-จบ-◈Jurassic Foster◈ กลายพันธุ์รัก ใต้ธารา

ตอนที่ 1 : ♦ จุดเริ่ม ♦

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 423 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60

♦ จุดเริ่ม ♦



ครืดดดด~

ครืดดดด~


แรงสั่นจากเครื่องมือสื่อสารเรียกสติให้ร่างผมที่นอนหลับซุกตัวอยู่บนเตียงขนาด5ฟุตรู้สึกตัวตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย  ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่สั่นอย่างตื่อเนื่องระหว่างลุกขึ้นนั่งเพื่อรวบรวมสติ


ดวงตาสีน้ำตาลตามแบบฉบับไทยแท้ของผมหันไปมองนาฬิกาที่บอกเวลาตี5ครึ่งด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อคืน...ไม่สิ...ต้องบอกว่าเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนผมยังอยู่ในห้องทดลองอยู่เลย


“ครับ”ผมกดรับสายโดยไม่ได้สนใจนักว่าปลายสายเป็นใคร


ยังไงก็ต้องเป็นหนึ่งในคนรู้จักอยู่แล้วเพราะโทรศัพท์นี่จะสั่นต่อเมื่อเบอร์ที่เมมไว้โทรมาเท่านั้น


(ไงทรี...ที่นั่นคงใกล้เช้าแล้วใช่ไหม)เสียงจากปลายทำให้รู้ได้ทันทีว่าใครโทรมา


“ตอนนี้ตี5ครึ่งน่ะ...มีอะไรเซโคร”ผมถามกลับพลางลุกขึ้นจากเตียงมาเปิดระเบียงเดินออกไปรับลมก่อนพระอาทิตย์ขึ้น


ด้วยความสูงของชั้นที่14แถมยังติดริมทะเลเลยมีลมเย็นๆพัดมาตลอด แม้ว่าลมนั่นจะมาพร้อมกับไอเค็มจากทะเลก็ไม่ส่งผลต่อคนที่เติบโตมากับทะเลอย่างผมหรอก


คนที่อยู่ปลายสายเป็นเพื่อนซึ่งอาจเรียกว่าค่อนข้างสนิทมากจากประเทศฝรั่งเศส พวกเราเรียนทั้งคณะและสาขาเดียวกัน ต่างกันแค่วิชาโทที่เรียนเท่านั้น ด้วยความที่มีนิสัยคล้ายๆกันเลยเจอหน้ากันบ่อยครั้ง แถมยังคุยถูกคออย่างบอกไม่ถูก


ไทรแอสซิก เบนซ์ ฟงเซ่หรือเซโคร ลูกของบิดาแห่งการคืนชีพที่คนทั้งโลกต่างรู้จัก


ตอนแรกที่เจอคิดว่าจะเป็นคนหยิ่งๆเพราะมีพ่อเป็นถึงบุคคลระดับสูงแต่ในความจริงกลับเข้าถึงง่ายอย่างน่าประหลาด


(พอดีมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อยน่ะ)ปลายสายบอก


“เรื่องให้ช่วย? คนระดับหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการพิเศษมีอะไรให้ผมช่วยล่ะครับ”ผมพูดติดตลก ไม่คิดว่าคนระดับนั้นจะมีเรื่องให้ผมช่วยหรอกนะ


(ใช่...พอดีเป็นเรื่องที่มีแค่ทรีที่ช่วยได้น่ะ)


“แค่ผม?”ผมถึงกับขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน


ด้วยความสามารถ ทักษะ ความรู้และอื่นๆอีกมากมายเซโครต่างก็มีพร้อม ดังนั้นถ้าอีกฝ่ายมีเรื่องให้ช่วยก็แปลว่าไม่ใช่เรื่องเล็กๆอย่างซื้อหนังสือแน่นอน


(อืม...ด๊อกเตอร์ฟรานซิส...ไม่สิ...เอาเป็นว่าพ่อผมสร้างไดโนเสาร์สายพันธ์ผสมขึ้นมาแต่ดันอาศัยอยู่ในน้ำ ทำให้พื้นที่ที่นี่ไม่พอที่จะดูแล แถมผมยังไม่เคยมีประสบการณ์ดูแลสัตว์น้ำอย่างใกล้ชิดมาก่อนด้วย...แต่ถ้าเป็นทรีคิดว่าทั้งเรื่องพื้นที่หรือการดูแลไม่น่ามีปัญหา)


