ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503,706 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,842 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12,618

    Overall
    503,706

ตอนที่ 22 : ภาพลวงตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1620 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

       ทุกอย่างดำเนินไปในเวลาอันรวดเร็ว เสบียงสำคัญถูกสับเปลี่ยนทหารที่ดูแลต่างหลับไหล ผู้บุรุกยามวิกาลว่องไวดุจภูตผี ไปมาไร้ร่องรอย อีกด้านของค่ายกำลังแตกตื่นที่อยู่ๆแม่ทัพทั้งสอง ตามสิ่งที่เรียกว่าวิญญานออกไปด้านนอก พร้อมทหารจำนวนหนึ่งที่ถือคบไฟตามไป สัญญานได้ถูกส่งออกไปให้คนในป่าซึ่งกำลังหลอกล่อผู้นำค่ายอยู่รับรู้ คนเราคิดแค่ว่าตนเก่งกาจฉลาดเหนือผู้อื่น แต่นั้นคือข้อผิดพลาดของหยางซานหลาง เขาน่าจะนำคำสอนของหลิวเจินเจินผู้เป็นมารดาอุ้มชูเสียหน่อยก็คงดี ฝีมือเป็นเลิศการรบมิเป็นรองผู้ใด แต่มิสามารถควบคุมอารมณ์เอาไว้ได้ คนเรามักพลาดเพราะคำๆเดียว ‘อารมณ์’
      หญิงสาวในชุดขาวลอยหายไปมาดุจไร้ตัวตน เสียงหัวเราะดังวนรอบตัวแม่ทัพหนุ่ม เงาวูบวาบปรากฏขึ้นรอบทิศทาง ทำให้หยางซานหลางคับแค้นใจยิ่งนัก เขาไล่ตามออกมานอกค่ายสู่ป่าไผ่ มิว่าซ้ายขวาหน้าหลังหญิงสาวที่บอกว่าเป็นอดีตภรรยา กลับปรากฏอยู่ทุกๆด้าน กลลวงอย่างแน่นอน 

       เมื่อคิดได้ดังนั้นอาวุธลับได้ถูกนำออกจากสายคาดเอว ซัดออกไปรอบด้านตามร่างเงาสีขาวได้ปรากฏ ฮาๆๆๆ!เสียงหัวเราะก้องไปทุกทิศ เมื่ออาวุธถึงตัวกลับกลายเป็นว่าทะลุเลยผ่านร่างนั้นไปดุจไม่มีเนื้อหนัง หยางซานชินมองดูบุตรชายที่กำลังต่อสู้อยู่กับสิ่งไร้ตัวตนอยู่ กระบี่ถูกดึงออกจากฝักพุ่งใส่หญิงสาวชุดขาวที่มองเห็นอยู่ในทันที แต่มิต่างจากหยางซานหลางมันเหมือนไร้ตัวตน เป็นเพียงอากาศธาตุ

      “พ่อลูกสกุลหยาง พวกจิตใจต่ำช้าส่งคนสังหารข้าและแม่สามี ช่างไร้ความเป็นคนคืนนี้ข้าโม่ไป๋หลานจะสั่งสอนพวกเจ้าให้หลาบจำ”
      เสียงเยือกเย็นดังก้องไปทั่วป่าไผ่ พลทหารที่ถือคบไฟอยู่ต่างขยับเข้ารวมตัวกัน โดยมิได้นัดหมายกับคนพวกเขาพอสู้ได้ แต่กับผีคงมิใช่สิ่งที่ทหารจะสามารถรับมือได้เป็นแน่
      “ต่ำช้ากล้าปลอมเป็นผีมากลั่นแกล้งพวกข้า หากคืนนี้มิกำจัดเจ้าซะอย่าเรียกข้าว่าหยางซานหลาง”
      สามสาวต่างพากันแอบหัวเราะคิกคัก คิดกำจัดเลยหรือ ‘ฉลาดนิที่รู้ว่าผีปลอม ฮาๆ!’ โม่ฟางเล่อคิดอยู่ภายในใจ
      “ถ้าเช่นนั้นเตรียมตัวเรียกเจ้าว่า ไอ้ลูกหมาได้เลยสามีที่รักของหลานเอ๋อ ฮาๆ!”
      หยางซานชินถึงกับหูผึ่งในทันใด เมื่อได้ยินคำว่าไอ้ลูกหมา มันช่างกล้าหลอกด่าเขาไปพร้อมๆกับบุตรชาย
      จีกวานฮวากำลังพยายามควบคุมวิชามารของตนเอาไว้สุดความสามารถ นางมิต้องการให้คู่หมั้นเห็นตัวตนอีกด้าน หยางซานชินเรียกหนึ่งในทหารให้เข้ามาหาก่อนจะกระชิบสั่งการบางอย่างออกไป เมื่อทหารหนุ่มจากไปเขาจึงได้หลับตาลง เพ่งสมาธิจับการเคลื่อนไหว ที่ตอนนี้มันสับสนจนมิอาจบอกได้ ด้วยรอบกายพวกเขาเสมือนถูกล้อมไว้ในใจกลางวงกลม 

