ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 504,277 Views

  • 1,340 Comments

  • 7,828 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    13,189

    Overall
    504,277

ตอนที่ 17 : ทดแทนพระคุณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1551 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

     “หนีไปท่านเมี่ยวจ้าน อ๊ากก! แกไม่อยากเสี่ยงที่จะทำร้ายนางแน่”
     “ฮาๆ! ข้าหรือที่กลัวกับเรื่องแค่นี้ นางก็แค่โจรชั้นต่ำ”
     เมี่ยวจ้านพยายามลุกขึ้น แต่ไม่สำเร็จร่างงามคลานไปยังคนทั้งสอง หนีก็คงมิสำเร็จอย่างแน่นอนนางต้องถ่วงเวลา เพื่อปกป้องมารดาผู้มิเคยรู้ว่ามีนางเป็นลูกที่แท้จริง วันนี้นางจะทำหน้าที่ของลูกมิให้เสียชาติเกิด หยางซานชินมิได้ใส่ใจร่างที่กำลังกระเสือกกระสนเข้ามาหาเขา แม้จะบาดเจ็บมิน้อยอยู่เช่นกัน แต่ด้วยตัวเขาผ่านศึกมามาก เรื่องแค่นี้มิอาจทำอันใดกับเขาได้ มือแกร่งค่อยๆยกชายหนุ่มขึ้นจนเท้ามิแตะพื้นแล้วในตอนนี้ เมี่ยวจ้านพาร่างที่บอบช้ำคลานให้เร็วขึ้นแม้มันไม่เป็นดั่งใจ แต่แส้ที่ตกอยู่ตรงหน้าถูกหญิงสาวคว้ามาไว้ในมือจนสำเร็จ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่งแต่ก็ทำได้เพียงแค่คุกเข่า ก่อนจะวาดแส้ออกไปสุดแรงที่มีอยู่ทั้งหมด รวบเข้าที่ข้อเท้าของหยางซานชินแล้วออกแรงกลิ้งตัวไปด้านหลัง เพื่อช่วยเสริมแรงดึงแม้จะไม่มากแต่ก็สามารถทำให้หยางซานชินเสียหลักโดยขาข้างที่ถูกแส้พันอยู่จำต้องคุกเข่าลงกระแทกพื้นดินอย่างแรง มือหนาซัดฝ่ามืออีกข้างเข้ากลางอกของ ชายหนุ่มพร้อมปล่อยมือที่บีบลำคอแกร่งออก ก่อนจะหันไปจับแส้ที่พันรอบข้อเท้าเอาไว้แล้วออกแรงดึง จนร่างบางกลิ้งหลุนๆเข้ามาอยู่แทบเท้าของหยางซานชิน แม่ทัพใหญ่ได้ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนยกเท้าวางไปบนอกของหญิงสาว มือนุ่มจับรวบข้อเท้าของอีกฝ่ายไว้แน่น ‘ข้ายอมตาย…หากแม่ของข้ารอดพ้นจากคนเช่นเจ้าหยางซานชิน’ รอยยิ้มงดงามปรากฏบนใบหน้าที่เขียวช้ำพร้อมดวงตาหงส์หลับลงช้าๆ นางคอยเฝ้ามองมารดาอยู่ห่างๆ วันนี้แค่ได้โอบกอดผู้ให้กำเนิดเพียงชั่วเวลาสั้นๆก็สุขใจมากแล้ว แม้นางจะเก่งกาจเพียงใดก็คือสตรีและประสบการณ์มิมากพอที่จะต่อการกับคนเจ้าเล่ห์เช่นชายผู้นี้ อ๊ะ!หยางซานชินกระตุกเท้าเล็กน้อยก่อนจะขบกรามแน่นเพิ่มแรงบดขยี้คนที่นอนอยู่ใต้ฝ่าเท้าเขาในตอนนี้ เข็มพิษที่ซ่อนในแหวนถูกใช้สำเร็จมือบางปล่อยให้ตกราบไปกับพื้นดิน อย่างพร้อมใจที่จะตายด้วยน้ำมือของคนที่เคยสั่งฆ่านางเมื่อครั้งแรกเกิด
      “แค่กๆ! ข้ามิเคยเป็นลูกท่านอยู่แล้วหยางซานชิน”
      ร่างสูงถึงกับชะงักแล้วก้มมองคนที่นอนหลับตาอยู่ใต้ฝ่าเท้าหนา เขาเห็นหน้านางไม่ชัดแต่มิอยากใส่ใจคำพูดที่ทิ่มแทงหัวใจยิ่งนัก เมื่อยี่สิบเจ็ดปีก่อนหมอตำแยบอกว่าจะนำเด็กไปจัดการฝัง ตอนที่เขามองผ่านๆนั้นเด็กคนน้อยแรกเกิดกำลังหายใจขาดห้วง เมื่อหมอตำแยที่ทำคลอดลูกของหลิวเจินเจินกลับมาแล้วบอกเพียงฝังเอาไว้ในป่า เขามิคิดสนใจที่จะไปค้นหา แล้วไยวันนี้จึงมีคำพูดเช่นนี้ออกมาจากปาก คนที่มาลักพาภรรยาของเขาไป
