ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 501,896 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,836 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    10,808

    Overall
    501,896

ตอนที่ 6 : ตัวตนใหม่ต้องสวยกว่าเดิม100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2127 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

     ไป๋หลานเดินตามแม่สามีไปยังเรือนใหญ่ โดยมีหรู่อี้เดินตามไปมิห่าง สาวใช้ของฮูหยินหยาง ต่างคอยชำเลืองมองสองนายบ่าวอยู่บ่อยครั้ง พวกนางไม่เคยเห็นฮูหยินน้อย แข็งข้อกับท่านแม่ทัพหยางซานหลางสักครั้ง แต่ครั้งนี้ฮูหยินน้อยมิเพียง โต้เถียงแต่ถึงกับทำให้ท่านแม่ทัพลงมือกับนางด้วย

            ท่านแม่เจ้าคะ

            “ว่าอย่างไรหลานเอ๋อ หรือเจ้าเจ็บที่ซานหลางทำร้าย รอสักครู่นะแม่จะให้สาวใช้ ไปเอายามาให้เจ้าทา

            “ขอบคุณมากเจ้าค่ะท่านแม่ หากเมื่อครู่มิได้ท่านหลานเอ๋อคงมิได้ยืนอยู่เช่นนี้

            “เจ้าคือสะใภ้แม่นั่นก็เท่ากับเจ้าคือลูกสาวอีกคนของข้า

            รอยยิ้มอบอุ่นของสตรีวัยกลางคน ทำให้ไป๋หลานรู้สึกดีขึ้นมากที่เดียว ในชีวิตเก่านางไม่เคยได้อยู่กับแม่ เมื่อสตรีตรงหน้ามอบความเอ็นดูและคอยปกป้อง มันทำให้ความคิดถึงบ้านมันน้อยลงไปมาก

            ท่านแม่คือว่า หลานเอ๋อขออนุญาต ออกไปซื้อของได้หรือไม่เจ้าค่ะ

            “ได้สิ แม่จะให้ซานหลางไปเป็นเพื่อนดีหรือไม่

            ฮูหยินหยางแกล้งพูดถึงบุตรชาย ที่พึ่งทำให้นางขัดเคืองใจมาเมื่อครู่นี้ ถึงมันเป็นหน้าที่ของสามีก็ตามที นางก็ไม่วางใจให้ลูกชายพาลูกสะใภ้ไปไกลตานาง

            ถ้าเช่นนั้นให้ลุงเกา ไปกับเจ้าก็แล้วกัน

            หยางฮูหยินได้เรียกพ่อบ้าน ประจำตระกูลเข้ามาเพื่อสั่งการ ให้ติดตามลูกสะใภ้ของนางไปซื้อหาข้าวของตามแต่โม่ไป๋หลานต้องการ

 

ตลาดเมืองหลวง

            รถม้าประจำตระกูลหยาง ได้จอดลงยังหน้าร้านขายผ้า ตามความต้องการของนายหญิงน้อยของบ้าน

            ท่านลุงเกา รอข้าอยู่ที่รถม้า ข้าจะเดินดูข้าวของกับหรู่อี้สักพัก

            “แต่ว่าฮูหยินน้อย

            “ลุงเกา

            “ขอรับ

            โม่ไป๋หลานไม่ได้พุดอันใดต่อ นอกจากพยักหน้าให้สาวใช้คนสนิท ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปยังร้านผ้าชื่อดัง พ่อบ้านเการู้ดีว่าไม่ควรทัดทานเจ้านายในเวลานี้ จึงทำได้เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น

 ก้าวแรกที่เดินเข้าไปภายในร้าน ทุกสายตาต่างหันมาจ้องมอง สตรีสองนางที่เข้ามาใหม่ น้อยคนที่จะเคยเห็นฮูหยินของแม่ทัพหยางซานหลาง ไป๋หลานเหยียดยิ้มน้อยๆ เชิดหน้าขึ้นแต่พองาม มิได้สนใจสายตาที่กำลังจ้องมองเหล่นั้น ตอนนี้ชุดของข้าอย่างกับแม่ชี แต่จากนี้มันจะมิใช่ไป๋หลานมองดูรอบๆร้าน ก่อนสายตาจะสะดุดเข้ากับผ้าผืนหนึ่ง นางเดินตรงไปยังผ้าพับนั้นก่อน ที่มือเรียวงามจะลูบสัมผัสเนื้อผ้า

