คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] ҹ #ѹ͹ [SF] หวาน #ฮันวอน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ก.ย. 58 / 14:37



หวาน

Hanhae X Jaewon

 

 




จองฮันเฮติดหวาน

 

 

                ตั้งแต่เด็กๆฮันเฮมีความชื่นชอบของหวานทุกชนิด ในทุกวันจะต้องได้ทานขนมหวาน น้ำหวาน หรือของหวานอะไรก็ได้ก่อนไปโรงเรียนและก่อนเข้านอน ด้วยนิสัย(ไม่ดี)แบบนี้เลยทำให้ช่วงหนึ่งของชีวิตเขามีรูปร่างที่ใหญ่โตเกินกว่าคนในรุ่นราวคราวเดียวกัน

 

แต่วันนึงชีวิตมันก็ต้องมีจุดเปลี่ยนกันบ้างเป็นธรรมดา

และจุดเปลี่ยนนั้นเกิดตอนเขาอายุยี่สิบ

.

 

.

 

 

“ถ้ามึงมาที่นี่เพื่อฟังเพลงแล้วกินโค้กเฉยๆแบบนี้ ก็กลับไปเลยไป”  เสียงหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของเขาดังขึ้นพร้อมเอาแก้วเบียร์ในมือมาเขี่ยแก้วโค้กของเขาจนเกือบจะหก

 

“อ่าว แล้วในคลับนี่กินโค้กไม่ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ก็เห็นมีขาย” ฮันเฮถามพลางเลิกคิ้วกวน

 

“ขายให้มึงคนเดียวแหละไอ้ห่-า นี่อายุยี่สิบละนะ โตจนเข้าคลับได้เองแล้วยังติดหวานไม่เลิกอีก”

 

“ทำไมต้องเลิกวะ ก็อร่อย” 

 

“อ่ะ งั้นมึงลองนี่...”   แก้วเบียร์ที่มีเบียร์ยี่ห้ออะไรไม่รู้เติมเต็มอยู่ถูกส่งมาตรงหน้าเขา ฮันเฮวางแก้วโค้กในมือลงแล้วเอื้อมมือไปรับเอาเบียร์แก้วเย็นนั้นมา ฟองเบียร์นุ่มที่ปริ่มๆอยู่ตรงขอบแก้วมันอาจจะทำให้ใครหลายคนที่ชื่นชอบเครื่องดื่มชนิดนี้ต้องกลืนน้ำลาย

 

 

แต่สำหรับฮันเฮแล้วไม่ใช่

เมื่อกี้ได้ลองชิมแล้วก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ใช่

 

และเหตุผลข้อเดียวของความรู้สึก ไม่ใช่ คือ

เบียร์ไม่หวาน

 

 

“ไอ้ห่-า.. ไม่หวานเลย กินกันได้ยังไง เอาคืนไป”  ฮันเฮเลียริมฝีปากเล็กน้อยเพื่อจัดการคราบเบียร์ที่ติดอยู่ ก่อนจะยื่นมือเพื่อคืนแก้วเบียร์ให้เพื่อน แต่แก้วนั้นถูกดันกลับมาที่เดิม

 

“ฮันเฮมึงควรเรียนรู้ว่าของบางอย่างไม่ต้องหวาน ก็อร่อย”

 

“.....”

 

“เพราะงั้นแดกให้หมด”

 

แก้วที่หนึ่งต่อด้วยสอง สาม และสี่... พอสมองเริ่มแยกไม่ออกระหว่างความหวานกับไม่หวานของเบียร์ มันก็พลันแยกไม่ออกไปด้วยว่าแต่ละคนที่เข้ามาหาเขานั้นหน้าตาเป็นยังไง เสียงแก้วชนแก้วดังกระทบต่อเนื่องจากผู้หญิงที่รายล้อมเขาอยู่ แน่นอนว่าอะไรแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นตอนที่เขายังมีความสุขกับการกินโค้ก(น่าแปลกอยู่เหมือนกัน) เพลงที่ดีเจเปิดอยู่ตอนนี้จำได้ว่าเมื่อก่อนมันก็ไม่ค่อยเพราะ แต่อยู่ๆมันก็กลายเป็นเพลงที่เพราะ(มาก)ไปซะอย่างงั้น ถ้าจะให้พูดตรงๆก็คือเบียร์ทำให้อะไรก็ดูสนุกไปหมด ที่สำคัญเขาสามารถอยู่ร่วมกับเพื่อนฝูงได้โดยไม่ถูกไล่กลับบ้าน และไม่ต้องสั่งโค้กเพิ่ม

 

นี่แหละคือจุดเปลี่ยน

เปลี่ยนจากติดโค้กมาติดเบียร์.

