ภรรยาข้าเจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 392,498 Views

  • 1,122 Comments

  • 7,428 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    107,751

    Overall
    392,498

ตอนที่ 14 : ส่งมอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1196 ครั้ง
    26 ม.ค. 62

  ศาลากลางอุทยานวังหลวง 

  “อย่านิ่งหลานรัก หรือจะล้มกระดานแล้วเริ่มใหม่กันดีละ หึๆ!”

     โม่หยวนฟางลอบยิ้มอยู่ในใจ ช่องว่างเล็กๆที่เขารอโอกาสชนะ ยังพอมีอยู่เพียงแต่เขามิอยากรีบจบเกมเร็วนัก คนที่นั่งอยู่ด้านข้างฮ่องเต้เริ่มกระสับกระส่ายเล็กน้อย ยิ้มเหมือนจะฝืนเต็มทน สองลุงหลานลอบยิ้มให้แก่
     “พระสนมหลิวเจ้าควรกลับไปได้แล้ว ข้ามิค่อยมีสมาธิหากมีผู้อื่นอยู่ด้วย”
     “เพคะ เช่นนั้นหม่อมฉันทูลลาเพคะฝ่าบาท ท่านอ๋องน้อย”
     “ลาก่อนพระสนมหลิว”
     โม่หยวนฟางได้ลุกขึ้นคำนับกล่าวอำลาพระสนมในองค์ฮ่องเต้ ก่อนจะนั่งลงเช่นเดิมและทำการรุกฆาตเสด็จลุงของเขาในทันที
      “ฮาๆ!สมแล้วที่เป็นเจ้าหยวนฟาง มีความอดทนเป็นเลิศเพื่อรอเอาชนะข้าจนได้”
      “เสด็จลุงชมเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ หลานทำเพียงพลิกโอกาสเท่านั้นเอง”
     “ดีๆนี่รางวัลของเจ้า”
      ฮ่องเต้โม่เหยียนเฉาวางกล่องเล็กๆขนาดเท่าฝ่ามือลงบนโต๊ะ แล้วเลื่อนไปให้พระนัดดา โม่หยวนฟางยิ้มรับในทีก่อนจะรับมาแล้วเก็บไว้ในอกเสื้อ ไม่มีใครสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติได้ หลายคนสงสัยว่าไยถึงยังพากันหัวเราะได้อีกทั้งที่ครอบครัวพึ่งสูญเสียสมาชิกไปแท้ๆ สายตาดุจจิ้งจอกของสนมงามที่น่าจะกลับตำหนักไปแล้ว แต่ยังคงวนเวียนเก็บดอกไม้อยู่ครู่ใหญ่ เมื่อไม่เห็นความผิดปกติของฮ่องเต้และแขกผู้มาเยือนจึงได้หมุนกายออกไป แล้วตรงกลับยังตำหนักของตน บุรุษต่างวัยทำได้เพียงมองตากัน แล้วพูดคุยดื่มด่ำในรสสุราชั้นเลิศ จนเวลาบ่ายคล้อยชายหนุ่มจึงขอกลับจวนที่พัก
      “เสด็จลุงหยวนฟางต้องขอทูลลาพ่ะย่ะค่ะ ท่านพ่อกับท่านแม่คงใกล้จะมาถึงประตูเมืองแล้ว กระหม่อมต้องรีบกลับไปรอรับพ่ะย่ะค่ะ”
      “อืมไปเถอะเดินทางปลอดภัยหยวนฟาง ข้าเชื่อว่าหมากตานี้เจ้าจะพลิกกลับมาชนะได้ แล้วข้าจะไปหาเขาเอง”
      ไม่มีใครเข้าใจความในของคำพูด มีเพียงคนที่พูดและตอบรับเท่านั้น ที่รู้ทุกอย่างเป็นอย่างดี ศึกนี้มิใช่จะประมาทได้ความอดทนเท่านั้นถึงจะกำชัยไว้ในมือ การที่ลงเขามาใช่ว่าไม่มีสาเหตุซะทีเดียว และเรื่องนี้มีส่วนทำให้สกุลโม่ต้องบอบช้ำจากการสูญเสียท่านหญิงอันเป็นที่รักไป ชายหนุ่มทำความเคารพโอรสสวรรค์แล้วจากมาด้วยจิตใจที่เด็ดเดี่ยว การเดินทางไกลในครั้งนี้เขาจะทำให้พวกนั้นได้กระจ่างใจ ในสิ่งที่คนเหล่านั้นคิดว่าสกุลโม่นั้นโง่เขลา ไร้สามารถ ‘ไม่นานหยางซานหลางเจ้าจะได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของข้า’

