คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Game - BobYun [SF] Game - BobYun | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สำหรับนักอ่านคนใหม่ๆ ทุกเรื่องเป็น SF นะคะ ^_^

จบในตอน ไม่จำเป็นต้องอ่านทุกตอนก็ได้จ้า

** แต่เพื่ออรรถรสที่ดี และถ้ามีเวลา..

แนะนำให้ไล่อ่านตั้งแต่ตอนแรกเนาะ ฮี่ฮี่ :D
cr.shl

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 พ.ย. 57 / 03:21



Bobby :: YUNHYEONG



 

         พอตกดึกทุกอย่างก็เงียบสงัดในแบบที่มันควรจะเป็น...  การนอนหลับพักผ่อนที่ดีและมีประสิทธิภาพคือสิ่งที่ผมโหยหามากที่สุด แต่ดูเหมือนอะไรๆก็ไม่เป็นใจเพราะตอนนี้ผมกำลังถูกรบกวนด้วยแสงวูบวาบๆที่กระทบโสตประสาทอย่างต่อเนื่องจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ของใครบางคน..

 

.

 

.

 

“ฮยอง..”  เอ่ยเสียงแผ่วเบาเรียกคนที่กำลังจ้องจอสว่างนั่นไม่วางตา

 

“....”

 

“จีวอนฮยอง...”  เรียกโดยปราศจากการตอบรับใดๆอีกครั้ง.. พอผมลองเพ่งสายตาดูดีๆก็พบว่าอีกคนใส่หูฟังอยู่ทั้งสองข้าง ตาเรียวไม่ละจากจอแสดงผลสักวินาที  มือหนาคอยจับจอยสติ๊กไว้แน่นพลางกดย้ำบนเครื่องเล่นนั่นตามวิธีการเล่นของเกม

 

 

 

บอกผมที..

ปัญหาแฟนติดเกมนี่มันแก้ยังไงเหรอครับ?

 

 

 

ในเมื่อเรียกยังไงก็คงไม่ได้ยินเลยตัดสินใจขยับตัวไปหา พลางเอื้อมมือไปกระตุกชายเสื้อกล้ามนั่นเบาๆ  คนเป็นพี่พอรู้สึกตัวก็หันเสี้ยวหน้ามาเพียงแว๊บเดียว ก่อนจะส่งสัญญาณว่าเหลืออีกตานึง เกมมันหยุดชั่วคราวไม่ได้... เพราะงั้นผมเลยจำเป็นต้องพยักหน้ารับรู้ไปอย่างนั้นก่อนจะเคลื่อนตัวกลับไปนอนที่เดิม ...คนเดียว

 




ขนาดเวลาพี่จะนอน.. พี่ยังต้องกอดผมจนกว่าจะหลับ

เพราะงั้นพี่ก็อย่าลืมสิว่าผม...

.

.

 

ก็ต้องกอดพี่จนกว่าจะหลับเหมือนกันนะ.

 

 

 

 

 

 

 

                แดดร้อนขนาดนี้ถ้าให้เดาก็คงจะเกือบเที่ยงได้แล้วมั้ง..  ยังดีที่วันนี้เป็นวันหยุดอะไรสักอย่างที่ผมจำไม่ได้ ไม่งั้นคงตื่นไปเรียนไม่ไหวแน่  ..ผ้าขนหนูผืนเล็กพาดอยู่บนบ่า เดินเข้าห้องน้ำอย่างเคยชิน จัดการล้างหน้าแปรงฟันเป็นที่เรียบร้อย แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นส่องกระจกก็แทบผงะกับสภาพหน้าของตัวเอง... ใต้ตาคล้ำเหมือนคนอดนอนมาหลายวัน ต้นคอที่เหมือนจะปวดนิดหน่อยน่าจะเกิดจากการนั่งนานเกินไป ผมว่าอาการเหล่านี้มันน่าจะมาจากการที่ผมใช้คอมพิวเตอร์ทำโปรเจ็คนานไปหน่อย..