            คุณหนูท่านช่างตาแหลมยิ่งนัก  ผ้าไหมผืนนี้ทอขึ้นด้วยไหมชั้นดี ลวดลายถูกปักขึ้นด้วยความประณีต

            “ผ้างามเช่นนี้ไยถึงมิมีใครสนใจ ที่จะซื้อหากันเจ้าค่ะเถ้าแก่เนี้ย

            ไป๋หลานมองดูมินานก็รู้ว่า ด้วยสีสันและลวดลาย มักไม่เป็นที่ต้องตาของเหล่าสาวงามอย่างแน่นอน พอยิ่งได้สัมผัสด้วยมือ มันช่างเรียบรื่น แต่กลับมิมีสตรีใดจับต้องเลยแม้แต่คนเดียว สีน้ำเงินอมม่วง มันสวยงามขนาดนี้แต่ไยไร้คนเหลียวแล ไป๋หลานมองรอบสาวน้อยใหญ่ ต่างแต่งกายด้วยสีสันสดใส ถามว่างดงามหรือไม่ ตอบภายในใจได้ว่า งดงามเหมาะสมเป็นบางคน แม้แต่ญาติผู้น้องของนางเอง ยังโปรดปรานสีสันสดใส ยิ่งส่งเสริมให้นางดูอ่อนหวาน ต่างจากชุดที่จีกวานฮวา สั่งตัดให้นางซึ่งมีแต่สีขาวดั่งชุดแม่ชี

            ข้าเอาผ้าพับนี้ และสีน้ำเงินเข้มพับนั้นด้วย อีกเรื่องเถ้าแก่เนี้ย ข้าขอคุยเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่

            “ได้เจ้าค่ะคุณหนู

            เจ้าของร้านได้เรียกเด็กในร้าน เพื่อมาจัดเตรียมผ้าทั้งสองพับ ให้แก่ลูกค้าคนใหม่ของร้านนาง

            คุณหนูเชิญทางนี้เจ้าค่ะ

            เจ้าของร้านได้เดินนำไป๋หลานเข้าไปยังส่วนด้านใน สองนายบ่าวเดินตามเจ้าของร้านเข้าไป ยังส่วนด้านใน ที่ได้ตกแต่งไว้อย่างสวยงาม

            เชิญนั่งเจ้าค่ะ คุณหนูท่านมีอันใด ให้ข้าน้อยรับใช้เจ้าค่ะ

            “ขอบคุณเจ้าค่ะเถ้าแก่เนี้ย ไม่มีอันใดมากข้าเพียงต้องการช่างตัดเย็บ ที่มีฝีมือดีสักหน่อย ให้ตัดเย็บชุดตามแบบที่ข้าได้วาด

            “ได้เจ้าค่ะ ถ้าเช่นนั้นข้าจะให้เด็กๆเตรียมกระดาษ และพู่กันมาให้นะเจ้าค่ะ

            “เปลี่ยนจากพู่กัน เป็นก้อนถ่านให้ข้าแทนนะเจ้าค่ะ

            “ได้เจ้าค่ะคุณหนู รอสักครู่นะเจ้าค่ะ

            แม้จะแปลกใจกับคำขอของหญิงสาว แต่นางคือลูกค้าเจ้าของร้านย่อมรู้ดีว่า มิควรถามอันใดให้มากความ หรู่อี้ยังคงยืนนิ่งมิได้ออกความคิดเห็นใดๆ

            หรู่อี้เจ้าให้ช่างวัดตัวเจ้า เอาไว้ด้วยเลยแล้วกันนะ

            “ฮูหยินน้อยหรู่อี้มิบังอาจ

            “เป็นคนของข้ามิมีคำว่าไม่

            “เจ้าค่ะ

หลังจากออกจากร้านผ้า สองนายบ่าวพากันเดินเข้าออกร้านอีกมากมาย ทั้งสมุนไพร เครื่องประทินโฉม ทุกอย่างล้วนแตกต่างจากที่มีอยู่ในเรือน จนเดินผ่านยังร้านเครื่องประดับ ไป๋หลานยิ้มละมุนก่อนจะพาหรู่อี้เดินเข้าไปภายในร้าน ด้านในมีเครื่องประดับมากมาย