ยามค่ำคืน ณ จวนแม่ทัพหยาง
      หลิวเจินเจินเอนกายลงข้างสามีมาได้กว่าสามชั่วยามแล้ว เมื่อมั่นใจว่าเขาหลับสนิทจึงได้ลุกขึ้น เพื่อจัดการบางอย่างที่ค้างคาใจนางมานาน และเริ่มแน่ชัดเมื่อสะใภ้รักได้ตายไป ความมั่นใจของนางดูเหมือนจะมีมากขึ้นกว่าเดิมยิ่งนัก ด้วยตอนนี้ไม่มีโม่ไป๋หลานให้นางห่วงใยอีกแล้ว สองเท้าบอบบางค่อยๆหย่อยนลงจากเตียง ก่อนจะลุกเดินไปหยิบชุดคลุมตัวยาว เพื่อออกไปยังด้านนอกห้องนอน สตรีวัยกลางคนค่อยๆเปิดแง้มประตูก่อนจะแทรกตัวออกไปอย่างแผ่วเบา
     เพื่อมิให้คนที่หลับอยู่ตื่นขึ้นมา แน่นอนแม่ทัพใหญ่เช่นสามีนางย่อมมิใช่ธรรมดา แต่ใช่จะเหนือกว่ายาที่นางให้เพื่อเป็นการป้องกัน เขาตื่นก่อนที่ตนจะกลับมา ร่างบางเดินไปยังส่วนที่เป็นห้องครัว แสร้งออกมาทำน้ำแกงไว้ให้สามียามเช้าเพื่อตบตาบ่าวไพร่ของจวน แต่ใครหารู้ไม่ว่านางเก็บหลักฐานบางอย่างเอาไว้เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจ ในจวนนี้หูตานั้นมีมากมายนางจำต้องระวังตัวทุกฝีก้าว แต่คนของนางที่นำมาจากจวนของบิดาก็ถูกจับตามองเช่นกัน ยิ่งเวลานี้แม่ทัพหลิวฟงบิดาของนางได้เกษียรอายุไปอยู่คฤหาสน์กลางหุบเขายังเมืองเจียงไห่ ทำให้อำนาจของตัวนางดูจะลดน้อยลงมากในจวนแห่งนี้ แม้จะเป็นภรรยาเอกและหนึ่งเดียว แต่จิตใจของสามีนั้นนางรู้ดีกว่าผู้ใดว่าเขารู้สึกเช่นไรต่อนาง แม้จะมอบบุตรชายให้แก่เขาแต่ก็ไรความหมายในหัวใจ ยิ่งตอนนี้หยางซานหลางก็ทำตัวเฉกเช่นผู้เป็นพ่อ นางยิ่งชอกซ้ำใจจนเกินจะบรรยาย
     เตาถูกจุดและเครื่องทำน้ำแกงถูกนำออกมาจัดการ ทุกอย่างได้นำลงไปเคี่ยวในหม้อ โดยที่เวลานี้หลิวเจินเจินได้แอบนั่งดูหลักฐานที่คนของตนได้นำมาซ่อนเอาไว้ให้นาง สิ่งที่เห็นแม้เพียงบางส่วน แต่มันทำให้ใบหน้างามซีดเผือดจนไร้สีเลือด คนเช่นนางแม้ตายก็ไม่คิดทำลายแผ่นดินเกิด มิเคยคิดมักใหญ่ใฝ่สูง เสียงคนเดินมายังห้องครัวทำให้ฮูหยินหลิวรีบเก็บทุกอย่างเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว แล้วแสร้งนั่งสับผงกทำเหมือนนางตั้งใจเคี่ยวน้ำแกงให้สามีอยู่ แล้วเผลอหลับไปโดยมิรู้ตัว