      เพี้ยะ!ใบหน้าคมเข้มถึงกับสะบัดอย่างแรง โดยมิอาจจับผู้กระทำได้ และไม่รู้ว่าคือสิ่งใดกระทบใบหน้า เมี่ยวจ้านแทบอยากจะเชือดคอของหยางซานชินให้ตายในคราเดียว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างนางยังลงมือมิได้ ฆ่าไม่ได้ใช่จะทรมานมิได้สักหน่อย ร่างในชุดขาวต่างสนุกสนานกับการลงมือกับคนทั้งสาม ส่วนทหารเวลานี้แทบจะยืนไม่อยู่ด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าที่ปรากฏเมื่อต้องแสงไฟ มันชัดเจนว่าคือผู้ใดหากมิคิดว่าจะถูกลงทัณฑ์ป่านนี้คงหนีกลับไปที่ค่ายแล้ว 

       ผ้าไหมชั้นดีที่ถูกทอขึ้นเป็นพิเศษให้โปร่งแสง แต่เหนียวและแข็งแรงมาก ถูกสะบัดไปยังทิศทางตามแต่ใจต้องการของผู้ถือครอง แน่นอนจะเป็นผู้ใดไปมิได้นอกจากสตรีทั้งสามจากเซียนอี้นั้นเอง