      “ฮาๆๆ!เพราะเช่นนี้สินะ เจ้าถึงเสี่ยงตายมาช่วยนาง อย่าห่วงเลยลูกข้าพ่อผู้แสนดีจะส่งแม่เจ้าตามไปอยู่เป็นเพื่อนในไม่ช้านี้”
      ฟิ้ว! ฉึก!ลูกธนูปักเข้าที่สีข้างขณะที่แม่ทัพหยางเอี้ยวตัวหันกลับมาตามเสียง อึ๊ก!ด้วยว่ามิได้ออกรบจึงมิได้สวมชุดเกราะ ร่างหนาเซถอยออกจากเมี่ยวจ้านไปมิมาก หญิงสาวพยายามพลิกตัวหวังหลบให้ห่างจาก หยางซานชินให้มากที่สุดแต่เหมือนจะช้าไป คมกระบี่ที่ต้องแสงจัดส่องประกายอยู่เหนือร่างงาม ฉึ๊ก!กระบี่เฉียดช่วงท้องของเมี่ยวจ้านไปเพียงเล็กน้อยด้วยนางกัดฟันพลิกตัวได้ทัน หยางซานชินหมายแทงซ้ำ เช้ง!กระบี่หักเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย แม่ทัพใหญ่เวลานี้ถูกล้อมด้วยชายปิดหน้าถึงสี่คน หนึ่งในนั้นเวลานี้ได้ถือมีดสั้นจ่ออยู่ที่ลำคอของเขา ก่อนจะกดลึกลงเรื่อยๆจนรู้สึกได้ถึงความเย็นที่ไหลอาบตามลำคอ เลือดที่ค่อยๆไหลซึมตามรอยกดของมีดจนเกิดแผลขึ้น
      “มิสมเป็นผู้ใหญ่เลยนะนายท่าน ถึงขนาดรังแกสตรีเช่นนี้ มิทราบว่ายังเป็นบุรุษอยู่หรือไม่”
     “เจ้าโจรป่าหากคิดสังหารข้า พวกเจ้าจะไม่มีแม้แต่ดินกลบหน้า”
     “ฮาๆ! ข้าใช้หินกลบหน้าข้าตอนตายได้ ว่าแต่ท่านเถอะอยากนอนให้หมาไนแทะเล่น หรืออีแร้งจิกกินดี เอ้า!ข้าให้โอกาสท่านวิ่งเอาให้สุดฝีเท้าเลยนะ”
     “กะ….แก”
     “หนึ่ง…สอง….ส..”
      หยางซานชินตัดสินใจวิ่งอย่างมิคิดชีวิต เขายังตายมิได้หากไร้อำนาจของเขาคอยปกป้องสองคนที่เขารักยิ่งชีพต้องมีอันตราย โม่หยวนฟางก้าวเข้าไปยืนมองร่างบางที่ตอนนี้ สิ้นสติไปเสียแล้วก่อนที่ชายหนุ่มจะ ย่อตัวลงอุ้มหญิงสาวขึ้นแนบอกแกร่ง เกือบไปแล้วหากมาช้ากว่านี้อีกเพียงนิดเดียว คนที่เขาอุ้มอยู่คงมิอาจมีลมหายใจต่อไปได้ 'อำมหิตนักคนสกุลหยาง พวกเจ้าจะต้องมิตายดีแน่ และข้าคือผู้ที่จะพิพากษาพวกเจ้าด้วยตัวของข้าเอง'
      “ชะ…ช่วยคน…ขะ…ของข้า…ดะ…ด้วย”
เสียงพูดแผ่วเบาขาดห้วงออกจากปากที่มีเลือดไหลซึม โม่หยวนฟางนับถือในความอดทนของสตรีผู้นี้ยิ่งนัก เขานึกว่านางหมดสติแท้ที่จริงนางมิสามารถประครองตนเอาไว้ได้ต่างหาก โม่หยวนฟางออกคำสั่งให้ทำตามที่หญิงสาวบอก และยังให้เก็บหลักฐานที่สามารถพบเห็นได้ชัดเจนเอาไปให้หมด ก่อนจะพากันตรงไปยังม้าที่ได้ผูกติดไว้กับกอหญ้าขนาดใหญ่ แล้วหายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว
เหตุผลที่เขายังไม่สังหารหยางซานชินนั้น เป็นเพราะเรื่องที่กำลังสืบหาอยู่จำต้องใช้คนผู้นี้เป็นตัวเชื่อม หากเขาตายย่อมต้องมาเริ่มนับหนึ่งเสียใหม่ ทำให้ชีวิตของฮ่องเต้และคนสกุลโม่ตกอยู่ในอันตรายเพิ่มมากขึ้น ‘หากคืนนี้เจ้าเกิดวิ่งไปจนตาย ก็มิเกี่ยวอันใดกับข้าหยางซานชิน’

