คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Stethoscope - JunHyuk [SF] Stethoscope - JunHyuk | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สำหรับนักอ่านคนใหม่ๆ ทุกเรื่องเป็น SF นะคะ ^_^

จบในตอน ไม่จำเป็นต้องอ่านทุกตอนก็ได้จ้า

** แต่เพื่ออรรถรสที่ดี และถ้ามีเวลา..

แนะนำให้ไล่อ่านตั้งแต่ตอนแรกเนาะ ฮี่ฮี่ :D
cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ม.ค. 58 / 00:44


 

                
 

Junhoe x Donghyuk




                 

         บ่ายแก่ๆของวันนี้จะว่าน่าเบื่อก็ได้เพราะอาจารย์ใช้โทนเสียงในการอธิบายแล็บวันนี้ได้แบบเอื่อยเฉื่อยที่สุด แต่อีกมุมหนึ่งมันอาจจะเป็นอะไรที่เจ๋งก็ได้นะ เพราะพวกเรากำลังจะได้หัดทำในสิ่งที่ใกล้การเป็นหมอมากขึ้นไปอีก..

 

 

ฟังเสียงหัวใจ.

 

สายตาเกือบห้าสิบคู่มุ่งตรงไปด้านหน้าของห้องเรียน จ้องมองการสอนของอาจารย์อย่างตั้งอกตั้งใจถึงเรื่องตำแหน่งต่างๆในการใช้ฟังการทำงานของหัวใจ อืม... จะว่าไปแล้ว ผมอาจจะเป็นคนเดียวก็ได้ที่นั่งเท้าคางอยู่แบบนี้ แถมเปลือกตาก็ค่อยๆหนักขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดมันก็.....

 

 

“มี Stethoscope กันทุกคนแล้วนะ?  ถ้าอย่างนั้นนักศึกษาก็แยกย้ายจับคู่ผลัดกันฝึกได้เลยค่ะ”

 

 

.

.

 

 

“ดงฮยอกมึงหลับอีกแล้วเหรอ?”  ผมรู้สึกได้ถึงแรงเขย่าเบาๆที่ต้นแขนกับเสียงบ่นหึ่งๆดังอยู่ข้างหู  


“ป่าว...”


“ก็เห็นมึงนั่งหลับตา ไม่เห็นสนใจที่อาจารย์พูดเท่าไหร่”


“กูก็มีหูไว้ฟังป่ะ?”  แก้ตัวโง่ๆไปหนึ่งที ก่อนจะค่อยๆดันเปลือกตาขึ้นมองหน้าเพื่อนตัวดี ซงยุนฮยองผู้
ซึ่งขยันมากเวลาอยู่ในห้องเรียน แต่กลับขี้เกียจตัวเป็นขนเวลาชวนไปอ่านหนังสือข้างนอก

 

“เออออออออออ ไอ้คนเก่ง ไหนมึงเล่าซิว่าอาจารย์ให้ทำอะไรมั่ง?”

 

“ก็....”   ผมนิ่งไปสักพักพลางเรียบเรียงความคิด   “วันนี้ฝึกฟังเสียง Mitral valve ของหัวใจ”

 

“แล้วตำแหน่งที่ฟังเสียง Mitral valve ได้ชัดที่สุดอยู่ตรงไหน?” 

 





นี่ยุนฮยองจะเล่นใช่มั้ย...

 




“ฟังที่ตำแหน่งระหว่างซี่โครงที่ 5 กับ 6 และตรงกับเส้นกึ่งกลางของกระดูกไหลปลาร้า”


“......อืม..”   เพื่อนคนขยันส่งเสียงตอบรับในลำคอ แล้วกลอกตาไปมาพลางใช้ความคิดในการสรรหาคำถามเพื่อมาฆ่าผม

 

 

 

เอาเลยซงยุนฮยอง

มาลองกันสักตั้ง.

 

 

“เสียงเบสิคของหัวใจปกติที่จะฟังวันนี้มีเสียงอะไรบ้างคิมดงฮยอก?”



S1 กับ S2  เป็นเสียงเบสิคที่อาจารย์ให้ฝึกวันนี้ และบริเวณ Mitral valve area เราจะฟังเสียงS1 ได้ชัดกว่า S2”



“....”