     “ต่อให้เจ้าเป็นผี ข้าก็จะลงทัณฑ์ให้ตายไปอีกครั้ง”
      หยางซานหลางขบกรามแน่นหลังจากหาเสียงของตนเจอ เนื่องจากมัวตกตะลึงกับคำเรียกแทนตนว่า ‘ไอ้ลูกหมา’ ตายไปแล้วยังปากดีมิหยุด น่าเสียดายที่เขามิใช่คนลงมือสังหารนางเอง มิเช่นนั้นเขาคงจะพึงพอใจกว่านี้ คราแรกที่เขารับนางเข้าจวนคำสอนของผู้ใหญ่ นางท่องให้เขาฟังจนขึ้นใจ ‘สตรีมิว่าสูงศักดิ์เพียงใด เมื่อแต่งงานแล้วผู้เป็นใหญ่คือสามี’ และนางเชื่อฟังเขามาโดยตลอดจนเมื่อเกิดเรื่องขึ้น นางฟื้นมาก็กลับกลายเป็นอีกคนในทันใด จากสตรีอ่อนหวานหัวอ่อนกลับกลายเป็นฉลาดหลักแหลม ทันคนและมิรักษาขนบธรรมเนียมเรื่อง ‘แต่งงานเชื่อฟังสามี หากสามีสิ้นแล้วให้เชื่อฟังบุตร’ ด้วยความรู้สึกเกลียดชังที่มีต่อสกุลโม่เป็นทุนเดิม ทำให้เขาควบคุมตนเองมิได้จนปะมือกับโม่หยวนฟาง นำมาซึ่งเหตุการณ์ใหญ่โต และมิคิดว่านางจะถูกลอบสังหาร โดยบุคคลลึกลับ
       “ท่านพี่ข้ากลัวเหลือเกิน ได้โปรดอย่าทำร้ายข้าท่านเคยบอกรักข้ายิ่งกว่าสิ่งใดในโลกมิใช่หรือเจ้าคะ”
      ระเบิดลูกใหญ่ถูกวางไว้ในใจของหญิงสาวอีกคนทันที พร้อมเสียงสะอื้นดังก้องโหยหวน สร้างความหวาดกลัวให้ทหารที่ติดตาม แต่นายทั้งสามยังคงยืนหันหลังชนกันเอาไว้ จีกวานฮวาหันควับไปเมื่อคำพูดที่ลอยก้องป่าไผ่จบลง หญิงสาวเริ่มเกิดความหวาดระแวงไปทั่ว ‘ไหนพี่ซานหลางบอกมิเคยเข้าหอกับนาง’ ความสงสัยถูกเก็บงำเอาไว้ในใจ เพราะตอนนี้มีลมพัดผ่านใบหน้าที่จนแสบไปหมด แผลที่เสมือนรอยแมวข่วนนั้นเมื่อต้องลม ก็มิต่างจากเอามีดมากรีดซ้ำ ใบไผ่ถูกลมผัดหอบมามากมายหมุนวนอยู่รอบๆ                   ร่างกายของคนทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่เหล่าทหาร ทุกคนทำได้เพียงเอาแขนยกขึ้นปิดบังใบหน้า หยางซานพุ่งไปยังทิศทางของเสียงโดยมิสนใจเสียงห้ามปราม ฉับ!ๆเสียงกระบี่ฟาดผ่านไปตามร่างที่ลอยออกห่าง พลังอัดของกระบี่มาจนถึงตัวของโม่ฟางเล่อ แต่มิอาจต้องกายหรือแม้แต่ชายผ้าของนางได้เลย โฮกกก!หยางซานหลางที่มองไม่เห็นทางเพราะใบไผ่มากมายพัดอยู่รอบกาย พลั๊ก! อั๊ก!แม่ทัพหนุ่มรับรู้เพียงอะไรหนักๆตบเข้าที่ใบหน้า ร่างสูงล้มฟุบลงกับพื้นเอียงหน้ามองไปด้านข้าง ที่ตอนนี้ลมได้สงบนิ่งเสมือนมิเคยพัดผ่านมาแม้แต่น้อย อุ้งเท้าขนาดใหญ่ปรากฏสู่สายตาเพียงครู่ก่อนมันจะก้าวข้ามหัวของเขาไป พร้อมๆกับดวงตาที่ปิดลงอย่างช้าๆ
       จีกวานฮวาแทบกรีดร้องออกมา เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆที่มิต้องเดาให้อยากว่ามันคืออะไร เลือดอย่างแน่นอนด้วยกลิ่นของมันชัดเจนออกขนาดนั้น หยางซานชินยังคงลืมตามิได้ด้วยใบไผ่ได้พาดผ่านดวงตาข้างหนึ่งของเขา 

       ไฟถูกจุดขึ้นอีกครั้งโดยเหล่าทหารที่ยังคงหวาดกลัวอยู่ แต่ด้วยหน้าที่พวกเขาจำต้องอยู่หนีมิได้เป็นอันขาด ภาพที่ทุกคนเห็นในตอนนี้เหมือนพวกเขาตกอยู่กลางพายุลูกใหญ่ก็มิปาน จีกวานฮวาคว้าคบไฟเพื่อตามหาคนรัก นางจำได้ว่ามีเสียงของสัตว์อย่างแน่นอน หยางซานชินใช้ผ้าคาดปิดดวงตาข้างที่มีแผลเอาไว้ ก่อนจะเดินตามหญิงสาวด้วยความร้อนใจ ที่อยู่ๆบุตรชายเงียบหายไปเลย