“ก็ใช่...”ถ้าพูดถึงพื้นที่ สถานที่ที่ผมทำงานเป็นศูนย์วิจัยสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศแถมได้รับอนุญาติจากทางรัฐบาลจนมีการสร้างส่วนของการดูแลและเพาะพันธ์ทอดยาวไปในทะเลได้ นั่นทำให้มีพื้นที่มหาศาลในการดูแลสัตว์น้ำขนาดใหญ่


และถ้าพูดถึงการดูแล...ผมที่เรียนวิชาโทเป็นพฤติกรรมสัตว์น้ำพ่วงด้วยประสบการณ์ทั้งชีวิตที่อยู่กับสัตว์น้ำมาทำให้ผมกล้าพูดว่าไม่มีใครรู้เรื่องสัตว์น้ำได้มากกว่าตัวเองอีกแล้ว


อาจเพราะมีความมั่นใจในระดับสูงและความสามารถที่เข้าตาเลยได้ขึ้นเป็นหัวหน้าทั้งที่อายุยังน้อยแบบนี้ ถึงจะได้ชื่อว่าหัวหน้าแต่ก็เป็นแค่หัวหน้าฝ่ายวิจัยและดูแลสัตว์น้ำเท่านั้น


(ผมรู้อยู่แล้ว เลยส่งเขามาทางเรือ...ตอนนี้น่าจะเทียบท่าแล้วล่ะ)


“...ว่าไงนะ...ส่งมาแล้ว?”ผมนึกว่าแค่โทรมาถามแต่นี่ส่งสัตว์ตัวที่ว่ามาแล้วงั้นเหรอ


ทำอะไรไม่ปรึกษาเลยนะเซโคร


(อ่า...คิดว่าถึงแล้วนะ)


“เทียบท่าที่ไหน”ผมถามพร้อมกับก้าวเร็วๆออกจากห้อง


(ผมสั่งให้เทียบท่ายังศูนย์วิจัยสัตว์ทะเล)


“เข้าใจล่ะ...ขอทำความเข้าใจก่อนนะ สัตว์ที่ส่งมาเซโครต้องการให้ทำอะไร”ผมถามระหว่างลงลิฟต์มายังชั้น1


มันอาจดูน่าสงสัยว่าทำไมผมถึงยอมตกลงง่ายๆทั้งที่ไม่ปรึกษาใครก่อน แต่ความจริงไม่ใช่ สถานที่ที่ผมทำงานอยู่ในตอนนี้กับเกาะที่เซโครทำงานอยู่มีเจ้าของเป็นคนคนเดียวกันซึ่งก็คือบุคคลระดับสูงทั้ง3คน


การที่เซโครส่งมาแปลว่าได้รับการอนุมัติจากคนใดคนหนึ่งในสามคนนั้นแล้ว


ดังนั้นต่อให้ปฏิเสธก็ไม่เป็นผลอยู่ดี


อีกสาเหตุที่ไม่ปฏิเสธเพราะอยากเห็นว่าสิ่งที่บิดาแห่งการคืนชีพสร้างจะเป็นยังไง


ปกติด๊อกเตอร์ฟรานซิสจะเพราะพันธ์แค่ไดโนเสาร์บกหรือมีปีก มีครั้งนี้ที่เป็นสัตว์น้ำจึงน่าสนใจมากเป็นพิเศษ


(ผมอยากให้ช่วยดูแลและเลี้ยงดูเขาจนกว่าจะถึงเวลา)


“ถึงเวลาที่ว่าคืออะไร”แม้จะพูดกับปลายสายอยู่แต่สายตาผมก็มองไปยังทางเดินตรงหน้าซึ่งถูกสร้างเชื่อมไปยังกลางทะเล ทางเชื่อมนี้ถูกสร้างด้วยไม้ตามนโยบายให้ใช้ของจากธรรมชาติและหากเกิดเหตุอะไรขึ้นวัสดุพวกนี้ก็สามารถย่อยสลายตามธรรมชาติได้...ทางเดินนี่กว้างกว่า10เมตรและยาวยื่นเข้าไปในทะเลหลายสิบกิโลเมตร


ระหว่างทางก็มีทางแยกเพื่อไปยังส่วนอื่นอยู่อีก


ใครที่พึ่งมาเป็นครั้งแรกรับลองว่าต้องหลงแน่นอน


ผมคว้าจักรยานส่วนตัวที่จอดอยู่ไม่ไกลมันปั่นตรงเข้าไป


(จนกว่าเขาจะโต)


“สายพันธ์ที่ว่าคืออะไร”ผมถามต่อ สัตว์น้ำแต่ละชนิดมีช่วยเวลาในการเติบโตที่ต่างกันออกไปเพราะงั้นจึงต้องรู้ชนิดก่อนถึงจะสามารถคาดการณ์ต่อไปได้


(ตระกูลโมซาซอร์...ไทโลซอรัส)


เอี๊ยด!