      หยางซานชินก้าวเข้าไปยังห้องครัว ใบหน้าดุดันมองไปยังมุมห้องด้านที่มีเตาอยู่ แม่ทัพใหญ่ถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าของภรรยาอย่างเงียบเชียบ เขาแน่ใจว่านางต้องรับรู้ถึงการมาของเขา เป็นเพราะหัวหน้าพ่อบ้านที่เดินเสียงดัง โดยอ้างว่าเจ็บขาจึงทำให้มิสามารถเดิน ได้อย่างเงียบเชียบเช่นทุกๆคืน แต่ก็มิอาจต่อว่าได้เพราะอีกฝ่ายล้มป่วยมาหลายวันนับตั้งแต่เกิดเพลิงไหม้ พอลุกขึ้นได้ก็เกิดล้มจนขาบาดเจ็บ แต่ก็ออกตรวจตาเวรยามในเวลาค่ำคืนอย่างดีมิยอมหยุดพัก ด้วยไม่อยากให้เกิดเหตุการซ้ำรอยเช่นครั้งก่อนอีก เขาจึงไม่คิดห้ามปรามอีกฝ่าย
      “ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่น้องหญิง”
      เสียงทรงอำนาจกล่าวกับภรรยา ความห่างเหินของคนทั้งคู่เริ่มฉายชัดขึ้นทุกเวลา หลิวเจินเจินขยับเปลือกตาเบาๆก่อนจะลืมขึ้น ดวงตาดุจพญาหงส์เหลือบขึ้นมองสามีที่ยืนเอามือไพล่หลัง ก้มลงมองนางด้วยสายตามีคำถาม
      “ท่านพี่ลุกมาทำไมเจ้าคะ นี่ยังมิสว่างเลยท่านควรนอนพักผ่อนให้มากๆ”
      “หึๆ!แล้วเจ้าล่ะไยมิหลับนอน ลุกออกทำอะไรดึกดื่น”
      “ท่านพี่ข้าเป็นสตรี เมื่อเห็นสามีเหน็ดเหนื่อยจากการงาน ย่อมต้องปรนนิบัติมิใช่หรือเจ้าคะ ข้าจึงมาต้มน้ำแกงปลาจีให้แก่ท่านอย่างไรละเจ้าคะ”
      ยังดีที่บิดานางส่งปลาจีหมักเกลือมาให้จากเจียงไห่ จึงได้นำมาเป็นข้ออ้างในการลอบออกจากห้องมาในครั้งนี้ สายตาของประมุขของบ้านกวาดตามองไปจนทั่วห้องครัว ก่อนจะหันกลับมายังภรรยาของตนที่ตอนนี้ได้ลุกขึ้นยืนแล้ว
     “เช่นนั้นก็ให้บ่าวไพร่ดูแลต่อเถอะ เจ้าควรกลับไปนอนได้แล้ว ข้าจะไปห้องหนังสือสักหน่อย”
     “เจ้าค่ะ ขอเวลาสั่งงานสักครู่แล้วข้าจะรีบกลับห้องนะเจ้าคะ”
     “ข้าจะรออยู่ด้านนอกก็แล้วกัน เร็วเข้าล่ะ”
     หลิวเจินเจินพยักหน้าให้แก่สามี ก่อนจะหันไปสั่งงานกับหัวหน้าพ่อบ้าน โดยการกำชับเรื่องส่วนประกอบที่ต้องใส่หลังสุด เมื่อน้ำแกงได้ที่ชิมแล้วกลมกล่อมค่อยนำปลาจีที่นางได้ล้างเกลือออกไปแล้ว ลงหม้อแล้วมิต้องคนมิเช่นนั้นจะทำให้คาวได้
      “อย่าลืมล่ะลุงเกา หากเสร็จแล้วเจ้าจงนำน้ำแกงไปมอบให้แก่ท่านอ๋องน้อยด้วย ถือเป็นการดูแลเขาทดแทนไป๋หลานเข้าใจหรือไม่”