       “กรี๊ดดดดด! พี่ซานหลางเกิดอันใดขึ้นเจ้าคะ ท่านพ่อเร็วเข้าช่วยพี่ซานหลางด้วยเจ้าค่ะ”
      ภาพที่ทุกคนเห็นตอนนี้คือใบหน้าของแม่ทัพหนุ่มเต็มไปด้วยเลือด เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งแต่มิใช่เพียงแม่ทัพหยางซานหลางเพียงผู้เดียว รวมถึงทุกคนด้วยเช่นกัน จีกวานฮวารีบกอดตัวเองเอาไว้แน่น เพราะเวลานี้เห็นได้ชัดว่าเสื้อผ้าของนางแทบปกปิดอะไรไม่ได้ หญิงสาวจำต้องถอยไปอยู่ในเงามืดแทน โดยปล่อยให้บิดาของคนรักและเหล่าทหารช่วยเหลือชายหนุ่ม เมื่อลับสายตาผู้คนนางจำต้องใช้วิชาตัวเบาตามทุกคนกลับไปยังค่าย โดยอาศัยเงามืด ฮาๆๆ!เสียงหัวเราะดังก้องในความมืดไล่หลังทุกคนมา หยางซานชินมิได้หวาดกลัวแต่เขาคลั่งแค้นจนมิอาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดใดๆได้เลย
       “จำไว้คนสกุลหยางข้าโม่ไป๋หลานจะมาพาพวกเจ้าลงนรกไปให้หมด รวมทั้งเจ้าน้องสาวผู้แสนดีดั่งอสรพิษร้ายของข้า ฮาๆ! ข้าจะทำให้พวกเจ้ามิมีวันลืมเลือนไป๋หลานผู้นี้ไปตลอดทุกชาติภพ”
       เสียงเยือกเย็น ยังดังตามหลังทุกคนมา จีกวานฮวาถึงกับน้ำตาซึมนางจะแพ้ โม่ไป๋หลานไปชั่วชีวิตเลยหรืออย่างไร ขนาดตายเป็นผีนางยังมิอาจล้มอีกฝ่ายลงได้ ความสุขที่ใกล้มาถึงไยต้องมีมารมาขัดขวางอยู่อีก ฟางเล่อแห่งเซียนอี้ก็ยังกำจัดมิได้ ไหนจะผีญาติผู้พี่อีกเล่า ข้าจะมิยอมเป็นรองพวกเจ้านับจากนี้ไป ใครขวางทางข้าๆจะกำจัดให้หมด

ภายในป่าไผ่

       หญิงสาวทั้งสาวยืนหัวเราะชอบใจ กับผลงานการเยี่ยมเยียนสหายเก่าของพวกนาง โดยมีหมิงจงเป่าที่นั่งหลับอยู่โคนต้นไผ่คอยเฝ้าอยู่ งานของเขาเสร็จเร็วกว่าสามสาว จึงได้มานอนรอดูงิ้วฉากใหญ่ ที่ตบท้ายด้วยเจ้าถงถง ของศิษย์รักเป็นตัวปิดฉากในคืนนี้ เสือขาวตัวใหญ่เดินเอาหน้าไปถูข้างลำตัวเจ้าของอย่างออดอ้อน ฟางเล่อหัวเราะชอบใจกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก ที่อาจารย์ได้นำมามอบให้เมื่อปีก่อนตอนนางฟื้นมาใหม่ๆ ใครจะเชื่อว่าหมาป่ากับลูกเสือจะกลมเกลียวกันได้ คงมีแต่เหยาเหยาของสามีและถงถงของนางเท่านั้นที่เป็นเช่นนั้น
       “กลับกันได้หรือยังผีสาวทั้งหลาย ข้าง่วงมากแล้วนะ”
       “ท่านอาจารย์กลับไปก่อนเลย พวกข้ามีเรื่องต้องไปสะสางสักเล็กน้อย”
       “พวกเจ้าคิดจะก่อเรื่องอันใดอีกห๊ะ!”
      แม้จะทำเสียงเข้มงวดไปก็เท่านั้น เพราะเวลานี้เหลือเพียงเขากับถงถงอยู่เพียงลำพัง หมิงจงเป่าได้แต่ทอดถอนหายใจ แต่มิคิดตามลูกศิษย์ให้เหนื่อยเพราะตอนนี้ สาวกพรรคโลกันต์ปะปนอยู่ในเมืองทั่วไปหมด อีกทั้งฝีมือของพวกนางใช่ใครจะดูแคลนได้ ‘เหอะเก่งกว่าข้ากันหมดแล้ว’
       “กลับไปนอนกันได้แล้วถงถง”

