ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503,678 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,842 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12,590

    Overall
    503,678

ตอนที่ 23 : รับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26487
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1412 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

      หลังจากชายหนุ่มทั้งสองแต่งกายเรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดจึงได้ออกจากหอร้อยราตรี หรู่อี้ได้ล่วงหน้ากลับไปก่อน โม่หยวนฟางจูงมือเมี่ยวจ้านไปในที่ๆเขาบอกว่าอยากให้นางได้เห็น ปล่อยให้สองสามีภรรยายืนอยู่กันเพียงลำพัง โม่ฟางเล่อแสร้งมองฟ้าไปเรื่อย ถงเหยียนเจี๋ยสอดมือเข้ากับนิ้วเรียวของหญิงสาวก่อนจะพากันเดินไปตามถนนที่เงียบสงบ แก้มนวลของฟางเล่อกลายเป็นสีระรื่อ หากถามใจนางตอนนี้ว่ารักถงเหยียนเจี๋ยหรือไม่ คำตอบนั้นชัดเจนมานานแล้วก็ว่าได้ แต่นางเป็นสตรีจะให้เอื้อนเอ่ยก่อนมันคงดูมิงามเท่าใดนัก อีกทั้งความรู้สึกของอีกฝ่ายเล่าไยมิกล่าวออกมาบ้าง นางไม่กล้าที่จะคาดเดาไปเพียงฝ่ายเดียว
       “เล่อเล่อหากพี่บอกอันใดแก่เจ้าไป จะโกรธเคืองพี่หรือไม่”
      “พี่เจี๋ยข้าเคยทำเช่นนั้นหรือเจ้าคะ”
       ถงเหยียนเจี๋ยยิ้มกว้าง ใช่แล้วไม่ว่าเขาทำสิ่งใดนางมิเคยโกรธเคือง เขารักหญิงสาวมานานแล้ว ครั้งแรกมันเพียงรู้สึกดีแต่พออยู่ร่วมกันสักพัก เขาจึงได้เห็นตัวตนอีกด้านของนางที่มิใช่เพียงหน้าตาเท่านั้น แต่เป็นนิสัยใจคอที่ตรงไปตรงมา เด็ดเดี่ยวจริงใจอ่อนหวานแต่มิอ่อนแอ หลายๆอย่างที่เป็นโม่ฟางเล่อเล่อ แม้มันจะแตกต่างจากเมื่อครั้งวัยเยาว์ ที่เขาพบเจอนางอยู่บ่อยครั้ง ตอนนั้นนางอ่อนหวานบอบบางและยึดมั่นในหยางซานหลาง ผิดกับตอนนี้เสมือนคนละขั้วเลยก็ว่าได้
       “เล่อเล่อพี่อยากเป็นสามีเจ้าเพียงผู้เดียว”
       ฟางเล่อหน้างอง้ำเข้าทันที มองสามีด้วยความไม่สบอารมณ์ ‘คนบ้านึกว่าจะบอกรัก หึ!ผู้ชายยุคนี้ไม่โรแมนติกเอาซะเลย’ ฟางเล่อคิดในแบบของโลกที่ตนจากมา แต่มิอาจพูดออกมาได้ไม่เช่นนั้น คงมีคนครางแคลงใจในตัวนางอย่างแน่นอน แค่นิสัยใจคอแตกต่างจากเจ้าของร่าง นางยังต้องอ้างเหตุผลร้อยแปด แล้วอยู่ๆพลั้งเผลอพูดภาษาของอีกมิติย่อมต้องเกิดข้อสงสัยตามมามากมาย ถงเหยียนเจี๋ยมองหน้าหญิงสาวที่ดูมิพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาเริ่มเปลี่ยนไปจากยิ้มกว้างกลายเป็นนิ่งสนิท ความคิดในตอนนี้ของเขาคือหญิงสาวคงมิพอใจกับสิ่งที่เขากำลังจะบอกต่อไป ฟางเล่อมิรู้ว่าควรร้องไห้หรือหัวเราะดี นางไม่คิดว่าชีวิตนี้จะพบเจอชายที่เข้าใจอะไรอยากเช่นนี้
      “พี่เจี๋ยแล้วข้าบอกท่านหรือว่าจะมีสามีเพิ่ม หึ!”
      “แต่เจ้าทำสีหน้าเหมือนมิพอใจอันใดพี่”
     “ข้าเป็นสตรีจะให้บอกท่านก่อนเช่นนั้นหรือ”
      ถงเหยียนเจี๋ยไม่พูดสิ่งใดอีก ทำเพียงรวบร่างบางมากอดพร้อมกดจมูกฝังลงไปยังกลุ่มผมดกดำของหญิงสาว กลิ่นหอมอันคุ้นเคยที่เขาถวิลหาที่จะได้ชิดใกล้มานานนับปี บัดนี้เขาจะสมหวังแล้วใช่หรือไม่ สองแขนเรียวโอบรอบเอวสามีตอบรับ ยิ่งทำให้ชายหนุ่มเบิกบานหัวใจหาใดเปรียบ
      “พี่รักเจ้าเล่อเล่อ”
      สองแขนของฟางเล่อเล่อรัดแน่นขึ้นด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มงามปรากฏบนใบหน้า หญิงสาวนึกว่าจะรอนานกว่านี้ที่ชายหนุ่มจะบอกความในใจ นางแสดงตนชัดเจนมานานหลายเดือนว่าเขาคือคนที่นางฝากฝังชีวิตไว้ด้วย แต่สามีผู้นี้ยังคงมิแสดงท่าทีอันใดออกมา จนคืนนี้ที่นางตั้งใจตามมากลั่นแกล้งพี่ชายและสามี อันที่จริงนางมิเคยหึงหวงชายหนุ่มเลย 

