ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503,644 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,840 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12,556

    Overall
    503,644

ตอนที่ 21 : เจ้าตายไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1423 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

กระโจมบัญชาการ ณ ค่ายทหารเจียงไห่
       สองพ่อลูกสกุลหยางนั่งมองหน้ากันด้วยความรู้สึกแตกต่าง หยางซานชินร้อนใจกับการรอดชีวิตของหลิวเจินเจิน ส่วนบุตรชายกำลังเกิดความสับสนเรื่องของมารดา มือหนาลูบสายคาดเอวที่ได้รับจากพระสนมเอกหลิวเมิ่งชี ลวดลายมังกรทองอ่อนช้อย บ่งบอกความในได้เป็นอย่างดี
      “เจ้าจะได้ใช้เมื่อถึงเวลาซานหลาง”
      “ท่านพ่อมั่นใจได้อย่างไรว่าคนผู้นั้นมิคิดหักหลังเรา”
      “หึ!ๆปล่อยพวกมันคิดว่าเราเป็นแค่หมากตัวหนึ่งก็พอแล้ว ให้พวกมันต่อตีเองกับคนสกุลโม่ เรารอเพียงเวลาเท่านั้นเข้าใจหรือไม่”
      หยางซานชินมีจุดประสงค์เดียวในตอนนี้คือ กำจัดหลิวเจินเจินก่อนความลับเรื่องชาติกำเนิดของบุตรชายจะรู้ถึงหูฮ่องเต้ อีกไม่นานทุกอย่างก็พร้อมแล้วสำหรับการลงมือ รอเพียงคนผู้นั้นออกคำสั่งมา กองทัพที่แฝงตัวอยู่ทั่วเมืองหลวงก็จะพร้อมสู้ แผนพวกเขาเหนือชั้นกว่าพวกคนสกุลโม่ของฮ่องเต้ ‘สกุลโม่คิดว่าตนเองเก่งกาจฉลาดหลักแหลม ถึงเวลาเปลี่ยนสกุลผู้ครองแผ่นดินแล้ว’
        “ระวังคู่หมั้นเจ้าให้ดีซานหลาง อารมณ์ของสตรีอาจนำภัยมาให้เรา”
       “ข้าทราบแล้วท่านพ่อ อย่างไรเสียนางก็ยังมีประโยชน์กับพวกเราอยู่มาก”
      การพูดคุยถึงแผนการต่างๆเป็นไปอย่างเคร่งเครียด เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดหนึ่งปีมันดูเหมือนจะประจวบเหมาะไปเสียหมด ทำให้ทุกอย่างต้องเลื่อนเวลาออกมาจนขวบปี ครั้งนี้จะมิให้เรื่องใดๆมาขัดขวางพวกเขาได้อีกเป็นอันขาด 

      สองพ่อลูกเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกได้ถึงการมาของใครสักคน ที่พวกเขามิอาจแน่ใจได้ว่าใช่สายของฮ่องเต้หรือไม่ กระโจมที่ยกพื้นขึ้นสูงจากพื้น เป็นช่องว่างที่ไม่มีผู้ใดนึกถึงว่าจะมีใครบางคนอยู่ภายในนั้น รอยยิ้มพิมพ์ใจของคนที่นอนฟังเรื่องที่ทั้งคู่พูดคุยกัย อีกทั้งกำลังรอเวลาให้สองพ่อลูกออกไปเสียก่อนเขาถึงจะจากไปเช่นกัน

       พ่อลูกสกุลหยางใช่จะไร้สามารถ แต่ยังมิอาจสู้ศิษย์พรรคโลกันต์ได้อยู่ดี หากเป็นผู้อื่นป่านนี้ทั้งคู่ย่อมจับได้แล้ว ยิ่งผู้ที่มีวิชายุทธ์สูงส่งย่อมต้องรับรู้ได้ถึงลมหายใจของผู้อื่นแม้จะเพียงแผ่วเบาก็ตาม แต่มันใช้ไม่ได้กับพรรคโลกันต์ที่สามารถซ่อนพลังและควบคุมลมหายใจดุจคนไร้วิญญานก็มิปาน ‘ง่วงแล้วสิเรา’ เมื่อรับรู้ถึงการจากไปของคนด้านบน ชายในชุดทหารจึงได้ทำการตรวจสอบให้แน่ใจว่ามิใช่กลลวง ถึงจะควบคุมลมหายใจไม่ให้อีกฝ่ายรับรู้ แต่เขามิอาจประมาทศัตรูได้แม้แต่น้อย คนเช่นแม่ทัพหยางซานชินมิใช่ลูกไก่ที่จะไร้พิษสงใดๆ แต่เป็นอสรพิษร้ายที่พร้อมฉกกัดผู้ที่ขวางทางเสมอ แต่ครั้งนี้คงมิราบรื่นอย่างที่คิดเพราะประมุขของพวกเขาเป็นคนสกุลโม่