บ้านหมอหญิงจูซือเหนียง

       หลายวันมานี้ทุกคนเอาแต่คอยจ้องมองโม่ไป๋หลานมิวางตา หลังจากพาพ่อแม่ของนางมาพบพร้อมด้วยชายรูปร่างหน้าตาขี้ริ้วในความคิดของหมิงจงเป่า เขาถูกพิษที่ไม่มียารักษากับหมาตัวหมีมาด้วย ใบหน้าของผู้เป็นอาจารย์บ่งบอกชัดเจนว่ามิชอบใจชายหนุ่ม ต่างกับคนอื่นๆที่รู้สึกกระอักกระอ่วนกับการรักษาที่หมอหญิงจูได้บอกแก่พวกเขา หลายวันก่อนตอนที่โม่ไป๋หลานกำลังลุกเดิน เพื่อให้ไม่เกิดอาการอ่อนแรงอยู่นั้น เสียงบ่นของอาจารย์หมาดๆดังเข้ามาก่อนตัวเสียอีก 

       เมื่อทุกคนได้พากันเข้ามาในตัวเรือน นางยังสับสนว่าผู้มาใหม่เป็นใครไยหรู่อี้ถึงได้ วิ่งไปคุกเข่าร้องไห้อยู่ต่อหน้าชายหญิงคู่นั้น เมื่อจับใจความได้จึงรู้ว่าทั้งสองคือบิดามารดาของโม่ไป๋หลาน หญิงสาวจึงได้ค่อยๆเผยตัวออกไปยืนเผชิญหน้าผู้เป็นพ่อและแม่ อ๋องเจ็ดและพระชายาถึงกับยืนนิ่งเสมือนถูกแช่แข็งไปอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่พระชายาจะวิ่งตรงเข้าสวมกอดธิดาเพียงคนเดียวด้วยความดีใจที่นางยังมีชีวิตอยู่

