-จบ-*·~¤ Melt my heart ¤~·* หลอมดวงใจให้เป็นหนึ่งเดียว

ตอนที่ 1 : >เปิดเรื่อง<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 481 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

>เปิดเรื่อง<



อาณาจักรเวธาณาร์เป็นอาณาจักรขนาดใหญ่อันเต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ทั้งทางธรรมชาติและวัฒนธรรมการใช้ชีวิต แม้ประชากรจะมีจำนวนไม่มากหากเทียบกับพื้นที่ของอาณาจักรแต่ความสามารถของพวกเขาต่างไม่เป็นลองใครจนอาณาจักรใกล้เคียงยังต้องยอมสวามิภัคเพื่อหลีกเลี่ยงการทำสงครามอย่างไร้ความหมาย อาณาจักรเวธาณาร์จึงอยู่บนจุดสูงสุดที่อาณาจักรใดๆ ต่างหวั่นเกรง

ไม่เพียงแค่ความสามารถขององค์ราชาผู้ซึ่งมีไหวพริบและการวางแผนเป็นยอดแต่ยังมีเหล่าทหารรวมไปถึงองครักษ์ที่มีฝีมือฉกาจ การต่อสู้ของที่นี่ไม่ได้ใช้ปืน รถถังหรือขีปนาวุธแต่เป็นสิ่งที่ทรงอนุภาคมากกว่าหลายเท่าหากถูกใช้โดยผู้มีฝีมือนั่นคือ...

เวทมนตร์

การร่ายคาถาเพื่อกำหนดเวทย์ไปจนถึงการใช้พลังอย่างเหมาะสมเพื่อให้เวทมนตร์นั้นสามารถทำงานได้ตามใจนึก โดยเวทมนตร์จะแบ่งออกเป็นหลากหลายประเภทอย่างเวทมนตร์โจมตี ป้องกัน ผนึก ฟื้นฟู หรือแม้แต่เวทย์พิเศษและอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งหมดถือเป็นเรื่องปกติที่คนในอาณาจักรต่างเรียนรู้และควบคุมพลังของตนไม่ให้สร้างความเดือดร้อน

อาณาจักรเวธาณาร์มีราชาผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดมาหลายสิบรุ่น ปัจจุบันคือราชาลำดับที่ 36 แห่งราชวงศ์เวธาณาร์ คราสเมทิส เวธาณาร์หรือราชาคาราส โดยมีปราสาทอยู่เหนือสุดของเมืองติดกับภูเขาและป่ารกทึบทางด้านหลังปราสาทซึ่งมีน้ำจากภูเขาแตกแขนงออกเป็น 3 สายไหลผ่านตัวปราสาทลงไปยังที่อยู่อาศัยของประชาชน

องครักษ์ประจำตัวราชาในเบื้องหน้าจะมีคนสนิทอยู่ 2 คน แต่ละคนก็จะมีลูกน้องในอาณัติอีกหลายสิบคน สำหรับเบื้องหลังมีองครักษ์ที่ไม่ได้เปิดเผยตัวตนต่อสาธารณะอยู่ พูดง่ายๆ คือทำงานอยู่ในเงาของอาณาจักโดยไม่มีใครล่วงรู้ถึงตัวตน ชื่อที่ใช้เรียกคือองครักษ์เงา และตัวผมเองก็เป็นหนึ่งในองครักษ์เงาขององค์ราชา

หน้าที่ของพวกเราไม่ต่างจากองครักษ์ปกติคือคอยปกป้องราชาและคนของราชวงศ์ตามคำสั่ง ความแตกต่างมีเพียงพวกเราสามารถเคลื่อนไหวได้โดยไม่จำเป็นต้องรอคำสั่งหากเห็นว่ามีสิ่งผิดปกติต่างจากองครักษ์ปกติที่ต้องคอยคำสั่งก่อนลงมือทำอะไรสักครั้ง

ในตอนนี้เองก็เช่นกัน...

