ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 502,406 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,836 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    11,318

    Overall
    502,406

ตอนที่ 26 : ติดตาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1242 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

      โม่คังถอนสายตาจากทางเข้าสู่ค่ายทหารที่ตนพึ่งจากมาเมื่อครู่นี้ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มยั่วคนข้างๆที่ลงลงทุนอ้อนวอนขอตามมา
      “ท่านลุงหมิงข้าแค่นึกถึงความหลังเมื่อวัยเยาว์เท่านั้น” 
      “ใครลุงเจ้าห๊ะ! ข้ายังหนุ่มเป็นพี่เจ้ายังได้ ไม่แก่เท่าบิดาเจ้าสักนิดเรียกใหม่”
      โม่คังหัวเราะร่วนกับคนตรงหน้า ใช่แล้วชายผู้นี้ยังคงมิแก่ถึงขั้นต้องเรียกลุง เพียงแต่เขาเป็นอาจารย์ของน้องสาว จะเรียกผู้อวุโสก็ดูจะแก่กว่าคำว่าลุงเสียอีก”
       “ขอรับท่านพี่หมิงจงเป่า ข้าผู้น้องผิดไปแล้ว”
       บุรุษต่างวัยพากันหัวเราะขึ้นพร้อมๆกัน ก่อนจะเดินกลับไปยังรถม้าที่จอดรออยู่ อดีตนั้นบางอย่างลืมได้แต่บางสิ่งต้องจดจำให้เป็นบทเรียนและเครื่องเตือนใจ เช่นกันเขาจะมิลืมในสิ่งที่เจ้าของดาบเล่มนั้นได้ทำไว้กับเขาและน้องชาย ดวงตากับรอยยิ้มของโม่คังนั้นดูร่าเริงมิทุกข์ร้อนกับเรื่องใดๆ แต่ใช่ว่าจิตใจภายในเขาจะดีเช่นใบหน้าอย่างที่หลายคนคิด

โรงเตี้ยมเซียนอี้ ณ ห้องสมุดส่วนตัวของโม่ฟางเล่อ

        โม่หยวนฟางกำลังจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของฟางเล่อและเหยียนเจี๋ย ชายหนุ่มขบขันกับท่าทางของทั้งคู่ที่เอาแต่ก้มหน้ามองถ้วยชา ถงเหยียนเจี๋ยมิคิดว่าจะตื่นสายเช่นนี้จนเป็นที่ล้อเลียนของคนรอบข้าง นี่ยังเหลืออีกสองคนซึ่งยังมิกลับจากไปทำภารกิจ หากกลับมาคงมิพ้นพากันล้อเลียนเขาอีกเป็นแน่
       “ฮาๆๆลุกได้แล้วหรือน้องพี่พวกเจ้าถึงได้มานั่งอยู่ตรงนี้ ไยมิรอมืดค่ำค่อยลุกมาทีเดียวเสียเลยล่ะ”
        เสียงมาก่อนตัวเสียอีกฟางเล่อบ่นอยู่ในใจ นางมิเคยพบญาติผู้พี่มาก่อนแต่โม่หยวนฟางได้บอกนางแล้วเมื่อครู่ ก่อนที่เจ้าของชื่อนั้นจะมาถึงเสียอีก ไป๋หลานตัวจริงนั้นอาจพบเจอโม่คังผู้นี้บ่อยอยู่มิน้อย แต่นางที่มาอาศัยร่างอยู่นั้นยังมิคุ้นเคย ‘คงมิค่อยต่างกันกระมังพี่น้องสกุลโม่ เพราะนับวันข้าก็จะเหมือนพวกเขาเข้าไปทุกที หึๆ!’ 