      เพราะการแต่งงานเป็นเพียงในนามเพื่อรักษาเกียรติของนางเท่านั้น หากชายหนุ่มจะปลดปล่อยความต้องการกับคณิกามันก็เป็นสิ่งที่สมควร เพราะนางมิได้ช่วยอันใดเขาได้เลย ด้วยความทรงจำและการร่ำเรียนมาจากโลกเก่าของนางเอง ทำให้เข้าใจว่าบุรุษนั้นจำต้องได้รับการปลดปล่อยบ้างตามความเหมาะสม มิเช่นนั้นก็ไม่เป็นผลดีต่อร่างกายและจิตใจของบุรุษหากมิได้รับการบรรเทา แต่ว่านับจากวันนี้สตรีใดก็มิอาจแตะต้องสามีนางได้อีกต่อไป เพราะทุกอย่างนางจะรังสรรค์มันให้แก่ชายหนุ่มเอง

      “ข้าก็รักท่านสามี แต่ตอนนี้เรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ ข้าเหนื่อยไปทั้งตัวแล้ว”
      ถงเหยียนเจี๋ยจับร่างงามให้ถอยห่างตัว ก่อนจะย่อกายอุ้มภรรยาขึ้นสู่อ้อมแขน สะกิดปลายเท้าเพียงแผ่วเบาเหินกายหายไปในความมืด ตรงกลับสู่เซียนอี้ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข
      โม่ฟางเล่อมิสนใจหากผู้ใดจะหาว่านางเหมือนสตรีใจง่าย แม้ร่างกายที่นางอาศัยอยู่จะยังอายุมิถึงสามสิบแต่ก็เกินยี่สิบห้า จะมามั่วเล่นตัวมากมายแล้วเมื่อใดจะได้อยู่ร่วมหอกับคนที่นางรักเสียที่ โม่ไป๋หลานรักหลงไหลในตัวหยางซานหลาง แต่นางหลี่ถิงรักในตัวถงเหยียนเจี๋ยชายที่ยอมรับสตรีมีตำหนิเป็นภรรยา คนภายนอกคิดว่านางคงไร้ซึ่งพรมจรรย์ แต่สิ่งที่อาจารย์หญิงเคยบอกแก่นางคือโม่ไป๋หลานยังไร้ราคี หยางซานหลางนับว่าเจ้ามอบของขวัญแก่ถงเหยียนเจี๋ยสามีของข้าแล้ว
       ใช้เวลาเพียงไม่นานถงเหยียนเจี๋ย พาร่างงามปรากฎที่ระเบียงชั้นบนสุดของเซียนอี้ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของหญิงสาวในอ้อมแขน ฟางเล่อแอบมองใบหน้าคมของสามีด้วยใจเต้นไม่เป็นจังหวะเอาเสียเลย แม้จะเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว เรื่องเช่นนั้นก็เคยมีประสบการณ์มากพอสมควร แต่ร่างกายของสตรีผู้นี้ยังบริสุทธ์ไม่รู้ว่าจะเป็นในแบบใดกัน พอคิดไปไกลใบหน้าของฟางเล่อยิ่งแดงขึ้นเรื่อยๆ มิต่างจากชายหนุ่มที่ตอนนี้ร่างกายร้อนผ่าวไปหมด ด้วยความตื่นเต้นกับการเข้าหออย่างกระทันหันของตนและภรรยา 