เวทย์พรางตาถูกร่ายพร้อมร่างผมในชุดสีดำสนิทตัดกับสีผมและสีตาวิ่งตามกลุ่มคนผู้ได้ชื่อว่าโจรลักพาตัวตามลำพังปราศจากลูกน้อง องครักษ์เงาส่วนมากเป็นพวกมีพื้นที่ส่วนตัวสูงจึงไม่ชอบและไม่ถนัดการทำงานเป็นทีม ดังนั้นเมื่อมีเรื่องต้องทำอย่างมากจะติดทหารไปด้วยสักนายสองนายทว่าตอนนี้ผมไม่มีเวลาแม้แต่จะแจ้งใครถึงเหตุการณ์ตรงหน้า

กลุ่มคนในชุดดำประมาณ 5 คนหนึ่งในนั้นอุ้มร่างของเด็กชายในวัย 9 ขวบแบกไว้บนหลังในสภาพถูกปิดปากและตาอย่างแน่นหนา หากเป็นเด็กของประชาชนปกติผมคงปล่อยให้เจ้าหน้าที่ทำงานแต่นี่เป็นองค์ชายเพียงคนเดียวของอาณาจักรเวธาณาร์ ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องบังเอิญ ผมซึ่งชอบนั่งเล่นอยู่ตามชายป่าหลังปราสาทเห็นองค์ชายฮาเบลโธสท์ เวธาณาร์หรือองค์ชายฮาล์บถูกกลุ่มคนไม่น่าไว้ใจจับตัวออกมาทางประตูหลังของปราสาท

ผมไม่รู้ว่าคนพวกนั้นผ่านทหารรักษาการมาจนถึงทางออกนี่ได้ยังไงแต่ในเมื่อมาเจอผมคงให้ไปต่อมากกว่านี้ไม่ได้ ผมจึงร่ายเวทมนตร์พรางตัวเพื่อไม่ให้ถูกอีกฝ่ายสังเกตเห็นแล้วไล่ตามเข้าป่าไป เวทย์พรางตัวถือเป็นหนึ่งในเวทย์ประเภทพิเศษ เวทย์นี้จะบิดเบือนรอบกายให้ใกล้เคียงกับคำว่าโปร่งใสมากที่สุดอีกทั้งยังปกป้องผู้ที่อยู่ภายในไม่ให้ถูกอีกฝ่ายจับสัมผัสได้ ไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าหรือแม้แต่เสียงพูด

“กลุ่มก้อนของพลังจงตื่นขึ้นจากการหลับใหล จงแตกแขนงและพุ่งใส่ผู้ที่อาจมายืนขวางเบื้องหน้าเรา” คาถาเวทมนตร์ถูกเอ่ยพร้อมกับวงแหวนเวทมนตร์สีขาวรูปวงกลมปรากฏขึ้นบนพื้น พลังเวทย์ในกายถูกดึงออกมาแปรเปลี่ยนเป็นลูกบอลขนาดเล็กทว่าอัดแน่นไปด้วยพลังจำนวน 5 ลูก เพียงสะบัดมือเบาๆ ลูกบอลเวทย์เหล่านั้นพุ่งออกจากเวทย์พรางตัวตรงไปจัดการเป้าหมายทั้ง 5 คนได้ภายในพริบตาเดียว

“อั๊ก! โจมตีมาจากไหน แบบนี้มันลอบกัดนี่หว่า!” เจ้าของน้ำเสียงแค้นเคืองบนพื้นพยายามหันซ้ายขวาหาศัตรูที่อาจหลบซ่อนตัวอยู่โดยไม่นึกเอะใจเลยว่าเจ้าของเวทมนตร์เมื่อครู่ยืนอยู่ตรงหน้านี่เอง

แบบนี้คงไม่พอละมั้ง

ถึงจะโจมตีไม่ได้แต่พวกเขายังขยับได้ การโจมตีผมไม่ได้แรงขนาดเอาชีวิตแต่หากปล่อยไว้อีกฝ่ายอาจร่ายเวทย์โจมตีกลับมาก็เป็นได้