        แอ๊ดด!เสียงเปิดประตูเข้ามายังด้านใน ของโม่คังทำให้สองสามีภรรยาลอบมองหน้ากัน ใบหน้าทีแดงอยู่ก่อนแล้วยิ่งเพิ่มสีเข้มขึ่นไปอีกเท่าตัว เมี่ยวจ้านเองก็มิกล้าหัวเราะสองคนนั้น ด้วยตนเองก็มีความเก้อเขินมิต่างกันเท่าใดนัก ก็เมื่อวันก่อนนางยังไรคนรัก แต่หลังจากเมื่อคืนกลายเป็นว่านางคบหาอยู่กับชายหนุ่มที่เอาแต่หัวเราะอยู่ตอนนี้ หยวนฟางใช่มิรู้สึกอันใดเลยเขาแค่ใช้ความเฮฮากลบเกลื่อนความเขินอายไปเท่านั้นเอง เขารู้นิสัยของโม่คังดีว่าชอบการเย้าแหย่มากเพียงใด ‘อย่าให้ข้าเจอสิ่งที่ทำให้ท่านเขินอายบ้างนะท่านพี่’หยวนฟางทำได้เพียงคิด จากนี้คงต้องคอยจับผิดพี่ชายให้จงดี เขาอยากเห็นตอนผู้เป็นพี่เก้อเขินเช่นพวกเขาบ้าง โม่คังเดินยิ้มร่าเข้ามาภายในห้อง เขารู้จากคนสนิทก่อนแล้วว่าฟางเล่อและสามีของนางอยู่ในห้องนี้ด้วย จึงแกล้งส่งเสียงเย้าแหย่ก่อนเขาจะก้าวเข้ามาด้านใน

       ปึ๊กๆ!มือหนาหนักตบลงบนบ่าของน้องเขยคนปัจจบันด้วยอารมณ์ดีเกินจะบรรยาย ตามจริงเขามาถึงเจียงไห่ตั้งแต่ก่อนพลบค่ำแล้วเมื่อวาน แต่ที่ไม่ยอมเข้ามาพบน้องๆนั้นเพียงต้องการดูความเป็นไปของพวกเขาว่าจะจัดการเรื่องต่างๆเช่นไร และแน่นอนเขาเห็นทุกอย่างนับตั้งแต่เรื่องของฟางเล่อ จนตามสาวๆไปยังหอร้อยราตรีและแอบดูว่าเกิดสิ่งใดกับน้องชายและน้องเขย แล้วรีบกลับมารอหยวนฟางที่เซียนอี้ จนเกิดเรื่องเข้าใจผิดกับคนสนิทน้องสาว เขาเป็นพี่คนโตจำต้องมั่นใจว่าน้องๆปลอดภัยดีทุกคนหรือไม่ โม่คังก้มลงพูดบางอย่างกับน้องเขยหมาดๆ