 

 

 

 

แหะๆ..

โปรเจ็ค FIFA Soccer games.

 

 

.

 

.

 

“ฮยองอาบน้ำยังเนี่ย?”   ยุนฮยองถามขึ้นในขณะที่ผมกำลังยืนพิงตู้เย็นมองอีกคนกำลังวุ่นวายกับการย่างหมูบนเตาไฟฟ้า

 

“ยัง.. ขี้เกียจอ่ะ”

 

“หิวรึยังครับ? รอนานหน่อยนะ ฮยองไปอาบน้ำก่อนไป หมูคงสุกพอดี”

 

“งั้นเดี๋ยวพี่ไปเล่นเกมรอ”

 

“....ว่าไงนะ?”

 

“จะไปเล่นเกมรอ.. กับข้าวเสร็จแล้วเรียกนะครับ”

 

“ตามใจ......”

 

 

 

 

ยุนฮยองทำหน้าตาไม่พอใจอะไรน่ะ?

ผมคงคิดมากไปเองมั้ง..

เออช่างเถอะ

 

 

 

ผมพาตัวเองเดินกลับมาที่ห้อง กดเปิดหน้าจอเพียงแป๊บเดียวคอมพิวเตอร์ก็พร้อมสำหรับการแข่งขันสนุกๆ...  จอยสติ๊กอันเดิมถูกกดไปมาอย่างเมามันส์ หูฟังทั้งสองข้างยังทำงานได้ดีอยู่เสมอ.. เสียงทุกอย่างที่จะเข้ามารบกวนการแข่งขันในเกมถูกตัดออกจนหมด

 

 

 

ตัดออกหมด...

จนไม่ได้ยินว่าใครเรียกทานข้าว.

 

 

 

 

 

                หลายวันที่ผ่านมามีปัญหาเล็กๆอยู่เรื่องหนึ่งที่กวนใจผมมาตลอด แต่จะว่าไป... ปัญหาเล็กๆเนี่ยแหละตัวดีเลย  เพราะมันทำให้ผมหงุดหงิดได้วันละหลายๆรอบ..  เอาจริงการที่อีกคนเล่นเกมมันไม่ใช่ความผิดนะ แต่สงสัยว่าทำไมต้องเล่นขนาดนั้นอ่ะ? เดือดร้อนจนต้องมานั่งเสิร์ชอินเตอร์เน็ทหาว่า แฟนติดเกมควรทำยังไง?’  ดูดิผมต้องทำขนาดนี้เลย

 

 

“ทำไรอยู่มึง?”  ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อบุคคลมาใหม่เอามือตบบ่า แล้วหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้เลคเชอร์ตัวข้างๆ

 

“มึงนี่ก็มาเงียบๆอะไรขนาดนั้นล่ะ”

 

“ฮ่าๆๆ  เห็นมึงกำลังอ่านกระทู้อยู่.. ไม่อยากกวน” 

 

“อ่าวเชี่ย...”    ให้ตายดิ.. คิมดงฮยอกนี่มันร้ายตั้งแต่ไหนแต่ไรจริงๆ

 

“คิมบับฮยองคนดีของมึงติดเกมเหรอ?” คำถามตรงไปตรงมาถูกถามขึ้นโดยเพื่อนที่สนิทที่สุด

 

“เออ...  ไม่กินข้าวกินปลา นั่งอยู่หน้าจอทั้งวันขนาดนี้ก็คงติดแล้วล่ะ”

 

FIFA Soccer?

 

“ทำไมมึงรู้....”

 

“อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งไล่จุนฮเวให้เอาแผ่นเกมบ้านั่นไปทิ้ง.....”

 

“.....”  เดี๋ยวนะจุนฮเวก็เล่นเหรอ..  ไปกันใหญ่แล้ว

 

“สงสัยมันซื้อมาแพงไม่กล้าทิ้ง เลยแอบเอาไปฝากคิมบับฮยองแหง...”

 

“....”

 

.

 

.