       มือของเหยียนเจี๋ยเริ่มชื้นเหงื่อเมื่อประตูถูกเปิดออก และปิดลงอย่างแผ่วเบา ถงเหยียนเจี๋ยอุ้มภรรยาไปวางลงบนเตียง ก่อนจะช่วยถอดรองเท้าให้แก่นาง ฟางเล่อขยับเท้าเป็นการปฏิเสธ แต่มือหนาจับข้อเท้าของหญิงสาวเอาไว้พร้อมส่ายหน้าน้อยๆให้แก่ภรรยา

       “ให้พี่ทำเถอะเล่อเล่อ จากนี้พี่จะทำให้เจ้าทุกๆวัน”
      “เช่นนั้นข้าจะทำให้ท่านทุกวันเช่นกัน”
       แต่ใครหารู้ไม่ว่าการทำเช่นนี้มิใช่เพียงการดูแลทั่วไป มันคือการกลบเกลื่อนความเก้อเขินของตนเองด้วย ฟางเล่อก้มลงกระชิบบางอย่างข้างหูของสามี พร้อมหัวเราะคิกคักถงเหยียนเจี๋ยถอดรองเท้าเสร็จ จึงได้รวบสองเท้าของภรรยายกขึ้นสูงจนร่างบางหงายหลัง
       “ฮาๆ! พี่เจี๋ยมิอ่อนโยนกับข้าเลยหรืออย่างไร”
       ร่างสูงก้มลงครอมภรรยาที่กำลังยั่วยุความเป็นชายของตนอยู่ใต้ร่าง นางช่างใจกล้าท้าทายบุรุษเช่นเขา
       “พี่จะสั่งสอนเจ้าให้รู้สำนึก หึๆ!”
      ฟางเล่อกัดริมฝีปากล่าง ขยับกายเบียดเสียดสีอกแกร่งของสามี เหยียนเจี๋ยเริ่มขยับมือหนาไปบนร่างกายเย้ายวนของภรรยา
      “ข้าอยากรู้นักสามี ว่าท่านจะเก่งอย่างที่พูดจริงหรือไม่”
      อืม!ริมฝีปากหนาประกบลงมา ยังกลีบดอกเหมยที่พูดเย้าแหย่เขามิหยุดหย่อน ดวงตางามหลับลงปล่อยจิตใจและร่างกายเป็นไปตามครรลอง สองมือบางกระชากสายคาดเอวของสามีอย่างแรง เสมือนการกระตุ้นให้ชายหนุ่มเร่งมือของตนเองเช่นกัน เสียงคลุกคลักบนเตียงจากการกำจัดสิ่งกีดขวางของทั้งคู่ เหมือนสงครามขนาดเล็ก ก่อนจะเปลี่ยนจากเสียงดังในคราแรกกลายเป็นความอ่อนโยน จนถึงช่วงเลาที่ชายหนุ่มจะสอดกลายแกร่งสู่กลีบบุปผางาม ยังมิทันเริ่มถึงครึ่งทางสะโพกงามขยับถอยเล็กน้อย ดวงตาของถงเหยียนเจี๋ยเบิกกว้าง ‘นางยังมิเคยเสียพรมจรรย์ นี่หรือที่ท่านแม่บุญธรรมบอกว่าเขาต้องแต่งงานกับนางเพื่อรักษาเกียรติ’ รอยยิ้มด้วยความสุขใจเอ่อล้นจนเกินบรรยาย ก่อนจะก้มลงกระชิบอ่อนหวานข้างหูภรรยา
      “พี่จะถนอมเจ้า”
      อือ! อ๊า!สองร่างกอดรัดมอบความหวานให้แกกันอย่างดูดดื่ม พร้อมเสียงเล็ดลอดออกมาเบาๆสลับกับเสาเตียงที่ขยับโยกไหวไปมาตามแรงอารมณ์เจ้าของ