       “ท่านพี่ข้านะพยายามขอรับ มินานอย่างแน่นอน”
       “ฮาๆๆ ดีมากเจี๋ย”
        ฟางเล่อหันไปมองหน้าสามีด้วยความสงสัย แต่อีกฝ่ายเอาแต่ยิ้มกว้าง ฟางเล่อกับเมี่ยวจ้านจึงลุกขึ้นยืนและถอยห่างจากเก้าอี้เพียงเล็กน้อย ก่อนจะย่อกายทำความเคารพพี่ใหญ่ของสกุลโม่
       “ฟางเล่อถวายบังคมเพค่ะเสด็จพี่”
      “เมี่ยวจ้านถวายบังคมเพค่ะองค์ชายโม่คัง”
       “อืม!งดงามทั้งคู่ สมกับเกิดในสกุลสูงส่ง ฟางเล่อน้องรักนับจากนี้จงจำไว้ให้ดีว่ายังมีพี่ชายผู้นี้อยู่ข้างเจ้าเสมอ ต่อแต่นี้จงใช้ชีวิตให้มีความสุขที่สุดรู้หรือไม่ ส่วนท่านองค์หญิงเมี่ยวจ้านสมแล้วที่มีสายเลือดพยัคฆ์ของสกุลหลิวไหลเวียนอยู่ทั่วกาย งดงามเข็มแข็งเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก จากนี้ข้าขอฝากน้องชายให้เจ้าดูแลเขาด้วย แม้สมองมิค่อยดีแต่เขาก็เป็นคนดีมากรู้หรือไม่ และเรียกข้าเช่นคนอื่นๆว่าพี่คังเถอะ ฮาๆ”
       แค๊กกๆ! หยวนฟางถึงกับสำลักน้ำชาที่กำลังดื่ม มิคิดว่าอยู่ๆพี่ชายจะกล่าวเช่นนั้นกับหญิงสาว ก่อนจะมองตาขวางไปทางคนที่นั่งยกชาจิบอย่างอารมณ์ดี หญิงสาวทั้งสองกลับไปนั่งประจำที่ เพื่อปรึกษาหารือกันต่อในเรื่องสำคัญ
       “ท่านพี่แล้วอาจารย์ไปไหนหรือเจ้าคะ”
      “ไปรับคนยังหุบเขาเหมยแดงอย่างไรละ มาๆเข้าเรื่องกันดีกว่าพรุ่งนี้พวกเจ้าคงต้องเหน็ดเหนื่อยมิน้อยแน่”
       ทั้งห้าคนพูดจาหารือเรื่องที่ต้องจัดการและแบ่งหน้าที่กันอย่าลงตัว ครั้งนี้พวกเขาต้องตัดมือเท้าของศัตรูให้กลายเป็นกองทัพพิการให้จงได้ มิใช่ว่าเก่งกาจแล้วจะประมาทอีกฝ่ายได้ ครั้งที่ฟางเล่อพาเมี่ยวจ้านไปกลั่นแกล้งและทดสอบฝีมือของพ่อลูกสกุลหยางนั้น บอกได้เป็นอย่างดีว่าพวกเขายังมิแสดงฝีมือเต็มที่ หากเอาจริงขึ้นมาคงคงหนักมืออยู่มิน้อย หยางซานหลางแม้จะดูมิฉลาดในหลายๆเรื่องแต่ฝีมือของเขานั้นมิเป็นรอผู้ใดเช่นกัน เพียงความมุทะลุและจิตใจคับแคบของเขาเท่านั้น ที่เป็นจุดด้อยในตำแหน่งเรื่องฝีมือการรบถือว่ายอดเยี่ยม เช่นกันกับผู้เป็นพ่อหยางซานชินที่ฝีมือเก่งกาจ แต่กลับหลงมัวเมาในอำนาจและสตรีจนมองข้ามความถูกผิดที่ตนกระทำลงไป พวกเขาจำต้องรอบคอบให้มากในทุกๆการเคลื่อนไหว มิเช่นนั้นจะกลายเป็นหมากในกระดาน โดยถูกคนพวกนั้นคุมเกมแทนที่จะเป็นฝ่ายตน

        "เรียนนายหญิงมีสานส์ถึงท่านเจ้าคะ"

        "เข้ามาได้หรู่อี้"

         โม่คังห้ามน้องสาวมิทันจึงทำได้เพียงลนลานลุกจากเก้าอี้ไปยืนอยู่เบื้องหลังหยวนฟาง ชายหนุ่มทำเพียงก้มหน้าเล็กน้อย แต่ดวงตาคมกริบลอบมองผู้มาใหม่ชายหนุ่มยืนเอามือวางประสานกันอย่างนอบน้อม เสมือนบ่าวที่ดี ฟางเล่อเองก็เกือบลืมว่าพี่ชายห้ามบอกใคร ว่าเขาคือผู้ใดแม้แต่กับหรู่อี้ ถึงนางจะสงสัยหลายเรื่องแต่มันมิใช่สิ่งร้ายแรงหรือสำคัญ นางจึงมิใส่ใจกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ แต่อดขำกับท่าทีของพี่ชายมิได้ แสร้งทำเหมือนขนาดนี้จุดประสงค์อันใดกันที่ท่านพี่ของนางต้องการ ประตูถูกเปิดออกเบาๆก่อนจะปิดลงจนแนบสนิท ก่อนร่างระหงจะหมุนตัวเดินเข้ามาหาผู้เป็นนาย

      ดวงตากลมโตดุจไข่ห่านเหลือบมองไปยังชายหนุ่มอีกคน ที่ยืนอยู่หลังผู้เป็นนาย โม่คังเองก็มองหญิงสาวอยู่ก่อนแล้วจึงทำให้ทั้งคู่ดวงตาประสานกันพอดี รอยยิ้มกวนๆของชายหนุ่มกลับทำให้ใบหน้าของหรู่อี้ร้อนผ่าวทั้งยังมีสีแดงระรื่อปรากฏให้เห็นจนเด่นชัด รอยยิ้มแบบนี้ทำให้นางนึกถึงเรื่องเมื่อคืนได้เป็นอย่างดี แต่เมื่อนึกได้ว่าเวลานี้นางกำลังเข้ามาในห้องด้วยจุดประสงค์ใด จึงได้ดึงสายตากลับมาที่เดิม