 

“ยุนฮยอง กูขอโทษนะ”

 

 

 

 

โอ้โห.. พูดไม่ออกเลย

TT_____________TT

 

 

 

                แต่ก็ยังดีที่นอกจากจะขอโทษแทนจุนฮเวแล้ว.. ดงฮยอกยังมานั่งรับฟังปัญหา พร้อมทั้งยังให้คำแนะนำมาด้วย แต่คำแนะนำที่ให้มานี่ดิ.. มันใช้ได้จริงเหรอวะ?

 

 

 

“อันดับแรกห้ามดุ... ค่อยๆพูด”  คิมดงฮยอกทำหน้าจริงจังกับการแก้ไขปัญหาของผม ..ซึ่งมันก็เคยเป็นปัญหากับเจ้าตัวเช่นเดียวกัน

 

“..อืม ละไงต่อ?”

 

“เอาเหตุผลไปพูด มีอะไรที่ฟังดูดี.. พูดเข้าไป”   ถึงเวลาต้องชักแม่น้ำทั้งห้ามาเกลี้ยกล่อมคนเป็นพี่แล้วสินะ

 

“......”

 

“แต่ถ้ายังไม่เปลี่ยน ต้องใช้วิธีนี้....”

 

“.....”

.

 

 

.

 

 

“ไปฝึกเล่นให้ชนะ”

 

 

 

 

 

 

     “ยุนนนนนนน... หยิบน้ำให้พี่หน่อยครับแก้วนึง~~~  เนื่องจากมือมันวางจากจอยสติ๊กไม่ได้จริงๆ ผมเลยจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากยุนฮยองอยู่บ่อยๆ และยุนก็น่ารักมากนะ ดูแลทุกอย่างเลย

 

“นี่ครับ..”  แก้วน้ำถูกวางลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์อย่างเบามือ

 

“ขอบคุณนะ ขอจุ้บแก้มหน่อย....”  คนตัวเล็กกว่านั่งบนตักแล้วยื่นแก้มมาให้กดจมูกลงอย่างง่ายดาย..  ทำไมยุนฮยองน่ารักขนาดนี้วะ

 

.

 

.

 

“แลกกับเมื่อกี้...    ฮยองสอนเล่นเกมหน่อยดิ....”  ผมหันออกมาจอคอมพิวเตอร์แล้วเหล่ตามองอีกคนงงๆ ...ไม่รู้ว่าอะไรทำให้ยุนฮยองพูดแบบนั้นออกมา.. ร้อยวันพันปีชีวิตยุนฮยองแทบจะไม่ได้แตะเกมเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคยเล่นเกมในมือถือบ้างรึเปล่า

 

“....”

 

“ไม่ได้เหรอครับ?...”   ความพยายามของยุนฮยองไม่ลดละจริงๆ.. นอกจากจะไม่ลุกจากตักแล้วยังมาใช้สายตาอ้อนๆแบบนี้อีก..

 

 

สมาธิไม่ได้อยู่ที่หน้าจออีกต่อไป ...เพราะคนตรงหน้าดึงความสนใจไปจนหมด

เออดี..

แพ้ทั้งเกม แพ้ทั้งแฟน.

 

 

.

 

 

.

 

“ฮยอง..  ปุ่มนี้กดตอนไหนอ่ะ?”  มันช่วยไม่ได้จริงๆที่ผมมีจอยสติ๊กแค่อันเดียว... จะไปนั่งข้างๆเพื่อจะสอนน้องเล่นมันก็ดูจะลำบากไปหน่อย..  เลยจัดการดึงคุณหมอคนเก่งลงมานั่งอยู่ข้างหน้าแล้วโอบไว้จากด้านหลังแทน..  หัวไหล่เล็กๆมันช่างพอดีกับการเอาคางไปเกยไว้จริงๆเลยให้ตาย..

 

“ตอนที่จะตัดสินใจยิงลูกบอลเข้าโกลไง...”   กลัวน้องจะไม่เข้าใจเลยเอามือทั้งสองข้างดึงมือเล็กให้มาอยู่ในอุ้งมือใหญ่ๆของผม ..แล้วสอนกดไปทั้งอย่างนั้น

 

 

“โอ้โห.. ฮยองเก่งจัง..”  