“ช่วยไม่ได้ คงต้องขอให้หลับไปละนะ ประกายแห่งพฤกษาจงนำพวกเขาสู่ห้วงนิทราอันเป็นนิจรัน” พลังเวทย์ถูกบีบอัดให้มีขนาดเล็กดั่งละอองแล้วโปรยปรายใส่ศัตรูทุกคนบนพื้น โดยผมก้าวช้าๆ ไปยังองค์ชายผู้ถูกลักพาตัวก่อนจะอุ้มร่างนั้นขึ้นในจังหวะเดียวกับร่างเล็กนั่นสะดุ้งเล็กน้อย

คงคิดว่าผมเป็นพวกเดียวกันคนร้ายละมั้ง

“ไม่เป็นไรพระเจ้าค่ะองค์ชาย กระหม่อมมาช่วยพระองค์” ผมกระซิบพลางแกะผ้าปิดตารวมไปถึงที่ปิดปากอยู่ออก ดวงตาสีฟ้าสดสั่นระริกจับจ้องมายังใบหน้าผม เส้นผมสีทองชุ่มเหงื่อจากการดิ้นรนและขัดขืนเป็นเวลานาน ทว่าสิ่งเหล่านั้นไม่อาจปิดความหล่อเหลาขององค์ชายได้

แค่มองก็รู้เลยว่าอนาคตต้องมีหญิงสาวทั้งในและนอกอาณาจักรมาหลงใหลเป็นแน่

“...เจ้าเป็นใคร” น้ำเสียงสงสัยแฝงไปด้วยความไม่ไว้ใจนัก

“รู้ไว้แค่กระหม่อมไม่คิดร้ายกับพระองค์แน่นอน พวกเรากลับกันเถอะพระเจ้าค่ะ” ผมก้มตัวลงไปบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“...สีขาว” น้ำเสียงนุ่มๆ ตามประสาของวัยเด็กมาพร้อมฝ่ามืออุ่นๆ แนบลงบนใบหน้าผมที่ก้มลงไปหาเล็กน้อย

ความอุ่นนั่นทำเอาร่างกายผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะจัดการให้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว สีขาวที่องค์ชายหมายถึงคงไม่พ้นสีผมและสีตาของผมซึ่งมีสีเดียวกันคือสีขาว มันเป็นความผิดปกติทางพันธุกรรมที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง ไม่ว่าใครที่เห็นต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าขยะแขยงไม่ก็น่ารังเกียจ

ผมมองตัวเองผ่านกระจกยังรู้สึกแบบนั้นเลย

ผิดแปลกจากมนุษย์ปกติจนไม่กล้าอยู่ท่ามกลางสังคม ด้วยความช่วยเหลือจากองค์ราชาจึงได้เก็บผมมาเลี้ยงเมื่อหลายปีก่อนที่ถูกทิ้งเพราะความผิดปกตินี้ และเมื่อผ่านไปเพียงไม่กี่ปีผมก้าวเข้ามาเป็นหนึ่งในองครักษ์เงาด้วยฝีมือระดับสูงกว่าใครๆ แม้แต่ผู้ใหญ่บางคนยังไม่อาจเอาชนะผมได้

ถึงจะมีฝีมือแค่ไหนแต่ความผิดแปลกยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ผมไม่ส่องกระจก ไม่มองภาพสะท้อนบนผิวน้ำเพื่อลืมเลือนว่าตัวตนของตัวเองนั้นผิดปกติ

“ขอโทษที่ทำให้พระองค์ขยะแขยง ถ้ายังไงโปรดขยับออก...” ยังไม่ทันพูดจบฝ่ามืออุ่นๆ อีกข้างก็เอื้อมมานาบกับแก้มด้านซ้ายโดยมือข้างเดิมยังสัมผัสใบหน้าผมอยู่

“ใครกันที่พูดว่าขยะแขยง ไม่เลยสักนิด” น้ำเสียงคล้ายจะไม่สบอารมณ์ดังก้องอยู่ในเวทมนตร์พรางกาย

“...องค์ชายฮาล์บ” ร่างกายราวกับไร้น้ำหนักทรุดตัวลงไปกองบนพื้นดินเงยหน้าขึ้นมองดวงตาสีฟ้าสดดั่งท้องฟ้าในยามอรุณพร้อมหัวใจในอกที่เริ่มเต้นแรงกว่าปกติ