โรงเตี้ยมเซียนอี้
      โม่ฟางเล่อยืนมองแผนที่ของเจียงไห่ รอยยิ้มที่อ่อนโยนแปลเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกี้ยม หากนางอ่อนแอก็ต้องตาย อยากรอดก็ต้องเด็ดขาดและโหดเหี้ยม
      “นายหญิงจะไปจริงหรือเจ้าคะ”
      “แน่นอนนางควรเริ่มได้รับบทเรียนแล้ว”
      “แต่ท่านอาจารย์บอกว่า อย่างไรคืนนี้นางต้องมาหานายหญิงนะเจ้าคะ”
     “ใช่นางต้องมาแต่หลังจากนั้นข้าก็จะไปเยี่ยมนาง ในฐานะโม่ไป๋หลานพี่สาวผู้แสนดีของจีกวานฮวาอย่างไรละ หึๆ!”
       โม่ฟางเล่อยิ้มเย็นมองออกไปนอกหน้าต่าง ที่มีผู้คนพลุกพล่านสงครามกำลังจะเกิด แต่มิใช่จากต่างแคว้นมันกลับเป็นภายในเสียเอง ยุคแห่งการแย่งชิงอำนาจผู้แข็งแกร่งย่อมอยู่รอด ส่วนผู้อ่อนแอย่อมต้องตายจาก ‘ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอน’ เสียงคนเดินมายังหน้าห้อง ฟางเล่อพับเก็บแผนที่ส่งให้หรู่อี้ ก่อนจะเดินไปเปิดประตู รอยยิ้มหวานปรากฏเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดมาหาตน ถงเหยียนเจี๋ยตั้งใจจะมาบอกเรื่องหอร้อยราตรีแก่ภรรยา แต่เพียงเห็นหน้าหญิงสาวคำพูดทั้งหมดกลับกลืนหายไปเสียหมด ชายหนุ่มก้าวเข้ามาภายในห้องก่อนจะพากันเดินนั่งโต๊ะน้ำชา หรู่อี้รีบเดินหลบออกจากห้องพร้อมปิดประตูทันที ใบหน้าของเจ้านายทั้งคู่กลายเป็นสีแดงระรื่อดุจลูกท้อสุก
       “พี่เจี๋ยท่านมาก็ดีแล้ว ข้าตัดชุดใหม่มาให้ท่านมิรู้ว่าจะพอดีหรือไม่ ข้ากลัวว่ามันจะเล็กไป”
      “ร่างกายพี่มิเคยเปลี่ยน ไยเจ้าคิดว่ามันจะเล็กไปเล่าหรือคิดว่าพี่อ้วนขึ้นหรืออย่างไร”
      “เปล่านะเจ้าค่ะ”
      ฟางเล่อเปิดหีบผ้าหยิบชุดสีเดียวกับของนางออกมา แล้วส่งให้สามีที่เดินตามหลังมา นิ้วเรียวชี้ไปยังหลังฉาก ถงเหยียนเจี๋ยเข้าใจความหมายก่อนจะเดินเข้าไปจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า สองหนุ่มสาวพูดจาหวานหูกันภายในห้อง ส่วนคนที่แอบฟังก็รอลุ้นอยู่ด้านนอก
      “ได้ยินว่าอย่างไรบ้างเจ้าคะ ท่านอาจารย์”
      “ไม่ได้ยินอะไรเลย มิรู้ทำไมพวกเขาเงียบกันจัง เฮ้ย!จะ…เจ้ามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เล่อเล่อลูกเจี๋ย”
      หมิงจงเป่าที่แอบฟังลูกบุญธรรมกับศิษย์รักพูดคุยตามลำพัง ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อสองคนด้านใน ตอนนี้กลับกลายมายืนอยู่ด้านหลังของเขา ลืมไปได้อย่างไรว่าโรงเตี้ยมแห่งนี้มีทางลับกลไกมากมาย เพื่อทำงานลับๆของพวกเขา นับวันโม่ฟางเล่อจะเจ้าเล่ห์แผนการมากมายยิ่งกว่าเขาผู้เป็นอาจารย์เสียอีก
      “ท่านพ่อไยถึงไม่เข้าไปด้านในละขอรับ”
      “พอๆเจ้าไม่ต้องมาแสร้งถามให้ข้าอับอาย เอาเป็นว่าข้าจะกลับไปนอนพักกลางวันก่อน ฮึ!”
       “ฮาๆๆๆ”
       สองสามีภรรยาพากันหัวเราะไล่หลังหมิงจงเป่าไป จากนั้นทั้งคู่ได้กลับเข้าไปภายในห้องตามเดิม