ทุ่งหญ้านอกเมือง
      เมี่ยวจ้านยืนชมหิ่งห้อยที่กำลังบินบนรอบตัวอยู่มากมาย โม่หยวนฟางยืนเอามือไขว้หลังมอง ร่างบางเล่นอยู่กับแสงระยิบระยับนั้นด้วยสาวตาอ่อนโยน ตลอดหนึ่งปีที่เขากับนางร่วมกันทำภาระกิจลับๆอยู่หลายครั้ง ความเข้มแข็งของนางดึงดูดสายตาของเขามากขึ้นทุกวัน จนมันแปรเปลี่ยนเป็นความรัก แต่ที่เขายังมิคิดบอกแก่นางด้วยหลายเหตุผล ไม่ว่าจะเป็นความไม่สงบและตึงเครียดภายในแคว้น ฐานะของเมี่ยวจ้านที่สูงส่งเรื่องนี้มิใช่ปัญหาสำหรับเขา ด้วยเขาคืออ๋องแห่งชานชีคนต่อไป มิแปลกหากจะกลายเป็นสวามีของเมี่ยวจ้าน เหตุผลสำคัญคือความปลอดภัยของนางมากกว่า ชีวิตเขายืนอยู่บนเส้นด้ายใช่ว่าจะเหมาะกับการที่จะดึงนางมาเสี่ยงอันตรายด้วยในเวลาเช่นนี้ ใจจริงนั้นเขาอยากรอให้ทุกอย่างเรียบร้อยเสียก่อนจึงคิดจะให้นางมาอยู่ข้างกาย แต่เหตุการวันนี้ทำให้เขาเปลี่ยนใจเสียแล้ว
      “ท่านอ๋องจะมองข้าอีกนานหรือไม่”
      “ฮาๆ เมี่ยวจ้านหนอเมี่ยวจ้าน คนดีของพี่คืนนี้เจ้าจะรับผิดชอบจต่อสิ่งที่ทำลงไปเช่นไรดี”
      “หือ!เมี่ยวจ้านทำอันใดผิดหรือเจ้าคะ”
      หญิงสาวหันกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม แน่นอนว่าจิตใจนางตอนนี้มีเพียงคนตรงหน้าอยู่เต็มห้องหัวใจเสียแล้ว แต่จะให้เอ่ยออกไปก่อนมันดูมิสมควรอย่างยิ่ง ทุกครั้งที่นางเผลอตัวแสดงอาการหึงหวงออกไปบ้าง ชายหนุ่มตรงหน้ากลับมิได้โกรธเคืองหรือกล่าวโทษนางสักครั้ง หรือว่าคืนนี้นางหนักมือไป ใครจะทนได้เมื่อบนตัวของเขามีสตรีร่างเย้ายวนนั่งทับอยู่ เส้นความอดทนเลยขาดสะบั้นในทันที เผลอจับอีกฝ่ายทุ่มจนทะลุไปยังห้องติดๆกัน เมื่อนึกถึงตรงนี้ เมี่ยวจ้านได้แสร้งดึงปอยผมตนเองออกมาแล้วพันนิ้วเล่นแก้อาการเก้อเขินของตนเอง
       โม่หยวนฟางยกยิ้มมุมปากด้วยความขบขัน เขารู้ตั้งแต่คนของเขาส่งสัญญานมาก่อนแล้วว่า พวกนางมาถึงหอร้อยราตรีเขาจึงเริ่มปล่อยให้หญิงคณิกาผู้นั้นรุกหนัก โดยยอมให้ถูกนางขึ้นคร่อมเสมือนเขาเป็นม้า และมันเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เมี่ยวจ้านปรากฏตัวด้วยใบหน้า นิ่งสนิทแต่การกระทำกลับมินิ่งเสมือนใบหน้า สร้างความพอใจให้แกเขายิ่งนัก สิ่งที่ชอบในตัวนางคือความตรงไปตรงมา นางชัดเจนเสมอในสิ่งที่ลงมือกระทำสมแล้วที่เป็นถึงรัชทยาทแห่งจิ้งหนาน
       “เจ้าเห็นร่างกายภายใต้เสื้อผ้าของพี่จนหมดสิ้นแล้ว มิเว้นแม่แต่ส่วนลับเช่นนั้นแล้วเจ้าต้องรับผิดชอบ”
      “ห๊ะ! ขะ…ข้าหรือ”
     โม่หยวนฟางตีหน้าเศร้าเอามือลูบตามเนื้อตัวตนเอง เมี่ยวจ้านดวงตาเบิกกว้างทำเพียงเอานิ้มมือชี้ที่ใบหน้าของตนเอง นี้นางเป็นผู้ที่ต้องรับผิดชอบอย่างนั้นหรือ