“สวย...ทั้งสีดวงตาและสีผมนี่สวยมากๆ เลย” ไม่เพียงแค่คำพูดแต่อีกฝ่ายยังขยับหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะเผยรอยยิ้มกว้างออกมาราวกับจะยืนยันถึงคำพูดเมื่อครู่

 ดวงตาสีขาวของผมเบิกกว้างและสั่นระริกมากจนไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกเมื่อได้ยินคำพูดนั่น ในอกร้อนวูบเช่นเดียวกับภายในหัวใจส่งเสียงแสดงความยินดีอย่างไม่เคยเป็น

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับคำชมในสิ่งที่ตัวเองเกลียดมาตลอด

“...องค์ชาย ปล่อยมือเถอะพระเจ้าค่ะ” ขืนถูกฝ่ามืออุ่นๆ นั่นนานกว่านี้คงไม่ไหว แค่นี้หัวใจก็พองโตเกินพอแล้ว

“ถ้าใครพูดว่าขยะแขยงอีกมาบอกข้าเลยนะ จะจัดการให้” น้ำเสียงแสนจริงจังเรียกรอยยิ้มบางจากมุมปากผมได้

ช่างเป็นองค์ชายที่สว่างและอ่อนโยนอะไรขนาดนี้

“ขอบพระทรัยองค์ชาย เรากลับปราสาทกันเถอะพระเจ้าค่ะ”

“อืม อ้อ...ขอบคุณที่มาช่วยข้านะ” ระหว่างออกเดินองค์ชายฮาล์บก็คว้ามือผมแล้วบอกด้วยรอยยิ้ม

“แสงสีเขียวแห่งการรักษาโปรดช่วยฟื้นฟูบาดแผลด้วยพลังแห่งเรา ครั้งหน้าโปรดระวังตัวด้วยนะพระเจ้าค่ะ” ผมพึมพำพลางเอื้อมมือไปแตะแก้มสีขาวอมเหลืองไล้บาดแผลทะลอกเป็นเส้นยาว ทันทีที่ร่ายจบแสงสีเหลืองอมเขียวส่องสว่างก่อนบาดแผลนั้นจะหายไป

“ว้าว เวทย์ฟื้นฟูสุดยอดเลย ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถใช้เวทย์นี้ได้นะ” องค์ชายทำแววตาตกตะลึงปนสนใจ มือข้างนึงยกขึ้นแตะแผลตัวเองที่หายไปแล้ว เป็นอย่างที่องค์ชายบอกไม่ใช่ทุกคนจะใช้ได้ ไม่เพียงแค่เวทย์นี้แต่เป็นทุกเวทย์ แต่ละคนมีความสามารถจะใช้เวทย์ได้แบบจำกัดอาจเรียกว่าเป็นโชคชะตาที่ถูกกำหนดมาแล้วละมั้ง

“องค์ชายฮาล์บ” ผมหยุดเดินและนั่งคุกเข่าลงกับพื้นเงยหน้ามองใบหน้าสดใสตรงหน้า

“ฮืม?”

“โปรดรักษารอยยิ้มและความอ่อนโยนนี้ไว้นะพระเจ้าค่ะ” องค์ชายส่วนมากพอโตขึ้นจะเริ่มเปลี่ยนไป รอยยิ้มและความอ่อนโยนจะหายไปเพราะอำนาจและทรัพย์สมบัติที่มี  ผมไม่อยากให้เขาเปลี่ยนไป นิสัยแบบนี้แหละเหมาะจะขึ้นเป็นราชาองค์ต่อไป

“ก็ได้อยู่หรอก งั้นมาสัญญากัน” อยู่ๆ องค์ก็พูด

“สัญญา?”