 

“มา! ลองเริ่มเกมกันเลย”  ปุ่มเริ่มเกมถูกกดอีกครั้ง.. จอยสติ๊กอันเดียวแต่มีมือของคนสองคนจับอยู่ เกมส์ดำเนินไปอย่างไม่ตื่นเต้นมากนัก เพราะยุนฮยองยังมือใหม่ ...หลายครั้งที่ข้างแก้มของเราชนกันแบบไม่ได้ตั้งใจ.. หรือบางทีอาจจะตั้งใจก็แล้วแต่ ..ที่แน่ๆคือการเล่นเกมแบบนี้  มันอุ่นดีแฮะ....

 

 

“สนุกชะมัดดดดดด  รอบนี้ฮยองลองเล่นคนเดียวดิ๊ โชว์ฝีมือหน่อย.. ผมเริ่มปวดตาแล้วอ่ะ..”   ผมปล่อยมือน้องให้เป็นอิสระหลังจากกุมมาเป็นเวลานาน  ยุนฮยองขยับตัวเล็กน้อยเหมือนจะลุกขึ้น แต่ผิดคาด..

 

“เฮ้... จะนั่งงี้เหรอ?”

 

“อื้อ..  ฮยองก็เล่นไปดิ เดี๋ยวจะวิจารณ์การเล่นเอง ฮ่าๆ”   แขนเรียวยกขึ้นมากอดอกไว้ พร้อมทั้งเอนตัวลงมาซบ.. แผ่นหลังบางนั่นแนบชิดอยู่บนอก สายตาจ้องไปที่จอแสดงผล..  ช่วยไม่ได้ที่ความสูงมันดูจะพอดีกันไปหมด ถ้าจะนั่งแบบนี้ก็ขอยืมไหล่วางคางอีกครั้งแล้วกันนะ

 

 

เกมเดิมถูกผลัดกันเล่นไปมาอย่างสนุกสนาน อีกคนดูมีความสุขมากขึ้นไปอีกเวลาคะแนนออกมาแล้วพบว่าสามารถเอาชนะผมได้ ยุนฮยองนี่เก่งไปหมดทุกเรื่องเลยจริงๆ

 

 

 

“โห้ยยยไม่เล่นแล้ว ...นายขี้โกงอ่ะ”

 

“ฮยองแพ้แล้วอย่าพาลดิ  ฮ่าๆ”

 

“อะไรวะ แพ้มาห้าเกมรวดเลย.....”  

 

“จะไปรู้เหรอ ทำไมไม่ตั้งใจเล่นล่ะครับ ฮ่าๆๆ”

 

“เพราะนายเลย...   มานั่งให้กอดไปเล่นไปแบบนี้ พี่จะเอาสมาธิจากไหน...”   พอพูดจบยุนฮยองหมุนตัวมาหาทันที พร้อมชักสีหน้าไม่พอใจใส่... เห้ยมันคือเรื่องจริงนะ ใครจะเป็นบ้ามีสมาธิเล่นเกมเวลาแฟนอยู่ในอ้อมกอดแบบนั้นวะ

 

 

 

 

“.... ถ้าไม่สมาธิก็เลือกสักอย่างสิ”

 

“.....”

 

“แต่จะดีมากถ้าฮยองทิ้งเกมไปซะ.... แล้วเลือกกอดผม..”

 

“ฮะ?”

 

“ไหนๆก็เล่นไม่ชนะผมอีกต่อไปแล้ว.. ยังจะเล่นอีกทำไม..”

 

“....”

 

.

 

.