       จากนั้นก็ได้เกิดความชลมุนและโต้เถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ท่านอ๋องเจ็ดมิคิดฝืนใจบุตรสาวเรื่องการช่วย ถงเหยียนเจี๋ยในการสะกัดกั้นพิษเอาไว้พระชายามู่ตานเองก็มิกล้าตัดสินใจ ทางด้านหมิงจงเป่าค้านหัวชนฝาว่ามิยอมให้ลูกศิษย์ช่วยชายหนุ่ม โม่ไป๋หลานถามถึงสาเหตุที่เพื่อนพี่ชายถูกพิษร้าย เมื่อทุกอย่างกระจ่างแล้วคำตอบของนางคือ ‘ข้าจะช่วยเขา’ สำหรับหญิงสาวบุญคุณต้องทดแทน ต่อให้เฉือนคอนางทดแทนชายหนุ่มที่ช่วยบิดานางก็ยอม หากไม่มีร่างของโม่ไป๋หลานหลี่ถิงก็ตายไปแล้วจริงๆนั้นเอง
     “พวกท่านจะมองข้ากันอีกนานหรือไม่”
     “เจ้ามันมิรู้จักหลาบจำ จะช่วยเขาไปทำไมมิเห็นจะมีประโยชน์อันใด ฮึ!”
     “เจ้ามันใจแคบจงเป่า นางเป็นลูกที่ดีจึงได้ทดแทนคุณบิดา หากท่านอ๋องเป็นผู้ครอบครองไข่มุกโลกันต์ ข้าเชื่อว่าเขาก็ต้องช่วยคนเช่นกัน”
     “แล้วหากคนที่ถูกพิษเป็นสตรีสักสิบคน ท่านอ๋องมิต้องแต่งพวกนางมาเป็นสนมหมดหรืออย่างไรหะ! แล้วข้าถามหน่อยว่าพระชายาจะคิดเห็นเหมือนสตรีโง่งมเช่นเจ้าหรือไม่”
      “….”
      เมื่อเจอคำพูดนี้เข้าไป ทุกคนในห้องก็จำต้องเงียบเสียงลงในทันที การรักษาแม้มิได้มีสัมพันธ์อันใดกันทางกาย แต่การที่ชายหญิงจำต้องร่างกายไร้ซึ่งอาภรณ์ อยู่ร่วมห้องกันเป็นเวลาหลายชั่วยามต่อวันนั้น มันมิสมควรเป็นอย่างมาก พิษนี้จึงเรียกวิวาห์สลายเพราะไม่มีผู้ใดมียาแก้หรือรักษาได้ นอกจากจะได้ไอพิเศษจากหัวใจผู้ถือครองไข่มุกโลกันต์เท่านั้น ซึ่งหนึ่งพันปีจะมีคนผู้นั้นถือกำเนิดสักคน แล้วอะไรมันจะประจวบเหมาะกับการที่ชายหนุ่มผู้นี้ถูกพิษมา แล้วศิษย์ของเขาต้องเป็นผู้รักษากันด้วยเล่า 

       คราแรกที่ถงเหยียนเจี๋ยรู้เรื่องการรักษา เขาคิดจะปลิดชีพของตนเองเพื่อมิต้องทำให้หญิงสาวเสื่อมเสีย ด้วยว่าหญิงสาวพึ่งได้หย่าขาดสามีอีกด้วย ซึ่งมันทำให้เขาคิดว่ามันมากเกินไปกับความช่วยเหลือในครั้งนี้ ยิ่งการที่จะต้องอยู่ร่วมห้องกับเขาเพียงลำพังมันมิสมควร กลับเป็นโม่ไป๋หลานที่บังคับให้เขาได้รับการรักษา เขาถูกจูซือเหนียงสะกัดจุดทำได้เพียงนั่งหลับตา ตลอดหลายชั่วยามเพื่อจะได้มิต้องมองร่างกายของคนที่อยู่ตรงหน้า