ยามค่ำคืน ณ โรงเตี้ยมเซียนอี้
       ชั้นบนสุดเป็นที่พักของนายหญิงฟางเล่อ หญิงสาวในชุดผ้าไหมเนื้อดีสีดำสนิท ได้ปรากฏกลายอยู่ภายใต้เงามืด คืนนี้นางจะให้สตรีไร้ยางอายหลับยาว มิมีโอกาสลุกขึ้นมายั่วยวนผู้ใดได้อีก ท่อขนาดเล็กได้แทงทะลุกระดาษเข้าไปภายในห้อง ก่อนจะมีควันที่ถูกเป่ากระจายออกยังปลายอีกด้านที่อยุ่ภายในห้องนอนของนายหญิงแห่งเซียนอี้ ฟางเล่ออยากเอาอะไรอุดรูนั่นให้ควันย้อนกลับยิ่งนัก แต่ถ้าหากทำเช่นนั้นมันจะสนุกอะไร สู้ปล่อยให้นางมารน้อยแสดงความอำมหิตให้เต็มที่สักหน่อยจะเป็นไรไป
        เวลาผ่านไปเพียงครู่เดียว เมื่อมั่นใจว่าคนด้านในคงหมดสติแล้ว ร่างในชุดดำจึงหายเข้าไปภายในห้องอย่างรวดเร็ว ความมืดมิใช่ปัญหาสำหรับคนชุดดำ คราแรกคิดว่าจะมิใช้ยาสลบเช่นนี้ แต่ใกล้งานแต่งเข้ามาทุกทีนางมิต้องการให้เกิดเรื่องราวใหญ่โต มีแขกมาพักที่เซียนอี้มากมาย ไหนจะพวกเสี่ยวเอ้อที่เดินกันเต็มไปหมด หากคุณหนูใจเสาะส่งเสียงขึ้นมา ก็จะต้องมีพวกเจ้าหน้าที่และเรื่องตามมาให้วุ่นวาย สู้ให้หญิงแพศยาตายสบายๆหน่อยจะเป็นไรไป ร่างบางเดินตรงไปยังเตียงนอน ก่อนจะหยิบแท่งไฟออกมาเป่าจนติด
       ความใจเย็นของอีกฝ่ายทำให้คนที่กำลังนั่งดูอยู่รู้สึกรำคาญนิดๆ แท่งไฟถูกนำไปส่องยังใบหน้าหวานละมุน งดงามดุจเทพเซียนผิวพรรณผุดผ่อง จัดได้ว่าทุกส่วนบนใบหน้าของคนที่หลับอยู่ หาที่ติมิได้จะว่าโม่ไป๋หลานงามสุดในแผ่นดิน ฟางเล่อเปรียบเสมือนเงาของญาติผู้พี่ที่ตายไปแล้วนั่นเอง ‘เจ้าคิดจะใช้ความงามมาแย่งชิงของๆข้า เช่นนั้นเจ้าจึงมิสมควรอยู่ต่อไป’
      โม่ฟางเล่อได้แต่ทอดถอนใจกับสิ่งที่เห็น ไยสตรียุคนี้ถึงไร้ความคิดกันนัก น้อยคนนักที่จะคิดได้ว่า ตนเองมีค่าเกินกว่าจะยอมทำลายผู้อื่น เพื่อแย่งชิงบุรุษเพียงคนเดียว มันไร้เหตุผลสิ้นดี รักปานใดหากเขามิคิดจะหยุดแต่เพียงเรา แล้วจะลดคุณค่าของตนเองไปยื้อแย่งมาให้เหนื่อยทำไมกัน สู้รอคอยคนที่เขารักและพร้อมยกย่องเราเป็นสตรีเพียงหนึ่งเดียวของเขามิดีกว่าหรืออย่างไร ‘มือของเจ้าคิดจะให้เปื้อดเลือดอีกมากเท่าไหร่จีกวานฮวา เพื่อชายเช่นหยางซานหลางมันคุ้มค่าแล้วหรือ’
         “เจ้างดงามดั่งหยกล้ำค่าฟางเล่อ แต่เจ้าดันมอบรอยยิ้มให้บุรุษผิดคนเสียแล้วรู้หรือไม่’
       “ขอบคุณที่บอก”
       “ห๊ะ!เจ้าเป็นใครกัน”
       จีกวานฮวาหันควับไปด้านหลัง ก่อนมองไปรอบๆห้องและหันกลับมายังเตียงนอน ‘เสียงนั่นของใครกัน’ เมื่อคิดว่าตนเองมิปลอดภัย หญิงสาวรีบใช้มีดสั้นหมายแทงไปยังคนที่หลับอยู่ ปึ๊ก!ร่างบางในชุดดำฟุบลงบนเตียง ก่อนที่จะได้ทำอย่างที่ใจคิด เมี่ยวจ้านลุกขึ้นบิดขี้เกียจไปมาสองสามที แสงเทียนในห้องสว่างขึ้นมาเพียงครู่ก่อนจะดับลงอีกครั้ง