 

 

“ทิ้งเกมนั่น.. แล้วเลือกสนใจผมไม่ดีกว่าเหรอครับ..”  ยุนฮยองจ้องลึกลงไปในตาผมไม่กระพริบ ผมเองก็เช่นกัน...  ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่าคนตรงหน้ายังมีอะไรที่น่าค้นหาอีกเยอะเลย ก็คงเหมือนการเล่นเกมที่บางทีเราอยากรู้มากกว่านี้ อยากชนะให้ได้มากกว่านี้... ไม่แปลกที่เวลาเล่นเกมเดิมๆแล้วทำไมถึงไม่เบื่อ ขนาดคนเดิมๆที่เจอกันทุกวัน ผมยังไม่เบื่อเลย...  

 

ในขณะที่สมองคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ซงยุนฮยองค่อยๆดึงจอยสติ๊กออกจากมือผมตอนไหนไม่รู้ แล้วแทนที่ด้วยมือเล็กที่กำลังสอดประสานเข้ามา ผมไม่สามารถละสายตาจากคนตรงหน้าได้เลยจริงๆ..  หนำซ้ำใบหน้าเล็กยังเคลื่อนเข้ามาใกล้จนเห็นแพขนตาเรียงสวยอย่างชัดเจน 

 

 

 

...จูบเบาๆที่อีกคนเริ่มก่อน

ทำเอาใจแข็งๆดวงนี้กระตุกวูบเลยทีเดียว

และแน่นอนมันไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น....

 

.

 

.

 

 

 

 

“ฮ.. ฮยองพอก่อน..”

 

“ยุน... หายใจเข้าลึกๆ...”    ได้แต่พร่ำบอกคนใต้ร่างให้หายใจเข้าลึกเป็นระยะๆ เพราะดูเหมือนอีกคนโดนสูบพลังงานไปจนหมด..  มันดูไม่แฟร์สักนิดเพราะก่อนหน้านี้น้องแค่แตะริมฝีปากลงมาเบาๆบนปากผมเท่านั้น แต่ผมกลับ....

 



ตอนนี้ไม่สนแล้วครับว่าอะไรจะแฟร์

หรือไม่แฟร์.

 

 

 

 

“......จูบไม่หยุด.. ฮยองหายใจทางไหนเนี่ย..”

 

“ก็นายมันดึงดูด...”   อาจจะเป็นเพราะเราอยู่ใกล้กันเกินไป เหงื่อหลายเม็ดถึงได้ปรากฏอยู่เต็มไปหมดบนหน้าใสๆของคุณหมอ เห็นแบบนั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะเอาหลังมือเกลี่ยออกให้เบาๆ

 

“อะไรนะครับ..”

 

“นายดึงดูดกว่าเกมไหนๆบนโลกซงยุนฮยอง..  เห็นแบบนี้แล้วฮยองอยากจะเอาชนะสักที...”

 

“.....”

 

“ขอได้ไหม...  อยากเอาชนะนายจริงๆนะ... ”

 

.


 

“....เอ่อ..คือ..”

 

 

“คนดี....  ขอนะครับ”



.


.

 

 

 


 

“..ถ..ถ้าฮยองมั่นใจว่าจะชนะ.. ก..ก็ลองดูก็ได้..”  ทันทีที่จบคำอนุญาต มือที่อยู่ใต้เสื้ออยู่แล้วในตอนแรกถูกใช้งานโดยการเลิกเสื้อให้ขึ้นสูง และในที่สุดก็ถอดออกให้พ้นๆไปซะ.. นี่คือครั้งที่สองที่ได้เห็นร่างบางๆของยุนฮยอง.. เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าถ้าถอดอีกครั้ง มันจะไม่ใช่เพราะนายป่วย..

 

 

แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ.

 

.

 

.

 

 

 
 

“ฮื้ออ....อ้ะ...ฮ..ฮยอง... ด...เดี๋ยว...”  คนตัวเล็กกว่าหอบหายใจถี่และดูเหมือนจะใช้ความพยายามอย่างมาในการลืมตาขึ้นมามองผม

 

“ใจเย็นๆ.. พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย..”

 

“ฮยอง.. สัญญาก่อนว่าจะ-...”

 

“โอเค.. สัญญาจะไม่รุนแรง จะถนอมนายให้มากที่สุด พี่จะ-...”