 

 

 

 

 

จองแจวอน

ไม่หวาน

แต่ฮันเฮชอบ

 

แจวอนนับเป็นสิ่งที่สองบนโลกที่(แทบจะ)ไม่มีความหวานแต่ฮันเฮก็ยังชอบอยู่ ความจริงแล้วความสัมพันธ์ของพวกเขามันเลยคำว่าชอบหรือไม่ชอบมาตั้งนานแล้ว แค่อยากจะเปรียบเทียบให้เห็นว่านอกจากเบียร์ แจวอนยังเป็นอีกอย่างนึงที่ฮันเฮยอมอ่อนข้อให้

 

เพราะฮันเฮยึดถือคติของเพื่อน

ของบางอย่างไม่ต้องหวาน ก็อร่อย

 

.

 

.

 

“เมื่อไหร่พี่จะลดปริมาณเบียร์ลงบ้าง”  แจวอนที่เดินเข้ามาในห้องครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฮันเฮกำลังจะหยิบเบียร์กระป๋องใหม่ออกจากตู้เย็น

 

“พี่ต้องทำงานต่อไง” เหตุผลของฮันเฮที่ชอบเอามาอ้างคือ ทำงานแล้วงานที่ว่านี่มันต้องให้ความคิดสร้างสรรค์ค่อนข้างเยอะ และจากประสบการณ์พี่ฮันเฮบอกว่าการกินเบียร์มันช่วยให้สมองส่วนความคิดสร้างสรรค์ทำงานได้ดีกว่าปกติ

 

ซึ่งแจวอนมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ

 

“กระป๋องที่แล้วที่ผมหยิบไปให้นี่หมดแล้วเหรอ?”

 

“.......”   ฮันเฮหลบตา

 

“ถ้าพี่กินอีกกระป๋องผมว่าเมาแน่ๆ...”  แจวอนค่อยๆเดินเข้ามาใกล้คนตัวสูงแล้วเอามือรั้งข้อมือหนาขึ้น มือเล็กดึงกระป๋องเบียร์ที่ลดความเย็นลงไปบ้างแล้วออกจากมือของฮันเฮในเสี้ยววินาทีแล้ววางกลับเข้าไปในตู้เย็น ก่อนจะย้ายทั้งสองมือไปประคองใบหน้าของคนเป็นพี่ไว้แล้วลูบไล้ตรงแก้มเบาๆ “....แค่นี้แก้มพี่ก็แดงหมดแล้ว พอก่อนนะครับ”

 

ฮันเฮเหมือนจะยอมโอนอ่อนผ่อนตามคำพูดของแจวอนในจังหวะที่โดนน้องลูบแก้มพร้อมสายตาแบบที่แจวอนชอบทำบ่อยๆเวลาอยากได้อะไร...

 

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป

สิ่งที่ฮันเฮต้องการในขณะนี้คือการทำงานของสมองที่ดีขึ้นในด้านความคิดสร้างสรรค์

และฮันเฮเชื่อว่าบางอย่างที่อยู่ในตู้เย็นนั้นช่วยได้

 

 

 

“งั้นพี่ขอลองแชมเปญที่ได้มาใหม่เมื่อวานนิดนึงได้มั้ย?

 

แจวอนที่ยังไม่ปล่อยมือจากแก้มของฮันเฮเลิกคิ้วขึ้นสูง

 

 

“ปกติพี่ไม่กินแชมเปญนี่ แล้วไหงอยู่ๆ..”

 

“มีคนให้มา”

 

แจวอนพยักหน้าตอบตกลงแบบไม่เต็มใจนัก แต่อีกคนสัญญาว่าขอลองแค่แก้วเดียวก็เลยปล่อยเลยตามเลย แชมเปญขวดใหญ่ถูกนำออกมาจากช่องที่มีความเย็นสูงสุดรองจากช่องแช่แข็ง จากที่แจวอนพอรู้มาบ้างคือแชมเปญต้องกินในอุณหภูมิที่เย็นถึงเย็นจัดเพื่อรักษารสชาติ เพียงไม่นานแชมเปญก็ถูกเทลงแก้วทรงสูง ฟองมากมายที่แจวอนเกลียดนักหนาปรากฏออกมาให้เห็น

 

 

แจวอนไม่ชอบที่แชมเปญมีความซ่า ต้องกินแบบเย็นจัด และไม่อร่อย

ต่อให้แชมเปญราคาแพงแค่ไหนก็ไม่อร่อย

 