หอร้อยราตรี

       เสียงออดอ้อนฉอเลาะดังออกมาให้ได้ยิน โม่ฟางเล่อสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยเปิดประตูอย่างแผ่วเบา ถงเหยียนเจี๋ยที่กำลังนั่งนิ่งอยู่บนเตียงโดยมีสาวงามกำลังลูบไล้ไปทั่วร่างกาย เสื้อผ้าของชายหนุ่มหลุดหลุ่ยเปลือยแผ่นอกหนาแน่น เผยผิวสีน้ำตาลสู่สายตาของหญิงสาวที่บนร่างกายแทบไร้ซึ่งอาภรณ์ใดๆ เมื่อประตูมีการแง้มเปิดนั่นคือมีผู้บุกรุก แต่เขายังคงมิได้ขยับกายให้หญิงสาวที่กำลังยั่วยวนเขาอยู่ตกใจ ร่างบางในชุดสีม่วงเข้มมีผ้าผืนบางคาดปิดบังใบหน้าส่วนล่าง ยืนประจันหน้ากับคนทั้งคู่ที่มองค้างมายังแขกมิได้รับเชิญ ชายหนุ่มเพียงคนเดียวได้แต่ทำตาปริบๆ เขารู้ว่าคือผู้ใดตั้งแต่กลิ่นอันคุ้นเคยกระทบจมูกเขาก่อนแล้ว
      “บังอาจเจ้าคือผู้ใดกัน ถึงกล้าเข้ามาก่อกวนในหอของข้า ไสหัวออกไป”
      กรี๊ดด! โครม!ผนังห้องติดกันเป็นรูขนาดใหญ่ โดยมีร่างของใครบางคนนอนเปลือยท่อนบนอยู่ที่พื้น พร้อมมีหญิงสาวอีกคนที่แต่งกายคล้ายๆกับผู้ที่ยืนอยู่ภายในห้องก่อนแล้ว ใบหน้าถูกปกปิดไว้เหมือนๆกันเสียด้วย ดวงตาเยือกเย็นของทั้งคู่มองไปยังหญิงคณิกาทั้งสองคนที่แทบไร้อะไรปกปิดร่างกาย หญิงสาวในชุดม่วงเดินไปยังโต๊ะน้ำชา ก่อนจะล่วงของบางอย่างออกมาจากอกเสื้อ แล้ววางลงบนโต๊ะ หนึ่งคือถุงสีทองสองคือมีดสั้นลวดลายงดงาม
       “ข้าให้เจ้าเลือกเอา ว่าจะเอาอันไหน สิ่งแรกคือออกไปจากห้องนี้พร้อมเงินในถุง อย่างที่สองพวกเจ้าสามารถร่วมเสพสุขกับสามีข้า แล้วปลิดชีพไปพร้อมๆกันโดยมีดสั้นของข้าๆจะนับหนึ่งถึงสิบ”
       ไม่มีคำตอบจากสองคณิกา เพียงชั่วพริบตาทั้งคู่รีบวิ่งมาคว้าถุงเงินแล้วจากไปในทันที บุรุษรูปงามนั้นใช่ว่าพวกนางมิอยากได้ นานๆครั้งจะมีชายหนุ่มหน้าตาดีมาให้ปรนนิบัติ แต่ไม่คิดว่าภรรยาของพวกเขาจะดุขนาดนี้ ซ้ำยังร่ำรวยขนาดผ่านเข้ามาภายในหอร้อยราตรีที่เข้มงวดได้เช่นนี้
      โม่ฟางเล่อกับเมี่ยวจ้านมองตากันก่อนจะหัวเราะออกมา พวกนางหรือจะเสียเงินไปเปล่าๆเพื่อที่จะเข้าที่นี้ ไม่มีทางเสียละแต่มิจำเป็นต้องเปิดเผย ให้ผู้อื่นรู้ถึงวิธีเข้ามาของพวกนาง
       “มิหนาวกันหรือเจ้าคะ ไยถึงยังคงแก้ผ้าท้าลมอยู่เช่นนั้น”
      เมี่ยวจ้านก้มลงพูดก้มชายหนุ่มที่นอนหลับตานิ่ง เพื่อสะกัดกั้นอารมณ์ที่ถูกสาวงามปลุกขึ้นเมื่อครู่ก่อนหน้านี้อยู่ เมี่ยวจ้านเดินหลีกห่างเพื่อไปหาโม่ฟางเล่อ ที่นั่งมองสามีซึ่งกำลังลนลานกับการสวมเสื้ออยู่ ถงเหยียนเจี๋ยเองใช่ว่าจะลุกขึ้นได้ในตอนนี้ เพราะเขาเองก็มิต่างจากเพื่อนรัก พวกเขาเป็นบุรุษย่อมต้องมีความรู้สึกอยู่บ้าง นับตั้งแต่แต่งงานเขาก็มิเคยปลดปล่อยกับเรื่องเช่นนี้เลย เพราะกลัวภรรยาเสียใจ แต่คืนนี้เขาไม่น่ายอมตามใจหยวนฟางเลย 