“เสียง S1 จะดังสลับกับ S2 เป็นเสียง Lub-Dup สลับกันไปเรื่อยๆ หรือจะให้ง่ายคือเสียงมันจะเป็น ฟึ่บ-ตุบ-ฟึ่บ-ตุบ”



“....”

 

.

.

 

“มีอะไรจะถามอีกมั้ยครับคุณซงยุนฮยอง หึ..”  กระตุกยิ้มมุมปากไปเล็กน้อยให้กับคนที่คิดจะฆ่าผมด้วยคำถามมากมายเหล่านั้น

 

“เชี่ย.... มึงเงียบไปเลย”   ซงยุนฮยองชักสีหน้าไม่พอใจนิดหน่อย ก่อนจะเอื้อมมือเอา Stethoscope ที่พาดอยู่ตรงคอขึ้นมาสวม ปรับไปมาเล็กน้อยให้พอดีกับตำแหน่งหูก่อนจะยกด้านไดอะแฟรมขึ้นมาแนบบนช่วงอกของผมเบาๆ ยุนฮยองกดมือนิ่งอยู่แบบนั้นสักพักก่อนจะผละออก พลางขมวดคิ้วแน่น

 


“เป็นไง?”

 


“กูไม่เห็นจะได้ยิน ฟึ่บ-ตุบ-ฟึ่บ-ตุบ อะไรนั่นเลยว่ะ...”   ก็เพราะมันมีบางอย่างผิดพลาดไงล่ะ มันจะไปได้ยินชัดได้ไง

 


“ยุนฮยองมึงลืมอะไรรึเปล่า..?”

 

“....”

 



 

“ฟังเสียงหัวใจ.. ทางที่ดีอย่าฟังผ่านเนื้อผ้านะ”

 

.

 

.

 

 

 

กริ๊ก~

 

หลังจากกดรหัสเข้าห้องแล้วขายาวๆก็ก้าวตรงไปที่ห้องนอนทันที หวังจะทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆสักพัก แต่ก็ต้องหยุดความคิดเหล่านั้นไว้ เพราะสายตาดันเหลือบไปเห็นเจ้าของผมสีน้ำตาลอ่อนนอนหลับนิ่งสนิทอยู่...ของทุกอย่างทั้งเสื้อแล็บ กระเป๋า รวมไปถึง Stethoscope กระจัดกระจายเต็มเตียงไปหมด

 

 

เหนื่อยอะไรมาอีกล่ะเนี่ย...

 

 

“ดงฮยอก...”   ย่อตัวลงนั่งยองๆข้างเตียงพร้อมกับเอานิ้วเกลี่ยแก้มใสของคนตรงหน้าเบาๆ

 

“....”    

 

“หมอครับ...”

 

“....”  เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าอีกคนคงหลับสนิทจริงๆ ผมเลยทำได้แค่นั่งมองอยู่แบบนี้ ก่อนจะแอบยิ้มบางๆให้ร่างเล็กตรงหน้าเมื่อเรียวนิ้วเกลี่ยเข้าที่ปอยผมแล้วอีกคนคิ้วกระตุกขึ้นมานิดหน่อยก่อนจะขมวดไว้สักพักแล้วคลายออก

 

อยู่นิ่งๆแบบนี้แล้วเหมือนลูกแมวเลยให้ตาย

 



ผมย้ายตัวเองมานั่งพิงโซฟาใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงกลางของห้องนั่งเล่นเพื่อที่จะได้ไม่เป็นการรบกวนร่างเล็กที่นอนอยู่  หูฟังทั้งสองข้างแนบเข้าไปข้างในจนไม่รับรู้เสียงภายนอก กระดาษเนื้อเพลงที่ต้องใช้พรุ่งนี้ถูกมือข้างหนึ่งถือไว้ ส่วนอีกข้างก็เป็นพื้นที่ของกระป๋องเบียร์เย็นๆยี่ห้อเดิม



สายตาคมลากผ่านเนื้อเพลงบนกระดาษไปเรื่อยๆ ปากหยักพลางพึมพำร้องคลอไปเบาๆตามแบบที่เขาเคยทำ รายละเอียดเล็กน้อยที่ต้องเก็บให้หมดภายในคืนนี้นั้นมันไม่ง่ายเลยจริงๆ เพราะเหตุนี้เลยเป็นเหตุผลว่าทำไมวันนี้กลับห้องช้ากว่าอีกคนจนได้

 

.