กระโจมพักของคู่หมั้นแม่ทัพหยางซานหลาง
       “น้องพี่เจ้าเป็นอะไรไปหรือ กวานเอ๋อ”
       แรงเขย่าและเสียงเรียกข้างหู ทำให้คนที่หลับอยู่บนเตียงขยับเปลือกตา ก่อนจะค่อยๆลืมขึ้น แสงเทียนเล่มเล็กทำให้มองเห็นหญิงสาวในชุดสีขาวคุ้นตา ยืนอยู่มิไกลจากเตียงนอน จีกวานฮวายังมีอาการมึนงงอยู่เล็กน้อย นางพยายามทบทวนเรื่องที่เกิด ก่อนจะมองไปยังร่างที่ยืนส่งยิ้มมาให้ มือบางควานไปยังใต้หมอนเพื่อหาอาวุธ 'ข้าอยู่ที่เซียนอี้ไยถึงมาอยู่ที่นี้ได้' ความจำเลือนลางเริ่มสร้างความสับสนมากยิ่งขึ้น แต่ตอนนี้มิใช่เวลาจะมาคิดเรื่องก่อนหน้า เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าต่างหากที่นางต้องใส่ใจ
      “กวานเอ๋อไยเจ้าทำกับพี่ได้ เจ้าช่างอำมหิตนักน้องรัก”
      “แกตายไปแล้ว ยังจะมีหน้ามาเรียกร้องสิ่งใดกับข้าอีก”
      โม่ฟางเล่อลอบยิ้มในใจ ‘ใจเด็ดเสียจริง อุตส่าห์เป็นผีมาเยี่ยมยังไม่กลัว’ ข้าจะปั่นเจ้าให้เสมือนเล่นกับจิ้งหรีดเลยคอยดูน้องสาวข้า จีกวานฮวาพยายามกดทับความรู้สึกกลัวของตนเองเอาไว้ คนตายไปแล้วจะกลัวไปทำไมกัน ต่อให้โลกนี้มีผีจริงนางนี้ล่ะที่จะกำจัดมันเอง อยากรู้นักว่ามันจะตายได้อีกรอบหรือไม่ จีกวานฮวาพุ่งเข้าหาร่างในชุดสีขาว ด้วยใบหน้าดุดัน อั๊ก! หญิงสาวกลับถูกแรงกระแทกบางอย่างเข้าที่ท้อง จนรู้สึกจุกไปชั่วขณะก่อนจะหันไปมอง วิญญาของศัตรู ที่ตอนนี้ยังคงยืนยิ้มอ่อนหวานเสมือนยังมีชีวิต
      เสียงโครมครามภายในกระโจม เริ่มเรียกความสนใจของทหารยาม แต่ไม่มีใครกล้าเสี่ยงเข้ากระโจมของนาง หนึ่งในทหารจึงรีบตรงไปยังที่พักของแม่ทัพหยางซานหลางทันที เมี่ยวจ้านกับหรู่อี้ส่งสัญญาณให้คนด้านในรับรู้ว่าอีกไม่ช้าชายหนุ่มกำลังจะมาถึง โม่ฟางเล่อใช้วิชาเงาวายุกลั่นแกล้งจีกวานฮวา ซ้ำอีกฝ่ายได้รับบาดแผลที่อาจดูเล็กน้อย แต่สำหรับว่าที่เจ้าสาวถือเป็นเรื่องใหญ่
      มันพึ่งเริ่มจะรีบจบไปไย การที่วิญญานของไป๋หลานปรากฏขึ้นอยู่ทุกค่ำคืน ต่อให้สติดีแค่ไหนย่อมเกิดความวิตกได้มิยาก แผนนี้มิใช่จะใช้แต่กับจีกวานฮวามันรวมถึงอดีตสามีด้วยเช่นกัน หากใช้กำลังเพียงอย่างเดียวมันหักดิบจนเกินไป อย่างไรเสียกำลังพลของอีกฝ่ายมีมากว่า จึงต้องใช้กลโกงเข้าต่อตีร่วมด้วย การทะลวงจิตใจไปพร้อมๆกันถึงจะเป็นเรื่องดีในการทำศึก 
      เพียงครู่เดียวหยางซานหลางก็มาถึงหน้ากระโจม ร่างสูงกำลังจะพุ่งเข้าไปด้านใน แต่เหตุการประหลาดก็เกิดขึ้น อากาศที่ไม่มีลมมาก่อนอยู่ๆคบไฟทั้งหมดได้ดับลงพร้อมกันทั้งค่าย ชายหนุ่มกระชับอาวุธในมือ ยืนนิ่งเพื่อจับทิศทางของผู้มาเยือน
      “แกตายไป๋หลาน ข้าจะฆ่าเจ้าอีกเป็นพันๆครั้ง อ้ากกก!”
      กลับเป็นจีกวานฮวาที่พุ่งทะลุกระโจมออกมา คืนนี้พระจันทร์มิได้สว่างมากนัก เห็นหญิงสาวเพียงเลือนลาง หยางซานหลางยังคงนิ่งประเมินสถานการณ์อยู่เสียก่อน
      “กวานเอ๋อเกิดสิ่งใดขึ้น”
      “พี่ซานหลาง”
     แม่ทัพหยางซานหลางรีบตรงเข้าหาร่างบางที่กำลังจะลุกขึ้นยืน ว้ายย! หญิงสาวถึงกับหน้าคะมำไปยังด้านหน้ายังดีที่ชายหนุ่มรับเอาไว้ได้ทัน
      “ท่านพี่ข้าร้อนเหลือเกินเจ้าคะ”
      หยางซานหลางหันควับตามเสียงไปในทันที เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่คบไฟถูกนำมาใหม่พอดี ร่างบางในชุดสีขาว ยืนอยู่อีกฝากหากมองดีๆเท้าของนางมิได้สัมผัสพื้นดินเลยแม้แต่น้อย หยางซานหลางคว้าคบไฟในมือทหารชูขึ้นสูง ใบหน้าที่คุ้นเคยปรากฏสู่สายตา ‘ไป๋หลาน’ เป็นไปมิได้นางตายไปแล้ว หรือจะเป็นเพียงวิญญาน ถ้าเช่นนั้นเขาจะพิสูทธ์ด้วยตนเองว่าเป็นคนหรือผีกันแน่ กระบี่ในมือถูกดึงออกจากฝักก่อนจะพุ่งเข้าแทง หญิงสาวที่ปลอมเป็นอดีตภรรยาในความคิดของชายหนุ่มเอง โม่ฟางเล่อเตรียมตัวรออยู่ก่อนแล้ว จึงได้ใช้วิชาตัวเบาหลอกล่อให้อีกฝ่ายออกนอกเขตค่ายทหาร ‘มาเล่นกันแม่ทัพหยางซานหลาง แล้วจะรู้ว่าข้าทำอะไรได้บ้าง’
      "พี่ซานหลางอย่าไป/ซานหลางหยุดก่อน”
     หยางซานชินตะโกนเรียกบุตรชายพร้อมๆกับจีกวานฮวา คนทั้งสองรีบตามชายหนุ่มออกไปโดยมีนายทหารติดตามไปจำนวนหนึ่ง อีกด้านของค่ายในส่วนเสบียงอาหารกลับถูกใครบางคน ทำการสับเปลี่ยนเสบียงกันอยู่ ไม่ต้องเผาทำลายแค่เอาของดีไปของใช้การมิได้มาแทนเท่านั้น กองกำลังนับแสนจำต้องตกอยู่ในสภาวะยากลำบาก อยากรู้นักว่าพวกเจ้าจะขายบ้านมาซื้อข้าวข้ากินได้อีกสักกี่มื้อหยางซานชิน