สวัสดีขอรับคุณหนู ไม่ทราบว่าท่านต้องการ เครื่องประดับแบบใดขอรับ

ข้าอยากได้ปิ่นสวยๆให้คนของข้า

ไม่นะเจ้าค่ะ

ไป๋หลานส่ายหัวน้อยๆให้หรู่อี้ ก่อนจะหันไปเลือกปิ่นปักผมต่อ สาวใช้ได้แต่ยิ้มกว้าง กับทุกอย่างที่เจ้านายได้มอบให้นางในวันนี้ นานแค่ไหนกันที่นางจำต้อง ปกป้องผู้เป็นนายอยู่ห่างๆเสมอมา

อย่าทำข้าได้โปรด โอ้ย!ข้ากลัวแล้วนายท่าน

ไป๋หลานที่กำลังจะก้าวออกจากร้าน ได้ชะงักเล็กน้อยก่อนจะมองเห็น กลุ่มชายฉกรรจ์กำลังรุมทุบตีขอทาน หรู่อี้แตะที่แขนผู้เป็นนาย ไป๋หลานตบเบาๆที่มือของสาวใช้ สองนายบ่าวยืนดูอยู่ ซึ่งโดยรอบยังมีชาวเมืองกำลังมองอยู่เช่นกัน 

ต่อ

ไป๋หลานเดินตรงเข้าไปหาคนกลุ่มนั้นทันที โดยมีหรู่อี้ที่เดินเคียงข้างมิห่าง ถ้าคนพวกนั้นแค่ชาวบ้านธรรมดา สำหรับหรู่อี้มันมิใช่เรื่องใหญ่อันใด นางสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย แต่กลลวงมักเกิดขึ้นได้เสมอ สำหรับไปหลานแล้วนั้น นางรู้ว่าท่ามกลางผู้คนมากมาย หากใครคิดจะเล่นงานนางมันมิใช่สิ่งที่คนฉลาดจะกระทำ นางมิคิดจะต่อยตีกับผู้ใด เพียงแค่ต้องการช่วยคน

พี่ชายทั้งหลาย ได้โปรดหยุดก่อน

เสียงหวานดังขึ้นมิไกล กลุ่มชายฉกรรจ์กว่าห้าคน พากันชะงักค้าง ก่อนจะพากันหันตามเสียงไป ทุกคนต่างพากันตาตกตะลึง ในความงดงามของคนที่พูดกับพวกตน รอยยิ้มละมุนบวกใบหน้างดงามรามเทพเซียน ความงามที่สะกดผู้คนให้หยุดมองได้อย่างง่ายดาย

น้องสาวเจ้ามิควรยุ่งกับเรื่องนี้

ข้ามิคิดยุ่ง แต่มิอาจทนเห็นพี่ชายทั้งหลาย รังแกผู้ที่ไร้ทางสู้ พี่ชายพอจะบอกข้าผู้น้อง ได้หรือไม่ว่าเหตุใดจึงต้องทุบตี ท่านลุงผู้นี้ด้วย

คนสวยเจ้ารู้ไปจะช่วยอันใดพวกข้าได้ แต่ไม่แน่หากเจ้า….”

หนึ่งในกลุ่มชายฉกรรจ์ ได้มองหญิงสาวด้วยสายตาหื่นกระหาย มองสำรวจร่างกายของสาวงามตรงหน้า ทุกคนต่างพากันหัวเราะในลำคอ เพราะทุกคนคาดหวังที่จะได้ยลโฉมหญิงงามสักครั้ง หรู่อี้ขยับกายเพื่อจัดการกับคนกลุ่มนั้น แต่ไป๋หลานได้ห้ามเอาไว้เสียก่อน ทุกการกระทำของคนบนถนน ได้ตกอยู่ภายใต้สายตาของใครบางคน เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่า สาวงามที่อาจหาญหาเหาใส่หัว หาเรื่องใส่ตัวจะแก้ไขปัญหาตรงหน้าเช่นไร

ท่านยังไม่บอก ว่าทุบตีท่านลุงผู้นี้ ด้วยเรื่องอันใด แล้วไยจะยังมาถามข้าถึงสิ่งอื่นอันใดอีก

เจ้าขอทานสกปรก มันกล้าทำให้พวกข้า เสียบรรยากาศในการลิ้มรสอาหาร

คุณหนูมิต้องลำบากท่าน ข้าเป็นเพียงคนยากไร้ มิคิดทำให้ท่านลำบาก

เสียงร้อนรนอ่อนแรง ของชายสูงวัยร่างกายสกปรก คุกเข่าคำนับไปทางหญิงสาว ที่ได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือตนเอง สายตาที่ลอบมองสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้า ขณะก้มหน้าริมฝีปากหนาเหยียดยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่ไม่มีผู้ใดทันได้สังเกต การกระทำของขอทานสกปรกเช่นเขา