 

“บ้า!! ไม่ใช่เรื่องนั้นนะ.. อ้ะ..อื้ออ... ให้พูดก่อนได้มั้ยเล่า..”

 

“.....”

 

“สัญญาก่อนว่าจะไม่ติดเกมแบบนั้นอีกแล้ว ผมน้อยใจนะ... ”

 

“สัญญาครับ...”

 

“แล้วก็..  ฮยองแน่ใจเหรอว่าจะเอาชนะผมได้...”

 

“พูดมากน่า...”

 

“ก็ถามว่าแน่ใจแล้วเหรอ..”

 

.

 

.

.

 

 

 

“เก็บเสียงไว้ครางเถอะ..”

 

END.

 

 




Special:

 


“จุนฮเว กูเอาแผ่นเกมมาคืน”  ยื่นแผ่นเกมแสนแพงคืนเจ้าของที่ถูกต้อง

 

“ทำไมอ่ะฮยอง?  เอาไปเลย ผมไม่เล่นแล้ว”

 

“กูก็เลิกเล่นแล้วว่ะ.... เอาไงดีวะ ไม่อยากเก็บไว้เลย เดี๋ยวมีปัญหากับยุนอีก..”

 

“ผมก็ไม่อยากมีปัญหาเหมือนกัน...”

 

 

.

 
 

“อ้าวววว มากันแล้วเหรอ.. รอนานมั้ยวะ? โทษทีๆ กูมาช้า”  คิมฮันบินผู้เข้าห้องซ้อมช้าที่สุดเหวี่ยงกระเป๋าลงบนโซฟามุมห้อง แล้วกำลังเดินเข้ามาหาพวกผมที่นั่งอยู่ก่อน

 

 

“..ฮยองๆ”   จุนเน่กระซิบเบาๆพลางพยักเพยิดไปทางฮันบิน เพียงแค่นั้นผมก็เข้าใจความหมายได้ในทันที

 

.

 

.

 
 

“คิมฮันเบนนนนนน”

 

“อะไร?”

 



 

“กูมีของมาให้ว่ะ.....”

 

 

END.

 

ฮันบินโดนนนนนน 5555555555

SF นี้แฉด้านมืดไปอี้กกกกกกกกกกกกกกกกก 5555555

คำผิดเยอะชัวร์ๆ เพราะง่วงสุดดดด เดี๋ยวมาแก้นะ

ตอนนี้ 3.15 น. ,, เค้ามีเรียน 8.00 น. ลาก่อยยยยย

ฝันดีฮะ รักกกกกกกกทุกคนนนน -3-

อย่าลืม!! Twitter เชิญที่ #ฟิคสามหมอ  จุ้บบบบบบบบบบ

 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ iimm จากทั้งหมด 48 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

23 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 07:57
    โอ๊ยยยยยยยยยย เก็บเสียงไว้ครางคืออัลไลลลลล ฮื่ออออออออออ เขินนนนนนนน ?//////////? คิมฮันบิน นายคือผู้โชคดี เอ๊ะ หรือโชคร้ายคนต่อไปนะ 555555555555555
    #23
    0
  2. วันที่ 6 มกราคม 2558 / 02:23
    ในที่สุดหนูยุนก็ตกเป็นของคิมบับเรัยบร้อยแล้ว ถถถถถถถ
    ฮันบินแกคือเหยื่อรายต่อไป เดี๋ยวแกได้ทะเลาะกะพี่จินแน่นอน-..-
    #22
    0
  3. #21 sundaymorning3841 (@sunshine3841) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 15:11
    บาบิ แกหื่นนนนนน 5555555555555555555555555555555 ตอนสอนเล่นเกมกันนี่แบบบ เขินนนนนนนนนนน ยุนอย่ายั่วคะ จะละลายละ งื้ออออออออ
    #21
    0
  4. วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 21:05
    มีต่อบีจินป่ะ โอ้ย 55555555 เกมร้าวรานคู่รักมาก
    #20
    0
  5. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 23:40
    บ๊อบยุน โงร้ยยยยยยยยยยยยยยยย !!
    วิธีจัดการคนติดเกมแบบนี้นี่มันเด็ดจริงๆอ่ะ
    บ๊อบแกคงรู้สึกว่าแกพลาดสิ่นะว่าไม่ได้รับซีดีมา