       "นี่เจ้าค่ะนายหญิง"

       ฟางเล่อรับสานส์จากคนสนิท ก่อนจะยื่นส่งต่อให้พี่ลายเป็นผู้เปิดอ่าน นางมิจำเป็นต้องมีความลับกับครอบครัว เพราะมันพิสูทธ์ให้เห็นแล้วว่าไม่มีใครหวังดีเท่าคนในบ้าน


โรงเตี้ยมเมืองสุ่ยอิง ก่อนถึงเมืองชายแดนเจียงไห่

       ใบหน้าเรียบสนิทภายใต้ผ้าคาดผืนบางของสตรีซึ่งสวมใสอาภรณ์เนื้อดีบ่งบอกว่านางกำลังมิสบอารมณ์กับสถานะในตอนนี้ แม้รอบกายห้อมล้อมไปด้วยผู้ติดตามมากฝีมือ แต่การเดินทางไกลทำให้นางเหน็ดเหนื่อยมิน้อย ซึ่งเวลานี้จะให้นางนั่งใจเย็นอยู่ในวังอีกต่อไปได้อย่างไรกัน ในเมื่อข่าวที่ได้รับมามันทำให้นางร้อนใจจนมิอาจนิ่งดูดายอีกต่อไป จำต้องให้บิดาเข้าวังทูลขออนุญาติเพื่อพาตนออกติดตามมายังชายแดนเจียงไห่ด้วย แม้จะถูกบิดาทัดทานเพียงใดนางก็มิสนใจที่จะฟัง ในเมื่ออีกไม่นานแผนการทั้งหมดก็จะสำเร็จผล แล้วจะรั้งรออยู่เพื่ออันใดกัน
       “เมิ่งชีพ่อคิดว่าเจ้ากลับไปรอฟังข่าวยังเมืองหลวงมิดีกว่าหรือ”
        “พรุ่งนี้ก็จะถึงแล้วมิช้าไปหน่อยหรือเจ้าคะท่านพ่อที่จะให้ข้ากลับไป”
        การออกเดินทางมาของพระสนมเอกหลิวเมิ่งชีมิเป็นทางการ จำต้องปิดบังฐานะของนางเอาไว้เพื่อความมิประมาท กว่านางจะก้าวมาสู่จุดนี้ได้ต้องแลกด้วยหลายสิ่งเหลือเกิน แม้แต่การฆ่าคนนางก็ต้องทำเพื่อรักษาความลับที่จะนำภัยมาสู่นางเอง จะให้การเสียสละความสุขส่วนตนเสียเปล่ามิได้ นางใช้ทุกวิถีทางเพื่อทำให้เป็นที่โปรดปรานจนอยู่เหนือสนมทุกนางเป็นรองเพียงฮองเฮา ที่เอาแต่ตรอมตรมเรื่องพระโอรสที่สิ้นพระชนไป และฮ่องเต้ทรงมิไยดีในตัวพระนางยิ่งสร้างความเศร้าหมองในใจของฮองเฮามากขึ้น ซึ่งฝ่าบาทเอาแต่หลงมัวเมาในสุรานารีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทำให้ฮองเฮาใกล้ตายเขาไปทุกวันแล้ว ยิ่งความโง่งมถูกจับจูงได้ง่ายหาใดเท่าฮ่องเต้สกุลโม่ผู้ที่กำลังจะถูกผลัดแผ่นดินในมิช้านี้ ‘หมดยุคของสกุลโม่แล้ว’
       “พ่อมิคิดว่าทุกอย่างจะง่ายอย่างที่คิด หากเป็นเช่นที่คนผู้นั้นบอกมา ไอ้เด็กนั่นมันยังมิตายรวมทั้งจิ่วอิงและเงา”
       “หึ!กลัวไปไย มันเป็นเพียงภูติผีที่มิอาจกลับมาทวงอะไรได้ และครั้งนี้พวกมันต้องมิรอดไปได้อีกครั้งแน่ ท่านพ่อควรห่วงเรื่องคนผู้นั้นเอาไว้จะดีกว่า มันมิโง่เช่นโม่เหยียนเฉาที่จะให้พวกเราจับจูงได้ง่ายๆ”
       สองพ่อลูกมิได้เอ่ยชื่อผู้ใดมากนัก เพราะที่นี้มิใช่ห้องลับหรือจวนของพวกเขา จำต้องระวังทุกคำพูดเอาไว้เสมอ หน้าต่างมีหูประตูมีตาคนเช่นกันไว้ใจกันมิได้
       “เรื่องนั้นมิต้องห่วงพ่อจัดการได้ รีบกินเข้าเถอะจะได้เร่งออกเดินทางกัน”
        ห้องอาหารด้านข้างมีชายชราสองคน พร้อมหญิงชราอีกสองคนนั่งกินอาหารอยู่เงียบๆ แต่ใช่หูจะมิฟังสิ่งใด รอยยิ้มเฉกเช่นคนอารมณดีของชายชราทั้งสองนั้นเป็นเอกลักษณ์ของคนสกุลนี้เสียจริง การเดินทางจากนี้จำต้องทิ้งระยะห่างเสียแล้ว คงต้องปล่อยคนห้องข้างๆล่วงหน้าไปก่อน อย่างไรเสียเจียงไห่ก็มีคนรอตอนรับอยู่แล้ว พวกเขามิต้องเร่งรีบติดตามไปให้เหนื่อย สู้เอาเวลาดูทิวทัศน์ตามทางมิดีกว่าหรือ นานๆจะได้ออกมาชมความงามแบบอิสระสักครั้ง