“ว่าไงนะ!”จักรยานที่ถูกปั่นถึงกับเบรกอย่างกะทันหันเมื่อได้ยินสายพันธ์จากปลายสาย


โมซาซอร์ เจ้ากิ้งก่าทะเลตัวยักษ์ที่ยาวเหยียดได้กว่า27เมตรนั่นน่ะนะ


(อย่าพึ่งตกใจสิ...มีให้น่าตกใจกว่านั้นอีกเยอะ)ปลายสายพูดพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ


“ยังจะมีอะไรน่าตกใจเท่ากับจะให้ผมดูแลสัตว์ดุร้ายขนาดนั้นอีกล่ะ”ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะดูแลยังไงดี จริงอยู่ที่ผมเคยศึกษาพฤติกรรมและดูแลตระกูลโมซาซอร์มาก่อนแต่จากการศึกษาทำให้รู้ว่าแต่ละตัวก็มีการดูแลที่แตกต่างกันออกไป แถมนี่ยังเป็นไทโลซอรัสที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในตระกูลของโมซาซอร์อีก


แถมการดูแลยังต้องอาศัยความชำนาญอย่างสูงเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มันจะโผล่พ้นน้ำขึ้นมางาบเราลงไปกินใต้ท้องทะเล
(รอเห็นตัวก่อนดีกว่านะ...เราเปลี่ยนเรื่องก่อนดีกว่า ช่วงนี้ได้ดำน้ำบ้างรึเปล่า)


“ไม่ค่อยนะ...แค่งานวิจัยกับออกไปดูแลสัตว์น้ำที่กำลังเพาะพันธ์อยู่ก็แทบไม่เหลือเวลาแล้ว”ผมคุยกับเซโครเรื่องทั่วๆไปจนถึงท่าเรือขนาดใหญ่ที่ตอนนี้มีเรือขนาดกลางจอดอยู่


“คุณคือด๊อกเตอร์...เอ่อ นาทีทาน?”สำเนียงอังกฤษเพราะๆของคนตรงหน้าเริ่มสะดุดเมื่ออ่านชื่อภาษาไทยของผม


“ใช่ครับ...เจ้าตัวที่ว่าอยู่ไหนครับ”ผมถามกลับพลางมองไปยังเรือด้านหลัง


“อยู่ใต้ท้องเรือครับ...พวกเรารอถามอยู่ว่าให้ไว้บ่อไหนดีครับ”บ่อที่พูดถึงคือสถานที่สำหรับดูแลสัตว์น้ำแต่ละชนิดซึ่งจะมีตั้งแต่บ่อที่อยู่ติดชายฝั่งมาจนถึงทะเลน้ำลึก


“บ่อ129เลยครับ...ทางนั้น”ผมบอกพร้อมกับชี้ไปยังบ่อที่อยู่ลึกเข้าไปอีกนิด บ่อ129เป็นบ่อขนาดใหญ่ที่สามารถทำการดูแลวาฬสีน้ำเงินได้สบายๆ ดูจากสายพันธ์โมซาซอร์ก็เดาได้ว่าต้องมีขนาดใหญ่มากแน่


ขืนให้ไปบ่อเล็กคงได้เสียเวลาเปลี่ยนบ่ออีก


“ครับ”เจ้าหน้าที่พยักหน้าก่อนจะกลับเข้าไปในเรือ


“มาถึงเรือแล้วนะ”ผมยกโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้ออกมาแนบหูอีกครั้ง


(ได้ยินแล้ว...ผมว่าทรีต้องชอบแน่ถ้าเห็นเขา)


“เห็นพูดว่าเขาแปลว่าเป็นตัวผู้สินะ”


(ใช่...เห็นพ่อว่าแบบนั้นนะ)


“ขนาดตอนนี้อยู่เท่าไหร่?”ผมคุยไปเดินไปรอยังบ่อ129


(วัดก่อนขนย้ายอยู่ที่2เมตร11เซ็น)