หุบปาก สวะเช่นเจ้ารู้ตัวว่า ต่ำต้อยยังมีหน้ามานั่ง อยู่หน้าร้านทำให้พวกข้ากลืนอะไรไม่ลง

พวกเจ้าเป็นเทพเซียนหรืออย่างไร เพียงคนตกยากผ่านมา ถึงทำให้ดื่มกินมิลง ถึงขั้นต้องลงมือทุบตี ช่างไรเหตุผลสิ้นดี

เมื่อไป๋หลานได้ฟังเหตุผล ที่คนเหล่านี้รังแกผู้อื่นแล้ว มันทำให้นางรู้สึกโกธรเคืองเป็นอย่างยิ่ง หากร่างกายนี้แข็งแรงพอที่จะต่อสู้ เวลานี้คนเช่นนางไม่ปล่อยให้พวกมัน มายืนต่อปากต่อคำให้เสียเวลา แค่ขอทานสกปรกนั่งอยู่หน้าร้านอาหาร ถึงกับทำร้ายร่างกายกันเลยหรือ คนตกยากขอทานที่ใดจะแต่งกายดีเล่า แค่คนมีอันจะกินถึงกับทำอวดเบ่ง ใส่คนที่ฐานะต่ำต้อยกว่าได้หรือ

แต่พวกข้าจะอภัยให้มันก็ได้ โดยการให้คนสวยมาร่วมดื่มกินกับพวกข้า ดีหรือไม่เล่า

บังอาจมิรู้จักที่ต่ำที่สูง มิรู้หรือว่านายข้าคือผู้ใด เห็นทีถ้าไม่สั่งสอนพวกเจ้าคงมิจดจำ

น้องสาวร่างกายอ้อนแอ้นบอบบางเช่นเจ้า จะสั่งสอพวกพี่ท่าไหนดีเล่า

ฮ่าๆๆ

หรู่อี้กำลังมิใช่จะตัดสินปัญหาได้เสมอไป แต่บางครั้งเหตุผล ก็มิอาจแก้ปัญหากับคนบางจำพวกด้วยได้เช่นกัน

แต่ฮูหยินน้อย ชายพวกนี้กล่าวลวงเกินท่านนะเจ้าค่ะ

หากว่าข้ามิอาจทำให้พวกเขาหยุดได้ ข้ายกให้เจ้าจัดการหรู่อี้

ตัดสินใจได้หรือยัง พวกข้ายินดีให้เจ้าสองคน ร่วมดื่มกินพร้อมกันเลย

พี่ชายทั้งหลาย ข้านั้นมิได้ตัวเปล่า มิใช่ดรุณีน้อยที่ไร้คู่ หากท่านเอาชนะสามีของข้าได้ บางทีข้าอาจจะเลี้ยงอาหารและสุรา พวกท่านสักมื้อก็เป็นได้

ฮ่าๆน่าสนใจ แจ้งมาสามีเจ้าชื่อแซ่ใด คงมิต้องใช้แรงมาก ข้าจะสยบเขาต่อหน้าเจ้า น้องสาวคนสวย

สามีข้าแซ่หยาง มีนามว่าซานหลาง

เสียอื้ออึงดังขึ้นรอบทิศ มีใครบ้างมิรู้จักสกุลหยาง ยิ่งชื่อที่หญิงสาวเอ่ยอ้าง ว่าเป็นชื่อของสามีนาง มันทำให้ทุกคนต่างมอง ไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ตอนนี้พากัน ยืนหัวเราะขำขันกับคำกล่าวอ้าง ของหญิงสาวตรงหน้า ไม่เคยมีใครได้เห็นหน้า ของฮูหยินของคนผู้นั้นเลยสักครั้ง

น้องสาวต่อให้เจ้างามหยดย้อย ราวเทพธิดามาจุติก็ตาม แต่ใช่ว่าจะแอบอ้างเป็นฮูหยิน ของท่านแม่ทัพหยางซานหลางได้