สรุปได้ง่ายๆ

แจวอนไม่ชอบแชมเปญ

 

 

 

“หวานมั้ย?”   แจวอนถามคนเป็นพี่ที่เพิ่งจัดการแชมเปญในแก้วจนหมด

 

“ไม่ค่อยอ่ะ แต่ซ่าดี”

 

“ก็นึกอยู่แล้วล่ะว่าคนติดหวานแบบพี่น่าจะไม่ชอบหรอก”

 

“ทำไมอ่ะ? บางอย่างไม่ต้องหวาน ก็อร่อยนะ”  ฮันเฮยังคงใช้คติของเพื่อนอยู่เสมอมา

 

 

 “สำหรับคนอื่นที่ไม่ติดหวานอ่ะใช่ แต่นอกจากเบียร์แล้วคนแบบพี่จะชอบอะไรได้อีก”

 

“แจวอน”

 

“.....”

 

“แจวอนไงที่ไม่หวาน แล้วพี่ยังชอบอยู่”

 

 

“...เดี๋ยวนะ นี่พี่เอาอะไรมาตัดสินว่าผมไม่หวาน”  ร่างเล็กขยับเข้าประชิดตัวฮันเฮพร้อมเงยหน้าสบตาแบบเอาเรื่อง “ถ้าเทียบกันแล้ว... แชมเปญแก้วเมื่อกี้อาจจะหวานน้อยกว่าผมด้วยซ้ำ”

 

“พี่ไม่เชื่อ”

 

 

แน่นอนว่าการพิสูจน์คำพูดของแจวอนทำได้ไม่ยาก

 

มือไม้สะเปะสะปะของแจวอนในยามที่ควานหาที่ยึดเหนี่ยวไม่เจอได้พลาดไปปัดแก้วทรงสูงที่เหลือแชมเปญเพียงเศษเสี้ยวจนหวิดจะตกเคาท์เตอร์ครัว ดีที่ฮันเฮรวบมือบางนั่นไว้ได้ทันแล้วรั้งนำเบาๆให้แจวอนยกแขนขึ้นมาคล้องคอเขาไว้ มือหนาข้างหนึ่งรั้งใบหน้าเล็กให้มารับจูบจากเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุผลที่ต้องทำแบบนั้นเพราะในตอนแรกที่ยังมีรสชาติของแชมเปญติดปลายลิ้นอยู่อะไรๆมันก็ดูไม่น่าพอใจไปซะหมด... ฮันเฮไม่สามารถแยกได้เลยว่าความหวานที่เกิดขึ้นนั้นเกิดจากอะไร

.

เวลาผ่านไปสักพักจนคิดว่าถ้านานกว่านี้ต้องมีคนใดคนหนึ่งขาดอากาศหายใจ

แล้วก็เป็นแจวอนที่ผลักอกฮันเฮออก

 


 

 

“...พี่ขอโทษ”   ฮันเฮผละออกตามแรงผลัก พูดขอโทษพลางยกเอาปลายเสื้อแขนยาวที่ใส่อยู่มาเช็ดมุมปากให้น้อง

 

“....”    แจวอนไม่ตอบโต้เป็นคำพูดอะไร แต่ก็ยอมนิ่งให้เขาเช็ดแต่โดยดี

 

 

“แล้วเมื่อกี้... ขอบคุณที่ทำให้พี่รู้ว่าแชมเปญราคาแพงแค่ไหนก็ไม่หวานเท่าแจวอ-...”

 

“พูดมาก”

 

“....”

 

“พี่ไม่เมื่อยปากรึไง”   ปากบ่นอีกอย่าง แต่ใบหน้าที่ซับสีแดงระเรื่อนั้นบอกความหมายได้เป็นอีกอย่าง

 

 
 

 

หึ...

คำพูดที่บอกว่า บางอย่างไม่ต้องหวาน ก็อร่อย คงใช้กับแจวอนไม่ได้อีกต่อไป

 

 

เพราะจองแจวอนตอนนี้น่ะทั้งหวาน

และ....

 

 

 

END.