“เกิดมานานเท่าไหร่”


(ประมาณ3-4สัปดาห์)


“...ตัวใหญ่มาก”ผมพึมพำเมื่อได้ยินคำตอบจากเซโคร อายุเพียงไม่กี่สัปดาห์กลับตัวใหญ่ขึ้นได้ขนาดนี้


(ใช่...อาจจะใหญ่กว่าตัวอื่นๆที่มีมาเลยก็ได้)


“...มาแล้ว”ผมหันไปมองเหล่าเจ้าหน้าที่ช่วยกันนำกล่องขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถมองเห็นภายในได้เข็นมาตามทางและเมื่อถึงบ่อกล่องขนาดใหญ่นั่นก็ถูกคนตัวใหญ่ถึง10คนช่วยกันยกกล่องนั่นไปยังจุดสำหรับปล่อยสัตว์


จุดสำหรับปล่อยสัตว์จะเป็นเหมือนอุปกรณ์ขนย้ายที่สามารถบังคับให้เลื่อนลงหรือเลื่อนขึ้นได้ ที่ต้องสร้างแบบนี้ก็เพื่อป้องกันอันตรายจากการใช้คนปล่อย


ไม่นานกล่องที่ว่าก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสีฟ้าอ่อนลายแดงจะว่ายออกมาด้วยความเร็วสูงจนแทบมองลักษณะไม่เห็น แต่เมื่อร่างนั้นชะลอความเร็วดวงตาสีน้ำตาลของผมก็เบิกกว้าง โทรศัพท์ที่ถืออยู่เกือบหลุดมือเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตตรงหน้า


ริมฝีปากเรียวยาว ลำคอที่ดูจะยาวกว่าโมซาซอร์ในวัยเดียวกันอยู่พอสมควร ส่วนหลังที่เหมือนมีเกราะสีเข้มแถบแดงปรากฏอยู่ สิ่งที่ทำให้ตกตะลึงที่สุดก็คือส่วนหางที่แตกแขนงออกมาราวกับเส้นใยหรือหนวดของแมงกะพรุนสีฟ้าเข้มกลืนไปกับร่างกายนั่น


“อะไร...”สัตว์ตรงหน้านี่คืออะไรกัน


ดวงตาสีเงินกระพริบสองสามครั้งก่อนจะว่ายไปรอบๆอ่างเหมือนกำลังสำรวจว่าที่นี่คือที่ไหน


(ตกใจใช่ไหม...สวยมากเลยเนอะ)เซโครที่อยู่ในสายพูดขึ้น


“อย่าพูดว่าสวยเลย งดงามมาก...เป็นสัตว์ที่งดงามที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลย”แม้แต่ในตอนนี้ผมก็ยังไม่สามารถถอนสายตาออกมาจากร่างใต้น้ำนั้นได้


(ผมก็ว่างั้น...จริงสิมีเรื่องสำคัญต้องบอกด้วย)


“เรื่องอะไร...เฮ้ย”ผมถึงกับตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นร่างของสัตว์น้ำตรงหน้าดิ้นทุรนทุรายก่อนจะกระโดดขึ้นมาบนผิวน้ำ


งี๊ดดด~


เสียงสูงๆที่ได้ยินนั้นดูเหมือนกำลังทรมานและเจ็บปวด


เกิดอะไรขึ้น


ไม่กี่วินาทีหลังเสียงร้องร่างสีฟ้าอ่อนลายแดงก็ค่อยๆหดเล็กลงพร้อมกับสีผิวที่เปลี่ยนเป็นสีเนื้อ ส่วนที่เป็นครีบกลับค่อยๆยืดออกจนกลายเป็นส่วนแขนตามด้วยขา เส้นผมสีฟ้าแซมแดงกับร่างกายเปลือยเปล่าลอยขึ้นมาเหนือผิวน้ำให้สภาพที่คว่ำหน้า


ตู้ม!!