“ข้าสัญญาจะทำตามที่เจ้าบอก เจ้าเองก็ต้องสัญญาด้วยว่าต่อจากนี้จะไม่พูดว่าตัวเองขยะแขยะอีก สัญญานะ” ผมมองเด็กตรงหน้าด้วยความรู้สึกบางอย่างเริ่มพลั่งพรูออกมา

“...พระเจ้าค่ะ เรามาสัญญากัน”

นิ้วก้อยสองนิ้วเกี่ยวพันและขยับขึ้นลงเล็กน้อยเป็นการเสร็จพิธี

หลังจากนั้นผมพาองค์ชายฮาล์บมาส่งยังปราสาทท่ามกลางความชุลมุนภายในปราสาทเนื่องจากองค์ชายหายตัวไป เรื่องราวของโจรลักพาตัวผมบอกต่อองค์ราชาโดยตรงก่อนจะส่งตัวโจรทั้ง 5 คนที่ใช้เวทมนตร์หอบกลับมาด้วยให้กับทางการ

นับจากวันนั้นสายตาของผมมักมองไปยังองค์ชายฮาล์บจากในมุมมืดเสมอ ไม่มีว่าองค์ชายจะเรียกร้องหรือพยายามหาผมสักเท่าไหร่ผมก็ไม่ออกไปพบอีก หัวใจผมมันสื่อสารออกมาชัดเจนว่าตกหลุมรักองค์ชายเพียงคนเดียวของอาณาจักเวธาณาร์อย่างหมดหัวใจ และเพราะแบบนั้นผมถึงเลือกจะอยู่ในเงาไม่ออกไปเจอกับแสงสว่างอีก

ผมรู้ว่ามันไม่มีคำว่าอนาคตระหว่างผมและเขา

แน่นอนว่าต่อให้มีผมนี่แหละที่จะตัดมันเอง

แสงสว่างคู่ควรกับแสงสว่างแบบเดียวกันไม่ใช่ความมืดในเงาแบบผม
.........................................................
สวัสดีค่ะ
จบกันไปแล้วกับบทนำ
เป็นอย่างไรกันบ้างคะ พอจะถูกใจทุกคนรึเปล่า
เราพยายามพัฒนาฝีมือในการแต่งขึ้นไปเรื่อยๆ หวังว่าภาษาที่ใช้จะไม่ทำให้นักอ่านงงนะคะ
กำหนดการอัพนิยายยังคงเหมือนเดิมคืออัพอาทิตย์ละตอนนะคะ
ขอฝากผลงานเรื่องใหม่ของเราด้วยนะคะ
ไว้เจอกันใหม่อาทิตย์หน้า
บ๊าบบาย
nicedog
♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 481 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

566 ความคิดเห็น

  1. #562 airer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 19:23
    อ่ยยยย แพ้
    #562
    0
  2. #535 Timpanteen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 13:31

    เปิดมาก็ดีอีกแล้ว
    #535
    0
  3. #519 Danwtlese (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:44
    อือหือออ เปิดมาก็บู๊แล้ว 5555555
    #519
    0
  4. #517 กรานิเต้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:30
    น่าร้ากกกกกกก เจ้าชายน้อยยย
    #517
    0
  5. #509 ฺฺBunny KS (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:16
    เอาแล้วความรักในความต่างของชนชั้น ต้มมาม่ารอ
    #509
    0
  6. #459 FDB88 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 07:07

    เปิดเรื่องมาร่าสนใจมากค่ะ (น่าจะเป็น)นายเอกแอบรักพระเอกมาตั้งแต่ 9 ขวบ เป็นอะไรที่น่ารักมากเลย น้องจ้าวว่านานแล้วนี่น่าจะนานกว่าอีก อยากรู้เลยนายเอกอายุเท่าไหร่ ที่อ่านมาแต่ละเรื่อง เราชอบอีกอย่างคือเรื่องสีตา จะลุ้นว่านายเอก พระเอก จะสีตาอะไร เรื่องนี้ก็ว้าวเลย สีขาวกับสีฟ้า น่าสนใจจริงๆ ติดตามนะคะ

    #459
    0
  7. #450 Lolo02 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 11:27