..........
ช่วงนี้มาช้ามากเลยคร้าต้องขอโทษด้วยนะคะ หลายคนบอกสับสนกับฉาก ไรท์ขอเรียนว่าอ่านช้าลงนิดหน่อย จะเข้าใจได้คร้า การที่ไรท์สลับฉากไปมาเราจะได้รู้ว่าในหนึ่งตอนนั้น มีคนหลายกลุ่มแต่ละกลุ่มในเวลานั้นทำสิ่งใดกันไปบ้าง คล้ายเราดูหนังดูละครที่เปลี่ยนฉากไปมาในตอน หากเล่าเรื่องตอนละฉากไปเลยจะยืดยื้อนิดหนึ่งอีกอย่างบางตอนอาจสั้นมากๆค่ะ แต่ทุกตอนมีความต่อเนื่องกันอย่างชัดเจนนะคะ ตอนนี้ให้ฟางเล่อนางเอาคืนก่อนส่วนพี่เจี๋ยกับหยวนฟางอดใจรออีกสักนิด ความโหดยังไม่ฉาย ให้บรรดาภรรยาออกโรงกันไปก่อน คำผิดคำตกมีแน่นอนคร้าขอรวบยอดแก้ไขตอนรีไรท์นะคะ ขอบคุณมากๆค่ะที่คิยเป็นกำลังให้เสมอมา 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.423K ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #836 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:00
    หันขวับ,พิสูจน์ เขียนแบบนี้ค่ะ
    #836
    0
  2. #835 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:52
    หันขวับ,พิสูจน์
    #835
    0
  3. #564 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 16:34
    สนุกค่ะ
    #564
    0
  4. #554 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 11:47
    ว๊ายยยย.....ผีหลอก 5555
    #554
    0
  5. #533 Wemads (@Wemads) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 03:55
    เปิดอ่านสนุกมากค่ะวางไม่ลงเลยนักเขียน​เขียนได้น่าอ่านน่าติดตามมากค่ะ
    ติดตาม
    #533
    0
  6. #532 silverGB (@silverGB) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:47
    สนุกมากเลย อ่านรวดเดียวยาว รอตอนต่อไปนะคะ
    #532
    0
  7. #531 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:30
    บ้าไปเลยคู่เลวๆแบบนั้นเอาให้หนัก
    #531
    0
  8. #526 jueleng55 (@jueleng55) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:36