    ซีดีเกมนี้นี่มันเป็นภัยจริงๆ ใช่มั้ยยยยย 555555555

    ชอบอ้ะ ไรท์เตอร์เขียนน่ารักตลอดดดดดด
    ทำเอาเราชอบคู่บ๊อบยุนไปเลยทีเดียว
    อ่านหลายรอบอ่ะจริงๆนะะะะะ 
    แต่งคู่นี้บ่อยๆนะครัช ชอบมากจริงๆ ; 3 ;
    #19
    0
  6. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 01:20
    กรี๊ดให้ตอนนี้ดังๆเลย >< ฟินมาก ยุนฮยองคือดี คืออยากชนะบ้างเลยเนี่ย 555555555
    ไหนๆก็ไม่ชนะเกมมาชนะน้องดีกว่าโน๊ะคิมบับฮยอง
    #18
    0
  7. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 23:48
    จะชนะจริงๆหรอก กรี๊ดดดดดดดดดดดดด หายใจอ่าาาาาา อยากมีแฟนทำบ้างนี้บ้างงงงงงง >////<~♡
    พี่จินซวยแล้วแหละ 5555555555
    #17
    0
  8. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 23:34
    กรี๊ดดคร้าาาาาา โอ้ยคือยุนจัดการได้อย่างรอบคอบและแนบเนียนมาก
    สุดท้ายอิพี่บ็อบก็ไปไหนไม่รอด
    แต่ประเด็นคือ...ยุนเสร็จบาบิแล้วจย้าาาา โฮกกกกกกก
    แค่คิดก็ฟินเองได้55555555
    รักคู่นี้มากที่สุดอ่ะะะ เอาอีกๆๆๆๆๆ
    #16
    0
  9. วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:06
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ยุนอา เด็ดขาดมากกกกกกก แต่ก็ใจเย็นได้อีก เป็นเราคงบ่นหูชาด่าอีกพันแปดบท 5555555555555555
    กรรมตกไปที่ฮันบินละ ลำบากพี่จินอีก อยาสกรู้พี่จินจะจัดการยังไง 555555555555555555
    เราชอบเอสเอฟตัวเองมากเลยอ่ะ อ่านได้หลายรอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  รักนะจุ้บ ♥
    #15
    0
  10. #14 BBB1004luv
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 13:32
    เง้อเอาชนะให้ได้นะคิมบับ และเหยื่อรายต่อไปคือห่านบิน ลำบากพี่จินอีกละ อยากรู้พี่จินจะจัดการยัง

    ไรท์รีบมาต่อนะค่ะ ไรท์สู้ๆๆๆดูแลสุขภาพด้วยนะ
    #14
    0
  11. วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 01:06
    เก็บเสียงว้ครางเถอะ โอ้ยตาย ประโยคนี้คือตายค่ะไรต์ โฮ้ยยยยยยยยยย -/////////////////-
    #13
    0
  12. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 04:03
    โง้ยยย น่ารักกก55555555 ผู้โชคร้ายคนต่อไปคือคิมห่านสินะ 5555
    #12
    0
  13. #11 JINJINBINBIN
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 14:30
    โอ้โห! นี่รอฮันบินติดเกมส์ไม่ไหวแล้ว