.

 



“จุนฮเว...”

 

“...”

 

 

คนตัวเล็กตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้.... แต่ที่รู้คือตอนนี้กระป๋องเบียร์ที่หมดแล้วถูกดึงออกจากมือไปเรียบร้อย พอเงยหน้าขึ้นไปก็เจอกับเจ้าของร่างบางกำลังทำชักสีหน้าไม่พออยู่เล็กๆ

 

“กินเบียร์อีกแล้วเหรอ?” 

 

“หื้ม?”   ผมปลดหูฟังออกข้างหนึ่ง เพื่อที่จะได้ฟังสิ่งที่อีกคนพูด

 

“ถามว่ากินเบียร์อีกแล้วเหรอ? ช่วงนี้กินบ่อยจัง” 

“ช่วงนี้ทำงานน่า...  ไม่ดุนะ”  ผมยื่นมือออกหวังจะให้อีกคนจับแล้วจะได้รั้งร่างเล็กนั่นให้เข้ามานั่งข้างๆกัน คิมดงฮยอกยอมจับแต่โดยดีแต่กลายเป็นว่าอีกคนยื้อให้ผมลุกยืนขึ้นมากกว่า

 

 

“มานี่หน่อย.. เพิ่งกินเบียร์มาใช่ป่ะ? งั้นขอฟัง Heart sound หน่อย อยากรู้ว่ามันจะเร็วกว่าปกติจริงรึเปล่า”

 

มือเล็กๆของดงฮยอกจูงให้ผมเดินตามไปตลอดทาง ไหล่กว้างถูกแรงน้อยๆของอีกคนกดบังคับให้นอนราบลงบนเตียง ก่อนที่ร่างบางจะเคลื่อนกายลงมานอนทับโดยเอาหูแนบลงบนแผ่นอกข้างซ้าย พลางเอามือทั้งสองข้างโอบกอดไว้อย่างนั้น

 




คือเดี๋ยวนะ

ผมว่านี่ไม่ใช่...

 

 

“ดงฮยอกแบบนี้มันไม่น่าจะใช่การตรวจ-...”

 

“หัวใจเต้นเร็วจริงๆด้วย”

 

“นี่กำลังตรวจจริงๆเหรอ?”

 

“ไม่”

 

“...ฮะ?”

 

“นี่เรียกว่ากำลังอ้อน...”

 

รอยยิ้มมุมปากถูกยกขึ้นให้กับความซุกซนของคนที่เอาตัวแนบอยู่บนอกตอนนี้ ผมปล่อยให้ดงฮยอกทำตามใจตัวเองอยู่สักพักพลางเอามือยกขึ้นลูบผมสีน้ำตาลนั้นไปมา


 

“....แล้วอยากได้อะไรล่ะครับ? หื้ม?”

 

“.....”

 

.

.

 

 

“ขอจูบดีๆหนึ่งที แล้วจะไปฟังเสียงหัวใจให้นะ”

 

 

 

 

 

                Stethoscope ที่ยืมจากพี่จินฮวานมากำลังจะถูกใช้อีกรอบ หลังจากที่เอาใบหูไปแนบอกแกร่งของแฟนตัวอ้วนสักพักก็พบว่าอีกคนหัวใจเต้นเร็วเหลือเกิน นี่ถ้าได้ฟังผ่านStethoscope มันจะเป็นยังไงนะ...?

 

“นอนนิ่งๆ อย่าซน หายใจปกตินะจุนฮเว ขอฟังเสียงหัวใจนายแป๊บเดียว”

 

“ครับ...”