      แม่ทัพหยางซานชินที่คอยแอบฟังการสนทนามาตลอด รู้สึกเพียงไม่พอใจที่ภรรยาเอาแต่ห่วงใย พี่ชายอดีตสะใภ้และนึกถึงแต่คนที่ตายไปแล้ว ตอนนี้เขายังไม่อยากทำอะไรผู้คนหันมาจับตามอง จึงทำเพียงตามใจภรรยาไปก่อน เมื่อนายหญิงของบ้านก้าวออกไปแล้ว
      ลุงเกาได้เดินเข้าไปดูหม้อน้ำแกง ที่กำลังเดือดปุดๆ!ก่อนจะทำตามที่ฮูหยินได้แนะนำเอาไว้ เมื่อชิมแล้วว่าสมุนไพรและเครื่องแกงหลอมรวมกันออกมา มีรสชาตอร่อยกลมกล่อมขั้นตอนสุดท้ายก็คือนำปลาที่อยู่ในชามที่ปิดฝาเอาไว้อย่างดีออก มาหย่อนลงในหม้อแล้วคอยตักฟองสีขาวๆออกจนหมด เมื่อเนื้อปลาจีสุกจึงได้ปิดฝานำลงจากเตา ทุกขั้นตอนใช้เวลานานพอสมควร เพื่อรอให้น้ำแกงได้ที่จะเร็วสุดคือเมื่อใส่เนื้อปลาสุกพอให้ละลายในปากเท่านั้นก็เป็นอันเสร็จสิ้นแล้ว
      ตะกร้าถูกนำออกมาพร้อมหม้อน้ำแกงที่ถูกแบ่งออกเพื่อนำไปยังจวนรับรอง ที่ท่านอ๋องน้อยโม่หยางฟางพำนักอยู่ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมอย่างดีในเวลาใกล้รุ่งสาง หัวหน้าพ่อบ้านจึงได้ออกจากจวนในทันที ด้วยเท้าที่เจ็บทำให้การเดินของชายวัยกลางคนช้าอยู่พอสมควร หากคิดอีกแง้คือการถ่วงเวลานั้นเอง
       ก่อนออกมาเขาได้กลับไปที่ห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่แท้ที่จริงแล้วคือกลับไปเพื่อจัดเตรียมสิ่งของสำคัญและมีค่า เพื่อติดตัวออกมาเท่านั้นเอง คำสั่งลับของนายหญิงของบ้านทำให้เขากังวลในความปลอดภัยของนางอยู่มิน้อย หากเวลานี้ไม่มีคนติดตามเขาอยู่ ป่านนี้คงถึงจวนรับรองนานแล้ว ‘ฮูหยินท่านมิห่วงตนเองบ้างเลยหรืออย่างไร’ ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยามจึงมาถึงหน้าจวน ลุงเกาเคาะประตูอยู่ไม่นานก็ถูกเปิดออกโดยทหารองครักษ์ของวังหลวงที่ถูกส่งมาคุ้มกันท่านอ๋องน้อย เมื่อประตูปิดลงขาที่เคยเจ็บกลับหายเป็นปลิดทิ้ง ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องหนังสือที่ผู้เป็นนายพำนักอยู่ตามที่องครักษ์รายงาน ก๊อก!ๆ โม่หยวนฟางที่ยังมิอาจข่มตาหลับมาทั้งคืนเงยหน้าขึ้นมองไปทางประตู
      “เข้ามา”
      “หม่อมฉันเกาจูถวายบังคมท่านอ๋องน้อย”
      “จะพิธีรีตองอันใดกัน หากไม่ได้อยู่นอกจวนหรือต่อหน้าพระพักต์ มิจำเป็นต้องใช้คำราชาศัพท์กับข้า ท่านมาก็ดีแล้วลุงเกา”