.............
มาแล้วคร้า พอดีไรท์ติดหวัดเลยหยุดไปค่ะ ตอนนี้มันฉากตกม้าตายของไรท์เลยค่ะ ยากมากบทnc บทหวานซึ้ง หากยังไม่หวานพอขอแก้ตัวตอนรีไรท์นะคะ คำตกคำผิด ขอแจ้งว่าจะแก้ไขทีเดียวเลยคร้า บางคนถามว่าแคว้นอยู่รอดมาได้ไง หรือทำไมไม่หย่า ไรท์พยามสอดแทรกอธิบายไว้ในแต่ละตอนเสมอมาค่ะ เรื่องกบฏหากใครติดตามประวัติศาตร์โบราณ บางยุคได้วางแผนหลายสิบปีถึงทำการก่อกบฏสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นสามก๊กใช้เวลานานกว่าจะรวบรวมกำลังแนวร่วมวางแผน จนทำสงคราม หรือบูเซ็กเทียนใช้เวลากี่ปีกว่าจะก้าวขึ้นสู่อำนาจ เช่นกันพ่อลูกสกุลหยางก็ต้องรอเวลาที่เหมาะสม และฮ่องเต้ก็ต้องมีดีพวกกบฏถึงยังโค้นล้มไม่สำเร็จคร้า อุ๊บอิ๊บไม่บอกต่อหุๆ ขอบคุณทุกๆกำลังใจนะคะ จะพยายามทำให้ดีขึ้นกว่าเดิมให้ได้คร้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.412K ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #1131 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:53