 

มือเรียวเล็กพยายามจะสอดมือที่ถือStethoscope เข้าไปทางคอเสื้อของคนตัวสูง แต่ก็ดูจะลำบากเหลือเกิน เพราะมันเกะกะไปหมด นี่ไม่รู้ว่าอีกคนนอนเกร็งเกินไปรึเปล่า ทำไมมันถึงดูไม่เป็นธรรมชาติขนาดนี้ สุดท้ายเลยตัดสินใจเปลี่ยนตำแหน่งจากทางคอเสื้อ เป็นเลื่อนมือเข้าทางชายเสื้อยืดสีดำนี่แทน ปลายของStethoscopeเย็นๆลากผ่านผิวขาวๆของจุนฮเวใต้เสื้อบางๆนี่ทำเอาอีกคนอยู่ไม่สุข ยิ่งตอนกดอุปกรณ์ย้ำๆอยู่ตรงบริเวณใต้ราวหน้าอก เพื่อหาตำแหน่งของ Mitral valve ใบหน้าคมยิ่งขึ้นสีไปกันใหญ่

 

“เป็นอะไรทำไมหัวใจนายเต้นเร็วขนาดนี้เนี่ย”

 

“.....”

 

“เร็วกว่าตอนเอาหูแนบอกนายตอนนั้นอีกแหนะ...”

 

“ดงฮยอกอย่าแกล้ง...”

 

“ฮ่าๆๆ  หน้าแดงไปหมดแล้วจุนเน่อ่า ตลกชะมัด  อ่ะ.. ให้นายฟังเสียงหัวใจตัวเอง ลองดู”  ผมกดปลายของ Stethoscope ไว้ตำแหน่งเดิมแล้วปลดตรงส่วนบริเวณที่เอาไว้ฟังออกให้คนตัวสูงที่นอนอยู่ มือใหญ่นั่นยื่นมารับไว้ ก่อนจะสวมเข้าหูตัวเองแล้วตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

 



“...เห้ยเจ๋งอ่ะ”

 


“เป็นไง? ได้ยินป่ะสองเสียง ฟึ่บ-ตุบ-ฟึ่บ-ตุบ สลับกัน”

 


“ได้ยินครับ... ถ้างั้น..”

 

“...?”

 

“...ขอฟังเสียงหัวใจหมอบ้างนะ” 

 



ทันทีที่จบคำพูดกึ่งๆประโยคบังคับนั่น มือใหญ่ก็เอื้อมโอบรอบเอวแล้วรั้งให้ล้มตัวลงบนเตียงกว้าง ก่อนที่อีกคนพลิกกายขึ้นมาอยู่ด้านบนอย่างรวดเร็ว  Stethoscopeที่ยังคงค้างอยู่ในหูของจุนฮเวมันก็ยังอยู่แบบนั้น แต่ปลายของอุปกรณ์นั้นห้อยอยู่ตามแรงโน้มถ่วงของโลกได้ไม่นานก็ถูกมือใหญ่คว้าขึ้นมาก่อนจะสอดมันเข้าไปใต้เสื้อเหมือนที่ผมได้ทำก่อนหน้านี้ แต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะจงใจลากมือหยาบผ่านข้างเอวไปช้าๆก่อนจะหยุดอยู่ที่ใต้ราวของแผ่นอก  อุปกรณ์เย็นถูกกดลงมาเบาๆอย่างไม่ประสีประสาอยู่บริเวณเดิมสักพัก แล้วค่อยๆย้ายไปบริเวณข้างเคียงเรื่อยๆ

 


คือบางทีการเอา Stethoscope เข้าไปฟังเสียงหัวใจนี่มันใช้มือข้างเดียวก็ได้ไม่ใช่เหรอ

ล..แล้วทำไม... มันถึงมีมืออีกข้างลูบวนอยู่ตรงสีข้างไปมาแบบนี้ล่ะ

 


“...ฮื้ออ..จุนฮเวแกล้งกันเหรอ”

 

“เปล่านะครับ..”     ปากบอกว่าเปล่าแต่เสื้อที่ถูกเลิกขึ้นจนเกือบจะถึงปลายคางนี่มันยังไงกัน แถมมือนั่นก็ยังไม่หยุดลาก Stethoscopeเย็นๆลงบนผิวซะที

 