    ขยายตัวหนังสือไม่ได้ ตัวอักษรเล็กมองไม่ค่อยเห็น

    #526
    0
  9. #524 Mam Phornphen (@tongmam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:21
    ไม่งงค่ะ ชอบ จะได้เจอตัวละครหลากหลาย รู้ทั้งด้านฮ่องเต้ ท่านพ่อ อาจารย์ ท่านพี่ ศัตรู ครบถ้วน จัดมาอีกค่ะ
    #524
    0
  10. #521 Emmajung (@Emmajung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:18
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #521
    0
  11. #520 อ้นเฟอะฟะ (@aon5036) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:52
    รอตอนต่อไปน้าา
    #520
    0
  12. #519 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:32
    สนุกนี้ขนาดอดีตเมียแกล้งเป็นผีจะทดสอบยังใช้ดาบแทงมันน่าสับให้เละรอตอนต่อไปคร้า
    #519
    0
  13. #518 SunnyBovii (@SunnyBovii) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 17:38
    รอคร่าาา
    #518
    0
  14. #517 CFer (@CFer) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:37
    ความคิดแรกที่เห็นชื่อตอน
    โอไมวะโม่ชินเดรุ
    #517
    0
  15. #516 npmkn (@npmkn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:20
    ปักรออออ
    #516
    0
  16. #515 Bammyugyeom (@Bammyugyeom) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:09
    เอาให้มันตายไปเลยค่ะ เลวนักทั้งอดีตสามีกับน้องหวานเอ๋อ สนับสนุนเต็มที่
    #515
    0
  17. #514 cbcn (@cbcn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:56

    รอค่ะนะไรท์
    #514
    0