    เปิดเรื่องมาดีงามมาก น่าติดตาม

    #450
    0
  8. วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 18:12
    ทุกอย่างดีไปหมด แต่ขอเรื่องชื่ออาณาจักรหน่อย อ่านเป็นเวทนาตลอดเลย ฮืออ เวลาเรียกส่วนใหญ่เจาเรียกนามสกุลกันใช่ไหมเป็นการให้เกียรติ (สมมตินะ) องค์ชายคาลอส เวทนางี้อ่ะ 555 หยอกๆ นะคะ รักๆ
    #442
    0
  9. #418 ppvs_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 18:44
    แอะแง สนุกอะ แบบตามทุกเรื่องเลย สู้ๆนะคะ
    #418
    0
  10. #417 Yzone1 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 15:05
    ชื่ออาณาจักรมันทะแม่งๆอยู่นะไรท์ มันพ้องเสียงกับเวทนาอยู่นะ อาณาจักรเวทนา!!! อยู่แล้วจะมีความสุขดีมั้ยเนี้ย อิอิอิ
    #417
    0
  11. #413 MiDsUnLiT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 14:39
    ไม่รู้ทำไมเราอ่านชื่ออาณาจักรเป็นเวทนาตลอดเลย 5555+
    #413
    0
  12. #275 LMLM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 05:02
    เรื่องใหม่ น่าหนุกๆๆ
    #275
    0
  13. #253 fallingforyou. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:53
    แบบนี้คือนายเอกอายุมากกว่าหรออออ หูววว องค์ชายรีบโตนะ
    #253
    0
  14. #220 ....DisPlay.... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 08:02
    น่าสนใจค่ะ แต่คำตอบรับเราว่ามันดูขัดอ่ะ น่าจะเปลี่ยนจากคำว่า พระเจ้าค่ะ เป็นพะยะค่ะ น่าจะฟังดูดีเข้ามากกว่าน้าา ยังมีคำผิดอยู่บางคำน้าา
    พระทรัย ต้องเป็น พระทัย จ้า
    #220
    1
    • #220-1 สุนัขน่ารัก(จากตอนที่ 1)
      30 พฤษภาคม 2562 / 20:11
      ตอนแรกๆ จะคำผิดเยอะหน่อยนะคะ ตอนหลังๆ เราแก้แล้วแต่ยังไม่ได้กลับไปแก้ตอนแรกๆ ค่า ไว้จะรีบกลับไปแก้ให้นะคะ
      #220-1
  15. #170 Noong7 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:48
    น่าอ่านนนน
    ในความคิดเรา เราว่าเปลี่ยนเป็นพะยะค่ะ น่าจะดีกว่าม้าง ดูเข้ากับกลิ่นแฟนตาซี มากกว่า พระเจ้าค่ะนะ นี่อ่านละนึกถึงหนังตำนานสมเด็จฯ อะ5555555555555
    #170
    0
  16. #147 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 15:15
    ทำไมเห็นแววดราม่าอะTT // สู้ๆนะครับไรท์
    #147
    0
  17. #134 LittleJune (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:36
    น่าสนใจมากเลย
    #134
    0
  18. #63 ยิปโซเองจ้าาา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 10:35
    omg น่าสนใจ งื้อออออออออ ~~~~
    #63
    0
  19. #27 Ampchom Chomphoonut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 13:52

    รอคอยตอนเจอกันอีก

    ปล.คำผิดหลายจุดเลยค่า

    #27
    0
  20. #21 YellowJib (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 13:39
    แงงง เอาใจช่วยเจ้าชายนะคะ อยากเจอน้องแต่ไม่ได้เจอ555 ไรท์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #21
    0
  21. #11 H i k a w a (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 13:04
    ฮือออน้องเป็นฝ่ายตกหลุมรักก่อนด้วย ;-;;; ใจเต้นตุบๆตามแล้วค่า ชอบแนวนี้เหมือนกันค่ะแง
    #11
    0
  22. #9 Jinweiyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:00

    ชอบมากเลยค่าาาา รออ่านนะคะ
    #9
    0
  23. #7 faifai0512 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 20:00
    ชอบบ รอๆๆ ตามอ่านเเทบจะทุกเรื่องของไรท์เเล้วตอนนี้55555
    #7
    0
  24. #6 Varencia (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:40

    รออ่านเลยย~~
    #6
    0
  25. #5 LN3210 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:30

    เฟบรอเลยยยย ติดตามค่ะ!!!
    #5
    0