พรรคเมฆาทมิฬ

       จีกวานฮวาเดินหน้าตึงเข้าไปยังส่วนห้องรับรอง เพื่อเข้าพบประมุขด้วยอารมณ์มิค่อยดี หญิงสาวได้ปัดกาน้ำชาที่คนรับใช้ยกนำมาให้แก่นาง ด้วยความรู้สึกขัดเคือง เพล้ง! ประมุขพรรคถึงกับชะงักค้างขณะกำลังคีบอาหารเข้าปาก ก่อนจะวางกลับลงในจาน แล้วหันไปเผลิญหน้ากับหญิงสาว ดวงตาของท่านประมุขหรี่เล็กลงมองหลานสาวที่ไยวันนี้ถึงได้ปิดบังใบหน้า มิเป็นปกติเสียแล้ว
        “มานั่งข้างๆอาสิกวานเอ๋อ เกิดอันใดขึ้นกับเจ้า”
       จีกวานฮวาเดินไปหย่อนกายลงเก้าอี้ข้างท่านประมุข พร้อมปลดผ้าออกจากใบหน้า ดวงตาของประมุขถึงกับเบิกกว้างไยหลานสาวเขาถึงเป็นเช่นนี้ไปได้ ด้วยฝีมือของนางมิน่าพลาดพลั้งให้แก่ผู้ใดได้ง่ายๆ
        “เล่ามาสิหลานข้า”
        หญิงสาวเริ่มเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ผู้เป็นอาฟัง เมื่อเล่าถึงตอนลมพัดแรงดุจพายุ และควบคุมใบไผ่ให้ทำร้ายพวกนาง เขาถึงกับแอบมือสั่นระริกมิใช่แค่ทำให้บาดเจ็บได้เท่านั้น หากหมายเอาชีวิตก็ทำได้ เพียงแต่ผู้ใช้มันมิลงมือทำเท่านั้นเอง วิญญานที่ใดกันจะใช้วิชาหงส์สะบัดลายกันเล่า พรรคโลกันต์ปรากฏกายแล้วหรือ ไยถึงเกี่ยวพันกับอดีตภรรยาของแม่ทัพหยางซานหลาง เรื่องนี้คงต้องสืบให้กระจ่าง หากผู้ขัดขวางคือคนของพรรคโลกันต์ย่อมอันตรายมากสำหรับหลานสาวของเขา นางมิอาจต่อกรได้กับศิษย์ระดับกลางของพรรคโลกันต์เลยด้วยซ้ำไป หากเกิดปะทะกับผู้อารักขาหรือผู้ถือครองไข่มุก จีกวานฮวามิพ้นต้องพบจุดจบอย่างแน่นอน นอกเสียจากนางจะเป็นมารเต็มตัว หากจะให้นางเรียนวิชานี้ได้สำเร็จก็ต่อเมื่อนางไร้ความรู้สึกรักแล้วเท่านั้น ถึงจะสามารถฝึกฝนจนสำเร็จลุล่วง ‘ระหว่างหยางซานหลางกับเจ้าอาของเลือกเจ้าหลานข้า’