       ไป๋หลานนางต้องถูกทะลวงจุดชีพจรทั้งหมดในร่างกายภายในเวลาที่จำกัด โดยตลอดเวลาที่ต้องนั่งอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มนั้น ด้านนอกจะเป็นหมิงจงเป่าคอยอ่านตำราชีพจรให้แก่ศิษย์ ที่นั่งอยู่ด้านในฟังพร้อมสอนการปฏิบัติตน มันเป็นการสอนแบบเร่งรัดเพื่อต่อลมหายใจของชายหนุ่ม
      สำหรับไป๋หลานแล้วนางคิดแบบคนอีกโลกหนึ่ง คือการที่ร่างกายเปล่าเปลือยนั้นถือว่าไม่เหมาะสมและตอนเป็นหลี่ถิงนางก็ไม่นิยมทำเช่นนั้น แต่ด้วยอาชีพทำให้เกิดความเคยชินเสียมากกว่า อีกอย่างก็บอกชัดเจนว่าไม่ได้มีอะไรกัน เหมือนในหนังหรือละครที่จะปลดปล่อยพลัง แก้พิษต้องร่วมรักกันถึงจะสำเร็จ นี้คือความเป็นจริงแค่นั่งทำสมาธิโดยไร้อาภรณ์ติดกาย แต่ใช่จะไม่ปิดบังเลยก็มิใช่ เพียงแต่เอี้ยมมันตัวนิดเดียวบางด้วย กางเกงซับในก็บางมากจนแทบมิปิดบังอะไรได้เลย ส่วนฝ่ายชายสวมเพียงกางเกงชั้นในเช่นกัน นั่งก็มิใช่แนบชิดขนาดลมหายใจสัมผัสกันสักหน่อย แล้วแบบนี้จะปล่อยให้คนดีๆผู้หนึ่งต้องตายไปหรือ หากถามนางว่าในอนาคตมีคนถูกพิษนี้มาอีกแล้วเป็นบุรุษนางจะช่วยหรือไม่ คำตอบคือไม่อย่างแน่นอน เพราะคนเหล่านั้นมิได้ยอมสละชีวิตตนเพื่อครอบครัวของนาง ‘พึ่งหย่าข้าก็ต้องแต่งงานโดยตกกระไดพลอยโจนหรือนี้’
      เพื่อรักษาเกียรติของโม่ไป๋หลาน จูซือเหนียงจึงได้เสนอให้ทั้งคู่ ยกน้ำชาเป็นสามีภรรยากันโดยมีพยายานคือพ่อแม่ของฝ่ายหญิงส่วน นางและศิษย์พี่เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายชาย แน่นอนเป็นว่าถงเหยียนเจี๋ยมิปฏิเสธอันใด และเขาก็แจ้งความจำนงชัดเจนว่าจะมิข่มเหงน้ำใจหญิงสาว หากวันใดนางพบคนที่รักนางจริงๆแล้วนั้นเขายินดีที่จะให้นางเป็นอิสระ และชื่อใหม่ของไป๋หลานคือโม่ฟางเล่อลูกสาวบุญธรรมในอ๋องเจ็ดและพระชายา พวกเขาจะซ่อนนางเอาไว้จนกว่าจะฝึกวิชาสำเร็จ อ๋องเจ็ดประกาศชัดว่าต่อจากนี้จะมิให้ลูกห่างตัวไปไกลอีกแล้ว ครอบครัวใหญ่เริ่มอลเวงเมื่อต้องรับมือกับหมิงจงเป่าที่ หาทางให้ชายหนุ่มกลายเป็นลูกชายของตนกับจูซือเหนียง ผู้ใดบ้างจะดูมิออกว่าหมิงจงเป่ารักหมอหญิงผู้เป็นศิษย์น้อง จะมีเพียงจูซือเหนียงที่คิดว่าเป็นเพราะจิตบางส่วนที่หายไปทำให้ชายผู้นี้ขาดนางมิได้ก็เท่านั้นเอง ซึ่งค้านกับสายตาของคนรอบข้างนัก


..................
มาแล้วคร้าเวลาเดิมคร้า วันนี้น้องเมี่ยวจ้านอาการย่ำแย่ ส่วนน้องไป๋หลานก็ต้องรักษาพี่เจี๋ย อ๊ะๆอย่าพึ่งเทไรท์น่า สำหรับตอนนี้มันคือจุดเริ่มต้นของหลายๆคนในเรื่อง อย่าคิดว่าน้องไป๋จะต้องตัวติดพี่เจี๋ยนะคร้า  อาจดูน้องไป๋จะง่ายแต่ไม่ใช่เลยค่ะ เหตุผลจะค่อยบอกในตอนต่อๆไปนะคะว่าทำไม จูซือเหนียงต้องให้แต่งทั้งที่ไป๋หลานเคยมีสามีมาแล้ว และทำไมไป๋หลานถึงยอมแต่งงานแล้วช่วยพี่เจี๋ย พวกเขาจะต้องมีเหตุการณ์ที่....อุ๊บอิ๊บคร้า ไม่นานคร้าอดใจอีกนิด ตอนนี้ไรท์ของราตรีสวัสดิ์ก่อนนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจคร้า และคำผิดคำตกขออภัยด้วยคร้า รีไรท์ทีเดียวเลยคร้า (อืดไปบ้างขออภัยด้วยค่ะ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.551K ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #1093 bewweii (@bewweii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    เเม่นางเอกค่าตัวเจ้าช่างเเสนเเพง
    #1093
    0
  2. #1027 Amarry (@Amarry) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:45
    ทำไมเอ็นดูลุงเป่าล่ะ 55555