“อ้ะ.. ลง....ต..ต่ำไปแล้วมั้ง”  ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อมือซุกซนของคนที่คร่อมอยู่ด้านบนซุกซนลาก Stethoscope ลงต่ำไปจนเกือบจะถึงขอบกางเกง

 

 

“อยากฟังเสียงอื่นแล้วอ่ะ...”   กูจุนฮเวปลดStethoscopeออกจากใบหูแล้วเลื่อนไปวางไว้ข้างเตียง สายตาคมไม่ได้ละไปจากใบหน้าเลยสักวินาทีเดียว เรียวนิ้วยาวเลื่อนขึ้นจากขอบกางเกงลากผ่านช่วงเอวจนไปถึงปลายคาง แล้วดึงรั้งเสื้อให้ลงมาอยู่ในสภาพปกติเหมือนเดิม

 

 

“นาย....”

 

“บอกว่าอยากฟังเสียงอื่นแล้ว”

 

“...ส..เสียงอะไร”  

 

ร่างสูงโน้นตัวลงมาจนหน้าผากเราชนกัน ปลายจมูกโด่งอยู่ชิดกับจมูกของผม แล้วอยู่ๆรอยยิ้มร้ายก็ผุดขึ้นตรงริมฝีปากหยักนั่น ระยะห่างเพียงแค่กระดาษกั้นนี่มันมีผลต่อการเต้นหัวใจนะ นี่ไม่รู้รึไง

 

“มาเริ่มใหม่นะครับ...”     มือซนที่เมื่อกี้อุตส่าห์ดึงเสื้อลงให้ กลับสอดเข้ามาใหม่ใต้เสื้อตัวบางของผมอีกครั้ง

 


“...จ...จุนฮเว”

 

“แบบนี้แหละ”

 

“ฮะ?”

 

“ลองเรียกใหม่ซิ....”

 



“กูจุนฮ-... อ้ะ... มือนาย..”

 


“เรียกอีกคนดี..  เรียกดังๆครับ...”

 


.

.



“อ้ะ...จ..จุน...อื้อออออออออ”

 

 

 




หึ..



ฟังเสียงดงฮยอกครางนี่ต้องใช้ Stethoscope มั้ย?

คงไม่จำเป็นเนอะ.

 

END.

 

 

Special:

 

 

“บาบิฮยอง... ช่วยผมหน่อย”    เอื้อมมือไปสะกิดคนเป็นพี่ที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ

 

“ว่าไงครับ?”  คนตัวสูงเอี้ยวตัวหันมาพลางเลิกคิ้วถาม

 

“ผมขอใช้นี่...”   พูดพลางยกStethoscope ขึ้นมา “ลองฟังเสียงหัวใจฮยองดูได้มั้ย? วันนี้ทำแล็บแล้วได้ฟังของเพื่อนแป๊บเดียวเอง”

 

“ได้ดิ”   ฮยองหมุนเก้ากี้มาหาดีๆ ก่อนจะนั่งตัวตรงยอมให้ตรวจแต่โดยดี

 

“เอ่อ... ถ้าจะให้ดี มันไม่ควรตรวจผ่านเนื้อผ้านะครับ ผมอาจจะต้อง...”

 

“พี่ถอดเสื้อให้ยุนตรวจก็ได้”   มือใหญ่ยกขึ้นมาจับชายเสื้อแล้วดึงขึ้นจนเสื้อหลุดออกไปเรียบร้อย

 

“ฮยอง....”

 

“หมอตรวจสิครับ”    มือเล็กยกStethoscopeขึ้นอย่างสั่นๆเล็กน้อย ก่อนจะแนบลงบนอกแกร่งพลางฟังเสียงหัวใจไปสักพัก แล้วอยู่ๆคิมบับฮยองก็เลื่อนมือมากระชับรอบข้อมือแล้วจ้องมองมาไม่กระพริบ

 

“ครับฮยอง?”

 

“พี่ว่าตอนนี้เราดูไม่เท่าเทียมกันนะยุนฮยอง....”

 

“ว่าไงนะครับ?”

 

“เสื้อน่ะ....”

 

 

 

END.