    จ่ะ นี่พี่ฟางเค้าเสียหายหลายแสนมาก จึงต้องรับผิดชอบ 55555 มารยาสาไถชัดๆ

    #1131
    0
  2. #1035 S. MDJB. (@jidtip) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:30
    จริตสาวน้อยมากมั้ยพี่ฟาง555555555555ฮืออ เอ็นดูเมี่ยวจ้าน
    #1035
    0
  3. #878 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 02:18
    เขาได้กั๊นนนนนนน!!!!
    #878
    0
  4. #789 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:39
    ฟินๆๆๆๆๆๆ
    #789
    0
  5. #676 ThnpKt (@ThnpKt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 05:14
    เกลียดมารยาพี่ฟางได้มั้ยอ่ะ เหม็นความรักเว่อร์
    #676
    0
  6. #608 Muffin_Kun (@Muffin_Kun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:04
    ตกลงพี่ฟางเป็นมาโซงั้นสินะ..
    #608
    0
  7. #607 Zevars_kwang (@Zevars_kwang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 19:05
    เล่อเล่อกระซิบอะไรอ่าาารีดอยากรู้
    #607
    0
  8. #602 อ้นเฟอะฟะ (@aon5036) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:51

    สนุกคะไรท์ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #602
    0
  9. #601 farfar2531 (@farfar2531) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:43

    ช่ายๆๆ ๆ รับผิดชอบด้วยนะ อย่าลืมแต่งหยวนฟางเข้าเป็น ชายยาเอกด้วยล่ะ อิอิ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #601
    0
  10. #600 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:18

    ฉากNCกำลังดีค่ะ อ่านแล้วจินตนาการต่อได้ค่ะอิอิ หวานพอประมาณน่ารักดีค่ะ
    #600
    0
  11. #599 fancartoon (@fancartoon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 11:53
    แบบนี้แหละ เพราะเด็กดีเค้าก็ไม่ให้ลงฉาก NC เยอะไปด้วย เอาแค่ให้รู้ก็พอว่าเข้าหอแล้ว อัพๆๆ
    #599
    0
  12. #598 nongning153 (@nongning153) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 11:40

    สนุกากๆคะ
    #598
    0
  13. #596 saliltips (@saliltips) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:26

    ขอให้หายไวๆนะคะไรท์
    #596
    0
  14. #595 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:24
    อร้ายยยยย เขิน
    ปล.เหตุการณ์/กะทันหัน/หลงใหล/พรหมจรรย์/เสียงขลุกขลัก สะกดแบบนี้ค่ะ
    #595
    0
  15. #594 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:16
    เขินไปหมดดดด
    #594
    0
  16. #593 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:01
    ชอบความรับผิดชอบ 5555 รับผิดชอบเดี๋ยวนี้นะ

    คู่นั้นรับผิดชอบกันไปแล้วสมใจพี่เจี๋ยแล้ว
    #593
    0
  17. #592 kungkankk (@kungkankk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:17
    น่ารักมากค่าตอนนี้
    #592
    0
  18. #590 alece2 (@alece) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:43
    ชอบๆๆๆๆๆพี่เจี๋ยของพี่น่าร๊ากกกกกกกอ่ะ
    #590
    0
  19. #589 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:42
    ได้เข้าหอจริงๆแล้ว รอๆค่ะ
    #589
    0
  20. #588 hpawing (@hpawing) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 08:23
    รอค่ะไรท์
    #588
    0
  21. #587 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:11
    น่ารักค้ะ เปิดใจกันสักที ดีจัง
    #587
    0
  22. #586 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:48

    สู้ๆค่ะไรท์ รออ่านต่อนะคะ สนุกมาก
    #586
    0
  23. #585 cbcn (@cbcn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:28

    รักเลยเรื่องนี้
    #585
    0
  24. #583 Mercurymom (@Mercurymom) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 06:05
    555ร้ายกาจ
    #583
    0
  25. #582 aa_aing (@aa_aing) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 05:25
    พี่ฟางเจ้าเล่ห์จริงๆๆๆ5555
    #582
    1
    • #582-1 Mercurymom (@Mercurymom) (จากตอนที่ 23)
      8 มกราคม 2562 / 06:10
      555งี้ก็ได้เหรอ
      #582-1