       โม่หยวนฟางได้แต่หัวเราะในลำคอ เขาคาดเดาอยู่แล้วว่าน้องสาวต้องมาอย่างแน่นอน แต่มิคิดว่าเมี่ยวจ้านจะมาด้วยซ้ำลงมือกับเขาอีก รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา มิต้องให้ใครมาบอกก็รู้แล้วว่าหญิงสาวคิดอย่างไรต่อเขา คงมีเพียงสหายรักที่ยังดูตื่นกลัว ‘เสื่อมเสียหมดเจี๋ย เจ้าเข้าข่ายกลัวเมียอย่างนั้นหรือ’ คงต้องทำเป็นตัวอย่างให้เพื่อนเห็นเสียแล้ว ว่าบุรุษจะต้องกำหลาบภรรยาของตนให้อยู่ในโอวาทอย่างไร

        ปัง! เฮ้ย!ร่างสูงที่นอนอยู่เด้งลุกขึ้นทันใด เมื่อเมี่ยวจ้านทุบโต๊ะอย่างแรง พร้อมเสียงงึมงำคล้ายคำรามอะไรสักอย่างในความคิดของโม่หยวนฟาง ‘ไม่ข้ามิได้กลัว แค่ตกใจเท่านั้นเอง’

......................

ตอนนี้ผ่อนคลายกันเล็กน้อยค่ะ อ๊ะๆอย่าสงสัยว่าทำไมถึงยังไม่สังหารพ่อลูกสกุลหยาง เหตุผลหยวนฟางเคยพูดไว้แล้วคร้า ทำเพื่อปั่นป่วนรออะไร ลองคาดเดากันดูนะคะ ตอนนี้ไรท์ต้องการสื่อถึงคำว่าอารมณ์และจิตใจของคน ไม่ว่าจะเป็นสองพ่อลูกสกุลหยางหรือจีกวานฮวา ลองพิจารณาช่วยกันนะคะ คำผิดคำตกเช่นเคยค่ะ รวบยอดตอนรีไรท์คร้า ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของไรท์มาโดยตลอดค่ะ ติชมได้นะคะ จะปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นคร้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.62K ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #1322 rereyn (@-rean-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 08:22
    ไม่ได้กลัวแค่ตกใจ55555555555555
    #1322
    0
  2. #1319 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:42
    ไม่กลัวน้อยเลย 555555
    #1319
    0
  3. #1290 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:44

    5555555 ไม่กลัวเลยเนอะ ไม่กลั๊ววว
    #1290
    0
  4. #1284 lovelykik (@kikka123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 22:56
    เอาให้ตายไปเลย! กล้าหนีมาหอนางโลม
    #1284
    0
  5. #1124 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:33

    หาเรื่องตายจริงๆ กล้าถ้าทายอำนาจเมีย 55555

    #1124
    0
  6. #1034 S. MDJB. (@jidtip) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:21
    ไม่ได้กลัวเลยนะ555555555555555. แต่จิตใจบอบบางตกใจอะไรง่ายเหลือเกินพ่อคุ๊ณ

    แค่เริ่มเอาคืนก็สนุกแล้วว นางเอกเราเผ็ชชช
    #1034
    0
  7. #1029 Amarry (@Amarry) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:48
    สองหนุ่มจะชวนกันเข้าสมาคมพ่อบ้านใจกล้าให้ได้เลยใช่มั้ย เมียทั้งสวยทั้งดุและอาจจะเผ็ชมว๊ากกกกก คิดให้ดีก่อนเถ๊อออ 555555
    #1029
    0
  8. #1017 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:10

