุ๊คค่าาา
    #428
    0
  13. #427 Girin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:14
    แง ชอบมาก ไม่อยากให้จบเลยยย. ขอบคุณนิยายดีๆนะคะ จะติดตลอดไปเลยยย
    #427
    0
  14. #426 ดาวสีเหลือง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:13
    ฮืออออรักกก
    #426
    0