    คำว่า 'มิ' เยอะมากเว่อออ บางอย่างควรใช้คำว่า 'ไม่' จะเหมาะสมกว่า เวลาอ่านต้องอ่าน 'ไม่' แทน 'มิ' ในบางประโยค เพื่อให้ลื่นไหล
    #1027
    0
  3. #926 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 10:52
    อยากให้ถิงถิงเก่งไวๆจัง
    #926
    0
  4. #830 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 09:36
    รู้แล้วสนมหลิวกับแม่ทัพใหญ่เป็นผัวเมียกันมีลูกชายแล้วเอามาเปลี่ยนให้ฮูหยินเอกเลี้ยง
    #830
    0
  5. #825 Mind_Queen (@Mind_Queen) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:08
    เอาจริงฆ่าล้างตระกูลคือจบอ่ะ แต่ก็นะมันก็ต้องแกะปมก่อน
    #825
    0
  6. #824 Mind_Queen (@Mind_Queen) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:07
    โอ้ยยยยน ฆ่าให้ตายๆไปเหอะ รำคาญตัวร้ายจะเก่งกว่าฝ่ายดีไปหมดละ
    #824
    0
  7. #798 Tita789 (@Tita789) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 16:48
    เชียร์ท่านอาจารย์เอาหมอหฐิงมาเป็นเมียให้ได้น่ะ
    #798
    0
  8. #785 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 07:20
    อลเวงวุ่นวายกันไปหมด
    #785
    0
  9. #645 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 11:39

    วุ่นวายจริงๆ เบยยย ผูกกันไปหมด ฮ่าๆๆๆ

    #645
    0
  10. #452 puk3005 (@puk3005) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 05:39
    มาไวๆค่าค้างงงงงง
    #452
    0
  11. #451 Kadkhong23 (@Kadkhong23) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:05
    สนุกดีค่ะ รอติดตาม
    #451
    0
  12. #448 4444jjjj (@4444jjjj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 19:57
    สนุกมากค่ะ
    #448
    0
  13. #447 rinriko (@rinriko) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 15:42
    ขอบคุณ
    #447
    0
  14. #446 S. MDJB. (@jidtip) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 12:48
    กรี๊ดดดด น้องไป๋กับพี่เจี๋ยยย เรือนี้คือวินแล้วววว

    หวังว่าพี่โม่จะไม่มาตีกับพี่เจี๋ยเพราะหวงน้องนะ😂 ช่วยน้องเมี่ยวด้วยยย น้องใจเด็ดมาก
    #446
    0
  15. #445 Kitty988 (@Kitty988) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 01:06
    สนุกมากๆเลยคะ
    #445
    0
  16. #444 Treerainbow (@treerainbow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 01:06

    สนุกจ้า รออ่านยุนะคะ

    #444
    0
  17. #443 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 22:38
    รอออออ ค่า
    #443
    0
  18. #442 minnielove444 (@minnielove444) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 22:23
    รีบๆน่ะไรท์รออ่านยุ
    #442
    0
  19. #441 sereensereen (@sereensereen) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:41
    รออออออ
    #441
    0
  20. #440 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 20:07

    ขอบคุณค่ะ

    #440
    0
  21. #438 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 16:58
    รอจ้าาาา
    #438
    0
  22. #437 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 14:51

    ตื่นเต้นอ่ะ


    #437
    0
  23. #436 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 14:09
    อยากอ่านต่ออยากรู้ด้วย
    #436
    0
  24. #433 อ้นเฟอะฟะ (@aon5036) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 10:32

    รออน้าาา

    #433
    0
  25. #432 manimontra (@manimontra) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 10:31
    โอ้ สงสารน้องเมี่ยว หวังว่าจะนางจะรอดนะคะ
    #432
    0