กราบขอบพระคุณที่ปรึกษาเรื่องการใช้ Stethoscope มา ณ ที่นี้ ด้วยนะคะ ^-^

นี่แทบจะวิ่งไปซื้อStet มาฟังเสียงหัวใจตัวเองเล่นเลยนะ เอาดีๆ 555555555555





เดี๋ยวจะแวะมาบ่อยๆเท่าที่จะบ่อยได้นะก๊ะ 

คิดถึงนะ  ...รู้ใช่มั้ย?




#ฟิคสามหมอ   :)

ผลงานทั้งหมด ของ iimm

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

25 ความคิดเห็น

  1. #25 ิSTFU. (@crossofroad) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 07:53
    หื่นกามทั้งจุนเน่ทั้งบาบิเลย555555555
    #25
    0
  2. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:06
    โอ้ยยย ตอนนี้ไม่รู้จะอิจฉาน้องดงหรือจุนเน่ดี คือดีงามทั้งคู่อ่ะ น่ารักมากๆๆเลย แต่อยากฟังเสียงครางของน้องดงด้วยคน #จุนอย่าเตะเรา

    ยอมรับว่าอ่านช่วงบนๆนี่มึนมาก รู้เลย หมอไม่ใช่ทางเรา 55555555
    #24
    0
  3. #23 สายโหด
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 17:42
    ดงบอกว่านี่เรียก'อ้อน' แต่พี่ว่าหนู 'อ่อย' นะลูก กรี๊ดดดดดดด

    เขินนน เสียงใจจุนเต้นดังมากมั้ยอาะ อยากไปฟังด้วย >\\\\\\\<

    ฮื้ออออ แล้วจุนร้ายอ่ะ ร้ายมาก ฮื่อออ อยากฟังเสียงคราางอะไร ไอ่คนผีทะเล!!

    เราก็อยากฟังด้วยอ่ะ (อ่าววว 5555555555)