    ป่าวนะไม่ได้กลั้ววววแค่ตกใจเอง?!?!?
    #1017
    0
  9. #956 Aum110440 (@Aum110440) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 13:49

    แน่ใจน้าว่าไม่ได้กลัวเมียยย
    #956
    0
  10. #929 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:48
    จัดการสองหนุ่มเลยเล่อเล่อและเที่ยวจ้าน
    #929
    0
  11. #841 saifhon3m (@saifhon3m) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:49

    สนุกๆชอบๆ..ติดตามนะคะ
    #841
    0
  12. #581 fancartoon (@fancartoon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 03:37
    ฮุๆๆๆ อ่านรวดเดียวจบจ้า ตอนแรกที่อ่าน ก็คิดว่าจะเอาคืนคุณ(อดีต)สามีซะอีก นึกว่า(อดีต)สามีเป็นคนดีที่หลงรักเมียน้อย ที่ไหนได้ ...

    อัพๆฟ
    #581
    0
  13. #580 farfar2531 (@farfar2531) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:46

    ยินดีต้อนรับสู่สมาคมพ่อบ้านใจกล้า อย่าลืมกรอกใบสมัครให้เรียบร้อย เพื่อรับสิทธิพิเศษของเหล่าพ่อบ้านทั้งหลาย บลาๆ ๆๆ

    ส่วนสำหรับสมาชิกสองท่านนี้ เราให้บัตรvip กับท่านทั้งสองเลยที่เดียว หึหึหึ

    ขอให้รอดปลอดภัยกรรไกรเมีย นะขอรับ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #580
    0
  14. #578 ติดตามผลงาน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:21

    เฮียหยวนฟางขนานยังไม่แต่งเมียแค่ ทุบโต๊ะทีเดียวหดเลย ส่วนเฮียเจี๋ยกลับบ้านไปเลี้ยงเหยาเหยาดีกว่า555

    #578
    0
  15. #577 kimvalentino (@kimvalentino) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:32
    สองเสือสิ้นลายกลายเป็นลูกเมียน้อยซะละ!!
    #รักชีวิตอย่าคิดสูเมียนะเจี๋ย

    55555
    #577
    0
  16. #576 Bks Bongkiz (@bkyib) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:14
    ขอบคุณค้าบบบ
    #576
    0
  17. #572 NAMFAH13NF (@NAMFAH13NF) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:49

    โถ่...สุดท้ายก็เข้าข่ายกลัวเมียไม่ต่างกันนั้นแหละเฮียฟาง555555
    #572
    0
  18. #571 tonkawsaw (@tonkawsaw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 20:21
    ลุ้นมากคะไลน์เอาอีกกำลังฟิน
    #571
    0
  19. #570 Wemads (@Wemads) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 19:44
    ลุ้นมากๆๆค่ะ
    #570
    0
  20. #566 ืีcappuccinori (@kam-tong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 17:29

    โถ่...พี่ฟางนึกว่าจะแน่
    #566
    0
  21. #565 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:52
    สนุกค่ะ รอๆๆๆ
    #565
    0
  22. #562 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:09
    5555 พี่ฟางไม่กลัวเมีย จ๊ะๆ ว่าแต่ได้ข่าวว่ายังไม่ได้แต่งไม่ใช่เหรอ แล้วพี่เจี๋ยระวังศพจะไม่สวยนะ
    #562
    0
  23. #561 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:06
    เอาจริง ถ้าในมุมมองนางเอก ก็ไม่ต่างจากโดนนอกใจอีกรอบอะ ทำไมชีวิตต้องมาคอยไล่ตามแต่ผช. ระแวงว่าเขาจะมีคนอื่นตลอดงั้นงี้ ชีวิตไม่เป็นสุขเล้ย

    พี่ชายก็นะ คิดแผนมาได้บ้านแตกมาก ถ้าสาวๆไม่มาห้าม ก็คือเลยตามเลย จะมีอะไรกับคนอื่นสินะ
    #561
    0
  24. #560 meelee2 (@meelee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:00
    สนุกมากมาต่อเร็วๆน้า
    #560
    0
  25. #559 eng_oei (@eng_oei) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 12:44

    สนุกจัง อยากดูฉากนองเลือดดด

    #559
    0