 

 

พล็อตเมาๆ พอๆกับเครื่องดื่มมึนเมาทั้งหลายในเรื่องนั่นแหละค่ะ 555555555555555

ถ้ามีเยาวชนมาอ่านเยอะจะรู้สึกผิดมาก เพราะถือเป็นการมอมเมาเด็กๆ /พี่กราบขอโทษ

ฟิคนี้งานด่วนมาก สั้นมาก และงานมาดึกมาก(เป็นประจำ) เพราะงั้นถ้ามีคำผิดรบกวนแจ้งเลยนะคะ

ตอนนี้ตี4ละค่ะ ทั้งง่วง ทั้งเมา 5555555555

 

ปล.  คิดว่าเรื่องนี้ไม่น่าเกี่ยวอะไรกับสองเรื่องที่แล้วนะคะ แต่ถ้าจะโยงให้เกี่ยวก็อาจจะได้(มั้ง5555)

และการเอาแชมเปญมา ไม่ได้หมายถึงแชมเปญที่ชื่อแชมเปญ แต่หมายถึงแชมเปญที่เป็นแชมเปญจริงๆ

( /ใครจะเชื่อมึงคะ 5555555555555555 )

 

ฟิคไม่มี Tag >>>> หากใจดีอยากติชม เชิญคอมเม้นท์ได้ที่นี่เลยนะคะ *w*

หรือจะเมนชั่นมาในทวิตก็ได้ @Kii_mm ยินดีเสมอ /โปรยจูบ

 

ฝากฟิค #ฮันวอน เก่าทั้งสองเรื่อง Black or White และ Adaptation ด้วยนะคะ (http://my.dek-d.com/nicebox/writer/view.php?id=1376165) (http://my.dek-d.com/nicebox/writer/view.php?id=1379971)

นอนแล้วววว คร่อกกกก -.-Zzzz

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ iimm จากทั้งหมด 48 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. #8 ถั่วหวาน (@emmysweetpea) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 15:36
    คิดถึงฮันวอนจนต้องอ่านฟิคเก่าวนไปค่ะ ;_;
    พยายามเกาะฝาเรือให้แน่นที่สุด
    เราจะไม่ยอมแพ้และรอคอยหน้าน้ำอย่างมีความหวังค่ะ ;_;

    เอาจริงๆตอนแรกเราก็ไม่นึกถึงแชมเปญที่ชื่อแชมเปญ(ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นเฮนี่)หรอกนะคะ
    แต่พอเจอประโยค 'แจวอนไม่ชอบแชมเปญ' นี่แบบ อื้ม แน่ๆ 5555 นี่ต้อง imply something แน่ๆ 555555

    ใช่ค่ะ เราว่ายังไง แจวอนก็อร่อย(?)กว่าแชมเปญค่ะ 55555555
    ขอบคุณนะคะ
    #8
    0
  2. วันที่ 18 กันยายน 2559 / 08:25
    มามะมาเมาแทวอนกัน 55555
    #7
    0
  3. วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 08:56
    รู้สึกค้างแรงงงง แต่แค่นี่ก็โอนะคะ(หืมมม). สงพี่เห้จะเปลี่ยนเมาเบียร์มาเผ็นเมาน้องวอนแทนนะคิคิ
    #6
    0
  4. วันที่ 21 กันยายน 2558 / 13:59
    จย้าาาาา ตั้ลล้าคคค
    #5
    0
  5. วันที่ 7 กันยายน 2558 / 22:42
    กรี๊สสสสสสสสสสสส
    เขินเป็นบ้าาาา แงงง

    "บางอย่างไม่ต้องหวานก็อร่อย"

    อิพี่หันข่ลบว้าาาาาาา ข่ลผีทัลเลลลล

    แต่จี๊ดมากที่เอาแชมเปญมาไฝว้กับแจวอน
    55555555 ไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรใช่มั้ยคะ? / ขยิบตา


    #4
    0
  6. วันที่ 7 กันยายน 2558 / 01:23
    แจวอนไม่ชอบแชมเปญ 
    นี่ยังรู้สึกว่ามันมีความนัยอยู่นะคะ ไม่ชอบแชมเปญญญ ถถถถถ เนาะพี่หัน แจวอนอะหวานสุดแล้วว
    #3
    0
  7. #2 kittyah
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 16:47
    ชอบบมากในความไม่มีอะไรของคำว่าแชมเปญ แต่มันมีอะไรอ่ะ

    ชอบจริงๆค่ะ ติดตามมาตลอดสนุกทุกเรื่องเลย
    #2
    0
  8. วันที่ 6 กันยายน 2558 / 07:54
    แอร๊ยยยยยยยยยย

    ของบางอย่างไม่หวาน แต่ก็อร่อยได้ฉันใด
    จองฮันเฮไม่หล่อแต่ก็อร่อยฉันนั้น


    กรี๊ดดด อิจฉานังพี่ที่ได้ชิมริมฝีปากน้องละเกิน
    น้องแจวหวานมากไหมคะพี่่่่่

    #1
    0