ในตอนที่เห็นร่างนั้นร่างกายผมก็โยนโทรศัพท์ทิ้งก่อนจะกระโดดลงไปในน้ำโดยไม่สนว่าปลายสายจะพูดอะไรอยู่ ผมว่ายไปหาร่างที่ลอยอยู่ก่อนจะจับและดึงให้อีกฝ่ายแหงนหน้าขึ้นมา


“เฮ้...ลืมตา ไม่สิ หายใจๆ”ผมเขย่าร่างไร้ลมหายใจนั่นด้วยความกังวล ยิ่งไม่มีสัญญาณตอบรับผมก็รีบอุ้มร่างนั้นขึ้นมาด้านบน เพราะขนาดตัวที่เหมือนเด็กประถมทำให้สามารถอุ้มขึ้นมาได้ไม่ยาก


ผมพยายามตบหน้าเด็กตรงหน้าเบาๆแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นทำให้ผมต้องต้องเม้มปากอย่างช่างใจก่อนจะก้มลงไปฝายปอดหลายต่อหลายรอบ


“หายใจสิ...หายใจ...”ผมทั้งปั๊มหัวใจและผายปอดอย่างต่อเนื่องเพื่อหวังให้อีกฝ่ายหายใจ


“...แค่ก...”หลังจากพยายามมาสักพักใหญ่เด็กตรงหน้าก็สำลักน้ำออกมาเล็กน้อยพร้อมกับเสียหายใจที่ค่อยๆดังขึ้น


“เฮ้อ...”ผมทิ้งตัวลงกับพื้นไม้อย่างหมดสภาพเมื่อเห็นว่าเด็กคนนี้ปลอดภัยแล้ว


แม้จะไม่ได้เรียนแพทย์แต่การปฐมพยาบาลพื้นฐานแบบนี้ก็เป็นอยู่บ้าง


(ทรี...ทรี...เกิดอะไรขึ้น!)เสียงจากโทรศัพท์ดังขึ้นตั้งแต่ตอนที่ผมกระโดดลงไปจนถึงตอนนี้ก็ยังดังไม่หยุด


ตอนนี้ในหัวผมมีคำถามอยู่หลายพันคำถามได้ แต่มีเพียงคำถามเดียวที่ผมต้องรู้ให้ได้เดี๋ยวนี้


“ทำไมสัตว์น้ำถึงกลายเป็นมนุษย์ได้!”ผมไม่สนว่าเสียงที่พูดใส่โทรศัพท์ว่ามันจะดังขนาดไหนแต่ตอนนี้ผมจำเป็นต้องรู้คำตอบนี้โดยเร็วที่สุด


(...เหมือนผมจะลืมบอกไปว่าเขาเป็นไดโนเสาร์กลายพันธุ์รุ่นที่6)


“บอกเรื่องนั้นก่อนสิเฟ้ย!”
..................................................................
เปิดฉากแล้วกับจุดเริ่มต้นของเรื่องราวบทใหม่

สำหรับภาคนี้หลายคนคงเดาได้ว่าเราจะเน้นไปที่ไดโนเสาร์ชนิดใด

บนบกก็มาแล้ว

บนฟ้าก็ไปแล้ว

คราวนี้เรามาลองจินตนาการไปกับไดโนเสาร์ใต้น้ำกันบ้างนะคะ

อีกอย่างสองภาคก่อนหน้านี้ไปต่างประเทศมาเยอะแล้วครั้งนี้เลยขอให้เหตุการณ์เกิดขึ้นในประเทศไทยบ้าง 

หวังว่าจะถูกใจนักอ่านทุกคนไม่มากก็น้อยนะคะ

ช่วงนี้เราค่อนข้างยุ่งกับการฝึกงานสหกิจดังนั้นเราจะมาอัพ2อาทิตย์ต่อ1ตอนนี้นะคะ

ขอแจ้งไว้ ณ ตรงนี้เลย

ไว้เจอกันใหม่ในตอนหน้าค่า

บ๊ายบาย

nicedog

♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 423 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

699 ความคิดเห็น

  1. #684 janjao_jann (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 16:28
    ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #684
    0
  2. #670 Danwtlese (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:45
    โห่วววววว เลี้ยงต๋อยกันเลยทีเดียว มาดูกันว่าคุ๊ปู่ฟรานจะผสมอะไรลงไปบ้าง //ยกมือกุมหัว
    #670
    0
  3. #635 แม่ม๑น้oe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 01:20
    ทรีได้เลี้ยงตั้งแต่เด็กเลย 555
    #635
    0
  4. #619 pppppppppiim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:40
    เพิ่งเห็นว่ามีภาคต่อแล้วเราติดตามไรท์มาตั้งแต่เซโครเลยฮืออออรักไรท์มากๆๆ❤️
    #619
    0
  5. #613 Love Star (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 22:14
    คูมพ่อฟรานซิสนี่ สร้างไดโนเสาร์กลายพันธุ์ แต่ตัวผู้นะคะ นี่คูมพ่อฟรานซิสเป็นพ่อสือ(รัก)รึเปล่าคะ? เห็นคูมพ่อสร้างทีไร มีแต่ได้คู่ทุกคน 555
    #613
    0
  6. #585 kimzoyong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:36