........................
มาแล้วคร้า ตอนนี้อาจจะอืดๆไปบ้างเพราะคือการรวมกันของผู้คน และกำลังจะพบจุดเปลี่ยนในตอนถัดไป จึงเสมือนการกล่าวถึงทุกๆฝ่ายถึงความเคลื่อนไหว สำหรับนักอ่านที่ติดเรื่องขนาดตัวหนังสือ ไรท์ขอแนะนำว่าให้โหลดแอปเด็กดีมาติดตั้งในเครื่องนะคะ ขนาด18ถือว่าอ่านง่ายถ้าเปิดอ่านในแอปนะคะ ไรท์ขอกล่าวขอบคุณกับทุกๆกำลังใจที่มอบให้นักเขียนหน้าใหม่คนนี้ด้วยนะคะ คำผิดคำตกขอแก้ไขที่เดียวตอนรีไรท์เนื้อหาอีกรอบนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.242K ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #837 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:04
    พระชนม์,เพคะ เขียนแบบนี้ เพค่ะไม่มีใช้คำเดียวคือเพคะ
    #837
    0
  2. #782 c_nattrisia (@c_nattrisia) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 01:38
    จีกวานฮวาเป็นหลานประมุขพรรคมารแล้วเป็นญาติกับนางเอกด้วย??นี่สงสัยระบบญาติอ่ะ
    #782
    1
    • #782-1 แมคโมเลีย (@nicedear) (จากตอนที่ 26)
      18 มกราคม 2562 / 02:02
      ประมุขคืออาของจีกวานฮวา แต่นางเป็นแค่หลานสาวของแม่นางเอก เท่ากับพรรคมารคนละสายเลือดกับนางเอกค่ะ
      #782-1
  3. #693 Gade-Smile2112 (@Gade-Smile2112) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 01:07
    อ่านรวดเดียวจบส่วนตัวชอบนะคะ แต่อยากให้ไรท์เว้นบรรทัดให้หน่อยได้มั้ยคะคือมันติดจนปวดตา ขอบคุณค่ะ
    #693
    0
  4. #692 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:54

    พี่คัง ท่านจะเนียนไปไหน

    #692
    0
  5. #689 JitlatdaAnfield (@JitlatdaAnfield) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:16
    ชอบมากเลยอ่านลวดเดียวจบ
    ต่อเลยค่ะไรท์
    #689
    0
  6. #687 iceyy_123 (@iceyy_123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 15:28

    พึ่งเข้ามาอ่าน ชอบมากเลยค่ะ จะติดตามนะคะ
    #687
    0
  7. #684 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 11:19
    สนุกค่ะ
    ปล.พิสูจน์ / อนุญาต สะกดแบบนี้ค่ะ
    #684
    0
  8. #683 อ้นเฟอะฟะ (@aon5036) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:12

    Fc.สกุลโม่ รอน้าา

    #683
    0
  9. #682 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 09:48

    รออออออออ
    #682
    0
  10. #681 Fahrenheitnut (@Fahrenheitnut) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 08:59
    คำผิดยังมีนะคะ เพค่ะ ไม่มี มีแต่เพคะ แก้ไขด้วยนะคะ
    #681
    0
  11. #680 hpawing (@hpawing) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 08:23
    รอจ้าาาา
    #680
    0
  12. #679 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 08:19
    สนุกค่ะ รอๆ
    #679
    0
  13. #678 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 07:42
    เป็นตอนที่พูดถึงทุกคนในเรื่อง ชื่อเยอะมากจำไม่ไหว
    #678
    0
  14. #677 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 06:31
    จิ้งจองโผล่หัวออกมาแล้ว
    #677
    0