      “เกิดสิ่งใดขึ้นหรือขอรับท่านอ๋อง”
      เมื่อได้รับอนุญาตให้พูดได้ตามปกติธรรมดา ชายวัยกลางคนจึงได้ผ่อนคลายตนเองลงเช่นเดิมแล้ว เขาเองก็มีเรื่องร้อนใจมิใช่น้อย แต่ดูจากสภาพของเจ้านายน่าจะมีเรื่องมากกว่าเขาเสียอีก เกาจูเคยคิดจะรับโทษตายที่บกพร่องต่อหน้าที่ๆดูแลท่านหญิงมิได้ แต่คำตอบของเจ้านายบอกเพียงว่าก็ตัวเขามาอยู่ที่จวนแห่งนี้ แล้วจะทำเช่นไรได้เมื่อเรื่องเกิดอยู่อีกจวนเล่า
      “ท่านพ่อท่านแม่และเจี๋ยหายไป”
      “ว่าอย่างไรนะขอรับ”
     “ท่านฟังไม่ผิดหรอกพวกเขาหายไป แต่มอบสิ่งนี้มาให้ข้า”
      เกาจูก้าวเข้าไปรับสิ่งที่ถูกยื่นมาให้ ด้วยมืออันสั่นเทาเขากลัวเหตุการณ์เลวร้าย จะเกิดขึ้นอีกยิ่งตอนนี้สิ่งที่ฮูหยินหยางได้ให้เขานำมามอบแก่ท่านอ๋องน้อยนั้น มันสำคัญจนอาจเป็นเหตุให้คนที่ขโมยออกมาให้แก่เขาถึงตายได้เช่นกัน แม้การที่เขาส่งเสียงเพื่อให้นางรู้ตัว จะทำให้รอดพ้นจากสายตาของแม่ทัพหยางมาได้ แต่มิใช่ตลอดไปอย่างไรเสียสักวันต้องถูกจับได้อย่างแน่นอน ด้วยวิชายุทธ์ของท่านแม่ทัพใหญ่มิใช่ธรรมดา ต่อให้ฮูหยินหยางเก่งเพียงใดนางก็อาจพ่ายให้แก่สามีของตนเองได้ เกาจูคลี่กระดาษแผ่นเท่าฝ่ามือออกอ่าน ก่อนจะเงยหน้ามองอ๋องน้อยสลับกับกระดาษในมือ
...........................
     สวัสดีคร้าเวลาเดิมอีกแล้ว ไรท์เกือบถอดใจว่าจะลงตอนตื่น แต่กลัวสายมากไปเลยเอาขนมใส่ปากเพื่อให้ตาสว่างขึ้น จะลงให้ตามเวลาปกติคร้า คำผิดคำตกอาจเยอะเพราะรอบนี้ตอนก๊อปมาจากเวิดมาลงในเวปลืมตรวจแหะๆ สภาวะง่วงเข้าครอบงำ อาจยังไม่ทันแก้ปมมากนะคะ ตอนนี้แงะๆปมออกบ้างแล้วตอนต่อไปอุ๊บอิ๊บหุๆ ถ้าอืดไปบ้างต้องขออภัยจริงๆค่ะ ครั้งแรกกะให้ลงที่คลายปมก่อนแต่ตามันลืมยากแล้วเลยเอาตรงที่ปมกำลังจะคลายนะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.196K ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #1086 Fx-yory?ng Snick?t (@yoryng) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:51
    อ่านมารวดเดียวถึงตอนนี้ สนุกมากค่ะ ขอบคุณนะคะไรท์ :)
    #1086
    0
  2. #1006 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:40