    #23
    0
  4. วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 20:34
    โอ๊ยยยเขินนนนนน ง่ำๆๆๆ
    #22
    0
  5. วันที่ 2 กันยายน 2558 / 11:29
    โอ๊ยยยยยยยย น่าซื้อมาใช้ที่บ้านซักอันนะคะ ?3?
    #21
    0
  6. วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 16:36
    งูยยยยย เขินแรงมาก /-\
    มาฟังหัวใจคนอ่านบ้างมั้ยคะ แทบจะพุ่งออกจากอก 55555555555
    #20
    0
  7. #19 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 23:59
    แอบเรทททท ถ้ามีคู่ตรวจเสียงหัวใจแบบนี้นี่เกรดเอชัวร์จ้า 5555555
    #19
    0
  8. #18 bambarm (@bammin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 21:11
    เป็นการตรวจอะไรที่เรทขนาดนี้เนี้ย อยากจะมีหมอประจำตัวสักคนอิจฉา
    #18
    0
  9. วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 00:22
    เขินมากกกกกก>< อ่านแล้วอยากฟังเสียงหัวใจเหมือนกันเลยยยยยยย55555555
    #17
    0
  10. #16 @ja๊xุk (@pinky20051) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:43
    เขินนนนกรี๊ดด
    #16
    0
  11. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:05
    หุ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย  จะเป็นไรมั้ยยย ถ้าเราบอกว่าอ่านจบแล้วหัวใจเต้นแรงตามมม
    ไม่ใช่อะไร คือเขินอ่ะ 
    SF เธอ เราอ่านจบทีไร  เขินตลอดดด ทุกเรื่องเลยย
    #15
    0
  12. #14 aorsol
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 20:34
    น่ารักอ่า เขิลเลยยยยยย ดงฮยอกน่ารักอ่า เป็นอิเน่ก็จะไม่ทน อยากให้พีจินเช็คหัวใจฮันบินบ่างละ
    #14
    0
  13. วันที่ 29 มกราคม 2558 / 00:00
    เห้ยยยยยย หมอทำแบบนี้ได้ยังไง 
    อ่านแล้วเขินน่ะอร้ายยยยยยยยยยยยยยยย 
    จุนฮยอกเป็นไปอย่างเท่าเทียมแล้ว
    บ๊อบยุนกำลังจะเท่าเทียมตามๆกันไป 
    แอร่ 
    อยากฟัง
    เสียงหัวใจแบบนี้บ้างงง 
    #13
    0
  14. วันที่ 28 มกราคม 2558 / 22:03
    ฮร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่ธรรมดา นี่พูดเลยยยยยยยยยย เขินเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ง๊าก หกสาดเ้ฟนเัิฟหกฟะำพเ่ ไรท์เรียนหมออยู่ป่ะเนี่ย ข้อมูลแน่นโคตร
    #12
    0
  15. วันที่ 28 มกราคม 2558 / 21:53
    น่ารักสุดสุดเลย ฮืออออออออออออออออ จุนเน่นี่ก็หื่นตลอดเว ดงฮยอกก็อ้อนตลอดศก T////////////T 
    #11
    0
  16. วันที่ 28 มกราคม 2558 / 01:14
    โอ้ยยยยยยย ขอกรี๊ดแป๊บเลยเขินมืองิกโหยยยยยยย
    จุนเน่อิคนผีทะเล จุนเน่กับ๊อบนี้มันสมกับที่รู้จักกันจริงๆนะ
    ร้ายจริงแกทั้งคู่ ฮ่าๆงานนี้เยได้ตรวจเสียงหัวใจคุณาวอ่ะ
    แต่จุนเน่จ้ะ เขาให้ฟังเสียงหัวใจนะ ไม่ใช่เสียงคราง5555555 #พิมพ์เองเขินเอง
    #10
    0
  17. วันที่ 27 มกราคม 2558 / 19:19
    แอร๊ยยยยยยตัวจะแตกแล้วค่าาาาาน่ารักมากกกกกกกก ><
    #9
    0
  18. #8 BBB1004luv
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 15:00
    เง้ออิเน่ เสียงนี้แค่แกเข้าไปใกล้ๆๆๆก็ชัดเจนละ แกอะสิ่งที่ทำให้เกิดเสียงเลย บาบินี้ก็ยุนยิ่งสั่นๆๆๆอยู่ ไมมันน่ารักกันงี้อะ คิดถึงไรท์เหมือนกัน ดูแลสุขภาพด้วยนะ
    #8
    0
  19. #7 รักจุนฮยอก (@plavip16)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 12:21
    สามมมมมมมมมสี่ แอร๊ยยยยยยยยยยยทำไมน่ารักอย่างนี้ อิเน่คนผีทะเล แกมันฟหกด่าสว!@#$%^&*+ โอ๊ยเขินนนนนน
    #7
    0
  20. วันที่ 27 มกราคม 2558 / 10:19
    ชอบอ่ะน่ารักที่สุด หมอดงจอมแกล้งเจอเข้าไปเสียงนี้ดังกว่าเสียงหัวใจเน่อีก อร๊ายๆ ชอบ แล้วยุนนี้นะหาเรื่องใส่ตัวจริงๆเลย
    #6
    0
  21. #5 Blue9197 (@blue97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 21:57
    ว้ายยยยยยยยยย จุนฮยอกฟินบ็อบยุนนีาก็ไม่ธรรมดานะ คิดถึง บีจิน ไรต์รู้ใช่มั้ยคิคิ555
    #5
    0
  22. วันที่ 26 มกราคม 2558 / 20:11
    โอยยยย ฟินเบาๆ อะไรไม่เท่าเทียบห๊ะบาบิ ตอบบบ!!! อย่าทำอะไรยุนฮยองนะ ฮาๆๆ
    #4
    0
  23. #3 Mnmc
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 20:08
    คิดถึงสามหมอมากกกก ฟิคที่ซื้อไปอ่านครบสามรอบแล้ว ไรต์มาอัพตอนใหม่พอดี น่ารักก ㅠㅡㅠ
    #3
    0
  24. #2 ดงดงงี่
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 15:50
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก -/- อ่านไปเขินไป นั่งยิ้มจะบ้าแล้ว นี่พูดจริงนะ 5555
    #2
    0
  25. #1 Black Davil
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 11:28
    อัพเช้าเพราะยังไม่ได้นอนรึป่าว 555
    #1
    0