ข้าไม่มีสิ่งใดจะเป็นหลักฐาน ณ ที่นี้ได้ แต่ถ้าพี่ชายท่านใด สักคนในกลุ่มของพวกท่าน เดินไปตามพ่อบ้านจวนสามีข้า ยังรถม้าที่จอดรอพวกข้าอยู่ ตรงหัวมุมด้านโน่นที่เป็นร้านผ้าหวงเซียว มายืนยันก็ได้มิใช่หรือ ข้ามั่นใจมิว่ารถม้าหรือพ่อบ้านสกุลหยาง หลายคนในเมืองหลวงแห่งนี้ ย่อมรู้จักเขาเป็นอย่างดีมิใช่หรือๆว่าพวกท่านมิกล้ากัน

ข้าหรือมิกล้า เจ้าไปดูตามที่นางบอกเร็ว หากนางหลอกลวง ทุกคนจงเป็นพยาน ข้าจงหูผู้นี้จะเป็นลงทัณฑ์แก่นางเอง ฮ่าๆ

ได้หากข้าเป็นภรรยา ของแม่ทัพหยางซานหลางจริง ข้าผู้นี้มิขออันใดนอกจาก ให้พวกท่านปล่อย ท่านลุงผู้นี้ไปจะได้หรือไม่

ได้ข้าเป็นบุรุษ พูดแล้วมิคิดกลับคำ

หากพวกเจ้ากลับคำ ข้าหรู่อี้จะเป็นคนตัดลิ้นพวกเจ้า ด้วยมือของข้าเองเช่นกัน

ชั่วเวลามินานชายที่ได้เดินไปยังหน้าร้านหวงเซียว ได้เดินกลับมาพร้อมชายสูงวัย หลายคนที่คุ้นเคยกับชายผู้นั้น ต่างพากันหันไปกระซิบ พูดคุยกันถึงความเป็นไปได้ที่ สตรีผู้นี้อาจจะเป็นฮูหยินแม่ทัพหยางซานหลางจริงดังว่า กลุ่มชายฉกรรจ์แม้จะหน้าเสียไปบ้าง แต่ยังมิได้ยินจากปาก ของชายสูงวัยผู้นั้น พวกเขายังมีความหวัง ว่าหญิงสาวเพียงแอบอ้าง 

คารวะฮูหยินน้อย เกิดอันใดขึ้นหรือขอรับ ถึงได้มีคนไปตามข้าน้อยมา

ลุงเการบกวนท่านแล้ว พอดีพี่ชายหลายท่าน อยากทราบว่าข้าไป๋หลานผู้นี้ แท้จริงแล้วใช่ภรรยาของท่านแม่ทัพหรือไม่

ข้าหัวหน้าพ่อบ้านจวนแม่ทัพหยาง หากใครข้องใจโปรดสอบถามข้ามาได้

หลักฐานเล่า ใครๆในเมืองก็อ้างเป็นพ่อบ้านได้ทุกคน

หัวหน้าพ่อบ้านจวนแม่ทัพหยาง มิเอ่ยอันใดแม้เพียงครึ่งคำ เพียงแต่ลวงเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเอาบางอย่างออกมา ก่อนจะชูขึ้นสูงมันคือป้ายประจำตัว ของพ่อบ้านเกาแห่งจวนสกุลยาง หนึ่งในกลุ่มชายฉกรรจ์ได้เดินเข้ามาดู แม้จะรู้ว่าเป็นของจริง แต่นอกจากพวกเขาแล้ว ผู้อื่นมิมีใครอยู่ใกล้พอที่จะเห็น หากเขายอมรับเท่ากับเสียหน้าให้แก่สตรี แค่มิยอมรับพวกเขา ก็สามารถเชยชมนางได้

บังอาจคนเช่นข้ามิจำต้องโกหก พวกเจ้าคิดรังแกฮูหยินน้อยของข้า หากเกิดอันใดขึ้นกับนาง ท่านแม่ทัพย่อมมิละเว้นพวกเจ้าเป็นแน่

ไป๋หลานลอบเบะปาก ต่อให้นางตายอยู่ตรงนี้ สามีเช่นหยางซานหลางนะหรือ ที่จะแก้แค้นให้แก่นางภรรยานอกหัวใจ หลับตาแล้วฝันรอไปสักชาติหน้า ก็คงมิมีวันเป็นไปได้ ทุกการกระทำของไป๋หลาน เรียกรอยยิ้ม ที่มิเคยปรากฏบนใบหน้า ของบุรุษผู้นี้เลยสักครั้ง คราแรกเขาเพียงแวะดื่มชา จนเกิดเหตุวิวาททำร้ายชายขอทาน จนถึงตอนที่หญิงงามปรากฏกายขึ้น เพื่อช่วยเหลือขอทานคนนั้น เขาเองคิดจะจากไป แต่ก็อยากรู้เช่นกันว่าสตรี บอบบางเช่นนั้นจะจัดการเรื่องนี้เช่นไร แต่เมื่อครู่ที่หญิงสาว ได้หันหน้ามาทางร้านที่เขานั่งอยู่ แล้วเบะปากงาม ก่อนจะยืนยิ้มอารมณ์ดี มิเหมือนคนที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ ที่เดือดเนื้อร้อนใจเลยสักนิดเดียว มิคิดว่าแม่ทัพชื่อก้อง จะมีภรรยาที่….หึ!