    ไรท์เรากลับมาอ่านอีกครั้งแล้ว สามเรื่องที่คั่นไดโนต่อไปจะเป็นภาคสี่แล้วใช่ไหม ฮาที่เซโครไม่ยอมบอกเพื่อนก่อนว่าน้องเป็นตัวอะไร

    #585
    0
  7. #561 Phantom-Tsubaki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 06:27
    เราชอบเรื่องแบบนี้มากค่ะ อ่านแล้วเหมือนได้ความรู้ไปด้วย55555
    #561
    0
  8. #551 kimzoyong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:30

    เรากลับมาอ่านอีกแล้วค่ะคิดถึง

    #551
    0
  9. #547 อลิศ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 09:58
    เซโครรรร นายควรบอกเรื่องนั้นเป็นเรื่องแรกน้าาา
    #547
    0
  10. #532 เจ้าชายสีเทา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 19:45
    เซโคร ลูกกกก หนูควรบอกเรื่องนั้นเป็นเรื่องแรกนะ 5555555
    #532
    0
  11. #435 Chayeanalie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 05:28
    ดีต่อใจที่เปิดมาเจอ ToT
    #435
    0
  12. #405 $a$i (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 18:37
    ฮือออ คิดถึงเรื่องแรกที่อ่านเลยค่ะ เดี๋ยวไว้เรากลับไปอ่านแน่นอน ชอบจริงๆ
    #405
    0
  13. #204 velaz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:03
    ฮืออออ น้องสวยมากเลยค่ะ โตมาต้องเป็นเด็กหนุ่มคุณภาพแน่เลย 5555555 ชอบบโลเคชั่นที่ไทยจังเลยค่ะ หนุ่มไทยก็น่ารักก
    #204
    0
  14. #191 Mistyblack (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:28
    อู้ววว รุกใช่ไหมไดโนเด็กน้อย
    #191
    0
  15. #109 Ampchom Chomphoonut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 01:15
    ก่อนจะตัดสินว่าใครรุกใครรับก่อนอื่นต้องเลี้ยงต้อยก่อนสินะ 555
    #109
    0
  16. #97 o นู๋ น้ำหวาน o (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 21:14
    มีภาคใหม่แล้วกรี๊ดดด เราติดตามทุกภาคเลยย 
    #97
    0
  17. #77 Smuffy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 01:27
    เรื่องสำคัญแต่บอกช้าสุด ขำ 55
    #77
    0
  18. #67 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 20:40
    Wow ...มีคำถามเดียว......ใคร ‘รุก’ ใคร ‘รับ’ !!!5555
    #67
    0
  19. #26 siren dimeus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 06:51
    จัดไป น่าติดตามมาก
    #26
    0
  20. #25 ChoMin •• ❤ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 00:10
    เปิดเรื่องมาก็น่าติดตามอีกแล้ว คราวนี้มาบ้านเกิด แถมยังเป็นสายพันธุ์ในน้ำอีก ว่าแต่ไดโนเสาร์กลายพันธุ์ของภาคนี้ยังเด็กเท่ากับเด็กประถมอยู่เลยนะเนี่ย โอ้ว น้องต้องน่าเอ็นดูมากแน่ๆ หรือว่าจะเป็นเด็กทะโมนน่าตีๆเนี่ย
    #25
    0
  21. #24 ammeym (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 21:54
    โง้ยยยยยยยย รอเลยค่าาาา มาแค่นี้ก็สนุกแล้ว
    #24
    0
  22. #21 sujuhyuk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 01:16
    รอค่าาาา😘
    #21
    0
  23. #20 Yamabuki no Ryoki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 23:23
    งานนี้บราค่อน หรือโลลิค่อนล่ะ (เราว่ามันต้องทั้งคู่แน่ๆ 555555)
    #20
    0
  24. #19 ยัยหัวหยอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 18:20
    โอ้ยยย ใจจะขาดแล้วววว รู้สึกว่าเรื่องนี้น่ารักอ่ะ ชอบคุณสามมมม
    #19
    0
  25. #18 ᴘᴏᴘ. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 16:30
    รอนะคะะ
    #18
    0