    อยากเห็นวิธีแก้คนติดเกมส์ของพี่จิน555555
    #11
    0
  14. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 00:34
    5555555555 สรุปฟิคสามหมอนี้เด็ดสุด แสบสุดก็ต้องดงเลยใช่ป่ะไรท์555555
    แนะนำยุนได้ดีมากแก แล้วพอยุนจัดเป็นไงจ้ะไม่เหลือเลยฮ่าๆ ไม่รอดเจอบ๊อบยิงประเลย55555 *อุ้ยแมวพิมพ์
    แล้วคนรับกรรมต่อไปจะรู้ตัวมั้ยนั้นฮ่าๆ พี่จินต้องสู้นะจ้ะ ชอบมากเลยคร้าไรท์ ชอบทุกคู่เลย555555
    #10
    0
  15. #9 b'twixt
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 23:18
    ในที่สุดบ็อบยุนก็มา (ノಥ益ಥ)ノ ┻━┻

    ต่อไปบินสินะ 555

    จุนฮยอกก็ได้นะ ( ˘ ³˘)❤

    รอทุกคู่ที่ไรท์แต่ง (ó㉨ò)ノ

    #9
    0
  16. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 21:47
    เก็บเสียงไว้ครางเถอะ กร๊าก!!!! ไรท์คิดได้ไงอะ55555 ชอบอะๆ ฮันบินโดนละค่า 5555 ช่วงนี้ด้านมืดเยอะนะไรท์นะ แต่ไม่เป็นไรนะใส่รัวๆก็ย่อมได้ เรียนหนักใช่ปะสู้ๆนะอิ :)))
    #8
    0
  17. #7 : '>
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 17:02
    ก่อนอื่นเลย ชอบรูปหน้าฟิคน่ารักน่าเอ็นดูโคตรรรรรค่ะ T v T

    ฟิคสามหมอนี่ร้ายสุดคือน้องดงมั้ยล่ะ

    โอ้ยบ๊อบยุนน่ารักกกกกกกกก

    ฮันบินโดนไป55555555555555555555555

    งี้ต้องติดแท็ก #ทีมพี่จิน มั้ย55555555555

    เป็นกำลังใจให้พี่จินต่อไปนะคะ ..
    #7
    0
  18. #6 YG สวัสดีชาวโลก
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 16:03
    ยุนร้ายยยยยยมากกก กรี๊ดดด



    ไรท์ ขอต่อบีจินนะ อยากรู้พี่จินจะทำยังไง 5565

    #6
    0
  19. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 15:04
    ยุนฮยองร้ายกาจ!! เอ๊ะหรือน้องดงร้ายกาจกว่า? 55555555555
    ในที่สุด... ในที่สุดน้องยุนก็ยอมใจอ่อนให้เพ่บ็อบแล้ว น้ำตาจะร่วง ;w;
    แต่สงสารฮันบินมากค่ะ นี่คงยังไม่รู้ชะตะกรรมของตัวเองอะ ซวยไปนะ -..-
    #5
    0
  20. #4 แฟนคลับไรท์
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 14:49
    อรั๊ยย อัพแล้วๆๆๆ ชอบๆๆๆๆๆ
    #4
    0
  21. #3 หมิน
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 09:44
    อ๊ายยยยยยยยยยยย เค้ามาเม้นนน

    รอบ๊อบยุนมาตั้งนานนนนนไม่ผิดหวังอ่าาาาา

    คนซวยคนต่อไปคือ ฮันบิน 55555

    พี่จินจะใช้วิธีเดียวกันป่ะ 5555+

    ุนน่ารักขึ้นทุกวันๆ บ๊อบทนไม่ไหวหรอกก55+

    หมอดงเก่งอ่า มีวิธีแก้ปัญหา เด็กติดเกมแบบจุนเน่

    มีการเอามาบอกต่อด้วย 555

    ไรต์มาอัพเร็วๆน้า เค้ารอทุกวันเลย จุ๊บๆ -3-
    #3
    0
  22. #2 gguitar (@ajumma93) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 09:36
    กรี๊ดดดดดดดด สครีมมมม น่ารักมากๆค่ะ TwwwT
    #2
    0
  23. #1 เคเค
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2557 / 09:34
    ฮืออออ ชอบโหมดดาร์กของไรท์มากกก เอาอีกกกกกก 5555

    ชอบทุกคู่เลย อ่านเรื่องละหลายรอบมากกก
    #1
    0