    สนุกมากค่ะ
    #1006
    0
  3. #793 Tita789 (@Tita789) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 14:17
    สนุกมากเรื่องยังไม่ซ้ำกับคนอื่นค่ะ
    #793
    1
    • #793-1 แมคโมเลีย (@nicedear) (จากตอนที่ 14)
      18 มกราคม 2562 / 14:25
      ที่ว่าก๊อปมาไรท์หมายถึงเอาจากเวิดมาใส่ในเวปน่ะค่ะ ไม่ได้ตรวจด้วยว่าง่วงจัดคร้า
      #793-1
  4. #489 meelee2 (@meelee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:43
    ขอบคุณค่ะ
    #489
    0
  5. #354 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 03:42
    ค้างอีกแล้วอ่ะ
    #354
    0
  6. #353 minnielove444 (@minnielove444) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 00:55
    รออออค่าบ
    #353
    0
  7. #352 Rose2521 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 22:16

    ตัวหนังสือเล็กมาก

    #352
    0
  8. #350 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:50
    เป็นเรื่องแรกๆที่อ่านเจอนะเนี่ยพวกแม่ทัพใฝ่สุงแท้
    #350
    0
  9. #349 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:49
    ไม่อยากให้แม่ผัวเก่าตายเลยนางดีมาก
    #349
    0
  10. #345 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 17:03
    สงสารฮูหยิน คงจะเจ็บปวดใจมาก แต่ยอมเฉือนหัวใจตัวเองเพื่อบ้านเมือง น่านับถือมากๆๆๆ
    #345
    0
  11. วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 15:39

    2 พ่อลูก ชั่วช้ายิ่งนัก รออดีตสะใภ้มาจัดการก็แล้วกันนะ
    #344
    0
  12. #343 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 12:39
    รอค่ะ อยากอ่านอีก
    #343
    0
  13. #342 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 11:43
    ขอให้ฮูหยินอย่าเป็นอะไรให้ท่านอ่องน้อยช่วยให้กลับไปอยู่กับอดีตแม่ทัพผู้เป็นพ่ออย่าให้ผัวชั่วทำอะไรนางได้เลย
    #342
    0
  14. #341 Lis33 (@Lis33) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 10:11
    แม่อย่าตายนะ หาสามีใหม่ให้เเม่ทีเศร้าา
    #341
    0
  15. #340 nungningkaa (@nungningkaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:29
    รออ่านไรท์อัพเยอะๆนะค่ะสนุกมากลุ้นตลอด5555
    #340
    0
  16. #339 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 06:38
    สนุกค่ะ รอนางเอกเทพทรูมาเอาคืนค่ะ
    #339
    0
  17. #338 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 06:20
    ไรท์รีดยอมใจแม่อดีตสามีอ่านางคนจริงยึดความถูกต้องไม่ทรยศแผ่นดินแม้อาจต้องอยู่คนละฝั่งกับลูกผัวนางยอมแลก..กลัวใจสมมีนางจะฆ่านางทิ้งเพราะลูกชายไม่ได้รักสนใจแม่เท่าไร..ขออย่าให้ทุกคนฝั่งนสงเอกตายเจ็บได้สาหัสได้อย่ามีใครตาย55555สนุกมากขึ้นทุกๆตอน
    #338
    0
  18. #337 ติดตามผลงาน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 06:18

    แม่ทัพ เมียมาร พ่อ เป็นกบฏ เมื่อไรนางเอกจะเก่งตื่นมาฝึกวิชา อิน้องแรดชั่วมันจบวิชามาร ชกหลัวชั่วไปกินใต้น้ำนานแล้ว รอชมความหายนะอิน้องมาร

    #337
    0
  19. #336 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 06:15
    ท่านแม่อดีตผัวคือถูกหลอกเช่นกัน ตระกูลหยางคือชั่วตามสายเลือดจริงๆ
    #336
    0
  20. #335 นาน่านะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 05:27

    อะไรก็โอเค แต่ติดที่ตัวหนังสือมันเล็กมาก ๆ ต้องขยายขนาดอ่าน มันก็เกินหน้ามือถือ...ปวดตาตอนเลื่อนไปมา

    #335
    0
  21. #334 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 05:22
    Here's wishing you all the joys of the season.

    Wish you and your family a Merry Christmas !

    ว่าแต่ไรท์ทิ้งให้ค้างอีกแล้วน๊าาาา
    #334
    0