..........................................................................

ช่วงนี้อาจอัพที่ละน้อย แต่ให้บ่อยๆขึ้นนะคะ ติดอีกเรื่องที่กำลังเร่งให้ทางสำนักพิมพ์ หากมีขอผิดพลาดใดๆ คอมเม้นติชมไรท์ได้เลยนะคะ ยินดีแก้ไขปรับปรุงค่ะ ขอบคุณที่ยังให้การสนับสนุนไรท์เสมอมานะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.127K ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1233 lanny2 (@lanny) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 11:40
    ลวง>>ล้วง
    #1233
    0
  2. #873 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:38
    ขอแนะนำนิ๊ดดดนึงค่ะ สกุลไป๋หลานจะใช้โม่หรือหยางเลือกอย่างนึงค่ะ มันจะโอเคกว่านี้
    #873
    0
  3. #870 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 15:08
    อะนะๆจ้าาา
    #870
    1
    • #870-1 brazelra P (@brazelra601) (จากตอนที่ 6)
      29 มกราคม 2562 / 17:25
      คือสำนวนหลวมมาก ระวังการใช้คำจะดีมากเลย
      #870-1
  4. #838 นกกุ๊กๆ (@tytyssn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:08
    วิธีจัดการปัญหาไม่ใช้กำลัง แต่อ้างชื่อสามี เอิ่ม ไม่ต่างกัน
    #838
    1
    • #838-1 แมคโมเลีย (@nicedear) (จากตอนที่ 6)
      20 มกราคม 2562 / 19:20
      อ่านย้ำอีกที่สิค่ะ นางบอกกำลังใช้ไม่ได้เสมอไป แต่เหตุผลใช่ว่าจะใช้ได้เช่นกัน นางบอกมิใช่ตัวเปล่านั้นคือแต่งงานจะไปนั่งดื่มกินกับชายอื่นมันไม่ถูก ไม่แปลกถ้าจะอ้างชื่อสามี ถ้ามีสามีแล้วไม่สามารถปกป้องภรรยาได้จะมีทำไมถูกไหมค่ะ หากผิดพลาดตอนรีไรท์จะแก้ไขให้นะคะ
      #838-1
  5. #812 popeye1a (@popeye1a) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 18:18
    ใช้ คะ ค่ะ ไม่ถูกนะคะ เถ้าแก่นี่ ต้องเป็นผช.ป่ะ เห็นขานรับเจ้าค่ะ งงเลย
    #812
    0
  6. #644 หนิงเอ๋อร์ (@grace-day) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 23:36
    การเว้นวรรคงงมากเลยค่ะ 😂
    #644
    0
  7. #634 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 12:50

    ครายยยย คนนั้นคือครายยยยยยยย อยากลงเรือลำใหม่ แฮ่

    #634
    0
  8. #604 Krise_Kimz (@Krise_Kimz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:42
    ทำไมเบื่อๆนางเอก
    #604
    0
  9. #453 อสูรเงาปีศาจ (@bantom2540) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:33
    พระเอกปรากฏกาย แต่ยังไน้ชื่อ และขอทานที่ไม่ใช่ขอทาน(หรือปล่าว?)
    #453
    0
  10. #351 wanwisa-k (@wanwisa-k) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:52
    เถ้าแก่เนี้ย เขียนแบบนี้ค่า ถ้าเป็นแบบที่ไรท์เขียน ทั้งเฒ่า ทั้งแก่ น่าจะทำงานไม่ไหวละค่า
    #351
    0
  11. #93 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 15:32
    เรือลำใหม่รึเปล่าค่ะ
    #93
    0
  12. #39 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 03:22
    ผัวชั่วมีดีแค่เอาชื่อไว้เบ่งใส่ชาวบ้านนอกนั่น..
    #39
    0
  13. #26 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 10:47

    แอบซนจะเจอดีไหม! รอ ขอบคุณ

    #26
    0